INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 [AC]Attack from above

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Theodore Remmington
avatar
Class 4
Aantal berichten : 99

Mutant Profile
Alias: Invidia
Occupation:
Mutation: Hell fire / Envy / Voodoo Doll
BerichtOnderwerp: [AC]Attack from above   zo sep 14, 2014 4:13 pm

Down on my luck

Oh why the hell ook niet. Caleb stond momenteel even bij de sportleerkacht. Hij had aan de man een american football bal gevraagd. Ja, shht hij verveelde zich gewoon dood en had vandaag gewoon zin om een balletje te werpen. Hij zou vast wel iemand vinden op het sportveld die mee ging doen en anders, wel ja hij zag wel. Misschien kon hij nog met iemand anders mee doen als het echt moest. Zodra hij de bal in zijn handen had gekregen wandelde de jongen weer naar buiten. Met het door de gang te lopen die naar de kleedkamers leidde knalde iemand hard met zijn schouder tegen hem aan. Met een ruk had hij zich omgedraaid naar degene die als een debiel tegen hem was aangeknald. Het was een dude die hem met een geïrriteerde blik aan keek. Geweldig, de dude liep als een nietsnut tegen hem aan en hij was degene die geïrriteerd was. Logica? ‘Uitkijken is moeilijk hé.’ Bromde Caleb lichtjes kwaad. Voor de dude iets terug kon zeggen tegen hem werd hij al geroepen door wist hij veel wie en liep hij weg. Hoofdschuddend wandelde hij naar buiten, voor hij zich nog ging bedenken om die kerel zelf klappen te gaan geven.

Van de moment dat hij met zijn sneakers het gras betrad keek hij even zoekend rond. Alright, er was genoeg volk. Met een lichte grijns keek hij naar de bal in zijn hand. Waarom ook niet? Caleb wierp de bal snel en hard de lucht door. Doormiddel van waar de bal ergens terecht kwam ging hij maar kiezen met wie hij zijn tijd ging verdoen. Het gebeurde heel plots. Een jongen, gelukkig niet dezelfde als net, kwam in de baan van de bal lopen. Voor Caleb nog iets kon roepen trof de bal die dude hard in zijn rug. Damn. Dit was echt wel zijn dag! Aangezien hij er toch wel iets om gaf dat zijn bal de knul had geraakt begon hij maar te lopen naar waar de bal terecht was gekomen. Geweldig dat dit hem weer moest overkomen. Hopelijk ging die andere het licht op nemen, want to be honest had hij niet zo heel veel zin om vandaag ruzie te gaan maken. ‘Eh, gaat het? Ik richtte echt niet op jou of zo, je verscheen gewoon opeens.’ Sprak hij nog lichtjes nahijgend van het lopen naar de dude. ‘Ik ben Caleb by the way.’



c: | ### | Luke
IOA

_________________


Laatst aangepast door Theodore Remmington op ma apr 03, 2017 9:14 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Luke Kurtis
avatar
Class 3
Aantal berichten : 16

Mutant Profile
Alias: Kurtis
Occupation:
Mutation: Summoner / Electricity manipulation
BerichtOnderwerp: Re: [AC]Attack from above   ma apr 25, 2016 5:32 pm

 tag: Open. Words: 2145 Notes: /
 Watch out, you might get  
 paralyzed  



Luke liep zelfverzekerder dan hij zich voelde de kleedkamers binnen. Het rook er naar pure testosteron en zweet, heel veel zweet. Luke haalde zijn neus even op en nam nog een diepe hap lucht voor hij uiteindelijk verder stapte. Die testosteron geur vond hij zo erg niet, die vond hij zelfs aangenaam, maar die stink geur was er wat teveel aan. Hij smeet zijn zak ergens in een hoekje en zette zich op de bank ernaast. Hij keek even in het rond en zuchtte. Hij haatte het hier enorm.

Hij was hier nu al enkele dagen en nog steeds had hij niemand leren kennen. Hoewel Luke vrijwel altijd enorm zelfzeker en sociaal overkwam, dat was hij eigenlijk alles behalve. Hij was best wel een verlegen jongen, een beetje een player soms, maar toch ook wel met het hart op de juiste plaats.

De kleedkamer was leeg buiten enkele jongens die net uit de douches kwamen. Luke greep zijn zak en deed zijn sport kleren aan. ‘Shit…’ zei hij zachtjes... Hij graaide nog eens in zijn zak maar kwam tot de conclusie dat hij zijn sportschoenen vergeten was. Geniepig keek hij rond en zag iets van hem af een paar sportschoenen staan, maar de eigenaar was niet in de buurt. Langzaam schoof hij opzij en keek naar de maat. Maat 38… Perfect! Hij deed snel de sportschoenen aan en liep snel de kamer uit.

Luke stapte het veld op en staarde even de lucht in. Het was toch al beter weer dan deze ochtend, toen was het volop aan het regenen. Hij liep even ter plaatse, zwaaide zijn armen los en vertrok. Hij ging eerst maar eens opwarmen en een paar toertjes rond het veld lopen. Terwijl de warme zonnestralen op zijn rug vielen en hij genoot van de warmte bestudeerde hij de mensen op het veld. Een paar macho’s, een paar nerdjes die gewoon van het weer genoten, een groepje cheerleaders die een routine aan het oefenen waren en ‘Auw!!!’… Luke viel op de grond en draaide zich op zijn rug. Hij was door iets hard in zijn rug getroffen en toen hij rondom keek zag dat een American football bal ‘weg stuiterde’ voor zover die rare dingen stuiteren. Hij zette zich rechtop en voelde even aan zijn rug met een zere uitdrukking op zijn gezicht. Niet veel later kwam er hijgend een jongen aangelopen. '’Eh, gaat het? Ik richtte echt niet op jou of zo, je verscheen gewoon opeens.’’ Zei de jongen. Luke fronste even maar glimlachte toen charmant. ‘Het is wel oke hoor. Dank je om me er op te wijzen dat ik altijd een attack from above kan verwachten haha.’ Luke stond op en schudde het gras en zand van zijn kleren en benen af terwijl hij de jongen hoorde zeggen dat deze Caleb noemde. Hij draaide zich naar de gast en stelde zichzelf ook voor. ‘Yo, Caleb, ik ben Luke...’ en hij stak zijn hand uit naar Caleb toen hij zag dat er van achter Caleb iemand op hen afkwam, iemand zonder schoenen. Luke keek even naar de schoenen die hij aan had en een geamuseerde lach begon rond zijn lippen te dansen.
‘’Ea gast! Geef mijn sneakers terug, vind je’t normaal misschien dat je zomaar met andere hun spullen gaat lopen?’’ Luke glimlachte. ‘Ik was men schoenen vergeten en ik dacht dat zo een knappe jongen als jij wel zo lief zou zijn mij zijn schoenen te lenen...’ Zei hij knipogend. ‘... maar blijkbaar niet.’ Het feit dat Luke de andere gast net een knappe jongen noemde viel precies niet zo in goede smaak bij de andere dude want deze werd nog roder en kwader dan dat hij al was. Met gebalde vuisten kwam hij op Luke af, nam aanstalten om Luke een boks te verkopen maar daar kreeg hij achter geen kans toe. Luke bleef ongeïnteresseerd staan en glimlachte, elektrische vonken begonnen rond Luke’s lichaam te dansen en zijn spieren te kriebelen. Luke knikte zachtjes en de elektriciteit rondom hem vloog op de jongen af waardoor deze naar achter werd geslingerd. ‘En hier neem u stomme schoenen ook maar terug!’ Luke deed de schoenen uit en smeet ze in de richting van de jongen, die zijn schoenen bij elkaar raapte en van het veld afliep.

Luke richtte zich weer tot Caleb en glimlachte terwijl hij even door zijn haar krabde. ‘Well, ja haha. Normaal heb ik schoenen aan hoor.’ En hij stak zijn hand weer uit naar Caleb. Die waarschijnlijk een lichte tinteling ging voelen zodra hij Luke aanraakte. Niet zo een rare elektrische tintel. Een aangename tintel die op de een of andere manier toch leuk is.

Sportkledij:



_________________
Kurtis
A tree of light, a tree of spark. Light, then sound, paints the dark. A beautiful work of nature’s touch. The power to grasp, a bit too much. We were like lightning in reverse, sparking the ground to strike the sky.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Theodore Remmington
avatar
Class 4
Aantal berichten : 99

Mutant Profile
Alias: Invidia
Occupation:
Mutation: Hell fire / Envy / Voodoo Doll
BerichtOnderwerp: Re: [AC]Attack from above   do apr 28, 2016 2:57 pm

Down on my luck
Dat hij een van de betere dagen had uitgekozen om naar buiten te gaan was zeker en vast wel een feit. Eventho dat voor hem niet al te veel zou uitmaken eigenlijk. Nee, als het weer niet pastte voor hem kon hij het altijd aanpassen. Al had hij lang geleden besloten dat hij die kracht toch niet voor zijn eigen doeleinden zou gebruiken, fucken met het weer zat er voor hem dus eigenlijk niet in. Maar aye, who could blame a guy for doing it once or twice? Maar buiten het goede weer zat vandaag niet bepaald mee voor hem. Of om beter te zeggen voor de dude die hij had geraakt met de bal. Zo’n dingen konden venijnig hard aan komen dat hoefde je hem niet te vertellen.

Binnen enkele seconden stond hij bij de dude en had hij zijn excuses aangeboden. Dat was dan ook het enige wat hij kon doen tbh. Blijkbaar zag de kerel de ironie er wel van in want hij glimlachte alvast. Alright goed, beter voor zijn humeur kon het niet worden. Nah, als de dude kwaad was geworden waren ze verder van huis geweest. Maar goed, dat was dus mooi niet gebeurd en dat maakte hem wel blij. Luke, misschien wel een naam die het waard was om te onthouden. En ach, het was ook weer eens een andere manier om iemand te leren kennen right? Het feit dat de kerel dan weer uit het niets begon te lachen deed hem even fronsen. Mkay dan, wat jij wilt mate. Hoewel de oorzaak van het gelach kwam er al heel snel aangelopen. Een van de jongens waarmee hij die ochtend nog aan de ontbijttafel had gezeten, al had hij dit keer geen schoenen aan? Wijselijk deed Caleb een stap achteruit. Hij zou wel instappen als het nodig was. Luke vond het blijkbaar normaal dat hij random andermans schoenen aan deed. Om eerlijk te zijn als iemand het bij hem zou flikken zou hij er ook wel kwaad om worden, zeker als ze het dan nog niet eens vroegen of het wel mocht. Maar aye, hij hield zich er tussen uit. De kerel vond de commentaar van Luke ook niet al te geweldig en dreigde ermee om de jongen een klap te geven. Tot er plots elektrische vonkjes rondom het lichaam van Luke begonnen te dansen. Zachtjes schudde Caleb zijn hoofd. De andere kerel was al lang stil blijven staan toen hij dat zag, had zijn poging om aan te vallen gestaakt maar Luke liet het niet zo. Nee, in plaats daarvan knalde hij de kerel naar achteren en smeet hem zijn schoenen achter na.

Caleb keek met een neutraal gezicht naar Luke. Dit was absoluut niet cool. Like, ze hadden het even goed normaal kunnen uitpraten. Maar in plaats daarvan gebruikte Luke zijn mutaties, iets wat niet geheel onverwachts was. Maar evengoed hij had het bij bang maken kunnen houden? Toch besloot hij hem de hand te schudden, de lichte schock die hij kreeg deed vrijwel niets met hem. ‘Je had hem evengoed gewoon bang kunnen maken.’ Sprak hij kalm. Dit gedrag keurde hij af. Het vertelde ergens ook misschien al wat meer over het karakter van de jongen die hij voor zich had. Maar goed, hij besloot het maar te laten voor wat het was. ‘Zin om een balletje te gooien?’ Klonk het waarbij hij even kort een glimlach liet verschijnen op zijn gezicht om vervolgens naar de bal te lopen die wat verderop lag. Met het ding in zijn handen keerde hij terug naar de andere jongen.




c: | ### | Luke
IOA

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Luke Kurtis
avatar
Class 3
Aantal berichten : 16

Mutant Profile
Alias: Kurtis
Occupation:
Mutation: Summoner / Electricity manipulation
BerichtOnderwerp: Re: [AC]Attack from above   do apr 28, 2016 4:20 pm

 tag: Caleb Words: 643 Notes: /
 Watch out, you might get  
 paralyzed  



Terwijl Caleb hem de hand schudde keek Luke nog snel even zijn aanvaring achterna. Het was niet dat hij er van genoot, maar hij had geleerd om altijd meteen duidelijk te maken dat ze niet met hem moesten sollen. Oké ja hij had misschien inderdaad niet zomaar die schoenen moeten pakken maar… Meh. Een beetje humor en zo kon geen kwaad zeker? Luke zag aan Caleb dat hij het eigenlijk niet echt goedkeurde wat Luke net had gedaan. Caleb kon dan wel zo neutraal mogelijk kijken maar Luke kon mensen wel zo een beetje lezen. Nou fijn… dacht hij in zichzelf, nog zo een guy die meteen zijn oordeel trekt. Luke begon zich al klaar te maken om weer afscheid te nemen van de gast voor hem maar Caleb was blijkbaar nog niet klaar. Met een omhoog getrokken wenkbrauw keek hij Caleb aan toen de gast hem er even op wees dat hij die andere lummel ook gewoon bang had kunnen maken. Hij zei dit zonder al te beoordelend te klinken en zeer kalm, wat Luke al een beetje gerust stelde.

‘Caleb, vriend… Wel als ik je zo mag noemen?’ vroeg hij schaapachtig aan Caleb. ‘Kijk, ik weet heus wel dat het een beetje douchebag – ish over komt, maar, met zo een gevallen is mij geleerd er mee af te handelen.’ Zei hij verder zonder te wachten op een antwoord van zijn eerdere vraag aan Caleb. Hij sloeg zijn arm rond Calebs nek en zei: ‘Bekijk het zo… The best defence, is a good offence! Like als ik die kerel nu gewoon bang had gemaakt dan was hij later wel terug gekomen met vriendjes van hem ofzo…’ Hij haalde zijn arm weer van rond Calebs schouders. ‘… tegenover nu, nu weet hij tenminste dat ik niet met mijn voeten laat spelen en hij me in de toekomst ook maar beter gerust laat.’ Hij keek even naar de grond en flitsen van hoe hij mishandeld was geweest vroeger en hoe hij daarom nu alles zo gewelddadig oplost gleden voorbij in zijn gedachten. Zijn charmante zelf verdween even en even stond er een gebroken, onzekere jongen voor Caleb, waarvan je de pijn in zijn ogen kon lezen. Luke schraapte zijn keel en schudde het van zich af. Meteen was zijn charmante en zelfzekere houding er weer. Zelfzeker, maar toch niet verwaand. Net genoeg om aangenaam en interessant over te komen. ‘Trouwens… Ik had sowieso wel sorry gezegd en hem een nieuw paar sneakers gegeven als ik hem weer eens tegen kwam hoor…’ Hij ging even door zijn haar. ‘Wel toch op zijn minst die sorry dan haha!’

Hij keek naar Caleb die van hem weg wandelde, naar de bal toe en hem vriendelijk uitnodigde om een balletje te gooien. ‘euhmm… Well tbh, ik zou niet eens weten hoe ik zo een rare bal zou moeten smijten.’ Zei hij iets wat gegeneerd terwijl hij even ongemakkelijk naar zijn kousen keek en met zijn hand over zijn schouder wreef. ‘Ik ben meer voor basketbal weet je? Of nee eerder baseball. Nee eigenlijk dat ook niet haha, geef me gewoon een botsbal en ik ben tevreden!’ Hij stapte richting Caleb en nam zonder iets te vragen de bal uit zijn handen. Het was wel op zo’n manier dat het niet verkeerd over kwam bij Caleb. ‘Maareuh… Misschien kan jij het me leren.’ Zei hij met een grijns en een knikje naar Caleb. Hij moest toegeven dat Caleb er niet mis uitzag, maar dat zou hij natuurlijk niet snel laten merken. Hij wou niet de eerste jongen die hij leerde kennen en misschien vrienden mee ging worden afschrikken. Caleb was waarschijnlijk nog niet eens zo als hij, homo. Hij draaide zich met zijn zij naar Caleb en nam de bal vast op de manier waarop hij dacht dat je zo een rare bal vasthield. ‘Doe ik het zo goed?’



_________________
Kurtis
A tree of light, a tree of spark. Light, then sound, paints the dark. A beautiful work of nature’s touch. The power to grasp, a bit too much. We were like lightning in reverse, sparking the ground to strike the sky.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Theodore Remmington
avatar
Class 4
Aantal berichten : 99

Mutant Profile
Alias: Invidia
Occupation:
Mutation: Hell fire / Envy / Voodoo Doll
BerichtOnderwerp: Re: [AC]Attack from above   do jul 28, 2016 11:30 pm

Down on my luck
Caleb grijnsde even naar de knul en knikte. Een vriend. Wel ja, misschien een kennis maar voor nu maakte het hem niet heel veel uit als hij eerlijk mocht zijn. Zwijgzaam luisterde hij naar wat hij te vertellen had. Natuurlijk kon hij het wel snappen waarom de knul zo redeneerde, alleen was hij dan weer anders opgevoed. Niet dat niet van zich af beet of wat dan ook maar het maakte niet uit, het was niet zo dat hij iemand zo maar ging open rijten omdat die gene hem kwaad maakte of wat dan ook? Licht geraakt, dat was Caleb zeker iets waar hij genoeg voor in de problemen was gekomen, iets waar hij nog steeds in de problemen voor kwam maar hij had geleerd om niet altijd zijn mutaties in te schakelen of wat dan ook. Luke sloeg zijn arm rond zijn nek, iets wat hem heel even wel verbaasde maar hij liet het maar gewoon voor wat het was. Nogmaals hij had een punt, maar of de dude werkelijk zou zijn terug gekeerd dat was nog maar de vraag. De policy op het eiland was om geen geweld te gebruiken, een policy die hem op het hard was gedrukt door zijn eigen vader.

‘Mijn punt is, je kan niet weten wat voor mutatie hij had. Als hij je wat had aan willen doen kon je hier nu gewond liggen en dan moest ik je naar de ziekenboeg brengen. Niet dat ik het niet zou doen, maar als ik hier niet was you know.’ Glimlachte hij even. ‘Volgende keer moet je het gewoon met woorden aanpakken. Want je wilt de peacekeeper hier niet op je dak trust me.’ Voor kort keek hij hem recht aan, merkte even op dat de knul zijn zelfzekere houding was verloren. Hopelijk kwam het niet door hem tho, al zou dat waarschijnlijk niet het geval zijn. Voor hij er goed op in kon spelen was Luke al weer normaal, of nouja zoals hij eerder was. ‘Ja, op nieuwe schoenen kan hij wel even wachten.’ Sprak hij al lachend, duidend op het feit dat er hier niets van winkels aanwezig was of wat dan ook.

Caleb moest moeite doen om niet te lachen, hoe kon je nu niet weten hoe je met een bal gooide? Niet dat hij de kerel ging judgen hoor, dat was niet zijn ding. Maar hoe hij dit zou aanpakken bleef nog maar de vraag. Zeker ook toen de bal van hem werd afgenomen door Luke. ‘Ga je gang maar!’ Glimlachte hij oprecht. Als je niet probeerde kon je ook niet leren! Voor een kort moment bekeek hij de houding van de knul, die zat tenminste al goed. Al was de manier waarop hij de bal vast nam, dan weer net niet goed. Caleb schudde even zijn hoofd. ‘Wacht laat me even.’ Klonk het bemoedigend waarop hij Luke’s hand naar beneden trok, op een zachtaardige manier. Hij ging niet zo maar aan armen zwaaien of zo. Kort positioneerde hij Luke zijn vingers op een betere manier, en liet hij ook weer los. ‘Kijk, zo heel fout zat je niet. Eigenlijk wijst het zichzelf uit.’

c: | ### | Luke
IOA

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Luke Kurtis
avatar
Class 3
Aantal berichten : 16

Mutant Profile
Alias: Kurtis
Occupation:
Mutation: Summoner / Electricity manipulation
BerichtOnderwerp: Re: [AC]Attack from above   vr okt 14, 2016 11:54 pm

Happy to see you’re setting me of like sparks, u ignite all the colors inside my heart


Luke zag dat Caleb moeite deed om niet te lachen en fronste even zijn wenkbrauwen. ‘Wel, ik ben blij dat je in ieder geval je lach inhoudt.’ Luke glimlachte naar Caleb en concentreerde zich weer op de bal. Toen Caleb daar zo stond en hem bestudeerde bleef Luke rustig en zelfzeker. Hij deed waarschijnlijk iets verkeerd, maar hij kon er toch niet aan doen dat hij nou eenmaal geen grote balsport fan was? Het duurde niet lang voor Caleb zijn hoofd schudde, maar voor Luke kon vragen wat er verkeerd was, had Luke al zijn hand vastgenomen en verplaatst, zodat hij de ovale bal nu blijkbaar wel goed vasthad. Op het moment dat Calebs huid nog maar in de buurt van die van Luke kwam, zag Luke de vonkjes al overspringen, de vonkjes die elke keer dat iemand hem aanraakte weer de huid van de andere persoon likten.De meeste mensen zien ze niet, tenzij het donker is, maar Luke ziet ze altijd, enkel en alleen omdat hij weet dat ze er zijn.
“Kijk, zo heel fout zat je niet. Eigenlijk wijst het zichzelf uit.” Zei Caleb nadat deze weer een stap naar achter had gedaan. Luke keek bedenkelijk ‘Dit lijkt me anders echt onnatuurlijk om die bal zo vast te houden' zei Luke met een flauwe glimlach. Hij keek Caleb even aan en bestudeerde zijn lichaam, zijn brede schouders en borstkas, smallere taille maar toch stevige benen. ‘Als je jou zo ziet dan valt het te begrijpen waarom je er zoveel vanaf weet, speel je in een team?’ vroeg Luke. Hij keek rond, beet op zijn onderlip en smeet de bal over het veld. Voor de eerste keer was het toch wel een perfecte worp. ‘Woow!’ Zei hij zachtjes, duidelijk lichtjes verbaasd over zichzelf en hij draaide zich euforisch naar Caleb toe. ‘Voor een eerste worp denk ik dat dat niet slecht was!’ Hij keek met een scheef lachje naar de jongen over hem en liep toen naar de bal.

Luke raapte de bal op en smeet hem even de lucht in. De haartjes op zijn huid kwamen een beetje overeind. Hij snoof even en keek naar de lucht. ‘He Caleb!’ Riep hij terwijl hij soepel de bal gooide. De worp was een beetje schever dan de vorige worp, maar belande toch nog redelijk in diens omgeving. Hij bleef even met een teleurgestelde uitdrukking op zijn gezicht staan en liep toen weer naar Caleb toe. ‘Heb je een vest ofzo bij want het gaat zo gaan onweren. Misschien laat ik Ixion wel even los dan.’ Luke had er geen rekening mee gehouden dat Caleb waarschijnlijk totaal niet wist waarover hij het had maar hij had zich al half gedraaid toen het begon te regenen en hij zijn ogen sloot.

Hij Balde zijn vuisten en er kwamen elektrische slierten uit zijn lichaam. De slierten vloeiden samen in een soort schild alom Luke. Luke balde zijn vuisten en stak toen een hand uit waar een elektrische stroom uit kwam. Na enkele seconden was er een elektrisch portaal verschenen waar vonken uitsprongen. Luke leek te trekken aan iets zwaars en uit het portaal kwam een gouden hoorn. De gouden hoorn werd gevolgd door het lichaam van een prachtige blauwachtige eenhoorn met witte manen en staart en witte haren rond zijn hoeven. Het was een prachtig, mysterieus imposant beest en terwijl het ui het elektrische portaal sprong flitsten er kleine vonkjes rondom het lichaam van de eenhoorn die niet verdwenen. Het portaal sloot weer en het schild rondom Luke verdween ook. Ixion kwam op Luke afgestapt. Luke nam de eenhoorn even vast en gaf het een knuffel. ‘Hey maat, het is weer even geleden he?’ Zei Luke. Het paard hinnikte en steigerde even kort. Luke draaide zich om naar Caleb. ‘Caleb Ixion, Ixion, dit is Caleb, een jongen die ik net heb leren kennen.' Ixion keek van lLuke naar Caleb en boog door zijn voorpoten, zo diep dat zijn prachtige gouden hoorn de grond raakte. Luke glimlachte, ‘Hij mag je.’ Hij keek Caleb aan en knipoogde terwijl de eerste lichtflits door de lucht schoot en de eerste donderslag weerklonk.
▲▲▲


_________________
Kurtis
A tree of light, a tree of spark. Light, then sound, paints the dark. A beautiful work of nature’s touch. The power to grasp, a bit too much. We were like lightning in reverse, sparking the ground to strike the sky.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: [AC]Attack from above   

Terug naar boven Go down
 
[AC]Attack from above
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Sportfields :: Physical Education Field-
Ga naar: