FRUITMAND
CBOX
Invincible &Damian - Pagina 3
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Invincible &Damian

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3
AuteurBericht
Clyde MaddoxP.E. Teacher & AdministratorP.E. Teacher & Administrator
avatar

Aantal berichten : 510

Mutant Profile
Alias: Thor
Mutation: Superhuman Strength - Berserker Rage - Resistance to Injury - Weather Manipulation - Lightning Creation - Thorforce - Thorsleep
Crush: If I killed your heart, know that I take all the blame

BerichtOnderwerp: Re: Invincible &Damian   do okt 23, 2014 12:43 am





NEVER GREW UP AROUND A FAMILY 'CAUSE I'M NOT


a human being


Zijn lichtshowtje was ook wel een beloning voor zichzelf. Hier op het eiland moest hij tenminste niet bang zijn dat iemand hem zag of dat iemand getroffen werd door het onweer. Het was alleen hij en Damian, en hij was wel goed genoeg in wat hij deed om hen veilig te houden. De rest van de mutanten bleef nu beter binnen, al was het een zeer beperkt onweer. Het bleef alleen boven de zee en op het strand razen. Het was wel erg duidelijk dat het niet om een natuurlijk onweer ging, maar ach, who cares. Hij kon nu eenmaal die elementen besturen die nodig waren om er een te creëren, waarom zou hij dat dan laten?

Het voelde best fijn, terug controle hebben over zijn mutatie. Plus, het resultaat mocht er ook wel wezen. Stiekem voelde hij zichzelf nu een beetje een kunstenaar. En er was eindelijk eens iemand bij die zijn werk waardeerde. Oh ja, daar kwam de fame al. Nee, het enige wat hij nodig had was een overenthousiaste Damian. En die kreeg hij, omg. De cutie. Ahum. Right. Focus nu, of je flambeert die cutie nog. Die ene ongelovige blik van hem was ook adorable. Jongeh Clyde. 'Dude, je maakt echt een grapje.' Zei de man. Clyde grijnsde breed. "Zie ik er zo uit dan?" Vroeg hij, al was het een retorische vraag. De man zou eens moeten wagen om 'ja' te zeggen.

Om meteen maar daad bij woord te voegen, bedacht hij een goed plannetje om het te bewijzen. Het was best.. Vreemd. Maar ergens voelde het veel te goed om het niet te doen. Hij omarmde zijn mentor, met als smoesje dat hij hem moest beschermen. Maar stiekem zat er wel meer achter dan dat. Hij keek maar niet in de dude zijn ogen, of hij was in staat om nog veel vreemdere dingen te doen hoor. Hij hield zijn blik maar op het strand rondom hen. En toen begon het. 1 beam, dan een 2de, en dan zoveel meer. De muur van bliksem pulseerde bijna op het ritme van zijn hart, zo nauw was hij momenteel verbonden met het element.

Damian vond het blijkbaar ook meer dan geweldig. ‘Serieus, jouw mutatie overtopt de mijne zo hard nu. Dat kan je echt niet tegenspreken.’ Sprak hij zachtjes. Clyde haalde even zijn schouders op. "Mwah, dit is inderdaad wel cool, maar geen idee of het het jouwe overtopt, want ik heb nog niks gezien", Verdedigde hij zichzelf. Ondertussen gleed zijn hand naar het bliksemweb. De vonkjes sprongen over naar zijn hand, waarna flitsen bliksem wild heen en weer sprongen tussen hem en het web. Dromerig keek hij er even naar, en met een kinderlijk grijnsje keek hij de Aussie even aan. "Wil jij ook?" Vroeg hij nieuwsgierig. Dat kon hij namelijk wel fixen, als de man er tenminste niet bang voor was.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Invincible &Damian   do okt 23, 2014 6:46 pm


### words

tag: Clyde


Stiekem vond hij het echt wel te gek. Damian had zijn eigen privé onweertje, wat wil je nog meer? Althans hij dacht toch dat het om een beperkt onweertje ging dat niet verder dan het strand en het water ging. Maar goed, het bleef cool. Clyde was eventjes zijn persoonlijke weerman die het ook nog eens kon verwezenlijken om zijn meest favoriete soort weer na te bootsen zonder enige problemen. Het gaf de trainee een machtige uitstraling, iets imponerend. Hoewel hij ouder was, en al langer leerkracht voelde hij zich plots heel klein naast de man. Alsof hij net even op zijn donder had gekregen van zijn ouders.. Vreemde vergelijking, maar hij had het gevoel wel. Gelukkig voor hem verdween dat gevoel al heel snel weer. En werd Clyde weer gewoon Clyde. Die versie van de man zag hij toch net iets liever. Natuurlijk bestuurde de man nog steeds de bliksem, maar in zijn hoofd zag hij weer de normale trainee voor zich en niet zijn ouders die hem straf gaven om wist hij veel wat.

Blijkbaar vond Clyde zijn enthousiasme helemaal geweldig, voor zover hij kon aflezen uit de blik van de man dan toch. Tss, yeah en dat ging hij nu waarschijnlijk elke keer tegen hem gebruiken of zo. Kon hij er wat aan doen dat dit gewoon een van de epicste momenten was in zijn leven. Naast het ontdekken van zijn eigen mutatie dan, en de honderden keren dat hij op een podium had gestaan of een wedstrijd had gewonnen. Kort trok hij een wenkbrauw op. Natuurlijk zag Clyde eruit alsof hij een grapje maakte. Hoe kon dit nu zomaar niets zijn? ‘Wil je dat ik daar eerlijk op antwoord?’ Sprak hij met een geheimzinnige grijns.

Natuurlijk vond hij de omhelzing maar al te vreemd. Maar hij ging hem nu ook niet weg duwen of zo. Wajo, gemengde gevoelens en alles. Misschien was het beter om maar te ontsnappen uit de omhelzing, maar daarvoor was het inmiddels al weer te laat want de cocon van bliksemschichtjes was al helemaal verschenen. Als hij zich nu zou losmaken van de man, wel ja dan was het wel zeker dat hij even mooi gestoofd werd. Ach, dan zou hij maar blijven staan in zijn armen. Want dat vond hij super erg.. Yeah, maak dat de kat wijs. Het pulseren van het bliksemschild fascineerde hem uitermate. Door wat zou het komen? Al had het vast wel te maken met Clyde die in contact met al die ladingen stond.

Damian schudde zachtjes zijn hoofd. Nope, zijn mutatie kon dit echt helemaal niet over treffen. Hij kon veel doen met inkt, maar iets zo mooi als dit creëren? Nee, dat lag echt niet in zijn macht. Toch besloot hij zijn mond maar te houden en zich gewoon te focussen op de bliksem, en het subtiele contact dat hij nu had met Clyde. Damian kon zichzelf echt voor zijn kop slaan om wat hij nu wel niet aan het denken was. Hij snapte er geen jota van, het was echt gewoon alsof iemand anders zijn verstand zich had gevestigd in zijn hoofd en hem helemaal overnam van binnen uit. En als het dat niet was, wel dan maakte hij zichzelf wel weer wat anders wijs. Vanuit het niets sprongen er enkele kleine vonkjes over op de hand van Clyde. Dat deed toch pijn? Bij hem zou het vast wel pijn doen, toch? Het was dat Clyde’s grijns even zijn aandacht had getrokken of hij had naar de dingetjes blijven staren. ‘Is dat wel mogelijk?’ Zijn ogen gleden van het gezicht van de man naar zijn hand. Uiteindelijk stak hij zijn hand toch maar uit zodat die nu mooi tussen hen twee in zweefde. De afstand die tussen hun lag, werd momenteel enkel bepaald door hun handen. Damian durfde zich echt niet te verroeren, omdat hij geen idee had wat er met hem ging gebeuren als hij die muur eenmaal aanraakte. 'I mean, ik snap dat je me wilt roosteren en een stukje wilt proeven en zo, maar ik verkies liever de kleur van mijn hand die het nu is.' Grijnsde hij uiteindelijk breed naar hem.




_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clyde MaddoxP.E. Teacher & AdministratorP.E. Teacher & Administrator
avatar

Aantal berichten : 510

Mutant Profile
Alias: Thor
Mutation: Superhuman Strength - Berserker Rage - Resistance to Injury - Weather Manipulation - Lightning Creation - Thorforce - Thorsleep
Crush: If I killed your heart, know that I take all the blame

BerichtOnderwerp: Re: Invincible &Damian   do okt 23, 2014 10:08 pm





NEVER GREW UP AROUND A FAMILY 'CAUSE I'M NOT


a human being


Ongewild schoten zijn gedachten voor de zoveelste keer weer terug naar zijn gefaalde kindertijd. Ook zijn jeugdjaren passeerden weer de revue. Had hij toen geweten dat hij dit allemaal kon, dan had hij al veel eerder iets gedaan aan zijn lot. Dan had hij ten eerste Kala geroosterd. Nee, langzaam laten sterven door zijn hart te overloaden met elektriciteit. Clyde vond het nog altijd oerdom van zichzelf dat hij zomaar in de leugens van die kerel was getrapt. Hij verdiende niet minder dan door de hel te gaan. Net zoals hij door een hel was gegaan sinds hij dat omgangsverbod had gekregen. Al die uren therapie, al die gesprekken met meneer ikbenbelangrijk hier en mevrouw ikwiljehelpen daar.

Clyde knipperde kort met zijn ogen. Hij mocht zich echt niet laten afleiden nu. Een blik op Damian hielp hem die stomme gedachten weg te krijgen, maar nu was zijn focus helemaal weg. Great. Daarom besloot hij maar om een korte pauze in te lassen. De cocon die hij daarna maakte, was veel moeilijker te beheersen dan de andere bliksemschichten. Die bundelde hij in feite alleen maar samen, om ze daarna een uitweg te bieden. Maar bij de cocon had hij wel meer concentratie nodig, en gelukkig vond hij die uiteindelijk.

Zonder ongelukken te veroorzaken was het hem gelukt om hem en zijn mentor af te scheiden van de wereld met een muur van bliksem. Het was.. Tbh best wel romantisch? Even romantisch als een kampvuurtje, of een open haard, of een kaars. Dat vond hij toch. En met Damian in zijn armen, moest hij al zijn best doen om die romantische gevoelens niet te laten blijken. Goddammit. Focus Clyde, focus. Om zichzelf maar even van het onderwerp af te leiden, stelde hij voor om Damian te helpen om even de muur aan te raken. Dat zou hem wel lukken. Niet dat hij het ooit geprobeerd had, maar hij wist nu wel al goed hoe het hele gebeuren in elkaar zat, en hij wist bijna zeker dat hij de bliksem zo zou kunnen omleiden dat de dude het wel kon aanraken zonder er schade van op te lopen.

Toen hij zijn voorstel had gedaan, keek de man hem even twijfelend aan. ‘Is dat wel mogelijk?’ Vroeg hij aarzelend. Hij keek even van zijn gezicht naar zijn hand, alsof het de laatste keer was dat hij het zag ofzo. 'I mean, ik snap dat je me wilt roosteren en een stukje wilt proeven en zo, maar ik verkies liever de kleur van mijn hand die het nu is.' Grijnsde hij toen. Clyde lachte even kort. "Ik denk dat ik het wel voor elkaar kan krijgen ja", Zei hij, zo zelfzeker mogelijk. Hij nam voorzichtig de hand van Damian vast tussen die van hem. Daarna draaide hij zich een beetje, waardoor hij ongeveer naast de dude stond.
"Ik verbreek meteen het contact als het je pijn doet, maar ik denk niet dat dat het geval kan zijn", Zei hij rustig, om hem niet bang te maken.

Heel voorzichtig, alsof de bliksem een bang vogeltje was, benaderde hij de muur een beetje. Een dun straaltje licht kwam richting hun hand, al leek het een eigen leven te hebben en toch te aarzelen om hen aan te raken. Clyde keek glimlachend toe hoe de bliksem rond hun handen danste en toen via zijn handen naar die van Damian ging. Hij voelde die kriebelende sensatie weer, en hij hoopte dat het bij de docent ook zo zou voelen. Het was een heel klein straaltje, dus zelfs àls het de man zou pijnigen, zou het maar een mild shockje zijn. Nieuwsgierig keek hij hem aan. "En? Voelde je dat of?" Vroeg hij enthousiast, benieuwd naar het antwoord.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Invincible &Damian   zo okt 26, 2014 4:46 pm


### words

tag: Clyde


Damian had geen idee wat er door de man zijn gedachten was gegaan toen hij even die korte pauze had ingelast tussen de lichtshow en het maken van de cocon. Nou ja, ergens had hij wel een idee al was dat enkel om wat Clyde hem verteld had. Nog steeds snapte hij er niets van, hoe kon het zijn dat zo’n puppy als Clyde zo veel slechts had kunnen mee maken? Niemand verdiende het om die dingen mee te maken en al zeker de trainee niet. Vreemd genoeg had hij nu het idee gekregen dat hij er alles aan moest doen om hem nu gewoon gelukkig te maken. Ja, heel vreemde shit maar het was nu eenmaal zo. Of hij van plan was om er te gaan op inspelen wist hij nog niet, maar dat waren beslist dingen die hij nog moest over denken. Om nu naar de counselor te stappen met dit alles wat hem in vertrouwen was verteld, was absoluut een no go. Moest het een leerling zijn zou het anders zijn, maar hij kon de man nu moeilijk zo verraden. Want ja, dat was echt wel wat het was in zijn ogen.

Uiteindelijk was de cocon toch verschenen en het moment was gewoon zo magisch geweest. Magisch? Oh heck, why not. Hoe moest hij het anders noemen? Het had hem de grootste moeite gekost om zijn ogen van de muur af te kunnen wenden en Clyde even kort aan te kijken. Iets wat hij misschien niet had moeten doen, door het feit dat hij zich letterlijk in de armen van de man bevond was de afstand tussen hen zo klein. Damian kon de Clyde’s hart tegen zijn eigen borst voelen slagen. Zijn ogen die totaal de controle hadden verloren zakte even af naar de lippen van de man. Vrijwel meteen had hij zich weer gefocust op de muur om hen heen, het proberend uit zijn gedachten te laten gaan. Iets wat ook wel leek te lukken toen de blonde man hem het voorstel deed om de bliksem letterlijk aan te raken.

Natuurlijk was het door zijn gedachten geschoten dat hij hier best wel eens geroosterd door kon worden. I mean, het werd hem niet dagelijks aangeboden om bliksem op zijn hand te hebben. Plus wie weet had hij er toch enige vorm van concentratie voor nodig, iets wat momenteel helemaal weg was bij Damian. Het was de zelfzekerheid van de man die hem uiteindelijk over de streep trok om het toch eens te proberen. Gauw genoeg werd de uitgestoken hand vastgenomen en bewoog zich Clyde zo dat hij nu naast hem stond, nou voor zover het mogelijk was in een cocon natuurlijk. Kort knikte hij. Gelukkig had Damian ook nog zijn eigen afweersysteem voor als het even fout ging gaan, maar hij had besloten om al zijn vertrouwen in Clyde te stoppen en dat afweersysteem te laten voor wat het was.

Met zijn volledige aandacht bekeek hij het kleine straaltje dat zich had losgemaakt van de muur. Alsof hij al zijn vriendjes verplicht moest verlaten, leek het bang om zich in een nieuwe omgeving te bewegen. Iets wat hem ongewild heel sterk deed denken aan zijn eigen leven, aan de eerste keer dat hij op het eiland was geweest toen hij al het vertrouwde achter had moeten laten. Dat bliksem zo diepzinnig kon zijn wist hij echt niet. Zodra de eenzame bliksem zich op zijn hand had geplaatst voelde hij een milde shock door zijn hand gaan, iets wat meer kriebelend aanvoelde dan het echt pijn deed. ‘Als ik zou liegen zou je me dan met bliksem kunnen laten gooien?’ Grijnsde hij even kort terwijl hij zijn blik uiteindelijk weer op Clyde vestigde. ‘Nee, het kriebelde een beetje maar het deed helemaal geen pijn.’





_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clyde MaddoxP.E. Teacher & AdministratorP.E. Teacher & Administrator
avatar

Aantal berichten : 510

Mutant Profile
Alias: Thor
Mutation: Superhuman Strength - Berserker Rage - Resistance to Injury - Weather Manipulation - Lightning Creation - Thorforce - Thorsleep
Crush: If I killed your heart, know that I take all the blame

BerichtOnderwerp: Re: Invincible &Damian   zo okt 26, 2014 10:04 pm





NEVER GREW UP AROUND A FAMILY 'CAUSE I'M NOT


a human being


Met Damian in zijn armen voelde hij zich toch wel heel erg opgelaten. Een vrolijkheid die hij al tijden niet meer gevoeld had, een oprechte glimlach om zijn lippen. En een gevoel dat hij tot dan nog maar enkele keren gevoeld had, maar telkens onderdrukt had. Hij mocht niet anders zijn dan de anderen, dat zou hem veel problemen opleveren. Vooral bij de weinige vrienden die hij had, al bleken dat toch geen echte vrienden te zijn. Toch was hij blij dat hij het nooit iemand verteld had. Hier twijfelde hij ook echt wel hard of hij er ooit iets over zou kunnen zeggen of niet. Hij wist niet in hoeverre de man zo'n dingen accepteerde.. Maar Damian was Damian en hij zou het echt wel raar vinden als hij er op de een of andere manier niet cool mee zou zijn.

Clyde grijnsde toen hij de reactie van de dude voor hem zag toen hij voorstelde om bliksem aan te raken. Ofcourse kon hij dat fixen. No way dat hij hem pijn zou doen, zelfs niet per ongeluk. Hij zou er letterlijk alles aan doen om dat te voorkomen. Stel je voor dat iemand anders probeerde de Aussie pijn te doen.. Hohoho, die zou wat gaan meemaken hoor. Waarom? Well, hij wist diep in zichzelf goed genoeg waarom, al zou hij het nooit gaan toegeven hoor. Uiteindelijk was het zo ver en liet hij een enkel straaltje bliksem los komen van de cocon, dat zich rond hun ineengevlochten handen danste.

Het gekriebel voelde fijn aan, voor hem dan toch. Damian sprong alleszins al geen halve meter achteruit. Gelukkig maar, dan sprong hij recht tegen de muur aan, en dat was niet zo'n goed idee, vond hij. Dan kon hij echt niet garanderen dat de man er ongeroosterd terug van af zou komen. Maar aangezien dit niet het geval was, vroeg hij zich af wat de dude dan gevoeld had. ‘Als ik zou liegen zou je me dan met bliksem kunnen laten gooien?’ Antwoordde hij. Clyde grinnikte kort. Naah, daar zou hij nog niet aan beginnen. "Misschien ooit wel, als ik een manier vind om het veilig te laten gebeuren", Zei hij glimlachend.

‘Nee, het kriebelde een beetje maar het deed helemaal geen pijn.’ Zei Damian toen in alle eerlijkheid. Clyde keek even opgelucht. "Thank god", Zei hij toen glimlachend. Hij concentreerde zich toen terug op de cocon en liet hem langzaam aan verdwijnen. Hij hield de man nog een seconde of wat langer vast. Het was ondertussen al donker geworden. Kort sloot hij zijn ogen en zuchtte zachtjes. Dan liet hij de Aussie los en stapte wat achteruit. Meteen voelde hij de kilte terug op zich slaan. En de leegte was ook terug. Vreemd.. "Dus, ga je mee naar binnen ofzo? Ik bevries zowat", Zei hij, terwijl hij zichzelf even over zijn armen wreef om ze terug op te warmen.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damian YouthPhysical Education & Music TeacherPhysical Education & Music Teacher
avatar

Aantal berichten : 252

Mutant Profile
Alias: Mr. Youth, DJ, Ink
Mutation: Ink Manipulation
Crush: When you can't rise, I'll crawl with you on hands and knees 'Cause I... I'm gonna stand by you

BerichtOnderwerp: Re: Invincible &Damian   ma okt 27, 2014 2:11 pm


### words

tag: Clyde


Wat het ook was dat er aan de hand was met hem. Het zat mooi diep weg gestoken in een kast, die in een bunker stak die op de bodem van de oceaan lag oké. Natuurlijk kwam het niet op bij Damian dat hij misschien mogelijk in to dudes was. Hij was Damian, de grootste rokkenjager in heel Australië for god sakes. Anyway, hij vond er wel een of andere reden voor waar hij het op zou kunnen steken. Misschien was hij wel gewoon ziek geworden of zo, had hij een erge vorm van de griep of wie weet misschien wel ebola. Nee, dat laatste was een grapje.

De kleine tintelingen die door zijn hand schoten wanneer de bliksem hem aanraakte deden zo nu en dan een kleine grimas verschijnen. Eigenlijk was dit best wel cool. Wie kon nu zeggen dat hij midden in een cocon van bliksem had gestaan terwijl de bliksem vrolijk danste rondom hun handen, en er nog eens levend vanaf was gekomen? Juist ja, niemand kon dat buiten Clyde de reïncarnatie van Thor, inclusief het lange haar en alles. Pff, de trainee had echt in zijn leven moeten komen toen hij nog in zijn thuisland was. I mean, dat zou echt zo kick ass zijn geweest dan hadden ze gewoon samen op Bondi de tijd van hun leven kunnen hebben. Maar goed dat was dus niet het geval, dus tja hij moest het maar doen met de tijd die ze nu hadden.

Damian trok een pruillipje. Damn, hij wou echt wel met bliksem gooien. Dan kon hij zich toch voor een moment even een oppergod voelen. Beter gezegd dan kon hij zich voor een moment als een gelijke zien van Clyde, op het vlak van powers dan toch. ‘Who cares about safety?’ Lachte hij vrolijk. Nee, dat was best wel belangrijk hoor. Plus, zoals hij al eerder had gezegd hij wilde geen zwarte handjes of zo krijgen. ‘Nah, just kidding mate. Maar ooit wil ik het wel een keer doen hoor.’ In een veilige omgeving dan toch, stel je voor hij die gooide met bliksem en ineens woppa een random leerling die geëlektrocuteerd werd. Hm, nee hij zou wel mooi wachten tot Clyde dat kunstje onder de knie had voor hij het zou gaan uitproberen.

God? Meer thank Clyde! Al ging hij dat heus niet hardop zeggen. Toen de cocon aan het verdwijnen was voelde hij de wind weer terug toenemen en een onaangename rilling trok over zijn rug heen waardoor hij automatisch wat dichter tegen Clyde aanschoof. Wanneer die hem echter los liet werd het er alleen maar frisser op. Maar hé, hij had zijn tulband nog. Maar in plaats van die om zijn eigen schouders te slaan gooide hij die naar de trainee die echt bijna blauw begon te zien. Arme dude. Snel genoeg haastte hij zich naar het lege badlaken en sloeg dat om zijn eigen schouders. ‘Ehm, yeah sure. Denk dat dat het beste is.’ Nadat hij zijn rugzak had gepakt en Clyde hetzelfde had gedaan liepen ze samen in de richting waar ze een uur eerder of hoe lang het ook geleden was, vandaag waren gekomen. Eigenlijk had hij best wel een leuke dag gehad, iets wat mainly kwam door de man naast hem. Pff, het werd echt tijd dat hij zich ging afzonderen in zijn kamer of zo om eens te kunnen nadenken. Niet dat hij dat ging doen, want zodra hij op zijn kamer was ging hij gewoon jammen waarschijnlijk.




_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Invincible &Damian

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 3 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3

 Soortgelijke onderwerpen

-
» [AC] They say bad things happen for a reason. [Damian]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Beach-