INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Arianna Kinsley Stuart
avatar
Class 4

Aantal berichten : 576

Mutant Profile
Alias: Snow White
Mutation: Immortality, Frigokinesis & Cryokinesis
Crush: You can love someone so much… but you can never love people as much as you can miss them.
BerichtOnderwerp: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   zo dec 28, 2014 12:14 am

Wat verveeld keek ze uit het raam van haar kamer. Buiten lag er nog steeds sneeuw. Ze voelde zich hier opgesloten en zelfs buitenlucht zou haar niet helpen. Ze wist niet waarom ze de hand van Jean had aangenomen toen in die steeg. Ze was in paniek geweest, angstig. Naar deze school gaan was toen haar enige toekomst die haar werd aangeboden. Ze had het echt verknalt in Parijs. Ze zuchtte, ze zat alleen nu wel op een plaats waar ze werd begrepen. En waar ze waarschijnlijk veilig was. In ieder geval voor mensen. Ze wist niet hoe het met de mutanten hier zat, maar het zag eruit alsof ze hun mutatie beter onder controle hadden dat dat zij dat had. Ze wist alleen niet of dit laatste goed of slecht was. Ze ging met haar hand langzaam over het koude glas en zuchtte. Misschien zou wat buitenlucht toch goed zijn voor haar. Ze keek naar buiten naar de tuin en stond op. Ze wou al naar de deur lopen toen ze bedacht dat er een andere mogelijkheid was. Ze draaide zich weer naar het raam en opende het. Ze liet het op een minescuul kiertje staan en concentreerde zich toen op haar bestemming. Niks zou haar moeten afleiden anders ging het mis. Ze deed een handschoen uit en hield die in de hand waar de handschoen nog aan zat. Ze bewoog haar hand en een witte wolk verscheen aan haar voeten. Snel tolde de wolk om haar heen tot ze er helemaal in verborgen was. Een moment later was de wolk, en ook Arianna verdwenen.

Ze knipperde en opende haar ogen om te zien waar ze was geland. Meteen realiseerde ze zich dat dit veel te warm was voor buiten. Ze keek om zich heen. Dit was niet buiten, dit was de kas terechtgekomen. Ze schudde haar hoofd. Nee, dit was niet de bedoeling geweest. Ze moest hier weg anders zou ze misschien alles bevriezen.

Snel liep ze door de rijen met planten door op zoek naar de uitgang. Terwijl ze haar handschoen weer aan had gedaan zag ze die. Snel liep ze erheen en wou de deur open doen. Op slot. Ze rammelde aan het ding maar het ging met geen mogelijkheid open. Gefrustreerd sloeg ze op de deur terwijl ze nogmaals aan de klink rammelde. Ze moest hier echt weg. Anders bevroor ze nog alles wat leefde hier. Ze mocht absoluut niks van haar mutatie zijn vrije gang laten gaan. Ze besefte dat alleen haar aanwezigheid de temperatuur al tot onder het vriespunt zou kunnen laten dalen. Ze keek om zich heen, misschien was er nog een andere deur. Snel liep ze naar de andere kant. Niks. De ramen hoefde ze niet te proberen. Zonder een sleutel kwam ze hier niet uit.

Ze liep weer naar de deur en trommelde er hard op. "Help!!" Schreeuwde ze. Dit was nutteloos. Het was nog vroeg, niemand zou haar horen. Ze leunde tegen de deur aan. Ze kon haar mutatie niet gebruiken om zichzelf weer weg te teleporteren. Alleen de lichtste vorst zou al kunnen uitbreiden en tot een ramp uitlopen. Ook kon ze de deur niet vernielen om naar buiten te komen, de planten zouden bevriezen door de kou van buuten en sterven. Ze zat gevangen hier. De hitte begon effect op haar te krijgen en dat merkte ze. Hoe warm was het hier? Langzaam zakte ze naar de grond. Normaal zou ze het prima uithouden maar nu ze haar mutatie absoluut niet mocht gebruiken had de warmte veel meer effect. Het voelde alsof ze in de tropen was. Het was benauwd en ze had het gevoel alsof ze ging flauwvallen. Haar haar hing los over haar schouders en ze had haar pumps nog aan haar voeten. Ze had geen panty onder haar jurk aan waar ze nu heel blij mee was. Ze keek om zich heen vanaf de grond. Opnieuw sloeg ze tegen de deur en schreeuwde: "Help!" Ze was even stil en wachtte of ze iets hoorde. "Help! I'm locked inside!" Schreeuwde ze daarna weer. Het klonk niet zo hard als de eerste keer doordat ze het erg benauwd had. Hoewel ze wist dat haar mutatie nu niet sterk was dwong ze zichzelf haar mutatie niet te gebruiken. Ze hoefde er niet bang voor te zijn dat het wel zo was want de hitte was te veel voor haar, maar toch. Het was misschien een of twee chraden koeler maar het was nog steeds warm en de planten zouden niet bevriezen. Maar de vochtige lucht en warmte hadden hun impact op Arianna. Het voelde alsof ze zou flauwvallen, maar terwijl ze hopeloos op de deur sloeg was de enigte gedachte die door haar hoofd ging dat ze hier weg moest.

Dress X Heels

&Eleanor

_________________
I know you're thinking I'm heartless, I know you're thinking I'm cold
I've got no more innocence, I'm just protecting my soul
I'm never gonna let you close to me, even though you mean the most to me, 'cause every time I open up, it hurts


But every time you hurt me, the less that I cry
And every time you leave me, the quicker these tears dry, it's sad but it's true
I'm way too good at goodbyes

♥:
 
Arianna - Waverly - Daphne - Karlie - Eden - Ravenna
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor Birdy
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥
BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   zo dec 28, 2014 8:28 pm





Eleanor nam een slokje van de groenteshake die ze van Céline gehad had terwijl ze dicht bij de chef op een stoel zat, bij het aanrecht. Ze trok haar handen terug in de wollen jurk met lange mouwen die ze aan had en zette een van haar ellebogen tegen de kastje van het aanrecht aan om daar haar kin op te steunen. ''Ik houd van de stilte.'' Zei Eleanor met een zachte stem die klonk dat ze nog maar net uit bed was. Céline stond altijd al zo vroeg in de keuken en hoewel ze soms dan gewoon nog een uurtje door sliep of dan in haar eigen lokaal alvast wat dingen ging doen had ze nu de zin gehad om met haar mee te gaan en haar gewoon te zien.. ja, gewoon te zien koken. Het gaf haar kalmte, hoe druk Céline soms ook in de weer mocht zijn. Nu viel het wel mee. ''En van jou geneurie. En hoe je het deeg kneedt..'' voegde ze er een beetje stiekem achteraan wanneer haar ogen op de brunette haar handelingen vielen en ze haar vingers door het deeg zag gaan. Ze kon het niet helpen om er een beetje van te blozen en weg te kijken, terug naar haar schoot en een plukje achter haar oor te strijken als een verliefd schoolmeisje die elke keer verlegen raakte wanneer ze het gevoel had dat ze iets verkeerds had gezegd. Maar dat was niet het geval, dat was helemaal niet het geval. Niets was verkeerd tegen Céline, alles was goed. Dat was wat ze de eerste keer in haar nek gefluisterd had. De rillingen van het denken aan die avond liepen plotseling over haar heen en ze ontblootte haar tanden bij de ondeugende glimlach en ze schraapte haar keel zodra ze terug keek en zichzelf probeerde te corrigeren op gedrag dat niet eens fout was. Niet eens één klein beetje.
Vijf minuten gingen voorbij. Tien minuten en zelfs een kwartier terwijl ze niets anders deed dan kijken naar Céline. Het amuseerde haar en ze kon er voor de rest van haar leven naar blijven kijken. Totdat ze voelde hoe warm het hier eigenlijk wel niet geworden was omdat ze vlak naast de ovens zat. Dus stond ze stilletjes op, niet zó stil dat ze Céline de stuipen op haar lijf zou gaan jagen of iets, en naar het raam toe. Ook dat zicht liet haar glimlachen want het uitzicht viel op de tuin en dus ook naar de kas waar ze vaak genoeg aan het werk was. Met de rode blos die op haar wangen stond en een lichte glimlach keek ze naar buiten, hoe de vers gevallen sneeuw van vannacht nu zo vroeg in de morgen nog perfect overal op lag. Ze kon het niet helpen om met haar vingers het raam aan te raken en de kou ervan aan te voelen, hoe voorzichtig de kou naar binnen probeerde te kruipen tussen de miezerige kiertjes maar de warmte van binnen die met alle macht van zich af duwde. De ovens zorgden daar wel voor. Ze volgde hoe er een vogeltje vlak bij de kas rond hopte en naar de deur toe liep voordat die meteen afstand maakte en Eleanor zag waarom. Een meisje was in de kas en ze bedacht zich meteen dat dat onmogelijk was.. zij was de enige die een sleutel had, op Jamie en Jean na, en zij was er nog niet geweest. De kas zou nog op slot moeten zitten. Maar wacht, ze was dan ook om hulp aan het roepen en Eleanor's ogen vergrootten. Meteen rende ze van het raam weg, langs Céline en greep naar haar jas die ze had meegenomen om later naar buiten te gaan. ''Geen zorgen om mij, er is een probleem in de kas!'' Zei ze voordat ze bijna over de drempel richting het cafetaria heen viel en toen snel halt hield om haar blik nog eens te vangen. ''Love you,'' zei ze nog vlugger voordat ze naar buiten rende.

De kas.. de kas.. snel, snel, oh mijn god. Haar brein vertelde haar plotseling wie het meisje was. Arianna, natuurlijk! Het meisje dat ze ook gezien had op de kerstnacht. Ze zocht naar de sleutel in haar jas die ze nog altijd niet dicht geknoopt had en vond in alle haast het zilveren object. Gelukkig was de afstand vanaf de school niet super ver naar de tuin en vooral niet naar de kas en was ze snel ter plaatse. Vlug duwde ze de sleutel in het gat en probeerde ze die al trillend om te draaien, wat door haar eigen paniek maar moeilijk ging. Toch lukte het haar en trok ze onmiddellijk de deur open om het meisje op te vangen in haar armen. ''Het spijt me.. het spijt me.. wat is er gebeurd?'' Het maakte ook niet uit, allereerst zorgde ze ervoor dat ze zich veilig zou voelen en nam haar in een stevige omhelzing.

_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Arianna Kinsley Stuart
avatar
Class 4

Aantal berichten : 576

Mutant Profile
Alias: Snow White
Mutation: Immortality, Frigokinesis & Cryokinesis
Crush: You can love someone so much… but you can never love people as much as you can miss them.
BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   do jan 01, 2015 10:46 pm

arianna kinsley stuart

tag: Eleanor Birdy. words: A lot. notes: X.  ✖︎

Het voelde alsof al haar kracht langzaam werd ontnomen van haar. Zij, die altijd sterk in haar schoenen leek te staan. Meestal was dat zo, maar ze was ook nog steeds ergens het meisje wat bang was om iemand pijn te doen door haar mutatie. Toen zij nog op de stoel had gezeten waaruit haar landgoed werd bestuurd waren er dingen gebeurd die haar hadden laten zien dat de wereld een gruwelijke plek was, gevuld met haat, jaloezie en verdriet. Er waren dingen gebeurd die haar hadden verbitterd, ze had moeten beslissen om mensen de dood in te sturen, zelfs al kende ze ze niet. Maar die mensen hadden een misdaad begaan, en dat werd niet getolereerd. Maar niet alleen had ze zo mensen naar hun graf gestuurd, ze had zelf ook iemand gedood, met haar eigen handen. Ze vond dit verschrikkelijk, en wist waarom mensen haar als een monster hadden gezien. Dit maakte haar verdrietig, en ergens ook onzeker. Bij iedere zware beslissing die haar ooit was opgelegd had ze zichzelf afgevraagd of ze het goede deed, of dat ze het monster was dat sommigen hadden genoemd.
Ze keek de kas door. Ze wist dat ze niets kon doen om hier weg te komen. Ze kon haar mutatie niet gebruiken, het mocht niet. Elk klein ding van haar mutatie zou effect hebben of een of meerdere planten. Misschien zouden ze sterven, misschien niet. Ze kon het niet riskeren. Ze wist hoeveel Eleanor van de planten hield, hoe de vruchten van de planten werden verwerkt in het eten voor de andere leerlingen. Als ze heel de kas bevroor, of ook maar een deel zouden de planten sterven en zou het eiland minder of geen eten meer uit de kas hebben. Het zou maanden duren voordat alles dan weer volgroeid was. Ze kon niet zomaar alle planten doden om zichzelf te redden van flauwvallen. Zo was ze niet opgevoed. Ze was altijd zo opgevoed om haar land te verkiezen boven zichzelf. Om haar mensen te verkiezen boven haarzelf. Zo zou ze dat nu ook doen. Ze zou moeten wachten tot iemand de deur zou open maken en ze naar buiten kon. Hoe lang het ook zou duren, ze kon niet anders. Maar dit betekende niet dat het niet ten koste van haar zou gaan. Ze voelde zich nu al verschrikkelijk, en ze zat hier pas een kwartier of zo en het voelde nu al alsof ze ieder moment flauw kon vallen. Ze voelde zich licht in haar hoofd, en door haar hoofdpijn kon ze niet meer helder denken.
Doordat ze zich zo voelde had ze helemaal niet door dat er iemand aankwam. Pas toen iemand een sleutel in de deur stak keek ze langzaam achterom. Eleanor. Ze probeerde op te staan en had daarbij steun van de kas nodig. Toen ze met veel moeite zichzelf omhoog had gehesen voelde ze haar benen trillen. De deur ging open en ze viel naar voren omdat ze geen steun meer had. Ze voelde dat ze werd opgevangen, en ze hapte verschrikt naar lucht. Ze hoorde Eleanor iets zeggen maar ze kreeg het niet mee. Ze was zo duizelig, en ze viel bijna weer om. Ze keek verward om zich heen, en zwarte vlekken verschenen voor haar ogen. En terwijl Eleanor haar stevig vasthield in een omhelzing werden de zwarte vlekken steeds groter en viel ze uiteindelijk toch flauw.
the cold never bothered me anyway

_________________
I know you're thinking I'm heartless, I know you're thinking I'm cold
I've got no more innocence, I'm just protecting my soul
I'm never gonna let you close to me, even though you mean the most to me, 'cause every time I open up, it hurts


But every time you hurt me, the less that I cry
And every time you leave me, the quicker these tears dry, it's sad but it's true
I'm way too good at goodbyes

♥:
 
Arianna - Waverly - Daphne - Karlie - Eden - Ravenna
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor Birdy
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥
BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   ma jan 19, 2015 6:11 pm





Vanaf het moment dat Arianna in haar armen gevallen was hield ze haar stevig beet met haar bovenlichaam en hield ze haar handen op het meisje haar onderrug. Ze had even gewankeld omdat Arianna zo zwak was dat ze haar complete evenwicht en energie verloren was, dat had ze wel aan haar houding en expressie gezien. Het meisje leek zelfs te gloeien, ook al was het in de kas nauwelijks warmer dan dat het buiten was. Eleanor's ogen verwijdden wanneer ze in de gaten had dat het meisje zich geen stand wist te houden en ze haar nu volledig tegen haar opving. ''Arianna? Arianna! Oh nee, ik ben er niet op tijd bij geweest.''
Ze was te laat geweest.. de vragen die ze gesteld had waren van geen enkel nut geweest. De paniek schoot meteen Eleanor te binnen, wat moest ze nu doen? De realisatie dat de leerlinge geen moeite zou hebben met de kou maar juist wel met de warmte schoot haar nu totaal te buiten, ze voelde hoe haar hart plotseling een slag sneller ging slaan en ze een sterkere greep om de brunette heen nam. Ze zou haar niet laten vallen en de kleding die ze droeg.. was het niet ijskoud? Toch leek ze ongelofelijk warm te zijn. Of dat lag aan Eleanor's verbeelding. Ze wist het niet zeker, alles leek zo vaag op het moment. En wanneer ze kort om zich heen keek, zodra ze zeker wist dat ze een stevige grip op Arianna had, en haar ogen op een bankje gevallen waren wist ze wat ze moest doen. Want Arianna naar binnen krijgen zou niet lukken, niet in haar eentje. Naar het bankje wel, dat moest haar echt wel lukken. De blondine slikte voordat ze haar meer tegen haar linkerarm liet leunen en ze met haar rechterarm naar de knieholtes van Arianna leidde en ze haar in haar armen naar het bankje droeg, bij elke stap uitkeek dat ze haar evenwicht niet zou verliezen door de lichte gladheid die er speelde en ze merkte al gauw dat haar armen flink protesteerden omdat ze simpelweg geen gewichtheffer was. Het afstandje vanaf de kas naar het bankje was dan ook zeker wel genoeg geweest voor haar om haar een heleboel inspanning te geven en ze was dan ook blij wanneer ze Arianna rustig neer gezet had met haar hoofd op de handschoenen die Eleanor in haar zakken gevonden had en ze niet op het harde plateau van het bankje lag. Voorzichtig zakte ze door haar knieën maar niet diep genoeg dat ze de sneeuw zou raken en de natte kou door haar kleding zou sijpelen tegen haar huid aan.

''Hoe ben je daar toch in geraakt..'' vroeg ze zich hardop af wanneer ze van het meisje naar de ingang van de kas keek en door had dat de deur natuurlijk nog open stond, wat niet zo gunstig was voor de plantjes, maar Arianna was belangrijker. Ze blies een warm zuchtje uit haar mond vandaan de koude temperatuur in waardoor de lucht die ze uitademde een witte kleur aannam voordat die door de wind meegenomen werd, naar een onbekende plek die niet voor het blote oog te zien was.
Eleanor reikte een hand uit en legde die voorzichtig op Arianna's wang. Ze had geen idee wat ze moest doen. Het meisje zou toch niet dood zijn? Oh god, dat was de eerste stap. Pols checken. En dus reikte ze meteen naar haar pols in plaats van de brunette haar wang en wist dat ze haar wijs- en middelvinger daarvoor moest gebruiken aan de binnenkant van het meisje haar pols. Aan de kant waar de duim zat, dat herinnerde ze zich nog goed. Vanaf het moment dat ze de slagader gevonden had werd ze stil, hield ze haar adem in voor een aantal seconden totdat de hartslag van Arianna tegen haar vingertoppen aanbotste en het nog een paar meer seconden kostte voordat ze zich realiseerde dat het meisje niets meer dan flauwgevallen was. Gosh, de opgeluchtheid die door haar heen ging.. ah. ''Arianna?'' Herhaalde ze toen nog eens terwijl ze haar pols los liet en terug op haar buik legde en vervolgens een hand op haar voorhoofd legde. ''De buiten temperatuur zou je moeten afkoelen..'' praatte ze vooral tegen zichzelf, waarna haar ogen naar de jurk gleed die het meisje droeg. Er waren geen knoopjes of ritsjes die ze los kon maken en bovendien zat er ook niets dat haar hals blokkeerde van warm krijgen. En dus keek ze rond, hopend op een andere staff die toevallig buiten rond liep maar tot haar nervositeit was dat niet zo.
''Alsjeblieft Arianna, kom bij darling, ik kan je niet alleen laten om hulp te halen.. ik vraag me af wie je in de kas opgesloten heeft. Ik zorg ervoor dat ze er niet zomaar mee wegkomen!'' Een lichte frons kwam op haar gezicht te staan wanneer ze eraan dacht wie het had kunnen zijn voordat ze nog eens haar grauwe ogen op Arianna richtte met een bezorgde blik.
''Arianna..''

_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Arianna Kinsley Stuart
avatar
Class 4

Aantal berichten : 576

Mutant Profile
Alias: Snow White
Mutation: Immortality, Frigokinesis & Cryokinesis
Crush: You can love someone so much… but you can never love people as much as you can miss them.
BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   ma jan 26, 2015 8:17 pm

arianna kinsley stuart

tag: Eleanor Birdy. words: A lot. notes: X.  ✖︎

Ze was er nog bij toen Eleanor haar opving, maar daarna verschenen er al snel vlekken voor haar ogen. Ze deed haar best om overeind te blijven, en te zorgen dat ze bij bewust zijn bleef. Maar het vechten tegen de zwarte vlekken die verschenen was niet gemakkelijk. Ergens wist ze wel dat ze het niet kon winnen, maar ze wou het Eleanor niet aandoen. Het was een verloren poging geweest van haar, want de vlekken werden steeds groter, en op een gegeven moment hadden de vlekken de overhand, en ging het licht uit.

Ze merkte niet wat er met haar gebeurde, het was alsof ze wel wakker was, maar ze niet kon reageren. Ze voelde op een gegeven moment hoe ze ergens werd neergelegd, of tenminste, ze dacht dat dat zo was. Het lukte haar niet om haar ogen open te doen, en ze zat vast in die eeuwige leegte. Arianna was al wel vaker flauwgevallen, en was ook al wel vaker haar bewustzijn verloren, maar het was iets waar je niet aan kon wennen. Het gebeurde gewoon, en je kon er niets tegen doen als je eenmaal buiten bewustzijn was. Ze wist wel wat ze moest doen als ze dreigde flauw te vallen, en ook als iemand anders zou flauwvallen, maar ze had er nu geen controle over. Langzaam begon ze weer terug te komen. Door de buitentemperatuur koelde ze snel weer af. De kou drong weer tot haar door, en dat was een goed teken. Ze hoorde Eleanor praten, en ze kon steeds weer grotere stukken van elkaar onderscheiden. "..wie je in de kas opgesloten heeft." Hoorde Arianna Eleanor zeggen. "...niet zomaar mee wegkomen!'' Arianna knipperde, en haar oogleden gingen weer omhoog. Ze vielen bijna meteen weer dicht, en er drong een vage hoofdpijn tot haar door. Ze knipperde even, en kreeg haar ogen weer geopend. ''Arianna..'' Hoorde ze haar naam weer. Contouren verschenen weer, en al snel herkende ze Eleanor. Arianna deed haar mond open om iets te zeggen, maar er kwam geen geluid uit. Ze fronste een beetje, en haar hand ging naar haar hoofd. Nu pas besefte ze dat ze haar handschoenen nog wel aan had. Ze wist weer wat er was gebeurd, en de woorden van Eleanor drongen opnieuw tot haar door. "Nee ik.." Ze was even stil, en wachtte. Alles om haar heen was weer duidelijker geworden. De hoofdpijn was er nog wel, en ze besefte dat ze op een bankje lag. "Dat heb ik.." Zei ze opnieuw. Haar stem klonk een beetje schor. "..zelf gedaan." Vervolgde ze. Ze keek Eleanor weer aan. Om een of andere reden zag haar gezicht er vertrouwd uit. "Per ongeluk.." Vervolgde ze nog even. Ze deed een poging om zichzelf overeind te hijsen. De poging lukte maar half, en ze had hulp van Eleanor nodig. Toen ze eenmaal zat drong de hoofdpijn wat beter tot haar door, en keek ze wat moeizaam voor zich uit.
the cold never bothered me anyway

_________________
I know you're thinking I'm heartless, I know you're thinking I'm cold
I've got no more innocence, I'm just protecting my soul
I'm never gonna let you close to me, even though you mean the most to me, 'cause every time I open up, it hurts


But every time you hurt me, the less that I cry
And every time you leave me, the quicker these tears dry, it's sad but it's true
I'm way too good at goodbyes

♥:
 
Arianna - Waverly - Daphne - Karlie - Eden - Ravenna
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor Birdy
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥
BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   vr feb 06, 2015 9:19 am





Nog eens keek ze om zich heen nadat ze haar ogen bezorgd op Arianna had gezet, hoopte dat er iemand in de buurt was gekomen of dat Céline haar keuken had kunnen verlaten nadat ze gezien had wat er gebeurt was. Ze had tenslotte bij het raam gestaan en was er daarna als een idioot vandoor gehold. Maar er was geen teken van leven wanneer ze naar de opening van de school keek. Gauw keek ze terug naar het bewusteloze meisje en trof haar niet langer bewusteloos meer aan. Eén van haar handen die ze eerder nog op haar buik gelegd had had ze naar haar hoofd gebracht. En ze had haar ogen open, waardoor ze van onverwachte schrik haar hart een sprongetje voelde maken en haar adem voor een seconde in haar keel stokte voordat ze door had wat er gebeurde.

''Arianna!'' Bracht ze uit met haar Zuidwesterse accent en klapte ze haar handen in elkaar ter hoogte van haar kin. ''Je leeft nog- ik bedoel.. je bent terug.'' Eindigde ze wat minder enthousiast, wat kwam door het feit dat ze blij was dat het meisje bijgekomen was en ze niet langer meer hoefde te panikeren over wat ze precies moest doen. En wanneer Arianna probeerde te praten hield ze zichzelf stil en zat ze wat meer omhoog aangezien ze door had dat ze van de lichte schrik bijna met haar knieën in de sneeuw had gezeten en legde ze haar blote handen op de rand van de bank. ''Je hebt wat.. zelf gedaan?'' Vroeg ze toen kalm en met een zachte stem voordat ze zich bedacht dat ze eerder nog tegen het meisje gezegd had dat ze degenen zou krijgen die haar in de kas opgesloten hadden. ''Je hebt jezelf in de kas opgesloten? H-hoe dan, ik heb de sleutel..'' Eleanor snapte er overduidelijk niks van en ze liet haar blik afglijden naar de nog altijd openstaande deur van de kas. Met haar blonde krullen heen en weer dansend keek ze terug naar Arianna en wees twijfelachtig naar de deur waarin de sleutel nog altijd zat. ''Ik snap het niet?'' Zei ze hardop. Ze krabde aan haar voorhoofd wanneer ze haar ogen terug naar die van Arianna zette en toekeek hoe ze meer terug de realiteit in kwam en stroef overeind probeerde te komen. Het lukte haar duidelijk niet en Eleanor was bang dat ze terug tegen de bank aan zou vallen als ze niet zou helpen dus reikte ze snel omhoog op haar voeten en gaf Arianna de steun die ze nodig had. ''Hier, laat me je helpen.'' Had ze gezegd en zorgvuldig een hand van haar gepakt om haar daarmee omhoog te helpen terwijl ze haar andere hand op haar schouder legde voor extra support. Ze nam daarna haar handschoenen van het bankje af om ze terug aan te trekken, ze had namelijk allang de kou in haar handen gevoeld, zeker toen ze ze op de rand van het bankje gelegd had. Snel wreef ze haar inmiddels ingepakte handen tegen elkaar aan zodat het sneeuw ervan op de grond zou vallen en veegde ze de sneeuw naast Arianna weg om daar vervolgens te gaan zitten. ''Oh het spijt me van de sneeuw in je haar.'' Verontschuldigde ze zich oprecht en stak voorzichtig haar hand op om te laten zien dat ze haar geen kwaad wou doen, alleen maar helpen, en streek behulpzaam de sneeuw vanuit haar prachtige bruinzwarte haren. ''Hoe voel je je? Heb je behoefte aan iets? Water, thee?'' Eleanor had haar dan wel geholpen om uit de kas te komen maar toch voelde ze zich schuldig. ''Terug naar binnen gaan?'' Vervolgde ze zachter en meer twijfelachtiger want ze wist dat Arianna meer gesteld was tegen de kou dan tegen warmte. Zelfs zo'n beetje warmte van de kas had dat al bewezen.

En dat liet haar opstaan om snel naar de kas te lopen, die te sluiten en de sleutel twee keer om te draaien in het slot voordat ze terug kwam. ''Hoe kwam je daar binnen?'' Vroeg ze nieuwsgierig toen ze eenmaal weer zat en naar de sleutelbos staarde die ze in het kommetje van haar ingepakte handen hield.

_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Arianna Kinsley Stuart
avatar
Class 4

Aantal berichten : 576

Mutant Profile
Alias: Snow White
Mutation: Immortality, Frigokinesis & Cryokinesis
Crush: You can love someone so much… but you can never love people as much as you can miss them.
BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   wo maa 25, 2015 5:51 pm

arianna kinsley stuart

tag: Eleanor Birdy. words: A lot. notes: X. ✖︎

Ze merkte nog hoe ze tegen Eleanor aanviel nadat die de kas had open gemaakt. Maar Arianna kon nauwelijks nog zelf staan en de vlekken voor haar ogen werden steeds groter, tot het op een gegeven moment gewoon teveel werd. De wereld ontging aan haar. Het was alsof ze nog wel half merkte wat er gebeurde, maar niet kon reageren. Ze wist niet wat er gebeurde, en die vlekken voor haar ogen leken maar niet weg te gaan. Ze kon niet anders dan zich overgeven eraan, want als ze het gevecht aan zou gaan zou ze het nooit winnen. Arianna was wel eens vaker flauw gevallen, maar ze kon er niet aan wennen. Ze kon ook niet zeggen wanneer ze zou flauwvallen, het gebeurde nou eenmaal. Het lukte haar niet om haar ogen te openen. Dit voelde verschrikkelijk machteloos voor haar. Ze wist niet wat er precies was gebeurd, maar ze merkte dat ze op iets hards lag. "..wie je in de kas opgesloten heeft." Hoorde ze Eleanor zeggen. "...niet zomaar mee wegkomen!'' De zinnen drongen maar half tot haar door, en veel verstond ze er niet van. Ze probeerde haar ogen te openen, alleen toen dat lukte vielen ze bijna meteen weer dicht. Weer probeerde ze het, en het lukte. Contouren verschenen, en ze herkende Eleanor. ''Arianna!'' zei Eleanor terwijl ze haar beide handen in elkaar klapte ter hoogte van haar kin. Arianna was nog steeds een beetje suffig, maar de kou deed haar goed. Ze voelde hoe die tot haar door drong, en ze leek langzaam weer te ontwaken uit haar soort van slaap. ''Je leeft nog- ik bedoel.. je bent terug.'' Zei de lerares wat minder enthousiast. Zelf was ze echter nog bezig met het ontcijferen van wat Eleanor hiervoor had gezegd. "Nee ik.." Ze was even stil, en wachtte. Ze besefte dat ze op een bankje lag, dat verklaarde ook de hardheid. "Dat heb ik.." Zei ze opnieuw. Haar stem klonk een beetje schor. "..zelf gedaan." Vervolgde ze. Ze keek Eleanor weer aan. Er was iets met het gezicht van de vrouw. Iets.. vertrouwds. "Per ongeluk.." Probeerde ze haar zin tot een einde te brengen.

''Je hebt wat.. zelf gedaan?'' Vroeg de vrouw met een zachte stem. Daarna leek ze zich iets te beseffen. Wat precies wist Arianna niet, ze was nog niet helemaal bij. ''Je hebt jezelf in de kas opgesloten? H-hoe dan, ik heb de sleutel..'' Ze leek er helemaal niets van te snappen. Arianna zou het haar graag uitleggen, maar ze was zelf nog niet helemaal helder. ''Ik snap het niet?'' Eindigde Eleanor uiteindelijk. Arianna deed een poging om overeind te komen, wat maar half lukte. Ze had Eleanors hulp hierbij nodig. ''Hier, laat me je helpen.'' Zei ze terwijl ze haar hand vastpakte, en haar schouder. Arianna keek haar dankbaar aan. Normaal wou ze hier niet graag bij geholpen worden, ze wou niet zwak overkomen, maar nu maakte het haar niet zoveel uit. Toen ze overeind zat drong de hoofdpijn wat meer tot haar door. Ze zag hoe Eleanor haar handschoenen pakte en die aandeed, en daarna in haar handen begon te wrijven. Arianna voelde zich hier schuldig over. Zij was de reden dat Eleanor hier buiten in de kou zat en niet binnen in de warmte was. Arianna vond dit prima, maar ze wist dat het voor Eleanor en anderen heel koud was. Eleanor kwam naast haar zitten en zei: ''Oh het spijt me van de sneeuw in je haar.'' Het meisje schudde haar hoofd, het maakte niet uit. Die sneeuw in haar haren was niet erg, ze had er geen last van. De vrouw stak voorzichtig haar hand op en streek behulpzaam de sneeuw uit haar haren. Arianna glimlachte eventjes dankbaar, en keek naar de blonde krullen van Eleanor. Ze had mooie blonde haren merkte Arianna op. ''Hoe voel je je? Heb je behoefte aan iets? Water, thee?'' Vroeg de blondine. ''Terug naar binnen gaan?'' Ging ze verder. Arianna schudde haar hoofd. "Nee dank u." Zei ze rustig. Haar stem klonk alweer minder schor, en als altijd antwoordde ze heel beleefd. Zo was ze opgevoed, maar het beleefde hadden bijna alle Britten. Eleanor stond op en liep naar de kas. Daar maakte ze de deur dicht, en draaide de sleutel twee keer om. Arianna keek wat schuldig naar beneden toen ze terug liep. Door haar hadden de planten nu misschien wel kou gevat, en zouden ze doodgaan. Dan zou ze zich verschrikkelijk voelen, ook al waren het maar planten.

''Hoe kwam je daar binnen?'' Vroeg Eleanor toen ze weer eenmaal zat. Arianna keek naar de kas en zei: "Ik teleporteerde me vanuit mijn slaapkamer, en er ging iets mis waardoor ik in de kas terecht kwam in plaats van buiten." Legde ze rustig uit. "De rest weet u." Vervolgde ze. Ze keek naar de planten in de kas en zei: "Het spijt me heel erg van de planten in de kas madam Birdy. Ik kon niet weg want ik was bang dat de planten dan uit hun systeem zouden raken." Ze keek Eleanor aan met haar donkerbruine ogen. Ze wist hoeveel de planten in de kas en op de rest van Genosha voor de vrouw betekenden, en ze zou ze ook nooit expres vernielen.

the cold never bothered me anyway

_________________
I know you're thinking I'm heartless, I know you're thinking I'm cold
I've got no more innocence, I'm just protecting my soul
I'm never gonna let you close to me, even though you mean the most to me, 'cause every time I open up, it hurts


But every time you hurt me, the less that I cry
And every time you leave me, the quicker these tears dry, it's sad but it's true
I'm way too good at goodbyes

♥:
 
Arianna - Waverly - Daphne - Karlie - Eden - Ravenna
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor   

Terug naar boven Go down
 
It's cold outside but it feels like a desert in here &Eleanor
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» I'll show you what it feels like, now I'm on the outside
» 'Cause it's too cold for you here and now
» Let´s Play In The Cold &Maurim
» It's not about, not about angels | Raven&Delia&Jean&Eleanor&Jamie

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Greenhouse-
Ga naar: