INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 › everything is lonely, like everybody else

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: › everything is lonely, like everybody else   zo maa 19, 2017 2:45 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
De lessen waren niet meer verplicht, nog zo’n maatregel die het docententeam had getroffen. Gezien de omstandigheden nog niet eens zo’n heel slechte maatregel. Er was meer tijd om te trainen. Waarvoor precies, wist niemand. Iedereen had de hoop dat ze op de een of andere manier de locatie zouden achterhalen waar hun geliefden opgesloten zaten. Daar probeerden velen zich op te focussen. Net zoals hij en Jupiter. Het trainen gaf hem ook de kans om zijn gedachten te verzetten. Iets minder Ebbe zijn door zijn identiteit een beetje om te vormen. Er was niemand die hem daar zo goed mee kon helpen als zijn hartsvriendin. Of ze zich er echt bewust van was, wist hij niet. Waarschijnlijk had ze wel zo’n vermoeden. Maar hun samenwerking was meer een win-win situatie.

Want hoewel ze al in topconditie was geweest, en haar technieken in de loop der jaren verfijnd had, er was altijd ruimte voor verbetering. Ook van zijn kant, uiteraard. ”Ik wil morgen wat meer je mutatie betrekken bij de training. Hoe voel je je?” Vroeg hij. Tot nu toe hadden ze dat een beetje vermeden, gezien haar emoties nog steeds niet echt gekalmeerd waren. "Beter. Ik ben er klaar voor", Reageerde ze. Hij wist dat ze de waarheid sprak. Het was niet geforceerd. Hoewel ze heel erg soepel kon doen alsof er niks aan de hand was, kon hij daar altijd doorheen kijken. "Maar hoe gaat het met jou?" Vroeg ze toen. De jongen onderdrukte een zucht. Zijn blik gleed even van haar weg. ”Ik maak me nog steeds heel erg veel zorgen”, Bekende hij toen. ”Fysieke pijn kan ze wel aan, maar mentaal.. Ik denk niet dat ik de Valkyrie terug krijg die van me is weg gerukt.”

Jupiter legde kort haar hand op zijn schouder, een troostend gebaar. "We krijgen Valkyrie terug. En Sam ook. En al de rest", Zei ze zachtjes, maar gebrand. Ze meende het echt. Tiberius glimlachte voorzichtig. Ze liepen de gang door naar de trappen, maar hij stopte bij de buitendeur. ”Ik ga even een luchtje scheppen”, Zei hij. Hoewel hij haar gezelschap meer dan ooit waardeerde, hij wilde even een moment voor zichzelf. Ze zei er niks op, de bezorgdheid in haar blik was wel aanwezig, maar ze knikte alsnog. "Tot morgen", Nam ze afscheid. ”Tot morgen”, Reageerde hij nog, waarna hij de deur naar het schoolplein open duwde en de koelere avondlucht in stapte.

› Lawrence

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   zo maa 19, 2017 3:19 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.



Lawrence zijn gehoor was een hele tijd beschadigd geweest. Het had door de ontploffing die Valkyrie veroorzaakt had schade opgelopen en het was beangstigend geweest voor hem. Als je al niet kon zien, was je gehoor het enige wat je nog had. Ze had het gedaan voor een goed doel, dus nam hij haar absoluut niets kwalijk. Hij was eerder kwaad op zichzelf geweest omdat ze het door hem had moeten doen, maar nu was ze weg en dat bracht nog meer emoties met zich mee. Emoties waarvan hij niet wist hoe hij ze een plek moest geven. Het was als een waterval en alles kwam tegelijkertijd.
In elk geval stond een beetje geluk aan zijn kant en werkte zijn gehoor weer optimaal. En misschien was dat ook een goed ding. De laatste dagen had Lawrence niet stil gezeten en ook op dat moment was hij weer onderweg naar iemand om hulp te vragen. Echter was het een bestemming waar hij niet meteen geraakten.

Hij wandelde juist voorbij het trainingscentrum en onbedoeld ving hij het gesprek op. Normaal hield hij zich niet bezig met de zaken van andere mensen, maar het kwam door die ene naam die uitgesproken werd, dat zijn volle aandacht erheen ging. Zijn pas was vertraagd totdat hij volledig stil stond. Lawrence wist niet goed wat hij moest denken van de woorden die hij gehoord had. Misschien was het helemaal niets en zag hij weer spoken waar er geen waren. Hij hoopte uit de grond van zijn hart dat het zo ook was.
Lawrence wist hoe het meisje in elkaar zat, of dat dacht hij in elk geval toch. Ze vertrouwde mensen niet snel, zoveel was zeker. Te horen hoe ze uit het leven van iemand anders was gerukt… dat had hij niet verwacht te horen. Ze had niks gezegd over iemand anders en hij vermoedde dat ze dat wel zou doen. Moest ze iemand anders ontmoeten waar ze het goed mee had kunnen vinden, zou ze het toch vertellen? Of misschien niet door de fouten die hij gemaakt had. Alle problemen waar hij al voor had gezorgd.

Zijn tanden had hij op elkaar geklemd. Lawrence was zo ver in zijn gedachten gezonken dat hij niet gehoord had dat de jongen naar buiten ging komen. Het was pas wanneer dat de deur open ging, dat hij eruit schrok. Hij slikte een brok weg die zich had gevormd in zijn keel en probeerde zichzelf te ontspannen. ’Iemand verloren tijdens de ontvoeringen?’ vroeg Lawrence zo casual mogelijk, de emoties probeerde hij uit zijn stem te houden, maar dat ging moeilijker dan je zou denken. ’Sorry, het was niet de bedoeling jullie te overhoren. Het-,’ begon Lawrence, maar hij laste een stop in om de juiste woorden te vinden. ’,- gebeurden gewoon.’ Een geforceerde glimlach verscheen op zijn gezicht.  

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   zo maa 19, 2017 6:21 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
Het was ergens sowieso al een waarheid dat hij nooit de oude Valkyrie terug zou krijgen. De Valkyrie die Ebbe in de steek had gelaten. Haar leven gered, het zijne opgegeven, maar ze haatte hem er om. Hij had haar op het allerbelangrijkste moment, wanneer ze hem het meest nodig had, alleen gelaten. Met een ongeboren kind, hun zoon, in een omgeving die voor geen van beide veilig was. Hij wist niks van wat er na zijn dood was gebeurd met haar, maar het kon alleszins niet veel positiefs zijn. Ze was heel erg veranderd. Ze haatte hem, dat had ze wel goed duidelijk gemaakt. Het was bijna alsof hij die messteek weer voelde, maar dit keer in zijn hart, waar ze in eerste instantie op gemikt had. Het deed hem zoveel pijn.

Waarschijnlijk zou ze niet eens willen dat hij haar probeerde te redden. Ze wilde hem niet in haar buurt hebben. Maar hij kon onmogelijk niks doen. Hij kon haar niet laten gaan. Ze was de enige geweest in al zijn levens die op die manier zijn hart had gehad. Nooit had hij verwacht haar terug te zien, maar het had hem tot op zijn ziel geraakt. Ze was zo anders maar het bleef toch zo vertrouwd. Vooral omdat ze alle herinneringen die hij als Ebbe had, naar boven haalde zonder enige moeite. Zelfs nu voelde hij dat. Hij voelde het gewoon switchen. Hoe sneller hij buiten was, hoe beter.

Al was hij daar blijkbaar niet alleen. ’Iemand verloren tijdens de ontvoeringen?’ Vroeg iemand die hij niet echt kende, maar wel herkende uit het niets. Jacob werd er wel door overvallen. ’Sorry, het was niet de bedoeling jullie te overhoren. Het-,’ De jongen onderbrak zichzelf. ’,- gebeurde gewoon.’ Verontschuldigde hij zich. ”Oh.. Geeft niet. Mutatie?” Vroeg Jacob begripvol. Het zou wel zoiets zijn. ”Maar om te antwoorden op je vraag, ja, helaas wel”, Zei hij, een kleine zucht volgde. Hij had niet veel zin om er in detail op in te gaan, maar het was een onoverkomelijk gespreksonderwerp dezer dagen.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   zo maa 19, 2017 6:48 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Dat hij het gesprek niet aangenaam had gevonden was nog zacht uitgedrukt. Het was vreemd geweest om iemand anders te horen spreken over Valkyrie en hij kon de gevoelens die hij erbij voelde niet goed plaatsen. Lawrence was sowieso niet goed met zijn gevoelens en dat was te merken tijdens de mededeling eerder die week. Toen had hij zijn mond ook niet kunnen houden terwijl dat hij het beter had kunnen doen. Hij had toen enkel de aandacht naar zichzelf getrokken, maar hij was ook blij geweest. Van hem mocht iedereen weten hoe hij erover had gedacht.

Voor een keer had Lawrence besloten om voor een rustigere aanpak te gaan. Hij ging niet gelijk met verwijten gooien en de andere direct aanvallen met zijn woorden. Het leek niet de goede optie en zijn rustige aanpak leek nog te werken ook. Hij gaf eerlijk toe dat hij het gesprek had overhoord en zelfs dat leek de andere te begrijpen. ’Precies ja,’ bevestigde hij dan ook eerlijk. Het was ook helemaal geen leugen geweest. Lawrence had de conversatie tussen de jongen en het meisje niet met opzet overhoord. het was effectief pure toeval geweest.

De jongen die hij had aangesproken gaf niet gelijk veel vrij. Lawrence begreep wel waarom, hij zou ook niet tegen iedereen open en bloot vertellen over zijn emoties. Maar met een lichte druk kon hij hem misschien wel dwingen. ‘Ik weet hoe het voelt,’ zei hij kort. Ho hij wist maar al te goed hoe het voelde om iemand te verliezen waar je om gaf. Het was enkel de vraag of het bij de andere ook zo was. Lawrence hoopte dat het hielp om de jongen te laten spreken, als hij hem het gevoel gaf dat er nog mensen waren die iemand verloren hadden. In deze tijd moest je er namelijk voor elkaar zijn. Dat was toch de bullshit die ze iedereen wijs probeerde te maken. ’Was Valkyrie speciaal voor je?’ vroeg hij vervolgens. Het was geen makkelijke vraag geweest om te stellen en gelijk voelde hij een bepaalde jaloezie naar boven komen. Misschien één die totaal niet nodig was. Hij trok met momenten te snel conclusies en dat maakte het niet altijd even makkelijk. Eigenlijk was het een goed iets dat hij niet kon zien. Zo moest hij niet zien hoe de andere jongen eruit zag, hoe hij overal op reageerde.
Dat hij haar naam gewoon gezegd had, was hem ontgaan. Het was zeker geen alledaagse naam, maar toch had hij die gebruikt. Voor Lawrence was het niet meer als normaal. Hij was het gewoon om haar naam te gebruiken, al korte hij het meestal af naar Valkje. Een bijnaam die hij in het begin gebruikt had omdat haar naam anders te moeilijk was om te onthouden.

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   zo maa 19, 2017 10:37 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
De plotse vraag die hem gesteld werd, bracht hem een beetje uit evenwicht. Hij had eerst gedacht alleen te zijn buiten. Dat die persoon dan ook gewoon meteen over de ontvoeringen begon, maakte het nog heftiger. Blijkbaar had hij wel een goeie reden, hij had het gesprek tussen hem en Jupiter overhoord. Hij verontschuldigde zich er wel voor, maar Jacob snapte het wel. Sommige mutanten konden hun mutatie nu eenmaal niet uitzetten, net zoals hij niet kon voorkomen dat hij opnieuw geboren werd telkens hij stierf. ’Precies ja,’ Bevestigde de jongen zijn vermoedens. Vervolgens besloot hij om op de vraag te reageren die eerder gesteld werd.

‘Ik weet hoe het voelt,’ Bekende de jongen na zijn antwoord. Jacob voelde meteen een soort medelijden voor hem. Hij vond het verschrikkelijk, voelde zich zo machteloos en vooral breekbaar. Alsof elke herinnering aan de hele gebeurtenis hem zou verwoesten. ’Was Valkyrie speciaal voor je?’ Vroeg de jongen vervolgens. Een vraag die als een mokerslag aankwam. Hij voelde hoe zijn keel dichtgeschroefd werd. Zachtjes hapte hij naar adem, alsof hij oprecht geen lucht had.

Hoe durfde hij. Welk recht had hij om zo open en direct naar zoiets te vragen, als hij toch al gehoord had dat het een moeilijk onderwerp voor hem was. Onbewust was de tengere jongen veranderd in de iets robuustere en sterkere Ebbe. Zijn spieren waren aangespannen, al was het meer om zichzelf in toom te houden dan om de jongen ook echt aan te vallen. ”Dat is ze nog steeds”, Antwoordde hij met enige moeite, zijn stem klonk nu anders, maar iets vertelde hem dat dat de jongen niet zou ontgaan.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 3:39 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Lawrence had nooit gedacht dat hij zo jaloers kon zijn. Hij vond het echt niet fijn om iemand anders op zo een manier te horen spreken over Valkyrie. Hij wist ook niet precies waar dat vandaan kwam. Misschien was het ergens de angst dat hij haar kwijt zou spelen. Ze was nu al weg gerukt van hem, maar Lawrence was er zeker van dat hij haar terug kon krijgen. Je moest hem tijd geven. Maar het was iets anders als hij haar kwijt zou spelen aan een andere persoon op een andere manier, niet door het ontvoeren. Als dat gebeurde, ging het een pak moeilijker worden om haar terug te krijgen. Iets wat dan misschien onmogelijk was.

Normaal ging hij ook niet snel een gesprek aan met iemand over die persoon zijn gevoelen. Op dat moment was het anders. Lawrence had vragen en daarop wilde hij antwoord. Of de jongen het leuke vragen vond of niet. Alles was echter zeer rustig begonnen. Hij leek het op de juiste manier aan te pakken, maar dan ging het toch verkeerd. Hij had haar naam niet mogen noemen. Het was niet zo zeer dat Lawrence het erg vond om de gevoelens van de andere te kwetsen, want dat kon hem niets schelen.

Het was Lawrence zeker opgevallen dat de stem van de jongen wat was veranderd. Wat verward en verbaasd trok hij een wenkbrauw op, maar daar hield hij het bij. Geluid speelde in zijn leven een belangrijke rol, natuurlijk dat hij dan ook de kleine verschillen in iemand zijn stem kon horen. Al helemaal wanneer die gewoon anders klonk. ‘Wat fijn om te horen,’ sprak Lawrence, maar het was zeer duidelijk dat hij het niet meende. Het was dat hij verder niet goed wist hoe hij er op moest reageren. Nog steeds wilde hij zich ervan overtuigen dat hij enkel spoken zag die er niet waren. Hij wist zichzelf ook absoluut geen houding te geven en draaide zachtjes met de geleidestok die hij in zijn handen had, gewoon om zichzelf iets te doen te geven. ‘En wat is ze voor je? Een kennis, gewoon een vriendin, zus, nichtje,’ begon hij. Iedere keer dat hij een optie opsomde zetten hij een stap vooruit, dichter naar de andere persoon. Het waren niet de grootste stappen, want Lawrence wilde het liefste geen lichaamscontact maken.

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 7:38 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
Het was niet gebruikelijk dat hij boos werd. Na al die millennia aan ervaring, bleef hij in de meeste situaties meestal rustig. Berekend. Gewoon omdat hij al zowat alles had meegemaakt en niks hem echt nog kon verrassen. Maar nu, nu was alles anders. Zijn hele bestaan draaide momenteel om Valkyrie, sinds hij haar terug had gezien die ene dag. Zijn enige doel was om terug in contact te komen met haar. Natuurlijk kon hij zich ook focussen op andere dingen. Gek genoeg verdween die drang altijd een beetje als hij bij Jupiter was. Maar die was momenteel op haar kamer, of waar dan ook, alleszins ver van hem. Dus was Valkyrie zijn top prioriteit.

Als het op haar aan kwam, had hij geen controle. Niet over zichzelf, en ook niet over zijn mutatie. Ze haalde zijn innerlijke Ebbe letterlijk naar boven. Niet dat de blinde jongen dat zou zien, maar hij zou het zeker horen. ‘Wat fijn om te horen,’ Reageerde hij, uiterst sarcastisch. Ebbe klemde zijn kaken op elkaar om geen dingen te zeggen waar hij spijt van zou krijgen. ‘En wat is ze voor je? Een kennis, gewoon een vriendin, zus, nichtje,’ De jongeman was dichterbij gekomen bij elk woord, maar nog niet zo dichtbij dat hij binnen zijn bereik stond.

Want nu voelde hij de woede door zijn aderen branden. ”Ze was de moeder van mijn zoon, die ik nooit heb mogen ontmoeten omdat ik mijn leven heb gegeven om het hare te redden”, Zei hij, zijn stem hard en bitter. Het klonk allemaal heel erg dramatisch nu en dat was het ook, maar om alle verkeerde redenen. Het was dramatisch omdat ze hem er voor haatte. Het kwetste hem meer dan wat dan ook. Hij wilde op zoveel manieren sorry zeggen maar geen enkele manier was goed genoeg. Ze haatte hem en ze zou hem blijven haten, wetende dat zij onsterfelijk was en hij zou blijven incarneren, dat ze nog steeds op dezelfde planeet zouden rondlopen.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 8:01 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Lawrence had zich niet moeten bemoeien met de zaken van iemand anders, maar hij had zich niet kunnen tegenhouden. Hij moest en zou te weten komen wat de relatie was van de jongen en Valkyrie. De naam van de andere was nog steeds onbekend voor hem, maar dat maakte niet uit.
Sowieso hechte de jongen zich niet snel aan iemand, maar wanneer hij het deed zou hij voor die persoon door het vuur gaan. Dat bewees hij al door het hele plan dat hij bedacht had om haar te redden. Maar achteraf was het misschien niet goed voor hem om zich aan iemand te hechten. Al die mensen verlieten hem toch en vaak was hij daar de schuldige bij geweest. Hij wilde Valkyrie niet kwijtspelen, ook al was ze al weg. Hij wilde haar vooral niet kwijtspelen aan iemand anders. Maar dat was blijkbaar ook te laat.
Lawrence had de vraag gesteld die alles zou verklaren.

Nadat de jongen verteld had waarom Valkyrie zo speciaal was, leek elke seconde een eeuwigheid te duren. Lawrence wist niet... hij had geen idee hoe dat hij moest reageren. Hoe hij zich moest voelen. Alle emoties die hij eerder gevoeld had verdwenen gelijk en maakte plaats voor ongeloof. Onbewust had hij weer een stap naar achter gezet. ’Onmogelijk,’ mompelde hij zacht terwijl hij met zijn hoofd schudden. ’Dat… ze… zo iets had ze mij wel verteld,’ zei Lawrence, maar zijn woorden klonken niet zo zelfzeker als hiervoor.
De informatie was als een harde klap bij hem aangekomen en hij wilde het niet geloven. Het kon niet waar zijn wat de andere zei. Lawrence kon er niet gelijk een argument voor bedenken, maar het kon niet mogelijk zijn. Het mocht niet waar zijn. Dat mocht echt niet. ’Leugenaar,’ siste hij vervolgens, maar niet meer in een menselijke taal. De greep waarmee hij zijn geleidestok vast had was zo straf, dat zijn knokkels er helemaal wit van kleurde.
Ze had een zoon gehad met de persoon voor hem. Een zoon. Wat wilde zeggen dat… nee hij wilde daar niet eens over nadenken. Enkel die informatie brak hem al.

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 8:28 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
Het begon een beetje tot hem door te dringen waarom de jongen zo nieuwsgierig was. Voor een keer was het geen ziekelijke nieuwsgierigheid, een drang om te weten te komen wat een ander pijn deed om er vervolgens misbruik van te maken. Nee, het was iets anders. De jongen somde elke optie op behalve een romantische connectie. De realisatie kwam echter pas nadat hij zijn antwoord op de vraag had gegeven. Hij dacht ook niet echt meer helder na. ’Onmogelijk,’ Zei hij zacht, eerder tegen zichzelf. Ontkenning. ’Dat… ze… zo iets had ze mij wel verteld,’ Vervolgde hij. Ebbe voelde iets van triomf. Ze had deze figuur nog niet genoeg vertrouwd om zoiets met hem te delen. Want hoewel ze zich waarschijnlijk schaamde om hun relatie, om hun zoon had ze zich niet geschaamd, dat wist hij.

”Naïef”, Greens Ebbe, een soort sadisme dat hij in geen eeuwen meer had gevoeld. Het deed de jongen tegenover hem pijn, net wat hij verdiende. ”Je kent haar niet zoals ik haar ken, en dat zal je nooit doen”, Vervolgde hij, om het er nog een beetje in te wrijven. Het was zo’n nieuw gevoel voor hem om op deze manier dominantie over iemand anders te willen krijgen. Om liefde. Liefde deed gekke dingen met mensen, zelfs met iemand die van het begin der tijden op deze aarde was. Er was maar één verklaring voor zijn gedrag. Het was een diepgewortelde emotie, afstammend uit de oertijd, dat wist hij zeker. Jaloezie.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 8:45 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Lawrence was er niet goed van. Hij had geen idee hoe dat hij de nieuwe informatie over Valkyrie moest verwerken. Het ging niets veranderen over zijn gedachten aan haar. Wat hij voelde. Het zou aan hem blijven knagen tot ze het konden bespreken, maar hij zou niet kwaad zijn. Niet op haar in elk geval want ze had niets verkeerd gedaan. Nog altijd was hij er niet helemaal uit hoe dat hij zich voelde. Verward, verraden, dat kwam het dichtste in de buurt. Dat ze een kind had was één ding. Hij wist dat ze oud was en lang geleden ook een eigen leven had gehad. Een leven waarin Lawrence nog niet had bestaan. Dat de vader van dat kind voor zijn neus stond, was iets helemaal anders.

Hij probeerde het te verwerken over een korte periode. Het enige wat Lawrence kon doen was er vrede mee nemen. Misschien was het een goed iets dat Valkyrie hem nooit iets had verteld over de persoon die voor hem stond. Maar het kleine sprankeltje hoop dat hij had werd hem met harde woorden ontnomen.
Het was niet volledig onbekend dat Lawrence zijn emoties niet altijd onder controle had. ’Ho shut up!’ riep hij terwijl hij uithaalde met de geleidestok die hij vast had. Het was een roekeloze manier van aanvallen en daaraan kon je zien dat hij niet gewoon aanviel door woede. Dan had hij een andere manier gebruikt. Door de geleidestok te gebruiken nam hij enkele risico’s. Hij wist niet precies hoever de andere stond, dus het kon zijn dat hij volledig naast zijn doel sloeg. Dat en de jongen kon het ook gewoon makkelijker ontwijken.
’Je weet niks over de relatie die ik en Valkyrie hebben,’ beet hij de jongen toe, maar de zelfzekerheid ontbrak nog steeds in zijn stem. De persoon waar hij tegenover stond had een kind met haar. Officiëel waren zij en Lawrence nog steeds gewoon vrienden en niet meer als dat. Het was die gedachten die hem niet aanstonden want het gaf hem het gevoel alsof hij minderwaardig was tegenover de anderen. Dat het al vast stond wie belangrijker was.

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 9:15 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
Eigenlijk had de onbekende hem op het slechtste moment ooit getroffen. Al sinds Valkyrie weg was, had hij zijn frustratie en woede onderdrukt. Net het tegenovergestelde van wat hij Jupiter had aangeraden, maar de situatie was anders. Waar hij zichzelf elke dag uitputte om toch maar een beetje slaap te kunnen krijgen, stond hij de volgende dag op met dezelfde gevoelens als de dag ervoor. De frustratie leek zichzelf telkens opnieuw op te laden. Het was een vreemde situatie en hij had er gewoon geen ervaring mee. Hij rekende altijd op zijn ervaring om zich door bepaalde situaties heen te werken, maar die achtergrond had hij nu niet.

En dat betekende dat hij het maar door trial and error moest uitzoeken. De manier waarop hij dit aanpakte, was zo verkeerd, maar hij kon het niet tegenhouden. Ebbe had ook het geduld van Jacob niet. Zijn opmerkingen waren dan ook typisch Ebbe, en hij wist dat ze effect hadden. ’Ho shut up!’ Beet de jongen hem toe, waarna hij uithaalde met zijn witte stok. De vikingjongen zette simpelweg een stap achteruit. Het ‘wapen’ zoefde voor zijn borst langs hem heen. Zijn kaak verstrakte. Eigenlijk zou hij hem nu omver moeten beuken, maar hij was nog net niet kwaad genoeg om een blinde aan te vallen.

’Je weet niks over de relatie die ik en Valkyrie hebben,’ Beschuldigde hij hem vervolgens. Ebbe tilde zijn kin een beetje op, arrogant, het grijnsje kwam terug om zijn lippen. ”Jij duidelijk ook niet”, Sneerde hij. Afkeurend schudde hij even met zijn hoofd, de veertjes en kraaltjes die in zijn bruine haren gevlochten waren, maakten een licht ritselend geluid. ”Naar mijn idee heb je niet eens een relatie met haar”, Vervolgde hij. Een gok, dat was waar, maar de onzekerheid die hij er over had.. De kennis die bij hem ontbrak. Het insinueerde gewoon dat hij haar nog niet al te lang kende, en Valkyrie was niet iemand die zich snel open stelde naar anderen.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 9:38 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Ze waren goed bezig. Ruzie maken - als je het zo kon noemen - over iemand die weg was. In plaats van dat ze samen naar een oplossing zochten, kwetste ze elkaar liever. Lawrence had gewoon verder moeten wandelen. Hij had het gesprek moeten negeren en dan was heel de situatie nooit gebeurd. Maar daar was het te laat voor. De klok kon niet worden teruggedraaid.
Natuurlijk miste hij wanneer dat hij uithaalde met zijn geleidestok. Het moest een lachertje zijn voor de andere. Daarvoor haatten hij zichzelf. Hij kon niets beginnen tegen de andere, niet wanneer hij zijn aandacht er niet bij kon houden. Lawrence zou zich niet kunnen concentreren op de kleine geluidjes die de andere zou produceren. Anders had hij beter kunnen inschatten waar die stond, maar het was onmogelijk.

Dat ze hierom een conflict hadden was nog niet zo heel vreemd. Ze waren nu eenmaal beide mannelijk en dominantie was iets dat er dan natuurlijk ook bleef in zitten. Dat en ze waren gewoon menselijk en daar kwam jaloezie bij kijken. Hij wist niet voor de volle honderd procent wat voor relatie de twee hadden, maar hij dacht dat het vast zoveel mee betekende dan die van hemzelf met Valkyrie. Dat kon niet anders. Sowieso kende die twee elkaar al veel langer.

Lawrence moest zijn kaken hard op elkaar drukken toen de jongen weer begon te spreken. Een kwade frons kwam op zijn gezicht doordat hij geconfronteerd werd door de feiten. Zacht kon hij de geluiden horen die geproduceerd werden door kralen en veren. Het gaf hem een idee van de plek waar de jongen stond. ‘En jij wel?’ siste Lawrence. Hij wilde niet bekennen dat de jongen gelijk had dus kon hij niet anders dan de opmerking gewoon terug te kaatsen. ’Want zeg nu eerlijk, wat zou zij zien in een pussy als jij?’ Zo goed als hij kon wees hij verwijtend in de richting van de andere persoon. ’Iemand die zich verstopt achter grote woorden,’ ging hij verder. Wat hij zei was ook niet meer als een gok, maar de jongen had nog niet meer gedaan dan grote woorden gebruikt. Woorden die enkel kwetste en iets waar Lawrence gevoelig voor was.

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   ma maa 20, 2017 10:02 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
Het was een heel kinderachtig argument, maar hij was dit niet begonnen. Hij wilde gewoon even buiten zijn om zijn gedachten op een rijtje te krijgen, meer niet. En wat gebeurde er nu? Zijn privacy werd heel ruw geschonden, wat samen met alle andere emoties gewoon geen goeie combinatie was. Waar hij Ebbe al de hele tijd onder controle had kunnen houden, was hij nu automatisch naar zijn oude zelf geshift. Op zijn gewoontes en woorden terug gevallen. Allemaal omdat hij aan haar werd herinnerd. De blinde jongen had het zelf gezocht, wat hij er mee wilde bereiken, was hem nog een raadsel.

Wilde hij ook zijn frustraties uitwerken? Op hem? Want dan had hij de verkeerde persoon gekozen. Een uitdaging ging Ebbe niet uit de weg. ‘En jij wel?’ Kaatste de jongen terug. Met een spottende lach schudde hij zijn hoofd. ”Nee, maar ik weet wel waar ik sta, in tegenstelling tot jou”, Reageerde hij. De plek waar hij stond, was niet de meest ideale. Maar dat kon de jongen niet weten. Het was dus ook deels bluf, maar het zou hem raken. ’Want zeg nu eerlijk, wat zou zij zien in een pussy als jij?’ Klonk het volgende verwijt. Zijn rivaal wilde duidelijk reactie uitlokken.

’Iemand die zich verstopt achter grote woorden,’ Pushte hij nog verder. Als hij reactie wilde, zou hij die krijgen. Geen verbale meer. Ebbe wist dat de jongen hem zou horen aankomen, maar dat gaf niet. Hij mocht het best horen. Hij gebruikte zijn eigen brede lichaam om de ander omver te gooien. Dat hij daarbij zelf ook op de grond zou vallen, deerde hem niet. Het was niet dat hij kleinzerig was. De viking balde zijn vuist en haalde daarmee uit naar het gezicht van de jongen, probeerde hem zo vaak mogelijk te raken. Als hij daarbij zijn neus ofzo brak, zou dat wel mooi zijn.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lawrence Hastings
avatar
Class 3

Aantal berichten : 625

Mutant Profile
Alias: Basilisk
Mutation: Powers of the Basilisk, Shapeshifting
Crush: You are as alone as I am and we're both alone without each other.
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   di maa 21, 2017 3:54 pm

May you be in heaven half an hour before the devil knows you're dead.


Het gesprek dat ze hadden was voor geen van beide positief. Sowieso dat het enkel het negatieve in beide naar boven haalde en enkel omdat ze elkaar als concurrenten zagen. Als Lawrence misschien meer zelfvertrouwen had gehad, zou hij het niet zo erg hebben gevonden. Dan had hij misschien gedacht dat de andere jongen geen schijn van kans maakte ondanks de geschiedenis die hij deelde met haar. Lawrence vond zichzelf echter niet goed genoeg en dat maakte dat hij zo reageerde.
De jongen vertelde hem dat hij wel wist in welke positie hij stond in tegenstelling tot Lawrence. Het deed hem zijn wenkbrauwen vernauwen. EIgenlijk waren het maar woorden en moest hij het zich niet aantrekken, maar dat deed hij wel. Automatisch sloegen zijn gedachten op hol wanneer hij erover nadacht, maar hij besloot er niets over te zeggen. De kwade blik zei hopelijk genoeg.

Lawrence had de jongen misschien kunnen ontwijken. Hij had de geluiden gehoord en wist dat de andere op hem af kwam, maar hij bleef staan waar hij stond. Het enige wat hij deed was zichzelf schrap zetten voor de impact en toen kwam de andere jongen tegen hem aan. Echter was de klap harder dan hij zelf verwachten en vielen ze met twee de grond op. Lawrence viel daarbij op zijn rug met de andere boven op hem. Een vuist raakten hem toen al snel volop tegen zijn kaak. Die had hij niet zien aankomen, hij had echt niet gedacht dat de jongen zo zou reageren, maar daar had hij zich in vergist. De jongen probeerde om de pijn te negeren en geen kick te geven.
Beschermend probeerde hij zijn armen voor zijn gezicht te houden, om de schade te minimaliseren, maar het was onvermijdelijk om verschillende rake klappen te krijgen. Er was vast wel iets wat hij had kunnen doen om zich te verzetten tegen de klappen, maar Lawrence deed niets. Dat kwam omdat hij zelf vond dat hij het verdiende. Niet vanwege zijn gedrag naar de jongen toe, maar voor alles wat ervoor gebeurd was. Wat hij andere mensen had aangedaan. Het was niet meer dan logisch dat zijn straf ook kwam en die dag was aangebroken.

’Wat zal ze trots zijn als ze terug is en hoort wat je gedaan hebt,’ probeerde Lawrence zo duidelijk mogelijk te zeggen terwijl zijn gezicht werd geraakt. Op sommige momenten sloeg zijn stem dan ook over of wat het moeilijk om de klanken te produceren, maar het ging. Misschien waren ze officieel alleen maar vrienden, dat nam niet weg dat Lawrence wist dat Valkyrie wel om hem gaf en hij vermoedde niet dat ze blij ging zijn met dat nieuws. ’Dan komt ze terug en het eerste wat ze hoort is dat jij me in elkaar hebt geklopt, ze zal je vast in de armen vliegen,’ ging hij verder.
In zijn ogen had Lawrence ook nog niets misdaan buiten de gefaalde aanval met zijn geleidestok, maar zelfs dat kon je niet gelijk als erg bestempelen. Het enige wat hij deed was uitdagen en daar was hij nu eenmaal een pro in. Het was een zeer slechte eigenschap van hem.

if this whole thing goes sideways and we both end up there, Meet me at the bar. I'm buying.

_________________


"Everybody is a book of blood;
wherever we’re opened, we’re red"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jacob Simmons
avatar
Deceased

Aantal berichten : 94

Mutant Profile
Alias: Kairos
Mutation: Reincarnation l Probability Manipulation l Shapeshifting
Crush:
BerichtOnderwerp: Re: › everything is lonely, like everybody else   di maa 21, 2017 4:51 pm


i think sometimes
even the moon and the trees and the wind
ALL CRY OUT FOR HELP
Zijn woede had het overgenomen. Hij had het maar aanvaard. Veel was er toch niet meer aan te doen. Hij wist dat hij het niet terug kon draaien nu. Zeker niet nadat de jongen hem zo had staan uitdagen. Niemand kon van Ebbe verwachten dat hij dat zomaar aan hem voorbij zou laten gaan. Iedereen die hem ooit gekend had, had het verstand of de ervaring om hem niet uit te dagen. Omdat ze wisten dat hij er op in zou gaan, en hoe. Hij gooide de jongen omver, bezeerde daarbij zijn eigen schouder en knieën, maar dat gaf niet. De adrenaline zorgde ervoor dat hij het amper voelde. Hij ramde zijn vuist tegen het gezicht van de jongen aan, die een zwakke poging deed zichzelf af te schermen.

Maar verder deed hij niks. Niks behalve nog meer praatjes maken. ’Wat zal ze trots zijn als ze terug is en hoort wat je gedaan hebt,’ De woorden kwamen er amper duidelijk uit, en Ebbe luisterde er ook maar half naar. ’Dan komt ze terug en het eerste wat ze hoort is dat jij me in elkaar hebt geklopt, ze zal je vast in de armen vliegen,’ Ging de jongen verder. Hij gaf hem nog een welgemikte vuist tegen zijn kin, sloot vervolgens zijn ruwe handen om zijn keel. Een spottende lach weerklonk. ”Ben jij echt zo dom of doe je alsof?” Sneerde hij. ”Zo is ze sowieso niet, ze vliegt niemand in de armen, stop met denken dat je haar kent”, Gromde hij nog.

Ebbe was zo ongeveer een beetje afgekoeld. Hij was echt klaar met deze hele situatie en vooral met de jongen. Niet eens terugvechten, de zwakkeling. En daar zou zijn Valkyrie wel voor vallen? Dacht het niet. De viking shifte naar de skogkatt, die matchte met het tijdperk van zijn jongenslichaam. Hij sprong soepel van de borst van de jongen af, zette daarbij zijn nagels nog eens goed in zijn huid. Met een laatste blik op de knul spurtte hij richting de muur. Met een soepele, krachtige sprong belandde hij op de top, om er vervolgens langs de andere kant weer af te springen en in het bos te verdwijnen.

_________________


victory stands on the back of sacrifice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
› everything is lonely, like everybody else
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» you and me is more than lonely nights

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Ground :: Schoolyard-
Ga naar: