INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Anything could happen [open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Esmee Verhoeven
avatar
Class 3
Aantal berichten : 34

Mutant Profile
Alias: Mindgirl
Occupation:
Mutation: Enhanced Speed, Mnemokinesis, Metempsychosis
BerichtOnderwerp: Anything could happen [open]   wo nov 15, 2017 12:33 pm

After the war we said we'd fight together

Het was een rustige doordeweekse dag waarop er niet veel klanten in de bar zaten. Niet dat Esmee het heel erg vond, want zo ging het nu eenmaal. Het weekend zou er wel weer voor opmaken, dat wist ze zeker. Zeker nu de studenten van het mutanten school op Genosha ook naar Sundberg waren gevlucht. Dit viel zeker te merken want ze hadden een heel wat nieuwe klanten in de bar. Het was hard werken maar Tobias wist dat ze dat niet erg vond, zelfs wel leuk vond. Ze werd er vrolijk van om zoveel mensen in de bar te zien en het maakte dat ze alleen maar harder haar best deed om de mensen te vermaken. Nu kon ze het eventjes iets rustiger aandoen, maar het was ook nog vroeg dus er kon verandering in komen. Met de nieuwe inwoners kon een doordeweekse avond misschien ook wel wat drukker worden dan verwacht, daar zal ze vast nog wel achter komen.

Ze was dus nu vooral bezig met het schoonhouden van de ruimte terwijl ze af en toe iemand aan de bar hielp, er waren nog niet zoveel mensen dus ze kon het even alleen. Als het drukker zou worden zou iemand moeten bijspringen, Tobias waarschijnlijk of het meisje die hier ook kwam te werken. Esmee had haar nog niet ontmoet maar dat zou nog wel komen. Het enige wat ze wist was de naam en dat ze een van de gevluchte studenten was. Grappig hoe eigenlijk zij zelf ook een mutant was maar altijd ervoor had gezorgd dat ze normaal over zou komen, en niet als een mutant. Nu zal ze al snel tussen de mutanten en zou ze als mutant misschien normaal zijn. Niet dat Esmee haar gaves zou gebruiken, ze zou misschien hoogstens haar snelheid kunnen gebruiken maar dit voelde erg vreemd om te doen. Zeker na jarenlang afleren om het te gebruiken.

Rustig haalde ze een doekje over alle tafels heen en zorgde ze ervoor dat alles er weer netjes en schoon uitzag. Dat was wel fijn voor klanten en heel belangrijk. Het hoorde bij een van de verantwoordelijkheden van werken in een bar en Tobias zou het zeker op prijs stellen. Vegen had ze al gedaan toen er nog geen klanten waren dus het zag er grotendeels al heel netjes uit. Ze eindigde uiteindelijk nog door een doekje langs de glazen kasten te halen en toen begon ze te merken dat de meeste mensen vrij waren. Het begon langzaam donkerder te worden en meer mensen stroomden binnen. Niet zo enthousiast als in een weekend en het was nog genoeg om in haar eentje te redden, maar toch genoeg om haar bezig te houden. Het was iets waar Esmee veel handigheid in had, want ze kon goed drankjes inschenken en afwassen terwijl ze met de mensen praatte. Vandaag waren er alleen weinig mensen alleen en waren ze grotendeels met elkaar aan het praten dus ze kon vrij rustig doorwerken. Zachtjes neuriede ze dan ook af en toe mee met de muziek die op de radio afspeelde.

Open

Open
notes

BY MITZI

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 102

Mutant Profile
Alias: Siren
Occupation:
Mutation: Siren Song
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   di nov 21, 2017 10:08 pm

Juliette kon er nog steeds niet van over dat alles voor de tweede keer hals over kop veranderd was. De eerste keer was het des te beter geweest maar ze wist niet goed hoe ze zich voelde over het feit dat Genosha er niet meer was. Het was namelijk een plaats waar ze zich misschien niet gelukkig maar ten minste veilig gevoeld had of toch veiliger dan waar ze vandaan kwam voor ze op het eiland beland was. Terwijl ze door de stille en natte straten van het Zwitserse Sundberg wandelde, met haar handen diep in haar zakken en haar kind verborgen in de opstaande kraag van haar jas besefte ze dat het veilige gevoel helemaal verdwenen was. Als was ze nu niet onveilig in de persoonlijke zin van het woord maar eerder de groep waartoe ze behoorde werd bedreigd door een kracht die misschien groter was dan die waartoe ze behoorden. Ze schopte tegen een herfstblaadje dat de stoep over kwam gerold met een verveelde zucht. Het bruine verdorde dingetje vloog de andere kant op en werd meegesleept door de zachte wind die door de smalle straten heen kwam en ze volgde het met haar ogen voor het verdween in een grotere massa van bladeren.

In de eerste weken in het nieuwe stadje had Juliette zich voorgenomen om te proberen een actieve rol in te nemen binnen de gemeenschap. Zo had ze zich eerst ingeschreven in de school om zo haar basisvaardigheden zoals lezen en schrijven bij te schaven. Ze had eerst getwijfeld om ook spreekklassen erbij te nemen maar haar Engels was zeker voldoende dankzij haar tijd op Genosha, zelfs ondanks het stevige accent dat te horen was met elke klank. Naast het volgen van klassen was ze op zoek gegaan naar een job die haar misschien wat zou kunnen helpen met socialer worden, niet dat dat iets was wat ze wou maar het werd haar al van op het eiland aangeraden om te werken aan haar social skills. Ze had bij enkele winkels gesolliciteerd maar de inwoners van het kleine stadje waren niet happig om een gevluchte mutant een studentenjob aan te bieden binnen hun etablissement. Na enige tijd was ze ook beginnen mailen naar verschillende horecazaken en na enkele afwijzingen had ze eindelijk een positieve reactie teruggekregen. Het was voor de gevel van die bar, ’O’Shaes’ dat ze nu stond, de lichten waren aan en een bordje aan de deur indiceerde dat ze geopend waren. Julie haalde haar handen uit haar zakken voor ze na een koppel de deur binnenwandelde, de hoeveelheid romantiek die afstraalde van de twee voor haar deed een koude rilling over haar ruggengraat rollen voor ze in de richting. De blondine had een verschrikkelijke hekel aan alles dat te maken had met relaties, liefde of romantiek, het waren dan ook drie termen waar ze geen voeling mee had.

Juliette liet haar ogen door de bar glijden en haar oog viel op een blondine die de tafels netjes aan het afwassen was. Het was niet druk in het kleine gebouw, enkele kleine groepen mensen waren over de tafeltjes verspreid en daarnaast waren ook nog enkele duo’s die gezellig aan het keuvelen waren aan de gezellige tafeltjes. Julie nam geduldig plaats aan de bar op één van de barkrukken en wachtte tot de blonde dame terug zou komen naar de bar. Aangezien zij de enige aanwezige werknemer leek te zijn. Eenmaal ze terugkeerde gooide Julie haar beste glimlach haar richting uit, ook al was ze zeker dat zelfs die niet honderd procent oprecht leek op haar gezicht. ”Rustig dagje?” vroeg ze terwijl ze haar stem op zijn aangename basistoon hield. Een voordeel van een Siren te zijn was dat haar stem ten alle tijden aangenaam klonk. Eenmaal ze de blondine haar aandacht had richtte ze haar blauwe ogen terug op haar, ”Aangenaam, ik ben Julie. Ik kom jullie vergezellen vanaf volgende week,” verduidelijkte ze haar aanwezigheid terwijl ze haar hand uitstak. Sociaal denken was wat ze op die moment probeerde te doen.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmee Verhoeven
avatar
Class 3
Aantal berichten : 34

Mutant Profile
Alias: Mindgirl
Occupation:
Mutation: Enhanced Speed, Mnemokinesis, Metempsychosis
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   wo nov 22, 2017 12:48 pm

After the war we said we'd fight together

Ondanks dat Esmee het liefste werkte op drukke dagen vond ze het niet erg om een paar rustige avonden op haar te nemen, het kon soms ook wel relaxed zijn, of verrassend. Soms kon het plots druk worden zonder dat je het verwachtte, dat gebeurde ook wel eens. Je kon de stroom van mensen nu eenmaal niet voorspellen, zeker niet nu er een nieuwe groep plaats had genomen in Sundberg. Tja, dat zorgde al even voor wat meer verrassingen, misschien was het daarom ook wel handig dat er een nieuw meisje aangenomen werd. Ze was dan nog wel een student maar ze kon hun makkelijk uit de brand helpen hier en het zou haar een goede werkervaring geven. Stiekem hoopte Esmee dat ze ook wel wat avonden mocht werken met dit meisje, er was niets mis met een beetje extra vrouwenpower achter de bar.

Deze avond waren er veel groepen, de alleenstaande mensen bleven een beetje uit maar die zouden ook vast wel komen. Het was altijd grappig hoe je een duidelijk verschil kon zien in mensen en hun redenen van waarom ze naar de bar gingen. Je had de groepen tieners die hier kwamen om te chillen, maar je had ook de groepen ouderen die hier vooral kwamen voor hun kroegspelletjes. Volwassenen kwamen vaak om bij te praten met vrienden of kennissen. Dan had je de vrijgezellen die hier kwamen om misschien een leuke andere single te vinden, of puur de seks zoekers die maar op een ding uit zijn. Gelukkig waren die laatste hier niet al te veel, en als ze hier waren zochten ze niet al te veel problemen. Naast die mensen had je de mensen die probeerde weg te komen van hun leven, omdat deze niet helemaal liep zoals ze wilden. Deze mensen wilde vaak wel praten en waren ook niet meer weg te krijgen aan het eind van de avond, iets wat Esmee wel zielig vond maar ze ging er professioneel mee om.

Het was haar wel opgevallen dat er een jong meisje binnen was komen lopen en ze had haar ook kort aangekeken terwijl ze naar de bar liep. Ze leek alleen te veel in het rond te kijken om het op te vallen. Rustig aan ging Esmee door met haar werkzaamheden en hield ze ook een oogje op mensen die mogelijk een drankje wilde bestellen. Toen het meisje was gaan zitten was Esmee meteen dichter komen staan en keek ze het meisje met een glimlach aan. Ze wilde vragen of ze haar misschien aan een drankje kon helpen maar voordat ze haar mond open kon doen kreeg ze zelf al een vraag. ”Rustig dagje?” Vroeg ze waarop Esmee weer even haar mondhoeken wat verder optrok. ”Ja, meestal wel op de doordeweekse dagen, maar het weekend maakt het vaak wel weer goed.” Liet ze vriendelijk weten. ”Aangenaam, ik ben Julie. Ik kom jullie vergezellen vanaf volgende week,” Sprak het meisje vervolgens waarop Esmee haar meteen aangenaam verrast aankeek. ”Oh, dus jij bent de student die hier is aangenomen.” Zei ze vrolijk terwijl ze haar hand schudde. ”Ik ben Esmee, je aanstaande collega hier.” Ging ze vrolijk verder, want ze vond het oprecht leuk om het meisje te ontmoeten. Ze was vrij makkelijk in vrienden maken en ze gokte dat dit ook niet moeilijk zou worden. ”Heb je er al zin in?” Vroeg ze vervolgens waarna ze bijna vergat dat ze het meisje nog geen drankje had aangeboden. ”Kan ik je trouwens ook een drankje aanbieden?” Vroeg ze vervolgens uit vriendelijk. Ze ging er niet vanuit dat Tobias een meisje zou aannemen die niet oud genoeg zou zijn om drank te mogen schenken, dus die vraag stelde ze niet want ze ging er niet van uit.

Open
notes

BY MITZI

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 102

Mutant Profile
Alias: Siren
Occupation:
Mutation: Siren Song
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   wo nov 22, 2017 10:16 pm

Terwijl ze rustig haar weg baande in de richting van de bar har Julie alles rondom haar in haar opgenomen. Door de jaren heen had ze geleerd om ten allen tijden aandacht te besteden aan kleinere en grotere details. Een duo vrienden in de verre hoek van de ruimte leken een discussie te hebben over iets dat Julie niet kon opvangen omdat ze zo ver weg stond. Het bleek echter iets onbenulligs te zijn aangezien een van de beide vrienden na enkele tellen alweer lachte. Een grotere groep oudere mannen leken zich te amuseren met een kaartspel terwijl ze genoten van een koud biertje en ze glimlachte, of probeerde toch, naar één van hen toe die vriendelijk knikte in haar richting. Nog enkele andere tafeltjes waren bezet met mensen die een gezellig gesprek leken te voeren over alledaagse onderwerpen en nog enkele anderen keken haar achterdochtig aan. Het was iets dat haar opgevallen was in de afgelopen dagen. Niet alle inwoners van het kleine stadje waren gelukkig met de grote groep vreemdelingen die gearriveerd waren. Daar bovenop waren die vreemdelingen ook nog eens mutanten, dit droeg helemaal niet bij aan het vertrouwen dat de oudere generatie had in de groep studenten.

De barstoel waarop ze plaatsnam balanceerde op die smalle grens tussen te hard en te zacht en ze was aangenaam verrast want het duidde erop dat iemand echt ingezeten had met de inrichting van de gezellige bar. Ze zat nog geen volledige tel neer wanneer de andere jonge dame in actie schoot en haar richting uit wandelde naar de bar. Dat was dan ook meteen het moment waarop ze besloot om de jonge dame een vraag te stellen. Daarna besefte ze dat ze misschien had moeten wachten tot de andere persoon zichzelf voorstelde of haar iets vroeg maar in haar sociale incapabiliteit wist ze soms nog niet precies was de correcte volgorde was van dat soort zaken. Julies blik gleed nogmaals door de zaal wanneer de blondine haar vraag beantwoordde, het was rustig maar er hing een aangenaam geroezemoes in de lucht wat een gezellige indruk gaf. Haar blik richtte ze terug op de brunette voor ze zich voorstelde en de reactie leek verrast, maar aangenaam verrast en Julie was meteen verward. De jonge dame achter de bar was echter niet in fout, het was gewoon dat Julie moeite had met te plaatsen wat welke emotie veroorzaakte. “Aangenaam Esmee,” beantwoordde ze de voorstelling met een kleine glimlach die ze probeerde er niet te geforceerd te laten uitzien. Ze liet de naam van haar tong rollen, alsof ze hem wou testen voor de eerste keer. Juliette keek er wel naar uit om te werken in de gezellige zaal en haar aanstaande collega leek helemaal geen slecht persoon. ”Eigenlijk wel, ik denk dat het leuk kan worden,” beantwoordde ze de volgende vraag van de blondine. Julie had er ook echt zin in al was ze ergens ook wel bang dat ze klanten zou gaan afschrikken met haar rare emotieloze gezichtsuitdrukking die permanent op haar gezicht plaatsvond.

”Een glaasje water alstublieft,” bestelde ze haar dringen voor ze haar blik over de verschillende flessen sterke drank liet glijden. Het assortiment was uitgebreid, zeer uitgebreid en dat wist ze wel te appreciëren. Meerdere soorten van hetzelfde kunnen aanbieden was altijd een pluspunt en het bood een fantastische mogelijkheid tot vele verschillende cocktails. ”Werk jij hier al lang?” vroeg ze aan het meisje eenmaal ze haar blik terug op haar gericht had. ”En hoe is het om hier te werken? Leuke collegas?” vroeg ze verder. Julie was niet de meest sociale persoon maar ze was wel verschrikkelijk nieuwsgierig en dat was wat haar aanzette tot vragen stellen en soms zelfs tot te veel vragen stellen.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmee Verhoeven
avatar
Class 3
Aantal berichten : 34

Mutant Profile
Alias: Mindgirl
Occupation:
Mutation: Enhanced Speed, Mnemokinesis, Metempsychosis
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   do nov 23, 2017 2:16 pm

After the war we said we'd fight together

Zelfs voor een doordeweekse avond vond Esmee dat het redelijk druk aan het worden was, er kwamen meer mensen binnenwandelen dan normaal. Het was niet dat ze het niet aankon, want zo druk was het ook niet. Je zou het nog rustig mogen noemen, maar er hing wel een gezellige sfeer. Veel mensen leken zich wel te vermaken en dat zorgde ervoor dat de plaats er goed uit zag. Het zou wat anders zijn als er allemaal nukkige mensen zouden zitten. Dit was gewoon een kwestie van lekker doorwerken met het vrolijke geroezemoes op de achtergrond, wat haar liet weten dat het wel goed ging. Het jonge meisje dat binnen kwam lopen leek niet erg veel emoties af te stralen maar Esmee kon wel aan haar rondkijken opmerken dat ze nieuwsgierig was, of ze had het volledig verkeerd natuurlijk. Toch, meestal had haar mensenkennis het wel altijd aan het goede eind.

Het meisje stelde een vraag waarop Esmee gemakkelijk antwoord gaf, ze werkte inmiddels al lang genoeg in de horeca om niet meer verlegen te zijn in de buurt van mensen. Ze had een vrolijke, spontane uitstraling en kon goed opschieten met mensen doordat ze zo aardig was. Er zat letterlijk geen greintje kwaad in het blonde meisje. Al snel kwam ook de reden naar voren waarom dit meisje hier was gekomen, ze kwam hier namelijk werken. Natuurlijk wist Esmee wel precies wie ze was, want ze was er wel op voorbereid. “Aangenaam Esmee,” Zei het meisje terug waarop zij vriendelijk terug glimlachte. Toch kon ze het niet negeren dat het een klein beetje leek alsof ze een glimlachje aan het forceren was. Ze kon niet echt plaatsen of dat kwam van verlegenheid of dat ze het niet echt leuk leek om te gaan werken in de bar, maar ze ging maar van het eerste uit. ”Eigenlijk wel, ik denk dat het leuk kan worden,” Liet ze weten op de vraag die Esmee had gesteld, iets wat haar liet weten dat het meisje het toch wel leuk leek, dus dat was niet de reden. Gelukkig maar! Het leek Esmee wel leuk om een collega erbij te krijgen.

”Een glaasje water alstublieft,” Liet Julie weten waarop Esmee lachend knikte. Niet helemaal wat ze verwacht had maar oké dat was natuurlijk prima. Ze ging nooit iemand erop aandringen om alcohol te drinken, dus ze zou haar gewoon een glaasje water geven. ”Natuurlijk,” Liet ze weten waarbij ze een glas pakte en vervolgens naar de koelkast liep. Ze pakte hier een fles water uit, want ja ze ging wel kwaliteit water schenken natuurlijk. ”Gezonde keus, maar je mag ook best wat anders kiezen hoor, we hebben vanalles.” Liet ze weten, voor het geval ze alleen maar bescheiden was, dat was namelijk niet nodig. Hoewel, water natuurlijk ook heel fijn was. Ze dronk het zelf ook vooral veel water wanneer ze zelf aan het werk was. ”Werk jij hier al lang?” Vroeg het meisje waarop Esmee haar weer aankeek voordat meer vragen volgde. ”En hoe is het om hier te werken? Leuke collegas?” Ging ze verder en ze moest even kort lachen. Ze knikte eventjes. ”Valt mee, nog niet extreem lang hoor, maar ik had al wel veel ervaring in de horeca.” Legde ze uit. Nee het was niet extreem lang geleden dat haar ouders naar Sundberg waren verhuisd. ”Het is heel leuk om hier te werken, zeker als je het leuk vind om met mensen te werken, wat ik heel erg leuk vind.” Liet ze weten met een vrolijke glimlach die leek eigenlijk niet weg te gaan. ”Tobias is ook erg leuk om mee te werken, het is hier eigenlijk nooit saai.” Liet ze weten om het meisje een beetje een goede indruk te geven. Ze leek erg aardig en dat was een goede eigenschap, dus het was vast niet moeilijk om haar in te werken hoewel dat waarschijnlijk de taak van Tobias zou worden.

Open
notes

BY MITZI

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 102

Mutant Profile
Alias: Siren
Occupation:
Mutation: Siren Song
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   do nov 23, 2017 4:34 pm

De jonge blondine voor haar leek voldoende mensenkennis te hebben om te weten welk vlees ze in de kuip had. Juliette had haar onderzoekende blik over haar gezicht voelen glijden op verschillende momenten en het was duidelijk te merken dat ze zelfs het merendeel van de klanten leek te begrijpen en te verstaan ondanks het feit dat geen van hen haar rechtstreeks hadden aangesproken. Juliette haar mensenkennis was zeer oppervlakkig wanneer het op mannen aankwam, aangezien ze deze allemaal over dezelfde kam scheerde. Vrouwen waren voor Julie makkelijker te doorgronden tot op het punt dat ze hen soms zelfs leek te begrijpen. Desondanks had ze het nog steeds moeilijk met de emoties te begrijpen die op diezelfde dames hun gezichten verschenen. Esmee leek haar een oprechte, eerlijke en vrolijke vrouw en Julie wist dat te bewonderen. Het was iets dat ze zelf nooit geweest was, vrolijk noch eerlijk tegen zichzelf of anderen. Het waren aspecten die letterlijk uit haar geslagen waren op jonge leeftijd. Naast bewondering was er ook enige jaloezie te bespeuren bedacht ze zich, de studente was namelijk zelf ook graag zo geweest als de jonge dame achter de bar. Gelukkig, druk en vrolijk zonder zich zorgen te moeten maken over elk gevolg voor elke emotie.

De blondine leek even verward wanneer Julie naar haar glimlachte, een reactie die ze wel al vaker gezien had en begreep aangezien het er zelfs voor haar soms vreemd uitzag en zij had amper verstand van emoties of gezichtsuitdrukkingen. Esmee leek echter ook gerustgesteld wanneer Julie meldde dat ze het wel zag zitten en dat stelde op zijn beurt Julie gerust dat ze het wel ging kunnen vinden met de andere blondine. De siren had zichzelf tegengehouden en enkel om een glas water gevraagd, gewoon omdat om alcohol vragen haar simpelweg onbeleefd leek wanneer ze zich kwam voorstellen. Het meisje die haar glas ging uitschenken leek echter verrast alsof ze stiekem wel verwacht had dat er iets sterkers gevraagd ging worden wat later bevestigd werd door de woorden die haar mond verlieten. “Nee hoor, water is prima,” bevestigde Julie, ze ging zich kalm houden binnen de muren van haar job. Of toch de eerste keren dat ze op de vloer stond.

Naast het niet hebben noch begrijpen van emoties was er nog iets dat Julie mistte met momenten, een filter. Een filter die haar tegenhield van een resem vragen af te vuren of een woordenwaterval te verliezen wanneer ze haar mond opende. Esmee leek er echter makkelijk me om te gaan en lachte slechts kort voor ze haar vragen rustig beantwoorde. ”Ik heb nog geen ervaring, maar ik ben wel vastberaden om bij te leren,” zei ze bedenkelijk wanneer Esmee haar vertelde dat zij reeds ervaring had. Nuja, iedereen moest ergens beginnen zeker? Ze besloot te negeren dat Esmee werken met mensen vermeldde aangezien ze zelf niets van affiniteit had met mensen. Eigenlijk bleef ze liefst van al alleen maar opnieuw: ze wist dat ze socialer moest worden en meer met mensen moest omgaan om zo beter binnen de maatschappij te passen.

De naam Tobias had haar kort geschrokken doen opkijken maar ze legde het zo snel mogelijk naast zich neer. Die naam kwam duizenden keren voor maar telkens was het schrikken voor de jonge blondine. ”Het klinkt alvast verschrikkelijk fijn om hier te werken, ik kijk er echt naar uit,” beantwoordde Julie de andere jonge dame. Ze richtte haar blik op een kaart die plaat neerlag op het blad van de bar en nam ze op met een scherpe beweging van haar hand voor ze haar blik over de verschillende soorten alcohol, cocktail, mocktails en zo veel meer liet glijden. ”Wauw,” begon Julie, licht onder de indruk voor ze haar blik opnieuw op de barvrouw richtte, “Dus wat is het meest gekende drankje hier? Of is er echt iets speciaal dat jij echt graag lust,” vroeg ze vervolgens voor ze een slokje nam van haar water. ”Maken jullie alles to order,” vroeg ze vervolgens terwijl ze kort achter de bar gluurde. Ze wist namelijk wel zeker dat er zaken waren waar de meest bestelde cocktails gewoon in flessen reeds klaargemaakt, klaarstonden.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmee Verhoeven
avatar
Class 3
Aantal berichten : 34

Mutant Profile
Alias: Mindgirl
Occupation:
Mutation: Enhanced Speed, Mnemokinesis, Metempsychosis
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   zo nov 26, 2017 11:02 pm

After the war we said we'd fight together

Natuurlijk ging Esmee niemand ooit aandringen om alcohol te drinken, dat zou ze zelf ook niet willen. Soms had je er gewoon geen zin in, of was het niet handig. Ze wou alleen niet dat het meisje koos voor water omdat ze bescheiden wilde zijn, want dat hoefde niet. Bovendien ging ze hier werken, dus daar zaten hier en daar ook wel wat voordelen aan verbonden. Gemakkelijk schonk ze het water in het glas en zette ze deze voor Julie op de toog neer, zodat ze het kon pakken. Esmee had zelf ook altijd water in de koelkast staan voor haarzelf dus ze ging haar geen kraanwater schenken, dat was geen kwaliteit. “Nee hoor, water is prima,” Gaf ze toe dus ging Esmee er ook niet verder op in. Ze deed dat nooit bij mensen, ze mochten van haar altijd water hebben. Soms bood ze het zelfs aan wanneer ze zag dat mensen net iets te veel op hadden gehad en ziek werden. Wat een beetje water dan wel niet voor wonderen kon doen.

”Ik heb nog geen ervaring, maar ik ben wel vastberaden om bij te leren,” Vertelde Julie waarop Esmee glimlachte. Als er iets was wat goed was, was dat het wel. Dan maakte het niets uit of je ervaring had of niet, iedereen moest ergens beginnen. ”Nou dat is het belangrijkste, toch?” Vroeg ze vrolijk waarna ze even in het rond keek of ze nog iemand kon helpen, maar dat viel een beetje tegen. Niemand had lege glazen en ze leken allemaal druk in gesprek. Toen ze over haar baas vertelde leek het meisje te schrikken? Ze wist niet zeker of ze dat goed had gezien, vast wel niet. Het was wel een beetje vreemd. ”Het klinkt alvast verschrikkelijk fijn om hier te werken, ik kijk er echt naar uit,” Zei de jonge student vervolgens waarop ze dat idee een beetje liet varen, ze had het vast helemaal verkeerd. ”Ik denk dat het wel goed gaat komen.” Motiveerde ze haar met een vriendelijke glimlach. Nu zag ze wel iemand een seintje geven waarop ze eventjes wegliep om diegene aan te horen. Hij zat niet heel ver weg en ook aan de bar. Samen met een andere man bestelde ze een Whiskey, on the rocks. Snel ging Esmee aan het werk, maar niet te snel, want snel had voor haar een andere definitie. Gewoon normaal, mensen-snel.

Terwijl ze bezig was met het inschenken van de Whiskey hoorde ze Julie zachtjes ‘wauw’ zeggen. Ze leek erg onder de indruk van de drank-verzameling. Tja, die was hier best groot. Zo’n beetje de hele kast stond vol met verschillende flessen drank. Meerdere merken van elk soort zelfs. “Dus wat is het meest gekende drankje hier? Of is er echt iets speciaal dat jij echt graag lust,” Vroeg het meisje vervolgens waarop ze haar weer aankeek, maar vervolgens eerst de twee Whiskeys aan de mannen gaf. ”Pfoe, daar vraag je me wat.. Ik denk dat alles wel zo’n beetje gedronken wordt.” Zei ze eerlijk terwijl ze ook even over de drankcollectie ging. ”Natuurlijk is de Whiskey of the rocks erg populair maar de cocktails zijn ook geweldig.” Ging ze verder waarop ze het meisje even met een grijnsje aankeek. ”Mijn persoonlijke favoriet is de Woo Woo maar een goede Mojito gaat er ook altijd wel in.” Zei ze met een klein uitdagend toontje, voor het geval ze eentje wou proberen. ”Maken jullie alles to order,” Vroeg ze waarop Esmee eventjes een schaker naar voren haalde. ”Wat denk je zelf?” Vroeg ze terwijl ze het omhoog hield en er voor de grap ook even mee schudde, ze zou de hint wel pakken.  

Open
notes

BY MITZI

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 102

Mutant Profile
Alias: Siren
Occupation:
Mutation: Siren Song
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   di dec 05, 2017 7:44 pm

Juliette was dankbaar dat het meisje niet doorging over het feit dat ze enkel water dronk. Ze zou namelijk op zeer korte tijd en zonder veel moeite van de tegenpartij gebroken zijn. Op Genosha was het makkelijk geweest om van de alcohol af te blijven, er was namelijk nooit enige voorraad aanwezig op het afgezonderde eiland. Maar in het stille Sundberg was dat een heel ander verhaal, en zeker met de huisgenoten die ze verzameld had was het juist makkelijk om zich elke avond zat te drinken. Niet dat ze dat deed, ze had nog voldoende gezond verstand om te weten dat elke avond net iets te veel van het goede was, net als ze besloten had van de andere substanties aanwezig in hun huis af te blijven. Zelf er af te blijven, natuurlijk want waar geld te verdienen viel was Juliette van de partij. Alcoholverslaafd was ze ook zeker niet, maar in de jaren – inclusief de maanden die ze op de straten rondzwierf, in Parijs had ze geleerd dat de bijtende substantie zeker enkele voordelen had, waaronder een verdovend aspect. Het was iets dat haar wist weg te halen van de pijnlijke realiteit van het echte leven een iets waar ze maar al te graag gebruik van maakte. De blondine werd opgeschrikt uit haar gedachten toen een glas voor haar geplaatst werd, haar ranke vingers omsloten het koele glas voor ze enkele slokken nam.

Ze keek de andere blondine met een licht gekanteld hoofd aan – een teken van interesse, terwijl ze op haar antwoordde. ”Ik hoop enkel maar dat het voldoende gaat zijn,” meldde ze terwijl ze het glas in haar handen liet ronddraaien. Het was pas wanneer Esmee haar baas vermeldde dat Juliette zich even ongemakkelijk en onrustig voelde, iets dat duidelijk opgepikt werd door de andere blondine. Om haar onrust te verbergen meldde ze maar dat het er superfijn uit zag om samen te werken met de andere persoon in de gezellige pub. Ze kreeg een motiverend en vriendelijk antwoord van de persoon, die haar eerdere ongeruste blik had laten varen, waarop Julie een kleine glimlach wist terug te geven.

De persoon aan de andere kant van de bar liet haar even alleen om een andere klant te gaan helpen en Julie gebruikte die eerste enkele tellen om de blondine haar interactie met de klanten in het oog te houden. Vervolgens verschoof haar interesse naar de kaart die voor haar uitgestald lag op het glanzende blad en daarna naar de uitgebreide collectie flessen, in alle maten en kleuren die achter de bar uitgestald stonden. Een woord van bewondering slipte van haar lippen voor ze haar blik opnieuw op de barvrouw richtte. Die wist haar te vertellen dat alles wel gedronken werd en een korte zachte grinnik klonk van haar mond, ”Dat is een kunst op zich…” zei ze net voor de andere vrouw haar lippen opnieuw bewogen. Ze knikte als reactie op het antwoord en keek enthousiast – misschien zelfs een beetje te enthousiast, wanneer de jonge dame haar eigen favoriet vermeldde. ”Misschien toch maar eentje proberen dan? Geef me die…” begon ze voor ze even nadacht, ”Woo Woo maar,” vervolgde ze.

Elk van haar nieuwsgierige vragen werden geduldig beantwoord door Esmee en Juliette wist dat ze het we ging kunnen vinden met de jonge dame. Ze was vriendelijk en aangenaam om mee te praten, zonder in het extreme te gaan met haar gezichtsuitdrukkingen – iets wat verschrikkelijk imponerend over kon komen bij Julie. ”Dat is een duidelijke JA den ik zo,” beantwoordde ze de blondine, die nog steeds met de shaker in haar hand stond. Geduldig wachtte ze op haar cocktail, terwijl haar kin op haar handpalm rustte en haar blik elke handeling van de andere persoon volgde.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmee Verhoeven
avatar
Class 3
Aantal berichten : 34

Mutant Profile
Alias: Mindgirl
Occupation:
Mutation: Enhanced Speed, Mnemokinesis, Metempsychosis
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   Gisteren om 4:33 pm

After the war we said we'd fight together

Motivatie was het belangrijkste wat er bestond als je graag een baan wou hebben, want wanneer je de motivatie had om dingen bij te leren zoals vaardigheden of andere skills, dan kwam het wel goed. Meestal dan. Ze kon zich op het moment geen situatie bedenken waarop het niet zo zou zijn maar ze deed ook niet echt haar best. In plaats daarvan richtte ze zich weer op het meisje. Ze was misschien wel een beetje vreemd maar goed tot nu toe had Esmee geen grote zorgen, daarbij kende ze het meisje nog maar net. Waarschijnlijk was ze wat verlegen, iets wat wel beter zou worden over tijd. Zolang ze de motivatie er maar voor had, kwam het vast wel goed met haar.

Ze hield ondertussen nog even een klant die haar aandacht vroeg voor een drankje, want ze bleef natuurlijk wel aan het werk en kon de klanten niet gaan verwaarlozen omdat ze in gesprek was. Dit kon Julie vast ook wel begrijpen want zij wou dit werk ook gaan doen, dus dat moest ze wel weten. Ondertussen had ze even de drankcollectie staan te bewonderen en had Esmee haar zachte woorden wel gehoord. Ja, het was best veel en Tobias mocht er wel trots op zijn. ”Dat is een kunst op zich…”, En het was inderdaad wel een kunst dat alles wel gedronken werd. Natuurlijk ging niet elke fles zo snel als de andere maar er zaten geen flessen bij die nooit aangeraakt werden. Plus het ene merk werd misschien iets meer gewaardeerd dan de andere maar ook voor de minder geliefde merken waren er liefhebbers. Zolang je alles maar zou hebben, dat zou mensen wel terugbrengen. Ze knikte dan ook en gaf vervolgens antwoord op de volgende vraag, haar favoriete drankje. ”Misschien toch maar eentje proberen dan? Geef me die…” Begon ze waarop Esmee begon te grijnzen, het lukte haar toch om het meisje een beetje comfortabeler te maken om een drankje te nemen. Natuurlijk antwoorde ze dat ze de Woo Woo wou, goede keus, al zei ze het zelf.

Bij de volgende vraag antwoordde ze niet direct maar liet ze het meisje het zelf uitzoeken door hints te geven. Ze pakte de shaker erbij en deed eventjes alsof ze aan het shaken was. Vast duidelijk genoeg. ”Dat is een duidelijke JA denk ik zo,” Liet ze weten waarop Esmee even moest lachen. Ja duidelijker kon ze het ook niet echt maken. Nou, op naar het maken van die Woo Woo. Ze pakte een groot Moijto glas met ijsklontjes en draaide zichzelf om zodat ze wat drankflessen kon pakken. Uit de kast pakte ze de vodka en de perziklikeur, om vervolgens uit de koelkast cranberriesap te pakken. Glimlachend keek ze Julie aan terwijl ze heel precies begon te schenken, al leek het bijna automatisch te gaan. Vodka eerst, vervolgens perziklikeur en van de cranberrysap ging er het meeste in. Dit werd eerst geshaked voordat ze een limoen erbij pakte. ”Let je op? Want dit wordt het lekkerste drankje dat je ooit gehad hebt.” Grijnsde ze vrolijk terwijl ze het drankje inschonk en vervolgens de limoen pakte en deze met een knijper heel uit kneep over het drankje. ”Een klassieke Woo Woo.. Maar als je mij vraagt mist het nog een ingrediënt die er eigenlijk niet bij hoort maar het wel veel beter maakt.” Ging ze verder waarop ze een takje mint pakte en deze bij het drankje in deed. Ze pakte als laatste nog een zwart rietje en zette het glas voor Julie neer met een glimlach, benieuwd naar wat er ervan zou vinden..

Open
notes

BY MITZI
[/quote]

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 102

Mutant Profile
Alias: Siren
Occupation:
Mutation: Siren Song
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   Vandaag om 10:57 am

Het was Esmee haar grijns die haar bijna terug deed grijnzen, de blondine leek oprecht gelukkig met het feit dat ze Juliette had aangezet tot het drinken van alcohol en Julie kreeg er niet meteen haar hoofd rondgedraaid. Zoals ze al vaak gezegd had begreep ze mensen niet helemaal en nog vele minder begreep ze hoe sommige meisjes dachten, die leken veel minder eenzijdig dan jongens. Misschien had de oudere blondine wel een totaal andere reden waarom ze grijnsde maar op die moment kon Juliette echt niet bedenken wat dat zou kunnen zijn. Wanneer Esmee haar zelf alle puzzelstukjes liet samenleggen lachte de barvrouw kort een Juliette gooide haar een glimlach – ondanks dat die er een beetje awkward uitzag.

Haar blauwe ogen waren gebrand op hoe de persoon achter de bar het drankje aan het samenstellen was, al bij al leek het verschrikkelijk simpel maar de ideale hoeveelheden samen krijgen leek haar nog het moeilijkste van al. De blondine leek plezier te halen uit het maken van drankjes en Juliette hoopte dat het bij haar ooit net zo vlot ging gaan met eventueel een even open en vrolijke glimlach op haar gezicht, al was ze vrij zeker dat dat laatste nooit zou gebeuren hoe zeer ze er ook aan probeerde te werken. Woorden van rechtover haar schrokken haar op uit haar gedachten, ”All eyes,” meldde Juliette terwijl ze op een bijna humoristische manier heen en weer zwaaide met twee vingers tussen haar ogen en de shaker.

Het zurige fruit werd uitgeknepen als finaal ingrediënt en Esmee stak er nog een takje munt bij terwijl ze Julie voorzag van een beetje extra uitleg, ”Een eigen touch sowieso leuk, dan lijkt het drankje een beetje meer van jezelf en dat maakt het nog eens zo uniek,” zei de jongste blondine met een knipoog voor ze haar lippen om het zwarte rietje sloot. Ze liet enkele slokjes over haar tong en door haar keel glijden en het drankje verraste haar op een zeer aangename manier. Het was fris en zoet en zelfs een beetje zuur en het mengde de smaken op zo een prachtige manier dat het moeilijk was om niet instant te vallen voor de smaak van het brouwsel. ”Dat is wel echt super goed,” mompelde ze voor ze nog een slokje nam op zoek naar de muntsmaak. ”En die munt geeft het inderdaad net dat beetje meer kick,” vervolgde ze eenmaal ze de smaak herkende in het mengsel.

De kaart die voor haar lag werd nog steeds uitgebreid bestudeerd terwijl ze enkele slokjes van haar cocktail naar binnen werkte, ”Ik kijk er echt naar uit om ze allemaal uit mijn hoofd te kennen,” zei ze met een bewonderende ondertoon. Ze stond er werkelijk van versteld hoe Esmee uit puur geheugen een cocktail – die heerlijk was, uit haar hoed te toveren. ”Is er eentje die zeer moeilijk te maken is?” vroeg ze geïnteresseerd terwijl ze haar blik nogmaals over de kaart liet glijden. Sommigen hadden wel zeven tot acht ingrediënten.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Esmee Verhoeven
avatar
Class 3
Aantal berichten : 34

Mutant Profile
Alias: Mindgirl
Occupation:
Mutation: Enhanced Speed, Mnemokinesis, Metempsychosis
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   Vandaag om 8:19 pm

After the war we said we'd fight together

Het was voor Esmee zo makkelijk geworden omdat je het zo vaak had gedaan, het ging bijna automatisch, ze hoefde er niet meer bij na te denken. Ze zou het zelf sneller kunnen, heel veel sneller, maar dat deed ze niet omdat ze niet wou weggeven dat ze een mutant was. Nog altijd een oude gewoonte die ze van haar vader had geleerd. Het was daarom ook dat de meeste mensen het niet wisten en zelf nooit iets doorhadden. Esmee gebruikte daarbij haar mutatie ook bijna nooit want ze had het ook niet echt nodig, hoewel het soms wel van pas kon komen. Zo had ze wel eens mensen gered van een genante val of dieren van ongelukken, dus de snelheid kon ze wel gebruiken. De andere dingen.. Tja, ze wist niet eens hoelang het geleden was eigenlijk?

In ieder geval, het maakte niet uit, want in een mum van tijd had ze een lekker cocktail voor haar nieuwe collega klaar staan. Ze deed nog even mee dat ze met al haar ogen aan het meekijken was, waarop Esmee glimlachte. Julie zou het zelf ook snel moeten doen en natuurlijk zou Tobias haar wel de tijd gunnen om alles een beetje op te nemen. Het zou vast niet direct van haar verwacht worden om perfecte cocktails klaar te maken. In ieder geval wist ze al een geheim recept van Esmee, en dat was de mint bij de Woo Woo. ”Een eigen touch sowieso leuk, dan lijkt het drankje een beetje meer van jezelf en dat maakt het nog eens zo uniek,” Liet Julie weten waarop Esmee weer glimlachte. Ze zou waarschijnlijk haar gelijk geven wanneer ze het geproefd had. ”Soms kan het best leuk zijn om een beetje dingen te proberen en dat mag, zeker wanneer de resultaten goed smaken.” Legde ze uit. ”Maar dit werd gedaan bij een club in mijn geboortestad, daarom ken ik het geheim.” Verklapte ze vervolgens wel, want ze wou niet alle credit op haar nemen. Verder werd het alleen nergens gehad, tenminste dat idee had ze.

Nu was ze alleen wel nieuwsgierig naar wat de ander ervan zou vinden, al waren er vrij weinig mensen die deze fruitige cocktail niet lekker vonden. Ze nam een slokje en aandacht wachtte Esmee haar reactie af. ”Dat is wel echt super goed,” Zei ze waarop Esmee haar vrolijk aankeek. Ze nam meteen nog een slokje. ”En die munt geeft het inderdaad net dat beetje meer kick,” Ging ze verder en dat was net wat Esmee bedoelde. Je had namelijk het zoete van de cranberrysap en de perziklikeur, dan de zure smaak van de limoen en die frisse munt smaak maakte het gewoon af. Nu had Esmee sowieso wel een grote liefde voor de munt, want de Mojito was ook een van haar favoriete.

Nog een keer leek Julie de menukaart te bestuderen van de drankjes. ”Ik kijk er echt naar uit om ze allemaal uit mijn hoofd te kennen,” Liet ze weten, iets wat Esmee goed kon begrijpen. Dat was best leuk, want wie wilde nu niet toveren met cocktails? Het was zag er daarnaast ook erg cool uit, vond Esmee zelf. Ja hoor, zij had zichzelf als klein kind echt al wel met een shaker zien staan. ”Dat komt snel genoeg, geef het even de tijd en dan weet je ze allemaal.” Reageerde ze, om het meisje wat moed in te zamelen. ”Is er eentje die zeer moeilijk te maken is?” Vroeg ze vervolgens waarop Esmee even moest nadenken, het was voor haar allemaal al vrij bekend. ”Ik denk dat de Bloody Mary wel redelijk tricky is, maar puur omdat er veel ingrediënten aan te pas komen. Voor de rest valt het wel mee denk ik.” Vertelde ze aan het meisje..

Open
notes

BY MITZI

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 102

Mutant Profile
Alias: Siren
Occupation:
Mutation: Siren Song
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   Vandaag om 9:26 pm

Ze vond het een aangename ontdekking om erachter te komen dat Esmee haar best deed om af en toe eens iets nieuws te proberen, dat zorgde er natuurlijk voor dat er nieuwe smaken ontdekt werden. ”Zelfs als de smaak niet optimaal is, is de kans groot dat ik het toch nog opdrink hoor,” vertelde ze de brunette met een grijns, al waren het waarschijnlijk eerder de pretlichtjes in haar blauwe ogen die weggaven dat ze het grappend bedoelde. Ze was echter wel serieus, zelfs als alcohol slecht smaakte zou ze het opdrinken. ”Het doet er niet toe van waar het komt, hier – in Sundberg, komt het van jou,” zei ze uiteindelijk nadat ze kort nagedacht had over het al dan niet van belang zijn van de afkomst van het munttakje. Juliette was er alleszins aan verkocht en dat zou niemand meer veranderen. Stiekem zou ze het misschien ook wel willen toepassen later maar precies in die moment besloot ze op enkel eigen ’gevonden’ smaken toe te voegen aan haar brouwsels.

Terwijl de jongere blondine haar lippen rond het zwarte rietje plaatste stond Esmee naar haar te kijken met een blik vol verwachtingen en die blik werd enkel vrolijker wanneer ze de oudere blondine gelijk moest geven. De cocktail was namelijk één van de betere die ze al gedronken had, al was Julie wel altijd al een puur-drinker geweest, liefst zelfs rechtstreeks van de fles. Maar ze moest toch toegeven dat de cocktail voor haar neus de perfecte balans vond tussen de vele verschillende smaken en dat ene takje munt droeg daar zeker en vast aan bij.

Haar blik gleed geboeid over de kaart, zelfs wanneer ze iets zei over het uit haar hoofd leren. Esmee bevestigde haar vermoeden wel, dat het iets was dat ze zou leren met het te doen en Julie beantwoordde haar met, ”Dan zal ik er gewoon veel en vaak moeten maken,” zei ze, haar stemgeluid zoals altijd aangenaam en zacht maar wanneer men goed luisterde was het duidelijk te horen dat er enig enthousiasme aanwezig was. Enkele namen trokken haar aandacht, die hadden zo veel ingrediënten dat haar hoofd er bijna van begon te tollen en dat was hetgeen dat haar aanzette om haar volgende vraag te richten op de blondine achter de toog, ”Hmmm, voor een ingewikkelde cocktail te zijn ziet die er toch maar saai uit vind ik,” deelde ze haar eerlijke mening. Dat was nog iets dat ze nooit aan zichzelf zou kunnen veranderen, het blad voor haar mond was al lang geleden verdwenen en tot op die dag was het nog steeds niet terug gekomen.

Terwijl ze, bijna met een contente uitdrukking op haar gezicht, van haar cocktail bleef drinken keek ze nogmaals rond de bar. Het verwonderde haar hoe uitgebreid het publiek was dat op de stoelen rondom de bar gezeten waren. Er was echter een taalbarrière waar ze zich stilaan bewust van werd en dat was waarvoor ze haar hoofd terug in de richting van de blondine draaide, ”Ik heb een beentje voor met mijn Frans maar Duits is absoluut geen optie, is Engels ook goed? Want ik hoor hier enkele talen,” vroeg ze, een beetje verward. Zwitserland was nu eenmaal een meertalig land en ze mocht zich al gelukkig prijzen dat ze er twee goed onder de knie had maar dat Zwitsers Duits zat er heus niet in.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Anything could happen [open]   

Terug naar boven Go down
 
Anything could happen [open]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Open - Demons run when a good man goes to war.
» Open - Let's take a break.
» Destination unkown. [open]
» [AC] They say bad things happen for a reason. [Damian]
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Sundberg :: Town Square :: Bar-
Ga naar: