INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Girls gotta complain [Xzavier]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Jezebel Childress
avatar
Class 4

Aantal berichten : 70

Mutant Profile
Alias: Ira
Mutation: Hellfire | Seven Sins | Destructive Telekinesis
Crush: Love? Love does not do this. This is hatred.
BerichtOnderwerp: Girls gotta complain [Xzavier]   do dec 15, 2016 11:08 pm








E
igenlijk hield ze niet eens van buiten zijn. Buiten was het koud, was er wind en nu het winter begon te worden was het regelmatiger slecht weer. Kortom: buiten waren er dingen waar Jezebel zich aan kon ergeren. Binnen was het helaas niet veel beter. Binnen waren er mensen die, net als zij, het liefst ontsnapten aan de kou. Nu was er letterlijk overal waar Jezebel ging wel iets waar ze zich aan kon storen en waren er dagen waarop mensen beduidend vervelender waren dan de kou. Op dergelijke dagen was de keuze dan ook snel gemaakt. Vandaag was zo’n dag.

Ze struinde zonder duidelijk doel, maar duidelijk niet onder de indruk, door de tuin van de school die ze sinds kort haar thuis mocht noemen. Hoewel het in de kou al dicht tegen de winter aan zat, was de herfst in iedere hoek van de tuin nog aanwezig. De bladeren die nog aan de bomen en struiken zaten, waren stuk voor stuk verkleurd tot honderden verschillende bruin- en roodtinten en ook het pad lag bezaaid met de vele bladeren die knisperden onder haar voeten. Toegegeven was het een bijzonder mooie plek om te zijn en het avondlicht deed hard zijn best om de tuin nog mooier te maken dan hij was, maar van Jezebel haar gezicht was niets van deze stiekeme bewondering af te lezen. Haar ogen gleden over de goud verlichte struiken en bomen, en haar gedachten waren bij hoe goed de kleur van de dode bladeren bij de kleur van haar haar moest staan, maar er was geen spoor van vreugde in haar blik. Stel je toch eens voor! Nee, die zeldzame keren dat men vreugde bij haar zou bespeuren, echte vreugde, en niet de sarcastische lachjes die ze gereserveerd had voor naar volk (lees: iedereen), was wanneer ze andermans misère had mogen aanschouwen, of het nou eerste- of tweederangs was en of het nou door haar of door iemand was veroorzaakt. Het kleurpalet van de tuin, hoe goed hij ook matchte met haar extreem donkerrode, haast zwarte bontjas en haar weelderige haardos, had geen enkel effect op haar lachspieren.
Maar ze was er wel en ze had geen flauw idee wat ze kon doen, buiten maar wat saai de omgeving in zich opnemen. Ze slaakte een klagende zucht, zo’n zucht van iemand die ontevreden is maar niet ontevreden genoeg om actief iets te ondernemen om verandering te brengen in de zaak, en merkte geïrriteerd op dat het inmiddels al weer zo koud was dat haar adem een wolkje in de lucht vormde. Op deze constatering volgde nog een zucht, deze keer uit frustratie, die schokkend genoeg óók een wolkje vormde en die op zijn beurt dus nog meer frustratie wist op te roepen. Met een frons tussen haar wenkbrauwen zocht ze haar nabije omgeving af naar een bankje, iets van comfort in de tuin die zojuist al zijn charme had verloren omdat Jezebel zich ineens tóch meer stoorde aan de kou dan aan de mensen. Het bankje was snel gevonden en met vlugge, boze stappen bewoog ze zich richting het houten ding. Als een boos kind plofte ze neer om de bron van haar frustratie uit een ander perspectief te kunnen waarnemen.
Even zat ze daar zo, passief-agressief starend naar de onschuldige, prachtig verlichte tuin, maar al gauw begon dit te vervelen. Ze bukte zich om een blad van de grond te pakken, hield het voor haar gezicht en draaide het aan het steeltje rond. Het ding was gigantisch, groter dan haar hoofd misschien wel, en begon op meerdere plekken te vergaan, waardoor er op deze plekken een miezerig geraamte overbleef. Typisch dat haar mondhoek bij het idee van een “miezerig geraamte” wel omhoog gleed.
Moest ze weer naar binnen gaan? Van het ene op het andere moment verlangde ze daadwerkelijk naar de aanwezigheid van mensen. Niet omdat ze zich alleen voelde, omdat ze omringd wilde zijn door mensen maar alleen omdat het hier zo verschrikkelijk saai was. In de tuin waar ze, ondanks haar onvrede, nog altijd rustig op het bankje bleef zitten, was er niets om zich aan te storen dan de tuin zelf en, zo bedacht ze zich, de natuur was een saai iets om boos op te zijn. Terwijl ze het blad als heftige protestactie in haar vuist verpulverde, keek ze op, hopend op een plotseling mens om haar van de verveling te genezen. 







Envy: 

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Xzavier Everitt
avatar
Class 2

Aantal berichten : 29

Mutant Profile
Alias: Stalker
Mutation: Lifelink
Crush: Every breath you take. Every move you make. Every bond you break. Every step you take. I'll be watching you.
BerichtOnderwerp: Re: Girls gotta complain [Xzavier]   wo jan 25, 2017 8:25 pm

RAISE HELL
YOU CAN'T RAISE HELL WITH A SAINT

De tuinen...het had iets moois. De bladeren die allemaal aan het verwelken waren om weer plek te maken voor iets mooi. Het bracht een gezellige en rustgevende sfeer met zich mee, maar te rustgevend. Meestal was Xzavier altijd wel met iemand bezig, maar op dat moment liep hij alleen rond door de tuinen. Het was een moment die hij met iemand wilde delen. Een nieuw persoon die hij was tegengekomen op het eiland. Iemand die een deel van de leegte in hem al had weten te vullen en dat na één ontmoeting. Ze moesten elkaar nodig weer tegenkomen. Xzavier wilde de leegte volledig vullen, maar toen ze afscheid hadden genomen, was de leegte weer gegroeid. Het was om gek van te worden. Als hij maar gewoon naar hem toe kon gaan, dan was er geen enkel probleem. Maar hij kon niet want hij wist niet waar de andere persoon was.
Voor Xzavier was het ook helemaal niet goed om binnen te blijven zitten op zo’n momenten. Dat was hoofdzakelijk de reden geweest dat hij naar buiten was gegaan. Niet omdat hij zo een natuurliefhebber was, maar om zijn gedachten tot rust te brengen. Als hij eerlijk moest zijn had hij enkele omwegen genomen. Hij was langs de living gepasseerd en had uit de kantine een snelle snack meegenomen. Allemaal om te zien of hij per toeval die ene persoon tegen zou komen, maar het geluk stond niet aan zijn kant. De appel die hij had meegenomen uit de kantine vloog na enkele happen al in de eerste de beste vuilbak die hij tegenkwam. Hij mocht niet overal gaan zoeken, want dan werd hij enkel gek van zichzelf.

De frisse lucht buiten hielp hem wel om even zijn gedachten van zich af te zetten. Als Xzavier de persoon even vergat, ging het veel beter. Dan had hij de verlangens niet meer en zoude frustraties het niet van hem overnemen. Dat probeerde hij te bereiken en wat was beter als een saaie tuin? Het was mooi inderdaad, maar saai en het zorgde ervoor dat een zekere vermoeidheid toesloeg. Hij kalmeerde en dat was goed. De drang om heel de school af te speuren verdween, wat het alleen nog maar beter maakte. Sowieso mocht hij niet te hard van stapel lopen, maar daar was hij niet goed in.
Xzavier wierp een vluchtige blik op zijn horloge om te zien hoe laat het was. Nog te vroeg om te gaan eten, dus dat was geen bezigheid waar hij mee aan de slag kon. Hij moest nog enkele uren van zijn dag zien te vullen met een tuin. Al kon hij vertrekken wanneer dat hij zelf wilde. Er was toch één aspect dat het nog een beetje interessant kon maken. Een meisje dat alleen op een bankje zat.

Zonder ook maar enige aarzeling wandelde Xzavier op haar af. Zijn handen had hij in de zakken van zijn zwarte leren jas gestoken en zonder in eerste instantie wat te zeggen plofte hij naast haar neer op het bankje. Verder hield hij braaf zijn mond. Eerst wilde hij weten met wat voor iemand dat hij te maken had en dat zou hij al kunnen weten aan de reactie die hij eventueel kon krijgen. Misschien vond ze het helemaal niet aangenaam dat de jongeman naast haar kwam zitten. Xzavier trok zich daar echter niets van aan en liet zijn grijze ogen over de omgeving glijden. Alles zag er hetzelfde uit. Ieder plant en bloem had dezelfde kunnen zijn.

Outfit

YOU
XOXO

_________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Girls gotta complain [Xzavier]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Garden-
Ga naar: