FRUITMAND
CBOX
We could conquer the world, together &Avery
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 We could conquer the world, together &Avery

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Delia Lexington
avatar

Aantal berichten : 107

Mutant Profile
Alias: Curse.
Mutation: Balls of Pain.
Crush: Lemme shut your mouth.

BerichtOnderwerp: We could conquer the world, together &Avery   ma dec 08, 2014 12:55 am

''Kutspel.'' Gromde ze wanneer het balletje voor de zoveelste keer langs de flipper gleed en ze gaf de flipperkast zo'n fikse trap dat er een poot brak van onder de machine en zo tegen de grond aan viel. Delia, gefrustreerd als ze was, gaf nog een schop na zodat het doorzichtige plastic kapot raakte en ze pakte haar pakje sigaretten en aansteker om daarvan tenslotte hoofdschuddend ééntje uit het pakje te nemen en tussen haar donkerpaarse lippen te steken. Zonder pardon stak ze het longen dodende object aan met haar doodshoofd aansteker en liep ze weg van de flipperkast, gaf er geen ene shit om nu het kapot was en bovenal; haar schuld. Het liefste had ze haar sigaret er bovenop gegooid maar daar zaten meer nadelen aan dan voordelen. Ten eerste zou haar sigaret het daarvoor niet waard zijn. Ten tweede waren er, in tegenstelling tot de flipperkast, wel leuke andere spellen te doen in de game hall. En ten derde had ze geen zin in een akkefietje met Jean voor de vijfde keer omdat ze per ongeluk wat problemen met haar boosheid had en daarom de hele ruimte had afgebrand.

'Je mag hier niet roken..' Jankte een jongetje, niet ouder dan twaalf, haar richting op, waardoor ze omkeek en een wenkbrauw ophief en naar hem toe stapte. ''Ah nee?'' Gromde ze geïrriteerd. ''Waar lijkt dit dan op? Ik rook dus echt wel.'' Blies ze de rook in zijn gezicht, wat hem de rook uit zijn gezicht liet slaan met wilde handjes, waar ze zich nog rotter aan irriteerde. Ze pakte één van zijn kinderachtige handjes en drukte zachtjes kakelend de sigaret in zijn pols. ''Ik doe wat ik wil, heikneuter, en daar gaat niemand iets aan doen.'' Zei ze met haar ogen verwijd en haar tanden ontbloot in een griezelige glimlach. Als haar actie met de sigaret hem al geen tranen in zijn ogen hadden gebracht stond hij nu al helemaal op het punt van flauwvallen en ze lachte wanneer hij zijn handje lostrok en bijna struikelde toen hij zich naar de uitgang baande. ''Ja, huil maar, moederskindje.'' Zuchtte ze in zichzelf en haar ogen vielen op een deur waarboven een bord hing waarop zombies afgebeeld stonden. Wel, dat zag er interessant uit. Ze liep erheen en duwde de deur open met beide handen, hield de sigaret slordig tussen haar lippen voor even. De ruimte was donker maar de gedempte lichten schoten aan wanneer de sensoren opgepikt hadden dat er iemand was. Ze leunde nog altijd tegen de deur aan, keek rond naar de ruimte waarin niks te zien was. Was het zoiets als de Danger Room? Vast wel, zo technisch waren ze wel op deze school. Wat als ze nu weer met zombies kon vechten, maar dan veel uitdagender? Ze liet haar ogen terug op het bordje buiten de deur vallen en zag dat er minstens twee spelers nodig waren, wat haar op een idee bracht. ''Yo, iemand zin om te vechten?'' Schreeuwde ze op haar luidst door de ruimte heen en ze tuitte haar lippen voordat ze de rook er tussen vandaan liet ontsnappen en de sigaret tegen de muur aan uit drukte.
Alarms go off when I enter the building

_________________

Go home, crying to your mommy. Boohoo.

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avery Thomson
avatar

Aantal berichten : 210

Mutant Profile
Alias: Heat
Mutation: Extreem Heating / Telekinesis
Crush: What if I knew I would just rip your mind apart? Would you let me out?

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   ma dec 08, 2014 4:10 pm

Avery Thomson
17 years - Heat - Pyromaniac - Psycho

Met ogen gesloten lag Avery op haar bed, helemaal stil. Ze nam diep adem en geprobeerde zichzelf kalm te houden, een paar minuten geleden had ze zich alweer helemaal druk lopen maken en ze had alweer als een gek door haar kamer lopen zoeken naar een mes om zichzelf mee te snijden. Het was haar gelukkig net op tijd gelukt om zichzelf te bedwingen het niet te doen, wat haar nog redelijk goed was afgegaan. Raven's stem had door haar hoofd geklonken en verteld dat ze dat niet moest doen. Djees, sinds wanneer ging hij ook al tegen haar praten in haar hoofd? Dat kon ze er echt niet bij hebben, niet nog een stem. Natuurlijk was het niet echt hem die tegen hem praatte in haar hoofd, tenzij hij haar nog iets vertellen over een andere mutatie. Het gebeurde steeds vaker dat ze de controle over haarzelf verloor, dat ze weer helemaal gek werd en dingen die deed zonder erover na te denken. Misschien kwam het wel doordat ze de stemmen in haar hoofd on gehoorzaamde? Doordat ze die stomme gevoelens aan het krijgen was voor Raven, waarvan ze echt niet wist wat ze ermee aanmoest, ze werd er echt bang van. Was het wel goed om de stemmen te ongehoorzame en door naar Raven te luisteren aangezien het erger werd? Durfde ze het wel aan om dit te doen, te vechten tegen de harde en luide stem van de pyromaan en de psychopaat. Misschien moest ze dit niet doen? Het was nu toch al helemaal verpest, dat kwam doordat die vriendschap met Raven was uitgedraaid tot wat anders en dit bleek niet alleen zo bij haar zo te zijn. Ze was er nog niet klaar voor om iemand lief te hebben, tenminste niet als dat betekende dat ze haar veilige omgeving moest verlaten. Haar gestoorde zelf die de mensen wel op afstand hield, die mensen verbrandde voor de lol. Ze stond op van het bed en stopte haar mobiel in haar zak, niet dat echt noodzakelijk was. Avery maakte niet zoveel gebruik van haar mobiel, bovendien was die ook behoorlijk stuk. Er zaten genoeg scheuren in en ook brandplekken natuurlijk. Ze liep naar de deur toe en ging de gang op waarnaar ze de deur hard achter haar dichtklapte. Ze moest haar kamer even uit, ze voelde zich benauwd daar, alsof ze niet kon ademen. Ze maakte zichzelf echt helemaal druk in haar hoofd, zoveel onzekerheid, ze wist niet meer wat ze nu moest doen. Met veel liefde zou ze zichzelf gewoon in de armen van Raven laten vallen maar ze was ook bang zichzelf hieraan te bezeren, of eigenlijk meer hem te bezeren. Vlug liep ze over de gang heen richting te uitgang toe om weer naar buiten te gaan, daar zou ze misschien weer wat beter kunnen ademen. Wanneer er ineens een jong kindje haar passeerde en haar jankend voorbij liep verscheen er even een grijnsje op haar gezicht. Oh, Avery, dat mocht helemaal niet! Ze deed niet eens moeite om haar sadistische zelf te verbergen wanneer het jongentje haar jankend passeerde, maar waarom zou ze ook? Ja, goed zo Avery, begon de stem in haar hoofd weer. Zag je dat, leuk he? Even kort zuchtte Avery maar er was wel een glimlachje op haar gezicht te zien terwijl ze de gamehall inliep waar het jongetje vandaan was gekomen. Ergens viel het haar zwaar omdat ze zo niet eens probeerde, ze probeerde het niet voor hem. Ze kon het niet zomaar veranderen, en ze wilde dat ergens ook helemaal niet. Ze keek een beetje om haar heen naar de verschillende spellen en naar de kast die helemaal kapot op de grond lag. Ze trok eventjes haar wenkbrauw op bij het zien van die kast. Avery kwam niet vaak naar dit soort plekken, het was dat het jongetje haar hierheen had geleid. ''Yo, iemand zin om te vechten?'' Schreeuwde ineens iemand door de gamehall heen en Avery keek haar aan met gefronste wenkbrauwen terwijl het meisje rook uitblies van een sigaret. Even trok ze een mondhoek op, die had blijkbaar ook schijt aan te regels. Ergens dacht Avery dat het misschien beter was om niet te reageren, ze had hier toch niets te zoeken, maar vechten? Daar had ze wel zin in, even alle woede eruit gooien, de hitte die ze nu binnen hield. Langzaam krulde er een grijns op haar gezicht en ze keek eerst even in het rond. Niemand durfde erop te reageren, ze keken hem meisje allemaal wat geschokte aan. "I do," Zei ze nu ineens hardop terwijl ze het meisje weer aankeek. De pyromaan van binnen begon al te grinniken, kreeg ze dan toch haar Avery terug? De koude, bittere, psychopathische en sadistische Avery. Ze begon naar het meisje toe te lopen zonder enige angst in haar groene katachtige ogen. Sierlijk bewoog Avery haar heupen een beetje en keek ze het meisje met een wat valse grijns aan. Oke, de demon in haar was weer losgeslagen en ze straalde het uit. Ze keek even kort naar het bord met de zombies waarnaar ze het meisje weer even zwijgend aankeek en goed in haar opnam. Kalm keek ze haar aan. "Let's do this." Zei ze met een duivelse stem waarbij ze haar lange haren even naar achteren zwiepte. Dit kon nog wel leuk worden...



_________________
Fire in the heart sends smoke into the head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Delia Lexington
avatar

Aantal berichten : 107

Mutant Profile
Alias: Curse.
Mutation: Balls of Pain.
Crush: Lemme shut your mouth.

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   di dec 09, 2014 11:54 am

Delia likte haar lippen. Allemaal lafaards. ''Fuck it dan, ik kan dit spel ook wel in m'n eentje aan.'' Siste ze tussen haar tanden, hard genoeg dat in principe alleen de uitgedrukte sigaret op de grond het kon horen en ze stond op het punt om zich om te draaien. Een stem die twee woorden sprak op haar aanbod deed haar echter terug kijken richting de zaal tot haar ogen op een blond meisje viel. Meteen verscheen er een duistere grijns op haar lippen. Niet omdat ze alleen niet verkeerd was, maar ook de manier waarop ze naar haar toe liep en de blik in haar ogen fascineerde haar op een manier. Niemand, oké bijna niemand als ze Junior meerekende, had haar nog nooit zo durven te betreden, vooral echt niet op die manier. Ze likte al grijnzend aan de rand van haar boven-tanden, wat betekende dat ze gefascineerd was bij wat ze zag. Al was het maar voor even. De valse grijns die het meisje haar bood, hmm, echt niet verkeerd. Ze liet haar even haar gang gaan, naar het bord kijken dat boven de deur hing. Hoewel ze het ook leuk zou vinden om één op één met iemand te vechten was haar nu al meerdere keren gezegd dat dat buiten de trainingsruimtes en de Danger Room niet toegestaan was. Maar, dacht Delia, dan zorgde Jean er maar beter voor dat de zombies van dit spel niet opraakten of ze zou zich wel uitstekend gaan vermaken met degene die voor haar stond. Ook al keek ze haar nog zo kalm aan, dat bracht Delia niet tot rust. Nee, ze werd er eerder opgewekt van. ''Waar wacht je dan nog op? Kom naar binnen.'' Beval ze eerder dan dat ze het aardig vroeg. Zo werkte Delia gewoon en als je er problemen mee had: kom maar op. Toch had ze wel het respect dat ze haar niet naar binnen trok of haar echt forceerde door haar beet te pakken. Daar had Delia d'r eigen regels voor. Net zoals als iemand haar aanraakte, ze pikte het niet en bovendien was er hier een extra regel bijgekomen op dit eiland; ze had geen idee wat voor mutatie ieder hier beschikte. Dit meisje kon haar ziel nog eens opzuigen zonder dat ze het door had met een simpele aanraking. Dat was wel het laatste waar ze zin in had.

Delia wierp nog een laatste half geamuseerde blik op haar voordat ze zich van het deurkozijn af stootte en de ruimte in liep. Het deed haar denken aan de Danger Room, maar dan veel kleiner en bovendien was dit geen cirkel maar een simpele vierkant. Alleen dan met een andere gloed. Een gloed dat zei dat het nog eens interessant kon worden. Ze haalde een vlugge hand door haar korte zwarte haren heen, het maakte toch niet uit naar welke kant het viel, alles zag er goed uit bij haar. Al zei ze het zelf. En anders zei Diana dat wel. Niet in woorden, nee, met haar ogen. Het Russische mode trutje had de kracht om met haar ogen te spreken, waar Delia van binnen nog wel eens van opkeek. Maar ze gaf het nooit toe. Het liefste verknalde ze het meisje, maar haar kamergenote had het geluk gehad dat ze dat nog niet eens gedaan had. De zwartharige keek terug naar het meisje en wenkte dat de deur wel dicht kon, niemand zou toch naar binnen komen. Vanwege Delia en waarschijnlijk al helemaal niet vanwege deze, nu nog, onbekende. Meteen dempte het licht en klonk er een stem. 'Zombie destroyer will begin in ten seconds.' Wat betekende dat ze nog terug kon deinzen als ze dat wou. Haha. Flikker op. ''Sure man, begin gewoon, aftellen is zo'n fucking bullshit.'' Schreeuwde ze sarcastisch en begon met haar aansteker tussen haar vingers te spelen, die ze gauw vanuit haar broekzak gevist had. Bij iedere seconde liet ze hem een slag draaien. Vijf. Ze keek het meisje met de volle lippen nog eens aan. Vier. Ze hief een wenkbrauw. Drie. Tuitte haar lippen. Twee. Keek terug naar de holle ruimte waar enkel een stem vanaf kwam. Eén. De lichten vielen uit en ze stond meteen al op het punt om 'IS DIT HET NOU?' te schreeuwen, maar nog geen seconde erna werden haar wensen al vervult.

Ze stonden plotseling midden op een snelweg. Of nee, zodra ze met haar ogen knipperde kreeg ze door dat ze zelfs in een verlaten stad stonden. Een hele grote verlaten stad. Er was niks meer van de kleine vierkante ruimte of de deur te bekennen. De simulatie was begonnen zonder dat ze hiervoor helmen hoefden te dragen. ''Ken je die vervloekte Danger Room?'' Was het eerste dat ze proestte, waarna ze een rondje draaide en een kakel-lach haar keel verliet. ''Deze shit is hetzelfde.'' Tenminste, dat hoopte ze maar. Het was tenslotte nog steeds maar een spel. Straks was het een strakke omgeving maar waren de enemies verschrikkelijk geprogrammeerd. En op dat moment verscheen de eerste zombie al vanuit de verte. ''Haha, woooeeeee!'' Gilde ze met plezier, alleen op een vrij angstaanjagende manier. ''Deze shit kan nog eens leuk worden. Ik hoop voor je dat je een beetje goed kan vechten want als deze shit erg word en je van me afwijkt dan, tsja, is het ieder voor zich.'' Zei ze met een stralende blik in haar ogen, omdat ze plezier kreeg. Dit spel was boven haar verwachtingen. En ze keek rond naar de met papier-vervuilde weg. De minimale auto's die er stonden waren stuk voor stuk kapot geslagen. ''Een wapen. Er moet ergens een bijl liggen in deze stad, m'n favoriet.'' Ze draaide haar hoofd nog eens naar het meisje en naar de zombie die inmiddels wat vriendjes mee had genomen vanuit de verte. ''Ready?'' Het boeide haar niet eens, ze gaf haar nog een laatste grinnik voordat ze er vandoor rende richting de zombies.
Alarms go off when I enter the building

_________________

Go home, crying to your mommy. Boohoo.

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avery Thomson
avatar

Aantal berichten : 210

Mutant Profile
Alias: Heat
Mutation: Extreem Heating / Telekinesis
Crush: What if I knew I would just rip your mind apart? Would you let me out?

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   wo dec 10, 2014 5:39 pm

Avery Thomson
17 years - Heat - Pyromaniac - Psycho

Zodra Avery als enige in kamer antwoord gaf op het meisje met de korte zwarte haren werd ze ook raar aangekeken door de anderen die zich in de gamehall bevonden. Alsof ze gestoord was werd ze aangekeken maaf Avery keek ze dan alleen aan met een licht opgetrokken wenkbrauw. Er zaten ook mensen tussen die meteen slecht nieuw zagen hierin, want de verhalen over Avery hadden ook hun rondje gedaan. Het meisje met de zwarte haren waar iedereen behoorlijk bang voor leek te zijn keek haar aan met een duistere grijns maar ze leek ook gefascineerd te zijn. Gevaarlijk liep Avery tussen de verschillende games door en met haar groene ogen keek ze de mensen aan die haar verbijsterd aankeken. Stelletje gekken. Ze wist nog steeds niet waar ze nu eigenlijk mee bezig was maar ze voelde hoe langzaam haar duivelse kant weer naar boven kwam borrelen. Die van de kat die graag spelletjes speelde met haar eten, die van de pyromaan die mensen wilde verbranden. In haar loopje zat iets verleidelijks, dit had Avery ook altijd om mensen een beetje in de war te schudden en ze af te lijden, de aandacht op haar te laten richten. Duivels keek ze het meisje aan. Oke, er was nu geen weg meer terug, de pyromaan had weer even de controle over Avery gekregen. Grijnzend likte het meisje haar boven tanden nadat Avery nog even wat zei. Games, het was niet iets waar Avery veel interesse in had getoond, nooit niet. Ze deed dit ook niet voor dat zombie spel, dit meisje was duidelijk iemand die wat gevreesd werd en dat was iets dat Avery ook wilde zijn. Nu werd ze dat ook al wel door wat enkelen maar dat was niet genoeg voor haar, ze wilde meer. Het lieve meisje die ze de laatste keer bij Raven was geweest en wie ze ook probeerde weer te zijn was nu alweer helemaal weg. Ze had zichzelf alweer diep weggestopt en de pyromaan had de touwtjes weer in handen. ''Waar wacht je dan nog op? Kom naar binnen.'' Beval het meisje haar waarbij Avery haar wenkbrauw even optrok, als ze maar niet dacht dat Avery hiernaar zou luisteren. Zo werd er niet tegen haar gepraat, maar ze besloot het toch even te laten varen. Ze moest zichzelf nu niet boos gaan maken, dat zou het hele spel verpesten. Kalm bleef ze het meisje aan met ogen die leken bezeten te zijn door een demon aankijken. Wanneer het meisje na nog een geamuseerde blik de kamer in liep volgde Avery haar al snel. Geen idee wat ze hiervan moest verwachten maar wanneer ze de kamer in was gelopen leek het ineens allemaal wel heel interessant. Zouden ze hier zombies in moesten afmaken en zou het echt lijken? Hoe geweldig zou dat wel niet zijn. Ze grijnsde terwijl ze in het rond keek, misschien kon ze nu ook een beetje proberen met haar krachten. Avery had nog niet alle controle over haar mutatie maar het leek al wel de goede kant op te gaan, het feit dat ze haar temperatuur zelf had kunnen verlagen moest toch iets betekenen. Dat was wel een goed idee geweest van Raven, door te gaan trainen met haar mutatie, want hoe geweldig zou het wel niet zijn als ze er controle over had. Al zou dat waarschijnlijk niet zo geweldig zijn voor anderen, niet wanneer de pyromaan de controle had in haar lichaam. Ze keek het meisje weer aan die even kort haar hand door haar haren liet gaan en niet veel later wenkte ze dat Avery de deur wel dicht kon doen. Avery deed dit zwijgend waarnaar ze al snel weer terug op haar plek bleef staan. Dat was ook iets geweest waar Avery altijd mensen de rillingen mee kon bezorgen, het feit dat ze niet veel sprak. In plaats van praten keek Avery altijd mensen in de ogen aan met haar gevaarlijke groene ogen, ze zei niet en liet ze langzaam onzeker worden. Zo had ze het ook gedaan na het overlijden van haar ouders in die stomme kinderlijke verhoorkamers, ze had weken langs niets gezegd en iedereen was al snel doodsbang voor haar geworden. 'Zombie destroyer will begin in ten seconds.' Zei een stem die blijkbaar van de game was en even grijnsde Avery, oke dan, van haar mocht het beginnen. Ze had er wel zin in om haar woede er lekker uit te kunnen moorden, al moordde ze natuurlijk niet echt en waren het nietbestaande zombies. ''Sure man, begin gewoon, aftellen is zo'n fucking bullshit.'' Zei het meisje waarbij Avery haar weer even aankeek met een duivelse blik in haar ogen en met een grijns op haar gezicht. Ze schudde even kort haar hoofd grinnikend, die had er blijkbaar ook veel zin in. Wanneer ze zag dat het meisje een aansteker in haar handen had en hier bij elke tel even mee tolde leek er even wat verbazing in haar blik te komen. Vuur, ze werd even helemaal gehypnotiseerd, haar liefde voor vuur ging diep. Ze voelde hoe de pyromaan in haar helemaal gelukkig werd en zelf ze voelde hoe haar temperatuur omhoog ging. Hitte gleed door haar aderen heen en het voelde geweldig, zoals altijd. Avery genoot er altijd van om dat te voelen, hoe haar lichaam verward werd en de hitte zich door haar lichaam verspreidde. Bij de vijfde tel keek het meisje met de zwarte haren haar ook weer aan en Avery trok haar mondhoeken omhoog. Ze zette zichzelf stevig neer. Vier. Het meisje trok haar wenkbrauw op en Avery beet even zachtjes op haar lip. Drie, ze keek weer in het rond, wachtend op verandering in de simulator. Bij een gingen ineens de lichten uit en Avery begon meteen in het rond te zoeken. Waar bleven ze? Ineens stonden ze op een snelweg in een stad die helemaal verlaten leek te zijn, net een scene uit The Walking Dead, een serie die iemand volgde die ze had gekend, voor het hele ongeluk. Avery had het zelf nooit zo leuk gevonden, ze was niet iemand die veel van geweld hield. Er was echt veel veranderd in haar na het ongeluk.. Ze draaide een rondje en bekeek de omgeving met haar groene ogen, om het in haar op te nemen. ''Ken je die vervloekte Danger Room?'' Vroeg het meisje nu ineens aan haar en Avery draaide zichzelf weer naar haar toe en keek haar aan. Danger room? Daar was ze nooit geweest, ze wist niet eens waar het voor was, nooit van gehoord. Ze haalde even haar schouders op nog voordat ze een rondje draaide en ineens hard begon te lachen met een kakelachtige lach. ''Deze shit is hetzelfde.'' Zei ze nu waarbij Avery haar kalm aankeek, maar ondertussen de omgeving wel goed in de gaten hield. "Geen idee wat die Danger Room is." Zei ze nu wat ongeïnteresseerd maar wel met een duivelse blik in haar ogen die ook niet meer zou verdwijnen. En ja hoor, daar kwamen de zombies aan in de verte, het was er dan nog wel maar eentje maar er zouden vast wel meer komen. ''Haha, woooeeeee!'' Gilde het meisje met veel plezier en ergens mocht Avery haar wel, ze leek echt gestoord. Zelf ging ze alleen niet enthousiast mee gillen, dat was niets voor haar. Avery haar creepyness zat in het eng op de achtergrond blijven kijken alsof ze bezeten was door demonen. Haar stilte was het punt waarmee ze mensen angst aanjaagde. ''Deze shit kan nog eens leuk worden. Ik hoop voor je dat je een beetje goed kan vechten want als deze shit erg word en je van me afwijkt dan, tsja, is het ieder voor zich.'' Zei ze nu met een stralende blik die wel liet zien dat ze het helemaal geweldig vond. Avery trok een wenkbrauw op en keek haar wat bloedlustig aan, waarmee ze wilde zeggen dat dat echt wel goed kwam. Ieder voor zich, prima, dat had ze toch veel liever dan samenwerken. "I shouldn't worry about me to much, I don't want you to be disappointed." Zei ze nu zachtjes terwijl ze grijnzend de zombies aankeek die eraan kwamen, slenterend en gorgelend. ''Een wapen. Er moet ergens een bijl liggen in deze stad, m'n favoriet.'' Zei ze waarbij ze Avery nog een keer aankeek. Avery trok haar mondhoeken een beetje op, ze had niet het idee dat ze echt wapens nodig had, dat wilde ze niet eens. Ze wist niet of ze haar mutatie in de simulatie kon gebruiken maar gokte van wel. ''Ready?'' Vroeg ze nog aan waarnaar ze grinnikte en weg rende naar de zombies. "Sure," Had Avery nog even kort gezegd. Ze probeerde zichzelf nu zo te kalmeren en diep in haar te zoeken naar het plekje waar ze haar mutatie kon besturen. Telekinese, daarmee zou ze in een gevecht het meeste mee hebben, al kon ze natuurlijk ook wel zombies in de fik steken, iets wat Avery ook heel goed in de oren klonk. Haar ogen gingen naar een stuk breekijzer dat bij een auto op de grond lag en de strekte haar arm hiernaar uit. Ze begon geconcentreerd te ademen en sloot eventjes haar ogen om haar kracht beter te kunnen voelen. Wanneer ze haar ogen weer open deed begon het stuk breekijzer naar haar toe te zweven. Waaaw, een vlaag van verbazing ging door haar heen, was dit echt? Was het haar serieus gelukt. Ze grinnikte even vals waarnaar ze achter het meisje aan begon te rennen richting de zombies. Het stuk breekijzer bleef met haar mee vliegen en wanneer ze in de buurt was bij het meisje en de zombies wist ze het stuk breekijzer naar een zombie te smijten en hem in zijn hoofd te raken. Oh ja, ze hield nu al van deze game. Adrenaline begon door haar lichaam te gaan samen met nog meer hitte. Ze was niet snel genoeg om nog een stuk metaal op te pakken met haar telekinese, zo snel kon ze nog niet werken en ze bevond zich inmiddels al tussen de zombies. Haar skills van boksen kwamen haar nu ook wel van pas. Een zombie stak gorgelend zijn arm naar haar uit en Avery gaf hem nu een flinke trap met haar voet en terwijl hij daar op de grond lag had Avery even de tijd om haar gedachten op een voorwerp te leggen. Een stuk metaal van een auto vloog al snel door de lucht heen en werd het hoofd van de zombie in geschoten. Kort keek ze even naar het andere meisje maar veel tijd kreeg ze niet door een andere zombie die haar benaderde. Ze greep deze vast met haar hand die inmiddels al gloeiend heet was door de hitte die door haar lichaam gleed. Het was heet genoeg om de zombie meteen te laten fikken maar dit stopte hem natuurlijk nog niet van aanvallen. Ze gaf deze ook weer een trap en hoorde hoe er botten braken bij zijn val. Nu hoefde ze niets meer te doen, die zombie kon zich nauwelijks bewegen en de vlammen hadden hen te pakken. Wat gehypnotiseerd keek Avery kort naar de vlammen. Avery was verliefd op de vlammen, de manier waarop ze bewogen en de kleur. Haar ogen vonden ergens nog een hamer op de grond liggen en ze wist deze met haar gedachten in haar hand te krijgen en de volgende zombie in zijn hoofd te raken met de hamer en hem zo uit te schakelen. Hiernaar was er even geen zombie meer in de buurt, niet bij haar in ieder geval, maar er zouden nog wel meer komen, anders zou dat wel heel teleurstellend zijn. Ze keek met een opgetrokken wenkbrauw naar het meisje en grijnsde breed. Het was wel te zien dat Avery hier veel plezier in beleefde. Ze hoopte ergens dat het meisje het wel gezien zou hebben van haar acties met haar vuur en haar telekinese, misschien zou ze dan ook inzien dat Avery zeker geen zwak iemand was. Ergens zou Avery ook wel willen dat ze zichzelf zou kunnen zien, hoe ze daar tegen die zombies aan het vechten was, het zag er namelijk vast wel heel mooi uit. Vooral in haar zwarte korte broek en het zwarte hemdje waarin ze er ook zeer sexy uit zag. "Er komen toch nog wel veel meer, right?" Begon ze nu verbazingwekkend spraakzaam. Ze stond daar licht hijgend met de hamer in haar hand en met een stoere lichaamshouding naar het meisje te kijken. Ze hoopte ergens wel dat haar longen het aan zouden kunnen, ze wilde namelijk wel even door gaan met dit spel en niet halverwege zonder adem zitten. Nog steeds waren ze niet super goed en het koste haar hier al wat meer moeite om adem te krijgen. Al maakte Avery zich eigenlijk nooit echt zorgen om haar longen, ze vond de pijn juist fijn, het was alleen zo dat ze dit wilde afmaken...



_________________
Fire in the heart sends smoke into the head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Delia Lexington
avatar

Aantal berichten : 107

Mutant Profile
Alias: Curse.
Mutation: Balls of Pain.
Crush: Lemme shut your mouth.

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   zo dec 21, 2014 1:35 am

De griet had dus geen hulp nodig. Mooi. Dan hoefde ze zich sowieso geen zorgen om haar te maken want eerlijk? Ze zou geen enkele keer naar haar omkijken als ze verslonden zou worden. Al was het maar een spel, dat bovendien levensecht leek. Luid schreeuwend rende ze op de zombies af, hoe hard ze ook maar kon, terwijl ze haar mutatie vanuit haar borstkas liet komen en er meteen dan ook drie, altijd drie, duistere ballen om haar heen zweefden. Ze balde haar vuisten waardoor ze meteen haar nagels scherp in haar huid voelde drukken. Het boeide haar echt helemaal niets. Sterker nog, ze ging er sneller van rennen en even interesseerde haar niks meer. Ze moest al haar woede kwijt en dat ging ze laten merken aan de bots van het spel ook. Zodra ze dichtbij genoeg was minderde ze haar snelheid en hoorde de gorgelende geluiden die de zombies meteen, waardoor er niets minder dan een brede grijns op haar lippen stond en ze haar hand vooruit stak om één van de ballen door zo'n zombie z'n hoofd te laten gaan. Als een mes die door boter ging, zo makkelijk spleet het hoofd in twee en viel het lichaam levenloos op de grond. Ze kon het niet helpen om een diepe kakel uit te stoten en vuurde haar twee ballen tegelijk af op de drie die eraan kwamen lopen. Haar mutatie sloot ze in achter elkaar tegen een busje aan en ze trok een mes uit de voorste zijn lichaam vandaan. Moeiteloos stak die ze die door de achterste zombie zijn schedel en opnieuw had ze er drie gedood zonder enig pardon. Hierdoor had ze heel even rust, al hadden twee nieuwe zombies haar op het oog van tien meter afstand, en glipte ze haar aandacht kort af naar het blonde meisje om te zien waar zij mee bezig was. Ze zag nog net een breekijzer door de lucht vliegen en recht door het hoofd van een zombie gaan, met al het bedorven bloed van dien dat echt niets minder dan naar rotte eieren stonk. Het geluid van een zombie die dichterbij kwam en rampzalig begon te hijgen liet haar haar hoofd terug draaien naar de gast en ze gaf hem een sterke trap tegen zijn maag aan waardoor hij op de grond viel en ze zich daardoor kon focussen op de tweede die er heel snel aankwam. Ze verloor haar aandacht op Avery volledig en ontweek de zombie zijn grijpende armen, zo smooth dat ze nu achter hem stond en ook hem een trap tegen zijn rug gaf. Hierdoor had ze heel even de tijd om naar de eerste grondligger te gaan, haar voet op te tillen en stevig met haar hiel door zijn rotte schedel heen te drukken. Die was niet langer meer en zo zou de tweede ook tot einde komen. Als ze niet van achteren gepakt werd door een zombie die ze niet gehoord had door haar inspanning op degene waar ze mee bezig geweest was en haar ogen verwijdden ietsje. Toch maakte het haar niet bang en zette ze haar handen op die van de zombie en gaf ze hem een snelle headbutt van achteren waardoor hij niet alleen van haar los schoot maar ook zijn evenwicht genoeg verloor voor haar om zich om te draaien en hem een karate kick tegen zijn knie aan te geven. Dat hielp hem om volledig neer te vallen. Zonder haar aandacht te verliezen op degene die inmiddels overeind aan het kruipen was keek ze snel rond. Wat zou ze snel kunnen pakken als wapen? Er was echt niets nuttigs en haar eigen mutatie was een optie maar dat was iets wat haar heel even ontglipte omdat het spelen met wapens zoveel leuker was. Het mes dat ze eerder gebruikt had vanuit een zombie zijn lichaam zou ze eventueel uit de andere ondode zijn hoofd kunnen trekken maar.. dat zou niet lukken. Als ze het goed berekende zou de zombie die inmiddels half opgestaan was haar daarvoor te snel kunnen grijpen bij haar fout en dat was absoluut wat ze niet wou; op de grond belanden. Dat was iets wat haar beangstigde en ze duwde daarom al gauw de gedachte weg. Haar ogen vielen op een groot geel bord, waar de woorden 'HIGHWAY CAN BE SLIPPERY' op stond met een klein tekentje waarop een auto uitgleed, dat twee meter van haar achter vandaan lag en ze twijfelde geen moment. Snel versmalde ze de afstand en greep met haar beide handen vast om vervolgens de half opgestane zombie een rotklap tegen zijn hoofd te geven. Zo hard dat zijn hersenen eruit knalden tegen het niet zo witte busje aan en het bord fiks dubbel gevouwen raakte. Het deed haar grijnzen. Ze mocht zoveel spelen in dit spel. Maar dan ook echt spelen en zoals andere mutanten het zielige spel Pacman en Flipper helemaal te gek vonden. Dit was zeker één van haar favoriete spellen geworden. En met die gedachte draaide ze zich om, liep op de zombie af die nog op de grond lag en duwde het bord verticaal dwars door zijn schedel heen zonder er ook maar stil bij te staan dat als dit echt was geweest.. deze zombie een echt leven geleid had. ''Welterusten.'' Was dan ook het enige dat ze droog zei voordat ze haar hoofd hief en keek of er nog meer van die lastpakken rond haar heen dwaalden, maar dat was niet zo. Hierdoor dreef haar aandacht terug naar het blonde meisje, die haar laatste move maakte door een hamer in een bot zijn hoofd te rammen terwijl er naast haar nog een aan het af fikken was. In haar hoofd bedacht ze zich meteen of er misschien een auto ontploft was waardoor dat vuur gesticht was maar er was geen spoor van zoiets op de verlaten weg te bekennen dus bleef er nog maar één conclusie over; ze had hier te maken met een mutante die met vuur kon spelen. Ietsje wilder, haast onopmerkelijk, zoog ze naar adem terwijl ze naar de blonde toe liep en op haar woorden met getuite lippen knikte. ''Zeker wel, dit was vast nog maar level één ofzo.'' Reageerde ze koeltjes. Net zoals dat Delia wat rapper naar zuurstof zocht was Avery dat ook aan het doen. ''Vuur dus, hm? Interessant.''

Alsof ze zojuist niet iets van minstens vijftien zombies vermoord hadden keek ze even rond terwijl de zon fel op hun scheen, in tegenstelling tot de winter wonderland kou van Genosha, en haalde ze een hand door haar zwarte haren. ''Delia is m'n naam. Dus, wat's joune?'' Zou wel fucking handig zijn om die even te weten indien het spel iets gepland had dat ze niet wisten en ze uit elkaar gedreven zouden worden. Zo waren dit soort gelegenheden namelijk wel. Dit soort apocalypses. Vroeg of laat zouden ze keuzes moeten maken en hoewel Delia altijd op zichzelf gesteld was, was misschien toch een beetje hulp zo gek nog niet. Wat ratelde ze nou. Wat een onzin. Ze kon dit makkelijk zelf aan. Het was alleen zo dat dit kut spel zo nodig meer dan één persoon nodig had om te fucking kunnen starten. ''Tenzij je liever vuuraapje word genoemd? But that's none of my business.'' Zuchtte ze vervolgens waarna ze zich omdraaide en naar het busje maar al te charmant met haar heupen swingde om naar de zombie te lopen die een mes in zijn hoofd vast hield. Ze trok hem eruit en draaide hem tussen haar vingers, waardoor er wat bloed op haar top terecht kwam, wat haar ook weinig interesseerde. Eerlijk gezegd vond ze het wel badass. Ze stond op het punt om terug te lopen naar de blondine voordat ze zich bedacht dat er eerder iets vanuit haar ooghoeken opgevallen was en draaide ze haar ogen naar een motor dat tussen een paar auto's wat verstopt stond en liep ze erheen. Er waren toch geen zombies meer in dit gebied dus zouden ze vast de stad in moeten vertrekken wilden ze voortgang maken in dit spel. Ze streelde de zadel met haar vingers voordat ze die naar het stuur liet glijden en ze zag hoe de sleutels er zelfs nog in zaten. ''Are you fucking.'' Was het enige dat ze uitbracht en ze kon het niet laten om uit enthousiasme meteen het voertuig te starten en well. Fuck. Hij deed het nog echt ook. Meteen bromde hij er over. ''Yo, blondie, zin in een ritje? De fucking humor. Dit is zeker weten I'm on the Highway to Hell maar dan We're, y'know. Whatever, hop op, 'kdenk dat we wel wat plezier kunnen beleven.'' Ze sprong voorop het ding en tapte achter haar om duidelijk te maken dat het meisje achterop kon komen zitten. ''Fuck vechten, jouw en mijn mutatie kunnen rijdend op dit ding nog voor heel wat plezier beleven.''
Alarms go off when I enter the building

_________________

Go home, crying to your mommy. Boohoo.

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avery Thomson
avatar

Aantal berichten : 210

Mutant Profile
Alias: Heat
Mutation: Extreem Heating / Telekinesis
Crush: What if I knew I would just rip your mind apart? Would you let me out?

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   do dec 25, 2014 2:29 am

Avery Thomson
17 years - Heat - Pyromaniac - Psycho

Het meisje rende naar de zombies terwijl ze luid aan het schreeuwen was, iets dat misschien niet helemaal de manier was waarop Avery haar enthousiasme zou laten blijken, maar dat was omdat Avery over het algemeen gezien heel stil was. Ze zag hoe er drie duisterde ballen om het meisje heen draaiden en eventjes keek Avery hier wat onderzoekend naar terwijl ze zelf nu ook achter het meisje aanrende, alleen dan zelf met een breekijzer, die ze voortbewoog met haar telekinese. Ze was echt verbaast geweest dat het haar gelukt was om het op te tillen met haar telekinese, nu had Avery al wel gemerkt dat haar controle over haar mutaties steeds beter werd maar dit had ze echt nog niet verwacht. Ze werd er gewoon steeds beter in en misschien zou ze hier nog wel eens wat vaker komen, gewoon om haar telekinese uit te testen. Hoe ver kon ze bijvoorbeeld gaan? Zou ze al een auto op kunnen tillen of nog enkel de wat lichtere objecten? Met deze ballen wist het meisje een stuk of vier zombies af te maken voordat Avery er überhaupt was aangekomen, misschien iets minder enthousiast als het andere meisje, maar daar zou nog wel verandering in komen. Ze had er wel zin in om te gaan vechten tegen zo'n zielig stelletje zombies, ook al wist ze dat ze niet echt waren en dat natuurlijk wel het leukst was. Avery hield ervan om echte dingen te verbranden, maar voor nu was ze ook wel tevreden met neppe zombies die toevallig wel enorm echt leken. Nooit had Avery echt veel plezier gehad in het spelen van games, maar ze speelde dan ook nooit spelletjes, ze had er ook nooit echt veel tijd voor gehad. Haar leven was druk genoeg geweest als psychopaat in een soort ziekenhuis, al dacht Avery dat ze het maar zo noemde en dat ze gewoon eigenlijk in een inrichting ofzo geplaatst was. Zodra ze een beetje in de buurt was liet ze het breekijzer op de eerste zombie afvliegen en die ging echt dwars door zijn kop heen. Het bloed vloog door de lucht heen en het stonk ook nog echt heel erg. Hoe veel echter kon dit spel nog worden? Ze wilde eventjes haar neus bedekken met haar kleding maar ze had hiervoor geen tijd, dus dan maar door je mond ademen. Kort had ze haar aandacht gevestigd op het andere meisje die ook gewoon vrolijk verder ging met het killen van zombies. Iets wat Avery ook snel weer moest doen en ze volgende zombie werd door haar andere mutatie gegrepen. Het duurde met de hitte die in haar lichaam zat niet lang voordat ze zombie in de fik vloog, zoals ze ook wel verwachtte. Ze moest hem enkel nog wel een flinke trap geven waarbij ze zijn botten hoorde kraken om hem neer te kunnen halen. Vanaf de grond mocht hij wel verder afbranden, hij zou vroeg of laat sterven door de vlammen dus van hem had ze nu geen last meer, ondanks dat hij nog niet dood was. Kort had ze nog eventjes in de vlammen gekeken alsof ze haar aan het hypnotiseren waren, alsof ze naar haar riepen maar al snel had Avery ook alweer een hamer in haar hand en ging ze verder met vechten tot de zombies op waren. Ze zag nog net hoe het andere meisje een verkeersbord tegen het hoofd van een zombie aan knalde waarbij echt gewoon de hersenen eruit vlogen. Iewhl bah, dat was echt heel vies, en de stank was nog veel erger. Ze verloor nu haar aandacht weer op het meisje door de laatste zombie met haar hamer door zijn kop te slaan en wanneer die ook neer was gehaald keek ze het meisje opnieuw aan. Ze had eventjes gevraagd of er nog wel meer kwamen, ze was namelijk nog lang niet klaar hier. Stiekem vond ze het echt wel geweldig hoe realistisch dit spel was. Het meisje liep nu naar haar toe en knikte eventjes met getuite lipjes. "Zeker wel, dit was vast nog maar level één ofzo." Zei ze koeltjes. "Vuur dus, hm? Interessant." Zei ze er achteraan waarnaar Avery eventjes een grijnsje liet zien met toch ook een wat trotse blik. Ja, Avery hield echt van haar mutatie, ze hield van vuur en was er echt helemaal gek mee. "Niet alleen dat.." Zei ze Avery nu met een geheimzinnig lachje terwijl ze wat in het rond begon te lopen. Het was misschien handig om nog wat naar wapens rond te zoeken hier zo, er lag een hele hoop rotzooi. Avery keek naar een paar meter te hebben gelopen al redelijk snel weer terug naar het meisje die nu haar hand door haar haren aan het halen was. "Delia is m'n naam. Dus, wat's joune?" Vroeg het meisje die dus Delia heette aan haar maar Avery liet nog eventjes haar ogen over de puinhoop heen glijden die er lag. Ze trok haar mondhoeken een beetje omhoog en wachtte nog even met het geven van een antwoord, soms vond ze het gewoon grappig om mensen niet meteen een antwoord te geven. "Tenzij je liever vuuraapje word genoemd? But that's none of my business." Zuchtte Delia nu waarnaar Avery even moest grinniken en ze keek het meisje nu ook weer aan, maar die liep alweer ergens heen met charmant swingende heupen. "Avery," Zei ze nu wat kortaf, net hard genoeg voor Delia om te horen. Ze volgde Delia die een mes uit het hoofd van een zombie trok en hiermee in het rond draaide tussen haar vingers, waardoor er ook wat bloed op haar topje belandde. Avery schudde even zachtjes grinnikend met haar hoofd waarnaar ze ook besloot om het breekijzer weer op te zoeken. Ze liep nu tussen de zombie lijken door naar de plek waar het wel zo ongeveer zou moeten liggen, al koste het haar nog wel wat moeite om het direct weer terug te vinden. Wanneer ze het breekijzer weer met haar ogen had gevonden nam ze diep adem en probeerde ze haar telekinese weer te gebruiken om het op te pakken, iets wat niet meteen lukte. Het duurde heel eventjes voordat ze het juiste gevoel kreeg en het haar lukte om het stuk ijzer door de lucht te laten vliegen. Wanneer ze het in haar hand had lachte ze eventjes van verbazing en ook omdat ze het wel heel stoer vond dat het haar gewoon lukte. Meteen liep Avery weer terug naar Delia die leek een motor te hebben gevonden, waar ook nog eens de sleutels van in bleken te zitten, dat bleek wel aan het feit dat ze het voertuig wist te starten. Avery keek even kort om naar de stad en meteen snapte ze het ook, daar zou waarschijnlijk wel het volgende level zijn, maar ze moesten er natuurlijk nog wel heen. "Yo, blondie, zin in een ritje? De fucking humor. Dit is zeker weten I'm on the Highway to Hell maar dan We're, y'know. Whatever, hop op, 'kdenk dat we wel wat plezier kunnen beleven." Zei Delia waardoor Avery weer om keek naar haar en weer naar haar toe begon te lopen. Delia was al op de motor gaan zitten en ze tapte eventjes kort achter haar waar Avery dan kon zitten. Ze schudde nog even lachend haar hoofd voordat ze haar been over de motor gooide en achter het meisje Delia ging zitten. Ergens had Avery nog steeds een soort afkeur naar voertuigen, alleen al door het ongeluk met haar ouders maar ze wist zich er overheen te zetten, dat moest ook wel. Ze kon nu toch niet meer terug. "Fine, let's do this." Zei ze grinnikend terwijl ze niet helemaal wist waar ze zichzelf vast moest houden maar al snel besloot ze gewoon haar handen op het meisje haar heupen te leggen, nog big deal right? Ze wist wel nog op tijd haar mutatie onder controle te houden, dus dat ze niet Delia zou gaan verbranden. Niet dat Avery het erg zou vinden als ze het wel deed maar ze wilde best wel graag naar die stad komen om nog meer zombies af te maken dus leek het haar nog geen goed idee om het meisje al grote brandwonden te geven. Wel zou ze kunnen voelen dat Avery nu eenmaal wat warmer was dan het normale mens, dat was ze altijd wel. Ze hield van haar eigen warmte dus was ze ook gewoon altijd wat warmer, en ze zou ook niet haar lichaamstemperatuur zodanig laten zakken voor het meisje om te laten lijken alsof Avery compleet normaal was ofzo, dat deed ze gewoon niet. "Fuck vechten, jouw en mijn mutatie kunnen rijdend op dit ding nog voor heel wat plezier beleven." Zei Delia nog waarbij Avery opnieuw even moest grinniken. "Zeker wel, dus start die motor nu maar gewoon, dan kunnen we beginnen." Zei ze nu wat zachtjes. Ergens was het best raar, want Avery deed dit soort dingen echt nooit, maar ook haar manier van praten wat een beetje veranderd. Normaal was Avery gewoon het creepy meisje die niet zo veel zei, maar nu leek die toch eventjes weg te zijn. Ze wilde nu gewoon wat lol maken en met zombies vechten want deze simulator was veelste stoer..



_________________
Fire in the heart sends smoke into the head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Delia Lexington
avatar

Aantal berichten : 107

Mutant Profile
Alias: Curse.
Mutation: Balls of Pain.
Crush: Lemme shut your mouth.

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   di dec 30, 2014 1:59 am

Het vuuraapje had een naam gekregen. Avery. Heel even had ze er over nagedacht totdat ze maar op één conclusie kwam: whatever. Namen boeiden niet zo, uiteindelijk toch niet. De grinnik die Avery had laten klinken en had laten zien interesseerde haar echter wel. Ze hief een wenkbrauw al was het maar voor kort want de blondie haar woorden deed haar terugdraaien naar het voor uitzicht, naar de weg ook al was ze nog niet gestart. Nog eens bromde ze door aan het handvat te draaien met wat kracht voordat ze de woorden in liet zinken terwijl er een grijns op haar lippen kwam te staan wanneer ze door had dat Avery haar handen op haar heupen lagen. Ze voelde de hitte door haar kleding heen komen, wat ieder ander mens waarschijnlijk zou gaan verafschuwen met de hitte die in dit gebied speelde maar zij.. Nee, Delia niet. Ze zette haar voeten op de standaarden en reed voorbij de auto waar ze achter hadden gestaan en maakte toen vrijwel meteen snelheid. De papiertjes en andere troep die op de weg lag daar reed ze genadeloos over heen waardoor er soms een papiertje, door de snelheid die ze maakte, achter hun omhoog schoot of door de zwakte door midden scheurde. Zo leden er ook een paar al dode zombies aan dat ze over hun armen heen reed en het geluid klonk dat die overduidelijk afgespleten werd van het lichaam. Zo zwak en verrot waren hun lichamen al. Delia daarentegen genoot ervan en zette zonder één fuck te geven de radio aan, een kakel kwam uit haar toen ze tot de ontdekking kwam dat die het nog echt deed ook. Highway to Hell, de humor. Had ze daar net niet nog over nagedacht? Boeiend.
Al te hard zette ze hem niet, gewoon op een redelijk volume waardoor ook Avery dat kon horen en ze leunde wat naar achteren, wat meer tegen het meisje aan, toen ze haar rechterarm de lucht in gooide en joelde. ''Wat een fucking beest, ah I love this shit.''

De stad was nog geen vijf kilometer van hun verwijderd geweest, wat eigenlijk wel jammer was want scheuren op dit ding was echt heerlijk. Bovendien klaagde ze niet van Avery's warmte nu. Normaal zou ze elk contact hebben gehaat maar dit meisje trok haar interesse. Zo smooth als ze was met motors zette ze hem op een open kruispunt tot stilstand en slaakte een zucht wanneer ze om zich heen keek. De straten waren verlaten op enkele zombies na dus zorgen dat haar motor omver gereden zou worden had ze absoluut niet. Natuurlijk niet, zij waren, op de zombies na, de enige mensen in deze stad. Simpelweg omdat ze met z'n tweeën de simulatie in waren gegaan dus meer zouden er niet zijn. ''Wat vind jij? Waar moeten we heen? Ik laat dit schatje nog niet achter en er is genoeg te doen in deze shitstad. Vertel, Avery. Vertel me al je wildste fantasieën van een zombie apocalypse. Er is vast ergens wel een hotel of stripclub.'' Daagde ze haar wat uit wanneer ze zich omdraaide en een pakje sigaretten tevoorschijn haalde en het pakje haar kant uit stak, voor als ze er ook een wou en ook rookte. ''Vuurtje?'' Vroeg ze met de sigaret tussen haar lippen en keek de blonde veelbetekenend maar tegelijkertijd zo careless aan. Ja, hier genoot ze eigenlijk wel van.
Alarms go off when I enter the building

_________________

Go home, crying to your mommy. Boohoo.

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avery Thomson
avatar

Aantal berichten : 210

Mutant Profile
Alias: Heat
Mutation: Extreem Heating / Telekinesis
Crush: What if I knew I would just rip your mind apart? Would you let me out?

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   di dec 30, 2014 7:07 pm

Avery Thomson
17 years - Heat - Pyromaniac - Psycho

Avery snapte echt niets meer van zichzelf hoor, de manier waarop ze nu nog redelijk vrolijk achter Delia op de motor was gekropen en uit keek naar een vechtpartij met een stelletje zombies, waarom had ze ook weer gezegd dat ze mee ging? Het was niets voor haar om zoiets als dit te gaan doen en al zeker niet wanneer ze samen met iemand moest vechten in plaats van tegen elkaar. De stem liet haar nu wel met rust, ze ging Avery nu niet vertellen wat ze moest doen en raar genoeg miste Avery haar ook een beetje. Ondanks dat haar stem een ongelofelijk kreng was die Avery alleen voor zichzelf wilde hebben. Niemand mocht aan Avery zitten want dan werd ze boos, net zoals ze nu enorm boos was op Raven. Misschien was ze nu wel gewoon blij dat Avery er alles voor deed om Raven te ontwijken. Dat dit nu een game moest zijn waar ze in zat met een ander meisje leek dus wel goed te zijn, zolang ze maar niet bij Raven was. Toch, nu zou het wel handig zijn als de stem zich ermee ging bemoeien sinds Avery niet helemaal wist om te gaan met de situatie, ze had ook nooit met iemand in een simulator gezeten die Avery ook nog leuk leek te vinden. Ze wist niet helemaal hoe ze zichzelf moest gedragen in zo'n situatie en de stem leek alles altijd zoveel beter te weten dan zijzelf. Ze had nu haar handen op de heupen van het meisje voor haar gelegd zodat ze niet meteen al achteruit knalde mocht ze de motor nogal wat snel starten. Dat zou namelijk al helemaal awkward zijn en dat wist ze al echt niet meer wat ze moest doen. Al gokte ze dat ze stem het dan wel weer zou overnemen. Heel erg lang duurde het niet voordat Delia de motor begon te laten rijden en eerst eventjes voorzichtigjes om de auto heen. Daarnaar ging het al snel een stuk sneller met de motor, iets wat Avery stiekem ook wel geweldig vond, al liet ze dat niet merken. Nee, want Avery was die koude bitch die niet zo snel haar gevoelens liet zien aan andere mensen, al was er ook iemand die ze allemaal al had gezien, Raven. Delia reed gewoon lekker over alles papiertjes en rotzooitjes heen en zelfs over zombie armen, die daardoor helemaal van het lichaam verwijderd werden als ze de geluiden mocht geloven. Ze zette nu ook nog eens de radio aan die het bleek ook gewoon te doen en Avery schudde even grijnzend haar hoofd. Highway to hell was ook nog eens het liedje wat je op de radio hoorde en dat was heel toevallig sinds Delia het daar net nog over had gehad. Delia leunde nu wat naar achteren en kwam zo wat meer tegen Avery aanleunen. Ze gooide haar rechter arm in de lucht en begon te joelen. ''Wat een fucking beest, ah I love this shit.'' Riep ze waardoor Avery eventjes zachtjes moest lachen, ze kon niet ontkennen dat ze het meisje ergens wel mocht, ondanks dat ze nogal luid was. Maar misschien was dat wel datgene wat Avery wel grappig vond. Al bleef Avery gewoon haar zwijgende tegenbeeld, iemand die toch niet zo graag dingen van blijdschap van de daken schreeuwde. Ze liet nooit blijdschap merken, als was daar nu niets van te zien gezien ze toch even had moeten lachen. Het duurde niet zo heel lang voordat ze bij de stad kwamen, het was ook maar een kleine vijf kilometer. Heel smooth zette het meisje de motor op een kruispunt neer en ze hoorde haar eventjes zuchtten. Er waren enkel een paar zombies te zien op de verlaten straten, veel te weinig als je Avery ernaar vroeg. ''Wat vind jij? Waar moeten we heen? Ik laat dit schatje nog niet achter en er is genoeg te doen in deze shitstad. Vertel, Avery. Vertel me al je wildste fantasieën van een zombie apocalyps. Er is vast ergens wel een hotel of stripclub.'' Daagde het meisje haar nu uit en Avery trok even een wenkbrauw op. Oh, haar wildste ideeën over een zombie apocalyps? Wow, ja daar had ze nog nooit over nagedacht want eerlijk gezegd had Avery nooit gedacht dat er eentje zou komen. Oh kon om Avery, dat weet je echt wel, maak gewoon een mooie brandstapel en gooi die vol met zombies, klaar, jou wildste fantasieën. Toch? Zei de stem nu en eventjes moest Avery grinniken, want ergens had ze wel gelijk. Grote brandstapel, zeker wel heel mooi. "Oh ja, liggen tussen vieze stinkende naakte zombies, dat maakt me wel blij." Zei ze nu wat sarcastisch over haar opmerking over een stripclub. Iewl nee, bah, ze moest er niet aan denken. Een bar aan de andere kant, klonk wel goed, misschien hadden ze wel wat lekkere drank in de stad liggen? Bovendien, Avery had nooit de tijd gehad om dronken te worden en uit haar dak te gaan, iets wat ze zichzelf echt wel zag doen. Ze had al die tijd in fucking ziekenhuizen gezeten omdat mensen haar te gestoord vonden, was het dan niet eens tijd om echt te gaan leven. Nu was er niemand die haar tegen zou tegen houden dus waarom niet? Oke, hier ging ze dan, de Avery die ze nooit had kunnen zijn omdat iedereen haar altijd wilde tegenhouden op haar gestoordheid was about to break out. Delia had al een pakje sigaretten tevoorschijn gehaald en haar ook een aanbood. Avery haalde er eentje uit en zette deze tussen haar lippen. ''Vuurtje?'' Vroeg ze al snel en Avery grijnsje eventjes. Ze raakte nu even met het topje van haar vinger haar sigaret aan die ze tussen haar lippen had en liet haar temperatuur verder stijgen zodat die zo snel mogelijk aan zou gaan. Daarnaar stak ze ook haar eigen sigaret aan met haar eigen hand en ademde de rook even diep in waarnaar ze de rook uitblies. "Misschien kunnen we hier wel ergens een bar vinden? And get drunk or something?" Zei Avery nu wat grinnikend. Het feit dat Avery nog nooit dronken was geweest was misschien gewoon te erg, dus ja, dat moest ze nog meemaken. Ze wilde nu gewoon even fun beleven, en haar zorgen aan de kant gooien. Ze moest bovendien eventjes ook Raven zien te vergeten, omdat het gewoon niet goed voor haar was. ze wilde niet gered worden, ze wilde dronken worden en dingen slopen en verbranden en er een regelrechte hell van maken. "Nu is er toch niemand die ons kan stoppen, geen leraren of wat dan ook/" Zei ze nu grijnzend...



_________________
Fire in the heart sends smoke into the head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Delia Lexington
avatar

Aantal berichten : 107

Mutant Profile
Alias: Curse.
Mutation: Balls of Pain.
Crush: Lemme shut your mouth.

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   wo dec 31, 2014 11:57 pm

Delia haalde haar sigaret even tussen haar lippen vandaan om haar een droog pufje te geven. Liggen tussen vieze stinkende naakte zombies. Aha, de sarcasme was niet zo moeilijk te zoeken, wat Delia amuseerde. En dat was aan haar gezicht te zien ook, heel even had ze haar wenkbrauw opgetild en was er een hint van plezier in haar ogen te vinden geweest. Maar dan vrij kort hoor. Net zoals dat ze heel kort weggekeken had voordat ze de sigaret terug tussen haar lippen stopte en Avery in haar op nam. Ze zou graag willen weten wat er rondging in haar hoofd, wat voor psycho gedachten ze had. Zoveel verschilden ze nog niet eens, ook al wist ze praktisch niks van haar. Het waren de emoties die haar ogen spraken. En daarmee bedoelde ze dus geen enkele emotie. Dat was iets waar Delia ook vrij goed in was, alleen niet zozeer tegen Avery nu en eigenlijk ook niet echt tegen Junior. Haar broer, die ze ook al in tijden niet meer gezien had. Die jongen vermaakte zich vast met een meisje op haar kamer, voor meerdere dagen al of zo. Het boeide haar weinig, het was toch niet dat hij weg kon van het eiland en als hij dat wel van plan was geweest had hij haar echt niet zijn bloedeigen zus buiten gelaten. Ze vertelden alles aan elkaar, het was bijna alsof ze één waren.
Ah, Avery nam een sigaret uit haar pakje vandaan. Er zat dus enige beweging in het meisje, die was er dus in te krijgen. Tevreden duwde ze de klep dicht met haar vingers van dezelfde hand waarmee ze hem vasthield en propte hem veilig terug in haar jacket, waarna ze de sigaret wat strakker in haar lippen hield. Het meisje hoefde er enkel haar vinger tegenaan te drukken en het vlammetje had het einde van haar sigaret in beslag genomen. Ze sloot haar ogen half wanneer ze de nicotine over haar longen liet gaan en na een diepe haal de rook uit blies tussen haar lippen door en ze de sigaret uit haar mond haalde om te kunnen antwoorden op Avery. ''Sure, sounds like a plan.'' Was haar droge en enige antwoord voordat ze nog een laatste blik op de blondine wierp en zich weer terug om draaide om haar ogen op de weg te richten, de sigaret in de hoek van haar lippen te zetten en haar handen terug over de handvaten te laten gaan. ''Zorg voor die gast rechts terwijl ik opstart,'' meldde ze wanneer er een gorgelend geluid vanaf die kant kwam en die gast vast en zeker voor hen zou gaan. Eén hand stak ze naar achteren voordat ze voor de derde keer aan het handvat zou draaien zodat een van Avery's handen op haar heupen zou liggen en vlak daarna scheurde ze weg, de banden gierend over het asfalt en ze bracht snel de hand die op Avery's hete hand had gelegen terug naar het stuur om niet de evenwicht te verliezen en hun allebei gigantisch op hun bek te laten gaan. Dat zou de shit best verpesten, maar dat gebeurde dus mooi niet. Een trotse grijns kwam op haar gezicht te staan en ze waren weg van het kruispunt. Ze wist de weg niet maar het gaf haar mooi de gelegenheid om eens lekker te touren voordat ze iets bruikbaars zouden vinden. De wegen leken er niet echt op dat die overvol zouden zitten.. dan zou dat vast binnenin de gebouwen en clubs anders zijn. Hmm.. fantastisch. Want de lust zat in haar, die was er altijd. Toch was er nu ook een andere lust aanwezig, een lust van het hebben van macht nu ze voor op de motor zat en zichzelf weer als een vrij beest voelde.
Haar ogen vielen op een bord dat een hotel moest zijn en ze liet de motor uiteindelijk weer rustig tot een halt komen, voor zover waren er een paar ramen ingeslagen en leek het er op dat er binnen vast wel zombies zouden zitten en dat bovendien de lampen niet meer werkten, maar daar konden zij wel wat aan doen. Ze draaide zich weer half om op de motor en keek Avery uitdagend aan. ''What do you think of this place, wanna give it a shot?'' Vroeg ze met een rauwe toon in haar stem terwijl ze nog eens een haaltje van de sigaret nam die al bijna uitgebrand was en bijna haar lippen zou aanraken. Delia was echter op tijd en gooide na het laatste korte haaltje het stompje op de grond bij de rest van het afval, waarna ze haar ogen nog eens terug naar Avery liet gaan.
Alarms go off when I enter the building

_________________

Go home, crying to your mommy. Boohoo.

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avery Thomson
avatar

Aantal berichten : 210

Mutant Profile
Alias: Heat
Mutation: Extreem Heating / Telekinesis
Crush: What if I knew I would just rip your mind apart? Would you let me out?

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   za jan 10, 2015 7:07 pm

Avery Thomson
17 years - Heat - Pyromaniac - Psycho

Zodra de gedacht in haar op was gekomen om zichzelf gewoon flink te bezatten kon ze deze gedachte ook niet meer loslaten en wilde ze hier gewoon helemaal voor gaan. Kort had ze nog nagedacht over een brandstapel of zoiets maar dat kon altijd nog, bovendien zou dat misschien wel leuker zijn wanneer ze eenmaal wat alcohol in haar lichaam had zitten. Dan kon ze gewoon eventjes alles los laten waar ze zich zorgen om maakte, en zorgeloos dansen in de sierlijke vlammen van het vuur, ze geloofde dat er niets mooiers zou zijn dan dat. Delia leek haar grapje over het liggen tussen vieze stinkende naakte zombies wel grappig te vinden en Avery krulde haar mondhoeken ook wat verder op. Ze stopte de sigaret al snel weer tussen haar lippen en gaf Avery ook de keuze om er eentje te pakken door het pakje in haar richting de duwen. Ze had rustig eentje eruit gepakt en deze ook tussen haar eigen lippen gezet. Het meisje had het pakje alweer opgeborgen en wanneer ze hier om vroeg stak Avery haar sigaret aan door enkel haar vingertopje te gebruiken. Het was een voordeel dat ze haar mutatie al was beter onder controle had en dat het niet zo heel lang hoefde te duren. Op het moment voelde ze zich nog redelijk rustig en viel het anders nog best wel mee, haar lichaamstemperatuur. Al snel wist Avery nu wel de temperatuur in haar vingertop zo hoog te krijgen dat er snel een vlammetje uit zou komen. Hetzelfde deed ze bij haar eigen sigaret en ze nam meteen een flinke hijs van het ding. Ze liet de rook over haar longen heen gaan en voelde eventjes kort hoe dat wat prikkelde. Het was altijd al raar geweest hoe Avery volledig bestand was tegen vuur maar haar longen bleven een zwak plekje. Nu had Avery als baby al veel last gehad van haar longen, die bleken toen niet helemaal goed te werken zeiden de doktoren. Ze had ook wel eens een keer in het ziekenhuis gelegen doordat ze moeilijk adem kon krijgen. Het bleek niets ernstigs te zijn, dat niet, maar ze moest er altijd mee uitkijken. Iets wat Avery de laatste jaren al helemaal had vergooid, sinds haar ouders waren overleden kon het haar ook niets meer schelen. "Sure, sounds like a plan." Reageerde het meisje droog op Avery's idee om een bar op te zoeken waarnaar ze zichzelf weer op de weg richtte. "Zorg voor die gast rechts terwijl ik opstart," Zei ze vervolgens wanneer ze haar handen alweer op de handvatten neer had gelegd. Avery knikte even grijnzend terwijl ze haar ogen op de zombie richtte die er strompelend en gorgelend aan kwam lopen. Ze voelde hoe Delia haar hand pakte en weer op haar heup legde en Avery zorgde er dan ook voor dat ze zichzelf goed aan het meisje haar heup vast hield. Haar andere hand had ze nog eventjes nodig. Ze vond ergens nog een breekijzer op de grond bij een huis, haast onzichtbaar maar ze zag hem toch liggen. Ze tilde het ding op met haar telekinese en ze maakte een snelle beweging met haar hand waardoor het ding afgevuurd werd op de zombie voordat hij te dichtbij kon komen. Ondertussen scheurde Delia al weg en lieten ze de zombie die op de grond viel achter. Avery keek nog wel even naar achteren en zocht weer eventjes naar de kracht om het breekijzer weer op te tillen en snel trok ze het metalen ding naar haar toe. Ze nam het in haar hand, om voorbij gaande zombies gewoon een snelle klap voor hun kop te geven. Kort moest ze eventjes lachen om het feit dat dit haar gewoon allemaal lukte met haar telekinese. Haar lange blonde haren wakkerden door de snelheid waarmee Delia door de stad scheurde, en het voelde heerlijk, die snelheid. Ze voelde zichzelf helemaal vrij op de motor en eventjes liet de haar hand omhoog gaan met het breekijzer, gewoon omdat het kon.
Ergens bij een hotel stopte Delia de motor weer na toch wel eventjes goed te hebben rond gereden op de motor, iets dat Avery echt geweldig had gevonden. Dat had ze dan toch ook wel laten weten, iets wat echt bijzonder was want normaal liet Avery die dingen gewoon niet merken. Zij was het emotieloze meisje die nooit iets van wat ze voelde meegaf aan anderen. Delia draaide zich weer half om en keek haar nu uitdagend aan. Het hotel had wat ingeslagen ramen en er zouden vast en zeker wel zombies in zitten. Het licht deed het niet zoals het waarschijnlijk wel niet zou doen in de gehele stad, maar dat was geen probleem. "What do you think of this place, wanna give it a shot?" Vroeg Delia met een rauwe stem en Avery grijnsde eventjes waarbij ze weer naar het hotel keek. Ze knikte eventjes en stapte van de motor af waarbij ze het breekijzer stevig in haar handen nam. "Ofcourse," Zei ze nu uitdagend terwijl ze echt al helemaal klaar was om het hotel binnen te stormen. Ze nam het laatste trekje van haar sigaret en liet deze toen op de grond vallen. "Let's kill those motherfuckers." Zei ze nu terwijl ze het breekijzer weer met twee handen vastpakte en al begon af te lopen op de deuren met sierlijk bewegende heupen. Bij de deuren keek ze nog eventjes achterom wanneer ze de gorgelende zombies al hoorde, die ze misschien beter buiten konden afslachten. Ze keek Delia eventjes uitdagend aan waarnaar ze zichzelf omdraaide en de deur een harde trap gaf met haar voet. De deur die al voor een groot deed verrot was sloeg meteen open en een hoop zombies kwamen van ander deze deuren naar buiten gestormd. Avery deed een paar stappen naar achteren en begon toen al met haar breekijzer in het rond te zwaaien naar zombiekoppen. Haar lange blonde haren vlogen telkens door de lucht heen wanneer ze zichzelf omdraaide naar een andere zombie toe. Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven zombies werden al snel achter elkaar vermoord doordat ze de punt van het breekijzer in hun schedel kregen met een goede kracht en snelheid. Doordat Avery nu toch wel iets minder deed met haar mutatie en nu het wapen gewoon grofweg hun hoofden in jaagde kwamen er nu ook genoeg vieze bloedspetters op haar kleren, iets waar ze nu totaal geen aandacht aan schonk. Ze had er ook geen afkeur naar, daar had ze ook helemaal geen tijd voor gezien het aantal zombies dat dit hotel uit kwam nogal groot was...



_________________
Fire in the heart sends smoke into the head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Delia Lexington
avatar

Aantal berichten : 107

Mutant Profile
Alias: Curse.
Mutation: Balls of Pain.
Crush: Lemme shut your mouth.

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   do feb 19, 2015 2:22 pm

De grijns die Avery toonde was niet te missen voor Delia, vooral niet omdat ze haar donkere ogen naar het meisje haar volle lippen had laten schieten. Iets waar ze geen schaamde voor kende. Het was namelijk een feit dat het meisje echt hot was. Letterlijk en figuurlijk. Ze zou geen nee tegen haar zeggen al zou ze haar nu ineens op d'r lippen pakken. Als die zombies hier nu eenmaal niet waren, wie weet wat ze al had gedaan. Delia vond haar namelijk interessant en dat ze iemand interessanter vond dan haarzelf of Junior kwam eigenlijk haast niet voor. En vervolgens kwam het knikje van Avery waardoor ze terug naar haar ogen keek en zag hoe ze in gedachten haar mening gaf over het hotel. Ze stapte af, het meisje was overduidelijk tevreden over welke plek Delia uitgekozen had. Het was tenslotte maar een simpel hotel maar die er wel duidelijk uit zag dat er een bar binnen moest zijn. Delia voelde hoe de motor minder druk op zich kreeg en zag hoe ze nog altijd haar aandacht op Avery had liggen. Damn, zij met dat breekijzer in haar handen. Ze kon het niet weerstaan. ''Hell yeah.'' Opgaand in Avery's enthousiasme kakelde ze even zelf in dezelfde emotie voordat ze zich van de motor afzette en er voor zorgde dat ze nog net niet omviel vanwege Avery's sexy swingende heupen. Seriously, damn.

Het was tijd om te focussen en ze scande de omgeving om haar heen want mooi niet dat ze Avery alleen al het werk liet doen. Ze vond niets minder dan een schroevendraaier op de grond waar ze tenminste nog gebruik van kon maken en ze omhelsde het kunststoffen handvat met haar handpalm, sloot haar vingers en liet het lichte gereedschap daar in rusten. Toen ving ze Avery's uitdagende blik op en kon Delia het niet helpen om daar op haar een scheve grijns terug te geven. Oh, hoeveel ze hier wel niet van hield. Het was in tijden dat ze zoveel geluk gevoeld had, en dit was een echt spel waar ze zonder problemen dingen neer kon steken. Avery's trapkunsten liet haar grijnzend schudden en ze vervolgens het spel lichtelijk vervloekte. Meer dan een schroevendraaier was er toch wel te vinden? Of.. was dit ook een soort van puzzelspel? Denk, Delia, denk. En denk snel. En toen viel het besef. De kleine opbergruimte onder het zadel van de motor. Ze sloot de drie meter afstand die ze van het voertuig had en wist hem open te klikken met gemak. Wat ze er in vond deden haar ogen vergrootten terwijl ze hoorde dat het meisje al fanatiek bezig was. Heel even had haar gezicht verbaasd gestaan totdat ze het gauw genoeg van zichzelf door had en breed begon te grijnzen en zelfs te grinniken. Dit zou Avery ook geweldig vinden, het meisje van het vuur. Het vuuraapje. Vlug schoot ze haar vrije hand binnen in de motor en pakte het netje op waar in zeker twee handen vol aan vuurbommetjes zaten, die zouden genoeg effect hebben om een klein groepje van ongeveer vier of vijf mutanten helemaal kapot te blazen en bovendien zouden ze perfect voor afleiding zorgen, indien ze die nodig zouden hebben later in het hotel. Ze griste eraan met haar tanden terwijl ze de motor liet voor wat die was en op haar sneakers richting de deuren van het hotel rende. Hierdoor scheurde het netje open, net niet ver genoeg om er daadwerkelijk een bommetje uit te laten vallen, daar zorgde ze wel voor. Handig hield ze het netje verder tussen haar tanden vast terwijl ze op een zombie afstormde en met de schroevendraaier zijn verrotte schedel doorboorde waar de hersenen zaten. Levenloos viel die voor haar voeten neer nadat ze die bij zijn hoofd losgelaten had en ze ving een glimp op van hoe Avery het voor elkaar gekregen had om er niet een paar, maar zeker het dubbele en het dubbele dáárvan op de grond gekregen had. Maar wat haar het meeste opviel was het bloed dat overal in het rond gespoten was en niet alleen een stank achterliet maar ook een heleboel sexyness bij Avery opwekte, alsof ze nog niet heet genoeg was.

Dat was dan ook de enige keer dat ze naar haar gekeken had want snel had ze last van een van haar vijanden die zich niet op zijn kop liet zitten en naar haar arm gegrepen had waardoor ze met het vuurbommen netje in haar mond tussen haar tanden door vloekte en hem uit reflectie een trap tegen zijn been gaf. Dit verzwakte hem meteen zodat hij niet langer meer bij haar arm kon komen met zijn smerige rotte bek, al droeg ze een motorjack, maar haar nog altijd vast had met zijn smerige tengels. Dit verafschuwde haar en ze schoot met de arm met een vaart naar voren waar in ze de schroevendraaier nog altijd stevig vasthield. Ze klemde haar kaken op elkaar wanneer ze ook zijn hersenen doorboord had, maar deze een hevigere bloedbaan had gehad en daardoor er een splat bloed op haar gezicht en jack was gekomen. Alsof ze voor het eerst een fles had geopend die onder druk had gestaan of een vaccuum dicht gezogen bakje of zelfs een mandarijn die iets te sappig was en ze daardoor de scherpte van de vrucht in haar ogen wist te krijgen. Gelukkig was dit hier niet het geval en was ze veilig van het stinkende bloed, dat nog erger leek te meuren dan rotte eieren. Dat bracht haar voor kort off track maar haar deed realiseren dat ze nog altijd de vuurbommetjes vasthield in haar mond en ze wat meer afstand nam van de zombies die op haar kwamen suizen. Ze hield haar ogen niet van ze af en ze zag Avery vanuit haar ooghoeken. Zij was niet te missen, haar blonde haren alleen al waren al meer opvallend dan het rotte uiterlijk dat de zombies hadden. Ze viste een van de bommetjes uit het netje vandaan en wist ze behendig met een onderhandse gooi op de drie te gooien die haar kant op kwamen, net op een goede afstand waardoor ze met een middelmatige knal als een goocheltruc binnen de kortste keren uit elkaar lagen. Ze liet haar ogen op Avery vallen en grijnsde, wenkte haar naar haar toe. ''Ik had dit in de motor gevonden, kgeloof wel dat je interesse hebt hier in. Right?'' Zei ze met alle amusement van dien terwijl ze er een drietal uit had gehaald en op de palm van haar hand verleidelijk liet rollen, Avery alle vrijheid gevend om ze uit haar hand vandaan te halen, terwijl ze nog eens haar ogen over het blonde meisje haar lichaam liet rollen en uiteindelijk naar haar ogen zocht.
Alarms go off when I enter the building

_________________

Go home, crying to your mommy. Boohoo.

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avery Thomson
avatar

Aantal berichten : 210

Mutant Profile
Alias: Heat
Mutation: Extreem Heating / Telekinesis
Crush: What if I knew I would just rip your mind apart? Would you let me out?

BerichtOnderwerp: Re: We could conquer the world, together &Avery   ma feb 23, 2015 4:22 pm

Avery Thomson
17 years - Heat - Pyromaniac - Psycho

Het hotel zag er prima uit, niet dat Avery echt op zoek was naar het perfecte hotel, die was er sowieso niet want het was een apocalyps, een zombie apocalyps waarin alles stond naar zombies. Een perfect schoon en mooi hotel zou je hier zeker niet vinden, maar wie zei dat dat nodig was? Dit was misschien wel gewoon vele malen beter dan een chique hotel met mooie schone lakens en zonder dode, rottende lijken? Dat het spannender was, zeker weten, en ook veel meer badass dan dat mooie hotel uit de meeste mensen hun dromen. Het ontging Avery ook niet dat het meisje eventjes haar ogen liet afzakken naar haar lippen waardoor ze een mondhoek eventjes wat verder optrok dan de ander tot een brutale scheve grijns op haar gezicht. Zelf snapte ze ook niet helemaal waarom maar op de een of andere manier maakte het haar echt helemaal niets uit dat Delia een meisje was, ze dacht er niet eens over na, voelde zich gewoon een soort van aangetrokken door het meisje. Misschien kwam het doordat ze zelf er ook wel een beetje uitzag als een psychopaat en Avery vond dit best wel aantrekkelijk, ook omdat het haar een veilig gevoel gaf omdat ze zichzelf niet hoefde te veranderen voor haar. Ze kon gewoon zichzelf zijn en blijven, de psychopathische pyromaan met een tikje sadisme. Het deed haar niet zeer omdat ze gewoon in haar eigen veilige manier van doen kon blijven. Het was makkelijker en daarom was Avery ook sneller geneigd om dit pad in te slaan met Delia dan dat ze misschien met Raven zou doen, hoewel ze wel echt van Raven hield. Ze hield echt heel van hem maar het was moeilijk voor haar en ze wist dat het niet kon werken tussen hun.

Ze knikte even snel om te laten weten dat het goed was terwijl ze van de motor af klom en het breekijzer weer goed stevig in haar handen nam. ''Hell yeah.'' Zei ze terug in hetzelfde enthousiasme van Avery daarnet en nog heel eventjes keek Avery het meisje uitdagend aan voordat ze wegliep met sierlijk wiebelende heupen met grote passen die iets gevaarlijk met zich mee droegen. Haar breekijzer had ze al paraat voor als er nog een zombie voorbij haar mocht glippen, maar het leek er allemaal gewoon leeg uit te zien, op het hotel na dan. Het was wel te horen aan het gebonk en het gegorgel dat daar wat zombies binnen zouden zitten, en niet een beetje weinig ook. Ze mochten duidelijk wel heel wat zombies slayen om het hotel binnen te komen, iets wat Avery niet erg vond en waarschijnlijk Delia ook wel niet. Haar uitdagende blik werd door Delia beantwoord met een scheve grijns en Avery zag dat ze een schroevendraaier had gepakt om mee te vechten, echt wel heel badass hoor. Maar oke, hier kwam het dan, het gevecht kon beginnen. Ze gaf de oude al half verrotte deur een harde trap, iets wat het zeker wel deed gezien de deuren meteen open sloegen en de zombies er als gekken uit kwamen stormen. Snel begon Avery al in het rond te slaan met haar breekijzer, heen gecontroleerd natuurlijk, ze wist echt wel wat ze deed. Ze verloor alleen Delia al snel wel uit het oog, maar die leek ook even niet in de buurt te zijn. Wat? Liet ze haar nu alleen deze zombies aanpakken? Leek haar niet echt iets wat het meisje zou doen, dus ergens dacht ze ook al wel dat het iets anders zou zijn, een ander wapen ofzo. Wanneer ze heel eventjes met haar lichaam richting Delia draaide omdat ze toevallig daar een zombie moest neerslaan kreeg ze ook even de kans op te zien wat ze wel niet allemaal aan het doen was. Ze had blijkbaar iets gevonden, een zakje dat ze met haar tanden vasthield terwijl ze de schroevendraaier in een zombie zijn kop sloeg. Avery grijnsde eventjes maar ging ook al snel verder met het vermoorden van nog meer zombies die ook maar bleven komen.

Heel eventjes had Avery moeite met twee zombies die haar nogal vervelend vastgrepen waardoor Avery zichzelf niet zo heel goed met kon bewegen en ze het breekijzer per ongeluk op de grond liet vallen. De een kwam zelfs zo dichtbij haar arm dat hij er bijna in gebeten had, en het was hem gelukt als Avery niet snel haar mutatie inschakelde. Ze had heel erg snel iets kunnen vinden wat ze met haar telekinese kon verplaatsen en echt nog maar net op tijd wist Avery zo een groot lang zwaard door zijn kop heen te slaan. De zombie viel meteen voor haar op de grond neer en snel pakte ze het handvat vast van het samoerai zwaard en hakte ze zo in een keer de kop van de andere eraf en bekeek ze het zwaard even goed, echt wel nice. Ze sloeg haar zwaard nog door wat andere zombies heen tot Delia haar aandacht wist te trekken met een geluid van iets dat ontplofte, iets wat voor Avery als muziek in de oren klonk. Hierdoor vergat ze heel eventjes de zombies die op haar afkwamen doordat haar aandacht helemaal gesloten was door de bommetjes. Ze wist zichzelf dan ook nog maar net te redden van een volgende zombie die haar bijna wist te bijten door nog snel uit te halen met haar zwaard, doordat ze alleen zo snel moest reageren, te snel eigenlijk, bezorgde ze zichzelf wel een kleine snee doordat ze met het Samoerai zwaard langs haar bovenarm ging. ''Ik had dit in de motor gevonden, kgeloof wel dat je interesse hebt hier in. Right?'' Vroeg Delia haar nu en Avery werkte zichzelf ook een beetje naar haar toe en probeerde de zombies nu te ontwijken. Soms moest ze wel weer even uithalen met het zwaard, maar ze was zeker geïnteresseerd in die bommetjes. Ze moest eens weten hoe zeer ze hier Avery gelukkig mee kon maken, met fucking vuurbommetjes! Het kon haast niet beter! Het was ook zeker in haar gezicht af te lezen dat dit haar helemaal gelukkig maakte en dat ze echt wel interesse had in die bommetjes. Damn echt, ze ging nog van dit meisje houden. Kort keek ze het meisje geamuseerd grijnzend in de ogen aan wanneer ze de bommetjes verleidelijk over haar handpalm had laten rollen, alsof het nog niet erg kon, serieus. This she liked! Ze pakte de drie bommetjes uit haar hand en rende wat weg voor de zombies. ”Kom, pakt me dan.” Riep ze naar de zombies terwijl ze Delia nog steeds grijnzend aankeek. Ze leidde de zombies eventjes weg van de deur om ze vervolgens te bekogelen met de bommetjes. Zodra ze weg genoeg weg waren en gezellig bij elkaar stonden gooide Avery om de beurt een bommetje op hun af waardoor de hele groep een heel stuk kleiner werd. Er waren uiteindelijk nog twee zombies over uit dat groepje en die stonden ook al half in de fik. Ze gaf beide zombies een flinke trap waarbij je hun botten hoorde breken, maakte ze niet af maar liet ze gewoon afbranden, liet het vuur zijn werk doen want meer was niet nodig. Haar groene ogen bleven even een tijdje in de vlammen kijken met een glimlach op haar gezicht. ”Thanks,” Zei ze nog tegen het meisje terwijl ze een wenkbrauw uitdagend optrok. Ze liep nu ook weer op Delia af en liet haar bik weer naar de ingang gaan. De deur was wel helemaal kapot getrapt dus ze moesten er wel voor zorgen dat er iets voor kwam zodat de zombies niet naar binnen konden komen. Nadenkend keek ze in het rond en zocht ze naar iets wat ze konden gebruiken, wat niet al te groot en te zwaar was zodat ze het wel konden tillen. ”We moeten wel even kijken hoe we de zombies buiten kunnen blijven houden.” Meldde ze nu waarnaar ze ineens een grote hap adem nam omdat ze duidelijk een idee had gekregen. Maar wat als ze het niet hoefden te tillen? Niet met hun handen tenminste. Er stonden genoeg auto’s en busjes die Avery misschien wel door middel van haar telekinese voor de deur kon plaatsen. Ze liep nu richting de deur en draaide zichzelf naar een groot wit busje. Probeerde zich erop te focussen terwijl ze met haar hand omhoog ging en probeerde het busje op te tillen. Ze sloot even haar ogen en nam diep adem die ze vervolgens weer uitblies. Luid krakend kwam het busje heel langzaam van de straat af en moest Avery haar spieren aanspannen om hem verder omhoog te kunnen krijgen. Ze opende haar ogen weer en bewoog zichzelf langzaam achteruit waarbij ze eventjes Delia aankeek en knikte naar de ingang om duidelijk te maken dat ze naar binnen moest gaan..



_________________
Fire in the heart sends smoke into the head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

We could conquer the world, together &Avery

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» @Avenger -Sam's instagram

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - First Floor :: Game Hall-