FRUITMAND
CBOX
Sign of the Times
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Sign of the Times

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Joshua Valentine
avatar

Aantal berichten : 60

Mutant Profile
Alias: Paradox
Mutation: Elemental Shapeshifting
Crush: Your lipstick stain is a work of art. I got your name tattooed in an arrow heart.

BerichtOnderwerp: Sign of the Times   wo mei 03, 2017 4:00 pm

I might never be your knight in shining armor.
Hij had al zo vaak in zijn leven gevlogen dat hij er niet meer bang voor was. Tevens, mocht er wat gebeuren dan had hij wel zo zijn trucjes om zelf veilig uit het vliegtuig te komen. Nee, een neerstortend vliegtuig was niet één van zijn grote angsten. Er waren genoeg mensen die pilletjes nodig hadden in het vliegtuig om kalm te blijven. Als hij bang geweest zou zijn voor vliegen dan zou hij ondertussen al geëindigd zijn in een stichting waar verslaafden weggestopt werden.

Hij boog zich grinnikend naar voren en duwde de zonnebril weer terug op zijn neus. "Eindelijk zijn we eventjes van al die chagrijnige leraren af," zei hij vrolijk terwijl hij een gezicht trok wat zogenaamd stoer moest zijn met zijn donkere glazen op. Hij sloeg zijn armen over elkaar en boog zich naar de persoon toe die in de stoel naast hem zat. Hij haalde de zonnebril van zijn gezicht af en drukte kort zijn lippen op de hare, want een man die aan de andere kant van het gangpad zat keek lichtelijk geïrriteerd hun kant op. Joshua grijnsde, trok zich terug en leunde met zijn rug tegen de leuning van zijn eigen stoel aan. Hij had de zonnebril op zijn schoot gelegd en trommelde met zijn vingers tegen de wand van het vliegtuig. Door het raam heen kon hij de zee zien, maar het leek erop dat ze al snel weer boven het vaste land zouden vliegen. Het was niet zo'n enorm lange reis naar Albany, waar hij een hotel had geboekt en de volgende dag zouden ze vanaf daar naar Hebron gaan.
Outfit
BY MITZI

He was a city boy and she a country girl:
 

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eden McGuire
avatar

Aantal berichten : 43

Mutant Profile
Alias: Gaia
Mutation: Geokinesis, Botanokinesis, Ecological Empathy
Crush: And I know I'll be broken when it's over. Oh but I can't help but pull you closer.

BerichtOnderwerp: Re: Sign of the Times   do mei 04, 2017 9:23 pm

Eindelijk zou ze met hem op reis gaan. Ze had er lang op gewacht, maar het was het wachten waard geweest. Eden was een geduldig persoon, maar de laatste weken was ze toch ook steeds meer gaan trippelen. Ze had gewoon niet kunnen wachten, puur omdat ze er zo veel zin in had. Nu zaten ze dan eindelijk in het vliegtuig, en waren ze eindelijk begonnen aan hun reis. Terwijl de jongen naar buiten keek, keek zij naar hem. Ze bestuurde zijn lange haar, en zijn gezicht zo van de zijkant. Heel sneaky haalde ze haar fototoestel tevoorschijn, en deed alsof ze door wat foto's aan het kijken was. Voor zover ze zag vermoedde Jos niets, en snel schoot ze een plaatje van hem. Grinnikend, en toch ook wel triomfantelijk keek ze de jongen aan. Veel foto's had ze niet van hem, maar dat zou wel gaan veranderen, daar kon ze op wedden. Ze wist dat hij hoogstwaarschijnlijk eerst zijn haar had willen doen of zo, maar ze vond hem perfect zoals hij was. "Daar had ik je toch," zei ze grijnzend, en toch ook wel ondeugend. "Pas maar op, straks staan er meer foto's van jou op dan de natuur."

Ze volgde zijn blik weer naar buiten, bijna geobsedeerd door het wolkenpak buiten het vliegtuig. Het was werkelijk prachtig. "Eindelijk zijn we eventjes van al die chagrijnige leraren af," zei de jongen, en hij zette de zonnebril weer op zijn neus. Eden knikte glimlachend, en moest toch wel een beetje lachen om zijn poging om stoer te doen. Hij was het wel, maar dat zou ze nooit zomaar toegeven.  Nou ja, nu niet, als hij het haar vroeg waarschijnlijk wel. Wat dat betreft viel ze veel te makkelijk voor hem, maar het kon haar weinig schelen. Jos boog zich naar voren, en drukte kort zijn lippen op die van haar. Eden antwoordde, en streek met haar hand kort langs zijn wang. Pas toen hij zich weer terug boog zag ze de man naast haar, aan de andere kant van het gangpad, die hen geïrriteerd aan keek. Er verscheen en grijns op haar gezicht. "Ben je zenuwachtig?" Vroeg ze, doelend op het feit dat hij haar ouders zou ontmoeten. "Ik ben er zeker van dat Yale blij is om je te zien, net als mijn moeder. Mijn vader is iets harder, uiteindelijk komt dat wel goed." Vertelde ze rustig. Haar vader was nou eenmaal een harde Amerikaanse boer, een echte beer. Als iemand zijn meisje pijn deed brak de hel los, maar Jos had haar hart gestolen, op een goede manier. "Zeker als hij ziet hoe gelukkig zijn meisje is bij jou." Zei ze glimlachend, en ze drukte een kusje op zijn wang.

Outfit: x x 

_________________
Think you own whatever land you land on, the earth is just a dead thing you can claim.

But I know every rock and tree and creature, has a life, has a spirit, has a name.

Arianna - Bella - Vasilisa - Kitty - Serena - Waverly - Daphne - Karlie - Helena - Adara - Eden
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Joshua Valentine
avatar

Aantal berichten : 60

Mutant Profile
Alias: Paradox
Mutation: Elemental Shapeshifting
Crush: Your lipstick stain is a work of art. I got your name tattooed in an arrow heart.

BerichtOnderwerp: Re: Sign of the Times   vr mei 19, 2017 11:00 pm

I might never be your knight in shining armor.
Hij vond het geweldig dat ze eindelijk weer van dat eiland af waren. Joshua werd soms gek daar, ondanks dat hij nog wel zijn afstand kon nemen wanneer hij in één van zijn dieren veranderde, zoals de orka. Dan was hij gemakkelijk van het eiland af, maar hij had iets gevonden op het eiland wat hem daar hield. Anders was hij allang weer vertrokken. Er waren veel bijdehante leerlingen en ondanks dat hij populair was - zeker onder de vrouwen - had hij nog wel eens wat meningsverschillen met andere leerlingen. Er zaten gewoon veel mensen op dat eiland waar hij niet veel mee had. Echt veel vrienden had hij nu ook weer niet, misschien omdat hij voornamelijk bezig was met muziek en al vanaf de eerste dag met een bepaald meisje in het speciaal. Bakken vrienden hoefde niet zo wat hem betrof, een aantal goede waar hij close mee was kon ook gewoon. Daar had hij immers al genoeg van geleerd in het leven, veel vrienden hoefde niet meteen te betekenen dat je goede vrienden had.

Joshua keek verbaasd in de camera toen hij opeens een klik hoorde. Hij had zijn aandacht eerst bij het raam gehad, omdat hij naar de wolken keek waar ze tussendoor vlogen. Vliegen bleef hij altijd geweldig vinden, je kon het nooit te vaak doen. "Oh dear, straks krijg ik nog ruzie daarmee ook," zei hij met een kleine grijns. Dan werd hij opeens door een tak in zijn gezicht geslagen, je zou het maar net zien zeg. Hij trok zijn wenkbrauw een klein beetje op en bracht zijn gezicht wat dichter bij het toestel. "Ik hoop dat het wel een elegante is?" vroeg hij toen. Hij wilde altijd goed op de foto staan, als het dan toch echt moest, dan beter goed ook.

De man leek niet erg gecharmeerd te zijn door Joshua's poging om een beetje grappig te doen. Jammer, de pret moest altijd weer bedorven worden door dat soort figuren. Hij richtte zijn blik op Eden toen deze vroeg of hij zenuwachtig was. "Ik? Zenuwachtig?" zei hij terwijl hij zijn lippen een beetje tuitte en zijn hoofd een beetje naar achter gooide. Duidelijk bluf. "Denk je dat ik hem ook zou kunnen winnen met mijn gitaar?" vroeg hij toen weer met een kleine grijns terwijl hij voelde hoe ze haar lippen kort op zijn wang drukte.
Outfit
BY MITZI

He was a city boy and she a country girl:
 

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eden McGuire
avatar

Aantal berichten : 43

Mutant Profile
Alias: Gaia
Mutation: Geokinesis, Botanokinesis, Ecological Empathy
Crush: And I know I'll be broken when it's over. Oh but I can't help but pull you closer.

BerichtOnderwerp: Re: Sign of the Times   za mei 20, 2017 11:18 pm

Joshua was de grootste avonturier die ze kende. Ze had altijd wel verlangd naar avontuur, en dat had ze gevonden in de vorm van de jongen. Hij had een leven gehad vol spanning, met veel reizen en had alles gehad wat zijn hartje begeerde. Eden was ietwat onzeker of ze hem wel tevreden kon stellen over dit alles, ze was en bleef een small town meisje. Eden kwam van een grote boerderij, en had voor Genosha haar dagen besteed buiten in de natuur. Ze wist niet waarom hij voor haar had gekozen, als hij letterlijk ieder meisje kon krijgen.
Terwijl de jongen naar buiten keek, keek zij naar hem. Heel sneaky haalde ze haar camera uit haar tas, en deed alsof ze wat foto's aan het bekijken was. Snel, zonder aarzeling, schoot ze een plaatje van hem. Triomfantelijk en licht grinnikend keek ze hem aan. "Daar had ik je toch," zei ze grijnzend, en toch ook wel ondeugend. "Pas maar op, straks staan er meer foto's van jou op dan de natuur." Ze was van plan om nog veel meer foto's van Joshua te maken, maar dat liet ze nu maar even buiten bespreking. "Oh dear, straks krijg ik nog ruzie daarmee ook," zei hij met een kleine grijns. Eden moest even grinniken, en trok haar wenkbrauwen wat speels op. "Niet als ik daar een hand in heb. Bovendien, moeder aarde is niet agressief, enkel beschermend." Verzekerde ze hem ervan. Hij bracht zijn gezicht wat dichter naar de camera, en automatisch ook naar haar toe. Ze viel stil, zoals ze nog steeds stil viel als hij opeens dichtbij kwam. Dat effect had hij op haar, maar het was niet onprettig. "Ik hoop dat het wel een elegante is?" Vroeg hij, en ze leek weer tot zinnen te komen. Hoewel ze wel even de foto liet zien, was ze geïnteresseerder in Joshua. Zacht legde ze haar vinger onder zijn kin, en bewoog zijn hoofd voorzichtig weg van de camera. "Je staat er goed op, echt waar." Sprak ze glimlachend, genietend van de kans om hem weer in zijn ogen te kunnen kijken van zo dichtbij.

Joshua, brutaal als hij was, boog zich even later naar voren om een kus op haar lippen te drukken. Ze antwoordde, en streek langs zijn wang met haar hand. Blijkbaar tot de grote ergernis van de man naast haar, aan de andere kant van het gangpad. "Ben je zenuwachtig?" Vroeg ze doelend op het feit dat hij haar ouders zou ontmoeten. "Ik? Zenuwachtig?" Zei hij vol zelfvertrouwen, terwijl hij zijn hoofd wat naar achter gooide. Eden fronste even, zijn bluf herkende ze als geen ander. "Ik ben er zeker van dat Yale blij is om je te zien, net als mijn moeder. Mijn vader is iets harder, uiteindelijk komt dat wel goed." Vertelde ze rustig. Ze vond dat hij het moest weten, anders zou dat waarschijnlijk niet goed gaan. Vaders ook altijd. Ze wist dat haar pa het goed zou bedoelen, ze was en bleef zijn dochter, en hij was als een beschermende engel over haar. "Zeker als hij ziet hoe gelukkig zijn meisje is bij jou." Zei ze glimlachend, en ze drukte een kusje op zijn wang.
"Denk je dat ik hem ook zou kunnen winnen met mijn gitaar?" Vroeg hij met een grijnsje, dat zij ook overnam. Hij had haar met zijn liefde voor muziek zeker voor zich gewonnen. Haar vader? Dat werd lastiger. "Hij is geen tienermeisje Jos." Grinnikte ze. "Maar je wint hem pas echt voor je als je jezelf bent." Sprak ze glimlachend. Joshua hoefde echt geen krachtpatser te zijn, of per se voor het favoriete voetbalteam van haar vader te zijn. "Jezelf zijn is de reden dan ik voor je ben gevallen." Ging ze verder, terwijl ze wat dichter tegen hem aan ging zitten, en hem weer aankeek. Die groene ogen, daar was ze al menig keer in verdronken.

Outfit: x x 

_________________
Think you own whatever land you land on, the earth is just a dead thing you can claim.

But I know every rock and tree and creature, has a life, has a spirit, has a name.

Arianna - Bella - Vasilisa - Kitty - Serena - Waverly - Daphne - Karlie - Helena - Adara - Eden
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Joshua Valentine
avatar

Aantal berichten : 60

Mutant Profile
Alias: Paradox
Mutation: Elemental Shapeshifting
Crush: Your lipstick stain is a work of art. I got your name tattooed in an arrow heart.

BerichtOnderwerp: Re: Sign of the Times   za jun 24, 2017 12:59 pm

I might never be your knight in shining armor.
Zonder te waarschuwen had ze een foto van hem genomen. Met een jongensachtige grijns op zijn gezicht had hij de afstand tussen hen nog wat meer verkleind - voor zover dat al kon in een vliegtuig waar ze twee stoelen naast elkaar hadden. Straks zou moedertje natuur nog boos op hem worden omdat zijn aanzicht meer gewaardeerd werd. Eden zei dat de natuur niet agressief was, slechts beschermend. "Hmn, eveneens gevaarlijk," zei hij bedenkelijk. Hij wilde liever niet gewurgd worden door de takken van een boom, al was dat natuurlijk het risico van het vak. Ghehe.

Eden zei dat hij er goed op stond. Hijzelf had daar misschien nog wel zijn bedenkingen over, maar zijn aandacht werd al snel getrokken door de blondine. Schaamteloos drukte hij dan ook zijn lippen op de hare, waarna hij kort keek naar de man die nogal geïrriteerd leek te zijn. Niet dat het hem iets boeide, trouwens. Eden begon over hun eindbestemming, haar thuis. Het zou voor het eerst zijn dat hij haar ouders zou ontmoeten. Dat maakte alles wel heel officieel. Maar dat wilde hij, want hij hield zielsveel van zijn meisje. Zijn Eden.

Eden zei dat haar vader geen tienermeisje was die hij voor zich kon winnen met zijn gitaarspel. Jammer en helaas. Hij moest zichzelf zijn volgens Eden, misschien was dat inderdaad het beste. "Dan zal ik mijn beste Valentine naar boven brengen," zei hij toch nog met een lichte grijns. Eden zei dat ze voor hem was gevallen omdat hij zichzelf was. Met een kleine glimlach keek hij op haar neer terwijl ze wat meer tegen hem aanleunde. Hij had zijn arm achter haar nek door gelegd en streek door haar blonde lokken, terwijl hij zijn blik weer op het raam richtte, waar de wolken het grootste deel van het uitzicht in beslag namen.

Joshua strekte zijn armen en benen eens goed uit, terwijl hij zijn ogen even moest laten wennen aan het zonlicht. Ze waren zojuist uit het vliegtuig gestapt en nu moesten ze nog wachten op hun bagage. "Nu, laat de fun beginnen," zei hij met een kleine grijns terwijl hij keek naar de laatste paar mensen die stonden te wachten. Hun tassen zouden wel als laatste komen. Uit het niets pakte hij haar hand vast, om haar vervolgens mee naar voren te trekken en op de band te gaan zitten, haar op zijn schoot houdend. "Dit heb ik altijd al willen doen," zei hij met een kleine grimas terwijl hij overeind kwam en Eden met zich mee omhoog trok. Hij stond iets met zijn benen uit elkaar, zodat hij zijn evenwicht kon bewaren terwijl de band verder afliep. No shame.
Outfit
BY MITZI

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eden McGuire
avatar

Aantal berichten : 43

Mutant Profile
Alias: Gaia
Mutation: Geokinesis, Botanokinesis, Ecological Empathy
Crush: And I know I'll be broken when it's over. Oh but I can't help but pull you closer.

BerichtOnderwerp: Re: Sign of the Times   ma jul 03, 2017 10:56 pm

Ze verzekerde hem dat hij niet bang hoefde te zijn voor de natuur, die was enkel beschermend  en niet aanvallend. De jongen leek niet zo overtuigd, maar ze wist dat ze hem niet zomaar ging overtuigen. Ach, iedereen had zo zijn meningen, en ze waardeerde die van hem. "Hmn, eveneens gevaarlijk," sprak hij bedenkelijk. Ze glimlachte zacht, en zei: "Dan moet je maar dicht bij mij blijven, dan gebeurt er niets."
Jos kennende was hij natuurlijk benieuwd hoe hij op de foto stond, en of het goed was. Eden zou hoogstwaarschijnlijk altijd zeggen dat hij er goed op stond, maar dat had je nou eenmaal. Ze was een kid in love. Halsoverkop verliefd op hem. Ze had zijn hoofd zachtjes richting het hare gedraaid, zodat ze hem aan kon kijken. Jos, brutaal als de jongen was, drukte gelijk een kus op haar lippen. In ergernis van de man aan de andere kant van het gangpad, maar ach. Daar had Eden vrij weinig aandacht voor.

Ze vroeg hem of hij zenuwachtig was om haar familie te ontmoeten. Yale en haar andere twee zusjes kende hij al. Maar Yale en hij konden wel overweg, waar ze heel blij mee was.
Eden was er zeker van dat haar moeder hem ook zou mogen. Haar vader echter.. Dat was een ander verhaal. Ze was en bleef zijn dochter, en hij was ongelofelijk beschermend over haar. Maar Eden was er van overtuigd dat ze uiteindelijk wel over weg zouden kunnen,
al was het maar om haar blij te houden.
Jos kon hem helaas niet voor zich winnen met liedjes, haar vader was geen tienermeisje."Maar je wint hem pas echt voor je als je jezelf bent." Sprak ze glimlachend. "Dan zal ik mijn beste Valentine naar boven brengen," Sprak hij met een grijns, en Eden knikte instemmend. Niet dat hij daar veel voor hoefde te doen, hij was namelijk al een goede Valentine. Haar Valentine. "Jezelf zijn is de reden dan ik voor je ben gevallen." Ging ze verder, terwijl ze wat dichter tegen hem aan ging zitten, en hem weer aankeek. Iets leek haar te storen, wat duidelijk te zien was, en ze bewoog de stoelleuning tussen hem omhoog. Even greens ze even zich tegen hem aan nestelde terwijl hij een arm achter haar door haalde. Kort keek ze nog naar buiten, voor ze haar hoofd tegen zijn borst aanlegde en haar ogen sloot.

Het stel was uitgestapt, en voor ze het wist stonden ze op hun bagage te wachtten. Eden rekte zich net als Joshua eens goed uit, zodat ze wat wakkerder was. "Nu, laat de fun beginnen," zei de jongen opeens, en Eden keek wat verbaasd op. Ze zat eigenlijk wel goed hier, maar hij pakte haar hand en trok haar mee. Ze wist niet precies wat er zou gebeuren, maar ze zou er snel genoeg achter komen. "Jos!" Riep ze terwijl ze op zijn schoot werd getrokken. Ze had een paar seconden nodig, maar begon toen te lachen, terwijl ze een arm in zijn nek legde. "Dit heb ik altijd al willen doen," zei hij met een kleine grimas en ze werd mee omhoog getrokken. Zo stonden ze op de band, terwijl de band verder liep. Joshua stond steviger dan Eden, en toen er een klein schokje in de band was, viel ze tegen hem aan. Het leek verdomd veel op hun eerste ontmoeting, maar Eden was nu niet meer zo verlegen bij hem. Ze greep de kans die ze kreeg om dicht tegen hem aan te blijven staan, en hem speels aan te kijken. "Dit heb ik dan altijd al willen doen." Sprak ze grijnzend, om zacht haar lippen op die van hem te drukken.
De twee konden zo in een romantische komedie, was het niet voor het feit dat er iemand boos schreeuwend aan kwam lopen. Eden keek wat verschrikt op, maar begon toch te grijnzen toen ze de boze, dikke bewaker zag. "Ojee, ik denk dat we hem van zijn donut-pauze houden." Fluisterde ze grinnikend tegen hem. Ze gaf niet zo veel om de andere mensen hier, maar ze moesten nu toch echt van de band af. Ze pakte zijn hand en sprong er vanaf. Al snel kwam hun bagage, en pakte ze haar tas. Ze had genoeg kleding mee hoor, het was alleen zomer, dus het was lichter. De blondine ging naast haar Jos staan, en pakte zijn hand. "Kom op, ik ga je de States zoals ik ze ken laten zien."

Eenmaal buiten ademde ze eens diep in en uit. Ze waren eerst naar Washington gevlogen, en met een transfer doorgegaan naar Albany. Al met al een vrij lange reis, maar het was het waard. Albany was een grote stad, waar ze best vaak was geweest. Ze genoot van het zonlicht dat op haar huid viel, en sloot haar ogen kort. "Welkom in Albany Jos." Sprak ze glimachend, waarna ze een taxi aanhield. De chauffeur van de taxi stopte hun tassen in de achterbak, en Eden vertelde vriendelijk het adres van hun hotel, wat haar een glimlach opleverde. Ze trok Jos mee de taxi in, en ging dicht tegen hem aanzitten. "Nu, vertel me eens wat je eerst wil doen. Opfrissen en dan de stad in? Of gewoon in de hotelkamer blijven?"

Outfit: x x 

_________________
Think you own whatever land you land on, the earth is just a dead thing you can claim.

But I know every rock and tree and creature, has a life, has a spirit, has a name.

Arianna - Bella - Vasilisa - Kitty - Serena - Waverly - Daphne - Karlie - Helena - Adara - Eden
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Sign of the Times

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Time Travel :: Into The Future-