FRUITMAND
CBOX
Santa tell me, if you're really there...
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Santa tell me, if you're really there...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Santa tell me, if you're really there...   wo dec 24, 2014 1:10 am

Olivia Del Rey

OOC: Beetje vooruit in de tijd, omdat het morgen kerstavond is. <3 Bij deze wens ik iedereen hele fijne Kerst, namens Liv, Lauren, Anna, en een heel klein beetje van Amber. O ja en iedereen is welkom.

Het was kerstavond, net na het avondeten. Olivia had geen idee of de school nog wat zou doen, maar op dit moment had ze eventjes tijd voor zichzelf. En die tijd had ze genomen, om haar gebruikelijke rituelen voor kerst eventjes te herhalen. Kerst was voor Olivia heel erg belangrijk. Kerst was namelijk een tijd waarin iedereen lief voor elkaar moest zijn en er geen oorlog was. Bovendien was het tijdens Kerst altijd heel erg gezellig. Mensen gingen met elkaar eten en meer van dat soort dingen. Voor Olivia was Kerst altijd prettig geweest, omdat ze dan naar haar oma gingen. Zij leek heel erg op haar moeder en haar moeder leek weer heel erg op haar oma, waardoor het heel erg gezellig was. Haar vader kon daar niet doen hoe hij normaal gesproken deed en ze bleven altijd een dagje langer bij oma. In oma’s huis rook het altijd lekker naar eten en het hondje kwam altijd met haar knuffelen als ze voor de open haard warme chocolademelk aan het drinken waren, met een punt van een heerlijke taart die oma zelf gemaakt had.

Een klein steekje van heimwee schoot door haar lichaam, maar dat wist Olivia al heel gauw weg te stoppen toen ze de woonkamer binnenkwam. Een klein windje streek door de kamer, maar Olivia was goed aangekleed: ze had een dikke trui met een print voor de Kerst over haar pyjama shirtje en pyjama broekje aangetrokken, waardoor dat allebei niet meer zichtbaar was, ze had een huidkleurige panty aan en sokken tot haar knieën. Dit zou er allemaal voor zorgen dat ze lekker warm was. En haar warme hartje werd nog erger verwarmd toen ze de prachtige kerstboom zag. Het zag er prachtig uit. De vrolijke lichtjes staken perfect af bij de duisternis die de rest van de kamer met zich meebracht.

Bijna huppelend liep Olivia verder de kamer in en ging ze bij de kerstboom kijken. “Ooooh” ontsnapte er uit haar mond, bewonderend door de schoonheid van de kerstboom. Voorzichtig kwam ze iets naar voren en keek ze in een kerstbal. Daar zag ze zichzelf, alleen met een heel erg groot hoofd. Giechelend raakte Olivia zachtjes de kerstbal aan, die zachtjes heen en weer wiegelde. Vervolgens ging Olivia in kleermakerszit voor de kerstboom zitten en bekeek ze de boom. De boom was zo mooi, misschien was het wel de mooiste boom die ze ooit had gezien. Al gauw zat ze op haar knieën en bracht ze haar neus iets naar de kerstboom. Oeeeeh, kerstboomgeur! “Yay!” cheerde ze vrolijk. Het was een echte kerstboom. Thuis hadden ze altijd een nep kerstboom gehad, maar deze was echt. Dat rook Olivia door de heerlijke lucht die een dennenboom van zich afspreidde. Ze ging weer op haar billen zitten en trok haar knieën iets omhoog, zodat haar kin er weer op kon leunen.

“Hoi Kerstman, daar ben ik weer” begon Olivia “Nu is er al weer een jaartje voorbij. Ik heb nog steeds een mooie Kerst trui aan en ik zit nog steeds elk jaar braaf voor de kerstboom. Eigenlijk heb ik dit jaar niet zo heel erg veel te wensen. Ik wens dit jaar dat iedereen op de wereld gelukkig is, dat er geen oorlog meer in al die stomme landen is en dat iedereen met Kerst iemand heeft om gezellig mee te eten. Ook wens ik dat niemand meer ruzie meer met elkaar heeft en dat mensen met elkaar gaan praten, elkaar een kans geven. Verder moet ook chagrijnig zijn verboden worden en mogen mannen geen roze trainingspakken meer aan. Misschien is dat allemaal eventjes teveel gevraagd….” Olivia beet eventjes op haar onderlip en fronste haar wenkbrauwen. “Maar ik wil ook wel een eenhoorn voor Kerst hoor! Maar een mooie eenhoorntrui is ook goed…” Er ontstonden blosjes op Olivia haar wangen. Oei, ze vroeg wel heel erg veel aan de kerstman. Dadelijk zou hij haar meenemen naar de Noordpool! Maar Olivia was toch een lieve cupcake?!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   wo dec 24, 2014 2:19 pm


### words

tag: Liv


Damian was vandaag zo druk in de weer geweest met overal nog een paar random kerstbomen te plaatsen. Kerstman als hij was. De cafetaria had hij gedaan met zijn leuke elfje Clyde, maar voor de rest was hij op zoek gegaan naar iets kleinere versies van die boom en had er een in de woonkamer neer gezet, en in het muzieklokaal en ook gewoon random in de gangen bij de deuren. Ja, heel de school was nu wel goed vertegenwoordigd voor Kerstmis hoor. Kort wreef hij door zijn haren en checkte zichzelf even in de spiegel van zijn kamer. De man was gehuld in een rode wollentrui, en voor de verandering had hij ook nog een iets donkere joggingsbroek aangetrokken waardoor hij echt wel een moderne kerstman leek. Aan zijn voeten had hij mooie bordeauxrode Vans aan en op zijn hoofd had hij voor de fun van alles een kerstmuts geplaatst. Gelukkig had hij dus al wel gegeten, maar had hij nu dus niets meer te doen jammer genoeg. Stiekem wou hij op zoek gaan naar Clyde, maar die was op een geheime missie naar de noordpool aka het meer om daar nog een paar dingen in orde te brengen. Nog even had hij getwijfeld om zijn baard wit te maken, maar dat leek hem dan weer een beetje te veel van het goede hoor.

Aangezien hij dus toch niets beter te doen had was hij maar random door de gangen gaan wandelen. Wie weet kon hij nog wel wat kerstsfeer uitdelen of zo. Yeah, dat ging hij echt wel doen. Wanneer er enkele leerlingen voorbij liepen begroete die hem allemaal met een brede glimlach terwijl hij hen een vrolijke kerst toe wenste. Uiteindelijk had hij genoeg gewandeld door de gangen en besloot hij naar de leefruimte af te zakken, kon hij zijn boom daar nog een beetje inspecteren. Al had hij perfect werk geleverd hoor, met Kerst, altijd!

Zodra hij bij de deur was aangekomen trof hij al iemand voor de boom aan. Damian leunde even tegen de deurlijst aan en hoorde haar woorden. N’aww. Wat was ze toch zo cute. Meteen kreeg hij een superleuk idee en maakte hij dan ook dat hij weg was van de deur en de koude buitenlucht in liep. Nadat hij een open raam had gevonden dat groot genoeg was gevonden kroop hij er heel subtiel door heen, niet dat Olivia hem niet zou opmerken. Maar standaard als Kerstman door de deur komen was tja te standaard. Met een brede glimlach kwam hij uiteindelijk de ruimte verder binnen wandelen en zette zich heel gemakkelijk neer naast Liv. ‘Wel, je bent natuurlijk altijd erg braaf Liv. En ik weet zeker dat ik misschien ergens in mijn slee een leuke trui voor je heb liggen hoor. Maar voor nu moet je er even genoeg mee nemen dat de Kerstman een praatje met je komt slaan. Dat vindt je hopelijk niet heel erg?’



_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   di dec 30, 2014 2:13 am

Olivia Del Rey

Ze aaide over haar armen. De kerstboom maakte iets in haar los. Haar eigen problemen? Ja, inderdaad. Want wat moest ze doen? Opgeven…was het een optie? Opgeven stond eigenlijk niet in haar woordenboek. Doorgaan…maar zou ze daar gelukkig van worden? En dan was er ook nog het thuisfront. Ooit zou ze terug moeten keren, zou ze daar gelukkig van worden? Met een saddies face duwde Liv zachtjes tegen een kerstbal. Misschien was het tijd om zelf te veranderen? Tijd om te laten zien dat zij er ook was? Dat mensen niet konden komen en gaan als een blaadje dat van de boom viel. Dat zij ook standards had, een meisje met gevoelens waar je niet mee kon spelen. Olivia beet op haar onderlip. Het zou beter zijn om gewoon wat agressiever te worden, maar was dat wel wie ze was?

Olivia schrok op uit haar gedachten. Er kwam iemand het open raam binnen. O. M. G. Was het de Kerstman? Hij had wel een rode trui aan. Misschien was het de Kerstman wel, maar dan in zijn vrije tijd? Al vrij snel vergat ze haar verdrietige gedachten en stuiterde ze bijna de hele kamer rond. Toch bleef ze rustig zitten en toen ze zag wie de kerstman was, ontstond er een brede glimlach op haar gezicht. Awh, het was Damian! Olivia ging in kleermakerszit zitten en luisterde naar de woorden die Damian vertelde. Enthousiast knikte ze. “Natuurlijk vind ik het goed dat de kerstman met mij kom praten!” piepte ze “De kerstmas is een hooggeëerd persoon en ik ben heel erg vereerd om naast de kerstman te mogen zitten.”

Natuurlijk was Olivia zich er van bewust dat Damian de kerstman niet echt was, maar het was lief van hem om haar grootste wens in vervulling te laten gaan: de kerstman ook daadwerkelijk ontmoeten. Ze grijnsde naar hem en sloeg eventjes haar armen om hem heen. “Ja, ik weet dat je een leraar bent en nee, het boeit me niet” zei ze met een grijns “Fijn Kerstfeest!” Olivia ging weer op haar billen zitten en sloeg haar benen weer in kleermakerszit. Ze peuterde aan een touwtje van haar trui en ook op haar sokken vond ze een touwtje waar ze aan kon frunniken. Dat was typisch Olivia, ze kon niet stilzitten. “Wat ga je Clyde geven?” vroeg Olivia nieuwsgierig en met stralende ogen keek ze hem aan. Dat was ook iets voor Olivia, cadeautjes! Ze vond het geweldig om cadeautjes te geven en dan het gezicht te zien van de mensen die ze uitpakten.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   di dec 30, 2014 6:56 pm


### words

tag: Liv


Damian had wel wat gemerkt toen hij bij de deur had gestaan. Nou ja, heel eventjes had het geleken alsof er werkelijk iets met haar aan de hand was. Maar hij had er te kort gestaan voor te weten of hij nu gelijk had of niet. En als het al zo was, dan was het nu lekker aan hem om haar eventjes op te vrolijken als Kerstman. Dat ging hem nog wel lukken right? Natuurlijk! Hij was Damian, en hij gaf niet zo maar op als het ging om mensen terug op te vrolijken.

Lang duurde het niet voor hij door de raam was geklommen. Lang leven lenigheid en kracht! Niet dat het raam nu zo moeilijk was, maar hea hij moest zijn skills toch even in het licht zetten hoor. Dat ze niet spontaan was gaan stuiteren toen hij eenmaal binnen was vond hij ergens best wel vreemd. Al kon hij nu al zien dat ze veel vrolijker was als daar net. Yay! De glimlach op haar gezicht zien verschijnen was voor hem al genoeg om te weten dat hij echt wel geslaagd was in zijn op zet. Al speelde het hem ergens nog wel parten dat ze daarnet zo down had geleken. Daar zou hij straks wel naar vragen. Eerst nog even zijn vrolijke kerstgedachten met haar delen en zo. Het was zo aandoenlijk om haar werkelijk zo snel vrolijk zien te worden. Misschien zat hij hier stiekem wel bij een klein elfje dat hopeloos de weg terugzocht naar de Noordpool of zo. ‘Zo meteen gaat de Kerstman nog blozen hoor.’ Sprak hij op een vrolijke toon tegen haar. ‘Maar ik ben degene die blij moet zijn, normaal praat ik nooit met de mensen die pakjes verwachten.’ Sprak hij met een grijnsje op zijn gezicht. Deze rol kon hij uren volhouden hoor. Really, Kerstman spelen ging Damian echt goed af.

Uit het niets werd hij geknuffeld. En wat kon hij nu anders doen dan zijn armen even om haar heen slaan. Boeien dat hij de leerkracht was en alles. ‘Gelukkig boeit het mij even min.’ Nah, Damian was Damian die gaf niet om het hele leraar leerling gedoe. Als hij met iemand bevriend was, dan was het zijn zaak over hoe hij met die mensen om ging en niet anders. ‘Voor jou ook!’ Sprak hij blij. Mensen vinden met die zelfde kerst spirit was altijd geweldig. Aan Clyde moest hij nog een beetje leren hoe het moest, maar dat kwam wel in orde hoor. Damian had zo zijn manieren. Ghehe. De gedachte alleen al liet hem even grinniken. Oké, tijd om terug even normaal te doen hoor. Hij kon straks nog genoeg aan zijn boyfriend denken. Maar nee hoor al snel genoeg kwam Liv met iets aanzetten waardoor hij wel moest denken aan hem. ‘Ik zou geen goeie Kerstman zijn als ik vertel wat mensen aan elkaar geven.’ Grijnsde hij breed. Nee nee, niemand kreeg te weten wat Clyde kreeg. ‘En wat geef jij Dante? Of zeggen kleine kerstelfjes dat ook niet?’




_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   wo dec 31, 2014 1:20 am

Olivia Del Rey

Haar ogen straalde. “Zo meteen gaat de Kerstman nog blozen hoor. Maar ik ben degene die blij moet zijn, normaal praat ik nooit met de mensen die pakjes verwachten.” Olivia giechelde zachtjes en streek een pluk haar uit haar gezicht. “Nou Kerstman, ik heb genoeg op mijn lijstje staan! Alleen ik denk dat het misschien allemaal een beetje veel gevraagd is…” zei Olivia met een pruillipje “Maar nu is mijn droom wel uitgekomen hoor! Ik wil je al mijn hele leven ontmoeten…” Ze grinnikte. Jeeeej, en zij was een kerstelfje! Dan mocht ze de hele dag cadeautjes inpakken en dan met de kerstman mee in de slee om iedereen cadeautjes te geven en yay! Dat zou haar best wel gelukkig maken. Maar had ze dan ook vleugeltjes? O nee, dat waren feetjes…maar Olivia wilde ook vleugeltjes. Omg dit waren de echte real life struggles. Een elfje met vleugels, soms was het tijd om zelf een traditie te gaan starten.

Gelukkig maakte Damian er geen probleem van dat zij hem geknuffeld had, sterker nog, hij knuffelde haar zelfs terug. En dat moest ook gewoon kunnen, ze zochten er allebei niets achter en Damian voelde gewoon als een vriend van haar, in ieder geval iemand die ze aardig genoeg vond om een knuffel te verdienen voor Kerstmis. “Ik zou geen goeie Kerstman zijn als ik vertel wat mensen aan elkaar geven.” Oké, daar had hij een punt. Er ontstond een pruillip op haar gezicht. “Maar Kerstman! Ik ben niet zomaar een mens, ik ben toch een kerstelfje!” Een grinnik ontsnapte weer uit haar mond. Jaaaa kerstelfje! Maar eigenlijk wilde ze liever…oké, ditch it. De volgende vraag was een beetje haar eigen schuld, ze had het zelf uitgelokt door te vragen wat hij Clyde voor Kerstmis ging geven.

Olivia staarde eventjes naar de kerstboom en liet haar vinger over een kerstbal glijden, waarna ze er zachtjes tegen aanduwde zodat het dingetje heen en weer bungelde. “Uhm, ik heb eigenlijk geen idee” zei ze en haalde haar schouders op. Thruth was dat ze die wel had…maar ja, die waren vast te kinderachtig. Het was haar domme, onhandige Olivia manier om te laten zien wat ze voelde. En ja…maar ja. Niets aan te doen, het zou allemaal wel goed komen. “Vorig jaar heb ik kerstsokken gekregen…” zei ze, terwijl ze haar voetjes eventjes op en neer bewoog. Een glimlach op haar gezicht, al was het ietwat geforceerd.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   za jan 03, 2015 12:20 am


### words

tag: Liv


Damian zijn lach kon serieus niet breder worden of zo. Echt waar Olivia was zo’n happy persoontje. Misschien soms wel te happy, maar op dagen als dit vond hij dat echt niet erg of zo. Nee, dat maakte hem er alleen maar blijer op. ‘Niets is te veel gevraagd, tenzij je een eigen Olivialand wil.’ Sprak hij al lachend. Olivialand, het land van kerstbomen, regenbogen, cupcakes en al het andere. ‘Aww, ik ben blij dat ik je droom heb kunnen laten uitkomen hoor.’ Dat was echt wel het meest schattige wat hij ooit al had gehoord hoor. Stiekem wilde hij het vroeger ook altijd, hoe geweldig zou dat wel niet geweest zijn tho? Met de kerstman pakjes gaan bezorgen en zo. Those childhood dreams.

‘Zelfs de elfjes weten niet wat ik hem ga geven.’ Lachte hij breed. Clyde’s cadeautje was stiekem het beste wat hij ooit kon bedenken hoor. Maar daar ging hij mooi over zwijgen. Elfjes hadden niet de toelating van de kerstman omdat te weten. Nou, hij hoopte eigenlijk maar dat Clyde het leuk ging vinden anders had hij wel een beetje een afgang. Een afgang op hun eerste Kerst samen, nee dat ging vast niet gebeuren. Daarvoor was Damian veel te goed geweest in het jaar hoor. Plus, zijn hubby zou alles wel leuk vinden. Hoopte hij. Nieuwsgierig keek hij Olivia aan. Praten over cadeautjes was altijd leuk, zeker als het was voor belangrijke personen in je leven.

Het meisje maakt een afwezige indruk op hem nadat hij de vraag had gesteld. Had hij iets fout gezegd? Oh nee, ze wist het gewoon niet. ‘Wel, wat je hem ook geeft ik ben er zeker van dat hij het helemaal geweldig gaat vinden, gewoon omdat het van jou komt.’ Sprak hij zelfverzekerd. Plus, uiteindelijk was het toch wel het gebaar dat telde right? Even streek hij door zijn baard en glimlachte al bij de gedachte aan Clyde alleen al. Damian had geen kerstcadeautjes nodig, nee zijn grootste en leukste liep hier rond op school en dat was voor hem meer dan genoeg hoor. Snel genoeg liet hij zijn blik weer naar haar gezicht gaan en vreemd genoeg glimlachte het meisje, nou ja het vreemde was dat hij de manier waarop niet gewend was. ‘Hé, wat is er mis? Als ik iets kan doen?’ Klonk het toch wat bezorgd om het meisje. Natuurlijk wilde hij helpen, niet alleen omdat hij de Kerstman was. Maar ook omdat hij Damian was, en hij hielp vrienden altijd graag.


[/quote]

_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   ma jan 05, 2015 8:28 pm

Olivia Del Rey

EEN EIGEN OLIVIALAND OMFG. Dat zou echt de meest perfecte wereld zijn. Olivia zou haar eigen land afscheiden van de rest van de andere landen, zodat er geen oorlog zou zijn. En iedereen zou elke dag allemaal gratis chocoladekokjes en regenboogsokken en zuurstokken en meer van dat soort rotzooi krijgen. En daar zouden eenhoornen gewoon veilig rond mogen lopen, want iedereen die een eenhoorn pijn doet, zou opgesloten moet worden. Overal zouden bloemen staan en iedereen zou gelukkig zijn. Ja, bestond Olivialand maar. Dan zou ze Dante, Aly, Adrian, Mina, Rhaegys, Damian, Clyde, haar moeder, haar broertje en iedereen die maar mee zou willen. En dan ja…ja, dat zou vast hartstikke leuk zijn. En ze kwam weer terug in de realiteit, waar Olivialand helemaal niet bestond. “Sorry” zei Olivia grinnikend en schudde even met haar hoofd “Ik probeerde in mijn hoofd me even voor te stellen hoe Olivialand eruit zou zien. Het zag er hartstikke leuk uit, maar ik denk dat ik binnen 5 dagen failliet zou zijn.” Olivia lachte en sloeg haar hand eventjes voor haar mond.

“Wel, wat je hem ook geeft ik ben er zeker van dat hij het helemaal geweldig gaat vinden, gewoon omdat het van jou komt” Olivia had al gauw weer een glimlach op haar gezicht. Awh, dat was lief van Damian om te zeggen! Ze peuterde eventjes aan haar sokken om hem niet aan te hoeven kijken, want Olivia werd er een beetje zenuwachtig van, ze wilde namelijk het cadeautje zo graag geven, maar…ugh, waarom voelde ze zich toch zo raar de hele tijd. “Hé, wat is er mis? Als ik iets kan doen?” Olivia keek hem van opzij eventjes aan en ze zuchtte zachtjes. “We hebben een beetje problemen met twee mensen op dit eiland” begon Olivia toen en rolde met haar ogen “En daarom…I don’t know, ik voel me er nog steeds niet helemaal lekker over. Maar het komt wel goed, alleen ja, soms zorgt het er eventjes voor dat ik me een beetje down voel.” Het was lief van Damian om zich zorgen om haar te maken, maar ze kon hem niet alles vertellen. Als Esther en Chris erover hoorde dat ze aan het praten over hen was, dan stond dat gelijk aan de doodstraf.

Nog een keer keek ze hem aan. Een onzeker glimlachje verscheen op haar gezicht en ze draaide zich naar hem. “Maar je kan wel iets doen…” zei ze en haar onschuldige ogen keken hem dansende lichtjes in haar ogen aan “Misschien kunnen we een klein kerstliedje zingen? Om te vieren dat het bijna kerst is!”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   di jan 06, 2015 9:37 pm


### words

tag: Liv


Olivialand. Waarom had hij het ook weer vernoemd? Aan het meisje te zien leek ze dat idee wel heel erg te mogen. Stiekem zou het ook wel cool zijn en alles, maar hij zou het niet aan kunnen hoor al die puppy’s en cupcakes en de rest. Al zou het wel al veel leuker zijn met zijn hubby erbij. Misschien moest hij als goede Kerstman haar dan toch maar eventjes gaan overtuigen om Clyde mee te mogen nemen. Nou ja, als hij al uitgenodigd was en alles. ‘Een land dat leeft van zoveel liefde en vrolijkheid kan niet failliet gaan hoor. Ben ik zeker van!’ Grijnsde Damian even breed. Was het maar zo dat landen gewoon op vreugde en zo konden draaien. Het leven zou veel makkelijker zijn hoor.

Natuurlijk zou Dante alles leuk vinden wat hij kreeg van Olivia. Want tja, hij zou ook blij zijn no matter what Clyde hem gaf hoor. I guess dat je dat kon wijten aan de liefde of zo. Al was het voor hem zelfs niet meer nodig om iets te krijgen van de man. Nee, zijn aandacht was genoeg hoor. Plus, tja wist hij veel of zijn boyfriend iets had bedacht om af te geven aangezien de dude nog nooit echt Kerst had gevierd leek het hem wel niet. Maar aight, verwachtingen had hij toch niet dus zou hij niet teleurgesteld zijn. Zolang hij kusjes kreeg van Clyde was het voor Damian allemaal goed! Een beetje serieuzer keek hij Olivia aan. Daar kwam de inner teacher. Problemen met twee leerlingen? Kort trok hij zijn wenkbrauw op in de hoop dat ze verder ging vertellen, wie weet kon hij wel helpen. Of als het te ernstig was ermee naar Jean gaan of zo. Maar het meisje noemde geen namen jammer genoeg waaruit hij op maakte dat ze ergens wel als de dood was voor die twee personen. ‘Als ze jullie pesten of lastig vallen of zo, je kan altijd bij een van ons terecht oké?’ Glimlachte hij even zachtjes waarop hij zachtjes met zijn elle boog tegen haar aan stootte. Olivia moest echt wel weten dat ze klaar stonden om te helpen. Waarom waren de docenten hier anders right?

Damian hield zijn hoofd een beetje schuin waarop de muts even ging hangen en over zijn arm streek. ‘Oh?’ Als hij iets kon doen, graag! Haar volgende woorden deden een brede grijns op zijn gezicht verschijnen. Oh wow. Ja hoor, hij deed mee! Meteen veerde hij overeind en wandelde even naar de Kerstboom toe, na wat matrix moves om niets van de versieringen er af te gooien haalde hij zijn gitaar tevoorschijn en keek hij haar met een glimlach aan. ‘Ik wist wel dat deze nog van plan zou komen!’ Snel genoeg nam hij terug plaats naast haar en dacht eventjes na. Maar al snel schoot het perfecte liedje hem te binnen.

Al snel genoeg sloeg Damian de eerste akkoorden in de hoop dat ze het kende, maar dat zou vast wel het geval zijn. ‘Santa called to make sure I'm prepared. He said "Winter love is spreading everywhere". Summer came and took off with the spring. So now we start the Christmas Caroling.’ Begon hij zachtjes te zingen. Zijn stem klonk diep zoals normaal, en hij had de manier van spelen aangepast op zijn eigen toonhoogte. Iets waar zij geen moeite mee zou hebben want hij had haar echt al genoeg horen zingen hoor.


_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Santa tell me, if you're really there...   za jan 10, 2015 12:59 am

Olivia Del Rey

“Een land dat leeft van zoveel liefde en vrolijkheid kan niet failliet gaan hoor. Ben ik zeker van!” Haar lach begon steeds verder te stralen. Het leek zo’n goed idee! En als ze wel failliet zouden gaan, dan zou Liv al haar Koninginnegeld gebruiken en dan zou iedereen voor altijd gelukkig zijn. “Damian” begon ze toen en fronste haar wenkbrauwen toen “Als er een Olivialand zou bestaan, dan zouden jij en Clyde er toch wel komen wonen, hè? Dan mogen jullie de ministers van liefde zijn. En Dante de minister van….uhm, de minister van knuffels. Hij kan wel goede knuffels geven!” Opgewonden giechelde Olivia zachtjes. Ja, knuffelen met Dante was leuk. Dante zelf ook. “Weet je, ik ga gewoon dat kerstcadeautje maken en geven…Kerst is gewoon hartstikke leuk en iedereen vind het leuk om een cadeautje te krijgen.” Bevestigend knikte Olivia. Ja, dat was het plannetje dat ze ging maken. En ze wist al precies hoe ze het ging aanpakken.

De lerarenkant van Damian kwam omhoog en Olivia keek eventjes naar haar vingers. “Ja…ja, dat weet ik ook wel. En ergens denk ik dat ze dan boos worden op Dante en ik wil hem gewoon beschermen daartegen, want hij heeft het niet altijd makkelijk gehad en ik vind dat hij hier gelukkig moet worden. Maar als het echt uit de hand loopt, weet ik dat ik bij jou terecht kan hoor” zei ze rustig. Olivia vertrouwde hem echt wel, niet alleen als leraar, maar ook als een vriend van haar. Hij had z’n best gedaan om van het kampeeruitje iets leuks te maken en ze voelde zich nog steeds vereerd dat hij haar had meegevraagd. “En natuurlijk ook bij Jean enzo, dus het komt allemaal wel goed…dat weet ik zeker. En anders stuur ik gewoon een unicornstraal op ze af.” Olivia lachte weer.

En haar lach werd alleen maar nog breder toen Damian opstond en een gitaar tevoorschijn haalde. OMG! Had hij die daar verstopt? Dan had Damian ook nog eens verstopkunsten, want ze had hem echt niet gezien. Of had de schoonheid van de boom haar betoverd? Toen hij weer naast haar ging zitten en de gitaar begon te spelen, staarde Olivia gebiologeerd naar hem. Een glimlachje verscheen op haar gezicht toen hij begon te zingen. Damian kon echt goed zingen en gitaar spelen! En nu was het haar beurt. Zachtjes begon ze, om haar vocals zo goed mogelijk te laten uitkomen. Ze ging echt wel haar best doen! “I’ll find my way back home, and light up every tree. We will hang our stockings for you and one for me. ‘Cause Santa called to make sure I’m prepared, he said pack your bags and tell them you’ll be late.

Met een glimlach keek ze hem aan, hopend dat hij het refrein met haar mee zou zingen. “I’ll be home with my love this christmas, I promise, I promise, I’ll be home with my love this christmas, I promise, I promise, I’ll be home, I’ll be home, I’ll be home.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Santa tell me, if you're really there...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Secret Santa 2014 Cadeautopic!

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Ground :: Living Room-