INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Wren Máraz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 229

Mutant Profile
Alias: The Dictator
Occupation:
Mutation: Omni Negation - Cold Stare - Sonic Scream
BerichtOnderwerp: Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all   ma nov 27, 2017 6:45 pm

Uit pure ellende was ze maar gaan shoppen. Wren had niet veel geld en hoewel ze veel was kwijtgeraakt op Genosha, waren er geen dingen die ze nu meteen nodig had. En voor extra dingen had ze toch niks over. Gelukkig had ze nog een telefoon van iemand kunnen jatten nadat die op zeer mysterieuze wijze gebroken was, anders had ze nu ook al geen telefoon gehad.
Maar nee, de echte reden dat Wren eventjes weg moest uit huis 66 was het level testosteron daar. Ze hield veel van de Springs broertjes en ze had weinig problemen met de andere twee mannelijke inwoners, maar het waren gewoon teveel mannen. En hoewel één van de andere huisgenoten een meisje was, leek die nogal introvert en was ze niet Wrens type. Wren had besloten dat het nieuwe meisje eigenlijk best wel saai was - hoewel ze daar als bewijs alleen een eerste indruk voor had.
Ze miste het roddelen, anderen uitlachen, vals doen, maar ook gewoon praten over kleding en jongens en stomme vakken. Samen huiswerk gaan maken maar dan eigenlijk helemaal niks doen. Nerds spotten. Dat soort simpele dingen miste ze eigenlijk wel.

Wrens eigen geniale idee was geweest om te gaan shoppen. Of in ieder geval, rond te hangen in het winkelcentrum. Toen ze was begonnen, in een wat zoet stemmetje, over hoe graag ze wel niet iemand wilde hebben om haar te helpen met kleding te dragen.. Toen waren de jongens gelijk al afgehaakt, precies zoals ze hoopte. Even wat tijd zonder al die gasten.
Nu was haar enige wens nog dat ze een leuk iemand tegen zou komen, dan was haar dag helemaal een succes. Vooralsnog had ze nog niet zoveel succes. Niet dat ze al actief gekeken had; Wren had namelijk iets veel interessanters gezien. Haar initiële doel was ze even vergeten terwijl ze naar de kleurrijke etalage liep.

Haarverf. Haar eigen supply was verbrand op Genosha, dus ze moest eigenlijk weer wat hebben. Haar zoals zij het had kostte meer onderhoud dan mensen beseften. Je moest goed het kleuren bijhouden, want uitgroei was helemaal niks. Wren tikte bedachtzaam met haar vinger tegen haar kin terwijl ze in een bak met allemaal verschillende soorten haarverf tuurde, op zoek naar de goede kleur. Het was een twee voor één actie... Of een twee voor niks, stelde een zacht stemmetje in haar hoofd voor. Wren had wel vaker kleine dingetjes gestolen, was een paar keer met de politie in contact geweest maar was er niet bang door geworden. Ze had niet zoveel geld en ze had wel veel haar dat aandacht verdiende. Twee pakketjes zouden ze toch niet missen? Ze had niet voor niets een mooie tas bij zich om eventuele aankopen in te dragen..
Ze pakte meerdere pakjes met verschillende kleuren vast en liet de tas openhangen. 'Hey, pssst,' siste ze tegen de persoon die naast haar was komen staan om ook in de bakken met uitverkoopspullen te gaan kijken. De persoon zag eruit als iemand van haar leeftijd, niet te uptight, gewoon normaal. Moest lukken.
'Hey,' herhaalde Wren. 'Blijf even zo staan, okay?' De persoon was gelukkig net tussen Wren en het blikveld van de medewerker in de winkel gaan staan, lucky her! Razendsnel probeerde Wren wat van de pakketjes in haar tas te schuiven. Als de ander nu even aardig genoeg was om mee te werken en geen klikspaan bleek te zijn...

_________________

Credits to Ems <3
Dat GIF <3:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 79

Mutant Profile
Alias: IOrigins
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
Mutation: Supernatural Eye: Hypnosis, Clairvoyance & Penance Stare
BerichtOnderwerp: Re: Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all   ma nov 27, 2017 10:05 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

Met een zucht knoopte Salomée haar schort los om deze vervolgens op de hoop in het magazijn te dumpen. Pauze. En er was geen versie van het universum waarin de Française die op een boterhammetje kanend en aan een stoel gekluisterd door zou brengen. Nee, ze stond al de hele dag gevangen achter dat kleine balietje. Het was ontzettend rustig geweest vandaag in het koffietentje, en als er iets was waar ze niet tegen kon, was het zich vervelen. Er was vast genoeg leven in de rest van het centrum. Of hopelijk na de pauze, als mensen het winkelen zat waren en even wilde opladen onder het genot van een warm drankje. Ze bond haar bruine lokken in een hoge staart en verruilde de doorzichtige nepglazen voor haar zonnebril. Dat was toch altijd veiliger als ze er zeker van wilde zijn dat haar mutatie niet per ongeluk iemand zou beïnvloeden. Niet dat het voor het individu schadelijk was, voor zover ze wist, maar het veroorzaakte vervelende aanvallen waarbij ze de herinneringen of actuelere belevenissen van degenen die ze had gehypnotiseerd beleefde alsof ze het met haar eigen ogen opnam. Het was dus niet enkel een voorzorgsmaatregel omdat ze nu eenmaal zo verstandig was of zo'n groot verantwoordelijkheidsgevoel had naar haar medemens.

Een vriendelijk herfstzonnetje begroette haar en ze liet haar ademhaling ontsnappen en haar schouders zakken. Gelukkig was tenminste het weer aardig voor haar. Nadat ze even wat zon op had genomen, besloot ze een bezoekje aan de drogisterij te brengen; haar rode lippenstift moest ernstig nodig worden aangevuld. Zoals Salomée dat echter deed, raakte ze helemaal afgedwaald in allerlei verschillende paden, volledig geleid door allerlei impulsen. En zoals dat ging bij haar, bevond ze zich plotseling tussen de schappen met haarverf. Met haar ogen ging ze alle verpakkingen af, overwegend welke kleurverandering haar het beste zou staan. Blond...? Haar vingers reikte naar het betreffende pakje, dat ze onder haar arm schoof om vervolgens haar contante geld uit te tellen. Ze moest natuurlijk wel haar huur kunnen blijven betalen en met dit baantje zou ze er waarschijnlijk niet bepaald komen. Bij het horen van een gesis naast zich, keek Sal op. Het eerste wat opviel aan de persoon die haar had aangesproken, was haar felgekleurde haar. Het meisje was aan de kleine kant, en Sal was met haar Franse lengte blij iemand te ontmoeten naar wie ze niet op hoefde te kijken. Vragend bleef ze staan om haar aan te kijken. 'Blijf even zo staan, okay?' Met een verwarde frons tussen haar wenkbrauwen bekeek ze de opvallende verschijning. Toen pas drong het tot haar door wat ze wilde doen. Een grijns verscheen rond haar lippen. Met wat leek op geoefende vingervlugheid schoof het meisje een aantal pakjes in haar tas. Voor ze haar tas dicht kon doen, stopte Salomée er in een impuls haar pakje blonde verf erbij. Ze gunde haar letterlijke partner in crime nog een scheef grijnsje. 'Ervaring?' vroeg ze zachtjes, meer doelend op de haarverf dan haar bestaan als dievegge. Misschien kon ze het meisje vragen haar te helpen met haar verfdebuut.

_________________

Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Wren Máraz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 229

Mutant Profile
Alias: The Dictator
Occupation:
Mutation: Omni Negation - Cold Stare - Sonic Scream
BerichtOnderwerp: Re: Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all   wo nov 29, 2017 9:49 pm

Het was een oud trucje; je pakte meerdere objecten, in dit geval meerdere kleuren, en zette er minder terug dan je gepakt had. Het viel wat minder op als mensen toch al niet zo goed opletten, en Wren had nu het extra voordeel van een blokkade tussen haar en het winkelpersoneel. Ze kon een grijns dan ook niet onderdrukken toen ze enkele pakjes blauwe haarverf in haar tas gooide.
Heel even was Wren bang dat de ander haar zou verlinken. Op het eerste gezicht zag het meisje er namelijk nogal onschuldig uit. Het typje dat huilend naar de manager zou rennen en zou zeggen dat een blauwharig meisje haarverf had gestolen. Het excuusje dat ze al blauw haar hád en geen verf hoefde te stelen zou al snel niet meer werken als ze in haar tas keken.

Maar het viel alles mee. De ander slaagde erin een paar approval points te winnen in Wrens boekje, iets wat even snel goed als fout kon gaan. Ze grijnsde zodra ze doorkreeg wat Wren van plan was, iets wat haar wel beviel. Een beetje guts, schijt aan de regels, die dingen. Stopte er zelfs nog een pakje haarverf bij, wat Wren toestond. So far had het meisje dat immers wel verdiend.
Wat ze trouwens ook fijn vond, was dat haar medestander ook niet zo groot was. Wren had gelijk een multiplier x3 staan op dat soort mensen, omdat ze dan veel minder het gevoel had zich te hoeven bewijzen. Wren besloot één van de twee pakjes die ze over had, die niet blauw waren, terug te zetten. Wie weet, misschien kon ze Allen of Charlie overtuigen haar te helpen iemand zijn haar in een verschrikkelijke kleur groen te verven! Allemaal leuke dingen die je ermee kon doen. Okay, nu alles was opgeruimd moest ze maar snel de tas sluiten en de winkel uit.. Met wat geluk was Sundberg niet in staat te investeren in super geavanceerde winkelbeveiliging en ach ja, anders zou ze het wel merken.

Wren lachte naar het andere meisje, dat haar een vraag stelde. Kom op, ze konden nu geen verdacht gesprek gaan houden. 'Dat is geheim!' riep ze dan ook vrolijk als antwoord. Alles wat je zei kon en zou tegen je gebruikt worden. Eerst maar eens die winkel uit, dan zagen ze wel verder. 'Kooooom,' ging Wren enthousiast verder. 'Ik zag nog wat leuks in die winkel waar we net waren, weet je nog? Ik wil dat shirt toch!' Leugens, maar hopelijk zou het meisje op haar intenties oppikken. Dit was één van de dingen waar Wren wel degelijk erin slaagde haar brein te gebruiken, je zag het niet zo vaak. Het was een bijzonder moment van de intelligente Wren die eens tevoorschijn kwam in haar natuurlijke habitat. Maar de intelligente Wren hield niet van school.. Tja, daar was niks aan te doen!

Wren beende vrolijk naar buiten, triomfantelijk toen ze merkte dat er inderdaad geen alarm afging. S-l-e-c-h-t, maar zij zou hier niet over klagen! Even keek Wren om, of het andere meisje haar gevolgd had. Het zou jammer zijn als ze haar partner in crime nu al kwijt was. Misschien kon hier nog wat leuks van komen, vooral omdat ze eindelijk een leuk meisje tegen was gekomen, in plaats van meer jongens. Wren zou zo'n gegeven beer niet in de bek kijken.. ofzo.
'Dusss, thanks!' zei Wren, toen ze op een goede afstand van de winkel waren. 'Dat was some solid help! Ik ben Wren, aangenaam.' Wren stak haar hand niet uit, dat was voor losers. Veel te veel gedoe. Zij had een belangrijke buit om vast te houden, dat zou de ander vast wel begrijpen.

Over die buit gesproken, hij was niet helemaal van haar. Wren graaide in de tas en inspecteerde de haarverf even. Blond, hmm? 'Dus jij gaat ook voor cooler dan cool?' vroeg Wren, duidend op de verf, natuurlijk. Je haar verven was duidelijk voor coole mensen, aangezien zij het deed. En Wren had als een ace detective bedacht dat, als het meisje nu geen blond haar had, dat ze dus van plan was om te verven. Slim, of wat?
'Ugh, hier praten is vervelend,' besloot Wren ineens. Het was niet echt logisch, maar ze was het hier staan even zat en wilde wat anders gaan doen. 'Ideeën?' DENK SNEL, dit kon de ander punten kosten! Wren keek haar afwachtend aan, nu haar aandachtsspanne nog aan het begin van de boog was. Niet dat ze zo picky was, maar zij had net al het harde werk gedaan dus ze liet het verder denken aan de ander over. Beter kwam ze met een goed plekje. 'Ik wil nog niet terug naar huis,' legde ze terloops uit aan de ander, om zich toch wat nader te verklaren. 'Ik woon in een huis met bijna alleen maar jongens, dus je moet eens weten hoe fijn het is om een meisje tegen te komen!' Dus, beter laat je me niet gelijk achter, dacht Wren tegen zichzelf. De middag was nog jong, dus de avond helemaal!

_________________

Credits to Ems <3
Dat GIF <3:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Salomée Adkins
avatar
Class 2
Aantal berichten : 79

Mutant Profile
Alias: IOrigins
Occupation: Student Psychology & Barista at coffee house
Mutation: Supernatural Eye: Hypnosis, Clairvoyance & Penance Stare
BerichtOnderwerp: Re: Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all   vr dec 08, 2017 4:12 pm


JE VOIS LA VIE EN ROSE

Winkeldiefstal. Iets waar Salomée over het algemeen graag Zwitserland in wilde zijn. Jaja, het was een zonde en een overtreding en meer van dat soort dingen, maar ze had er op het moment eigenlijk wel zin in. En het was niet alsof deze dollarstore er ook maar iets onder zou lijden. Vandaar dat ze er waarschijnlijk neutraal in stond. Nu werd ze echter door de blauwharige vreemdeling over de streep getrokken. Ze wist niet wat het was, misschien de avontuurlijke twinkeling die beide meisjes in hun ogen hadden, maar om de een of andere reden voelde ze zich meteen op haar gemak. Sal was bereid haar te helpen, ware het niet dat ze het niet kon laten om ook zichzelf eventjes te trakteren. Op het moment dat ze dat deed, voelde ze hoe de adrenaline kwam opzetten -en mán wat hield ze van dat gevoel. Het voelen van het bloed dat door haar aderen raasde, was dan ook iets wat ze met beide armen omsloot.

Hun eerste woordenwisseling verliep wat mysterieus, maar toen het meisje abrupt het onderwerp veranderde, besefte Sal dat dit onderdeel was van haar tactiek. ‘Ik zag nog wat leuks in die winkel waar we net waren, weet je nog? Ik wil dat shirt toch!’ nodigde ze haar mee uit de leugen in. Een wat wrange grijns verscheen op Sals gezicht, en ze was blij dat ze van de winkelmedewerkster afgekeerd stond, want dat zag er sowieso verdacht uit. ’Jaa, die gele stond je zo nice,’ hypte ze met haar mee. Het meisje had zich in beweging gezet, en Salomée liep haar rustig achterna. Niet te veel argwaan opwekken bij het winkelpersoneel natuurlijk. Even voor het meisje dat haar voorging de uitgang naderde, slikte ze. Om eerlijk te zijn was dat niet iets waar ze over na had gedacht, een alarm. Haar zorgen waren echter van korte duur want a) ze kwam al snel tot het besef dat ze simpelweg haar mutatie kon gebruiken om hen uit zo’n situatie te redden en b) van een alarm was niet eens sprake. Een lichte grijns strekte zich over haar tanden. Het meisje keek naar haar om, en wierp haar een enthousiast bedankje toe. Sal glimlachte een geen dank. Ondanks dat ze hier nu al een tijdje woonde, naar school en werk ging en regelmatig het nachtleven verkende, was ze er nog niet in geslaagd om echt iets met iemand te delen. Niet iets wat niet zo godvergeten oppervlakkig was, tenminste. Dit was… interessant. Eindelijk. Actie in de tent. Ze hield haar hoofd schuin, hopende dat het meisje het ook zag zitten om het niet hier al af te breken. Daarbij… ze had Sals haarverf nog in haar tas.

‘Dat was some solid help! Ik ben Wren, aangenaam.’ Salomées lippen krulde op in een scheve grijns. Dat was een goed teken. ’Salomée, maar zeg maar gewoon Sal hoor. Veel minder moeite,’ paste ze haar standaard riedeltje van ‘Salomée, zeg maar Sal’ lichtelijk aan de blauwharige aan. Deze begon overigens in haar tas te graaien en haalde er het pakje uit wat Salomée nog even snel mee had gescoopt. Bedenkelijk inspecteerde ze de kleur en Sal hield haar hoofd schuin, benieuwd wat ze er van zou gaan zeggen. ‘Dus jij gaat ook voor cooler dan cool?’ Sal grijnsde en knikte. Of ja, dat was dus wat ze een minuut geleden had besloten. Haar kennende was de kans groot dat ze zich zodra haar pauze was afgelopen alweer had bedacht. Al zag het meisje haar gestolen goed vasthield er wel erg zeker van haar zaak uit, dus wellicht wist zij haar wel te overtuigen. ‘Ugh, hier praten is vervelend,’ kondigde ze aan -een statement waarmee Sal het op zich wel eens was. ‘Ideeën?’ zette ze haar voor het blok. Hmm… Haar oog had wel al iets aantrekkelijks gespot ja. Voor ze echter haar idee voor kon leggen, had het meisje alweer van allerlei woorden over haar lippen rollen. Sal vond het wel gezellig, daar niet van. ‘Ik wil nog niet terug naar huis,’ legde ze verder uit. ‘Ik woon in een huis met bijna alleen maar jongens, dus je moet eens weten hoe fijn het is om een meisje tegen te komen!’ Ze kon het niet laten. Haar lichaam begon op een vreemde manier te tintelen. Mutant. Ze woonde in een huis samen met een heleboel andere jongeren? Sundberg was niet echt een plek voor studentenhuizen en als hier al studenten woonden dan waren ze wat, wel… conservatiever dan de verschijning van Wren. Ze schudde zich even mentaal door elkaar; het meisje verwachtte een antwoord. Ze grijnsde naar haar, met een schuin oog op dat wat ze zojuist al gezien had. ’Je hoeft ook nog niet terug naar die testosteronbom hoor,’ sprak ze mysterieus. Toen pakte ze haar hand beet en trok haar mee. ’Honger?’ sprak ze grijnzend naar achteren, terwijl ze richting het met kerstlampjes uitgedoste kraampje beende. Gratis currywurst. Dat was wel iets dat ze met haar mutatie kon fixen.

_________________

Hide your .e.y.e.s.  darling, people can see your heart through them
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Wren Máraz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 229

Mutant Profile
Alias: The Dictator
Occupation:
Mutation: Omni Negation - Cold Stare - Sonic Scream
BerichtOnderwerp: Re: Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all   Gisteren om 8:44 pm

Missie succes! Wren kon de blije grijns op haar gezicht niet langer verbergen toen ze de winkel uit was. Damn, was dat even makkelijk geweest. Vooral met de hulp van haar nieuwe MVP, die mocht niet vergeten worden. Daarom besloot Wren zich gelijk te herinneren dat zij ook een deel van de buit mocht hebben, voordat ze alles vrolijk mee zou nemen en Allens haar blond zou verven.
Wren dacht er geen moment over na dat ze wel belachelijk veel geluk had gehad, aangezien 99% van de algemene populatie van Sundberg haar natuurlijk nooit geholpen had met haar petty crime. Maar het was gelukt, dus daar hoefde ze helemaal niet over na te denken! Het was een 50% kans of dingen zoals dit lukten, toch? Het ging goed, of het ging mis. Zo simpel kon het leven zijn.

Eenmaal buiten begon Wren het nieuwe meisje met vragen en stellingen te bombarderen, deels om te zorgen dat ze niet weg zou gaan. Kom op, ze had vrouwelijk gezelschap nodig, een vriendin, iemand die géén jongen was! Mutant of gewoon mens, dat maakte Wren dan weer helemaal niks uit. Zolang ze het maar gezellig konden hebben, van de dag een avontuur konden maken. Tja, Wren had nu eenmaal hoge verwachtingen van haar nieuwe beste vriendin. Voor vandaag, in ieder geval.
Oh, Salomééé? Hoe zei je dat? Het mocht Sal zijn, mooi. Anders had ze nog een rare bijnaam voor haar moeten verzinnen. 'Sal it is,' besloot Wren enthousiast, maar liet het meisje het wel even weten. Voor nu zou ze aan een last minute bijnaam ontkomen, wat goed nieuws was gezien Wrens gelimiteerde creativiteit. Sal had immers wel gelijk; die hele naam was veel te veel moeite en tijd en tijd was geld! Of tenminste, dan toch voor hardwerkende mensen. Ach, zij werkte ook hard. Alleen niet iedere dag.

Wren keek even heen en weer tussen het pakje en het meisje. 'Ja, blond moet helemaal goedkomen,' zei ze, vanuit haar oneindige ervaring met elke kleur die blauw was. Maar als ze zich probeerde voor te stellen hoe het eruit zag kon ze zich niet voorstellen dat het lelijk zou worden. Ze had genoeg mensen gekend die hun haar blond verfden en daar was het ook allemaal goed gekomen. Dan waarom nu niet? Wren zag geen reden waarom haar geweldige aanwezigheid geen invloed zou hebben op het succes van Sal's onderneming.
Maar toen was Wren het alweer zat om naar de haarverf te kijken en ze eiste van Sal dat ze een nieuwe suggestie zou geven, een nieuwe plek om heen te gaan. Wren wist eigenlijk stiekem helemaal niks van Sundberg, dus de ander zou wel moeten. En ze stelde niet teleur.

Sal pakte haar bij de hand en Wren volgde haar gewillig, direct verkocht door de vraag. Honger? 'Ja!' antwoordde ze enthousiast. 'Wat is Sundberg's specialiteit?' Niet dat ze andere dingen niet zou eten, maar het klonk wel posh. Wren wilde gewoon eens proberen om dat te zeggen. 'Of ben je iets heel anders van plan?' Ze dacht er niet eens aan haar hand los te trekken, iets wat ze normaal wel zou doen (strong independent woman), maar de gedachte aan eten dreef haar voorwaarts. Daarbij speelde ook blijdschap mee dat ze nog niet terug hoefde naar huis, dat ze nog even met ander gezelschap kon hangen. Maar zelfs als ze Sal daar dankbaar voor was, zou ze dat niet zomaar uitspreken. Wren was niet zo van de bedankjes en de verontschuldigingen, maar meestal was er aan haar gedrag wel te merken of ze je dankbaar was of niet.

Ohhh, een curryworst stand. Wren knikte goedkeurend. 'Wat is het grootste gerecht dat ze aanbieden,' probeerde ze te peilen. Ze mocht dan klein zijn, maar in verhouding was haar maag vast best wel groot. Of, dat dacht ze zelf dan. Want no way dat zij de kleinste curryworst ging nemen! 'En wat voor drinken hebben ze?' Ze kon de bordjes niet echt goed zien vanaf hier, dus ging ze dichter naar het karretje toe en sloot aan in de kleine rij die ervoor stond. Twee mensen maar, en de eersten waren net aan het afrekenen. Mooi.
'Dus, ik weet het. Nu moeten we nog beslissen of we take-away willen of betalen. En met take-away vraag ik me af hoe snel je kan rennen.' Wren keek redelijk serieus naar Sal. Het was duidelijk wat ze bedoelde; betalen of stelen en rennen? Het maakte Wren niet zoveel uit, maar ze wilde wel even de moraliteit van haar compagnon testen. Even kijken of er nog meer interessante verhalen uit dit kind te halen waren! Dan kon het nog eens goed gezellig worden.

_________________

Credits to Ems <3
Dat GIF <3:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all   

Terug naar boven Go down
 
Colour, colour in the mall, which is the cheapest of them all
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Sundberg :: Shopping Mall-
Ga naar: