INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Kirby Moreo and the bad case of Ruined Childhood [met Kirby. Obviously.]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Dominic Sinaga
avatar
Class 3
Aantal berichten : 89

Character Profile
Alias: Padomay
Age: 22
Occupation:
BerichtOnderwerp: Kirby Moreo and the bad case of Ruined Childhood [met Kirby. Obviously.]   zo nov 12, 2017 10:41 pm

Het was een rustige zondag, een druilerige namiddag waarop je alleen buiten kwam als je op weg was ergens naartoe of iets te doen had. Kinderen fietsten van en naar huis, of misschien naar een vriendje of vriendinnetje. Ouders deden nog snel boodschappen bij de supermarkten die op zondag nog open waren en waarschijnlijk in de vooravond al dicht gingen.
Verscheidene mensen lieten de hond uit en hier en daar trokken groepjes hangjongeren verveeld met elkaar op.
Maar ondanks dat alles was er geen echte bedrijvigheid. Er was geen avondspits, geen uitgaande studenten, niet op zondagmiddag.
Dominic was in zijn eentje op pad, na een paar rondjes op de hardloopbaan, met zijn sporttas op zijn rug, en mede door de ontspannen, rustig sfeer in de straten was ook hij redelijk ontspannen, waardoor hij te laat opmerkte dat, toen hij een smallere straat in stapte, hij niet meer alleen was.
Ook een lief stadje als Sundberg had zijn rotte appels en twee ervan stonden achter hem. Dominic draaide zich om en zijn ogen flitsten door het steegje: aan een kant was een deur naar vermoedelijk iets van een garage, aan de andere kant slechts ruwe, donkerrode bakstenen.

Hij keek weer voor zich. Het tweetal kon amper naast elkaar staan in het steegje. Dominic’s ogen vernauwden terwijl hij de irritatie al voelde aankomen.
“Wat moeten jullie?” vroeg hij zacht. Verwonderd dat hij Engels sprak was het tweetal in ieder geval niet.
“Geld, drugs, je telefoon, wat je maar bij je hebt,” zei een, met een licht Italiaans accent en een lach in zijn stem. De ander grijnsde. Dominic niet. Die balde slechts zijn vuisten.
“Oprotten,” zei hij slechts zacht. De achterste jongen leek slecht op zijn gemak, maar de voorste lachte.
“Oh ja, joh? En als we dat niet doen? Weet niet of het je is opgevallen, maar jij bent in je eentje, wij niet. Jij hebt het niet voor het zeggen en als ik zeg dat ik je waardevolle spullen wil dan-"
Uitspreken kon hij niet. Dit kwam met name doordat Dominic hem naar zich toe had getrokken, waarna zijn vuist in de maag van de jongen verdween. Doorgaans bemoeilijken dergelijke handelingen de spraak aanzienlijk.
De jongen klapte kokhalzend dubbel. Dominic greep hem ruw bij zijn halflange, donkere haar, met beide handen en bracht zo hard hij kon zijn knie omhoog. En nog eens. En nog eens. Warm bloed liep uit de gebroken neus van de jongen en maakte een forse, donkere vlek op Dominic’s jeans.
Dominic duwde de jongen van zich af en wierp een blik op het angstige gezicht van de ander, die nu al helemaal geen zin meer leek te hebben in de confrontatie.
De Italiaanse jongen, echter, wist zich weer op te richten, met zijn hand over zijn neus. In zijn andere hand glansde iets. Dominic reageerde snel en greep het hoofd van de jongen, dat hij hard tegen de muur aan duwde. Tegelijkertijd voelde hij een stekende pijn in zijn bovenbeen, waardoor hij instinctief harder duwde. Het gezicht van de jongen schuurde langs de bakstenen en hij schreeuwde van de pijn. Dominic trapte hem onderuit en het mes viel op de grond. Dominic stapte hijgend achteruit.

“Flikker op, allebei, nu,” hijgde hij. De achterste jongen greep zijn vriend onder zijn oksels en ondersteunde hem, terwijl het tweetal zich de steeg uit haastte. Dominic rechtte zijn rug en haalde een bebloede hand door zijn nu ernstig verward haar. Ook op zijn gezicht zaten een aantal spetters, maar het lelijkste was op dit moment de ondiepe snee in zijn dij. Hij vloekte hartgronding en raakte voorzichtig de wond aan, om direct zijn kaken op elkaar te klemmen en sissend zijn adem te laten ontsnappen. Hij moest hier weg, maar niet zoals hij er nu uit zag.
Zijn sporttas. Zijn joggingbroek en shirt. Hij kon zich omkleden.
Hij plaatste zijn hand op de deur in de steeg, en met dat het slot open klikte onder zijn aanraking realiseerde hij zich hoe onvoorzichtig hij was. Hij keek op en zag een jongen staan, een jaar of dertien vermoedelijk en hij zou werkelijk niet weten hoe lang die daar al stond.
Ineens was hij zich pijnlijk bewust van het bloed op zijn kleren en de zweetdruppels die uit zijn haar liepen.
“Wat heb je gezien?” vroeg hij bot.

_________________

Dominic - Fiona - Joseph
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kirby Moreo
avatar
Class 2
Aantal berichten : 26

Character Profile
Alias: /
Age: 13
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: Kirby Moreo and the bad case of Ruined Childhood [met Kirby. Obviously.]   wo dec 27, 2017 11:25 pm


Kirby zijn dag was rustig begonnen. Hij was opgestaan om eerst wat te kunnen lezen, maar was vervolgens naar buiten gegaan. Door de koude temperatuur had hij zijn dikke winterjas aangetrokken, samen met een muts en bijpassende handschoenen. Het zorgde ervoor dat hij niet veel last had van de koude, waar hij sowieso al meer aan gewend was gezien hij al langer daar woonde. Ook buiten bleef het een tijd rustig en terwijl hij onderweg was richting het park, kwam hij voorbij een steegje. Normaal gezien ging hij er nooit binnen, maar hij hoorde stemmen en daarom was hij gaan kijken. Kirby had er geen goed gevoel over en om ervoor te zorgen dat hij niet werd opgemerkt, verstopte hij zich achter een container. Hij was nog net op tijd verstopt om te zien hoe heel de confrontatie verkeerd liep.

Met zijn mond openen keek hij toe hoe het gevecht begon terwijl hij verborgen bleef achter de container. Zijn rug bleef dicht tegen het ijzeren ding geplakt terwijl hij er langs heen keek. Zijn hart was hard aan het kloppen in zijn borst en hij wist dat hij beter weg kon gaan. Die ene man had net enkele andere in elkaar geklopt, vlak voor zijn ogen. Wanneer de twee eindelijk besloten dat ze geen kans maakten en de steeg wilde verlaten, dook hij snel weer terug. De twee wandelde voorbij hem, maar hadden hem gelukkig niet gezien. Het gaf hem echter wel de kans om te zien hoe ze eruit zagen van dichterbij. De scharen en het bloed was duidelijk zichtbaar en hij kon de pijn bijna voelen. Kirby moest daar weg, zoveel was zeker. Problemen. Er zouden enkel problemen van komen als hij bleef. Dus de jongen - die zelfs voor zijn leeftijd nog redelijk klein was - stond op in een poging om weg te gaan. Achter hem kon hij een klik horen. Het zorgde er even voor dat hij achterom keek, waar hij begroet werd door de ogen van de vreemdeling.

Plotseling werd het zeer moeilijk voor hem om een antwoord te vinden op de simpele vraag die heb gesteld werd. “Ik- uhm- dat- gezien-,” stamelde hij, maar zijn woorden maakten niet duidelijk wat hij wilde zeggen. Wat wilde hij eigenlijk zeggen? Moest hij liegen of was het slimmer om de waarheid te vertellen? Kirby draaide zijn smalle lichaam om naar de bebloede man die een eind verder stond. Voorzichtig plaatste hij enkele stappen naar achter in de hoop niet achterover te vallen. “Nichtviel,” zei hij plots zeer snel en met weinig articulatie, het was ook dan wanneer zijn moedertaal het overnam. Het was een leugen, gezien hij alles gezien had, maar hij wilde zelf absoluut niet in teveel problemen komen. Wat als de man voor hem één van hén was? Wat zou hij dan met hem doen? Het waren vragen waar Kirby niet over wilde nadenken, maar hij vond het onmogelijk om ze van zich af te zetten. Hij moest gewoon gaan en zijn vader vertellen dat er één of andere gek door hun dorp aan het rondlopen was. Zijn vader zou vast wel weten wat hij ermee moest doen, gezien hij de Chief was bij de politie.

"We are all a little broken. But last time I checked, broken crayons still color the same."

_________________


~
"She made broken look beautiful and strong look invincible. She walked with the univers on her shoulders and made it look like a pair of wings."
~
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Kirby Moreo and the bad case of Ruined Childhood [met Kirby. Obviously.]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: The Suburbs :: Streets-
Ga naar: