FRUITMAND
CBOX
Whoops | &Adrian Harper
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Whoops | &Adrian Harper

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Whoops | &Adrian Harper   vr jul 25, 2014 8:44 pm

Aly
She's a Maneater


Met een harde klap sloeg Aly de deur van de taxi dicht en haalde ze haar koffers uit de kofferbak. Ze zette de grote zwarte koffer en de witte weekendtas van Replay op de stoep neer waarnaar ze ook de kofferbak dichtsloeg. De Taxi reed al snel weer weg, alsof het haast had. Aly zette haar weekendtas op haar koffer neer en reed deze mee naar binnen toe. Met swingende heupen liep ze de school binnen. Ze had een korte en lichtkleurige highwaist jeans aan met daarboven en rood met blauw geblokt bloesje die bij de highwaist jeans in gepropt. De bovenste knoopjes van het bloesje waren niet vastgeknoopt zodat ze nog wel een decolleté had. Ze liep met haar koffers door de hal heen op zoek naar een adminitratie waar ze zich kon melden en waar ze een kamernummer kon krijgen zodat ze zich kon vestigen. Ze zette de zonnebril op haar hoofd neer zodat ze wat beter kon zien binnen. Ah daar! Ze wandelde naar de adminitratie toe om zichzelf te melden. "Alisandra Elsevier," Zei ze tegen de vrouw die haar naam vroeg. "Alisandra Elsevier," Zei ze vrouw zachtjes terwijl ze in haar computer zocht. Dit gaf Aly de kans om ook nog even in het rond te kijken. Haar ogen gleden over de mensen die ze zag lopen en ze bekeek ze allemaal goed. [i]"Ah! Here you are,"[/b] Zei ze vrouw nu en Aly draaide haar lichaam weer om zodat ze de vrouw weer aankeek. Die vertelde haar nog een kamernummer en gaf haar ook een rooster. Zodra ze alles had wat ze nodig had liep ze weer weg et haar koffers. Ze liep door de gangen heen waar de deuren naar de slaapkamers stonden en zocht naar haar slaapkamer, ze had er nu nog een voor haar zelf omdat er nog geen roommate was voor haar, misschien kreeg ze er later nog wel een. Wanneer ze haar kamer had gevonden legde ze snel haar koffers bij haar bed neer en verliet ze haar kamer ook alweer. Op haar weg naar haar kamer had ze een soort woonkamer gevonden en daar wilde ze wel even geen, mensen ontmoeten en dat soort dingen. Na die reis van Italië naar hier mocht ze tenslotte ook wel wat rust gebruiken. Ze liep door de gang heen en wanneer de die woonkamer in wilde lopen botste ze bijna tegen iemand op. Automatisch omdat haar aanraking lust opwekte bij andere mensen trok ze haar handen terug en hield ze die vlak voor haar schouders. Meteen keek ze omhoog naar het gezicht van degene tegen wie ze bijna was op gebotst. "Hi," Zei ze met een fronsje. Die frons verdween alleen al snel in een speels grijnsje wanneer ze realiseerde dat het een jongen was, en ook nog eentje die er goed uitzag..

(&Adrian Harper)



Clothes:
 

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   za jul 26, 2014 3:06 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Adrian veerde overeind in zijn bed en wandelde meteen naar zijn kleerkast. Daar greep hij een licht blauw shirt uit en een simpele short. Binnen de kortste keren zat pretty boy in de douche met door de boksen die in de kamer stonden de luide beats van Blurred Lines klinken. Best een oude song bedacht hij zich toen hij zich aan het inzepen was. Maar de hele vibe van dat liedje paste perfect bij Adrian. De jongen had nog geen idee wat hij vandaag ging doen, maar aangezien het weer buiten dat er niet al te best uit zag besloot hij om straks maar eens een kijkje te gaan nemen in de woonkamer. Wie weet kwam hij Alisson wel weer tegen, of hij vond een ander persoon. Met een brede grijns op zijn gezicht stapte hij uit de cabine en droogde zich af. Hierna trok hij de kleren aan die hij op een of andere kast had gelegd. Toen hij voor de spiegel stond bekeek hij zichzelf even. Wel, dat was goedgekeurd. Na dat hij zijn tanden had gepoetst en de radio had afgezet greep hij zijn mobiel van het bed af en wandelde hij de kamer uit. Het weer was inmiddels al weer opgeklaard en een perfecte zonneschijn brak door. Misschien kon hij straks nog eens een vluchtje wagen. Toen enkele jongens hem passeerde op de gang sprong een geheimzinnige grijns op. Alright, niet dat hij in to guys was maar het was best wel grappig. Expres stootte hij een van de jongens met zijn schouder aan en greep hem toen bij de arm om hem zogezegd overeind te houden. Zodra zijn vingers zich om de arm van de jongen sloten veranderde er zichtbaar iets aan die knul. Kort knipoogde hij naar de kerel om hem daarna verbouwereerd achter te laten bij zijn vrienden. Nog een keek hij achterom en moest lachen bij het beeld van de gozer die hij net omver had gelopen, die nu honderduit aan het vertellen was over Adrian aan zijn vrienden. Die zou het nog te horen gaan krijgen als het een beetje was weg geëbd. Geweldig.
Inmiddels bevond hij zich al in de inkomhal en schoot via een kortere weg de woonkamer in. Tot zijn verbazing was die op een vijftal mensen volledig leeg. Bah, dat was ook maar saai! De mensen die dan nog eens in die leefruimte zaten waren allesbehalve interessant. Alright, dan ging hij maar naar buiten. Adrian wandelde naar de deur waar de meeste mensen altijd binnen kwamen en zodra hij om de hoek wou draaien voelde hij iemand tegen zich aanknallen. Zijn gezicht verstrakte even. Geweldig. ‘Kan je niet…Oh.’ Zodra hij het meisje aan keek kwam er een charmante grijns op zijn gezicht tevoorschijn. Ongegeneerd liet hij zijn helderblauwe ogen even over haar heen glijden. Dat was niet mis. Het was hem kort opgevallen hoe snel ze haar handen terug had getrokken toen ze tegen hem aan was gelopen. Oh well, hij brak er zijn kop niet over. ‘Nieuw hier?’

TAG:c: | WORDS:508 | CREDIT:LESLY

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   zo jul 27, 2014 12:06 am

Aly
She's a Maneater


De jongen tegen wie ze bijna tegenop gebotst was had haar in eerste instantie met een verstrakt gezicht aangekeken. ‘Kan je niet…Oh.’ Sprak hij en Aly wilde bijna haar wenkbrauwen wat brutaal optrekken wanneer hij zo begon, hij had zijn zin alleen al afgekraakt, goed. Ze ging met haar hand nu kort door haar haar heen vanaf haar voorhoofd, dan viel haar haar mooier vind ze. De charmante glimlach die hij nu ineens liet zien ontging haar niet, net zoals zijn ogen die haar kort hadden bekeken. Ze moest kort, bijna geluidloos lachen, al leek het meer op grinniken. Haar handen die ze automatisch omhoog had getrokken deed ze ook weer naar beneden en ze keek de jongen in zijn heldere blauwe ogen aan met die van haar, ook blauwe ogen al hadden die van haar ook een groene tint erin zitten. ‘Nieuw hier?’ Vroeg hij aan haar. Aly keek grijnzend even weg waarbij ze haar gewicht op een been zette en hierbij raakt haar heup de muur lichtjes. "Jup," Zei ze nu waarnaar ze hem weer aankeek. De speelse en een tikje brutale fonkeling was in haar ogen te zien. "Net vandaag aangekomen hier." Zei ze er nog achteraan waarbij zij nu haar kans nam om haar ogen even over zijn lichaam te laten glijden. Hij was zeker wel knap, dan kon ze echt niet ontkennen! Met een scheve glimlach keek ze hem hiernaar weer aan en ze stak nu haar hand uit. "Aly," Zei ze nu met een mierzoete stem die erg sexy klonk, nu was ook haar Italiaanse accentje goed te horen die ze had overgenomen uit Italië. Zelf had ze het altijd een mooi accent gevonden en ze was er ook wel trots op dat ze het had. Ze begon langzaam meer tegen de muur te leunen en ze hield haar hoofd een tikje schuin. "Is het een beetje gezellig daarbinnen?" Vroeg ze hem..


_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   zo jul 27, 2014 3:41 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Het meisje voor zijn neus leek al meteen iemand waarmee het kon gaan vinden. Naja, eerst beetje afwachten off course. Wie weet draaide ze wel uit tot een verschrikkelijk saai persoon of zo. Al kon hij niet bedenken dat iemand met zo’n uiterlijk en zo’n bepaalde kledingstijl ooit als saai bestempeld kon worden. Oh well, misschien moest hij bij haar maar eens testen hoe ver hij kon gaan. Dat ging zowiezo wel gebeuren, maar dan pas later anders viel die eerste indruk ook al meteen weg. Niet dat hij zich van dat soort dingen wat aantrok. Hij bleef nog altijd Adrian, de brutaalheid zelve. De charmante grijns, had ook al plaats gemaakt voor die typische scheve, brutale grijns die zijn gezicht altijd wel sierde. ‘Zo, dat verklaart al waarom je me nooit eerder was opgevallen.’ Het was hem niet volledig ontgaan dat het meisje hem even checkte, net zoals hij bij haar had gedaan. In tegenstelling tot haar, ging hij daar achter wel iets op zeggen. ‘Like what you see?’ Natuurlijk ging hij er al vanuit dat ze ging toestemmen, die blik in haar ogen verraadde dat gewoon al. En ja, alles wat je zag aan hem was gewoon geweldig. Jup, hier kwam de ijdeltuit weer. Het meisje stak haar hand uit naar hem en stelde zich daarbij voor. Dat was nu al de tweede die dat deed. Dit kon nog wel eens leuk worden, tenminste als ze niet zo’n stomme emotionele mutatie had en er dus tegen kon. Luchtig schudde hij haar de hand, een klein beetje benieuwd of zij wel op zijn aanraking zou reageren. ‘Adrian.’ In plaats van het Italiaanse accent dat zo net was doorgeklonken, was het ditmaal een typisch Brits accent dat doorschemerde. Meestal had de jongen dat niet, enkel als hij zijn naam vreemd genoeg zei. Voor de rest lag het er niet zo heel dik op. Al hoorde je zowiezo wel dat hij niet uit de States kwam. Aly kwam dus uit Italië. Mooi land, en ergens wel het land dat het beste bij zijn hele houding paste vooral dan als het om meisjes ging. Al vond hij het ook nog wel cool dat hij uit London kwam. ‘Daar binnen valt geen hol te beleven. Ik was terug onderweg naar buiten. Wanna join?’ Grijnsde hij breed. Wie weet kon hij haar nog wel imponeren met zijn vleugeltjes eens te showen. Of hij nam haar gewoon mee de lucht in als verrassing. Dat zou nog eens wat zijn!

TAG:c: | WORDS:414 | CREDIT:LESLY

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   ma jul 28, 2014 3:54 pm

Aly
She's a Maneater


‘Zo, dat verklaart al waarom je me nooit eerder was opgevallen.’ Zei hij met een scheve en brutale grijns op zijn gezicht. Dit stond haar wel aan en ze werd echt benieuwd naar hoe dit zou aflopen. Ze kende zichzelf heel goed en zou niet terugdeinzen voor zo'n knappe jongen als hij, dan zou er ook echt iets mis zijn met haar. Ze had kort haar ogen even over zijn lichaam laten glijden zoals hij ook bij haar had gedaan. ‘Like what you see?’ Vroeg hij haar nu en Aly trok hierbij haar wenkbrauwen licht op. Ze grinnikte zachtjes waarnaar ze even haar bovenlip over haar onderlip liet gaan. "Do you really need to ask that?" Vroeg ze nu met haar eigenwijze gezichtje. De 'ja' was wel van haar gezicht te lezen dus ze bevestiging hoefde ze eigenlijk al niet meer te geven. "Ofcourse," Zei ze dan toch maar met een brutaal grijnsje. Wanneer ze haar hand uit had gestoken en hem haar naam had gegeven schudde hij lichtjes haar hand terug. Ze keek hem een tikje afwachtend in zijn ogen aan op hoe hij op haar aanraking zou reageren. ‘Adrian.’ Zei hij nu en bij hem kon ze een Brits accent bij hem horen. Ah, een Brit! Europeanen had Aly altijd leuker gevonden dan Amerikanen, daarom was had ze ook in Spanje en in Italië gewoond toen ze ergens andere heen wilde gaan. Engeland was toen ook nog een optie geweest, het weer in Spanje en Italië had haar alleen meer aangetrokken. Officieel was Aly wel een Amerikaan maar ze voelde zich zeer zeker meer een Italiaan, hier had ze zich dan ook altijd meer thuis gevoeld. ‘Daar binnen valt geen hol te beleven. Ik was terug onderweg naar buiten. Wanna join?’ Gaf hij als antwoord op haar vraag of het daarbinnen wel een beetje gezellig was, wat dus niet zo was. Nou ja, meer reden om met hem naar buiten te gaan, al zou zij ook op zijn aanbod zijn ingegaan als het er wel gezellig zou zijn geweest. "Yess, als daar toch niets te doen is kan ik maar beter mee gaan, niet?" Zei ze nu grijnzend waarbij ze haar heupen van de muur af zette en weer recht ging staan. Ze keek hem nog even in de ogen aan met haar blauwe ogen voordat ze langs hem heen liep. Wanneer ze hem gepasseerd had draaide ze zich sierlijk om en liep ze achteruit over de gang heen waarbij ze hem uitdagende blik aankeek. Gelukkig had ze nu geen hakken aan want dan zou dat er een beetje raar uitgezien hebben. Ze kende de weg door de school nog niet goed maar ze had wel onthouden welke kant ze op moest om naar buiten te komen, gelukkig. Na twee meters draaide ze zich om en liep ze met swingende heupen en een grijns op haar gezicht voor hem uit naar buiten toe. Ergens vroeg ze zich nu ook af waarom haar mutatie geen effect op hem leek te hebben, normaal gebeurde er iets heel anders. Niet dat ze dat erg vond, helemaal niet zelfs, nu mocht ze namelijk wat harder werken en ging niet alles vanzelf. Toch was er iets raars dat ze voelde toen ze zijn hand schudde, ze wist niet wat het was, waarschijnlijk moest er iets gebeuren maar erg veel effect had het niet op haar, leek het..

[/b][/b]

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   ma jul 28, 2014 10:03 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Adrian lachte voor een kort moment zijn witte tanden bloot. ‘No, I don’t. But I like to hear compliments from such a pretty lady like you.’ Knipoogde hij. In zijn woorden was een speelse toon te horen. Dit kon nog wel eens heel interessant worden. Natuurlijk wist hij haar antwoord. Het was namelijk het antwoord dat hij van menig meisjes kreeg. Ook wel eens van een dude, maar daar bleef hij dan wel liever bij weg. De charmante grijns werd iets breder bij het horen van haar toegift. Zie je wel. Zijn vermoedens klopte altijd. Vooral als het over zichzelf ging dan. Blijkbaar verwachtte ze dat hij iets ging doen tijdens die handdruk, want de manier waarop ze hem aan keek was een tikje veranderd. Ergens verwachtte hij ook iets, maar hij zag wel hoe het uit draaide. Voor even gleed zijn blik langs haar heen naar enkele voorbijgangers. Subtiel knipoogde hij naar hun, waarop het natuurlijk tot een gegiechel over ging. Waarom moesten ze dat nu altijd doen? Soms kon het schattig zijn ja, maar Adrian kreeg wel vaker met zulk soort gegiechel te maken en dan werd je die dingen al gauw beu. ‘Ik denk dat het altijd wel beter is om iemand mee te vragen.’ Glimlachte hij kort. Of ze nu wel of niet was meegegaan, superveel maakte het hem al niet uit. Zou hij haar ook zo ver krijgen om met hem de lucht in te gaan? Nah, waarschijnlijk niet. Of misschien als hij zijn charmes in de strijd ging gooien.
De jongen bleef haar blik vasthouden net zoals zij deed toen ze hem voorbij liep. Meteen draaide hij zich om en wandelde hij kalmpjes achter haar aan. Zijn handen stak hij in de zakken van zijn short terwijl hij even moest lachen toen ze zich omdraaide om achterwaarts verder te gaan. Als ze nu ergens over viel was de kans groot dat hij haar ging uitlachen. Beleefd was het niet, maar het was zowiezo wel de eerste reactie van eender welk persoon die zich in de school begaf. Daarna zou hij wel kijken of alles in orde was met haar, want hij was natuurlijk nog wel een gentlemen. Uiteindelijk draaide Aly zich dan toch om. Mooi, dan kon hij haar al niet oncharmant lopen uitlachen moest ze wel vallen. Plus, nu had hij een even goed uitzicht als daarnet. Adrian grinnikte even om die gedachte. Hij versnelde even zijn pas zodat hij naast haar kwam te lopen. Als er iets was wat hij, ondanks het uitzicht, niet graag deed was het achter meisjes aanlopen. Dat gebeurde meestal andersom.

Buiten aangekomen bleef hij naast haar wandelen. Bewust van wat hij deed legde hij zijn arm om haar heen. Hij zou wel zien of ze het erg vond. ‘Heb je zin om het eiland eens van uit de lucht te bekijken?’ Grijnsde hij vrolijk. Dat zou nog wel eens wat worden. Trouwens, veel meer hadden ze toch niet te doen, dus eigenlijk was dit wel een perfect iets wat ze konden doen. Naja, wat hij kon doen sinds hij al het vliegen en zo dus moest doen. Al moest hij dan nog wel even bekijken of hij haar op zijn rug liet, of hij haar gewoon vast hield. Dat tweede leek hem persoonlijk iets veiliger, want hij had geen idee of hij haar kon dragen op zijn rug.


TAG:c: | WORDS:561 | CREDIT:LESLY
[/quote]

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   di jul 29, 2014 4:42 pm

There she goes, looking like a star
‘No, I don’t. But I like to hear compliments from such a pretty lady like you.’ Had hij met een knipoog gezegd en met een speels toontje. Ze moest daar kort om lachen, dat kon natuurlijk ook. Misschien moest zij die tactiek ook wat vaker toepassen, bleek goed te werken aangezien ze hem het complimentje toch ook maar gaf. Wanneer er naar dat ze elkaar voorgesteld hadden en groepje meisjes langskwam knipoogde Adrian naar ze en meteen begonnen de meisjes te giechelen. Aly schudde toen kort haar hoofd, nooit had ze iets begrepen van dat stomme gegiechel, misschien omdat ze dat zelf nooit deed. Zelf was ze meer iemand die dan gewoon op iemand afstapte in plaats van gewoon te staan giechelen, zo kreeg ze trouwens ook sneller contact met een jongen dan door te giechelen. ‘Ik denk dat het altijd wel beter is om iemand mee te vragen.’ Had hij toen gezegd. Ze knikte toestemmend naar hem. "Klopt," Zei ze daarnaar tegen hem.
Wanneer ze zag dat hij haar achtervolgde had ze zich weer omgedraaid, ze had enkel even achteruit gelopen om te zien of hij zou volgen. Gelukkig was dat goed verlopen en was ze niet gevallen of tegen iemand aangebotst, alweer. Hij kwam al snel naast haar lopen en ze keek hem toen weer even kort met een grijnsje aan. Buiten legde hij nu ook zijn arm om haar heen en ze krulde haar mondhoeken hierbij nog een beetje op. Om het hem ook nog wat gemakkelijker te maken maakte ze zich de afstand nog wat kleiner tussen hun. ‘Heb je zin om het eiland eens van uit de lucht te Vroeg hij haar nu met een vrolijke grijns. Aly keek hem nu weer aan met een lichtjes verbaasde blik. "Jha, tuurlijk." Antwoorde ze een beetje snel waarnaar ze toch even fronsde. Hoe bedoelde hij eigenlijk, het eiland van de lucht te zien? "Hoe wou je dat doen?" Vroeg ze toen terwijl ze probeerde op zijn gezicht te lezen wat hij ermee had bedoeld. "Je hebt toch zeker geen mutatie om te vliegen, right?" Vroeg ze nu wat grappend. Ze had er nog nooit van gehoord en dus dacht ze dat het vast ook niet bestond. Ze wist eigenlijk nog helemaal niet veel van verschillende mutaties af, ze wist wat zij had en tot daar. Dat de mogelijkheid om te vliegen bestond wist ze nog helemaal niet..
tag: Adrian words: 399 notes: bit short ;s outfit: first post
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   di jul 29, 2014 5:33 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Het was de beste tactiek om complimenten te krijgen. Al had hij natuurlijk ook nog zijn eigen manier dus gebruikte hij die tactiek niet zo heel veel. Grijnzend keek hij haar aan. Waarschijnlijk moest zij er ook niet al te veel voor doen om complimentjes te krijgen. Hij kon het zich wel al voorstellen dat er enkele dudes van de school binnen de kortste keren achter haar aan zouden lopen als puppies. Haar reactie op de meisje deed zijn grijns iets groter worden. Hm, dus zij was niet zo’n kind of meisje? Misschien moest hij dat maar eens uit testen strakjes. Alright, ze ging dus met hem mee. Veel meer moest het voor hem niet zijn, zolang hij maar wat lol kon beleven.
Zoals hij ergens wel al een beetje verwacht had maakte ze de afstand tussen hen twee nog kleiner in door meer tegen hem aan te komen lopen. Wel, ze had of die reactie kunnen hebben of ze had hem weg kunnen duwen. Beide vond hij uiteindelijk niet zo heel erg. Als ze het tweede had gedaan, wel dan wist hij ook weer ineens dat hij wat moeite moest doen. Maar het tegendeel was nu wel bewezen.  Afwachtend keek hij haar aan na zijn vraag. De verbaasde blik was best wel grappig om te zien. Jup, het kwam niet vaak voor dat iemand je dat vroeg. Sterker nog dat iemand kon vliegen. Verassing! ‘Ik heb zo mijn manieren.’ Grijnsde hij mysterieus naar haar. De jongen probeerde zich haar reactie voor te stellen zodra hij zijn vleugels zou laten verschijnen. Hierdoor verscheen het aloude brutale glimlachje weer op zijn lippen. ‘Kinda.’ Reageerde hij op haar vraag. Hierna deed hij een stap bij haar vandaan, waardoor zijn arm natuurlijk weer naast zich viel. Adrian sloot zijn ogen en ademde even heel diep in. Dit was eigenlijk meer voor het dramatische aspect van alles, maar goed dat wist zij niet. Zodra hij zijn helderblauwe ogen weer open deed verschenen er twee prachtige zwarte vleugels. ‘Onder de indruk?’ Sprak hij terwijl hij zijn armen over elkaar heen kruiste en terug dichter bij haar kwam steen. Adrian wist dat hij hiermee best nog wel een indrukwekkende indruk bij mensen kon veroorzaken. Hij vond het altijd grappig om dat te zien. Sommige keken hem angstig aan, andere dan weer alsof hij een of andere god was.  



TAG:c: | WORDS:391 | CREDIT:LESLY

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   di jul 29, 2014 7:41 pm

There she goes, looking like a star
Ze was ergens heel benieuwd naar hoe hij haar het eiland vanaf de lucht wilde laten zien, vliegtuigje? Skydiven, parachute springen of iets anders waar zij niet op kon komen. Dat hij zelf kon vliegen was kort in haar opgekomen maar zelf wist ze niet waarom, dat was toch onmogelijk? ‘Ik heb zo mijn manieren.’ Zei hij met een grijns waardoor ze enkel benieuwder werd naar wat het nu was. Ze probeerde te bedenken wat misschien echt iets voor hem was, maar natuurlijk kende ze hem nog niet echt lang dus zou ze dat niet kunnen weten. ‘Kinda.’ Had hij geantwoord op haar vraag waarnaar ze met opnieuw met onderzoekende ogen aankeek, en dit betekende? Wat? Wanneer hij een stap naar bij haar vandaan deed en hij zijn arm om haar vandaan haalde bleef Aly hem met soort afwachtende blik aankijken. Toen sloot hij zijn ogen en nam hij diep adem. Hij deed zijn ogen daarnaar weer open en ineens zag ze twee zwarte vleugels achter hem vandaan komen. Aly trok haar wenkbrauwen op en haar mond viel kort open. Voor de seconde stond ze daar waarnaar ze haar hand voor haar mond deed. De blik in haar ogen was verbaast - want dat had ze werkelijk nog nooit gezien en dacht ook niet dat het mogelijk was - maar er zat ook enthousiasme in. ‘Onder de indruk?’ Vroeg hij toen terwijl hij zijn armen over elkaar plaatste. Aly haalde haar hand voor haar mond weg en begon zachtjes zonder geluid te lachen. "Are you kidding me?" Vroeg ze nu waarbij het wel in haar stem te horen was dat het echt weel cool vond. Met grote ogen keek ze hem aan nog steeds aan, al keek ze vooral naar zijn vleugels. Ze keek hem daarnaar weer in de ogen aan. "Dat, is echt wel sexy." Zei ze toen wat grinnikend. Dat was ook een woord die ze vaak gebruikte wanneer ze echt iets heel leuk vond. "Als je me belooft me niet te laten vallen dan wil ik het eiland wel vanuit de lucht zien hoor." Zei ze met een enthousiasme in haar stem. Ineens vond ze deze school ook wel heel erg leuk en was ze ook benieuwd naar wat voor meer mutaties ze nog te zien zou krijgen. Dit was in ieder geval eentje die echt leuk was. Zelf zou het haar ook wel leuk lijken, om te kunnen vliegen net zoals een vogel kan..
tag: Adrian words: 408 notes: - outfit: first post
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   wo jul 30, 2014 7:21 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Het was best wel grappig om te zien hoe ze er zo zat over na te denken terwijl het antwoord eigenlijk zo logisch was. Naja, voor hem was het logisch hij had vroeger genoeg fantasy verhalen gelezen waar engelen in voorkwamen, maar hij wist wel dat niet heel veel mensen die verhalen verkozen dus naja. Maar alsnog hadden de meeste mensen wel al gehoord over engelen, het was misschien geen dagdagelijks topics maar er waren genoeg films. De grijns op zijn gezicht werd breder toen hij de verbazing bij haar zag toe nemen. Adrian vond het altijd wel leuk om zijn wings te showen aan andere, gewoon omdat hij ze zelf wel vrij cool vond. Niet iedereen vond het altijd fijn als hij kwam langs paraderen, maar dat kon hem niet deren. De jongen was gemaakt om aandacht te krijgen van mensen. ‘Lijken ze fake of zo?’ Sprak hij al lachend. Haar vraag was zowiezo niet bedoeld als hoe ze eruit kwam, maar meer uit volslagen verwondering. Toch had hij het nodig gevonden om er op te reageren, want zo was hij wel. Soms een beetje praatziek, vooral als het dan over hem ging. Uitdagend wiebelde hij met zijn wenkbrauwen na haar woorden. Wel, geen idee hoe ze het bedoelde, maar dit streelde het enorme ego van de jongen echt wel. ‘Wel dan beloof ik het maar.’ Sprak hij terwijl hij zijn armen weer naast zich liet hangen. Nu maar hopen dat hij haar ook werkelijk niet liet vallen, want dan had hij echt wel dikke problemen. Adrian knielde even en legde een van zijn armen bij haar kniehaltes en zo tilde hij haar heel handig op. Geweldig toch dat zijn krachten ook nog eens toenamen als hij zijn vleugels een maal had uit geslagen. ‘Hold on.’ Simpel duwde hij zich af van de grond en met enkele slagen van zijn donkere vleugels schoot hij omhoog. Meteen voelde hij een koele wind langs zijn armen heen strijken terwijl hij steeds hoger de hemel in verdween. Uiteindelijk besloot hij maar om horizontaal te gaan vliegen. Nog wat boven hem waren er enkele stapelwolken verschenen, wat dit alles eigenlijk nog cooler vond. Wolken waren altijd leuk, buiten als je er door vloog dan had je wel eens kans dat je er als een verzopen kat terug door kwam. Misschien een idee als hij dit strak beu werd. ‘Dus bevalt het je?’ Sprak hij met zijn ogen gericht op de horizon.
TAG:c: | WORDS:### | CREDIT:LESLY

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   vr aug 01, 2014 3:02 pm

There she goes, looking like a star
Damn, zijn vleugels waren echt wel awesome. ‘Lijken ze fake of zo?’ Vroeg hij aan haar lachend wanneer zij hem de 'are you kidding me?' reactie had gegeven. Ze moest wel lachen om die opmerkingen van hem op haar mooie woordgebruik. Hij wist ook wel dat het gewoon uit verwondering was. Hij wiebelde uitdagend met zijn ogen nadat ze hem vertelde dat ze het wel erg sexy vond, zijn vleugels. Ze had het ook zeker gemeend, want dat waren ze ook. Ze gebruikte dan wel vaak het woord 'sexy' als ze iets heel cool vond, maar toch, dit was echt sexy. ‘Wel dan beloof ik het maar.’ Zei hij terwijl hij zijn armen weer naast zijn lichaam liet vallen. Aly grinnikte opnieuw eventjes en ze keek hem met een big smile aan. Dit was eens iets nieuws en ze vond het daarom ook erg leuk, andere gesprekken die ze met jongens had gingen niet zo, en ze ging dan al helemaal niet vliegen. Hij tilde haar nu op en wanneer hij haar in zijn armen had trok Aly speels een wenkbrauw op. ‘Hold on.’ Zei hij en nu voelde Aly ineens ook wat spanning, ze had nog nooit zo gevlogen en mocht er iets mis gaan dan ging het ook goed mis. Al vertrouwde ze Adrian wel, ze dacht niet dat hij haar zou laten vallen, hij had ook beloofd dat hij haar niet zou laten vallen. Hij zette zich nu af van de grond. Ze zag hoe de grond verder weg kwam en besloot om haar ogen maar niet naar beneden te richten. Ze zocht al snel de ogen van Adrian op. Ze was al haast vergeten dat ze een heel klein beetje hoogtevrees had, het viel gelukkig mee, met een vliegtuig en achtbanen ging het allemaal prima want ze moest eigenlijk gewoon niet naar beneden kijken dan. De wind blies hier wat koelere lucht maar erg koud vond Aly het niet, ze kon het wel hebben. Ze probeerde er gewoon niet aan te denken. Wanneer hij horizontaal begon te vliegen waagde ze het toch om even naar beneden te kijken. Een rilling ging over haar heen, maar we wist de angst wel onder controle te houden. Ze trok zichzelf alleen wel wat dichter tegen Adrian aan en hield hij goed vast. Het was tenslotte wel erg mooi vanuit de lucht. ‘Dus bevalt het je?’ Vroeg hij haar nu. Ze keek nu weer naar boven en zag ook de wolken. "Zeker, dit is echt heel erg mooi." Zei ze nu met een glimlach. Bij dat glimlachje had ze ook weer de uitdagende blik in haar ogen. Opnieuw keek ze naar beneden. "It's beautiful." Zei ze nu ook wat zachtjes terwijl ze met veel bewondering naar beneden keek...
tag: Adrian words: 458 notes: - outfit: first post
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   za aug 02, 2014 3:05 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Adrian vond het geweldig dat mensen altijd zo verwonderd waren om zijn vleugels. Het gaf de jongen altijd een extra boost voor zijn ego, dat al gigantisch groot was off course. Er zaten nog genoeg mensen op de school die nog niet mochten genieten van de aanblik van hem, dus met de dagen zou zijn zelfbeeld nog wel wat de hoogte in schieten. Ach ja, veel kon het hem niet schelen dat andere het misschien irritant vonden dat hij zo’n groot ego had, zolang hij zich maar goed voelde, dan was alles chill.

Zodra hij de lucht in ging, voelde hij de spanning in haar lichaam toe nemen. Was ze bang? Of gewoon vreselijk blij? By the looks of it was het dat tweede, al kon hij natuurlijk nog altijd fout zitten. Naja, als ze naar beneden wilde moest ze het maar zeggen of zo. Alsof hij dit soort dingen dagelijks deed ontspande hij zijn armen uiteindelijk wanneer hij horizontaal hing. Zolang ze geen onverwachtse bewegingen maakte zou het niet veel uitmaken of hij haar nu dicht tegen zich aan had of er iets van ruimte was tussen hen in. Al vond Adrian het natuurlijk niet echt om haar dicht tegen zich aan te hebben, hij was immers nog wel altijd dezelfde knul. De brutale grijns die eerst heel de tijd op zijn gezicht had gestaan, had zich nu ontvouwd tot een ware glimlach. Hij was volledig in zijn element en dat was goed zichtbaar ook. Voor hem was dit niet nieuw meer, als je er voor de eerste keer overvloog had je het daarna ook wel gehad. Maar gewoon het gevoel van vliegen maakte hem vrijwel altijd gelukkig. Voor een seconde richtte hij zijn blik op Aly. Toch besloot hij maar niet te reageren. Om eerlijk te zijn had hij wel zin in een grapje, ook al was dit daarvoor misschien niet de beste plek ooit. Onder tussen was hij het ook al gewaar geworden dat zijn andere krachten probeerde door te dringen bij haar, maar ze leken wat moeite te ondervinden. Eveneens voelde hij ook dat er iets hem probeerde te bereiken waardoor hij zich heel even niet op zijn gemak voelde. Maar dat gevoel was al heel snel weer weg gespoeld door het volgende wat ze zei. Het had zo zacht geklonken, maar door de kleine afstand tussen hen in had hij het perfect opgevangen. ‘Vertrouw je me? Dan kan je het zelf ook eens proberen.’ Grijnsde hij even. Als ze nu simpel met haar armen steunde op die van hem kon hij haar het gevoel geven dat ze zelf kon vliegen. Het ding was wel dat ze daarvoor echt wel klaar moest zijn, en dat ze zich dus wel iets of wat aan kracht moeten bezitten om haar hele gewicht te verplaatsen naar haar armen en zo hem volledig te vertrouwen.

TAG:c: | WORDS:### | CREDIT:LESLY

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   di aug 05, 2014 7:48 pm

There she goes, looking like a star
Ze had nooit verwacht dit mee te mogen maken, ze had nooit geweten dat het ook mogelijk was. Dat bleek toch maar wel zo te zijn. Haar blauwe ogen gleden over het eiland vanuit de lucht en het was zeker een mooi uitzicht, ondanks haar kleine angst voor hoogtes, het was nooit heel erg geweest. Het was prachtig en het was lang geleden sinds Aly zo overweldigd was door iets. Maar goed, wie zou dat niet zijn? En het was niet zo dat haar laatste jaren vol zaten met erg mooie herinneringen. Ze had zichzelf nogal op het slechte pad gebracht en ze had nogal wat problemen gehad. Gelukkig had ze erg veel geluk gehad met de politie die niets afwist van wat ze er aan het uitvreten was, en ze hoopte dat dat zo zou blijven. Ze wilde niet graag gearresteerd worden, daarom was ze eigenlijk ook naar deze school gegaan. Ze was overal mee weg gekomen maar het had soms niet veel meer gescheeld. Nadat hij haar had gevraagd of ze het haar beviel had ze daar vrolijk op gereageerd. Het was erg mooi. Het laatste had hij waarschijnlijk ook gehoord, wat ze eigenlijk vooral tegen zichzelf had gezegd. ‘Vertrouw je me? Dan kan je het zelf ook eens proberen.’ Vroeg hij nu aan haar waarnaar ze hem ook weer in de ogen aankeek. Ze glimlachte naar hem en knikte zachtjes. "Ik vertrouw je." Zei ze nu met een grijnsje. Ze was benieuwd wat hij hiermee bedoelde, maar daar zou ze wel achter komen. Dat ze hem vertrouwde had ze in ieder geval gemeend, als hij haar pijn had willen doen dan had ze dat al wel geweten. Al was het ook wel moeilijk om Aly echt pijn te kunnen doen, ze was daarvoor al te veel gewend, woorden deden haar al helemaal geen pijn meer. Zelf kon ze daardoor ook wel een beetje hard zijn naar anderen met woorden, ze had al vele mensen dichtbij haar stonden gekwetst en nog steeds had ze dat niet afgeleerd. Ze zei gewoon wat er in haar op kwam en dacht hier niet altijd bij na. "Wat moet ik doen?" Vroeg ze nu aan hem..
tag: Adrian words: - notes: - outfit: first post
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Adrian Harper
avatar

Aantal berichten : 346

Mutant Profile
Alias: Lucifer
Mutation: Archdemon
Crush: I'm forever keeping my angel close

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   di aug 12, 2014 2:14 pm


So I just watch and wait for you to salute
But you didn't pick

Normaal gedroeg Adrian zich niet zo, maar normaal verliepen de gesprekken die hij voerde ook een tikje anders. De jongen kwam vaak over als een playboy vanwege zijn mutatie en zijn looks, en ja natuurlijk was hij dat. Maar ergens diep vanbinnen zat nog wel een ander soort knul maar die liet hij nooit zien. Nope, Adrian was echt wel het soort jongen dat van alle aandacht hield die hij maar kon krijgen. Vaak genoeg werkte hij zichzelf daarmee in de nesten maar dat kon hem helemaal niets schelen. Er was voor hem altijd wel een manier om aan straf of zo te ontkomen. Benieuwd of dat ook het geval ging zijn als hij haar per ongeluk liet vallen, al zou het dan niet enkel de schoolhoofden beroeren maar ook de staat. Hun charmeren was een eitje, maar met zijn veroordeling en dat dit alles een soort proeftijd voor hem was kon hij zich maar beter gedeisd houden. Plus, hij zou er nu niet meteen het grootste plezier in beleven als hij haar liet vallen. Adrian hield het wel mooi op een tochtje over het eiland en de rest zou hij wel zien.
‘Iemand vertrouwen die je net een kwartier kent. Soms niet de slimste keuze.’ Grijnsde hij brutaal. Natuurlijk was als grapje bedoelt, al zat er waarschijnlijk ergens in zijn woorden wel een vorm van wijsheid of iets. Hij zoog een hele hoop lucht naar binnen om vervolgens de hand die haar knieën ondersteunden te verplaatsen naar haar hand, zodra hij deze goed vast had deed hij het ook met de andere hand die op haar rug lag. ‘Leun met al je gewicht op mijn onderarmen, laat je benen gewoon hangen.’ Nu was het even aan haar of ze het werkelijk ging doen of niet. Wel snel, want anders bestond de kans dat hij uit evenwicht raakte en haar los liet. Als alles goed ging en ze werkelijk haar benen gewoon liet hangen dan zou het voor haar zijn alsof hij gewoon verdween en ze op een of andere koele manier door de lucht kon zweven. Aangezien het de eerste keer was dat hij dit met iemand probeerde, hoopte de knul maar dat alles goed ging verlopen.


TAG:c: | WORDS:### | CREDIT:LESLY

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aly Elsevier
avatar

Aantal berichten : 768

Mutant Profile
Alias: Coquette
Mutation: Sexual Seduce, Demons Hands
Crush: Makes me feel like I can't live without you, It takes me all the way

BerichtOnderwerp: Re: Whoops | &Adrian Harper   di aug 12, 2014 6:52 pm

There she goes, looking like a star
Eigenlijk liep alles heel anders dan Aly had gedacht op hoe het zou lopen, op het vliegen na - wat ook echt iets was wat ze niet verwachtte - gedroeg ze zich eigenlijk veel beter dan anders. Ze was nu niet bepaalt bezig met het verleiden van hem, ze genoot van hun tijd samen in de lucht maar ze was er nu niet erg uit om met hem in bed te belanden, niet dat ze dat heel erg zou vinden maar ze was er niet naartoe aan het werken. Iets dat zelden gebeurde, al gaf ze ook wat minder snel om iemand. Ze had misschien een paar relaties gehad maar dat liep nooit erg goed af, ze was bang dat dat misschien gewoon niet haar ding was. Vaak konden jongens hun handen niet thuis houden en in haar geval kon zij dat vaak ook niet, of er zij echt iemand moeten zijn die haar leven op haar kop zou zetten. ‘Iemand vertrouwen die je net een kwartier kent. Soms niet de slimste keuze.’ Zei hij nu met een brutale grijns. Daar moest ze kort om lachen. "Dan ken je mij nog niet goed." Zei ze nu grijnzend terug. "I'm not that smart," Zei ze nu met een wat uitlokkende blik in haar ogen. Haar blik gleed nog een keer kort naar beneden en ze verzamelde nog wat meer moed bij elkaar waarnaar ze hem glimlachend weer aankeek. Hij pakte om de buurt haar handen vast. ‘Leun met al je gewicht op mijn onderarmen, laat je benen gewoon hangen.’ Sprak hij waarnaar ze knikte. Ze nam nu ook even diep adem en deed wat hij haar vertelde. Ze leunde met al haar gewicht op zijn onderarmen en liet haar benen gewoon handen. De koele wind blies lange haar lichaam en voor kort sloot ze haar ogen. Dit zou zeker iets zijn dat ze nooit zou vergeten, ondanks door haar kleine beetje hoogtevrees voelde het erg fijn om door de lucht te vliegen, al was het natuurlijk Adrian die echt vloog en niet zij, toch voelde dat op dat moment niet zo. Ze opende haar ogen weer en moest kort en zachtjes lachen, maar bleef we haal balans houden. "I can't say I've ever done this with someone before," Zei ze nu. "It's awesome." Zei ze met een glimlach terwijl ze hem weer aankeek. "Heb je dit al eens eerder met iemand gedaan?" Vroeg ze nu met een grijnsje uit pure nieuwsgierigheid...
tag: Adrian words: - notes: - outfit: first post
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________
Oh, we're on the right side of rock bottom
And I hope that we keep falling


We're on the good side of bad karma
'Cause we keep on coming back for more
Aly:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Whoops | &Adrian Harper

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Take me into your loving arms and don't ever let go|&Adrian Harper
» Hold back the river [&Adrian]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Ground :: Living Room-