INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 De opening van Huisje Weltevree

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 120

Character Profile
Alias: Siren
Age: 19
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: De opening van Huisje Weltevree   di okt 31, 2017 11:16 pm

Met een zucht wandelde Juliette de straat door, haar blik gleed verveeld over de huisnummers die ordelijk op de postbussen geplaatst waren. Het was misselijkmakend voor haar hoe elk huis weer leek op het vorige en op het volgende, alsof enige identiteit van de bewoners gestript werd nog voor ze goed en wel ingetrokken waren in het huis. Aan de andere kant kon ze ook wel begrijpen dat dit een noodoplossing was en dat alle vluchtelingen van Genosha dankbaar mochten zijn dat ze nog leefde laat staan dat ze een huis hadden om in te wonen. Ze snoof eens neerbuigend door haar neus en bedacht zich dat ze al bij al geen enkel probleem zou gehad hebben met sterven. Maar Julie was één van de weinige die het eiland verlaten had zonder enige ernstige verwonding. Eenmaal toegekomen in hun nieuwe toevluchtoord hadden sommige mutanten zo snel mogelijk samengehokt als kippen die ‘s avonds samen op stok wouden kruipen. Met een grimas richtte ze haar blik op een vriendengroep die stond te praten in de voortuin van hun huis. Nummer 26, ik zit ten minste aan de juiste kant, bedacht ze zich terwijl ze verder wandelde. Julie had geduldig gewacht tot de overige plaatsen verdeeld zouden worden. Het ging hoe dan ook rustiger zijn dan haar vroeger kamer waar ze met drie opeengepakt zaten als sardientjes in blik. Nu zat ze met drie andere individuen in een huis, wat betekende dat ze eventueel zelfs alleen op een kamer terecht kon komen. Ze was het management echter wel dankbaar voor het feit dat ze niet enkel met mannen opgescheept zat want daar was ze nog niet klaar voor, nog lang niet.

De sporttas met kleren raakte de voordeur nog voor Julie de eerste trede van de drie stapjes kon betreden aangezien ze het dode gewicht dragen beu was. Enkele stappen later stond ze naast de tas in haar broekzak tussen de snoeppapiertjes te zoeken naar de huissleutel die ze eerder opgepikt had. Nummer 42 herhaalde ze in haar hoofd. Het huis lag netjes in het midden en ze kon niet meteen beweging zien in de omliggende gebouwen wat betekende dat die nog onbewoond waren. Een spottend geluid verliet haar mond, maar goed dan kon ze niet te veel gestoord worden door buren voor enkele lepeltjes suiker. Ze sleutel kwam tevoorschijn uit haar zak en schoof moeiteloos in het slot. Het slot klikte open en Julie ging binnen. Het huis was minimaal gemeubileerd maar dat lag Julie wel, niet te veel kleine prul en ze hoopte oprecht dat haar vrouwelijke huisgenoot die mening deelde.

Ze hief haar tas op de eerste de beste tafel, de keukentafel, en viste er een fles Tequila uit en enkele shotglaasjes voor ze haar tas terug sloot en richting de woonkamer wandelde. Ze liet zich vallen in de zetel en begon te spelen met haar aansteker tussen haar vingers. Het duurde niet lang voor ze een sleutel in het slot hoorde glijden en de deur hoorde openen. ”Partyfavours of je komt er niet in,” zei ze zonder zich in de richting van de deur te keren. Ze mocht dan niet sociaal zijn maar als zij drank aanbood wou ze drank aangeboden krijgen. Ze wachtte niet op bevestiging noch op enige andere reactie voor ze de TV aanzette en begon de zappen door de kanalen.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sareth Levíson
avatar
Class 3
Aantal berichten : 118

Character Profile
Alias: Crackspider
Age: 20
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   wo nov 01, 2017 11:58 am

Sareth Carolyn Levíson
grab me, stab me
go on and
have me


Haar ogen tuurden uit de zijruit van haar (tweedehands) nieuwe auto en gleden over de even getallen die aan deze kant van de weg op de brievenbusjes waren afgebeeld. Ze reed in een traag tempo, omdat ze eigenlijk nog niet per se had besloten of ze het wel een leuk idee vond om met drie andere mensen in een huis te wonen. Het liefst had ze in haar eentje in een huis gezeten, nóg liever had ze helemaal niet in een huis gezeten hier, maar had ze in de stad ergens een appartement gezocht, of was ze hem gewoon gepeerd. Maar goed, na alles wat er voor hen was gedaan en met hoe weinig ze in feite te klagen had, zou het asociaal geweest zijn voor haar om daadwerkelijk haar biezen te pakken op het moment dat ze eindelijk op een veilige plek terecht gekomen waren waar iedereen hen met min of meer open armen begroette. Ze vertelde zichzelf dat dit de enige reden was, maar ze wist als geen ander dat dit een leugen was. Wanneer gaf ze ooit om asociaal zijn? Nee, feit was dat hier blijven vooral zeer gunstig was: betaald verblijf, geen gebrek aan voedsel, en een dagbesteding (school) waar ze gebruik van maakte wanneer het haar schikte. En daarnaast, waar konden potentiele klanten haar beter gegarandeerd worden dan in een community gevuld met getraumatiseerde mutanten die wilden vergeten wat ze allemaal hadden gezien?

Goed, dus ze bleef hier en vandaag waren de indelingen van de huizen bekend gemaakt. Zij zat met één dame en twee heren en ze kende geen van de drie namen die op het formulier hadden gestaan. Dit was dan ook de reden dat ze niet bijzonder veel haast voelde om het huis te betreden, want op dit moment kon het nog vrij letterlijk alle kanten op gaan. Er was de geringe kans dat ze het met iedereen min of meer zou kunnen vinden, maar dat leek haar sterk. Er was de kans dat ze het met de mannen goed zou kunnen vinden gezien het mannen waren, maar dat het meisje een probleem was want – wel, meisjes. Maar ook hier had Sareth op dit moment geen vertrouwen in. Haar grootste angst en haar eigenlijke verwachting was dat niemand haar écht zou liggen en ze was bang dat er moeilijk gedaan zou worden over haar nieuwe professie, die ze het liefst voor een groot deel vanuit huis wilde gaan runnen.

Nummer 42. Terwijl ze de huisnummers langs was gereden, had er de gehele tijd een sigaret uit haar mondhoek gebungeld die ze in haar overpeinzingen was vergeten op te roken of af te tikken. Nu ze bij het juiste huisnummer op de rem trapte, schoten zij, haar tas op de bijrijdersstoel en haar sigaret een stuk naar voren, waarbij de riem in haar vel sneed, haar tas tegen het dashboard knalde en de as van de sigaret op haar been viel. Vloekend gooide ze de deur open en wierp ze het opgerookte ding de stoep op. Ze trok de tas van de grond en stapte uit de slordig geparkeerde wagen om het huis dat schijnbaar haar huis was, te bewonderen. In alles was het exact hetzelfde als alle andere huizen. Ze wist niet wat ze had verwacht, maar op de een of andere manier was dit toch teleurstellend. Ze zuchtte, klopte de witte as van haar zwarte hold-ups en trok het slordig hangende, oversized zwarte vestje terug over haar schouders. Deze twee kleine gebaren waren onmogelijk genoeg om haar ‘degelijk’ te doen ogen, maar het was iets. Daarnaast, als Sareth daadwerkelijk een goede eerste indruk had willen achterlaten op haar nieuwe huisgenoten, had ze waarschijnlijk iets meer bedekkende kleding aangetrokken, of een borstel door haar haren gehaald, of haar voorraad niet in haar makkelijkst bereikbare tas gestopt.

Ze trok de achterbak open en haalde hier nog twee tassen uit, een rugtas die ze om haar schouder gooide en een handtas die ze over de onderarm van haar vrije hand gooide. Terwijl ze het paadje af liep naar de voordeur, graaide ze in haar jaszak naar de sleutels. Zou er al iemand zijn? Maar één manier om daar achter te komen. In een simpele beweging draaide ze de sleutel in het slot, en vervolgens zette ze met haar heup druk op de deur om deze te openen.

Nog voor ze goed en wel een stap naar binnen had gezegd, klonk een vrouwenstem. “Partyfavours of je komt er niet in.”

Sareth had graag willen doen alsof ze geïrriteerd was, maar voor ze hier toe in staat was verscheen er een klein grijnsje rond haar lippen. Ze wurmde zich met haar tassen door de deuropening en trapte vervolgens met haar torenhoge hak deze deur weer achter zich dicht. Als dit de wijze van begroeten was van haar vrouwelijke huisgenoot, was dat in ieder geval al een redelijk goed begin, toch? Haar hakken tikten op het simpele, goedkope hout in de gang en ze bewoog zich in een rechte lijn naar de bron van het geluid. Het huis was sober gemeubileerd en in een van de weinige meubels die de woonkamer ‘vulden,’ zat haar onderuitgezakte nieuwe huisgenote met een aansteker te spelen. “Ben ik even blij,” mompelde ze, terwijl ze haar rug- en handtas ergens in een hoek op de grond wierp, “dat ik overal op voorbereid ben.”


Vervolgens draaide ze zich weer naar het meisje op de stoel. Ongegeneerd liet ze haar blik keurend over diens lichaam glijden. Als de mannen niets zouden zijn, zou ze in ieder geval een aantrekkelijke vrouwelijke partij hebben om haar tijd mee te doden. De laatste tas die ze nog vast hield, gooide ze op de salontafel en zelf nam ze plaats op de bank. Met haar lange, zwartgelakte en in een punt gevijlde handen trok ze de rits van de tas een stukje open. Bovenop lagen wat kledingstukken – Sareth had meerdere kledingstukken nodig om de inhoud van haar tas te bedekken omdat haar kledingstukken over het algemeen uit zo belachelijk weinig stof bestonden – en deze schoof ze opzij om in plastic verpakte bron van inkomsten te tonen. “Ik heb…” ze viel even stil, alsof ze niet exact wist wat ze op zich droeg, en liet haar vingers door de inhoud van de tas glijden. “Wel, eigenlijk heb ik alles, dus de vraag is niet of ik hier binnen kom maar wat er bij jou naar binnen gaat.” Ze haalde haar hand op, waarin ze tussen elke vinger een zip lock zakje hield met een andere inhoud. Op deze manier was het snel kennis maken, en eigenlijk beviel het Sareth wel. Nu zou ze in ieder geval direct weten hoe haar nieuwe huisgenoten erin stonden, en als ze moeilijk gingen doen kon ze hem net zo goed alsnog direct peren. 

coded by blair of shine & ooc

_________________
Vincent Dublin | Anthony Bastet | Sareth Levíson | Jezebel Childress | Namika Blanchard
 I'm the Crackspider  
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dante Rivera
avatar
Class 3
Aantal berichten : 812

Character Profile
Alias: Morbid
Age: 17
Occupation: Drugdealer
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   wo nov 01, 2017 3:52 pm


Na een veel te lange tijd door te hebben gebracht in een gymzaal die vol stond met veldbedjes, hadden ze eindelijk een huis toegewezen gekregen. Iedereen mocht, als ze daar behoefte aan hadden, iemand opgeven waar ze sowieso mee in een huisje wilden leven, en uiteraard hadden hij en Christian elkaar’s naam op hun briefje gezet. Beter hielden ze daar dan ook wel oprecht rekening mee. Anders zou hij wel regelen dat er nog gewisseld kon worden, want no way dat hij zonder zijn maatje ergens in een idioot huis zou gaan wonen. Hij was dan wel een heel sociaal type, maar hij was ondertussen zo close geworden met Christian dat hij zich niet kon voorstellen dat hij ergens anders zou worden ingedeeld.

Volgens de lijst hadden ze nog twee housemates, en hij kon het gevoel niet kwijtraken dat hij die tweede naam al ergens had horen vallen. Sareth Levíson. Terwijl ze aan het lopen waren, was hij druk bezig op zijn phone. Facebook en instagram checken, om te kijken of hij een gezicht bij de naam kon plakken. ”Yo, ik heb denk ik d’r insta”, Zei hij tegen Christian, die zo ongeveer naast hem liep. Hij scrolde even door haar foto’s. Ten eerste kon hij niet laten van opmerken dat ze er best goed uit zag. Met een grijsnje draaide hij de phone naar zijn vriend. ”I approve hoor”, Grinnikte hij. Dat Italiaanse players bloed zat er toch nog altijd in, daar kwam hij sowieso nooit meer van af. Hij tikte op een foto, om hem open te doen zodat hij iets beter kon kijken en.. Double tapte hem. ”FUCK ik heb hem geliket”, Bromde hij geschrokken. Een drie maand oude foto. Great.

”Hoe dan ook, ik ben bijna zeker dat zij ’t is hoor”, Zei hij nadat hij het toestel weer weg had gestoken. De geruchten over een nieuwe drugshandel waren hem niet ontsnapt. Vooral omdat hij dan ook een beetje actief op zoek was gegaan naar hoe actief dat milieu hier was. Het was puur toeval dat ze nu ingedeeld waren bij Sareth, maar hij zou er zeker wel gebruik van maken. De jongens liepen het laatste stukje naar huisnummer 42. Hij stopte even bij het trapje omhoog, keek nog even naar Christian en liep toen verder. Met de sleutel die ze gekregen hadden, opende hij de deur. Van uit één van de kamers klonk lawaai, en hij liep er maar gelijk op af.

De tassen liet hij bij de trap vallen, zodat hij zijn handen vrij had. Toen hij binnen liep in de kamer, zag hij nog meer tassen, en.. Sareth. Met twee ziplock bags in haar handen. Hij schoot gelijk in de lach. ”Jij bent Crackspider, neem ik aan?” Lachte hij nog na. Dan moest die andere dus Juliette zijn. Die zat ondertussen al aan de drank. ”Dit komt echt helemaal goed”, Zei hij tegen Christian, in hun moedertaal, gezien hij niet verwachtte dat één van hun Italiaans kon. ”Anyways, ik ben Dante, aangenaam”, Stelde hij zichzelf toen voor. Was wel zo netjes, of niet dan?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Christian Farnesé
avatar
Class 2
Aantal berichten : 35
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   wo nov 01, 2017 5:07 pm

I was born of the womb of a poisonous spell, Beaten and broken and chased from the land, But I rise up above it, high up above it and see. I was hung from a tree made of tongues of the weak. The branches, the bones of the liars, the thieves
tags:

notes:

outfit:

ϟ mei
Slapen op een freaking veldbedje, de idioot die hem hier had opgelegd zou het op een dag nog gaan berouwen hoor jeezes. Dit was echt niet comfortabel te noemen, allemaal als sardientjes in de gymzaal gepropt. Niks voor hem, te veel mensen op een plek. Sommige stonken naar echte sardienen dan ook, nee echt hij was blij dat ze eindelijk ergens waren ingedeeld. Hij en Dante hadden op het papiertje gezet dat ze samen wilde zitten, iets wat ze hopelijk gingen naleven anders kwamen daar nog echt problemen mee hoor. Ondanks het feit dat het duo elkaar in het allerbegin echt wel had gehaat, of nouja hij hem dan vooral waren ze nu echt bijna zo close als broers. Het feit dat het eiland was ontploft, wel so bei t. Hem maakte het helemaal niets uit. Die plek was toch al gewoon om ziek te worden op zich. Dit was gewoon een hele geweldige upgrade, buiten dan de gymzaal. Wat ze hier konden verwezenlijken was op het eiland nooit wat geworden, nee hier hadden ze veel meer opties op allerlei verschillende vlakken.  Maar goed, het was eindelijk tijd. Ze waren ingedeeld in een huis en Christian was serieus hyped. Mainly om het feit dat hij gewoon de stinkplek kon verlaten.

De lijst die hij kort had bekeken had gementioned dat ze met twee andere waren ingedeeld, twee meisjes nota bene. Iets wat Christian zeker niet erg vond. Dante leek een van de twee te kennen, maar voor hem waren beide namen al even betekenisloos als het verlies van het eiland. Maar dus was de knul naast wie hij aan het wandelen was druk bezig met het nachecken van een van de twee terwijl hij zelf de buurt aan het checken was. Mogelijke plekken die wel heel makkelijke targets leken voor een of andere kleine overval of andere zaken. Potentieel zat er in deze buurt echt wel. Zijn mondhoeken schoten voor een kort moment omhoog, hoeveel ze hier zouden kunnen aanrichten met zijn twee wist hij nog niet en wie weet waren ze wel ingedeeld bij mensen die mogelijk van dezelfde ingesteldheid waren. Voor hij het goed en wel doorhad duwde Dante een phone onder zijn neus. ‘Misschien valt die indeling toch nog mee.’ Grijnsde hij goedkeurend. Het meisje was zeker niet mis, een perfecte tijdsbesteding voor in de toekomst. Wanneer zijn maatje begon te vloeken schoot Christian in de lach. ‘Je bent echt zo’n sukkel man. Probeer dat maar uit te leggen straks.’

Nog steeds grinnikend om het feit wat Dante had gedaan liepen ze het laatste beetje naar het huis waar ze moesten zijn.  Een standaardhuis. Meer had hij er ook niet verwacht toen hij het voor de eerste keer zag. Liefdadigheid werd dit genoemd, ze hadden net zo goed in een krot kunnen binnen gaan.  De andere ging eerst binnen, maar  het geluid binnen was iets wat hij als eerste had opgepikt mede dankzij zijn goede gehoor.  Niet veel na Dante wandelde hij de kamer binnen smeet zijn tassen bij de hoop, al dook hij nog eerst in een andere tas om er ook nog een fles tequila uit te halen. Low key gestolen van een van de mutanten uit de gymzaal, want het hij moest daar ook overleven. Maar toen werden ze vrijgelaten. Kort knikte hij naar het tweetal, met een typische Christian grijns op zijn gezicht. ‘Meer dan goed compadre.’ Reageerde hij in het Italiaans waarna hij de fles op tafel zette. ‘Christian trouwens.


Cover your eyes, the devil's inside

_________________

Honest to God I'll break your heart,
Tear you to pieces and rip you apart.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 120

Character Profile
Alias: Siren
Age: 19
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   wo nov 01, 2017 6:24 pm

Juliette had door de jaren een hekel leren hebben aan veel dingen. Één van die dingen was egoïsme, ze begreep het niet en zal het nooit begrijpen. Dat is dan ook waarom ze haar fles drank open en bloot gezet had met vier shotglaasjes die ze along the way opgepikt had. Dit om duidelijk aan te geven dat ze bereid was te delen met de andere drie indien zij ook deelden met haar. Zo werkte het leven nu eenmaal. Ze was bezig met onnuttige stukjes jeans van de opengescheurde stukken te branden met haar aansteker toen ze de nieuwe inwoner toeriep dat ze partyfavours moest mee binnen brengen. Ze was echter niet voorbereid voor wat partyfavours inhield voor haar vrouwelijke medebewoner. Ze besloot niet te reageren op het gemompel van de jonge dame die zich enkele seconden eerder door de deur gewurmd had met drie tassen. Wel trok ze een ongeïnteresseerde wenkbrauw op wanneer ze haar blik over haar lichaam voelde glijden, dit om een extreme rilling uit haar ruggenwervels te verdrijven. Het idee van gekeurd te worden als een stuk vlees bezorgde haar rillingen en niet de positieve soort, dat kon ze wel zeggen maar ze had nog geen zin om haar raar kantje noch haar geschiedenis hier vrij te geven aan wildvreemden. Voor ze het goed en wel wist zat het meisje naast haar en was ze gezwind illegale middelen aan Julie aan het voorstellen, die met een nog steeds even ongeïnteresseerde blik naar de verpakkingen keek. Er verscheen echter wel een kleine grijns op haar gezicht aangezien ze meteen naast die verpakkingen een hele hoop geld zag verschijn, of was het een stapeltje briefjes in Zwitserland?

Dat was de moment waarop haar gehoor een tweede sleutel opving en een spottende vraag. Julie ging er maar van uit dat Crackspider haar dealernaam of bijnaam was aangezien geen enkele persoon met alle knikkers op een rij haar eigen naam zou gebruiken tijdens het dealen. Ze keek de beide mannen aan want ondertussen had de tweede mannelijke huisgenoot de eerste vervoegd. De mannen spraken kort tegen elkaar in het Italiaans, een taal die ze herkende maar noch verstond noch sprak op enkele korte woordjes na die haar heus niet wijzer gingen maken uit een kort maar vlot gesprek. Het was iets waar Julie zich in enige mate zeer aan stoorde en ze moest een geërgerde trek van haar wenkbrauw met al haar wilskracht onderdrukken. De ergernis werd bijna meteen weggewassen wanneer ze een tweede fles tequila opmerkte, drank iets dat ze dermate gemist had op Genosha. Eenmaal de twee mannen zich voorgesteld hadden knikte ze kort, “Juliette, maar zeg maar Julie” stelde ze zichzelf voor, voor ze haar blik weer op de zakjes van Crackspider, voor nu, richtte. ”Dus, is dit een businessvoorstel of een partyvoorstel?” vroeg ze de jonge dame met een grijns die alsmaar groter werd. Ze draaide de fles tequila die Christian op tafel plaatste open, simpelweg omdat die van haar op de keukentafel stond en ze te lui was om die te gaan halen. Wat haar bezield had om de glaasjes mee te brengen maar de tequila te laten staan wist ze nog niet. Ze schonk elk glaasje vol tot de rand en schoof eentje naar elke persoon, “Op nummer 42 dan maar, of moet ik zeggen Huisje Weltevree?” zei ze, het laatste deel terwijl ze naar de tas vol illegale middelen keek.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sareth Levíson
avatar
Class 3
Aantal berichten : 118

Character Profile
Alias: Crackspider
Age: 20
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   za nov 04, 2017 5:25 pm

Sareth Carolyn Levíson
grab me, stab me
go on and
have me


De reactie van haar nieuwe huisgenote was minimaal. Ze straalde voornamelijk een hoop desinteresse uit, en hoewel Sareth en aandacht wel degelijk een dingetje waren, vond ze het momenteel wel prima. Dan niet, haar om het even. Gedurende het vrij absurde ‘gesprek,’ voelde Sareth haar telefoon in haar jaszak trillen. Met de zakjes nog in haar hand, viste ze met haar andere hand haar telefoon uit haar zak en richtte ze haar aandacht van het meisje dat toch nog geen verder woord had uitgebracht naar het apparaat. Eén melding. Een onbekende gebruikersnaam vond haar foto leuk! Heerlijk, Instagrams eeuwige enthousiasme. Ze opende de foto en trok een wenkbrauw op bij het zien van de datum waarop ze deze had gepost. Vervolgens opende ze het account van de onbekende die door haar oude foto’s zat te scrollen, en op het zien van zijn meer dan prettige ogende gezicht, haalde ze haar schouders op, besluitend dat het prima was om door hem gestalkt te worden.

Er klonk een sleutel in het slot en Sareth legde haar telefoon, nog open op de Instagram pagina, op het salontafeltje. Er klonk gelach vanuit de deuropening en direct hierna de vraag, “Jij bent Crackspider, neem ik aan?” Ze richtte haar hoofd op en keek recht in het lachende gezicht van – nee, wat? Ze had echt een stalker! Sareth, op haar beurt probeerde een grinnik te onderdrukken en keek de jongen met een veelbetekenende vragende blik aan. Hij nam ondertussen haar vrouwelijke metgezel in zich op en brabbelde toen iets in een taaltje dat klonk als Italiaans. Maar het kon ook Spaans zijn, of Portugees ofzo. Of misschien ook wel niet – Sareth hield zich daar niet zo mee bezig. Het klonk in ieder geval niet verkeerd, en er verscheen een tweede jongen die in ditzelfde taaltje terug brabbelde. Beide jongens hadden zich voorgesteld – de knul van Instagram heette Dante, de knul van weinig woorden heette Christian. Beiden absoluut good looking, beiden op het eerste gezicht prima, prima huisgenoten.

“Juliette, maar zeg maar Julie,” sprak het meisje. Juliette dus. Vervolgens richtte ze haar aandacht terug op Sareths handelswaar en vroeg, met een brede grijns op haar gezicht, “Dus, is dit een businessvoorstel of een partyvoorstel?” Sareth, op haar beurt, lachte en haalde haar schouders op. “Can’t it be both?” antwoordde ze, waarna ze een glimlach op haar gezicht toverde, “En ik ben de Crackspider, dus,” herhaalde ze Dante lacherig. “Maar jullie mogen me Sareth noemen.”



Juliette kwam in beweging en draaide de dop van de nieuwe fles tequila die door Christian op tafel was geplaatst. Sareth haar glimlach groeide terwijl ze elk glaasje tot de rand toe vulde. Vervolgens schoof ze een glas naar ieder persoon in de ruimte en terwijl Sareth de hare oppakte, toostte ze: “Op nummer 42 dan maar, of moet ik zeggen Huisje Weltevree?” Dit laatste ging gepaard met een blik op de tas op tafel. Sareth schoot in de lach en hief haar glaasje op, “Op Huisje Weltevree,” bootste ze Juliette na, waarna ze de inhoud van het glas achterover wierp. Met een klap plaatste ze het glaasje weer terug op tafel. Haar blik viel op haar telefoon, die hier nog altijd open lag, en met een grijns op haar gezicht pakte ze deze op. “Dus ik heb een reputatie?”

coded by blair of shine & ooc

_________________
Vincent Dublin | Anthony Bastet | Sareth Levíson | Jezebel Childress | Namika Blanchard
 I'm the Crackspider  
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dante Rivera
avatar
Class 3
Aantal berichten : 812

Character Profile
Alias: Morbid
Age: 17
Occupation: Drugdealer
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   ma nov 06, 2017 7:08 pm


Uiteraard vond Christian hem een sukkel. Alsof hij zelf nog nooit per ongeluk een hele oude foto had geliket van iemand. Hij moest toch een beetje zekerheid hebben over zijn vermoedens. Als deze Sareth werkelijk Crackspider was dan hadden ze het echt wel getroffen. Hij wist niet in hoeverre de criminaliteit in deze stad bloeide, maar als het een jumpstart zou maken dankzij hun aankomst, wilde hij daar zeker wel deel van uitmaken. Op eender welke manier. Die Hard was dood, en hij had behoefte aan iets nieuws. Hopelijk dacht Christian er hetzelfde over. Maar het zou wel, ze zaten tegenwoordig wel redelijk op dezelfde golflengte. Eigenlijk was alles zoveel beter sinds Esther weg was. Het had even pijn gedaan, zeker voor zijn vriend zelf, maar ze waren er wel beter uit gekomen.

Momenteel waren ze op een verrassings housewarming party gebotst. Blijkbaar had Christian ook nog een toevoeging op de reeds aanwezige verdovende en oppeppende middelen. Ondertussen kreeg hij een redelijk duidelijke blik van Crackspider toegeworpen. Uh oh. She knew. Hij greens alleen maar terug, niet eens echt beschaamd om zijn blunder van eerder. De andere chick stelde zichzelf voor als Julie, en bij deze kende hij dus alle namen die hij moest kennen. Julie liet er ook geen gras over groeien, en al snel kreeg hij een shotglaasje voorgeschoteld. Huisje Weltevree. Ja, daar kon hij wel mee leven. ”Cheers”, Zei hij, voordat hij de inhoud van het glaasje naar binnen werkte en toch even rilde door de intensiteit van de alcohol.

Dante liep richting de bank en liet zich er in zakken. Ah, beter. “Dus ik heb een reputatie?” Vroeg Sareth, en hij haalde lichtjes zijn schouders op. ”Als je bepaalde dingen zoekt dan hoor je wel eens bepaalde namen vallen”, Antwoordde hij. Hij bekeek haar even wat beter. ”Maar ik zag je sowieso wel al eens rondlopen op Genosha”, Vervolgde hij. Niet dat haar naam daar zo berucht was, gezien er weinig heel erg illegale dingen gaande waren op het eiland. Maar nu hij haar zo voor zich had, wist hij wel weer wie ze was en zo ongeveer met wie ze om ging enzovoorts.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Christian Farnesé
avatar
Class 2
Aantal berichten : 35
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   vr nov 10, 2017 12:03 am

I was born of the womb of a poisonous spell, Beaten and broken and chased from the land, But I rise up above it, high up above it and see. I was hung from a tree made of tongues of the weak. The branches, the bones of the liars, the thieves
tags:

notes:

outfit:

ϟ mei
Dat ze waren binnen gewandeld op een home party stelde Christian al meer dan gerust over het tweetal dat hen zat op te wachten. Sareth en Julie, en als hij heet goed had spotte hij bij die tweede een licht Frans accent maar hij kon fout zitten, al zou hem dat verbazen maar goed. Kort richtte hij zijn blik op Dante, nog steeds was hij die knul inwendig aan het uitlachen hoor. I mean, hoe idioot kon hij zijn? Plus, het was ook haast zeker dat het Sareth inmiddels was opgevallen omdat ze er waarschijnlijk een melding van had gekregen of zo, maar evengoed raakte Christian er niet overheen. Het was daarom ook dat hij naar de fles drank had gegrepen die hij zelf bij had en deze op tafel te zetten, mainly om gewoon niet nog een keer een lach stuip te krijgen. De vraag van Julie aan Sareth deed hem kort opkijken, hij was wel kinda benieuwd naar het antwoord. Wetende oer het feit dat zowel Dante als hijzelf op zoek waren naar een nieuwe thrill en dit kon het perfecte begin zijn van iets nieuw, op een grotere schaal. Christian nam het met drank gevulde glaasje tussen zijn vingers en toaste op het nieuwe begin. De vloeistof brandde in zijn keel, maar inmiddels was hij al gewend geraakt aan drank in alle mogelijke vormen die er ook maar konden bestaan. ‘Huisje Weltevree it is.’ Grijnsde hij kort naar het drietal.

Christian had inmiddels een stoel naar zich toe getrokken in de buurt van Julie, maar evengoed in de buurt van de drank. Kort gleed zijn blik over de kamer waarin ze zaten, niets overdreven gewoon de basis benodigdheden wat hem dan weer liet denken of het in elk huis misschien zo kon zijn. Wat was dan het nut om daar te gaan inbreken, buiten persoonlijke spullen zou hij er toch niet rijker door worden waarschijnlijk. ‘Dus, business voorstel? Wat had je in gedachten spider.’ Grijnsde hij breed naar het meisje dat zich tot Dante had gewend. Meteen met de deur in huis vallen, zo was hij ook wel weer. Misschien beetje domper op de feestvreugde, maar details. Inmiddels had hij zijn fles weer vast genomen, om de glaasjes weer bij te vullen gezien ze allemaal toch op de tafel stonden te chillen. Na ze tot op de rand te vullen plaatste hij zijn fles weer in het midden van de tafel waarop hij Julie met een grijnsje aan keek.


Cover your eyes, the devil's inside

_________________

Honest to God I'll break your heart,
Tear you to pieces and rip you apart.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Juliette Marie Dubois
avatar
Class 3
Aantal berichten : 120

Character Profile
Alias: Siren
Age: 19
Occupation: Student
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   vr nov 10, 2017 11:43 am

De jonge drugsdealer voor haar haalde haar schouders op en plaatste haar gsm op tafel nadat ze een notificatie gecontroleerd had. Ze liet hem open staan en Juliette ving enkele foto’s op van een jonge man die dan enkele tellen later in dezelfde kamer als hen stond. Zelfs Juliette kon de grap in die omstandigheden zien. Beide jongens behoorde tot de categorie die mens knap zou noemen maar Juliette had slechts een minimale mening daarover. Al moest ze toegeven dat dit aangenamer was dan een huis delen met een stel nerds. Allemaal stelden ze zichzelf voor met uitzondering van de witharige jonge dame die naast haar zat, voor Juliette besloot om tot he point te komen. ”Beide lijkt mij een ideale situatie,” beantwoordde ze nadat ook Sareth zich voorgesteld had. Ze liet de naam meerdere keren door haar hoofd rollen alsof ze het testte op hoe het uit te spreken. Het nadeel van origineel Franstalig te zijn was dat je elk Engelstalig woord en het merendeel van de namen in Genosha moest analyseren voor ze het nog maar probeerde uit te spreken. Hier in Sundberg werden de namen iets makkelijker aangezien het Europa was en Frans één van de vele landstalen was. Het partyvoorstel interesseerde haar niet zo veel aangezien ze een hekel had aan de controle verliezen, drank kon ze zeer goed tegen, andere illegale goedjes waren een heel ander verhaal. Het businessvoorstel aan de andere kant interesseerde haar zeer aangezien ze toch wel graag een bron van inkomsten wou. Ze hieven het glas kort op hun huisje waarna Juliette de brandende vloeistof door haal keel liet glijden. Het was iets dat ze misschien te weinig gedaan had in haar tijd op Genosha, drinken. Maar luck would have it dat ze bij de ideale mensen in een huis terecht gekomen was om die gewoonte van haar weer aan te scherpen.

Sareth grijnsde breed en Julie keek haar aan, “Je hebt duidelijk een reputatie als hij meteen je naam bij je gezicht kan plaatsen, niet?” vroeg ze nadat Dante zijn uitleg gedaan had. Julie besefte dat ze zeer weinig gehoord had over illegale activiteiten op het eiland maar de enkele keren dat ze bovenkwamen werden telkens dezelfde namen genoemd al dan niet in positieve zin. Zijzelf had op het eiland zelf geen interesse gehad in het hele handeltje omdat het haar niet winstgeven genoeg leek. In Sundberg, zeker na de afgelopen maanden, viel er geld, een hele hoop zelfs mee te verdienen en die kans ging ze niet laten liggen.

Christian kwam naast haar zitten en begon de glaasjes terug vol te schenken, kijk dat was een actie die ze waardeerde. “Niet om een partybuster te zijn maar dat was wat ik wou vragen,” beaamde ze Christians woorden. Ze was namelijk wel nieuwsgierig naar hoe zat hele gedoe gingen laten werken laat staan hoe ze van de radar zouden blijven maar wel op de belangrijkere radar van klanten zouden verschijnen. Of Sareth al een tactiek had wou ze ook wel weten en wat er van hen verwacht zou worden, aangezien Juliette op geen enkele manier en in geen enkele zin van het woord een teamplayer. Ze plukte één van de glaasjes van de tafel en hief het in Christians richting als reactie op zijn grijns. Ze had een goed gevoel bij deze drie mensen en ze zag het helemaal zitten om samen met hen in het huis te leven, “Op de business zei ze wanneer ze haar glaasje nogmaals in het algemeen ophief. Het idee alleen al deed haar bijna helemaal oprecht glimlachen maar het bleef bij een grijns.
The Siren awaits thee...
Singing song for song.

_________________
KallistaJulietteRiley
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sareth Levíson
avatar
Class 3
Aantal berichten : 118

Character Profile
Alias: Crackspider
Age: 20
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   zo nov 19, 2017 1:38 am

Sareth Carolyn Levíson
grab me, stab me
go on and
have me


Iedereen proostte op het nieuwe huis, Huisje Weltevree, en leegde het glas zonder problemen. Met een tevreden blik nam Sareth de groep in zich op. Ze had het duidelijk veel slechter kunnen treffen. Wie had gedacht dat random mensen die de moeite niet namen om zelf op zoek te gaan naar huisgenoten in een groep gooien zo goed kon uitpakken? De vrijwilligers voor een zakcentje waren in grotere getalen aanwezig dan Sareth had verwacht – dus het kon alleen maar betekenen dat alles tot nu toe zeer soepel verliep.
 
Ze had Dante lacherig gevraagd naar haar reputatie en hij haalde zijn schouders op, om vervolgens te vertellen dat ‘bepaalde namen’ vallen wanneer je ‘bepaalde dingen’ zoekt en dat hij haar ook wel eens op Genosha had zien rondlopen. Haar mondhoeken gleden goedkeurend omhoog. Julie viel bij met: “Je hebt duidelijk een reputatie als hij direct je naam bij je gezicht kan plaatsen, niet?”
 
Sareth knikte. “Fair enough,” haalde ze haar schouders op.“Lucky for you zijn ‘bepaalde dingen’ mijn vakgebied,” besloot ze met een knipoog tegen Dante, maar vooral tegen de hele groep.
 
“Dus, businessvoorstel? Wat had je in gedachten, spider?” hoorde ze de andere Italiaanse jongen spreken. Julie beaamde dat dit ook was wat zij wilde vragen. In de tussentijd had Christian de glazen bijgevuld en Sareth was meer dan tevreden. Ze had geen idee hoe laat het was op de dag, maar aan het licht dat van buiten kwam te zien was het nog lang geen tijd voor (meerdere) shotjes tequila. Het mocht echter geen verrassing zijn dat ze zonder twijfel het tot de rand gevulde glaasje weer oppakte, naar haar nieuwe huisgenoten ophield en achterover wierp vooraleer ze antwoordde.
 
“Wel,” begon ze, terwijl ze het glaasje weer terug op tafel zette, “ik geef jullie spul mee, jullie raken het kwijt aan geïnteresseerde vrienden en kennissen – houden wat zelf,  houden een redelijk percentage van de winst of een combinatie van die twee en geven de rest aan mij.” Ze trok het koekblik uit haar tas waarin ze haar draaispullen bewaarde. Terwijl ze deze opende en begon met het klaarleggen van vloei, tip, tabak en de hele reutemeteut, sprak ze verder. “We dealen met vrienden. Vrienden van vrienden. Kennissen. Mensen die ‘te vertrouwen’ zijn.” Ze tikte de wiet uit de grinder en tilde de joint op om hem dicht te draaien. “We gebruiken aparte telefoons – dat wordt geregeld, en as long as you don’t fuck me over is het cool, lijkt me?” Dat de ‘aparte telefoons’ zouden worden aangeleverd door haar leverancier die toevallig ook haar vader was, hoefde niet genoemd te worden. Natuurlijk was het handig, zo’n vader, maar de hare was zo minimaal bij haar leven betrokken tenzij het was om zijn geld op te halen en vervolgens slaande ruzie met haar te zoeken over bovengenoemd geld, dat het haar overbodig leek zijn dubbelrol als vader de specificeren.
 
“Regelmatig pakken we hier en daar een feest – underground het liefst – om de verkoop te boosten en tussendoor hebben we het dus van onze wat kleinere kringen. Grote deals doen we nooit alleen, altijd samen en de feestjes, wel, dat zijn de bedrijfsuitjes. Voor de rest, wees gewoon een beetje slim.  Dat moet lukken, hmm?” Met een eyeliner die ze niet meer gebruikte, stampte ze de joint aan voor ze hem tussen haar lippen stak. Ze had haar aansteker al in de aanslag, de vlam open, maar stopte net voordat ze het ding aanstak: “Oh – roken we binnen of buiten?” 

coded by blair of shine & ooc

_________________
Vincent Dublin | Anthony Bastet | Sareth Levíson | Jezebel Childress | Namika Blanchard
 I'm the Crackspider  
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dante Rivera
avatar
Class 3
Aantal berichten : 812

Character Profile
Alias: Morbid
Age: 17
Occupation: Drugdealer
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   za nov 25, 2017 4:23 pm


Het leek er wel op dat ze het tot nu toe hadden getroffen met hun roommates. Eigenlijk een soort jackpot, zeker met Sareth in het gezelschap. Niet dat Julie hem nu zo’n verschrikkelijk persoon leek, maar die hele drugs operatie trok hem automatisch meer aan. Het was hoe hij opgegroeid was, deels. Niet door zijn ouders, uiteraard, maar door de vrienden waar hij mee rond had gehangen toen hij nog een roekeloze jongere was. Nu was hij nog steeds een jongere, maar iets minder roekeloos. Sinds hij de bende had overgenomen van Esther, had hij in gezien dat het moeilijker was dan hij initieel had gedacht. Zeker op een eiland. Maar hier waren er meer mogelijkheden, dat zeker. Het was dan wel nog steeds een afgelegen dorpje, maar er waren duidelijk supply lines. Waarschijnlijk via het station, of mee geleverd met leveringen aan de winkels in de stad. ‘Dus, business voorstel? Wat had je in gedachten spider.’ Vroeg Christian, die natuurlijk ook wel interesse had. Ook Julie sloot zich aan bij die vraag, en hij keerde zich tot Sareth om haar antwoord af te wachten.

Het gehele plan werd uit de doeken gedaan, terwijl ze een joint begon te rollen. Kijk, multitasking op het hoogste niveau hoor dit. Ze had alles tot in de puntjes uitgedacht, inclusief bedrijfsuitjes. Kijk, dit plan sprak hem wel aan. ”Doe maar gewoon binnen, het is hier warmer”, Zei hij, terwijl hij wel naar het raam liep om dat op een kiertje te zetten. Hij ging zelf op de leuning van de bank zitten, nam zijn glaasje en dronk deze keer de inhoud wat rustiger op terwijl hij na dacht. ”Aparte phones zijn wel een goeie ja. Ik ken zeker al wat mensen van Genosha die misschien geïnteresseerd zouden kunnen zijn. Maar wat doen we met de locals? Die hebben meer kapitaal dan wij arme vluchtelingen”, Merkte hij op. Als ze die markt ook konden aanspreken, dan zouden ze meer verkopen, toch? ”En weet je wat van concurrentie?” Vroeg hij vervolgens. Dat konden ook wel even interessante gegevens zijn. Hij had immers bitter weinig zin om te eindigen met een mes tussen zijn ribben.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: De opening van Huisje Weltevree   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
De opening van Huisje Weltevree
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]
» Sing your heart out [JotBW Karaoke opening]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: The Suburbs :: Housing Units-
Ga naar: