INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 There are always flowers for those who want to see them. (open)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: There are always flowers for those who want to see them. (open)   wo aug 27, 2014 7:02 pm

[dohtml]


So open your eyes and see,
the way our horizons meet,

“Freedom
I let go of fear and the peace came quickly
Freedom
I was in the dark and then it hit me
I chose suffering and pain in the falling rain
I know, I gotta get out into the world again.”

 
Dagen zijn veranderd in weken, weken in maanden en maanden in een jaar. Het was nog steeds moeilijk te bevatten voor de jonge blondine, ze was hier nu al bijna een heel jaar. En ze had zich nog nergens anders zo thuis gevoelt dan hier. En dat had ze een jaar geleden nooit durven te dromen. In haar handen had ze haar fijne lichtblauwe notebook, die ze eigenlijk overal voor gebruikte. Om dingen na te tekenen om quotes in te noteren of bepaalde dingen die ze niet mocht vergeten, eigenlijk een soort dagboekje. Ze zat met haar rug tegen de fontein aan in het kort gemaaide droge gras. Ze had een been opgetrokken waar ze een boek tegenaan liet leunen, haar andere been lag languit in het gras. Zodra haar blote voetjes contact hadden gemaakt met het gras waren er spontaan bloemen uit de bodem komen groeien, in diverse kleuren stuk voor stuk prachtig. De natuur had nu eenmaal een bijzondere reactie op haar aanwezigheid en inmiddels was zij en ook vele andere studenten daar aan gewend geraakt. Jadeline had haar schaamte en wantrouwen en heel eind opzij kunnen schuiven, en durfde zich nu ook makkelijk te uitte naar andere en onbekende, eigenlijk ging het heel goed met de blondine. Net zoals iedereen had ze wel eens een terug val en kon ze over sommige dingen moeilijk praten, maar al met al ging het gewoon goed. Ze mocht ook niet klagen, niet van zichzelf omdat ze het veel slechter had kunnen hebben op dit moment, en de school heeft al zoveel voor haar gedaan.

De lessen gingen goed, uiteraard had ze voorkeur voor natuurkunde, geschiedenis en alles wat met de natuur en dieren te maken had, maar ook de moeilijke vakken ging ze steeds beter begrijpen. Maar ondanks alles vroeg ze zich af, wat was haar doel in het leven? Wat wilde ze na de school, of beter gezegd wat kon ze na de school? Graag wilde ze wat betekenen, iets voor andere kunnen betekenen. Ook al wist ze dat ze daar nog lang niet aan toe was, toch wist ze wel wat ze wilde later de vraag was enkel hoe ging ze dat bereiken…

Jadeline haar helder blauwe ogen gleden over het schoolterrein. Er waren vele soort genoten buiten nu, het zonnetje scheen en de aangename temperatuur van een graad of twintig trok veel mutanten uit het schoolgebouw. Nog even kon ze genieten zolang de zomer nog zou duren, binnenkort zou de herfst haar intrede maken en dat zal ze hevig doen ook, de wind, het water en de natuur zelf het was overal aan te voelen dat het niet lang meer zou duren. Jade was waarschijnlijk een van de weinige was die dat aan kon voelen, maar dat gevoel liet haar nooit in de steek.

Terwijl ze haar heldere blauwe ogen weer op het boek voor haar richtte zorgde een schaduw voor belemmering van de zonnestralen op haar huid. Iets wat verbaast richtte haar heldere ogen op diegene die zo plotseling plaats naam naast haar.




for: Open   //   word count: 507  //    






_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Erik Secret Silense
avatar
Class 2

Aantal berichten : 71

Mutant Profile
Alias: Cobra
Mutation: Uitzonderlijk gehoor en poison dragon slayer
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: There are always flowers for those who want to see them. (open)   do aug 28, 2014 4:41 pm

Erik zuchtte : hij was hier ondertussen al langer dan een week en nog steeds wou hij hier weg. Niet dat dat ooit zou veranderen. Hoogstwaarschijnlijk zou hij zich hier nooit thuis voelen of hier willen blijven. Voor anderen was dat natuurlijk anders die vonden het hier leuk! Hij kon het zelf niet voorstellen waarom iemand het hier leuk zou vinden.

Nu stond hij ergens op het schoolplein tegen een muur geleund luisterend naar de anderen die hier stonden. Het was buiten een graad of twintig en veel van de mutanten waren buiten te vinden. Hij keek rond en probeerde zodra hij zijn blik op iemand gericht had zoveel mogelijk van wat hij hoorde te onthouden. Iemands naam of mutatie, geboorteplaats en nog van die dingen en die plaatste hij dan bij het gezicht waarbij die gegevens hoorden. Want al deze dingen konden misschien ooit nog van pas komen en een betere bezigheid vond hij niet. En leuk was het ook nog. Het was altijd grappig om mensen te verassen door op hun af te stappen en alles over hun op te zeggen. Zo had hij al de gekste expressies gezien. Sommige mensen waren gewoon verbaast terwijl anderen er juist boos van werden. En dan waren er ook nog de mensen die z’n raar gezicht trokken dat er geen enkele emotie bij leek te passen. Erik begon zachtjes te lachen. Alleen al aan z’n gezichten denken was al hilarisch.

Hij keek nog eens rond. Op het eerste zicht zag hij niemand die hij kende. Oké, veel mensen kende hij ook niet, maar dan nog. Toen hoorde hij een bekent geluid en direct wist hij wie het was. Erik had haar al eens eerder ontmoet op het strand. Ze zat met haar rug tegen de fontein en had een lichtblauw boek in de hand. Zou hij nog eens met haar praten? Waarom niet.

Hij stapte op haar af en ging vlak naast haar staan waardoor zijn schaduw op haar viel. Waarna ze met haar helderblauwe ogen zijn richting uit keek. ’Ik heb nog een vraag. Hoe heb je het hier ooit een jaar vol kunnen houden?’ vroeg hij doodserieus al lachte hij zich vanbinnen bijna dood, niet dat hij dat liet merken. Alleen een grijns vormde zich op zijn gezicht.

_________________
mijn avatar en onderschrift behoren toe aan grimmiko88 : http://grimmiko88.deviantart.com/

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://quiethowling.actieforum.com/forum
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Re: There are always flowers for those who want to see them. (open)   vr aug 29, 2014 9:36 pm

[dohtml]


So open your eyes and see,
the way our horizons meet,

“Freedom
I let go of fear and the peace came quickly
Freedom
I was in the dark and then it hit me
I chose suffering and pain in the falling rain
I know, I gotta get out into the world again.”

 

Iets wat verbaast richtte ze haar licht blauwe ogen op Erik, wiens naam ze uiteraard onthouden had daar ze op zich best goed was in gezichten herkennen. Omdat zij vrij klein is, was het lastig om hem aan te kunnen kijk daar hij bleef staan terwijl zij met haar rug nog altijd tegen de fontein aan leunde. Ik heb nog een vraag. Hoe heb je het hier ooit een jaar vol kunnen houden? heel even liet ze de stilte die daarna volgde hangen. Omdat ik heb geleerd te appreciëren wat ik gekregen heb, en het leven veel slechter kan wist ze rustig en bedachtzaam te antwoorden. Kennelijk had hij geen flauw idee hoe erg het leven voor een mutant kon zijn, en als hij dat überhaupt wist, hoe dát voelde.. dan zou hij die opmerking helemaal niet maken.

Jadeline sloeg een bladzijde van haar zojuist bestudeerde boek om, de geschiedenis van de mutanten die ze voor zich had was eigenlijk heel interessant, en leerde haar veel dingen die ze nog helemaal niets wist over het leven van de mutanten, en uiteraard mutanten die een belangrijke rol in het leven speelde voor zijn of haar soort genoten. Dat het nu in de bewoonde wereld rustig was, en er vrij weinig opschudding was tussen de mensen en de mutanten wilde niet zeggen dat het altijd zo gaat blijven, de toekomst was immers niet te voorspellen. Óf misschien dankzij een bijzondere mutant wel, maar over die gave had ze nog nooit gelezen.

Maar aangezien jij hier ook nog steeds bent, is het hier zo slecht nog niet toch? vroeg ze toch wel geïnteresseerd. Jade wist ook wel dat Jean en Lillian nooit iemand zomaar van het eiland af zouden laten gaan, maar wat als iemand hier echt perce niet wilde zijn? Konden ze diegene dan dwingen hier te blijven? Uiteindelijk was iedereen toch vrij om zijn of haar eigen keuze te maken?





for: Erik   //   word count: 319  //    






_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Erik Secret Silense
avatar
Class 2

Aantal berichten : 71

Mutant Profile
Alias: Cobra
Mutation: Uitzonderlijk gehoor en poison dragon slayer
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: There are always flowers for those who want to see them. (open)   za aug 30, 2014 1:50 pm

Erik bleef naast haar staan terwijl ze hem verbaast aankeek. Er verscheen een zachte grijns op zijn gezicht. Na een korte stilte antwoorde ze rustig: ‘Omdat ik heb geleerd te appreciëren wat ik gekregen heb, en het leven veel slechter kan’ Even zuchtte hij. ’Zou je nog steeds zo denken twee seconden voor de wereld vergaat : het kan altijd beter.’ Hij grinikte. Waarom zagen sommige mensen in alles iets goed? Hij zag het nut er niet van in. Als alles fout loopt, misschien zou het ooit beter worden, maar wat als je dat betere nooit meer meemaakt.

Terwijl Jadeline een bladzijde van haar boek omsloeg, de geschiedenis van mutanten. Bleef hij even stil staan. Ze was zover hij kon horen een interessant boek aan het lezen. Erik vond het wel jammer dat hij niet kon horen wat er in boeken stond, maar daarvoor gebruikte hij mensen die het boek wel al gelezen hadden. Het ging veel sneller om naar die mensen te luisteren dan een boek te lezen. Zeker als het in een andere taal dan Japans geschreven was. Hij hield niet zo van die lettertjes.

‘Maar aangezien jij hier ook nog steeds bent, is het hier zo slecht nog niet toch?’ Vroeg het meisje geïnteresseerd. Even zuchtte hij kort. ’Ten eerste: boze laboranten. Ten tweede: denk ik niet dat de schoolhoofden iemand makkelijk laten gaan als die hier nog maar een week is. En als laatste: van zodra ik hier weg ben doe ik toch wel iets doms.’ Eigenlijk was hij al bezig met dat domme te plannen.

_________________
mijn avatar en onderschrift behoren toe aan grimmiko88 : http://grimmiko88.deviantart.com/

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://quiethowling.actieforum.com/forum
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Re: There are always flowers for those who want to see them. (open)   za sep 06, 2014 12:40 pm

[dohtml]


So open your eyes and see,
the way our horizons meet,

“Freedom
I let go of fear and the peace came quickly
Freedom
I was in the dark and then it hit me
I chose suffering and pain in the falling rain
I know, I gotta get out into the world again.”

 
Heel even sierde een korte glimlach haar lippen. Het was overduidelijk dat ze qua gedachte gang niet op dezelfde lijn zaten, maar daar was Jadeline totaal niet van onder de indruk. Ze had immers wel geleerd dat wat ze zei vaak uitkwam, bovendien zal het altijd wel moeilijk blijven om andere mensen te overtuigen over hoe zij denkt en de dingen ziet. zou je nog steeds zo denken twee seconden voor de wereld vergaat : het kan altijd beter even haalde ze haar schouders op. Waarom zou de wereld vergaan? Ik zie geen andere reden om anders te gaan denken antwoordde ze simpelweg. Rustig sloot ze haar boek en legde ze haar kleine notebook erboven op. Ze verplaatste haar fijne blote voetjes waardoor het gras mee groeide naar waar ze haar voeten plaatste, dit keer schoof ze haar voetjes beide iets naar links waardoor het gras dat ze aanraakte gelijk verder omhoog groeide en er wederom diverse soorten bloemetjes uit de grond op kwamen opbloeien. Een korte glimlach sierde haar lippen terwijl ze met haar linkerhand een van de bloemetjes plukte.

Toch draaide ze nieuwsgierig haar hoofdje weer in zijn richting toen hij een aantal korte opmerkingen achter elkaar plakte. hmm, dan hebben ze wel het beste met je voor, want als ze je niet laten gaan dan weten ze waarschijnlijk ook dat je in moeilijkheden kan komen. sprak ze bedachtzaam uit. Toch begreep ze zijn opnoeming niet helemaal, wat hadden boze laboranten te maken met het feit dat het hier zo slecht nog niet is? In ieder geval denk ik dat je zelf een hoop invloed hebt op je omgeving, waardoor je zelf kan bepalen hoe mensen jou zien en tegen jou doen dat zorgt er vanzelf ook voor of je het naar je zin hebt hier of niet Erg lang hoefde ze niet na te denken over haar antwoord, want het was zo natuurlijk voor haar, alles wat iedereen deed had gevolgen en zodoende geloofde Jadeline er ook in dat alles wat er was gebeurd was voorbestemd voor een goede toekomst.






for: Erik   //   word count: 344  //    






_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: There are always flowers for those who want to see them. (open)   

Terug naar boven Go down
 
There are always flowers for those who want to see them. (open)
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Welcome to hell ;; We have flowers
» Open - Demons run when a good man goes to war.
» Open - Let's take a break.
» Destination unkown. [open]
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Ground :: Schoolyard-
Ga naar: