FRUITMAND
CBOX
Goat Racer
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Goat Racer

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Goat Racer   ma aug 11, 2014 9:05 pm


“Uuuuuhhh….?” Meer dan dat wist de blondine niet uit te brengen. Ondanks dat ze in de veronderstelling was geweest dat ze zo ongeveer het hele school gebouw als haar broekzak kende, was dit vreemd genoeg de eerste keer dat ze in Game Hall was geweest. Met grote ogen om haar heen kijkend liep ze naar een van de met cartoonachtige vogel print bedekte banken toe, waar ze voorzichtig op ging zitten, alsof ze bang was dat de er nog nieuw uitziende bank spontaan kapot zou gaan als ze hem aanraakte. Ze had niet bepaald veel verwacht van de ruimte. Dat het een kleine arcadehal zou zijn, met een aantal spel machines die oud genoeg waren om zich nog te kunnen herinneren dat Pac Man zijn intrede maakte. Nee, waar ze had verwacht dat het zelfs een of ander klein kamertje was met een paar consoles en een aantal tv’s, was het veel meer dan ze ooit had kunnen verwachten. Apparaten die ze nog nooit eerder had gezien, schermen groot genoeg om in bioscopen thuis te horen… Behalve dat, waren er ook nog eens een aantal andere deuren, allemaal gelabeld met namen die ze niet wist te herkennen. Aangezien het nog steeds een game hall was, waren het vast ruimtes met games die op de een of andere manier niet geschikt waren voor een gewone kamer. “Nice,” zei ze met een veel te brede grijns. Dit was zelfs nog veel beter dan een arcadehal. Alhoewel ze nooit veel met videogames had gehad, voelde Elise het opwindende, tintelende gevoel dat kinderen altijd schenen te krijgen bij het uitpakken van kerstcadeautjes.

Haar blik dartelde door de kamer, maar er was nog geen teken te bekennen van haar kamergenote. Brandi was er verrassend genoeg nog niet. Twijfelend keek ze om zich heen. Zou ze moeten wachten tot Brandi er was voordat ze iets deed? Het leek op de een of andere manier zonde te zijn om je in de kamer te bevinden zonder een game te spelen. Alsof ze zou worden opgepakt door de oh zo strenge game politie, die haar als straf zou dwingen om video games te spelen tot ze er bij neer viel, of ze het nou leuk vond of niet. Vastberaden stond Elise op, waarna ze naar een van de gesloten deuren toe liep. Een tv scherm was zichtbaar naast de deur, maar bijzonder veel was er niet van af te lezen, aangezien hij nog volledig zwart was. “Goat Racer?” mompelde ze, de woorden op het bovenste naambordje hardop voorlezend. Haar blik gleed naar beneden, naar een ander bordje met veiligheidsvoorschriften. Geen zware of scherpe objecten de ruimte in brengen. Elise keek naar haar slippers, blij dat ze geen schoenen aan had gedaan. Ze besloot de naam van het spel de voordeel van de twijfel te geven, deed haar slippers uit en duwde de deur, die gelukkig niet op slot zat, met enig gemak open. Een paar keer flikkerde de lampen, waarna een dof licht er voor zorgde dat de kamer niet in volledige duisternis werd gehuld toen de deur achter haar dicht sloeg. Langzaam liep ze de kamer in, merkend dat de vloer meer op gelatine leek dan op iets anders. Nee- niet alleen de vloer, ook de muren.

“Wat the hell?” zei ze, fronsend kijkend naar machines die in het midden van de ruimte stonden. Wel, ze wist in ieder geval waar het ‘goat’ deel op sloeg. Het waren, hoe je het ook bekeek, geiten. Maar… waarom. Was het de bedoeling dat je er op ging zitten of iets? Of moest je er mee worstelen misschien? Nee, worstelen vast niet, dan zou de deur wel een ander naam bordje gehad. Nog steeds ietwat twijfelend sloeg ze haar been over de rug van de geit heen, om nu te zien dat er een of andere helm naast lag. Nee, het was niet alleen deze geit, ze hadden er allemaal een naast liggen. Die moest ze zeker opzetten? Ze hief de helm op, verbaasd over hoe licht deze bleek te zijn. Zelfs een motor helm was zwaarder dan dit. Zelfs een fiets helm was zwaarder. Eenmaal met de helm op fronste ze weer, niet zeker wat de volgende stap was. Behalve dat ze nu niets meer kon zien, scheen ze niets bereikt te hebben met het opzetten van de helm. Ze probeerde te voelen of er ergens een of ander knopje aan de helm zat, maar wist er geen te vinden. Stemactivatie misschien? “Uh… Aan. Begin. Start…?” Een reactie. Een fel, wit licht omringde haar, waarna het langzaam over ging in een grasachtig landschap. Luid, irritant geblaat van geiten verwelkomde haar, samen met grote letters die de titel van de game spelden. “Wat the shit?” bracht Elise uit, die had ontdekt dat ze blijkbaar op een échte geit zat toen ze eenmaal omlaag had durven te kijken. Langzaam trok ze de helm weer van haar hoofd had. “Goat Racer,” fluisterde ze. Langzaam verscheen er een grijns op haar gezicht. Dit… dít moest Brandi zien. Zou ze vast leuk vinden om uit te proberen, als ze het niet al eens gespeeld had. “Yo, Brandi, kom hier, scheve pannekoek,” dacht ze, hopend dat ze het op zou pikken.  

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
Brandi Grey
avatar

Aantal berichten : 101

Mutant Profile
Alias: Sense
Mutation: Extreme senses, telephatic & telekinetic
Crush: x

BerichtOnderwerp: Re: Goat Racer   di aug 12, 2014 12:12 am


'Rustig.. adem in, en adem uit.' Brandi deed precies wat Jean haar vertelde, voelde haar handen professioneel langs haar borstkas en rug gaan als het schoolhoofd naast haar stond. Iets wat ze normaal niet deed maar deze situatie was anders. Ze was tenslotte haar dochter en ze had haar moeder nooit gekend. ''Ik. Ik zie een man.. een vage schim. Ik kan het niet-'' Brandi stamelde, kneep haar ogen fijn als ze uit haar concentratie raakte. 'Brandi, kalmeer, dit is geen wedstrijd.' De jongere roodharige volgde nauwelijks haar stem meer als ze nu zichzelf kwijt raakte in haar gedachtegang, probeerde zo wanhopig een antwoord te vinden, maar het was niet mogelijk. Er was geen einde aan haar vage gedachten te knopen, maar één ding was zeker; ze kon het niet in haarzelf opbrengen wie haar al die jaren gevangen gehouden had. En ze raakte in paniek, haatte het om niets meer dan zijn vorm en stem op te kunnen brengen. Door haar geïrriteerde bui ontstonden er donkere ringen om haar ogen heen en Jean legde nu daadwerkelijk haar handen op Brandi's bovenlichaam om haar daaruit te halen, ze kende die bui maar al te goed. 'Brandi,' sprak ze streng, draaide het meisje om om haar vervolgens bij haar schouders vast te pakken. ''Argh! Ik haat dit zo- ik wil het zo graag en- AARGH!'' Schreeuwde ze luid wanneer haar zwartgekleurde ogen open schoten en voelde de kracht van haar telekinese door haar lichaam heen stromen. Gelukkig was er niks in de ruimte waar ze mee kon gooien, al was dat uitermate per ongeluk. Behalve haar eigen moeder, maar die had haar krachten zo onder controle dat ze geen misbruik van haar kon maken, al had ze daar geen enkele intenties tot toe. ''Fuck, het spijt me, ik raak zo gek.. als ik terug denk aan die donkere tijd.'' Brandi snoof, rolde geïrriteerd met haar ogen naar de vloer als ze teleurgesteld in zichzelf was. Ze haatte het om niet te kunnen krijgen waar ze zo naar verlangde, en dat was in dit geval haar moeder helpen. Graag zou ze willen weten of het de overheid was die haar dochter ontvoerd had, maar alle mensen die ze tot nu toe had kunnen laten zien via telepathie was niemand waar ze mee had kunnen werken. 'Het geeft niet, liefje, je hebt meer training nodig. Maar voor nu is het goed, ik had met je af moeten spreken in plaats van je gewoon naar het kantoor moeten sleuren zodra ik je zag. Ik zit er ook steeds over in, maar samen komen we eruit, ik weet het zeker.' Sprak Jean haar de moed in met een geruste glimlach nadat ze een pluk haar uit de jonge meid haar gezicht gestreken had. Brandi keek haar aan met een opgevrolijkte uitdrukking en knikte. ''Dankje, ik voel me al beter. Ik- oh mijn god! Ik was onderweg naar de game hall naar Elise, helemaal vergeten! Ik moet rennen!'' En voordat haar moeder de kans had om iets terug te zeggen was ze de kamer al uit gerend, mede met hulp door haar telekinese krachten.

Nadat ze bijna een aantal keer uit de bocht gevlogen en tegen meerdere mutanten aangebotst was had ze eindelijk vlekkeloos, op een paar schrammetjes na van de muren waar ze tegen aan gevallen was, de ruimte bereikt waar ze met haar blonde kamergenote afgesproken had. ''Ik ben er! Ik heb je gehoord!'' Schreeuwde ze, verwachtte met een blij hoofd ergens Elise te zien, maar vreemd genoeg.. leek ze nergens te zijn? ''Waar- ehm, ben je eigenlijk?'' Vroeg ze toen, op een normaal volume en sloot haar ogen om met een diepe adem zich op haar telepathie te richten, vond al gauw een kort fragment van Elise's gedachtegang en glimlachte zodra ze door had waar ze had. Tezamen met de geur die haar neusgaten vulde liep ze de halve game hall door om vervolgens bijna klunzig tegen een afgesloten ruimte aan te lopen en las het bordje. ''Nou ja, maar goed dat ik bijna niks draag dan?'' Praatte ze tegen zichzelf met een lichte knars van haar tanden die op elkaar schuurde, baseerde die gesproken woorden op de lichtroze tanktop die ze droeg, een skinny jean short die net tot over haar knieën reikten en daarbij haar blote voeten. Het zomerweer maakte haar best gauw warm en aangezien ze op de eerste verdieping zaten werd de lucht snel natuurlijk warmer. In de speelhal al helemaal.

Niet wetende wat er in de ruimte zou zijn kwam ze binnen, hoorde de deur dicht vallen als ze die los gelaten had en liet haar glimlach vallen zodra ze Elise zag. ''What the fuck is dit? Een puddinghal?'' Bracht ze verward uit, keek nu met een frons in de rondte en merkte de vreemde stoelen op. Stoelen? Ze leken niet echt comfortabel. ''Wat is hier de bedoeling van?'' Wacht, nu ze beter keek, waren dat geen.. geiten? Of hoe ze ook mochten heten? Ze had ze gezien laatst op het vreemde 'internet'. ''Elise?'' Vroeg ze, sloeg haar armen over elkaar als ze nog steeds verward was hier over. De helmen die ze zag maakten het er niet bepaald beter op. Dit was een vreemde combinatie van plezier, als het aan haar lag.

_________________
I'm freezing, I'm burning, I live without compromise
I'm growing, I'm learning, I'm ready to pay the price

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Re: Goat Racer   di aug 12, 2014 3:17 pm


Ongeduldig tikte Elise met haar nagels op de helm. Zou Brandi haar gehoord hebben? De kans was eigenlijk behoorlijk groot dat een andere mutant misschien had gehoord hoe ze haar kamergenote heel liefdevol een scheve pannenkoek had genoemd. Het was eigenlijk niet eerlijk dat er mensen waren die dat konden. Gedachten horen privé te zijn. Je weet wel, net als dagboeken. Alleen moeders en vrienden die je samen met het afval moest weggooien keken daar in. Het enige voordeel was dat je iemand kon irriteren zonder je mond ook maar open te hoeven doen. Zelfs een of ander stom lied in je hoofd hebben leek haar al genoeg om iemand te kunnen irriteren. Alhoewel, misschien was het in dat geval beter om het lied hardop te zingen, aangezien haar stem niet de eerste de beste was. ''What the fuck is dit? Een puddinghal?'' klonk het. Glimlachend keek Elise naar haar kamergenote. Met zo’n reactie was het moeilijk om boos te zijn dat ze te laat was. “Geen idee waarom het pudding is. Misschien is Emma gewoon uitgegleden,” antwoordde ze, hopend dat ze weg zou komen met het flauwe antwoord. Ze vroeg zich af waarom Brandi laat was, maar besloot om er niet naar te vragen, aangezien er altijd de kans was dat ze een of ander stom excuus als antwoord kreeg. Ze was gewoon te laat. Punt. Meer viel er niet aan af te doen. En anders zou ze het vast wel te weten komen, right?


''Wat is hier de bedoeling van?'' vroeg Brandi, die duidelijk al even verward was als Elise was geweest toen ze de kamer binnen was gegaan. Elise’s glimlach werd breder, het was fijn om eens iemand anders te zien die in verwarring was. Damn, haar reactie was nog veel beter dan ze ooit had kunnen hopen. ''Elise?'' vroeg de redhead. Wat, ze verwachtte dat ze dit uit zou leggen? Viel er ook maar iets uit te leggen? Nou ja, het was eerlijk gezegd wel Brandi waar ze het over had, dus… Yeah, okay, misschien viel er wel wat uit te leggen. “Uuuhmm…” “Nou ja, dit is… Dit is Goat Racer,” zei ze, alsof alles hierdoor plots duidelijk zou worden.“Je- Oh, wacht. Weet je wat geiten zijn, Brandi?” vroeg Elise. “Ze zijn basically deze machines. Qua uiterlijk. Maar dan zijn het dieren. Dieren die veel lawaai maken en poepen. En ze zijn behoorlijk goed in parkour. Tegen muren aan rennen en shit.” Dat… dat waren geiten, right? Een verdere uitleg vond ze in ieder geval niet nodig. Iets zoals ‘sommige mensen vinden hun melk en kaas lekker’ was in haar ogen totaal overbodig geweest. Dat soort dingen hoefde je niet te weten als je op een geit wilde zitten. “Kortgezegd, het is de bedoeling dat we op een geit gaan zitten en gaan racen, denk ik? Ik bedoel, gezien de naam op de deur,” zei ze.

Misschien dat ze Brandi kon overtuigen om op een geit te gaan zitten als ze een extra speciale pruillip in de strijd gooide? Of misschien moest ze doen alsof ze er spijt van had dat ze het raam de vorige nacht open had gezet waardoor er een paar biljoen muggen waren binnen gekomen? Niet dat ze daar echt spijt van had gehad, Banana had op zijn zachts gezegd een feestmaal gehad. Ze had waarschijnlijk zelf ook een in haar mond gestopt als ze niet uit ervaring wist dat muggen niet bepaald de lekkerste smaak hadden. Bovendien, insecten waren beter als ze eerst gekookt waren. “Kom op, ga op een geit zetten, en doe een helm op. Het kan alleen maar leuk worden. Geloof me,” zei ze met een brede grijns. Hopend dat Brandi haar voorbeeld zou volgen zette ze de helm weer op, om nog steeds verwelkomd te worden door het titelscherm. Okay, misschien had ze een klein beetje gelogen. Misschien kon het alleen maar een ramp worden. Maar zolang Brandi uit haar hoofd bleef, hoefde ze het niet te weten.

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
Brandi Grey
avatar

Aantal berichten : 101

Mutant Profile
Alias: Sense
Mutation: Extreme senses, telephatic & telekinetic
Crush: x

BerichtOnderwerp: Re: Goat Racer   zo aug 17, 2014 8:38 pm


Het allervreemdste van dit hok was dat ze volledig geen muziek of flipperkast of casino geluiden meer hoorde, zelfs al helemaal geen vervelende klik-geluiden die van de.. de.. de tafel waarvan er aan iedere kant iemand stond en dan zo'n hand-ding vast had waarmee ze de puck overspeelden om uiteindelijk bij de ander te scoren. Om dat kleine ronde kut glip ding in de ander zijn gat te schieten. Hoe de fuck heette het nou? Zelfs hiervan werd ze al gefrustreerd. Zo'n.. zo'n.. speeltafel die altijd ook nog eens een teringherrie maakte. EEN FUCKING AIRHOCKEYTAFEL. Ohmijngod, ze was er eindelijk opgekomen. En dan waren er ook nog eens van die mutanten die dan op van die motors gingen zitten en er dan zelf ook nog een extra zzzzzzzz-geluid bij maakten alsof ze daadwerkelijk op zo'n ding zaten. Of van die auto's met van die spellen er in en- ''Goat.. Racer. Juist.'' Bevestigde ze Elise's woorden zodra ze onderbroken werd in haar gedachten. Meteen waren die allemaal weggespoeld, aangezien dit hok dus geluidsdicht bleek te zijn, behalve voor het feit van wat er in het hok zelf allemaal stond. Blijkbaar dus realistische geit machines waar ze op moest gaan zitten. ''Ja, ze maken een beeh-heeh-heeh-heheh geluid, toch? Dat zijn die bok beesten? Toch?'' Ze fronste haar wenkbrauwen bij haar eigen imitatie van het dier voordat ze hoofdschuddend dichter bij het apparaat in de buurt kwam en aan één kant ging zitten zodat ze nog altijd Elise kon aankijken, met haar armen over elkaar heen geslagen. ''Bedoel je dat deze echt gaan rennen? Door dit hok heen? Is dat waarom dit hok zoveel pudding heeft? Emma?'' Ze raakte nogal in de war van dit allemaal, voornamelijk omdat ze dit nog niet eerder gezien of gedaan had. Het allervreemdste vond ze nog dat Emma ook nog geen woord gezegd had. Of was het een grapje geweest van Elise? Ze wist nu niet helemaal honderd procent wat Emma's mutatie kon doen en als ze liever tegen de grond en muren geplakt zat dan dat ze meedeed.. nou ja, dat moest ze zelf weten, toch? ''Oké.. dan.'' Beantwoordde ze haar verzoek om op een geit te gaan zitten nogal twijfelend, maar uiteindelijk stond ze toch half op om haar andere been over het mechanistische dier heen te slaan en er zo beter op te kunnen zitten.

Nog meer twijfelend staarde ze naar de helm die op zijn kop zat en nam die met beide handen vast, staarde er ongelovig naar. ''Gaan we zo hard vallen, denk je?'' Vroeg ze, waarna ze haar hoofd naar Elise draaide maar zag dat zij het ding al op had en schijnbaar niks meer kon zien. Dus zette ze nogal niet vertrouwend het ding op haar hoofd, waarna het donker bleef. Met haar handen nog altijd op de helm geplakt, klaar om hem elke seconde zodra er iets met haar zou gebeuren of met haar hoofd om hem er af te smijten, bleef ze zitten. Onmiddellijke muziek klonk in haar oren, zo hard vanwege haar extreme zintuigen en ze gooide het ding van zich af, per ongeluk richting Elise toe maar wist hem nog net tot halt te roepen voordat die haar zou raken. ''What the fuck was dat?!'' Schreeuwde ze ongerust en met wijdde ogen, snapte niet wat hier nou de bedoeling van was, maar herinnerde zich hoe er, net voordat ze hem af gedaan had, beeld voor haar ogen tevoorschijn gekomen was. Als een nieuwe wereld. Dus langzaam zette ze hem weer op, hoopte dit keer zich niet rot te schrikken van de muziek. En gelukkig gebeurde dat ook niet, nu de muziek op één of andere manier rustiger en misschien zelfs zachter leek te zijn? Of ze was er nu gewoon aan gewend geraakt omdat ze wist hoe hard het zou zijn. De letters Goat Racer kwamen in beeld voor haar ogen en ze perste haar lippen fijn, niet helemaal zeker wat er nu ging gebeuren. En omdat Elise de helm op had was ze bang dat ze haar niet kon horen. ''Wat nu?'' Dacht de roodharige, gebruik makende van haar telepathie om dat bericht bij Elise te laten aankomen.

_________________
I'm freezing, I'm burning, I live without compromise
I'm growing, I'm learning, I'm ready to pay the price

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Re: Goat Racer   zo aug 17, 2014 9:26 pm


Des te langer ze naar het felle licht dat het scherm moest voorstellen keek, des te meer ze er van overtuigd raakte dat ze waarschijnlijk vroegtijdig blind zou raken als ze te lang door zou spelen. Bleh had was veel te fel. Zou er een manier zijn om het contrast wat omlaag te doen? Of nah? Haar ogen gleden over alle opties in het menu heen, maar een optie waarmee ze de settings van het spel kon veranderen zat er niet tussen. Nah dus. Balen. Dan moest ze er maar op hopen dat ze op de terugweg niet tegen al te veel muren aan zou lopen. Nee, misschien moest ze hopen dat ze tegen niet teveel mutanten op zou lopen. Die waren een stuk erger dan muren. In grote letters verschenen de woorden PLAYER 2 HAS CONNECTED op haar scherm. Oh, mooi. Brandi had de helm dus tóch opgezet. Dat was toch wel érg dapper van haar, als je na ging dat ze een specifiek geluid had moeten maken om zeker te weten dat ze het over hetzelfde als Elise had gehad. Ze wilde lachen, maar besefte op tijd dat ze dan toch echt wel een verschrikkelijke asshole zou zijn als ze dat heet, waardoor ze het nog net op tijd kon ombuigen tot luid gekuch. Er waren veel dingen waar ze Brandi om uit kon lachen, maar dat ze dingen niet wist, was er niet een van. Het zou zelfs eerder andersom moeten zijn. Brandi zou háár uit moeten lachen als zij meer wist dan Elise.

''Wat nu?'' weergalmde er in haar hoofd. Holy shit dat was luid. Niet luider dan haar eigen gedachten, maar… Ja, luid. Duidelijk. Helder. Brandi. Je zou toch zeggen dat ze er zo langzaam aan gewend moest raken om plotseling andermans stemmen in haar hoofd te horen, maar nee. Het was nog steeds even irritant als het altijd al was geweest. “Je kan nog gewoon praten, hoor. Het is niet alsof de helm al het geluid buiten sluit,” antwoordde Elise die haarzelf deze keer wel toestond om zachtjes te grinniken. Maar nu kwam ze echter bij het volgende probleem. Zoals Brandi al zo prachtig had verwoord; wat nu. Het beste was eigenlijk om gewoon maar iets te proberen. “Start?” vroeg ze twijfelend, hopend dat het weer iets zou doen. Het had tenslotte ook gewerkt toen ze had geprobeerd om het spel aan te zetten. Een veel te luide jingle klonk, waarna het oorspronkelijke menu verscheen en plaats maakte voor een scherm waar een stuk of 10, misschien meer, wist zij veel, ze was niet opgeleid om beesten tellen, geiten op stonden. SELECT A GOAT WITH YOUR CONTROLLER stond er in grote letters boven, met daarnaast een timer van ongeveer een minuut.


“???” bracht Elise uit, niet begrijpend wat het spel van haar wilde. Een geit selecteren? Controller? Hoe? “Uuhh…” Een controller dus. Was er überhaupt wel een controller? Het enige dat ze in de buurt van de geiten had zien liggen waren de helmen, en ze was er vrijwel zeker van dat er niet iets van vreemde knoppen op hadden gezeten. Was… was de geit de controller? Dat was het enige logische dat over bleef. Logisch. Ha-ha. Een logische controller voor een al even logisch spel. Op de tast zochten haar handen naar een of andere knop op het lichaam van de geit, om uiteindelijk bij het hoofd te belanden, dat verrassend los bleek te zitten. Het hoofd? Was het hoofd de controller? Haar handen sloten zich om de hoorns heen. Voorzichtig gaf ze er een rukje aan, om er achter te komen dat de selectie indicator van positie was verwisseld. “Het hoofd! Het hoofd van de geit! Het is de controller!” riep Elise triomfantelijk naar Brandi, niet zeker wetend of die het eigenlijk zelf al had uitgevogeld. Damn wat voelde ze zich slim vandaag. Wel een procent of 5 slimmer dan normaal, al vond ze het zelf. Ze duwde de nek van de geit naar rechts, daarna naar beneden, zodat ze op een kastanjebruine geit was komen te staan. Ze had geen idee of de kleur ook maar iets toe zou voegen, maar het was vast een stuk origineler dan een of andere witte geit.

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
Brandi Grey
avatar

Aantal berichten : 101

Mutant Profile
Alias: Sense
Mutation: Extreme senses, telephatic & telekinetic
Crush: x

BerichtOnderwerp: Re: Goat Racer   ma okt 06, 2014 3:01 pm


Haar ogen verwijdden en ze klamde haar handen aan de geit zijn nek-vacht vast wanneer ze een luide pling hoorde en op het scherm, via de helm, zag dat er een player 2 geconnect was aan het spel. Dat.. moest zij wel zijn dan? Nu ze de helm voor de tweede keer op haar hoofd had raakte ze er ietwat meer aan gewend, het beviel haar nu in ieder geval beter dan de eerste keer. Nee serieus, waar sloeg die vraag op? Dat zij player 2 niet zou zijn, what the fuck Brandi. Get your shit together. Het is maar een spel, geen reden om je zo druk te maken. Alleen.. wat was de bedoeling? Het lukte haar nog niet meteen om één met één te verbinden en er twee van te maken. Of elf. Ze trok haar wenkbrauwen op wanneer ze Elise hoorde praten en niet via haar gedachten, al hoorde ze het wel een soort van vaagjes dubbelop. Haar gedachten waren meer een zachte echo in de verte omdat ze haar focuste op haar stem, maar toch kon ze het horen. ''Oh.. sorry.'' Gaf ze haar een zacht antwoord, een klein beetje beschaamd om de zoveelste blunder. Nu mocht ze die niet meer maken, echt niet. Niet dat Elise er niet aan gewend was, haar onhandigheid en in wat voor situatie ze leefde, toch wou ze het haarzelf zoveel schaamte besparen. De roodharige slikte en draaide haar hoofd naar waar haar kamergenootje moest zitten, al zou die dat waarschijnlijk toch niet zien omdat ze allebei een helm droegen die geen enkele visie van de buitenwereld door liet schijnen. Dus als de helm om hun hoofd zou sluiten als een waar mechanisme dan zouden ze hulpeloos zijn en niets meer kunnen zien van de realiteit.

De letters van het spel bleven zich maar herhalen en herhalen als een patroon door het scherm heen, waardoor ze daar op een gegeven moment maar naar bleef staren en niet naar het levensechte 3D beeld van geitjes die zich in een woestijn-achtige omgeving leken gevestigd te hebben, ieder was verschillend van elkaar en stonden allemaal vast in een hek. Brandi stelde zich voor dat ze eigenlijk makkelijk konden ontsnappen, vooral de wild uitziende geiten met hun vage symbolen wat haast duivels leek, maar deden ze dat niet omdat ze braaf waren. Brave geitjes. Onbewust kwam er een stomme grijns op haar lippen te staan. Ze hoorde Elise het woord 'start' noemen en het beeld nam een ander vorm aan, niet veel verschillend en hetzelfde irritante muziekje bleef doorgaan, maar het was een verandering in vergelijking met wat er zojuist nog op het scherm had gestaan. De roodharige meid hielp wijselijk haar mond dicht, had er niets op te zeggen omdat blijkbaar het spel al deed waar Elise op gehoopt had. ''Selecteer.. een geit?'' Begon ze voorzichtig zodra het spel aanwijzingen begon te geven van wat de bedoeling was, maar niet échte aanwijzingen omdat ze geen idee had wat ze precies moest zijn. Een teller begon af te tellen, negenenvijftig, achtenvijftig.. on and on totdat hij waarschijnlijk bij nul zou stoppen.

Net zoals Elise kwam ze niet uit haar woorden, begon een beetje te ''ehm.. eh..''-en tegen zichzelf en slikte. Hoe moesten ze dit doen? Droog starend naar de timer begon ze de vacht van het geitje waar ze op zat te aaien, alsof dat iets zou doen waardoor de teller zou stoppen of er iets anders zou gebeuren. Maar, zoals verwacht, gebeurde er niets. Haar gedachten voerden af naar de air hockey tafel die ze eerder gezien en aan gedacht had wanneer ze wat gefrustreerd was geraakt over het feit dat ze die niet kon horen. Inderdaad, nu was enkel het jingle muziekje van de game hoorbaar en vaagjes, heel vaagjes, Elise's rommelige gedachten over hoe ze dit- oh. ''Oh!'' Haar plotselinge ontdekking deed haar wakker schieten uit haar waas en ze nam een sterkere grip aan het hoofd van de geit, beet op haar lip tegelijkertijd en draaide het voorzichtig één kant op. De rechterkant, naar beneden en weer naar links om even te ontdekken hoe dit precies in zijn werking ging. Er kwam beweging in de verschillende soorten geitjes, ieder identiek met hun eigen geluid en grappige enthousiasme trucje. Ze kon het niet laten om zachtjes te gniffelen bij een knalroze geit die zichzelf op zijn rug liet vallen en zachtjes begon te miauw- nee, hinnik-, het was iets anders.. blèren? Ja, ze wist het zeker, deze geit wilde ze hebben. En ze knikte voor zichzelf tevreden en goedkeurend. ''Ik neem deze! Deze is zo leuk!'' Zei ze, alsof Elise kon zien over welke geit ze het had. Dat zou vast zo meteen wel komen, had ze het vage gevoel, dat ze elkaars keuze konden zien. ''Oké.. en nu?'' Zei ze wat te snel voordat de teller tot zijn halt kwam en op de nul bijna bleef brandden, maar drie seconden later veranderde het beeld naar een keuze van.. banen? ''Ehm.. kies jij?'' Vroeg ze wat onzeker, Elise had hier vast meer verstand van.

_________________
I'm freezing, I'm burning, I live without compromise
I'm growing, I'm learning, I'm ready to pay the price

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Goat Racer

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - First Floor :: Game Hall-