INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 High Highs to Low Lows

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 153

Character Profile
Alias: IOrigins
Age: 19
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
BerichtOnderwerp: High Highs to Low Lows   di nov 28, 2017 10:19 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

Rook steeg in lome kringetjes omhoog. Het was afkomstig van de sigaret die een zwartharig meisje tussen haar vingers hield, hoewel er af en toe ook wat tussen haar rode lippen ontsnapte. Het meisje zelf was nu niet per se zo'n roker. Voorheen had ze het keurig weten te limiteren tot feestjes en avondjes uit. Nu echter, wanneer de verveling erin sloop, voelde ze de sterke aandrang er eentje op te steken. Salomée was iemand die immers ontzettend snel rusteloos werd. Het was pas half zes, even nadat ze thuis was gekomen van school. Ze had een afwasje weggewerkt, vijf minuten geprobeerd iets van wat in haar studieboeken stond op te nemen en was vervolgens de vier muren alweer zat geworden. Ze hoopte dat het balkon haar dus even verlichting zou gunnen. Het was een leuk uitzicht, dat moest ze bekennen. De drukbezochte bar had voor haar altijd het bruisende middelpunt van het dorpje gemarkeerd. En als je het feit dat haast iedereen elkaar beneden kende, dan was het net alsof ze terug was in de stad. Mensenkijken was daarnaast een van haar favorieten bezigheden. Ze mocht dan niet in staat zijn zo lang stil te zitten, maar in zeeën van gezichten kon ze haast verdrinken in de tijd. Maar met mensen praten... Dat was natuurlijk nog leuker. Als ze ervoor in de stemming was tenminste. En vanavond was ze dat. Salomée drukte de sigaret uit tegen het buitenmuurtje en blies de laatste rook uit. Haar adem botste echter direct met de koude herfstlucht en er ontstonden kleine condenswolkjes die alsmaar voort bleven bestaan.

Ze hoefde enkel de deur achter zich dicht te trekken en een trap af te lopen en ze kon zo de bar binnenlopen. Wel een stukje via de straat weliswaar, het zou iets te gezellig worden als ze zich iedere dag via de keuken of het magazijn of hoe de achterruimte van een bar ook mocht heten een weg naar buiten zou moeten banen. Hoewel ze dus haar eigen voordeurtje had, woonde ze wel recht boven O'Shaes trots. Het was voor haar ideaal. De meeste mensen zouden zich druk maken over geluidsoverlast, maar aangezien het alleen in de weekenden echt piekte in de avonden en er geen dag in het weekend was dat Sal niet pas om vieren na middernacht in haar bed lag, had ze daar helemaal geen last van. Dat de prijs van haar appartementje daardoor ietsjes lager lag dan je in het centrum zou verwachten, was dus voor haar alleen maar mooi meegenomen. Ja, ze had toch wel geluk gehad met haar eigen plekje. Alleen jammer dat ze al na tien minuten claustrofobisch werd -in welke ruimte dan ook. Ze had niet de moeite gedaan zich in een jas te verhullen voor dat kleine stukje lopen, dus de kou begroette haar weer als een oude vriend -weliswaar misschien eentje die een tikkeltje wrok jegens haar koesterde. Met groeiende nieuwsgierigheid zwaaide ze de uitnodigende deuren van de pub open. Gezien het tijdstip was het dus niet al te druk, maar minder eenzaam dan boven gegarandeerd. Het meisje haalde een hand door haar haar, scande even de ruimte en besloot toen plaats te nemen op een barkruk. Als ze hier toch was, kon ze net zo goed even een drankje bestellen.
Tobias O'Shae first

_________________
Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them

[ Salomée Adkins ] . [ Penelope Malone ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tobias O'Shae
avatar
Class 2
Aantal berichten : 50

Character Profile
Alias: Tintreach
Age: 26
Occupation: Barmanager
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   za dec 02, 2017 1:33 pm


It's a brave new world
Met een brede glimlach op zijn gezicht was de man bezig een hele show op te voeren, natuurlijk met het maken van drankjes cause what else? Tobias liet de flessen door de lucht vliegen en wist ze op exact de juiste momenten uit de lucht te pikken om vervolgens een beetje in een mix beker te gieten. Niet dat er al klanten waren om het drankje aan te geven, buiten enkele jongeren die net van school kwamen that is. Maar die waren naar zijn mening nog een tikje te jong voor het sterkere spul. Voor wie hij het dan wel aan het maken was? Wel, voor Rhys die net aan zijn shift begon. Natuurlijk was er die hele toestand van niet drinken achter de bar, maar om die regel te omzeilen zat zijn maatje nog aan de andere kant van de bar met argus ogen toe te kijken hoe het allemaal zo vlot leek te gaan bij hem. Of hij aan het wachten was tot hij iets zou laten vallen wist hij niet, niet dat dat zou gebeuren toch niet als iemand hem stoorde. Uiteindelijk zette hij de perfect gemaakte cocktail voor de neus van de jongen. ‘Laat het smaken.’ Knipoogde hij speels, waarna hij verder ging met het afsluiten van zijn shift. Vandaag had hij een vrije avond, beetje zelf voor gezorgd maar dat mocht ook al eens right? Al was de kans werkelijk klein dat hij de bar ook zou verlaten tho, misschien kwam hij later nog wel terug gewoon op de boel af te sluiten natuurlijk. Dat was een beetje zijn traditie geworden, zelf de boel afsluiten.

Tobias had zich even achteraan afgezonderd wanneer Rhys de boel had overgenomen. Merendeels om van shirt te veranderen that is, want ondanks dat het een vrij rustige middag was geweest waren er toch enkele mensen geweest die al mooi in de wind waren. Iets wat resulteerde tot een oudere man die een volledig glas bier had leeg gesmeten over de bar, iets wat natuurlijk grotendeels ook op zijn shirt terecht was gekomen. Maar goed, Tobias was een voorbereid man en had altijd wel twee shirts bij als hij moest werken zo ook vandaag. Hij had zijn zwarte geruild voor een witte met een zakje op zijn borst, zijn outfit om de avond tegemoet te gaan. Met zijn handen in zijn broekzakken was hij uiteindelijk weer de bar in gewandeld. Haast meteen spotte zijn ogen een wel heel bekend gezicht, waardoor zijn humeur ook meteen weer wat beter werd. Met een brede grijns nam hij plaats naast haar. ‘Ik hoop dat deze plek niet bezet is?’ Knipoogde hij speels. Salomée was het meisje dat boven de bar woonde, ze had er destijds interesse voor gehad en aangezien hij toch een huurder aan het zoeken was op dat moment kwam het perfect uit. ‘Weer afgezakt naar het land van de levenden.’ Klonk het al plagend. Nee, met het meisje had hij zeker geen last. Gelukkig maar, het feit dat ze op de drukste momenten niet thuis meestal zelf in de bar of ergens anders was te vinden was ook een mooi pluspunt. ‘Wat kan ik je aanbieden?’



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 153

Character Profile
Alias: IOrigins
Age: 19
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   zo dec 10, 2017 4:35 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

Nadat ze even onbepaalde tijd rusteloos met haar nagels tegen de bar had getikt en haar ogen over de flessen daarachter had laten glijden, hoorde ze een stem. Een bekende stem, namelijk die van de man des huizes. Ze drukte de bril -zonder sterkte natuurlijk want haar zicht was uitmuntend maar het was voor zowel zichzelf als anderen wel chill wanneer een in ieder geval iets van een barrière haar mutatie verhinderde- wat dichter tegen haar jukbeenderen toen ze zich naar de bron van het geluid toe draaide. 'Ik hoop dat deze plek niet bezet is?' Zijn knipoog maakte het haar ontzettend moeilijk niet met haar ogen te rollen, dus ze liet het maar gewoon gebeuren. Uiteraard wel met een brede grijns erbij. Hij mocht dan misschien wel eens flirterige momenten kennen, waarmee hij menig hart ongetwijfeld op hol bracht, maar Sal zag hem altijd als de vader van het centrum van het dorpje. Of een grote broer, misschien was dat beter passend. Aangezien hij al plaats had genomen, nam de Française maar gewoon aan dat zijn eerste vraag retorisch bedoeld was.

'Weer afgezakt naar het land van de levenden?' ging hij plagend verder. Sal zuchtte geamuseerd. ’Weer afgezakt naar het land van de slapenden? Wat doe jij nu weer aan déze kant van de bar?’ doelde ze op het feit dat hij eigenlijk vrijwel altijd wel aan het werk was. Kijk, natuurlijk was hij de beste mixoloog die deze regio kende en kon dat werk niet allemaal worden overgelaten aan sommige van haar klasgenootjes die hier een bijbaantje hadden. Tobias overdreef de liefde voor zijn werk soms echter wel een tikkeltje, vond ze. Zoals nu. 'Wat kan ik je aanbieden?' bewees hij maar weer eens. Ze lachte alvorens ze nadenkend een vinger tegen haar kin tikte en de flessen nog eens inspecteerde. Ze zou zonder twijfel een opmerking krijgen als ze rond dit tijdstip iets sterks zou bestellen, al zou ze het wel kunnen gebruiken met deze combinatie van kou en verveling -hoewel die twee factoren met binnenkomst in de bar al weer heel wat verzacht waren-. Ach ja. Er was tijd genoeg om te drinken. ’Chocolademelk,’ sprak ze tenslotte dus maar, haar handen om haar met de dunne blouse bedekte schouders klemmend. ’Met slagroom, s'il te plaît. Niet een geheel onbelangrijke toevoeging, vond ze zelf.

_________________
Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them

[ Salomée Adkins ] . [ Penelope Malone ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tobias O'Shae
avatar
Class 2
Aantal berichten : 50

Character Profile
Alias: Tintreach
Age: 26
Occupation: Barmanager
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   do dec 14, 2017 2:00 pm


It's a brave new world
Tobias wist maar goed genoeg dat zijn trucjes niet werkte op Sal, maar dat weerhield hem er niet van om er grapjes mee te maken. Natuurlijk bedoelde hij er niets mee, maar hij hield wel van de band die hij met het meisje had. Een die positief was, gelukkig maar. Want hij wist niet wat hij moest doen als Sal elke avond de politie moest bellen wegens geluidsoverlast of wat dan ook, het merendeel van die tijd was ze gelukkig zelf hier ook aanwezig en een deel van het probleem. Maar nee, serieus daar had hij echt wel geluk mee gehad toen het meisje op hem was afgestapt met de vraag of ze boven de bar mocht hokken.

‘Soms heb ik ook mijn slaap nodig hoor.’ Sprak hij al lachend. ‘Nope, ik moet even wat kindertjes gaan entertainen en dat kan ik niet doen hier. Zou een beetje onverantwoord zijn niet?’ Dat zouden de ouders van die kinderen niet bepaald leuk vinden, al kon hij ze even goed ook allemaal laten genieten van een stomende kop warme chocolademelk of zo. Maar toch liever niet, zijn klanten zouden het idee ook niet meteen op prijs stellen. Natuurlijk moest hij haar wel wat aanbieden om te drinken, zo was hij nu eenmaal. Haar keuze in drankje deed hem kort grinniken tho. ‘Een sublieme keuze, al had ik wat sterkers van je verwacht.’ Grijnsde hij speels waarna hij teken deed naar de jongen achter de bar, als teken dat hij daarvoor niets moest aan rekenen. ‘Geen werk vandaag?’ Vroeg hij oprecht geïnteresseerd. Tobias wist dat ze werkte in de koffie bar in het dorp. Hij zou haar zelfs zo een baan hebben aangeboden als ze erom gevraagd had, maar dat was dan misschien voor haar persoonlijk weer net te dicht bij huis. Rhys kwam aan met een stomende kop en plaatste die voor het meisje haar neus, naast de kom stond natuurlijk het bijbehorende glazen potje gevuld met slagroom.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 153

Character Profile
Alias: IOrigins
Age: 19
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   zo dec 17, 2017 10:48 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

Sal vond het op sommige momenten uiterst prettig dat ze maar enkele meters hoefde af te leggen om zich onder de mensheid te bevinden, en vervolgens ook weer dezelfde afstand als ze weer alleen wilde zijn -hoewel dat laatste iets was wat zeer zelde voorkwam. Volgens haar was het geluk van de goede deal die eigenlijk zo in haar armen was komen vallen wel wederzijds. Tenminste, ze had zelf niet het idee dat ze nu een vreselijke huurder was, en daarbij investeerde ze zowat al haar centen in drankjes doen in het bedrijf van haar huurbaas dus het klonk als een prima win-win. De bar gaf haar het gevoel dat ze toch nog een vertrouwde plek had waar ze zich nooit alleen hoefde te voelen, ondanks dat haar familie mijlenver van haar verwijderd was op het moment. Het was ook fijn om bekende gezichten tussen het personeel te zien. Sommigen daarvan waarmee ze zelfs lessen volgde, zoals Juliette. Sundberg was een klein plaatsje, vooral in vergelijking met de andere plaatsen waar Salomée had vertoefd, en toch leek het alsof ze iedere dag mensen leerde kennen die ze nóóit eerder gezien had.

Even moest Sal nadenken over zijn opmerking. ’Aah, right, dat voorlezen toch?’ Ze herinnerde ze zich hoe Tobias van tijd tot tijd een hele horde kindertjes voorlas -God wist waarom, maar hij leek blijkbaar een voldoening te putten uit wezens waarmee Salomée totaal niet overweg kon, uit de buurt bleef zelfs het liefst-. ’Doe je dat nog steeds?’ Het was meer een betuiging van haar bewondering dat hij dat volhield dan een vraag, want natuurlijk deed hij dat nog steeds, had hij zojuist nog duidelijk gemaakt. De barman had het echter niet kunnen laten toch nog even in zijn rol te stappen en haar iets aan te bieden, waarna ze een van die op Instagram verukkelijk uitziende chocomels bestelde. Dat ontlokte een gegrinnik. Met een geamuseerde zucht richtte ze haar blik van achter de bar op hem. Een ‘wat heb je nu weer aan te merken’-blik, maar dan overgoten met sarcasme. ‘Een sublieme keuze, al had ik wat sterkers van je verwacht.’ Ze lachte zachtjes. Tja. Dat was een reputatie waartegen ze weinig kon doen. Even keek ze vanuit haar ooghoek toe hoe hij zijn welbekende ’on the house’-gebaar naar een van haar leeftijdsgenoten achter de baar toespeelde. ’Owh, thanks,’ glimlachte ze. ’En wel, het is nog vroeg.’ Met een grijns. Niet als excuus om niet iets sterks te bestellen, maar om het feit te benadrukken dat er nog van alles kon gebeuren deze avond.

‘Geen werk vandaag?’ vroeg hij, duidelijk met oprechte interesse. Tja, haar werk. Werk was natuurlijk nooit iets leuks, maar goed, het was wel fijn om iets van een inkomen te hebben. De koffiebar was oké, en ze begon wel te zien wat Tobias zo aantrekkelijk vond aan het vakmanschap. Natuurlijk maakte Sal geen denderende cocktails of andere creaties, maar ze was aardig trots op de beperkte latte arts die ze van het melkschuim wist te maken. (Alhoewel ze de eerste paar keren een aantal klanten en een manager had moeten hypnotiseren om het zo’n vijf keer over te doen, maar dat terzijde.) ’Nope. We zijn maar tot zes uur open, dus dat is op schooldagen altijd lastiger. Maar ik ben dinsdag vrij voorlopig dus dan kan ik er ook wat tussenkrijgen.’ Midden in haar laatste zin werd ze compleet afgeleid door de bestelling die was komen aanzweven. Letterlijk, ze lette niet eens meer op aan wiens lichaam die hand die het aanreikt vastzat. Alle aandacht werd opgeslokt door die goddelijkheid, waar ze dan ook even met open mond naar keek. Toen richtte ze haar grote ogen even op Tobias, alvorens ze er met een klein vingertje heen wees. ’Is dit… Is dit hoe de hemel eruit ziet?’

_________________
Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them

[ Salomée Adkins ] . [ Penelope Malone ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tobias O'Shae
avatar
Class 2
Aantal berichten : 50

Character Profile
Alias: Tintreach
Age: 26
Occupation: Barmanager
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   vr dec 29, 2017 10:55 pm


It's a brave new world
In het begin was Tobias nogal vrij sceptisch geweest over mensen boven de bar laten te wonen. Het was natuurlijk niet zo dat haar deel van het gebouw gelinkt was aan de bar, maar evengoed het had hem toen niet zo aangesproken dat er iemand boven zijn pareltje woonde. Maar uiteraard al die tijd later bleek het toch een goede keuze te zijn geweest. Merendeels ook omdat Sal betrouwbaar was, en niet zoals vele andere van haar leeftijd enkel en alleen maar geïnteresseerd was in feesten en dat alles. Al ging hij niet zeggen dat hij het meisje nooit in de bar zag, nee ze was een van hun vaste klanten om het zo te noemen. Maar zij kende gelukkig wel haar grenzen.

Een simpel knikje, meer was er niet nodig van reactie op haar vraag. Het was niet alledaags wat hij deed, maar hij haalde er voldoening uit om die kindjes te zien lachen bij de verhaaltjes die hij vertelde. Het maakte hem blij, dus waarom zou hij ermee stoppen? Iedereen zijn bezigheid right? ‘Jep, en je bent nog steeds uitgenodigd om er eens bij te komen zitten hoor.’ Knipoogde hij speels, goed genoeg wetende dat het meisje toch niet op dat aanbod in ging gaan. Iets wat hij haar zeker en vast niet kwalijk nam. Een warme chocomelk was niet meteen het drankje dat hij haar zou toeschrijven, dat typeerde het meisje naast hem niet zo. Iets waar hij dan ook natuurlijk een kleine opmerking over moest maken, want tja wie zou hij zijn als hij dat niet deed? Gelukkig kon het meisje wel lachen met zijn domme opmerking over haar drink gedrag, iets wat hij haar ook niet kwalijk kon nemen want ze was letterlijk een deel van zijn inkomsten. Iets wat een beetje vreemd overkwam als je het zo ging bekijken maar details. ‘Wel, het is vast ergens vijf uur right?’ Een welbekende uitspraak in zijn wereldje, en eentje die hij zo nu en dan ook wel eens toepaste.

Kort nadat hij de vraag had gesteld aan haar hoorde hij de deur openzwaaien, van over zijn schouder wierp hij een blik op drie mensen die de ruimte binnen kwamen en plaats namen aan een tafeltje ergens tegen de muur. Mensen die hij nog niet had gezien, maar aan de manier van doen van hun kon hij wel opmerken dat het enkele vluchtelingen waren die waren binnen gewandeld. Duidelijk te zien aan de zoekende blik die ze alle drie door de bar hadden laten schieten, kort wierp hij het groepje een glimlach toe voor hij zich weer richtte tot Sal die antwoordde op zijn vraag. Begrijpend knikte hij op haar woorden, ja als de uren botste dan was het inderdaad niet zo handig maar ze speelde het zo te horen wel klaar. Al had hij een licht vermoeden dat er nog meer hoorde in wat ze net zei, maar natuurlijk werd ze onderbroken door het drankje dat geserveerd werd. Zijn mondhoeken krulde omhoog bij de woorden van het meisje. ‘Een deeltje ervan.’ Knipoogde hij vrolijk. Tijd voor haar om eventjes te genieten van de hemel hoor.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 153

Character Profile
Alias: IOrigins
Age: 19
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   za jan 06, 2018 5:15 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

Waar ze zich voorheen rusteloos had gevoeld, niet goed wist wat ze met zichzelf en haar lichaam aan moest, merkte ze dat ze tussen de weliswaar wijdere vier muren van de bar, langzaam meer en meer op haar gemak gesteld werd. Wellicht lag het aan het contact, dat ze in haar kleine bovenwoning toch miste. Hier was alles vertrouwd, maar gelijktijdig wist ze ook niet wat ze zou verwachten, telkens wanneer ze de klapdeur naar haar stamcafé opensloeg. Dat was vaak precies wat ze nodig had; een veilige omgeving waar toch de potentie lag voor veel beginnende avonturen, nieuwe dingen. Zoals de chocolademelk die ze besteld had, of het gezellige praatje met haar huurbaas slash soort van rots in de branding als het aankwam op het wegwijs worden in Sundberg.

Al had ze niet al te veel behoefte aan zijn volgende uitnodiging. Ze hadden het eventjes gehad over het feit dat de barman zo nu en dan voorleesmiddagen organiseerde voor de kleintjes in Sundberg. Ze bewonderde dat zeer, vooral omdat ze zelf echt vreselijk zou falen als het op het hosten van die activiteit aan zou komen. ‘Jep, en je bent nog steeds uitgenodigd om er eens bij te komen zitten hoor.’ Een bezorgde frons tekende haar gezicht. Hij ging haar toch niet mede-verantwoordelijk stellen voor een groepje kínderen? Toen ze echter zijn blik ontmoette, zuchtte ze opgelucht. Natuurlijk wist hij dat hij daar geen van de partijen goed aan zou doen. Haar hand dramatisch tegen haar hart, wierp ze hem nog een dodelijke blik toe voor het haar zo laten schrikken. Kom op, Sal was zelf nog een kind -maar dan eentje die hopelijk wat beter voor zichzelf kon zorgen en geen verhaaltje van Tobias nodig had- en ze kon het dan ook niet laten eventjes een chocolademelk te bestellen aan de bar -voor de jongen naast haar blijkbaar een verrassende keuze, iets wat hij niet aan zich voorbij liet gaan. Het was nog vroeg, was haar antwoord. Niet helemaal als excuus, want Salomée was niet bepaald iemand die zich door de klok liet vertellen hoe ze haar leven moest leiden. Tobias was het daar volledig mee eens. ‘Wel, het is vast ergens vijf uur right?’ Ze lachte. Tja, die had ze kunnen verwachten, dat was toch wel een inkoppertje geweest. ’Wat een barmanpraat weer,’ gniffelde ze, met moeite het nog eens met haar ogen rollen onderdrukkend.

Even ging het over haar werk. Het was prettig om over koetjes en kalfjes te praten met iemand die zich er nog oprecht voor interesseerde ook. Dat was waarschijnlijk wat hem zo geschikt maakte voor dit werk, wat zijn pub het kloppende hart van het centrum maakte. Het was gezellig, niet te kleinschalig maar wel ontzettend persoonlijk. Het was een woonkamer, maar dan niet iets anoniemer. Een perfecte balans in in ieder geval. Het was dan ook bijna jammer dat ze echt niet anders kon dan afgeleid worden door wat er voor haar neus neer werd gezet. Ze moest gewoon toegeven aan die verleiding. Het werd echter al snel goedgemaakt toen ze proefde wat voor goddelijke inhoud er in haar mok zat. Hemels, zo vonden ze allebei. Sal grijnsde en sloot even haar ogen om de smaak nog wat beter door te laten dringen. ’Mmmecht hoor,’ draaide ze zich naar hem toe, ’is dit strict geheim recept?’ besloot ze met twinkelende pretoogjes. Heel misschien dat hij voor zijn beste stamgast een uitzondering kon maken? Pas toen ze Rhys de tap zag bewerkstelligen, schoot haar weer iets te binnen. Het geluid van het stromende bier bracht haar terug naar haar eigen badkamer en ze trok een wat somber gezicht. ’Trouwens, ik geloof dat er iets lekt boven. Er ligt altijd een plasje onder de wasbak ‘s ochtends. Ik weet niet helemaal of ik toestemming heb om zelf aan moertjes te gaan draaien maar ik dacht ik vraag even hoe ik het moet regelen als er dus iets stuk is?’ Ja, het was een vervelende situatie, maar dat was eigenlijk allang weer vergeten na nog een slok. ’God, dit is écht goed,’ uitte ze nog maar eens haar lof.

_________________
Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them

[ Salomée Adkins ] . [ Penelope Malone ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tobias O'Shae
avatar
Class 2
Aantal berichten : 50

Character Profile
Alias: Tintreach
Age: 26
Occupation: Barmanager
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   do maa 01, 2018 3:32 pm


It's a brave new world
Tobias kon het alleen maar voorstellen right? Natuurlijk was hij er goed genoeg van op de hoogte dat Sal waarschijnlijk nee zou zeggen, iets wat hem ook helemaal niet uit maakte. Je was nu eenmaal voor zo’n zaken of niet. Gelukkig had ze wel door dat hij maar een grapje maakte, al bleef hij erbij als ze eens een keertje mee wilde moest ze het maar gewoon zeggen. De dodelijke blik die hij toegeworpen kreeg deed hem even lachen. ‘De kindjes eten je niet op hoor.’ Sprak hij met een grimas tot achter zijn oren. Arme Sal, dat ze hem weer moest treffen terwijl hij juist zo in zijn nopjes was. Werkte alleen maar slecht in op andere mensen, mainly omdat zijn grapjes gewoon zo dom waren. Maar details, ze was hem inmiddels toch al gewend dus.

Ze bestelde een warme chocomelk, een keuze die hij niet meteen aan haar zou toeschrijven. Maar hij kon ook niet zeggen waarom ze het niet zou doen, want hun warme chocomelk was toch wel een van de beste hoor. Mainly door de kleine dingen die ze er aan toevoegde, al was dat bij iedereen die hier werkte dan ook weer anders. Tobias supporte de vrijheid onder zijn werknemers, als je dat niet bezat dan was de kans al heel klein dat je ten eerste werd aangenomen of dat je het gewoon lang volhield met hem. maar hij had het getroffen met iedereen, gelukkig maar. Problemen waren er tot nu toe nog niet geweest al wist hij goed genoeg dat die misschien nog wel konden komen. En dan bedoelde hij niet dat er een glas of een fles of zo sneuvelde, maar iets van een ergere omvang of zo. ‘Wel, je bent nu eenmaal aan het praten met een rot in het vak.’ Tobias wist van zichzelf dat hij er ook wel eens in kon overdrijven, zowel in zijn barmanpraat als in het werken in de bar gewoon. ‘Maar je kan niet ontkennen dat ik geen gelijk heb.’

Salomée was een van de personen in Sundberg die hij in het hokje interessant had geplaatst, al vanaf het eerste moment dat hij haar tegen het lijf was gelopen. Je kon alles zeggen over tieners, maar het feit dat zij zich net had losgerukt van alles om haar heen en boven zijn bar was komen wonen vond hij bewonderenswaardig. Al waren er nog genoeg zaken die hij verder over haar bewonderde, maar afgezien van de mutanten die nu in het dorpje woonde was het bij de jongeren hier meer iets van dat ze zolang mogelijk thuis bleven wonen en ergens wel bleven reken op hun ouders. Tobias ontsnapte uit zijn gedachten toen de geur van het stomende drankje zijn neus bereikte. Bijna kreeg hij er zelf zin in. Haar opmerking deed hem even grinniken. Ze was bijlange na niet de enigste die zo reageerde op dit bruine goud. Bedenkelijk keek hij het meisje aan. Zo maar om recepten vragen. ‘Er hangen voorwaarden vast aan het recept ja.’ Klonk het op een mysterieuze toon.

Voor even richtte hij zijn blik op Rhys die bezig was met de tapinstallatie. Een knul die zeker zijn werk goed deed, nooit klaagde maar vooral ook iemand waarmee hij zelf graag achter de toog stond. Het was haar vraag die hem weer deed opkijken. Haar gezicht was inmiddels versomberd wat er voor zorgde dat er een bezorgde frons ontstond op zijn voorhoofd. ‘Toestemming heb je zeker. Maar anders kijk ik er straks wel even naar, als het dan iets erger is dan bel ik wel een loodgieter die het komt fiksen. Ik ben blij dat je het komt zeggen.’ De laatste dagen had hij gemerkt dat er aan beneden in de toiletten ook wat mankementjes waren maar dat waren vooral wat bouten geweest die los waren gekomen, zaken die al opgelost waren. Maar dat het ook tot boven was doorgetrokken bezorgde hem wel enige bezorgdheid. ‘Misschien laat ik een van de dagen wel even een routine controle doen, dan moet je maar doorgeven wanneer je niet thuis bent.’ Besloot hij het onderwerp mee af te sluiten. ‘Daar moet je Rhys voor bedanken.’ Grijnde hij breed.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 153

Character Profile
Alias: IOrigins
Age: 19
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   di maa 06, 2018 9:38 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

‘De kindjes eten je niet op hoor,’ was zijn grappende antwoord op Sals angstige reactie. Ze grijnsde wel naar hem terug, maar was er niet helemaal op gerust. Haar favoriete barman kon ieder moment terugkomen met zijn kleding in flarden en tandafdrukken van een incident dat hem waarschijnlijk hondsdolheid had gegeven. Of rode hond… of wat was dat met kinderziektes? Ze was er zich natuurlijk van bewust dat ze zelf een kind was geweest, maar dat vond ze eigenlijk nooit een goed argument tegen haar mindset. Als alle kinderen waren zoals zij als kind was geweest… Dan had de wereld iets te vrezen. Als je het aan haar vroeg, leefde Tobias er een moedige woensdagnamiddagbesteding op na. Dat was echter niet het enige waar ze haar hoed voor hem voor afnam; die chocolademelk die ze besteld had was ook een zeer bewonderenswaardige creatie. Even daarvoor, toen ze haar bestelling had geplaatst, had ze -niet geheel onterecht- een blik toegeworpen die aangaf dat er wel anders van haar verwacht werd. Tobias probeerde haar keuzes die sterke drank betroffen recht te praten. Dit keer niet als het verstandige broederfiguur, maar als de losbandige barman die zich daar dicht onder het oppervlak verborg wanneer Sal een gesprek met hem voerde. Het was dan ook iets dat ze lacherig benadrukte. ‘Wel, je bent nu eenmaal aan het praten met een rot in het vak.’ Ze haalde haar schouders op. Dat was waar. Van zijn ervaring en passie, zou je verwachten dat Tobias eigenlijk ergens in zijn veertigste levensjaar moest zijn. Die jaren werk werden er automatisch wel bijgedacht. ‘Maar je kan niet ontkennen dat ik geen gelijk heb,’ probeerde hij nog. Sal stak haar wijsvinger in de lucht om te beamen. ’Ik kan niet ontkennen dat je… huh?’ Een frons vol nadenkrimpels verscheen op haar gezicht terwijl ze zich een weg door al die ontkenningen poogde te banen. Ach, ze had een lange dag school achter de rug, ze mocht best wel eventjes in de war zijn om iets dat te simpel leek. ’Je hebt gelijk,’ wuifde ze het dus maar weg. Een tikkeltje afwezig, want met grote ogen zag ze iets nét wat interessanters tegemoet. Chocoladehemel.

Haar subtiele hint waarmee ze het recept aangereikt gehoopt had te krijgen, leverde haar helaas niets meer op dan een strenge blik. Niet dat ze anders had verwacht, Tobias kende ook heus wel de trots om het niet zomaar uit handen te geven. ‘Er hangen voorwaarden vast aan het recept ja,’ sprak hij mysterieus. Zijn antwoord was een teleurgestelde pruillip. ’You could tell me, but you’d have to kill me?’ gokte Salomée op beteuterde toon. Het bij de pakken neerzitten verging haar echter snel toen ze vlug één van de marshmellows van de slagroom plukte en die in haar mond stak. ’Geeft niet hoor,’ grijnsde ze. ’Dit mag best mijn laatste avondmaal zijn.’ Ze realiseerde zich -met een dromerige blik op haar drankje- dat het niet bepaald een schijf-van-vijf-type avondmaal was, maar gezond eten deed ze ook wel als ze dood was.

Er was haar te binnen geschoten waarom ze de Freudiaanse vergissing -of beslissing- had gemaakt hier binnen te stappen. Ze moest haar huurbaas nog iets vragen over het lek dat ze een aantal weken geleden ontdekt had. Inmiddels woonde ze geruime tijd boven de bar, maar gelukkig was het stekje tot op heden prima in orde geweest. Wat ze moest doen als er iets mis was, wist ze dus nog niet. ‘Toestemming heb je zeker. Maar anders kijk ik er straks wel even naar, als het dan iets erger is dan bel ik wel een loodgieter die het komt fiksen. Ik ben blij dat je het komt zeggen.’ Haar gezicht klaarde een beetje op. ’Oh dat zou echt super zijn ja!’ Toegegeven, hoe geëmancipeerd en zelfstandig ze ook wilde zijn, wist ze niet hoe slim het was om haar met een gereedschapskist alleen te laten. ‘Misschien laat ik een van de dagen wel even een routine controle doen, dan moet je maar doorgeven wanneer je niet thuis bent.’ Dat klonk al helemaal als muziek in haar oren! Sal knikte hevig, aangevend dat ze dat helemaal geen slecht plan vond. Als ze kon voorkomen dat vitale functies in haar huis uitvielen, -zoals de televisie en de koelkast, de twee belangrijkste objecten natuurlijk- dan schreef ze zich daarvoor in! ’Ik ben eigenlijk de rest van de week overdag wel pleiten. Behalve dan zondag,’ grijnsde ze. Hij wist wat ze bedoelde, zondagen waren om de verloren slaap van zaterdagnachten in te halen. ‘Daar moet je Rhys voor bedanken,’ speelde hij haar compliment door. Sal haalde haar schouders op, zette haar handen voor haar mond en riep; ’Thanks Rhys!’ Vervolgens draaide ze zich weer naar Tobias. ’Als ik je van je werk afhoudt moet je me maar gewoon naar mijn kamer sturen hoor.’ Eerst grijnsde ze, maar toen zette ze een perfect gepolijste glimlach op, als een perfecte dochter die ze nooit was geweest. Het gaf haar een vertrouwd gevoel dat hij de enige was waarbij ze deze inside joke kon opbrengen. Ze warmde haar handen aan de beker en goot een paar slokken naar binnen. Ah, het leven was goed.

_________________
Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them

[ Salomée Adkins ] . [ Penelope Malone ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: High Highs to Low Lows   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
High Highs to Low Lows
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Sundberg :: Town Square :: Bar-
Ga naar: