FRUITMAND
CBOX
Spider in the Morning Sun
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Spider in the Morning Sun

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Spider in the Morning Sun   di jun 24, 2014 10:59 pm


Langzaam bracht Elise haar hand naar de dikke bult boven haar wenkbrauw. Voorzichtig raakte ze de pijnlijke plek aan, om er, gelukkig, achter te komen dat de zwelling niet veel toe was genomen sinds de laatste keer dat ze hem gecheckt had. Dat er zich een blauwe plek zou vormen stond helaas wél al vast. “Waarom staat die lamp ook in de kamer,” mompelde Elise, in een poging iets de schuld te kunnen geven van het incident van de afgelopen nacht. Ze zou haar kamergenote de schuld kunnen geven. Nee, het was simpelweg haar schuld, aangezien er niet bepaald nog iemand anders in hun kamer sliep die dingen rond liet vliegen midden in de nacht. Het enige probleem was dat haar kamergenote had geslapen, waardoor ze er niet bepaald iets aan had kunnen doen dat er weer eens shit door de kamer heen vloog. Vandaar dat Elise het besluit had genomen om de spullen die haar raakten de schuld te geven. Als de spullen er niet hadden gestaan, dan had ze vast een veel betere nachtrust gehad. Alleen de nachtlamp had haar al een keer of vijf weten te raken, als het niet vaker was.

Alhoewel het nog behoorlijk fris was, was het alsnog buiten heerlijk dankzij de vroege morgen zon, iets waar ze dankbaar voor was. Elise checkte de tijd op haar mobiel, om er achter te komen dat het nog nauwelijks half zes ‘s ochteds was. Haar gezicht vertrok van afschuw. Ze haatte het om zo vroeg wakker te zijn. Als het had gekund, dan was ze nog een paar uur langer in bed blijven liggen. Ze was alleen bang geweest dat er nog meer spullen haar kant op zouden zijn gevlogen, waardoor het haar verstandiger had geleken om maar gewoon op te staan. Wat rondlopen. Misschien een plek zoeken waar ze nog wat slaap in zou kunnen halen, of waar ze in ieder geval in alle rust zou kunnen zitten. Dat was misschien het enige voordeel aan vroeg wakker zijn. Nog niemand anders was op. Niemand die haar zou storen, al was het maar door net iets te hard te ademen. Alhoewel de mensen hier okay waren in vergelijking met de dingen die op haar oude school rondliepen, stond ze nog steeds niet bepaald te springen van enthousiasme als ze zich met de andere leerlingen moest mengen.

“Uggh, het is nat,” klaagde Elise toen ze met haar hand over het met dauw bedekte gras heen ging. Gefrustreerd trapte ze naar het gras, alsof dat er voor zou zorgen dat het plotseling droog zou zijn. Bah. Haar blik gleed over het veld heen, teleurgesteld dat haar plan om nog wat te dutten op het gras in het water viel. Jammer, want dit was een van de weinige momenten waarop er niemand op het veld te bekennen viel. Nijdig stampte ze over het veld heen, langs een van de goals, waar ze vervolgens twijfelend naast bleef staan. Wat nou als… ze niet op het gras zou liggen? Wat als ze bovenop het net van het goal zou gaan liggen? Het zou vast even comfortabel zijn als een hangmat. Ze trok een paar keer bedenkelijk aan het stugge touw, waarna ze haar beslissing nam. Ze schopte haar slippers uit zodat ze makkelijker kon klimmen, waarna ze behendig bovenop het goal klom. Het net wiebelde behoorlijk, aangezien de doelpalen niet zo stevig waren als de palen waar je normaal een hangmat aan vast knoop, maar het voldeed. Ze grijnsde zachtjes. Ze leek bijna een echte spin, met zo’n web onder zich. Bíjna. Het enige wat miste was een slachtoffer om op te eten. Tevreden vouwde ze haar armen onder haar hoofd bij wijze van een kussen, waarna ze haar ogen sloot in de hoop nog wat slaap te kunnen vatten.

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
Emma Bailey
avatar

Aantal berichten : 38

Mutant Profile
Alias: Marshmallow
Mutation: Soft Body
Crush: yuck.

BerichtOnderwerp: Re: Spider in the Morning Sun   vr jul 11, 2014 3:00 am






hold your ground, we’re safe and sound




Spider in the Morning Sun
Het was lang geleden dat Emma voor het laatst écht goed gesport had. Ze jogte regelmatig door het bos en ze besteedde veel tijd aan fit blijven, maar vanwege haar mutatie was het vrijwel onmogelijk voor haar om echt te sporten. Ze herinnerde zich nog goed dat ze als klein kind graag wilde boxen. De enkele lessen die ze had gehad waren geweldig, maar ze had simpel gezegd te weinig kracht om bij de hogere groepen te komen. Ze zou voor altijd een boxer van de laagste klasse blijven, en hoewel zij daar niet zo veel problemen mee had was ze van boxen af gegaan omdat ze anders te oud werd voor de groep. Haar lage spierkracht zorgde er immers niet voor dat ze niet mee groeide met haar leeftijd.

De enige sport die ze echt kon, was rennen, en ook daarin was ze gelimiteerd. Ze voelde misschien geen pijn, maar wel een zekere vorm van vermoeidheid, en als ze niet uitkeek kon haar lichaam in elkaar zakken. Het was een vreemde tweestrijd. Aan de ene kant mocht ze niet te veel bewegen, dan zou ze uit haar vorm raken, maar te weinig bewegen was ook niet toegestaan, omdat ze dan in zou zakken als een oude pudding. Leven zonder pijn was op zich een leuk concept, maar als het echt zo veel werkzaamheden met zich mee bracht, dan leefde Emma misschien toch liever met pijn - al was het raar voor haar om dat te zeggen, omdat ze het nooit echt gevoeld had.

Ze miste het boxen. Ze haatte het, ook, omdat die boxballen toch niet in beweging waren te krijgen, en dat nou juist het leuke er van was. Ze had enkele keren met een gymleraar een kort lesje gehad, maar echt geholpen had het niet. Emma's droom zou voor altijd een droom blijven, en voor lichaamsbeweging moest ze maar genoegen nemen met andere sporten.

Hardlopen zou haar forte kunnen zijn - als ze het wat leuker had gevonden. Lopen was vrij saai, zelfs als het zo hard ging als ze maar kon. Hordes had ze nog niet geprobeerd. Daar zou ze later ooit wel aan toe komen. Ze was met rustige pas onderweg naar de hardloopbaan toen haar blik iets opving op het andere buitensportveld. Met haar hand streek ze langs het hek wat er omheen stond. Haar ogen waren oorspronkelijk op haar vingers gericht, maar vingen in de achtergrond iets anders op - was dat een mens?
Emma stopte met lopen. Haar hand hing nog steeds op het hek, wat vochtig was van de dauw van de afgelopen nacht. Emma was speciaal zo vroeg haar nest uit gekomen om het sportveld voor zichzelf te hebben, maar blijkbaar had iemand anders hetzelfde idee gehad. Gelukkig was ze van plan om het andere veld voor zichzelf te nemen, en kon ze deze persoon rustig achter laten op het doel.

Dat had Emma gedaan, als ze het niet zo opmerkelijk vond dat er iemand óp het doel lag. Er in, oké. Er naast, prima. Maar er op? Dat had ze nog nooit gezien. En om dingen nog vreemder te maken, had ze het gevoel dat ze deze persoon kende. Haar verstand zei haar dat ze door moest lopen naar het andere veld, maar haar nieuwsgierigheid nam het van haar over en bracht haar al snel het veld op.

Ze kende de persoon inderdaad. Ze zag het pas toen ze echt dicht bij het doel stond. Dit was Elise, een meisje die ze een tijd geleden ontmoet had in de bibliotheek, en niet omdat ze dezelfde smaak in boeken hadden. Hun ontmoeting was iets... spannender geweest. Het verbaasde Emma nu niet eens meer dat Elise degene was die op het doel lag. Van alle mensen die ze kende, was zij degene die ze daar het eerst verwachtte. "Hey! Lig je lekker?" riep ze omhoog. Dat Elise wel eens zou kunnen slapen, stond ze niet bij stil. In plaats daar van gaf ze zo'n scheve 'we zijn nog geen vrienden, maar ik mag je wel' grijns.



_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Re: Spider in the Morning Sun   vr jul 11, 2014 3:54 pm


Als het niet was voor de touwen die haar rug sneden, dan had ze zowaar even comfortabel gelegen als in haar eigen bed. Haar bed thuis dan. Ook zou een deken behoorlijk hebben geholpen, aangezien ze nu wakker werd gehouden door koude windvlagen die er voor zorgden dat er zo nu en dan een koude rilling over haar rug heen liep. Ze hoefde nog maar even vol te houden. Het zou niet lang meer duren, of het zou langzaam warm beginnen te worden door de nu nog prille zonnestralen die het veld verwarmden. Dat was in ieder geval wat ze zichzelf probeerde wijs te maken. Elise trok haar jas wat strakker om zich heen en trok haar handen door haar mouwen naar binnen. Dat hielp in ieder geval al. Zo zou ze misschien eindelijk in slaap kunnen vallen. Dat was, als ze niet ruw werd verstoord door iemand die het blijkbaar nodig vond om haar aan te spreken. Waarom was er in hemelsnaam nog iemand anders wakker op dit uur. "Hey! Lig je lekker?" had het geklonken. Elise trok een zuur gezicht. Ze had de persoon niet eens aan horen komen, alhoewel dat waarschijnlijk was omdat ze te moe was om te letten op wat er om haar heen gebeurde. Chagrijnig opende ze eén oog zodat ze kon zien wie zichzelf belangrijk genoeg voelde om haar aan te spreken.

Behalve dat de persoon het lef had gehad om haar wakker te maken, alhoewel ze technisch gezien nog niet eens had geslapen, durfde deze ook nog eens om naar haar te grijnzen. Hoe onbeschoft kon je zijn. Ze wreef de slaap uit haar ogen, waarna ze met enige moeite een kwart slag op het net draaide zodat ze de persoon wat beter kon bekijken. Het was  bij nader inzien niet slim geweest om haar handen onder haar jas op te bergen. “Oh,” bracht ze uit toen ze eindelijk goed kon zien wie het was die haar aan had gesproken. Ze kende die persoon ergens van, of niet soms? Shit. Het was nog veels te vroeg hier voor. Elise kneep haar ogen kort dicht terwijl ze probeerde te bekenden wie de blondine voor haar ook alweer was. Het was niet die ene die in bomen klom. Ook niet degene waarmee ze een film had gezien. Damn. Hoeveel blondines zaten er wel niet op deze school? Probeerden ze soms een verzameling van blonde mensen aan te leggen? Je zou het bijna denken. Maar waar, waar was het dat ze dat gezicht van kende? Was het...? Oh nee toch.

“Ah! Boeken meisje?” bracht Elise uit, er vrijwel zeker van dat dit de enige overgebleven blondine was die het kon zijn. Shit. Wat was haar naam ook alweer geweest? Ze was er vrijwel zeker van dat ze zich had voorgesteld. Of niet? Waarschijnlijk was ze het gewoon weer vergeten. Wat was er nog meer nieuw. “Het gaat, I guess, maar als je iets wil dat comfortabel is, dan kan je beter een bed kiezen,” antwoordde ze met een slaperige glimlach. Was het boeken meisje er eigenlijk achter gekomen dat Elise degene was geweest die de kasten omver had gegooid? Vast niet. Ze hoopte in ieder geval van niet. “Why de hell ben je al zo vroeg op?” vroeg Elise fronsend. “Ik bedoel, ik weet dat ik zelf ook al vroeg op ben, maar dat is anders. Ik ben niet aan het…” Elise stopte kort, zoekend naar de juiste woorden. Waar was de blondine eigenlijk mee bezig geweest? “Ik ben geen actieve dingen buiten aan het doen,” besloot ze maar om haar zin af te maken. Dat voldeed. De zin was zelfs perfect als je in consideratie nam dat ze nog maar half wakker was, als het niet nog minder was.

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
Emma Bailey
avatar

Aantal berichten : 38

Mutant Profile
Alias: Marshmallow
Mutation: Soft Body
Crush: yuck.

BerichtOnderwerp: Re: Spider in the Morning Sun   za jul 19, 2014 3:59 am






hold your ground, we’re safe and sound




Spider in the Morning Sun
Het was niet zeldzaam voor Emma om 's ochtends wakker te zijn, en toch wist ze elke keer weer iets nieuws te ontdekken om van te genieten. Ze leek zo nu en dan misschien een chagrijn, en er waren ook genoeg dingen die haar met haar ogen lieten rollen, maar ze had ook haar positieve momenten. Zo was de lucht 's ochtends iets waar ze graag naar keek. Oranje en roze getinte wolken om een heel zacht blauwe lucht, of juist datzelfde zachte blauw met een enkele witte streep hier en daar. Ze sprak er niet vaak over, want naar haar mening was de lucht iets waar je van moest genieten in stilte.

Op deze wonderschone ochtend had Emma echter niet echt de tijd om op de lucht te letten. Tijdens haar wandeling naar het sportveld toe had ze meer op het gras en de grond gelet. Er was niet echt een reden voor, behalve dat Emma meestal meer omlaag keek dan omhoog tijdens het lopen. Nouja, omlaag was overdreven. Ze keek voornamelijk naar de omgeving, en de grond was nou eenmaal ook een deel van de omgeving. Bovendien was er niet veel nieuws om haar heen te zien, en het was nooit verkeerd om te kijken waar je liep, toch?

Emma liep nu echter niet meer. Ze stond stil, en praatte met Elise. Die niet bijzonder enthousiast scheen te zijn toen ze Emma had opgemerkt. Niet dat Emma dat erg vond. Ze was duidelijk aan het slapen geweest, en zij hield er zelf ook niet van om gewekt te worden. Al vroeg ze zich wel af waarom ze uberhaupt op het doel lag.

“Boekenmeisje. Zo ben ik nog nooit eerder genoemd.”
Was ze beledigd? Emma wist het zelf niet eens. Boeken waren niet echt iets waar ze mee geassocieerd werd. Ach, het werd vast niet slecht bedoeld. Zo klonk het in elk geval niet. Emma liet negatieve opmerkingen sowieso vaak varen, tenzij ze echt direct waren. Elise was dit niet, en ‘boekenmeisje’ was nou ook niet bepaald een scheldnaam te noemen. “Ik slaap meestal niet uit. Vervormt m'n lichaam van.” Had ze Elise wel over haar mutatie verteld? Waarschijnlijk wel. Het was nogal onwaarschijnlijk dat een persoon onder een omgevallen boekenkast weg kwam zonder pijn te lijden. Niet dat een opmerking als de hare echt vragen zou opwekken, gezien het feit dat iedereen op deze school iets bijzonders had.
“Wat de actieve dingen betreft... Ik sport graag.” Ze liet haar blik over het veld glijden. Ondanks dat haar mutatie haar volledig tegenwerkte, was dit waar ze zich thuis voelde. “Ik was eigenlijk onderweg naar de atletiekbaan om een paar rondjes te lopen. Mijn gevoel zegt me dat jij daar niet veel zin in hebt.” Op haar gezicht was de scheve grijns te vinden, die Emma verbazingwekkend vaak gebruikte sinds ze op de school was.



_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Re: Spider in the Morning Sun   zo jul 27, 2014 2:02 am


Dramatisch liet Elise haar arm over haar gezicht heen vallen, alsof de zwakke zonnestralen die in haar ogen alleen al teveel waren voor haar. Ugh. Licht. Ochtend. Niet kunnen slapen. Vermoeiend. Je snapte het wel. “Boekenmeisje. Zo ben ik nog nooit eerder genoemd.” Elise snoof. Wel, ze was dan waarschijnlijk ook de eerste persoon die het voor elkaar had gekregen om onder een boekenkast te belanden. Nou ja, op deze school in ieder geval. Er waren vast wel meer mensen die werden geplet door boekenkasten, al helemaal als je het vergeleek met die vreemde statistieken die je zo nu en dan ergens tegenkwam. Je weet wel, van die dingen over hoeveel mensen er jaarlijks worden gedood door frisdrank automaten. Er zouden dan vast ook meer dan genoeg mensen zijn die om het leven kwamen door boekenkasten. Fijn voor boekenmeisje dat ze er daar niet een van was geworden. Fijn voor haarzelf dat ze niet per ongeluk een moordenaar was geworden. Ja, je zou kunnen zeggen dat iedereen er wel goed vanaf was gekomen, als je de persoon die alles op had moeten ruimen niet mee rekende. Was vast nog een hele klus geweest.

“Ik slaap meestal niet uit. Vervormt m'n lichaam van.” Elise trok haar wenkbrauwen op. Vervormt..? Wel, dat klonk ergens logisch. Ergens heel erg in de verte. Ze wist dat Emma’s lichaam buitengewoon… flexibel was. Dat had ze mee gemaakt toen ze haar net-niet vermoordde. “Dus… als je te lang blijft liggen, verander je in een pannenkoek, eh?” grinnikte Elise. Ahh dat zou ze eigenlijk wel eens willen zien. Zou vast een grappig gezicht zijn. Iemand die plat was zonder dat ze door iets overreden waren. “Wat de actieve dingen betreft... Ik sport graag.” Elise’s gezicht vertrok bij het horen van het s-woord. Ew, bah. Sporten? Bewegen? Vrijwillig? Nee, niet voor haar. Als ze de keuze kreeg, dan bleef ze meestal liever stil staan dan dat ze ook maar een spiertje teveel bewoog, al was het maar uit principe. Het verbaasde haar dan ook dat Emma haar uitnodigde om met haar mee te doen. Om te rennen. Elise liet haar hand van haar gezicht afglijden, de blondine aankijkend met een gezicht waar de afkeuring van af droop. “Ik? Bewegen? Op dit uur?” vroeg ze vol ontzetting.

Ze kende Emma nog niet echt, maar verwachtte ze echt van haar dat ze het type was dat graag bewoog? Okay, ze bevond zich misschien op het sportveld, maar het was overduidelijk dat ze een poging deed om te slapen, niet om te voetballen. “In rennen heb ik inderdaad geen zin, nee. Dat heeft je gevoel je inderdaad correct verteld,” begon Elise, fronsend om de vriendelijke glimlach van Emma. Dat kind was veels te vrolijk voor dit uur van de dag. Misschien moest ze er maar iets aan doen. “Maar… Ik wil best mee naar de atletiekbaan, maar… je moet niet verwachten dat ik ga rennen of iets,” zei Elise, waarna ze met enige moeite overeind hees. Misschien, heel misschien, wilde ze toch iets minder graag nog wat slaap inhalen dan ze oorspronkelijk had gedacht. Gezelschap. Dat was op de een of andere manier waar ze behoefte aan had. Of misschien wilde ze gewoon lachen om iemand die aan het rennen was terwijl ze zelf als een luie zak aardappelen ergens aan de zijkant zat. De tweede optie, waarschijnlijk. “Ik bedoel, als je een toeschouwer wilt, tenminste.”

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
Emma Bailey
avatar

Aantal berichten : 38

Mutant Profile
Alias: Marshmallow
Mutation: Soft Body
Crush: yuck.

BerichtOnderwerp: Re: Spider in the Morning Sun   zo jul 27, 2014 11:01 am






hold your ground, we’re safe and sound




Spider in the Morning Sun
Emma kreeg het vermoeden dat Elise had wat men een ochtendhumeur noemde. Deze conclusie trok ze omdat Emma zelf meestal degene was die pessimistisch tegen dingen aan keek, maar op het moment was zij van de twee meiden de vrolijkste en meest positieve. Het kon ook komen dat de ochtendlucht en de rust die het vroege op zijn met zich mee brachten haar vulden met positieve energie, maar dat verklaarde niet waarom Elise zo ontzet klonk door het voorstel om mee te doen met sporten. Ach, niet iedereen was sportief aangelegd en daar had Emma wel begrip voor. Sommige mensen hielden van sport, anderen van slapen, en bij sommigen maakte het ook nog weer uit hoe laat het was. Het enige wat voor Emma uitmaakte was dat ze niet te lang stil moest zitten of staan. Daarom hield ze ook niet van winkelen: te veel staan en kijken. Daar had ze helemaal geen zin in het grootste deel van de tijd.

“Oh, van mij hoef je niet te rennen. Wat mij betreft blijf je hier op het doel liggen en loop ik om dit veld een paar rondjes. De grond is er niet voor bedoeld, maar zo’n grote ramp zal het niet zijn.” Misschien was Emma inderdaad in een uitzonderlijk vrolijke bui. Op andere dagen had ze Elise achtergelaten en was ze in haar eentje naar de atletiekbaan gegaan, maar nu bood ze zelfs aan om hier het veld rond te rennen. Niet dat ze op die manier echt sociaal kon doen, maar hey, het was de gedachte die telde, toch? Elise mocht Emma op dit moment misschien niet zo, maar als ze elkaar vaker tegenkwamen kon Emma zich prima voorstellen dat er nog wel eens een band tussen de twee blondines ontstond. Een band gevuld met sarcastische halve haat, maar een band. Emma mocht Elise in elk geval meer dan die tuttige huppelkutjes die ze ook wel eens rond zag lopen.

“Zolang je me maar niet uitlacht, vind ik het best,” sprak Emma, terwijl ze het vest dat ze over haar kleding aan had open ritste en uit deed. Haar besluit had ze gemaakt. Dit veld was net zo leeg als de atletiekbaan – op Elise na dan – en zou net zo goed functioneren voor het hardlopen. Het enige verschil waren de scherpere bochten, maar daar kon ze zelf wel op letten. Ja, en gras was gladder, maar ook dat was een kwestie van opletten wat ze deed. Het vest gooide ze tegen de doelpaal aan waarna ze naar haar startplaats toe liep. Ze keek nog even om naar Elise en overwoog om voor de grap te vragen of ze echt niet wilde, maar iets zei haar dat de blondine dat niet zou waarderen.



_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Elise Jackson
avatar

Aantal berichten : 57

Mutant Profile
Alias: Arachne
Mutation: Human spider
Crush: nerd

BerichtOnderwerp: Re: Spider in the Morning Sun   wo aug 06, 2014 9:53 pm


Een grijns verscheen op Elise’s gezicht toen ze hoorde dat ze niet van het goal af zou hoeven te komen. Mooi, want dat zou haar waarschijnlijk heel wat meer moeite hebben gekost dan het waard zou zijn geweest. Sterker nog, ze had op het moment het idee dat het waarschijnlijker zou zijn dat ze er vroeg of laat per ongeluk af zou rollen dan dat ze er uit haarzelf vanaf zou kunnen komen. Ze was dan ook uitzonderlijk blijk om te horen dat Emma aanbood om gewoon rondjes om het voetbal veld heen te lopen. Dat was, totdat het in haar op kwam dat ze misschien wel ietsje té lui over zou komen als ze zo zou blijven liggen. Was dat mogelijk? Té lui overkomen? Luier dan lui zijn? Ze droeg misschien geen luier, maar… dat was eigenlijk wel hoe ze zich nu voelde als het op luiheid aan kwam. Het was eigenlijk absurd dat ze ook maar iets gaf om hoe ze wel of niet over kwam op iemand anders. Grap van de dag; ze maakte zich zorgen over wat iemand anders van haar dacht. En dat terwijl ze nog niet eens ontbeten was. Misschien was ze gewoon grappiger op een lege maag.

Emma niet uitlachen. Dat was blijkbaar de enige regel waar ze zich aan moest houden. Een regel waar ze zich prima aan zou kunnen houden als ze zou besluiten om haar ogen dicht te doen. Want zeg nou zelf, wat was er grappiger dan kijken naar rennende mensen? Ledematen die in het rond vlogen, andere stukken lichaam die in het rond vlogen, wat was er beter dan dat? Het was heel wat vermakelijker dan naar het kijken van paardenraces, dat was, als je het had over hoe het rennen er uit zag. Ze nam er uiteindelijk genoegen mee om haar schouders op te halen. “Yeah, sure. Geen probleem. Zolang je het me niet kwalijk neemt dat ik je waarschijnlijk uit zal lachen als je uitglijdt door het gras, beloof ik om verder niet te lachen terwijl je rent.” Dat klonk voor haar in ieder geval als een redelijke compromis. Alleen lachen als het écht grappig was.

Fronsend bracht Elise haar hand naar haar maag toe, die een laag, rommelend geluid had voorgebracht. Nu ze eenmaal wakker was, of nou ja, wakker wilde ze het nou ook weer niet noemen, het was meer een staat ergens tussen ‘ugh opstaan’ en ‘ugh kan niet meer verder slapen’, begon haar maag zich langzaam aan bewust te worden van een gebrek aan eten. Hmmm… Ze vroeg zich af of er nog speciaal eten bij het ontbijt zou zijn, zelfs al was het waarschijnlijker dat ze alsnog haar dag zou beginnen met haar gebruikelijke boterham met hagelslag. Misschien zou ze eens lekker gek doen en hem met zowel pindakaas als hagelslag beleggen. Ze schudde met haar hoofd om de gedachte van eten van zich af te zetten, draaide haar lichaam zodat ze op haar maag kwam te liggen, wat zo mogelijk nog minder comfortabel was dan haar vorige positie, om daarna haar hoofd weer een kwartslag te draaien zodat het op zijn minst leek alsof ze een poging deed om naar Emma te kijken. “Dus, uh, rennen, eh? Dat klinkt, als ik heel eerlijk ben, behoorlijk saai. Doe je ook nog andere sporten, of…?” vroeg Elise, hopend dat ze niet een verhaal te horen zou krijgen over wat voor prachtige sport hardlopen eigenlijk wel niet was.

_________________

Nobody wants to hear you sing about tragedy.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://kansai.actieforum.com/forum
 

Spider in the Morning Sun

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Morning after gif
» Morning after

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Outside :: Sportfields :: Physical Education Field-