INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 A new start

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Akilina Dragunova
avatar
Class 2

Aantal berichten : 26

Mutant Profile
Alias: Aki
Mutation: Aves (vogels)
Crush: There's a hole in my soul. Can you fill it?
BerichtOnderwerp: A new start   ma nov 10, 2014 10:44 pm

Wat stuntelig liep het meisje door de sneeuw. Haar gezicht hing half schuil achter een sjaal. Het liefst had ze alles kunnen verbergen, het liefst was ze in het dorpje gebleven waar ze vandaag kwam. Het liefst... was ze alleen. Maar dat was voorbij en daar had ze zelf voor gekozen. Ze ademde diep in en zette nog een stap vooruit. In haar linker hand hield ze een sporttas vast. Er zat niet veel in, ze had ook niet veel om mee te nemen. Nooit had ze iets gehad.

Aki wandelde voorzichtig verder door de sneeuw, haar blik was op de grond gericht. Ze was een bevroren skatepark gepasseerd, had door een bos gewandeld en was net een pleintje gepasseerd. Alles lag verscholen onder enkele centimeters sneeuw. Tot nu toe was alles rustig verlopen. De mensen op de boten waren vriendelijk, ze hoopte dat het in de school ook zo was.

Uiteindelijk kwam ze aan de ingang. Ze had enkele kinderen gezien op het schoolplein maar had die genegeerd. Nu keek ze een vrouw aan die haar vriendelijk aankeek. Aki deed haar sjaal af en glimlachte zenuwachtig. En toen werd het stil, niemand zei iets. Aki werd er zenuwachtig van tot ze besefte dat het aan haar was om zich voor te stellen. "Oh, euhm, hallo" hakkelde ze, "ik ben Akilina Dragunova, nieuw hier." sprak ze in het gebrekkig Engels. De vrouw knikte, "Welkom, hier is je sleutel. Je kamer is op het eerste verdiep." Aki nam de sleutel aan.

Lang bleef ze niet in het gebouw, ze had haar tas in de kamer gezet en was meteen weer vertrokken. Buiten liep ze terug langs alles en iedereen tot ze in een tuin belandde. Daar ging ze op een bankje zitten en dacht na. De laatste dagen waren in een waas voorbij gegaan dat ze alles even op een rijtje moest zetten. Een zucht ontsnapte dof door haar rode sjaal. Wie weet, dacht ze, kan ik eindelijk eens leven. Een glimlach verscheen rond haar lippen en plots zag ze het leven wat minder zwart.

[Open voor iedereen, moet er nog wat inkomen]

_________________
~ Inactief t.e.m. 22 januari vanwege examens ~
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor Birdy
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥
BerichtOnderwerp: Re: A new start   wo nov 12, 2014 11:04 am


Eleanor Birdy


Een diepe zucht liet Eleanor ontwaken uit de lange slaap die ze had gehad en ze merkte hoe warm, goed warm, ze het had wanneer ze haar ogen opende. Ze hadden gebruik gemaakt van Céline's luxe waterbed vannacht deze keer en ze voelde hoe opgekruld ze met haar lichaam tegen die van de brunette aan lag. Een gelukkige glimlach kwam op haar gezicht te staan, eentje waarbij alle delen van haar gezicht meespraken, de emotie was in haar ogen te vinden. Ze wist niet zeker of ze Céline ook wakker moest maken of haar moest laten liggen en na een minuut voor zich uit gestaard te hebben had ze toch voor het tweede gekozen en had ze met alle liefde voorzichtig haar arm van haar heupen afgehaald zodat ze met haar bovenlichaam omhoog kon komen en haar hoofd om kon draaien richting haar lover. Ze lag er zo mooi en vredevol bij. Het was iets dat ze altijd al bewonderd had, de prachtige emotie op mensen hun gezicht zodra ze sliepen. Eleanor veegde met nog altijd dezelfde glimlach op haar lippen een grote pluk blond krullend haar uit haar gezicht vandaan en rolde om zodat ze Céline een kusje op haar wang kon geven. Zodra ze uit het bed geklommen was maakte ze zeker dat de deken Céline goed toegedekt had en verwisselde ze haar slaapkleren voor haar dagkleren. Het was koud buiten, dat was één ding dat zeker was en dus haalde ze een rode jurk uit haar kast vandaan dat onder andere ook voornamelijk van wol gemaakt was en ze draaide er plezierig een rondje in op het moment dat ze hem over haar heen had laten glijden. Zoals altijd paste ze het jurkje nog perfect en ze grinnikte zachtjes wanneer de stof na de pirouette omhoog dwarrelde rond haar knieën. Gauw trok ze nog een legging aan die haar benen zouden bedekken en eerlijk gezegd zou ze ook haar voeten bloot laten maar door de sneeuw en temperatuur buiten zou dat onmogelijk zijn. Ze wierp nog een laatste blik op Céline voordat ze haar veertjes, kettingen en armbandjes uit een lade pakte en de kamer verliet met de schoenen van de grond en haar lange jas van de kapstok gehaald.

Ergens voelde ze zich best schuldig om Céline zo verlaten te hebben maar haar hart had gesmeekt om even naar buiten te gaan, de natuur in. Zo lang als vannacht had ze in jaren niet meer geslapen. Het liet haar gedachten afdwalen naar het weeshuis, zoals vaker, waar ze in gezeten had. Vaak genoeg had ze in vrede naar haar vriendinnen gekeken die altijd veel langer sliepen als haar. Voor ieder ander was dat misschien raar en vreemd, maar zij was altijd een zweverig persoon geweest, een hippie zoals anderen zouden zeggen. Een natuurhippie? Dat was het vast wel. Ze hield nu eenmaal van planten water geven, bomen knuffelen en bloemetjes goede moed in praten met een straal van geluk want zij waren tenslotte allemaal bronnen van waarom ze nu leefden. Zij gaven hun de adem die ze nodig hadden om te leven. Om daadwerkelijk angsten te overwinnen en dromen te hebben, om het hart te voeden.

Met een kop thee in haar handen liep ze traag door de tuin heen, had die gehaald nadat ze in de kas gewerkt had en zich alsnog niet goed genoeg voelde om de rest van de dag binnen te blijven. Ze hield van de kou op het moment, het liet haar nog meer levend voelen dan ze al was. De temperatuur hield haar bij de realiteit in plaats van haar gedachten steeds af te laten dwalen naar alles wat niet met de school te maken had. Haar ogen waren op de sneeuw gefocust terwijl ze erdoorheen liep met een slome pas, ze wou er zeker van zijn dat ze op het pad liep en niet per ongeluk in de tuin nu ze door twee rozenstruiken heen liep die vrij dicht op elkaar stonden. Een zucht klonk en ze hief haar hoofd ietsje omhoog, zag een meisje niet ver van waar zij liep op een bankje zitten en ze bedacht zich of het leuk zou zijn als ze bij haar kwam zitten. Een twijfel ging door haar heen maar ze herinnerde zich Jean's woorden dat contact maken altijd gunstig was en ze zich daardoor veel opgeluchter zou gaan voelen. Isolatie in haar eigen lokaal maakte haar alleen maar onzeker en banger om met anderen te praten. En dus stapte ze met die gedachten richting het bankje, streek haar jurk goed met haar jas en zette zichzelf neer op een meter afstand van de blondine. ''Hee,'' begon ze met een zachtaardige glimlach. ''Prachtig is het niet, de tuin?''



_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Akilina Dragunova
avatar
Class 2

Aantal berichten : 26

Mutant Profile
Alias: Aki
Mutation: Aves (vogels)
Crush: There's a hole in my soul. Can you fill it?
BerichtOnderwerp: Re: A new start   di nov 18, 2014 8:57 pm

Zachtjes hield ze de sjaal voor haar mond. De bank was hard en koud. Een beetje zoals haar leven er had uitgezien tot enkele weken geleden. Ze wreef de sneeuw van de bank naast haar, het voelde zacht. Een glimlach sierde haar lippen, geborgen onder de wollen sjaal.

Er passeerden heel wat mensen maar niemand die naar Aki omkeken. Dat hoefde ook niet, ze was het liefst alleen. Alleen met de koude en haar gedachten. Het drong pas tot haar door dat ze zich minder zorgen moest maken. Eindelijk kon ze deftige studies volgen, niet meer geniepig de bieb binnen sluipen en... wel ja, misschien wel vrienden maken? Een rilling ging door haar lichaam, de soort rilling die goed voelde. Alsof je een vreselijk hoofdstuk hebt gelezen maar nu eindelijk de laatste pagina mag omdraaien om te lezen dat het hoofdpersonage gelukkig is.

Maar voordat ze zo ver was moest ze wennen aan de nieuwe omgeving. En wennen aan het feit dat ze verplicht is om contact te leggen. Of op z'n minst niet akward doen wanneer iemand contact zoekt, zoals nu. Een volwassen vrouw stapte op het meisje af. Deze streek haar jurk goed en kwam naast haar zitten. Aki voelde meteen een massa op haar borst drukken. Oh god, het was nog maar haar eerste dag, wat had ze al fout gedaan? De vrouw sprak op een vriendelijke toon, "''Hee, prachtig is het niet, de tuin?'' Aki keek ietwat verlegen naar de vrouw en knikte, helft van haar gezicht ging nog steeds schuil achter haar sjaal.

Het bleef even stil, Aki keek voor zich uit en raapte beetje bij beetje haar moed bijeen. Ze deed de sjaal naar beneden zodat haar mond vrij was en sprak in het gebrekkig Engels, "Is inderdaad mooi... de sneeuw," ze wees naar het witte deken die alles bedekte, "vind ik prachtig." ze glimlachte wat twijfelachtig. "Ik ben Aki, nieuw." besloot ze, keek nog even naar de vrouw om dan toch terug haar sjaal naar boven te doen en naar haar voeten te staren. Wel, dat was een eerste stap, toch?

OOC: het spijt me zooooooo erg dat ik zo laat antwoord... maar ik heb het druk met school ;_; toch wil ik het topic verder zetten, vind Aki gemakkelijk schrijven.

_________________
~ Inactief t.e.m. 22 januari vanwege examens ~
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor Birdy
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥
BerichtOnderwerp: Re: A new start   zo nov 30, 2014 2:16 am


Eleanor Birdy


Nadat ze de blondine begroet en een vraag gesteld had wende ze haar aandacht af met een glimlach om haar niet op stelten te jagen en haar per ongeluk af te schrikken, dat was totaal niet haar bedoeling. Ze keek naar hoe mooi de normaal rode rozen nu bedekt waren met een stevig laagje sneeuw en haar ogen vielen op de grond, bedacht zich hoe ze nu een seizoen lang niet langer meer met haar vingers door de grond kon ploeteren. Tenminste niet hier in de tuin, wel in de kas, dus dat was op z'n minst nog een lichte opluchting. Het zou natuurlijk kouder zijn maar daarom hield ze dan ook van haar wollen jurken, de sjaaltjes die ze droeg en niet te vergeten haar mutsjes die ze maar al te graag over haar blonde gekrulde haren trok in de winter. Ze keerde haar aandacht terug naar het meisje zodra ze ermee instemde dat de sneeuw inderdaad mooi was, wat haar lippen opnieuw tot een glimlach liet vormen en ze haar handen ietwat klammer om haar kop thee zette bij een guur windje dat voorbij kwam. Ze had haar accent gehoord en het deed haar automatisch weer denken aan de lessen die ze in het weeshuis had gehad, ze kon wel ietwat aan Russisch. Als ze het enkel niet zo verleerd had, dat zou een behoorlijke hulp zijn geweest. En ze was al niet zo heel zelfverzekerd, dus hield ze beter haar mond voordat de nieuwe leerling zich nu ook al gauw van haar af zou keren.

''Welkom Aki, aangenaam je te ontmoeten,'' zei ze met een lichte hese stem zodra ze door kreeg dat de kou tegen haar keel aan sloeg en ze schraapte die kort. ''Heeft Jean je al een rondleiding gegeven? Of Jamie? Eén van de twee schoolhoofden?'' Was haar volgende vraag, ze vroeg zich af of ze het zonnestraaltje of de poeslieve telepaat had gehad, wat haar een blos op haar wangen bezorgde. En dat bracht haar automatisch terug naar haar eigen poeslieve warme zonnestraaltje, Céline. Ze draaide haar hoofd terug naar de tuin en drukte haar lippen op elkaar, probeerde haar glimlach niet plotseling al te breed laten worden zodra ze aan de brunette dacht en hoe geweldig ze wel niet was. ''Ben je al in de keuken geweest?'' Vroeg ze toen, schoof ietsje dichter naar de blondine toe en nam een klein slokje van de thee die ze in haar handen vast hield, liet de warme vloeistof tussen haar lippen door naar binnen glijden en haar maag en vervolgens hele lichaam verwarmen. ''Het eten is heerlijk, dat kan ik je beloven.'' Het was de waarheid, Céline kon alles bereiden, ze had geen enkele mutanten ooit over haar horen klagen, in tegenstelling van over hoe er over de blondine zelf gepraat werd. Die gedachte liet haar glimlach wat verdwijnen en ze liet haar ogen, in afwezigheid, over Aki heen glijden voordat ze tot de realisatie kwam dat het meisje natuurlijk een mutant was en een mutatie had. ''Mag ik vragen wat je mutatie is?'' In haar ogen kwam een lichte twinkeling te staan bij die vraag en ze kon het niet helpen om haar hoofd ietsje schuin te draaien, waardoor er enkele plukje over haar schouder vielen en ze wat met haar benen op en neer begon te trillen vanwege de kou die er speelde.

OOC: Je hoeft echt geen sorry te zeggen, ik ben stiekem zelf ook een late poster.. dus ik moet me ook verontschuldigen in dit geval.



_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: A new start   

Terug naar boven Go down
 
A new start
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Garden-
Ga naar: