INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Troublemaker doppelgänger

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Kallista Dore Firos
avatar
Class 2
Aantal berichten : 428

Character Profile
Alias: Téras
Age: 20
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Troublemaker doppelgänger   do nov 09, 2017 10:25 pm

Kallista had die middag meteen nadat het bericht binnengekomen was dat ze ingedeeld was, haar spullen bij elkaar genomen en was naar het bureau gegaan. Daar werd haar meegedeeld dat ze ingedeeld was samen met Levi, alweer. En ergens wist ze dat Pyra hiervoor iets tussen zat maar ze besloot het knagende gevoel te negeren. De volgende naam die door de secretaresse werd opgenoemd verraste haar echter nog meer: Victor Valdés. Ze had geen idee hoe of waarom de indeling zo verlopen was, misschien was het een straf van God? Ze had helemaal zin om haar geheim zo maar vrij te geven aan iemand met wie ze effectief een vriendschap opgebouwd had. Aan iemand die niet van haar wegtrok vanwege haar tweede persoonlijkheid ook al was het omdat hij helemaal niet op de hoogte was van haar. Ze had besloten om zo vroeg mogelijk naar daar te gaan in de hoop haar kamer reeds te kunnen inpalmen en eventueel al haar materiaal al op z’n plaats te leggen voor de avond begon. Het was een zeer nare ontdekking geweest wanneer Kallista ontdekte dat Pyra sinds de verhuis naar Sundberg elke avond besloot dat het haar beurt was om de leiding te hebben. Soms was het vroeg, andere keren was het laat maar telkens werd ze wakker in andere kleren en andere schoenen dan die die ze normaal zou dragen. Ze was naar het huis gewandeld, in de hoop haar gedachten te ordenen maar ze wist dat er geen weg terug was van de kamerindeling al hoopte ze wel dat er later in het jaar misschien nog toevoegingen zouden gebeuren. Ze had besloten de middelste kamer te nemen, gewoon ook omdat deze de grootste ramen had en dus het meeste lichtinval had. Na enige tijd opruimen en inrichten was ze tevreden met het resultaat en besloot ze wat te rusten in haar nieuwe eigen bed, blij eindelijk van het veldbedje verlost te zijn.

Water gleed door de lange bruine haren en over de koude huid die er onder aanwezig was. De warme stralen water leken te condenseren door haar kille lichaamstemperatuur en aanslag te veroorzaken tegen de glazen behuizing van de douche. Eindelijk was ze in staat om zich terug te douchen in een cabine die gemaakt was voor een persoon in plaats van een dwerg, dacht ze terwijl ze de doucheknop omsloeg en het water afsneed. De deuren van de behuizing gingen open en de stoom ontsnapte de kleine cabine in de richting van de grote open ruimte. Ze wreef de aanslag van de spiegel een grijnsde eens kort naar haar spiegelbeeld terwijl ze haar gezicht van alle kanten bekeek. Ze moest toegeven dat ze er goed uitzag vandaag al wist ze wel dat dat elke dag een feit was. Een korte, strakke zwarte rok werd vergezeld met een bijpassend topje dat amper de naam waardig was vanwege hoe diep het uitgesneden was en haar haar werd kort geborsteld en gedroogd voor ze simpele make-up opdeed. Simpel voor haar was misschien iets meer dan wat een ander simpel zou heten maar ze was ni eenmaal iets meer op aandacht gericht dan die anderen. Ze stak haar voeten in een vloeiende beweging in stiletto’s die haar instant vijftien centimeter deden groeien voor ze de gang boven inwandelde. Onderaan de trap in de richting van de woonkamer ving ze twee stemmen op waarvan één klonk als muziek in haar oren. De hele verhuis en de hele situatie hadden voor een onveilig gevoel gezorgd bij Kallista en het had de deur wagenwijd opengelaten voor haar om een vaste stek in te nemen ’s avonds. Met een speelse grijns wandelde ze elegant de trap af. Ze kon de indeling en aankleding van het huis wel appreciëren, niets te speciaal, niets te opvallen en helemaal niets te extra. Een huis perfect voor zatte en nuchtere mensen mee naar binnen te slepen zonder dat ze de dag nadien enig idee hebben welk huis het precies was in de lange rij van dezelfde huizen.

Zonder enige aandacht te schenken aan haar omgeving drukte ze haar lippen tegen Levis wang, “Wie we hier hebben,” zei ze speels terwijl ze haar nagel over zijn rug liet glijden voor ze haar blik richtte op de andere jongen in de ruimte. Haar hoofd kantelde naar een kant voor ze op hem af stapte en hem eens goed van kop tot teen bekeek. Hij was knap, in alle vormen van het woord maar niet op dezelfde manier als Levi. Het had iets onschuldigs, liefs en ongedwongen, een beetje zoals Kallista en dit zorgde er meteen voor dat ze niets liever wou dat die onschuldige blik van zijn gezicht vegen. Ze liep eens kort rond hem en ging achter hem ging staan voor ze over zijn schouder Levi vragend aankeek, “En wie is dit? Hij ziet er wel heel schattig en onschuldig uit, is het een cadeautje? Jij alleen was heus wel genoeg geweest hoor,” deelde ze Levi mee met een grijns en een knipoog. Ze herinnerde ze zich niet dat ze naast Levi nog een naam op het papiertje geschreven had, noch had ze iets opgevangen de afgelopen dagen. Niet dat ze het niet apprecieerde, ze was zelfs zeer tevreden met het feit dat ze nu samenwoonde met twee mannen, al leek de nieuwe toevoeging iets minder happig om mee te spelen met haar spelletjes dan Levi was.
There ain't no rest for the wicked,
untill we close our eyes for good.


& Victor and Levi

_________________
KallistaJulietteRiley


Laatst aangepast door Kallista Dore Firos op zo nov 12, 2017 6:09 pm; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Levi Ethan Bast
avatar
Class 2
Aantal berichten : 225

Character Profile
Alias: Lucifer
Age: 20yo
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   vr nov 10, 2017 9:54 am

hate the player?

Levi Ethan B.

change the game

Met een korte ‘ping’ meldde Levi’s telefoon hem dat hij een mail had ontvangen. Het was misschien de eerste keer dat hij direct keek als het gewoon een mail was. Het ging erover dat de huizen waren ingedeeld en dat hij dus eindelijk op een comfortabel bed zou kunnen slapen. Daar keek hij waarschijnlijk nog het hardst naar uit: gewoon een goede nacht slapen. Niet meteen met een meisje erbij, dat kon dag twee nog. Met een vlotte tred wandelde hij richting het aanmeldingspunt. ”Levi Ethan Bast” sprak hij kort. De vrouw stak het kaart met de huisnummer erop uit. ”U woont samen met…” Terwijl de dame sprak tekende hij het papier en wandelde weg nog voor ze de namen had genoemd. Levi hield wel van verrassingen en hij zou dus wel merken met wie hij ingedeeld was.

Al zijn overgebleven spullen zaten nog in en grote sporttas. De kleren die ernaast lagen propte hij er nog snel bij voor hij de tas om zijn schouder gooide. Zijn voeten brachten hem richting te straat met alle huizen. Hij keek op zijn blaadje om de nummer de bekijken en kon een grijns niet onderdrukken. Hoofdschuddend vervolgde hij zijn pad, op zoek naar het juiste huis. Voor de deur van het huis hield hij even halt en bekeek het simpele gebouw. Saai, sober en het stelde ook gewoon niet veel voor. Terwijl hij daar stond kwam er nog een jongen aangelopen die ook richting nummer 69 kwam gewandeld. Hij kon een korte zucht niet onderdrukken. Met de sleutel opende hij de deur en keek naar de blonde kerel. ”Is dit ook jouw stekje?” Vroeg hij simpel terwijl hij in de deuropening stond.

Eenmaal binnen smeet hij de tas op de grond, naast de zetel die centraal in de leefruimte stond. Het was doodstil in huis, toch voor de normale mens. Levi ving vanaf hij de deur opende meteen een hartslag op en grijnsde kort. Het was duidelijk de hartslag van een vrouwelijk persoon en dat stond hem meteen aan. Het wilde zeggen dat hij niet alleen met jongens in een huis was geduwd. Dat was ook niet direct zijn manier van doen. Zijn lange vingers gleden door zijn donkere haren wanneer hij het huis eens rond keek. Hij trok zijn neus op. ”Ziet er maar sober uit.” Zijn azuurblauwe ogen richtte hij naar de jongen. ”Vind je niet?” Hij stapte naar de jongen toe en stak zijn hand uit. Hij vond dit misschien wel een moment om zich formeel voor te stellen. Ze gingen natuurlijk wel bij elkaar wonen. ”Levi, aangenaam.” Zijn achternaam was niet van doen, vond hij zelf.

De hoge stiletto omarmde Pyra’s voeten wanneer ze de trap af kwam gewandeld. Haar stem klonk aangenaam in zijn oren. "Nou nou, kijk eens aan." Zijn hoofd kantelde lichtjes en bijna onmiddellijk vormde zich een grijns rond zijn lippen. Hij stond er licht van versteld dat het Pyralis was die hij hier ontmoette en niet Kallista. Ook met het nogal preutse meisje moest hij dan samenwonen, maar dat nam hij er graag bij als ze samen kwam met Pyra. Haar lippen raakte zijn wang en haar scherpe nagel gleed langs zijn rugspieren. Hij laatste zijn hand op haar onderrug en kuste kort haar wang. ”Pyra” beantwoordde hij haar kort met een geamuseerde grijns die zijn lippen sierde. Hij volgde haar bewegingen wanneer ze richting de andere persoon in de kamer wandelde. Ondertussen nam hij ook haar lichaam nog eens in zich op. ”Ik  doe niet aan cadeautjes.” sprak hij kort. ”Onze andere huisgenoot.” grinnikte hij. Haar compliment deed hem kort lachen. Pyra mocht dan nog zo sterk zijn in haar spel, Levi was niet zomaar een tegenstander. Het klonk dan wel arrogant, maar snel zou ze niet iemand beter vinden. ”Weet ik wel.” vervolgde hij met een halve glimlach.

637 words, house 69


©

_________________

"The lovely sound of another broken heart."
Vanessa ~ Brimstone ~ Levi ~ Wojtek
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Victor Valdés
avatar
Class 2
Aantal berichten : 100

Character Profile
Alias: Gato
Age: 19
Occupation: Student geneeskunde
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   zo nov 12, 2017 8:19 pm

Zijn naam werd door de gymzaal afgeroepen. Aka, hij mocht dus zijn biezen pakken en hij zou worden ingedeeld in een huis. Victor had enkele dagen geleden in tegenstelling tot vele niemand op het papiertje geschreven dat aan hem was gegeven, merendeels omdat het hem helemaal niet veel uit maakte met wie hij zou worden ingedeeld. Nee, Victor wou voor een verassing komen te staan. Plus, hij vond iedereen wel leuk en de meeste hem ook. Met dan natuurlijk aan zijn geweldige persoonlijkheid. Nee, eigenlijk wilde hij gewoon een bed hem maakte het helemaal niet uit of de personen tegen vielen of niet. De tijd dat hij binnenshuis zou besteden was toch maar heel klein, want hij zou aan de ene kant al zijn tijd in school steken en anderzijds in zijn vrienden momenteel dus enkel Kallista en Vincent, maar dat zou wel heel snel veranderen hoor. Met zijn sportzak in zijn hand was hij naar een apart gebouwtje gewandeld om daar zijn sleutel te krijgen van een mevrouw die een beetje vreemd aan het staren was naar hem, alsof hij een of andere alien was. Sad. Sinds ze hier waren aangekomen, alle studenten, had hij het gevoel dat de mensen van het dorpje bang van hun hadden. Iets wat echt wel gegrond was, voor enkele dan.

Vrij snel had Victor de juiste straat gevonden en ging hij op zoek naar het juiste huis. Iets wat niet geheel onmogelijk was, gezien hij na een tijdje wandelen ook een andere jongen tegen kwam die hem aansprak of dit ook zijn huis was. Victor keek vluchtig naar het huisnummer waarop hij vriendelijk naar de kerel knikte. ‘Als je me hebben wilt natuurlijk.’ Grapte Victor om toch een beetje het ijs te breken. De spanjaard had geen flauw benul wie de andere was, had hem ook op het eiland nooit echt gespot. Al was er wel een ding dat momenteel zijn aandacht trok, iets wat hij in het begin al had gemerkt. Kallista’s geur hing duidelijk rondom deze knul, iets wat alleen maar goed kon zijn toch? Rustig was hij hem naar binnen gevolgd en had hij zijn tas in een hoekje gesmeten om meteen rond te kijken in de woonkamer. Niet zo heel spectaculair. Maar ze hadden tenminste een dak boven hun hoofd. ‘Daar kunnen we wel wat aan veranderen denk ik.’ Er kon hier wel wat veranderd worden, voornamelijk het afgetrapte meubilair dan toch. Stevig schudde Victor de hand van de andere. Levi, nog altijd ging er geen belletje rinkelen. ‘Victor, en hetzelfde.’

Minuten nadat de twee jongens waren binnen gewandeld kwam er een meisje de ruimte binnen gelopen. Een donderslag bij heldere hemel, met iets anders viel het niet te vergelijken. De persoon die naar beneden kwam, was Kallista, alleen dan helemaal anders dan hij het meisje gewend was. En natuurlijk als kers op de taart leek het meisje helemaal geen aandacht te besteden aan hem maar ging die volledig naar Levi? Rude much. Dat Levi haar aansprak met Pyra was nog een groter vraagteken voor hem. Wat was hier in godsnaam gaande? Binnen no time had het meisje zich tot hem gewend, en tot zijn diepste ergernis leek ze hem niet eens te herkennen. Hij snapte er helemaal niets van, vond dit ook alles behalve grappig. Een rilling trok over zijn rug wanneer het meisje achter hem ging staan, en om eerlijk te zijn wist hij niet eens of het een aangename was of niet.. ‘Ik weet niet wat er aan de hand is, misschien ben je te hard tegen de deur gelopen of zo en heb je een hersenschudding, maar je kent me goed genoeg.’ Victor wou allesbehalve de wijsneus uithangen, maar hij wist helemaal niet wat er gaande was en wilde eigenlijk nu meteen wel antwoorden.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kallista Dore Firos
avatar
Class 2
Aantal berichten : 428

Character Profile
Alias: Téras
Age: 20
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   zo nov 12, 2017 9:56 pm

Levi was hetzelfde als anders. Statig en meteen in staat om mee te spelen in eender wat ze zijn richting uitgooide. Zijn hoofd kantelde in haar richting en ze kon niet anders dan zijn grijns weerspiegelen met één van haarzelf terwijl zijn warme hand zijn plek vond op haar onderrug voor hij een kus op haar wang plaatste. Zijn warme lippen voelden ondertussen al vertrouwd tegen haar kille huid en een halve glimlach vond zijn plaats op haar lippen. ”Je lijkt bijna verrast,” zei ze hem stil voor ze zijn arm verliet om in de richting van de andere persoon te wandelden. De zwartharige jongen leek verwacht te hebben dat Kallista hem kwam begroetten, tot zo ver die Levi oprecht zou begroeten. Het kwam ook zelden voor dat ze reeds in de vroege vooravond haar hoofd op stak. Kallista moest zeer moe geweest zijn om haar verdediging zo te laten zakken. De brunet voor haar zag eruit alsof zij zojuist een hele emmer ijsblokjes over hem gegooid had en ze was meteen lichtjes verveeld. Ze was nu eenmaal gewoon om een geheel andere reactie op te roepen bij jongens, zeker bij degene die er zo onschuldig en braaf uitzagen als het exemplaar voor haar. Ze trok haar wenkbrauw vragend op naar hem maar schonk verder geen aandacht aan zijn verraste uitdrukking.

Ze voelde een rilling door zijn ruggengraat gaan en keek bijna verrast voor ze Levi aankeek. Haar koele blik bleef op de blauwe ogen voor haar gericht terwijl ze luisterde naar wat hij te zeggen had. Zijn lach deed haar opnieuw een wenkbrauw optrekken voor er een grijns over haar gezicht gleed. ”Owh, dus ze hebben toch nog iemand bij ons gestampt. Iemand gaat daar oprecht blij om zijn,” zei ze, gevolgd door een kille grinnik. ”Je zorgt ten allen tijde voor een leuke afwisseling en vermaakt, dat weet je inderdaad” vertelde ze Levi met een knipoog voor de bruinharig jongen zijn mond open trok. Ze verplaatste zich een beetje terwijl hij aan het spreken was zodat ze zijn gezicht beter kon zien. Haar koude lach vulde al snel de woonkamer en ze keek hem bijna teleurgesteld aan, had zij weer voor dat zo iemand in haar huis terecht kwam. Pyra vergat even rekening te houden met het feit dat Kallista de hoofd persoonlijkheid was en dat het dus technisch gezien diens huis was. ”Oh Levi kijk, is hij niet schattig.” begon ze terwijl ze de raven aankeek en naar de andere jongen wees. Ze moest zichzelf zelfs tegenhouden om niet in zijn wang te nijpen. ”Hij denkt dat ik haar ben,” zei ze vervolgens op een spottende toon terwijl ze Levi aankeek. ”Lieverd, je zit er zo hard naast, al kan ik je niet zeggen of ze tegen de deur gelopen heeft en/of een hersenschudding heeft,” zei ze wanneer ze zich terug richtte naar de persoon naast haar. Een koele hand werd uitgestoken naar de jonge man, “Aangenaam, Pyralis of zeg maar Pyra. Zolang het maar niet Kalli of Kallista is,” stelde ze zichzelf voor. Ze had een hekel aan mensen die hen niet uit elkaar konden houden en het veroorzaakte een zure smaak in haar mond die ze liever niet had. Daarna vervolgde ze met, “Ik ben Kallistas tweede persoonlijkheid, en degene die al het plezier heeft,” terwijl ze een knipoog gooide naar Levi. ”Die jongen kan je wel zeggen hoe het is om samen te leven met ons beide,” legde ze verder uit terwijl ze naar Levi wees gevolg voor een ijzige lach. Ze vond dit bijna te grappig om verder te gaan. Het was al enige tijd geleden dat ze zo gelachen had om een situatie.

Pyralis realiseerde zich ineens dat de arme ziel helemaal niet op de hoogte was van de situatie en dus helemaal uit de lucht gevallen kwam maar medelijden stond niet in haar groene boekje. Dat gegeven zorgde ervoor dat ze hem vragen aankeek en ineens vroeg ze zich af hoe goed de jongen haar wederhelft kende. “Ken jij hem?” vroeg Pyra eerst aan Levi voor ze zich terug op de andere persoon richtte, ”Van waar ken jij Kallista?” vroeg ze vervolgens. De naam van de andere persoonlijkheid werd bijna uitgespuwd als een goor smakend productje maar ze was en bleef de beschermende persoonlijkheid en dat  beschermend kantje was misschien wel ergens nieuwsgierig naar hoe hij haar kende, “Het is maar dat ik weet hoe zeer ik haar kan raken met jou,” vervolgde ze daarna giftig met een grijns die haar gezicht bijna in twee spleet voor ze haar hand op zijn schouder plaatste.
There ain't no rest for the wicked,
untill we close our eyes for good.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Levi Ethan Bast
avatar
Class 2
Aantal berichten : 225

Character Profile
Alias: Lucifer
Age: 20yo
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   zo nov 12, 2017 10:58 pm

hate the player?

Levi Ethan B.

change the game

Levi lachte eens bij de opmerking van de jongen. ”Heb ik een keuze dan?” een vriendelijke grijns omringde nog steeds zijn lippen. Hij kon niet ontkennen dat de jongen wel een goede manier had om de situatie soepel op gang te trekken. Om een af andere manier had hij wel zo’n idee dat de jongen hem ging bevallen. Dat wilde echter nog niet zeggen dat hij er beste maatjes mee ging worden. Samen wandelde ze binnen en hadden allebei de nonchalante houding om hun spullen gewoon naar te gooien, zonder er verder naar om te kijken. Het viel allemaal nog wel mee, een sterretje voor de onbekende jongen. Zijn blik gaf duidelijk weer dat hij hetzelfde dacht als Levi. ”Kunnen we later nog werk van maken.” bevestigde hij de vaststelling. Ze waren met twee mannen in huis, hier een daar een likje verf en de meubelen misschien wat verschuiven moest wel lukken met z’n tweeën. Dat natuurlijk wel als Levi niet met een houten hoofd wakker werd. Hij klopte de jongen op zijn schouder wanneer hij zichzelf voorstelde als Victor. Hij had nog nooit van hel gehoord, maar dat was misschien het beste als je met iemand ging samenwonen, geen vooroordelen of zo.

Hun gesprek werd bruusk onderbroken door de het getik van stiletto’s op de vloer bovenaan. ”Het is al even geleden dat ik je overdag heb gezien.” sprak hij met een speelse ondertoon in zijn stem. Pyralis was voor hem het meisje dat ’s nachts de touwtje in handen nam en overdag was Kallista aan de macht. Haar woorden deden hem binnen de seconde grijnzen. ”Met twee hadden we toch geen drie kamer nodig?” vroeg hij suggererend. Haar vervolg gaf hem de drang om haar aan te raken, het haar nog eens duidelijk maken dat ze onrechtstreeks niet zonder hem kon, echter stond Victor tussen beide. Hij wou de jongen natuurlijk ook niet onmiddellijk te hard choqueren. Victor was duidelijk niet opgezet met de manier waarop Pyra met hem en Levi omging. Een bedenkelijk frons tekende zijn voorhoofd wanneer de brunet hun afkeurend aankeek. Wanneer zijn woorden Levi’s oren bereikte vielen alle puzzelstukjes voor hem op zijn plaats. Hij had al eens in de jongen zijn schoenen gestaan en hij snapte de verwarring maar als te goed. Als was het nog lastiger wanneer je al een goede band met Kallista had opgebouwd en dan pas de zwarte versie ontmoette.

Pyra’s geschater weergalmde tegen de kale muren van het huis. Levi beantwoordde haar vraag niet en bleef beide gewoon aankijken. Niet goed wetend wat te zeggen. Victor zag eruit als een kitten die ze aan de kant van de straat hadden achtergelaten in een kartonnen doos. Volledig in de war, hopend dat ze hem gewoon even vergeten waren. Hij voelde de drang in zich opkomen om het Victor allemaal uit te leggen aangezien hij het gevoel had dat Pyra het niet bepaald met begrip zou uitleggen. Het duurde dan ook niet lang voor zijn voorgevoel uitkwam. Hij luisterde aandachtig, zonder zich erbij de mengen, maar hielde wel de jongen in de gaten. Een poging zoeken om oogcontact te maken en op die manier eventueel zijn hart tot bedaren te brengen na de waarheid. Aandacht volgde hij het geklop van zijn hart op. Levi had heus wel medelijden, een emotie die bij Pyra net iets verder te zoeken bleek. Natuurlijk wist hij wel dat ze een hekel had aan haar hoofdpersoonlijkheid, dat wist hij al van op Genosha, dat was dan ook de hoofdreden waarom hij zich niet direct moeide binnen deze situatie.

”Ingewikkeld, maar je went er wel aan,” bevestigde hij Pyra’s uitnodiging om aan hem uitleg te vragen in verband met het samenwonen.  Hij zag aan haar lichaamshouding dat ze stiekem wel genoot van de situatie. Levi wandelde langzaam naar Pyra toe en ging achter haar staan wanneer hij zijn handen op haar heupen plaatste. ”Laat het hem even verwerken,” sprak hij zacht in haar oor. Een zielige poging om haar wat tegen te houden in haar nogal rechtstreekse manier van uitleggen. ”Het is nogal een schok om jou als tweede te ontmoeten,” vervolgde hij al lachend. Hij genoot van Pyra en gaf ook voorkeur aan haar, maar wat hij al had opgevangen van Victor gaf hem de indruk dat hij Kallista prefereerde. Hij schudde zacht zijn hoofd wanneer ze vroeg of hij hem kende. Bij haar laatste woorden kneep hij kort in haar zij. ”Je toont je vriendelijkste kant weer.” ondanks dat hij haar op een zekere manier terecht wees, wat zelfs voor hem riskant was, verscheen er een grijns rond zijn lippen. Hij draaide zich naar haar voorkant, zijn rug naar Victor gekeerd en plaatste zijn lippen aan haar oor. ”Ik denk dat we hem al genoeg gaan raken als hij gehecht is aan Kallista,” fluisterde hij haar toe. Een grinnik steeg vanuit zijn keel op voor hij zich weer achter haar plaatste, zijn handen traag terug trekkend.

822 words, house 69


©

_________________

"The lovely sound of another broken heart."
Vanessa ~ Brimstone ~ Levi ~ Wojtek
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Victor Valdés
avatar
Class 2
Aantal berichten : 100

Character Profile
Alias: Gato
Age: 19
Occupation: Student geneeskunde
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   di nov 14, 2017 4:19 pm

Daar had de knul gelijk in, een keuze hadden ze zeker niet. Maar Victor was bereid om er het beste van te maken, in de hoop dat de kerel naast hem van hetzelfde principe was. ‘Momenteel heb je nog de keuze om weg te rennen en een ander huis te zoeken ja. Want eens ik begin, is er geen stoppen meer aan.’ Grijnsde hij naar de knul duidelijk een grapje. Tot nu toe had hij er wel een goed oog op dat hij was terecht gekomen op een goed plekje. Vooral ook omdat de kerel hem niet gewoon meteen afsnauwde had hij het gevoel dat het goed zat. Maar goed, dat kon nog altijd veranderen naarmate de dag vorderde. Victor beaamde de woorden van de ander met een simpel knikje. Ja, dit huisje moest hier en daar wat onder handen worden genomen maar al bij al was alles beter dan in die gymzaal te zitten.

Maar Victor had duidelijk te vroeg geroepen. Het mannen onderonsje werd onderbroken door niemand minder dan Kallista, of dat dacht hij toch. Meteen had het meisje zich gewend tot Levi, in eerste instantie niets mis mee. Maar hij vond het nogal vreemd dat ze hem niet eens een blik gunde. Het meisje dat hij had leren kennen op Genoscha zou hem als het ware om de hals zijn gevlogen, maar dit gebeurde niet en dat verwarde hem momenteel zo hard. Om nog niet te spreken van een licht jaloers kantje dat omhoog kwam terwijl hij de twee bezig zag. Ook iets volledig nieuw. Nadat hij duidelijk had gemaakt dat Kallista waarschijnlijk een hersenschudding had opgelopen aan de hand van een harde klap op haar hoofd of zo, had hij zijn blik kort op Levi gericht die dit alles wel leek te begrijpen, en die ook zijn reactie leek te begrijpen. Wat er hier ook aan de hand was, het mocht gaan ophouden hoor, of hij wilde een verklaring een van beide.

Kort verstrakte Victor zijn kaak, wanneer het meisje hem schattig noemde. Uiteraard wist hij goed genoeg dat zijn schattigheidsfactor hoog lag, maar evengoed om het van de persoon voor hem te horen was momenteel iets wat hem irriteerde. Moest hij het van Kallista te horen hebben gekregen was het een ander verhaal, maar de manier waarop het meisje de woorden uitspogen vertelde hem goed genoeg dat dit wellicht geen compliment was. Kort trok hij zijn wenkbrauw op. Denken dat ze haar was? Wat was dit voor een misselijkmakend spelletje? Victor begon in zijn hoofd te zoeken naar een andere verklaring buiten een mogelijke hersenschudding, en hij had genoeg om uit te kiezen al stak momenteel een gespleten persoonlijkheid er wel het verste uit. Wanneer ze zich voorstelde als Pyra, werd zijn gedachtegang bevestigd al kwam het even goed vrij hard aan bij de jongen. Kort vernauwde hij zijn ogen waarbij hij van haar hand naar Levi keek. Victor besloot hetgeen te doen wat voor hem aanvoelde als het beste en dat was haar handdruk negeren in plaats daarvan knikte hij enkel kort. ‘Al het plezier hm?’ Naar zijn mening had hij al genoeg plezier beleefd met Kallista waarvan Pyra duidelijk niets van wist. Nee, deze kant van het meisje bekoorde hem momenteel niet zo heel erg als hij echt eerlijk moest zijn. Vragend keek hij naar Levi, die enkel aangaf dat het ingewikkeld lag. Mooi was dat. Al nam hij de andere jongen niets kwalijk, waarom zou hij ook?

Inmiddels had de andere jongen zich ook al verplaatst en stond Victor er eigenlijk maar bij als een aan d kant geschoven object.. Wel een object met een beter gehoor dan waarschijnlijk beide personen aanwezig hier. Ergens stelde hij het op prijs dat Levi Pyra toch probeerde te kalmeren, maar aan de andere kant had hij het even goed niet nodig dat iemand het voor hem op nam hoewel hij daar waarschijnlijk wel anders over zou denken over enkele minuten. Het feit dat ze hem vroeg waar hij Kalli van kende, maakte hem duidelijk dat de een niet de herinneringen van de andere mee nam. Zeker niet het geweldigste wat Kallista kon meemaken, als hij de juiste betekenis van haar plezier had. ‘Van op het eiland.’ Een eerlijk antwoord, en veel dieper moest hij er ook niet op in gaan. Een slimme keuze als je het hem vroeg, zeker wanneer het meisje haar hand ook nog eens op zijn schouder legde. Een die hij al snel van zijn schouder af schudde na haar volgende woorden. En toen heel plots kwam Levi tussen hen in staan, zijn woorden tegen haar ontgingen hem niet. Dit waren werkelijk bijna de laatste druppels die hij nodig had om over te koken hoor. Dat Pyra het maar uit haar hoofd haalde om weet ik veel wat met hem uit te vangen enkel en alleen om Kallista pijn te doen, nee daar ging hij zeker de bron niet van zijn. 'Bedankt voor de waarschuwing Levi, maar er aan wennen zal niet gebeuren.' Richtte hij zich uiteindelijk tot de andere knul, in de hoop dat hij Pyra gewoon voor de rest van de avond kon blijven negeren.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kallista Dore Firos
avatar
Class 2
Aantal berichten : 428

Character Profile
Alias: Téras
Age: 20
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   wo nov 15, 2017 6:27 pm

Het was normaal in haar ogen dat Levi verward was. Meestal had zij enkel de mach wanneer de zon al lang verdwenen was achter de horizon en de temperatuur enkele graden daalde. Toepasselijk met haar karakter. Ze trok kort haar wenkbrauwen op naar Levi, ”Misschien wou ik ook eens genieten van de zonsondergang,” zei ze hem, spot overduidelijk aanwezig in haar stem. Ze had minimale interesse in zonsondergang of enig andere dagdagelijkse activiteit, enkel wat er ’s avonds in het stadje gebeurde boeide haar. ”Hebben wij twee zelfs één kamer nodig?” beantwoorde ze hem speels voor ze haar aandacht richtte op de andere persoon.

Het was nog maar enkele keren gebeurt. Mensen die hen beide als individuele personen leerde kennen en het kon één van beide richtingen uitgaan. De meest voorkomende was verassend degene die Levi genomen had, eerst haar ontmoeten om dan enige tijd later oog in oog te staan met een Troetelbeertjes versie van haar. Dit verliep meestal vrij kalm aangezien Kalli meestal de onschuldige route koos en deed alsof ze geen idee had wie Pyra was of ronduit loog en zei dat ze tweelingzussen waren. Sommige mensen liepen hier met open ogen in ondanks dat Kallista een afschuwelijke leugenaar was en anderen zoals wraakzuchtige vriendinnetjes, verloren gelopen pleziertjes en Levi, geloofden het niet en kregen na wat vragen uiteindelijk wel de waarheid wanneer ze het juist aanpakte. Wat momenteel gebeurde was nog maar zeer zelden gebeurd en het was ook de reden waarom Kalli een zeer beperkt aantal vrienden heeft wanneer iemand met zo’n karakter eigenlijk zou moeten verdrinken in vriendschap. Ze zag hoe Levi met enig begrip de brunet aankeek, waarschijnlijk omdat hij ook verward was de eerste keer dat hij Kallista ontmoette nadat hij haar ontmoet had. De radartjes in de jonge man zijn hoofd leken te draaien aan een tempo die Pyralis onmogelijk kon begrijpen terwijl ze de puzzelstukjes bijna letterlijk is elkaar zag vallen maar toch leek de bevestiging hem te raken als een baksteen in de maag.

De blauwe kijkers van de jongen gleden van haar hand naar Levi en ze kon een grinnik niet onderdrukken. Zij en Kallista waren misschien verschillend op zo veel verschillende vlakken maar hun smaak viel netjes in dezelfde rij. Haar poging tot ’beleefdheid’ werd genegeerd en zuchtte kort voor ze haar hand liet zakken zijn retorische vraag spottend besloot te beantwoorden “Een ander soort plezier dan met de blokken spelen lieverd wiens naam ik nog steeds niet opgevangen heb,”. Ze volgde de vragende blik richting Levi die op zijn beurt antwoord gaf dat het wel wende. Ingewikkeld, zo een mooi woord om haar en Kallista te omschrijven, zo een mooi woord in het algemeen bedacht ze zich terwijl ze Levis handen op heupen verwelkomde door haar handen op die van hem te plaatsen. ”Hij lijkt mij toch wel slim genoeg om zijn mooie hoofdje rond dit hele gedoe te wikkelen, niet?” vroeg ze Levi terwijl ze de zwartharige zijdelings aankeek. ”Of ben is dat knappe kopje van jou helemaal leeg daarbinnen?” vroeg ze vervolgens voor ze grijnsde in verband met Levis tweede opmerking. De brunet gaf inderdaad een volledig andere vibe af dan mannen zoals Levi en ze wist maar al te goed dat die bravere, onschuldige en lievere jongens nu eenmaal liever een goedlachse prinses hadden dan iemand zoals zijzelf.

Levi ontkende dat hij de andere jongen kende en een duidelijk antwoord werd niet gegeven door die tweede voor ze vervolgde met haar volgende zin en haar hand op de brunet zijn schouder plaatste. Die leek dat echter niet zo zeer de appreciëren en al snel viel haar hand terug naar haar zijde. Ze begon zich stilaan toch te ergeren aan de jonge man en moest zichzelf tegenhouden om haar scherpe tong niet nogmaals tegen hem te keren. Ze richtte een scherpe blik op de jongen die achter haar stond, hij had gedurfd haar terecht te wijzen op haar gedrag en dit met een grijns die zich al snel rond zijn mond vormde. ”Sinds wanneer ben jij onder de indruk dat ik een vriendelijke kant heb?” vroeg ze hem in een scherpe toon. Enkel mannen die enig nut hadden voor Pyra konden aanzien worden als ‘noodzakelijk’ en misnamen haar verleidingstechnieken soms als vriendelijk maar ze wist heus wel dat Levi beter wist dan dat. Een grijns vormde zich echter wanneer de zwartharige knul voor haar kwam staan en haar uitlegde dat ze de brunet genoeg konden raken, ze keek hem kort in zijn ogen aan zonder enige emotie op haar gezicht voor hij terug achter haar ging staan. Ze wist heus wel dat ze de jongen kon kwetsen moest ze echt willen maar dat was al bij al niet haar doel. Ondanks het feit dat ze de beschermende persoonlijkheid was, was het enkel haar taak Kallista te beschermen tegen dreigementen van buitenaf, zijn deze emotioneel of fysiek. In enkele passen bevond ze zich terug voor de jongen, ”Waarom zou je er niet aan wennen? We zijn nu eenmaal een duopack, als je de prinses wilt krijg je mij erbij. Gratis en voor niets,” vertelde ze hem met een grijns. ”Al moet ik op deze moment wel toegeven dat ze zeer goede smaak heeft,” vervolgde ze bedenkelijk nadat ze de brunet nog eens goed bekeken had.
There ain't no rest for the wicked,
untill we close our eyes for good.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Levi Ethan Bast
avatar
Class 2
Aantal berichten : 225

Character Profile
Alias: Lucifer
Age: 20yo
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   do nov 16, 2017 1:06 pm

hate the player?

Levi Ethan B.

change the game

Hij grinnikte naar de jongen en een halve glimlach bleef even hangen. Victor beviel hem wil en zijn humor was ook nog wel zijn smaak. ”Nah, ik hou je wel,” grapte hij naar hem voor hij de deur binnenwandelde. Nu was eer echt geen weg niet meer terug, ze waren samen het huis binnen gewandeld en hadden op een mannelijke manier hun territorium afgebakend door hun spullen richting de grond te gooien. Stiekem hoopte hij altijd dat hij zou worden opgedeeld met een aantal meisje, maar als hij het zo bekeek kon een jongen ook nog wel een leuke meerwaarde bieden. met wie zou hij anders meisjes beoordelen?

Zijn ogen keken Pyra vragend aan. ”Ik wist niet dat jij zo’n romantisch type was?” antwoordde hij zachtjes. Hij haar volgende woorden schudde hij zacht zijn hoofd, maar kon een grijnsje niet onderdrukken. Zijn ogen hadden elke beweging, wan zowel Victor als Pyra, gevold en er was een zekere spanning in de lucht te voelen. Onduidelijkheid vermengd met plagerij. Victor had zijn blik op hem gericht, zoekend naar een uitleg, naar verduidelijking wanneer Pyralis naar beneden was gewandeld en hem had duidelijk gemaakt dat Kallista haar hoofd niet had gestoten. Misschien voelde hij vanbinnen wel een of andere drang opkomen om hem alles op een rustige manier uit te leggen en hem er niet zomaar ingooide, wat Pyra net had gedaan.

Tijdens het hele spel van Pyra dat ze met Victor speelde hielde hij zich op een afstandje. Dat leek hem een goede keuze en al zeker wanneer de jongen besloot dat het een ideaal plan was om haar hand weg te slagen. Licht onder indruk trok Levi een wenkbrauw op en krulde zijn mondhoeken enkele millimeters naar boven. Ondanks dat hij Victor nog maar net kende verbaasde hij hem nu al. Zijn vragende ogen bereken die van hem, maar Pyra snerpende stil onderbrak hen. Ze liet zich niet bepaald van haar beste kant zien.

”Jij hebt heel gemakkelijk spreken,” begon hij, als ze zei dat Victor het wel zou snappen, ”jij moet je niet om de dag aanpassen.” vervolgde hij. Het duurde echter niet zeer lang voor hij doorhad dat dat misschien niet de beste zet was geweest. Niet dat hij bang had van Pyra, of zijn mond voor haar ging houden, alles behalve, maar er hing al genoeg spanning in de lucht. Zijn vorige terechtwijzing werd namelijk niet met open armen ontvangen aan haar scherpe toon te merken. ”Onder de indruk is wat overdreven,” vormde hij vooraleer hij terug wat afstand nam van haar en op die manier een soort driehoek vormde.

Levi knikte bij Pyra’s eerste woorden, maar dat veranderde al snel in iets bedenkelijks bij haar vervolg. ””Je hebt niet veel keuze Victor, sprak met een zachtere stem dan Pyra waar je grijns enkel en alleen in haar stem al kon horen. ”Kalli zal het je wel eens allemaal uitleggen.” zijn ogen verplaatste zich naar Pyra on duidelijk te maken dat zij het toch wel een beetje verkeerd aanpakte. Eigenlijk had hij niet echt een betere aanpak kunnen verwachten. Ze was nu eenmaal rechtuit.

Hij besloot om een misschien wel hopeloze poging te doen om de spanning wat onder controle te krijgen en de strenge blik van Victors gezicht te halen. Met ruime stappen, vergezelt door een diepe zucht, wandelde hij richting de ruimte waarvan hij dacht dat het de keuken ging zijn. ”Iemand iets drinken?” riep hij door het huis en trok de koelkast open, waar tot zijn voldoening wel degelijk wat te drinken in stond. Voor zichzelf nam hij een cola voor hij zijn hoofd om de hoek stak en ze allebei eens vragend aankeek.

609 words, house 69


©

_________________

"The lovely sound of another broken heart."
Vanessa ~ Brimstone ~ Levi ~ Wojtek
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Victor Valdés
avatar
Class 2
Aantal berichten : 100

Character Profile
Alias: Gato
Age: 19
Occupation: Student geneeskunde
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   wo nov 22, 2017 8:57 pm

[quote="Victor Valdés"]
Oke, dit ging echt nog wel goed? Levi leek echt nog niet meteen de meest foute knul. Met hem zou hij misschien nog wel maatjes kunnen worden. Dat was toch al zeker een klein geluk voor hem. Victor wist goed genoeg dat hij en de knul waarmee hij inmiddels binnen stond dag en nacht verschil was, maar dat maakte in eerste instantie niet uit. They hit it off, op de meest droge manier ooit maar details. Dat de andere persoon Kallista ging zijn wist Victor duidelijk niet, dat het hem niet beviel met hoe het meisje zich gedroeg was wel duidelijk genoeg. Iets wat hem ook steeds meer parten begon te spelen naarmate het gesprek tussen haar en Levi verder vorderde, misschien was het maar gewoon tijd om hun even in zijn gedachten op mute te zetten?

Mede door de nogal slechte uitleg van Pyralis momenteel werd het hem duidelijk gemaakt hoe alles in elkaar zat. Natuurlijk werd het in zijn hoofd nu nog moeilijker gemaakt, zeker omdat hij echt het fijne van dit hele gedoe wilde weten. Dit accepteren zou voor hem nog een hele opgave worden, eentje die hij eigenlijk totaal niet wilde. Victor had het leuk genoeg met Kallista, daar ging Pyra geen stokje voor steken. Goed, waarschijnlijk wel en hij zou er helemaal niets aan kunnen doen uiteindelijk maar hij zou het er zeker niet bij laten daarvoor was de jongen toch net iets te koppig. Voor een moment verstrakte zijn kaak, het meisje begon echt op zijn systeem te werken. Het was al een tijd geleden dat dat gebeurde bij hem, niet dat hij zich er naar zou gaan gedragen. Nee, hij was niet het type persoon dat zo maar flipte. Hoewel hun nu wel aan het flippen was aan de binnenkant. Maar hij was niet het soort persoon dat iemand anders bijvoorbeeld een mep ging verkopen of wat dan ook. Dat hij haar hand besloot te negeren was zijn manier van “oorlog” voeren als je het al zo mocht noemen. Een zucht schoof over zijn lippen bij haar woorden. Alsof hij zo slecht was dat hij zich nog niet had voorgesteld? Wat moest hij dan zeggen over dit alles? Dat was pas gemeen. ‘We spelen niet met blokken, lieverd.’ Hij spuwde het woord letterlijk uit. Oops, niet heel beleefd te noemen. Maar je kon wel zeggen dat Victor dit hele circus een beetje moe begon te worden. Victor ademde even diep in, meer om zijn kalmte terug te herwinnen dan iets anders. ‘De naam is Victor.’ Stelde hij zich dan uiteindelijk maar voor. Dat Levi hem gelijk leek te geven was iets wat hij ging onthouden. ‘Je zal over een tijdje wel zien hoe leeg mijn mooie hoofdje al dan niet is.’ Bromde hij kort. Wie dacht ze wel niet dat ze was? Victor ging niet zeggen dat hij slimmer was dan haar, zij had duidelijk kennis van andere zaken dan hij. Maar even goed hoe het meisje zich gedroeg vond hij momenteel maar vrij idioot. Niet dat hij dat werkelijk ging uitspreken, maar details.

Victor voelde niet de nood om aangeraakt te worden door haar. Om eerlijk te zijn had de jongen meer zin om letterlijk over te geven door haar aanwezigheid. Maar dan zou hij even goed zwak lijken in de ogen van beide zijn huisgenoten en hij had ook geen zin om zo bekend te staan, daarvoor was hij net iets te trots. Dat het meisje een vriendelijke kant had was waar, al was die vriendelijke kant duidelijk Kalli, maar goed dat was iets wat tussen de andere twee was en daar ging hij zich niet in moeien. Haar woorden deden een korte glimlach ontstaan op zijn gezicht. De waarschuwing van Levi negeerde hij alweer, omdat hij misschien wel een beetje te koppig was, want hij zou de jongen er later dankbaar voor zijn uiteindelijk. ‘Het is simpel. Ik heb de keuze om jou te negeren of niet, en ik denk dat je wel weet wat ik ga doen.’ Dit voelde aan als een kleine overwinning hoor, al wist hij goed genoeg dat Pyra hem echt letterlijk de grond in kon boren als ze dat wilde doen. Maar Victor zijn denkvermogen leek momenteel een tikje te hard aangetast om goed te gaan redeneren. Haar volgende woorden deden hem zijn schouders op halen, enig anders persoon zou gevleid zijn Victor werd er enkel en alleen nog maar ongemakkelijker door. Complimentjes waren niet zijn ding, al was dat waarschijnlijk niet de bedoeling van Pyra.

De strenge blik van Levi die op hem rustte voelde aan alsof hij gestraft werd voor iets waar hij niet aan kon doen, dus ja het was een hele opluchting toen de jongen uiteindelijk weg keek en ook weg wandelde. Euh, nee please stay? Hij wilde niet alleen zijn met Pyra. Gelukkig weerklonk de stem van de jongen al heel snel terug. Victor opperde dit keer niet voor een chocomelk nee, echt niet. ‘Het sterkste wat we hebben!’ Schreeuwde hij terug.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kallista Dore Firos
avatar
Class 2
Aantal berichten : 428

Character Profile
Alias: Téras
Age: 20
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   do nov 23, 2017 8:38 pm

Haar lach, kil en koud op haar gekende manier klok kort door de nog ongeklede woonkamer. Romantisch was nu echt een adjectief dat ze niet bij zichzelf zou plaatsen, toen niet, daarvoor niet, nooit niet. Ze begreep ook helemaal niet waarom mensen zoveel nood hadden aan emoties die werden opgemaakt door een mengeling van moleculen in onze hersenen in de hoop van ze te door voortplanten. Daar kon Pyra op oefenen zonder dat ze nood had aan de bijhorende vlinders, of dat was toch hoe ze dacht dat mensen het omschreven. In tegenstelling tot de emotie met de spreekwoordelijke vlinders was de emotie die door Pyra begon te denderen als een sneltrein net iets minder rooskleurig. Een ader in haar voorhoofd begon geërgerd te kloppen en voor even dacht ze zelfs dat haar wenkbrauw een ergerlijke tik vertoonde. De brunet was zonder enige moeite op alle knopjes aan het drukken, en niet op degene die Levi telkens zo netjes wist te bespelen. Het feit dat de laatstgenoemde als een juffrouw in de kleuterklas sterren leek uit te delen voor elke woordengroep of handeling die de jongere jongen gebruikte om haar te ergeren vond ze dan weer amusant op zijn eigen manier. De manier waarop hij lieverd uitsprak deed haar zo hard grijnzen dat haar gezicht bijna in twee, the boy got spunk. ”Oh,…” uitte ze met een geamuseerde blik naar de brunet. De klank liet ze was in de lucht zweven, ze had namelijk niet veel meer te melden aangezien ze vrij duidelijk was geweest in wat ze bedoelde. Het feit ze hem bijna letterlijk zichzelf zag terechtwijzen deed haar nogmaals grinniken. De jongen, Victor blijkbaar, was duidelijk een brave en welgemanierde jongen en dit was precies waarom ze hier zo veel plezier uit haalde. ”Aangenaam Victor,” accepteerde ze zijn voorstelling met een venijnige glimlach op haar gezicht, samen met Levis handen op haar heupen.

Er hing een spanning in de lucht die Pyra niet meer gevoeld had sinds ze voor de eerste keer opgeroepen was door Kallista. Het was bijna te snijden en vorige keer had ze simpelweg twee meisjes en één of andere snotneus een bloedneus gemept voor ze was gaan drinken met een zak ijs op haar knokels. Maar zelfs voor haar leek dat wat kort door de bocht in de situatie voor handen. En het was dan dat de perfecte situatie zich voordeed. Ze negeerde Levis opmerking omdat het haar eigenlijk maar weinig interesseerde dat de jongens zich moesten aanpassen. Als het aan haar lag kwam Kallista simpelweg nooit meer boven, maar dat was nu eenmaal makkelijker gezegd dan gedaan. “Misschien moet Kallista iets anders rond dat al dan niet lege knappe hoofd van je wikkelen?” begon ze met een speling op haar originele uitspraak tegen Levi. Dubbele betekenis sijpelde door haar kille woorden net als haar mondhoeken die traag omhoog krulde.

Levi nam afstand en het was de eerste keer dat ze zich oprecht beter voelde nu de warme huid verder van haar koelte verwijderd was. ”Er zijn andere dingen waar jij meer van onder de indruk bent natuurlijk, vriendelijkheid heb ik voor die dingen gelukkig niet nodig,” melde ze met een halve grijns voor ze naar de brunet luisterde en zijn richting uit wandelde. Levis stem gleed over haar, zacht als satijn. Ze wist goed genoeg, net als de donkerharige jongen, dat Kallista morgenvroeg niet zou weten wat eerst te zeggen terwijl tranen van haar wangen rolde wat een oprecht warme glimlach over haar gezicht deed glijden. Pyralis was er om Kalli te beschermen tegen krachten van buitenaf niet tegen krachten van binnenuit. Helaas hield iets binnenin haar tegen om de brunet rechtover haar volledig met de grond gelijk te maken. Er waren natuurlijk nog andere wapens in haar arsenaal maar ze besloot die nog even achter slot en grendel te houden. Victor leek namelijk al genoeg aangedaan van het hele gebeuren. Desondanks leek hij trots wanneer hij haar en Levi antwoordde, ”Tuurlijk heb je die keuze, en ik wens je verschrikkelijk veel succes,” beantwoordde ze hem met een speelse grijns. Oh lieve, onschuldige Victor wist niet waar hij aan begonnen was en ze hoopte voor hem dat hij ’s nachts ook ergens anders terecht kon. Pyra kon zonder enig probleem zijn leven tot een hel maken zonder ook maar één woord te uiten tegen de brunet.

Paniek schoot kort over de jongen zijn gezicht wanneer Levi de kamer verliet en zelfs Pyras blik gleed naar de opening waardoor hij vertrokken was tot zijn vraag door de ruimte weergalmde en zijn vragende blik op hen gericht werd. What he’s having grijnsde ze naar de zwartharige jongen met een knikje naar Victor. Dit voor ze in zijn richting wandelde. ”Zeker dat je hem niet kent?” vroeg ze wanneer ze langs hem heen de keuken inwandelde. Er was iets aan de brunet dat haar continu deed twijfelen aan haar eigen oordeel. Een zucht verliet haar mond wanneer ze niet meteen sterkedrank vond in de kastjes maar wel enkele glazen. ”Ik ga er echter van uit dat jij iets in die tas van jou hebt steken. Één grote of vele kleintjes, whatever,” zei ze in de richting van Levi voor ze de glazen op de tafel neerplaatste. ”Dus pretty boy,…” begon ze terwijl ze haar blik terug op Victor plaatste, ja die naam zou blijven plakken, ”First base, second base of all the way,” vervolgde ze met een grijns terwijl ze plaatsnam op de rand van diezelfde tafel. De enige reden waarom Pyralis zichzelf niet zo ver kon krijgen om de brunet te vernietigen moest een emotionele connectie zijn met Kallista wat haar mateloos interesseerde en ergerde. Helemaal aangezien Kallista normaal vermeed om enige soort vriendschap, laat staan meer, aan te gaan.
There ain't no rest for the wicked,
untill we close our eyes for good.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Levi Ethan Bast
avatar
Class 2
Aantal berichten : 225

Character Profile
Alias: Lucifer
Age: 20yo
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   di nov 28, 2017 9:54 am

hate the player?

Levi Ethan B.

change the game

De spanning binnen het huis was te snijden, toch leek het eerder een toneel en hij was de toeschouwer die er af en toe bij betrokken werd. Het spel speelde zich af tussen Pyra en Victor, daar was geen twijfel over mogelijk. Zijn blik schoot van de ene naar de andere en trok bedenkelijk even een wenkbrauw op. Zowel de blik als zijn woorden werden steeds venijniger en enkele woorden werden uitgespuugd. Met de seconde werd de jongen interessanter in Levis ogen en hij had zo’n gevoel dat Pyra ook wel zo dacht. Uiteindelijk stelde de jongen zichzelf voor en de brunette die voor hem stond accepteerde het gepaard met een geslepen grijns die haar lippen sierde. Vanop een afstandje volgde hij het hele gesprek. Het leek hem geen goed plan om zich erin te mengen. Victor kende Kallista goed, maar Pyra amper tot niet en bij hem was het net omgekeerd. Ze hadden dan misschien wel samen een kamer gehad, hij had niet vaak echt gesprekken met de zachte kant van de brunette.

Een grinnik ontstond in zijn keel bij Pyra’s woorden. Hij vond dat soort opmerkingen heerlijk, maar hield zich nu maar wat in en keek Victor enkel eens uitdagend aan. Misschien leek de jongen wel braaf en rustig, maar dat kon ’s nachts allemaal veranderen. Zijn mondhoeken bleven een zekere tijd naar boven gekruld vooraleer zijn wangen zich weer ontspande. Victor had wel degelijk een knappe kop, al was hij zelf een jongen, zou hij niet alle andere mensen van hetzelfde geslacht afbreken. Af en toe had andere mannelijk schoon meenemen naar een bar alleen maar voordelen en dus ging hij niet klagen over Kallistas keuze.

Zijn blik verplaatste zich van de jongen naar Pyra en er speelde iets vurigs in zijn irissen. ”Onder de indruk is veel gezegd,” begon hij zachtjes. ”interesse.” verduidelijkte hij zichzelf en sprak elke lettergreep duidelijk. Vooraleer Levi volledig onder de indruk was moesten ze wel al wat moeite doen, hij was wel heel snel geïnteresseerd, maar welke jongen was dat niet? Victor begon over Pyra te negeren, maar ook al had Levi het zelf nog nooit geprobeerd wist hij maar al te goed dat dat niet gemakkelijk zou zijn. Dat niet alleen door haar aanwezigheid binnen het huis, maar nou ja, ze bleven wel dezelfde persoon. Het was hem ook al verschillende keren voorgevallen dat hij de twee door elkaar had gehaald en dus wist hij uit ervaring dat het niet simpel was.

Het werd al gauw duidelijk dat de situatie niet snel zou afkoelen uit zichzelf en dus besloot hij het podium te verlaten en zijn lichaam naar de keuken te verplaatsen. Hij begon met de kasten open te trekken vooraleer hij aan de andere twee vroeg wat ze graag wouden om te drinken. Victor antwoord kwam op hem afgevlogen en geïnteresseerd gingen zijn wenkbrauwen de lucht in. Pyra liep langs hem en haar woorden vlogen zijn oren binnen. ”Nog nooit gezien.” zei hij nogmaals, terwijl hij haar doordringend aankeek. ”Vanwaar die terugkerende vraag?” vroeg hij wanneer hij zijn blik weer naar het eiland richtte. Zijn hoofd kantelde zich lichtjes. ”Ik kan het dus weer oplossen?” vroeg hij op een speelse manier terwijl een wenkbrauw zich de hoogte in trok. Hij bewoog zijn lichaam naar de leefruimte en haalde een fles Bacardi uit zijn tas. Veel meer had hij niet bij, dat was het enige dat de nachtwinkel nog had staan enkele dagen geleden. In zijn cola, die hij nog in zijn hand had, deed hij een serieuze scheut van de sterke drank. Het glas zwarte frisdrank had hij toch al uit geschonken, dus kon hij daar maar beter gebruik van maken. Met de nodige kracht zette hij de halfvolle fles op de tafel en goot voor de andere ook een sterk glas uit.

Hij plaatste zich op een barkruk en keek van Victor naar Pyralis terwijl hij zijn lippen rond het koele glas zette. ”Nieuwsgierig vogeltje” zei hij in fluistertoon tegen de brunette die in zijn buurt zat. Haar woorden deden zijn interesse de hoogte in gaan en zijn lippen krulde zich tot een speelse grijns in de richting van Pyra vooraleer hij ook zijn ogen op Victor richtte. Met een opgetrokken wenkbrauw wachtte hij op een antwoord van de brunet. Hij had zijn avontuur met Pyra al gehad, maar hij was wel eens benieuwd waar de jongen ondertussen al stond. De mensen waarmee hij uiteindelijk was samen gezet had voor een unieke combinatie gezorgd en was er vrij zeker van dat dit huis nog voor speciale momenten zou zorgen. Met deze gedachten kwam er een bedenkelijke, maar voor geamuseerde grijns rond zijn lippen.

775 words, house 69


©

_________________

"The lovely sound of another broken heart."
Vanessa ~ Brimstone ~ Levi ~ Wojtek
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Victor Valdés
avatar
Class 2
Aantal berichten : 100

Character Profile
Alias: Gato
Age: 19
Occupation: Student geneeskunde
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   zo dec 03, 2017 4:34 pm

Als er iemand hem spreekwoordelijk kon doen laten ontploffen was hem momenteel wel het meisje dat voor hem stond. Hoe iemand zo ergerlijk als haar kon zijn snapte hij niet. Ergens zou er natuurlijk wel een verklaring voor zijn, maar eentje waarvoor hij niet de moeite ging doen om ze te zoeken want waarom zou hij? Pyra was niet iemand die hij zo nodig in zijn lijst met vrienden moest hebben. Nee, hij had de andere kant van het meisje dan veel liever in die lijst staan. Blijkbaar wist Victor haar zo nu en dan toch even te ergeren met waarschijnlijk zijn manier van doen iets wat er voor zorgde dat hij zich diep in zichzelf toch weer wat beter voelde, niet dat hij het in zijn hoofd haalde om emoties te tonen aan haar. ‘Aangenaam is niet het juiste woord.’ Sprak hij op een korte toon. Nee, dat was zeker niet het woord dat hij zou gebruiken om deze ontmoeting te omschrijven, eerder een shitstorm waar hij liever niet in terecht was gekomen. Maar misschien werd het even tijd om zijn gevoelens over dit alles aan de kant te gooien en kijken naar waar dit verder leidde? Niet dat hij daar volledig in kon slagen, maar goed als hij dat niet probeerde wat moest hij dan doen?

De spanning die er hing vond hij maar niets, het was iets wat Victor het liefst van al gewoon uit de weg ging. De spanning zorgde voor een drukkend gevoel op zijn schouders hoe vreemd dat dan ook weer mocht klinken, maar het was zeker niet gezond te noemen. De opmerking van Pyra sloeg op hem in, maar hij bleef met die zelfde stugge blik naar haar kijken. Wow, dat was ook weer super volwassen. Oké, in the end zou hij niets liever dan dat willen maar even goed had Pyra zich daar helemaal niet in te moeien of wat dan ook. De glimlach die op het gezicht van de andere knul verscheen hielp ook niet meteen tho, al kon hij hem niets kwalijk nemen uiteindelijk. Hoeveel keer het meisje hem onrechtstreeks al dom had genoemd wist hij niet meer, maar het was verdomd irritant gezien hij echt niet zo’n domme kerel was. ‘Misschien is het beter als je gewoon je mond houd. Veel nuttigs komt er toch niet uit.’

Negeren leek Victor het beste idee. Iets waar hij door de jaren heen vrij goed in was geworden toch zeker als het ging om van die onbenullige mensen als Pyra. Doen alsof ze niet ging bestaan zou wellicht wat moeilijker worden dan hij dacht, maar eens hij zich daar volledig op focuste zou het hem wel lukken. Dat het duo hem niet geloofde was geen moeilijke, maar geen van beide kende hem dan ook echt. Nee, deze gebeurtenis had hem geraakt, van zijn stuk gebracht, maar in a way was Victor als onkruid al verkoos hij dan liever de term van een bloempje te zijn dat nooit verging. ‘Dat is bijna aardig van je.’ Sprak hij met een korte grimas op zijn gezicht. Victor zag wel in dat het meisje het niet meende, dat ze hem goed genoeg kon verpulveren als ze dat wenste te doen, maar hoeveel het hem werkelijk kon schelen? Duidelijk niet veel. Kort schoot zijn blik even naar het raam waar enkele voorbijgangers langs liepen. Hoewel het in zijn instinct lag om uit benarde situaties weg te raken, gaf hij momenteel de voorkeur aan hier binnen blijven. Zijn interesse in deze gehele toestand was hetgeen wat hem momenteel zo geboeid hield.


Levi was de eerste die het toneel had verlaten, om iets te gaan halen om te drinken werd hem al snel duidelijk toen hij enkele kasten hoorden open gaan. Victor en drinken, een combinatie die nog niet heel veel was voorgekomen. Toch niet zoals nu, nee als hij uit ging dan consumeerde hij zo nu en dan wel eens wat alcohol nooit overdreven tho want dat was slecht voor je lichaam. Voor enkele momenten bleef hij nog in de hal staan, haalde enkele keren diep adem. Om zichzelf te kalmeren, zodat de situatie misschien toch nog een beetje zou worden recht getrokken. Wanneer hij uiteindelijk in de keuken kwam had Levi juist een fles Bacardi uit zijn tas gehaald en had Pyra de glazen al klaar gezet. Victor besloot zich aan de andere kant van Pyra te zetten, zodat er genoeg afstand tussen hen twee in zat. De vraag van haar deed hem eventjes fronsen. In tegenstelling tot anders snapte Victor goed genoeg wat het meisje bedoelde, niet dat hij er eigenlijk een antwoord op had. Er om liegen ging hij niet doen, nee gewoon de pure waarheid niets anders. ‘Jullie begrijpen het helemaal verkeerd, zo zit het bij ons niet in elkaar.’ Who was he even kidding, zo stak het maar goed genoeg in elkaar maar hij had gewoon de moed niet om het toe te geven aan Kallista en of het andersom al zo was bleef de vraag. Er was nog maar een ding wat Victor nog altijd niet kon begrijpen, waarom Kallista hem niet had verteld van Pyra. Ze wist goed genoeg dat hij het in bepaalde maten zou begrijpen, dus dat betekende vast dat ze zich schaamde voor het meisje dat naast Levi zat of dat ze bang was voor haar. Naar zijn mening waarschijnlijk een combinatie tussen de twee.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kallista Dore Firos
avatar
Class 2
Aantal berichten : 428

Character Profile
Alias: Téras
Age: 20
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   zo dec 03, 2017 9:14 pm

Één van haar mondhoeken trok zich omhoog als reactie op zijn opmerking. Hij leek perfect door te hebben dat Pyralis zich begon te ergeren aan zijn gedragingen en woorden maar ondanks dat alles besloot hij er nog een schepje bovenop te doen. ”Troost je, ik verkies ook andere activiteiten dan dit,” vermelde ze, bijna met een giftige ondertoon. Sociaal zijn was gewoon niet haar sterkste kant, ja ze was goed met woorden en ja ze kon mannen – met blijkbaar één storende uitzondering, zonder veel moeite om haar vingers winden, maar echt sociaal contact en een gesprek over koetjes en kalfjes? Neen, dat was niet voor de ranke brunette weggelegd. Ze haalde er echter wel een mooie hoeveelheid plezier uit om de schattige brunet te choqueren, hij deed zijn uiterste best om het helemaal te verbergen en moest haar mutatie niet elke kleine verandering in die ene emotie opvangen had ze voor even geloofd dat ze het volledig bij het verkeerde eind gehad, had als het op Victor aankwam. Zijn woorden kwamen scherp uit zijn mond maar niets kon de grijns die aan het verschijnen was op haar gezicht nog van zijn pad afhouden. Ze trok kort haar wenkbrauw op naar hem zonder verder te reageren op zijn woorden, ze wist genoeg en stiekem wou ze dat hij wist, dat zij het wist.

Haar blik werd naar Levi getrokken wanneer zijn blik op haar rustte en zijn woorden bereken haar oren. Elke letter van het laatste woord werd duidelijk uitgesproken ze trok speels haar wenkbrauw op naar hem. Interesse was iets waar ze zeker genoegen mee nam, interesse was iets waar ze op gedijde, iets waar ze voor leefde. ”Meer heb ik niet nodig, toch?” vroeg ze hem retorisch. Het feit dat Victor ging proberen haar te negeren was een fabeltje dat niet zou gebeuren, het was namelijk uiterst moeilijk om hen beide te onderscheiden zonder het grote verschil in kledij en haardracht. Wanneer hij haar bijna bedankte voor haar bijna vriendelijkheid wierp ze hem een grijns toe terwijl ze opmerkte hoe zeer hij er uitzag als een dier dat ze in een hoekje gedreven hadden. Voor even flitste zijn blik naar het raam en ze vroeg zich af of hij het op een lopen ging zetten maar hij leek zijn gedachten gezet te hebben op binnenblijven.

Met haar lange benen en een elegante tred wandelde ze de keuken binnen en Levis antwoord bleef niet uit. Zijn blik leek door haar door te kijken en ze haalde kort haar wenkbrauw op, niet dat ze hem niet geloofde maar ergens was ze nog steeds geïrriteerd door de manier waarop hij Victor had lijken te belonen zoals een kersverse eigenaar zijn puppy beloonde. Zijn blik ging naar het eiland en woorden volgden mee, ”Niets speciaals, het stoort me enkel dat ik hem niet kan thuisbrengen ondanks dat hij betekenis lijkt te hebben,” vertelde ze hem eerlijk terwijl ze de glaasjes uit de kast plukte. Met zekerheid wist ze dat de connectie niet van haar kant kwam, dit omdat zij nu eenmaal niet zo ineen zat dus moest het wel van Kallista komen. ”Tuurlijk, ik zal dan ook eens een probleem van jou oplossen als het nodig is,” beantwoordde ze op een even speelse toon met een grijns op haar gezicht terwijl ze hem in de richting van de leefruimte zag bewegen. Die grijns werd enkel breder wanneer ze hem zag terugkomen met een fles rum, ”Zie je wel dat je voorbereid was,” zei ze met een klein knikje naar de fles.

Pas daarna richtte ze haar blik terug op de stille jonge terwijl ze met een eenvoudige beweging plaatsnam op de tafel en het glas tussen haar vingers nam. Ze merkte hoe de zwartharige jongen op de barkruk naast haar plaatsnam en het waren Levis fluisterende woorden die haar eerst bereken. Ze richtte een grijns op hem terwijl ze haar wenkbrauwen kort optrok op een manier die verraadde dat ze wist dat ook hij nieuwsgierig was. ”Nieuwsgierigheid zit in mijn karakter lieverd, dat is aan beide kanten blijven plakken,” vertelde ze terwijl haar hand op zijn schouder plaatste. Beide richtte ze hun blik op de jongen die recht tegenover hen plaats genomen had, zij met een grijns die verklapte dat nieuwsgierigheid haar neuronen oplichtten. De hoeveelheid amusement die Levi uitstraalde vertelde haar dat hij de gevormde combinatie even interessant vond als zij. Zijn antwoord deed haar bedenkelijk kijken voor ze grinnikte, ”Ga je ons proberen wijsmaken dat jullie gewoon vrienden zijn?” begon ze vragend, ”Ik en Levi zijn vrienden… dat houdt ons ook niet tegen, of wel?” vervolgde ze terwijl ze de laatste vraag op de zwartharige jongen naast haar richtte terwijl ze haar hand over zijn schouder en bovenarm liet glijden voor ze hem terugtrok. De brandende vloeistof die zich in haar glas bevond gleed door haar hals en liet een brandend, tintelend gevoel achter voor ze het glas terug zacht op de tafel plaatste. In gedachten verzonken liet ze haar blik over de twee mannen glijden, ze had in een huis vol vrouwen terecht kunnen komen, dat zou veel erger geweest zijn. Ondanks dat de brunet duidelijk niet zo happig was op haar, wist ze goed genoeg dat da andere mannelijke persoon in de ruimte een hele boel blijer was met haar aanwezigheid, ondanks haar systematische afwezigheid.
There ain't no rest for the wicked,
untill we close our eyes for good.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Levi Ethan Bast
avatar
Class 2
Aantal berichten : 225

Character Profile
Alias: Lucifer
Age: 20yo
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   ma dec 11, 2017 9:19 pm

hate the player?

Levi Ethan B.

change the game

De manier waarop Victor zich ergerde en hoe Pyralis er geamuseerd op regeerde was hem niet ontgaan. De jongen had het al op verschillende manieren doen doorschijnen dat de brunette hem absoluut niet beviel en dat hij haar andere wederhelft verkoos. Toch was de ergernis op een zekere manier wederzijds. Levi kende haar ondertussen en goed genoeg om haar non-verbale taal even goed te kunnen lezen als haar verbale. De woorden van de jongen bereken zijn oren en even trok hij bedenkelijk zijn lippen tot een strakke lijn. Aangenaam kon hij de sfeer ook niet bepaald noemen, eerder gespannen. Toch vond Pyra het blijkbaar nog niet genoeg. Dat werd duidelijk na haar giftige woorden die ze uitspuwde. Amusement stond in haar ogen te glisteren bij de reacties die ze kreeg van de jongen die rechtover haar stond. Levis blik had iets onverschilligs. Hij keek en observeerde zonder zich op een zekere manier in het hele gebeuren te mengen. Victors scherpe worden sneden door de spanning in de kamer. Toch wist Levi maar al te goed dat Pyra haar mond niet zou houden omdat hij haar dat aanraadde, daar was ze net dat tikkeltje te koppig voor. Dat was toch wat hij had geleerd uit zijn eigen ervaring.

Hij keek haar recht aan wanneer haar woorden zijn oren bereken. ”Ik heb interesse in alles dat knap en vrouwelijk is,” sprak hij met een licht opgetrokken wenkbrauw. Zijn interesse opwekken was niet echt moeilijk om te krijgen. Soms vond hij dat wel lastig of jammer, maar langs de andere had het vrouwelijk volk ook redelijk snel aandacht voor hem. Victors plan om haar te negeren deed hem kort binnensmonds gniffelen. Hij had met beide samengewoond en het was niet ongebruikelijk dat hij ze de foute naam toegooide, dus hij wist maar al te goed dat het een onmogelijk opgave zou zijn voor de jongen. De brunet had zoiets schattigs en zo onschuldig dat Levi er bijna medelijden mee kreeg dat ze hem bij hun twee in de huizen had ingedeeld. Verdiende hij dat wel? Waarschijnlijk niet, maar toch ging hij er het beste van maken. Het was niet omdat Pyralis en Victor serieus botste dat hij het niet met hem ging vinden. Na bijna een jaar de kamer met een meisje te delen zou een mannelijk figuur wel een aangename verandering kunnen zijn.

Wanneer Victor iets sterks had besteld had een speelse grijns zich rond zijn lippen getrokken. Het was een eenvoudige aanzet om de sfeer losser te maken en om ineens te testen wat de jongen allemaal op kon vooraleer hij op zijn kop stond. ”Hij heeft betekenis voor Kallista, niet voor jou,” wees hij Pyra terecht op haar opmerking. Ondanks dat ze het niet direct wou, zou ze zich er toch bij moeten neerleggen dat dit Kallistas doen was en dat zij het niet was die een jongen in huis had gehaald. Het was wel grappig om de wereld eens andersom te zien. Haar armen reken een kast in om enkele glazen te nemen. Hij draaide zich abrupt om bij haar speelse toon en nog voor hij haar aankeek stond er al een speelse grijns rond zijn lippen. ”Daar twijfel ik niet aan,” zijn stem was een lichte fluistertoon met een sensuele ondertoon. Hij gooide haar een knipoog toe wanneer hij met de fles de keuken terug inliep. Vanuit de keuken zag hij Victor zichzelf terug bijeen rapen voor hij zijn lichaam in hun richting bewoog. De jongen plaatste zich strategisch rechtover Pyralis om de nodige afstand te behouden.

Hij grinnikte bij de opmerking van de brunette en schudde zijn hoofd kort bij het woord lieverd. Haar hand ruste kort op zijn schouder. Geïnteresseerd trok Levi een wenkbrauw omhoog bij het antwoord van Victor. Zijn gezicht trok een bedenkelijk blik naar Pyra. Ze zagen het dus helemaal verkeerd. Hij zou van Kallista ook nooit zo’n relatie verwachten zoals hij die met haar wederhelft had, dus langs een kant snapte hij Victor wel, toch geloofde hij het niet helemaal. Ondanks dat hij zich niet als een gemeen persoon wou opstellen kon hij zijn grinnik niet onderdrukken bij het antwoord van het meisje naast hem. ”Zeker niet,” sprak hij met een zachte knipoog en liet onder het eiland kort zijn hand over haar bovenbeen glijden. Daarbij probeerde hij zijn bovenarm zo weinig mogelijk te gebruiken om het zo goed als onzichtbaar te maken voor Victor.

Hij zette zijn lippen rond het glas voor hij de donkere vloeistof naar binnen kapte. Zijn lichaam rechte zich van de stoel en hij wandelde naar de jongen aan de overkant toe. ”Gaan wij anders onze tassen als bij de trap zetten?” vroeg hij lichtjes dwingend voor hij zijn tas in de hand nam en zijn lichaam de keuken uit bewoog. Eenmaal bij de trap gooide hij zijn tas neer en wachtte tot de jongen hem vergezelde. ”Ik wil dat je iets weet,” begon hij zachtjes en richtte zijn blik op. ”Als je Kallista… of Pyra… kwetst, zal ik ervoor zorgen dat je dat nooit vergeet,” zijn toon had een zekere dreigende ondertoon en zijn ogen keken hem doordringend aan. Hij klopte op zijn schouder en draaide zich weer om naar de keuken.

866 words, house 69


©

_________________

"The lovely sound of another broken heart."
Vanessa ~ Brimstone ~ Levi ~ Wojtek
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Victor Valdés
avatar
Class 2
Aantal berichten : 100

Character Profile
Alias: Gato
Age: 19
Occupation: Student geneeskunde
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   vr dec 15, 2017 8:08 pm

‘Niemand die je tegen houd om te vertrekken.’ Sprak hij koel terwijl hij kort met zijn ogen rolde. Echt hoor, het meisje probeerde gewoon het slechte in hem naar boven te halen. Of nou ja, waarschijnlijk probeerde ze niet eens maar kon ze er werkelijk niet aan doen dat hij zo op haar reageerde. Maar wie kon hem dat nu kwalijk nemen? Gezien hij toch die oh zo arme knul was die niet op de hoogte was geweest van dit. De enigste voor wie Victor het remotely jammer vond dat hij hier vast zat was Levi, het was niet dat de knul er om gevraagd had. Niet dat hij er nog veel ging aan veranderen. De mood die er hing was al volledig uitgestippeld, zelfs als hij er ook verandering in wilde krijgen zou het hem nog niet lukken. Niet met hoe Pyra en hij tegen elkaar aan het opboksen was. Pyra was al dan niet de winnaar in deze toestand maar dat weerhield hem niet meer om stug verder te doen waarmee hij bezig was. Want waarom zou hij ook? In het negeren was hij momenteel ook nog niet zo geweldig goed, maar dat zou nog wel komen vanaf morgen of zo.

Dat hij eruit zag als een of andere bange kat was iets wat hij goed genoeg wist. Maar dat hij hiervoor ging weglopen? Waarom zou hij? Dat was Pyra helemaal niet waard, plus dat zou hij officieel nog sneuer vinden voor Levi, niet dat die zich er waarschijnlijk al te veel van aantrok. Hoe het gesprek tussen zijn nieuwe huisgenoten vlotte maakte hem duidelijk genoeg dat die twee al wel meer met de blokken hadden gespeeld dan hij. Om ze zeggen dat hij er niet om gaf was een leugen, maar daardoor ging hij zich niet laten beïnvloeden want dan was het hek helemaal van de dam en daar had hij echt helemaal geen zin in. Zijn blauwe ogen hadden zich uiteindelijk weer gericht op het duo voor hem nadat hij even kort naar buiten had gekeken. Natuurlijk wilde hij weg, waarom zou hij niet weg willen? Maar hij gunde haar die overwinning niet. Nee, momenteel was het voor hem meer dan genoeg dat hij haar kon dwarszitten of ze er nu plezier uithaalde of niet het kon hem maar bar weinig schelen.

Dat hij voor enkele momenten was achtergebleven weerhield hem er niet van om mee te luisteren naar hun gesprek. Ergens nog best wel grappig dat het meisje zich dan toch stoorde aan hem. Misschien niet aan zijn gedrag, maar dat hij haar stoorde was voor hem iets positief. Misschien moest hij dan nu maar eens beginnen werken aan het negeren van Pyra, hoewel hij er misschien ergens ook wel van genoot om haar zo hard mogelijk te irriteren. Reactie uitlokken was momenteel iets wat hij wilde, en daar slaagde hij uiteindelijk toch een beetje in. Zijn plekje had hij goed uitgekozen, ver genoeg van haar uit de buurt. ‘Bedankt.’ Grijnsde hij kort naar Levi. Drank was wellicht hetgeen wat Victor nu het meest van alles kon gebruiken. Niet dat hij zich ging laten gaan, of toch niet proberen.


‘Waarom zou ik je dat proberen wijsmaken als het de waarheid is?’
Sprak hij op een rustige toon. Het was geen leugen, hij en Kallista waren niet meer dan vrienden. Victor bleef erbij dat het haar zaken niet waren, maar het was niet dat hij hier niet de waarheid aan het vertellen was .Duidelijk vonden de twee het nogal een grappige gedachte dat het werkelijk niet meer dan dat was. Niveau van humor lag dan toch lager dan hij had verwacht, zelfs bij Levi, van Pyra had hij dat soort reactie wel verwacht. Het was niet dat het meisje hem al enig ander soort reactie had gegeven, iets wat hem irriteerde maar hij probeerde het gewoon te laten varen. ‘Dat moeten jullie weten of het je tegen houd of niet, maar ik ben hier geen leugens aan het vertellen so.’ Also, dit was eventjes het delen van teveel informatie. Al was zijn eerste gedachte die hij had gehad er dus niet veel naast geweest, nee het was er eerder boenk op. Victor nam een slok van zijn glas, voelde hoe de vloeistof zich door zijn slokdarm begaf, niets meer achterlaten dan een maar al te bekende smaak en een zacht tintelend gevoel.

Kort haalde hij zijn schouders op wanneer Levi hem vroeg of hun tassen ging verplaatsen, sure maar moest dat nu? Victor stond uiteindelijk toch maar op en volgde de andere knul de keuken uit. Zijn tas had hij stevig in zijn hand gekneld terwijl hij zich eigenlijk van geen kwaad bewust was. Aan de onderkant van de trap zette hij zijn tas naast die van hem waarop hij uiteindelijk even fronste toen de knul tegen hem begon te praten. De woorden die er uit rolde leken wel uit een of andere actie film te komen. Meende hij dit nu serieus? Like, wat? Voor de knul weer naar de keuken toe kon lopen hield hij hem tegen aan zijn schouder. ‘Wie denk je eigenlijk dat ik ben? Hoe haal je dat soort ideeën zelfs in je hoofd.’ Sprak hij half lachend. Jeezes, Levi please doe eventjes normaal. Victor die iemand opzettelijk pijn deed, dat was iets wat tot op de dag van vandaag nooit gebeurd was en ook niet zou gebeuren. Zelfs Pyra niet, hoe misselijkmakend het meisje zich ook aan het gedragen was. Kort klopte hij de kerel op zijn schouder als teken dat het wel goed zat waarop hij samen met hem terug wandelde naar de keuken.



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Troublemaker doppelgänger   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Troublemaker doppelgänger
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: The Suburbs :: Housing Units-
Ga naar: