FRUITMAND
CBOX
When hell seems one step closer than heaven
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 When hell seems one step closer than heaven

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Marshall Eriksen
avatar

Aantal berichten : 198

Mutant Profile
Alias: Joker
Mutation: Master of Chi - Telepathic
Crush: Soort zoekt soort ❤️

BerichtOnderwerp: When hell seems one step closer than heaven   wo maa 22, 2017 1:29 am


what is left but war?


Erg lang was hij niet in de refter kunnen blijven. De sfeer was in het begin al heel erg gespannen geweest. De chi die in de ruimte hing, had hem bijna fysiek misselijk gemaakt. De hele tijd had hij zich zo afzijdig mogelijk gehouden, dicht bij de uitgang. Eigenlijk wilde hij hier helemaal niet zijn, maar het was blijkbaar erg belangrijk. Elo stond naast hem, hij had op een geruststellende manier zijn arm om haar heen geslagen. Of toch zo geruststellend mogelijk, voor zover hij in staat was. Eenmaal Howard binnen was gekomen, had hij de boodschap al doorgekregen nog voor hij luidop uitgesproken was. De misselijkheid kwam nu pas echt op, maar hij bleef aan de grond genageld staan. Hij wilde de woorden luidop horen.

Vlak daarna was hij de ruimte uit gelopen, zijn chi was zo negatief dat hij lichtjes begon te hyperventileren. Het was dat Elo’s aanwezigheid hem al zo bekend was dat hij wist dat ze achter hem aan liep, maar hij moest zo snel mogelijk zo ver mogelijk weg van hier. Marsh liep via de achterkant van de school naar buiten, de open lucht in. De tuin lag er stil en verlaten bij, maar het kalmeerde hem wel. Hij draaide zich om naar Eloise, de wanhoop, machteloosheid en pijn was van hem af te lezen. Daar had ze geen mutatie voor nodig. Zonder woorden nam hij haar in zijn armen. ”Ze hebben Tobias”, Zei hij, zijn stem rauw van de emoties. Hoe had dit ooit kunnen gebeuren?

&Elo

_________________

don't let me go, cause I will get lost again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eloise Poundrick
avatar

Aantal berichten : 234

Mutant Profile
Alias: Spark
Mutation: Electric Manipulation
Crush: M.

BerichtOnderwerp: Re: When hell seems one step closer than heaven   wo maa 29, 2017 9:06 pm

De oproep via de intercom had zowel haar als Marshall doen wakkerschrikken in de vroege ochtend. Een bevel tot verzameling, op zulk uur, met zulke een onzekere stem van Howard. Het voorspelde niets goeds, en dat was duidelijk voelbaar aan de sfeer die er doorheen het hele schoolgebouw hing. Zonder al te veel woorden tegen elkaar te zeggen waren Marshall en Eloise naar het cafetaria gelopen. Het was toen Howard binnen kwam dat Eloise Marshall zijn houding voelde veranderen. ’Wat?’ Had ze gefluisterd, maar geen antwoord gekregen. Het enige wat hij deed was zijn arm beschermend om haar heen slaan terwijl Howard de boodschap luidop uitbracht. Eloise nam een stuk van zijn tshirt tussen haar vingers en kneep er hard in terwijl de woorden tot haar door drongen. Toen Howard was uitgesproken hing er een doodse stilte, uitgezonderd van enkele roekeloze studenten die hun ondoordachte mening zomaar in het rond schreeuwden. Maar Eloise wist aan Marshall zijn reactie af te lezen dat dit iets serieus was. Ze legde kort haar hoofd tegen zijn schouder en voelde pas toen hoezeer hij aan het rillen was. ’Marshall.’ fluisterde ze als poging om zijn aandacht wat meer gefocust te krijgen. ’Je moet naar buiten.’ Voorzichtig liet ze zijn arm los, ergens bang om afstand te nemen nu ze wist dat het zo gemakkelijk was om hem te verliezen.
Hij liep haar voor doorheen de gang. Waar hij naartoe wist dat wist ze pas toen hij de school via de achterkant verliet en zo uitkwam in de tuin. De buitenlucht was ijzig kil, maar voelde op een bepaalde manier goed aan. Ze had al die tijd haar blauwe ogen op hem gekluisterd, om er zeker van te zijn dat ze zou opmerken als zijn houding nog achteruit ging en ze zou moeten ingrijpen. Uiteindelijk kwam hij tot stilstand en draaide hij zich om. Eloise had gedacht dat ze hem al op zijn meest trieste moment gezien te hebben, maar de blik die hij op dat moment in zijn ogen droeg brak haar vanbinnen. ’Babe.’ fluisterde ze voorzichtig en wandelde naar hem toe. Onmiddellijk nam hij haar in zijn armen en begroef ze haar gezicht tegen zijn borstkast. ’Ze hebben Tobias.’ Zijn stemgeluid, rauw van de emoties maakte dat de haren op haar armen omhoog gingen staan. ’Ik snap het niet.’ Fluisterde ze tegen zijn borstkast aan en kneep haar ogen dicht. Haar handen bracht ze naar het stof van zijn shirt bij zijn schouderbladen en greep het daar vast. Zachtjes trok ze zichzelf tegen hem aan. ’Kunnen we niets doen?’ vroeg ze uiteindelijk en trok zichzelf wat terug om hem in de ogen aan te kijken. Van de ontvoerden kende ze enkel Samantha en Tobias uit de verhalen die Marshall haar had verteld. Maar toch wilde ze iets betekenen in het hele verhaal, al wist ze niet hoe Marshall daar over dacht. Voor hem zou dit enkel voelen als een mislukte reddingsoperatie waarin hij Tobias veiligheid had beloofd maar het hem niet had kunnen garanderen.

_________________
With great power comes great electricity bill.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Marshall Eriksen
avatar

Aantal berichten : 198

Mutant Profile
Alias: Joker
Mutation: Master of Chi - Telepathic
Crush: Soort zoekt soort ❤️

BerichtOnderwerp: Re: When hell seems one step closer than heaven   do maa 30, 2017 12:36 am


what is left but war?


Niet alleen moest hij nu dealen met de overweldigende verandering in de chi-levels, maar nu kwamen er ook de gedachten van de andere studenten bij. Hij was zo uit zijn balans dat hij het niet kon afsluiten. Hij voelde zich ingesloten, bijna claustrofobisch. Langzaam voelde hij de paniek bezit nemen van zijn lichaam. Kortsluiting in zijn brein. Het was Elo die net op tijd zijn aandacht trok. ’Marshall.’ Zei ze zachtjes, hij hoorde haar meer in zijn gedachten dan haar werkelijke gesproken woorden. ’Je moet naar buiten.’ Concludeerde ze. En hij besefte dat ze gelijk had. Zijn spieren waren zo aangespannen en verstijfd dat het enkele seconden duurde voor hij kon knikken en zichzelf vervolgens zo ver kon krijgen om te gaan lopen.

De koude lucht gaf hem een soort schokje, het maakte hem terug alert. De zuurstof leek ook terug beter in zijn systeem te komen, maar dat was waarschijnlijk gewoon een illusie. De vele emoties die hij voelde, probeerde hij onder controle te krijgen. Het lukte hem echter niet echt. Zijn gedachten gingen steeds maar weer terug naar Tobias. Hoe fucked up hij zich nu moest voelen. Hij was net veilig geweest, hij had hem honderden keren beloofd dat hij veilig was, en nu was dit gebeurd. Hij wist niet hoe snel hij Eloise terug in zijn armen moest krijgen. Hij wist alleen dat hij haar niet meer zou loslaten.

Als ze haar te pakken hadden gekregen, had hij het oprecht niet overleefd. Dat besefte hij vanaf het moment dat ze haar hoofd tegen zijn borst aan drukte. De tranen kwamen nu pas echt omhoog, en hij moest heel erg zijn best doen om ze tegen te houden. ’Ik snap het niet.’ Fluisterde ze, waarna ze hem nog harder vast greep. Hij probeerde zelf ook een verklaring te vinden, een manier om het te kunnen verklaren. Maar ook hij tastte in het duister. ’Kunnen we niets doen?’ Vroeg ze vervolgens. Marsh schudde zachtjes zijn hoofd. ”Jij gaat echt niks gevaarlijks doen oké”, Zei hij, de angst om haar te verliezen kwam weer op. ”Ik kan jou niet kwijtraken”, Vervolgde hij, waarna hij een zachte snik niet meer kon tegenhouden.

_________________

don't let me go, cause I will get lost again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eloise Poundrick
avatar

Aantal berichten : 234

Mutant Profile
Alias: Spark
Mutation: Electric Manipulation
Crush: M.

BerichtOnderwerp: Re: When hell seems one step closer than heaven   do apr 20, 2017 8:54 pm

Ze zag de tranen in zijn ogen opwellen en kon die van haar daarna al helemaal niet meer onderdrukken. Eloise wist hoeveel voldoening Marshall had gehaald uit het redden van Topaz, voor hem had het meer betekend dan het voor een andere student had betekend. Hij had iemand gered uit de klauwen van een verschrikkelijke tiran, zag misschien zelfs een beetje van zijn eigen verleden in Topaz. Maar nu de jongen opnieuw meegezeuld was naar wist-zij-veel-waar, was het opnieuw een teleurstelling, opnieuw een denkbeeldige klap die hij moest incasseren. Eloise hief haar hand en veegde met haar duim een traan uit zijn ooghoek. Op fluistertoon vroeg ze hem of ze iets konden doen of betekenen in het verhaal. Al was het maar om hun eigen geweten wat te sussen. ’Jij gaat echt niks gevaarlijks doen oké.’ Ze zag zijn ogen groot worden, las er iets van angst in. ’Ik kan jou niet kwijtraken.’ Nadat Marshall zijn laatste zin had uitgesproken kon hij een snik niet meer onderdrukken. Het brak haar hart om hem zo te zien. Dus ze trok hem wat dichter tegen haar en streek met haar hand door de haren bij zijn nek. ’Maak je geen zorgen.’ fluisterde ze tegen zijn hals. ’Je geraakt me niet kwijt.’ Uiteindelijk trok ze zich terug en probeerde zijn blik te vinden. ’En als we iets doen, dan doen we het samen.’ Eloise greep naar zijn hand en kneep er stevig in, het knetterende geluid van elektriciteit weerklonk, maar het was amper voelbaar. ’Al vraag ik me af..’ ze zuchtte en liet haar schouders hangen. ’..wàt we zouden kunnen doen. Ik denk dat onze mutaties niet de meest handige zijn in een situatie als deze.’ Ze haalde een hand door haar haren en keek naar de omgeving. Tenzij ze een bliksemschichtje overzee kon sturen, op zoek naar de ontvoerden, of Marshall hun chi kon opsporen, konden ze niet veel betekenen. Behalve trainen om zichzelf te beschermen, moest dat ooit nodig zijn.

_________________
With great power comes great electricity bill.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Marshall Eriksen
avatar

Aantal berichten : 198

Mutant Profile
Alias: Joker
Mutation: Master of Chi - Telepathic
Crush: Soort zoekt soort ❤️

BerichtOnderwerp: Re: When hell seems one step closer than heaven   do apr 27, 2017 8:51 pm


what is left but war?


Op sommige momenten werd hij overvallen door emoties. Hij kon er niks aan doen, maar het was wel heel erg intens. Normaal trok hij zich op zo’n momenten terug, zo ver mogelijk van wie dan ook, omdat hij zich schaamde. Hij wilde niet dat iemand hem zwak vond. Maar met Eloise was het anders. Zij mocht hem zo zien. Als een van de enige mensen op dit eiland, eigenlijk deze hele wereld, om precies te zijn. Toch probeerde hij zich sterk te houden, gezien hij zich niet al te erg wilde laten meeslepen. Hoe stabieler zijn chi, hoe beter voor hem, en voor iedereen in de buurt. Gelukkig was Elo bij hem, haar aanwezigheid alleen al bracht meer balans in zijn leven. Haar troostende gebaren stelden hem verder ook weer gerust.

’Maak je geen zorgen.’ Fluisterde ze zachtjes. ’Je geraakt me niet kwijt.’ Beloofde ze, waarna ze zich een beetje los trok uit zijn greep. Met tegenzin liet hij haar gaan, maar niet te ver weg natuurlijk. ’En als we iets doen, dan doen we het samen.’ Het geluid van bliksem weerklonk toen ze in zijn hand kneep. ”Oké”, Zei hij huiverig, waarna hij met zijn vrije hand kort maar krachtig in zijn ogen wreef, om de tranen terug te dwingen.

’Al vraag ik me af..’ Zuchtte ze. ’..wàt we zouden kunnen doen. Ik denk dat onze mutaties niet de meest handige zijn in een situatie als deze.’ Vervolgde ze. Marshall liet op zijn beurt zijn schouders hangen. Voor zover hij wist, had ze gelijk. Er was niks wat echt nuttig was om de ontvoerde mutanten terug te halen. ”Ik kan..”, Hij onderbrak zichzelf even. ”We kunnen”, Corrigeerde hij zichzelf, met een zacht glimlachje naar haar. ”We kunnen met Howard gaan praten?” Stelde hij voor. Misschien was het een long shot, maar hij zou het erger vinden om helemaal niks te doen.

_________________

don't let me go, cause I will get lost again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

When hell seems one step closer than heaven

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» I Know You Want To Go To Heaven But You're Human Tonight
» There is no God in heaven
» Welcome to hell ;; We have flowers

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Outside :: Garden-