INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 [PLOT] ENDGAME

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6
AuteurBericht
Lawrence Hastings
avatar
Class 3
Aantal berichten : 629

Character Profile
Alias: Basilisk
Age: 18
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: [PLOT] ENDGAME   do nov 02, 2017 8:37 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Zijn tanden gingen recht door het malse vlees van het meisje. Bloed verspreiden zich snel doorheen heel zijn mond en op zijn gevoelige tong. Hij kneep zijn kaken stevig op elkaar om er helemaal zeker van te zijn dat al het leven uit haar zou verdwijnen. In het begin kon hij voelen hoe alle spieren waren opgespannen en hoe het lichaam soms leek na te schokken, maar uiteindelijk verloor het lichaam die kracht. Alles ontspande en hij kon ook geen hartslag meer horen of voelen, een duidelijke indicatie dat al het leven was verdwenen. In een vlotte beweging gooide hij het lichaam weg. Bloed druipte van zijn bek af en viel op het gras in kleine druppeltjes. Zijn tong schoot nog maar uit zijn mond om alle geuren om hem heen goed te kunnen opnemen. De zoute geur van de zee overheerst nog steeds, maar de ijzeren geur van bloed werd ook alleen maar duidelijker.

Op eender andere moment zou hij blij zijn geweest dat hij alles gefixt had, of dat zou hij in elk geval moeten voelen. Voor nu drong dat totaal niet bij hem door. Het maakten hem niet uit wie hij net gedood had, waar hij zonet voor had gezorgt, hij wist enkel dat hij gekregen had wat hij wilde en daar wilde hij meer van. Zijn menselijke bewustzijn zat diep, gevaarlijk diep. Hij was al eerder de controle verloren, maar meestal was er dan nog iets menselijk, nu was dat deel gewoon weg.

Al snel vonden zijn ambere ogen de jongen van eerder terug op het strand, maar er was nog zoveel volk. Langzaam liet hij zijn kop weer zakken tot op de grond voor hij traag naar de jongen toe kroop. Eenmaal dicht genoeg in de buurt liet hij zijn tong vluchtig uit zijn mond schieten en zo raakte hij de jongen zacht aan. Hij kon de hartslag van de jongen nog horen en er zat nog iets van leven in de jongen, maar niet veel. Met zijn neus duwde hij ruw tegen de jongen aan om meer reactie uit te lokken. Hij herhaalde het enkele keren en iedere keer dat zijn neus weer tegen de jongen aan kwam, was de stoot harder.

TAG Calvin & Robb
Is Calvin niet bepaald zacht aan het poken

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.
THANKS
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Faye Jones
avatar
Class 4
Aantal berichten : 346

Character Profile
Alias: Jupiter
Age: 18 years
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: [PLOT] ENDGAME   vr nov 03, 2017 6:06 pm

Faye Jupiter Jones

De elektriciteit uit de lucht viel op het water neer toen Sam niet meer reageerde in een aanval. De vonken tikten door haar vingers terwijl haar ogen kluisterde op het dode lichaam van haar beste vriendin, de enige vriendin. Onsterfelijkheid had haar al zoveel afgenomen en na al die jaren was ze eindelijk weer gaan openstaan voor iets en dan dit … Het goud in haar ogen stierf weg onder het bleke aanzicht van haar kamergenoot in het zand. Het onweer raasde zich net voor het stand, zwarte wolken die begonnen te kolken onder de emoties die al die tijd opgesloten hadden gezeten. Jupiter draaide zich langzaam om, kijkend over de doden, kijkend over de vechtend alvorens haar blik terug gleed naar Sam. En net zo snel al die emoties waren gekomen was het ook weer verdwenen en transformeerde ze naar haar vogelgedaante. Jupiter was nooit een persoon geweest die bleef staan, die huilde, die om iets gaf anders dan zichzelf. Dus waarom zou ze blijven?

En het antwoord op die vraag kwam als ze haar enorme vleugels sloeg om hoogte te maken. De gelige ogen van de gigantische vogel gleed over het strand, klaar om te vertrekken tot ze hem zag. Zijn vingers raakten over het strand, zoekend naar zijn bijl terwijl het bloed langzaam begon weg te sijpelen uit zijn lichaam. Jupiter al zoveel wonden gezien om te weten welke fataal waren en voor een moment bleef ze daar hangen in de lucht, klapwiekend en klaar om te vertrekken om uiteindelijk maar onder het luide gerommel van de storm te dalen. Ze transformeerde terug uit zijn zich, hurkte een beetje in haar val voor ze met datzelfde onbewogen gezicht naar Tiberius toe wandelde. Ze nam de bijl en kwam in zijn gezichtsveld. Ze schudde zachtjes haar hoofd voor ze naast hem op haar knieën zakte, een poging nemend om haar emoties onder controle te houden. Maar hoe kon ze? Haar leven begon met hem en nadat ze hem al eens verloor moest ze het nu opnieuw doen. ‘Dit is niet eerlijk.’ Haar woorden waren amper een fluistering terwijl ze zijn hand en bijl over zijn borst vouwde. Haar vingers raakten zijn bloed en ze vestigde haar ogen kort op haar bebloede handen. Het was één traan maar voor wie Jupiter kende was het één van de weinige die ooit zichtbaar zouden zijn. ‘Ik heb je nodig Tiberius.’ Fluisterde ze. Waarom kon ze niet sterven? Waarom was ze onsterfelijk? 'Ik zal naar je zoeken, waar je ook bent, ik zal je vinden.' Beloofde ze. Hij was duizende jaren geleden degene geweest om haar onder controle te houden en achter dit … ze vermoordde twee mutanten, ze verloor een vriendin en haar allerbeste vriend. Ze klemde haar handen om zijn ene vrije, vasthoudend op het kleine beetje leven dat hij noch had terwijl de stille tranen over haar gezicht zwierven.
Tag: Jacob
Outfit
robb stark

_________________

- Remind me again why I should give a damn -
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased
Aantal berichten : 94

Character Profile
Alias: Kairos
Age: 17 smol years
Occupation:
BerichtOnderwerp: Re: [PLOT] ENDGAME   ma nov 06, 2017 10:07 pm


oh my love, my love
we got years and years of fighting over nothing
HELP ME LAY THESE WEAPONS DOWN
Sterven was niks nieuws. Hij had het al zo vaak gedaan en hij zou het in de toekomst nog vaak genoeg herhalen. Maar deze keer deed het pijn. Omdat hij nog maar net teruggevonden had wat hij niet eens had lopen zoeken. Omdat hij binnenkort opnieuw zou starten, zonder herinneringen. Volledig blanco. Pas later zou hij zich realiseren wie hij was, met hier en daar een kleine hint naar zijn verleden. Maar daar zou het bij blijven. Hij had nooit meegemaakt wat hij in dit leven had gezien. Dat hij niet één, maar twee mensen had teruggevonden die in een van zijn vorige levens zo’n grote rol hadden gespeeld. Dat hij nu moest sterven door het toedoen van een van die personen. Maar het was beter zo. Ze had haar wraak nu, ze zou zich nooit meer zorgen moeten maken om hem. Want wat was de kans dat hij haar ooit nog eens terug zou vinden? Enorm klein. Bijna onbestaand. Zelfs als het zou gebeuren, zou hij het niet in zijn hoofd halen om haar opnieuw te vertellen wie hij was. Deze keer zou Ebbe voorgoed sterven.

Als hij maar zijn bijl in handen kreeg. Hoewel hij niet echt naar het hiernamaals kon, betekende dat niet dat hij niet geloofde dat hij zomaar dit leven kon laten zonder zijn vertrouwde wapen vast te houden. Het was een eeuwenoude traditie en dat kon hij niet negeren. Maar hij raakte er niet bij. Hij verloor snel de controle over zijn spieren, het bloed dat langzaam weg sijpelde zorgde ervoor dat hij zich amper nog kon bewegen. Hij kreeg ook niet alles meer mee. Ineens was de bijl weg. Een beetje paniekerig haalde hij diep adem, wat hem alleen maar weer pijn deed. ‘Dit is niet eerlijk.’ Hoorde hij plots iemand zeggen, en hoewel het een bekende stem was, kon hij niet plaatsen bij wie die hoorde. Tot hij Jupiter zag. Ze nam zijn hand zachtjes vast, legde de bijl op zijn borst en vouwde zijn vingers er omheen. Met veel moeite klemde hij hem nog iets steviger vast. De kalmte die hij eerder had gevoeld, kwam nu terug.

Voorzichtig richtte hij zijn ogen op haar. Ze huilde. Hij voelde het bekende klemmende gevoel in zijn keel. Erg emotioneel was hij nooit als hij stierf, aangezien hij wist dat hij toch terugkwam. Maar hij zou terugkomen en niet meer weten wie ze was, en dat deed pijn. ‘Ik heb je nodig Tiberius.’ Fluisterde ze, en hij zuchtte zachtjes. Hij slikte en sloot voor even zijn ogen, die nu vol tranen stonden. Toen hij ze weer opende, ontsnapte er een, maar hij schaamde zich niet. ”S-sorry”, Sprak hij, moeilijk. Hij begon het koud te krijgen, zo koud. 'Ik zal naar je zoeken, waar je ook bent, ik zal je vinden.' Zei ze plechtig. Toen ze zijn hand pakte, glimlachte hij lichtjes, ook al bleven de tranen maar komen. Zijn mondhoeken trokken echter al snel weer naar beneden toen de pijn terug kwam. ”Ik zal je niet vergeten”, Zei hij zachtjes terug. Een belofte die hij misschien niet kon nakomen. Maar hij zou zijn uiterste best doen. In stilte keek hij haar aan, alsof hij haar gelaatstrekken in zijn geheugen wilde branden. Na een tijdje kon hij zijn ogen echter niet meer openhouden. ”Het is oké”, Bracht hij uit, waarbij hij lichtjes moest hoesten. Hij sloot zijn ogen. ”Het is oké”, Fluisterde hij nog een keer, amper hoorbaar. Zijn grip op haar hand verzwakte, en viel uiteindelijk helemaal weg. Heel oppervlakkig ademde hij een laatste keer in, om vervolgens bibberig zijn laatste adem terug uit te blazen.

Tag: Faye

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: [PLOT] ENDGAME   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
[PLOT] ENDGAME
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 6 van 6Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Beach-
Ga naar: