FRUITMAND
CBOX
Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   vr sep 23, 2016 10:17 pm

.Fairytales do come true.

In Londen had hij niet zo’n momenten. Daar had hij geen momenten dat hij vanop de zijlijn toekeek naar de mensen rondom zich heen, dat zijn zintuigen zo geprikkeld werden in de positieve zin van de avond. In Londen had je zelf geen sprookjesbal gehad om naar toe te gaan. Daar zou hij gelijk bij welk feestje er midden in staan, half aangeschoten en met ogen op ieder ander meisje gericht die hij kon vinden. Hier stond hij aan de kant, gaf hij Lupos het vermogen om informatie op te halen terwijl zijn ogen op dat ene meisje bleven rusten, het meisje in de witte jurk. En terwijl hij keek dwaalden zijn gedachten automatisch af naar het donkere deel van zijn bewustzijn, maakte de wolf een intrede die hij niet zag komen. ‘Komaan, drinken.’ Storm schrok wakker uit zijn gedachten en keek weg van Denni naar Devon die hem een flesje bier gaf. ‘Bier?’ ‘De punch is niet sterk genoeg voor ons.’ Knipoogde zijn beste vriend hem meteen. Storm keek naar het flesje, maar dit zou het ook niet zijn. Hij vergat het donkere hoekje in zijn hoofd en zette het flesje aan zijn lippen, dronk een paar slokken van de verfrissing.

Devon liet hem na vijf minuten alweer in de steek omdat hij iets had gezien waardig voor zijn aandacht. Storm rukte zijn blik los van de dansende jongeren, van Denni en Taylor en liet zijn blik over de anderen gaan. Lupos gaf hem alle informatie, hij herkende de lach van Ivy aan de andere kant van het kleine podium, hij zag Vick glimlachen om iets wat een gesprekspartner naast hem zei. Storm kende ze allemaal, van de eerste tot de laatste. De geur van het bos stelde de wolf in hem gerust, maar de drukte zou dat nooit doen. Dus hij gaf zichzelf iets om focus te houden en die focus wandelde voorbij in een donkere gedeeltelijk doorzichtbare jurk met diepbordeaux hartjes op. En er was maar één iemand die harten kon stelen met een outfit, het was Cupido zichzelf.

Zijn ogen volgde haar voor een moment alvorens hij zich afdrukte van de boom en nog een laatste blik naar Denni en Taylor wierp alvorens hij achter Lorise aan ging. Want … geruchten moesten gehoord worden en hij had iets vaag gehoord in de tijd dat hij op bed lag om te recuperen van zijn volle maan. ‘Lorise Southers.’ Zei hij met die allesoverheersende charme van hem. Hij kwam naast haar staan, liet zijn ogen over haar jurk gaan alvorens hij haar weer aan keek en begroette met een kus op haar wang. ‘Je ziet er prachtig uit, zoals altijd.’ Knikte hij haar beleefd een compliment toe. Zijn vinger wees kort naar de omgeving. ‘En mag ik zeggen wat een geweldig event dit is dat je hier hebt gemaakt. Ik ben zeker dat ze in Londen nog iets van je kunnen leren.’ Knipoogde hij bij dat laatste. Zijn blik ging kort naar de tafel met drinken waar ze bij stonden. ‘Kan ik je iets aanbieden?’ Vroeg hij haar meteen als de hoffelijke Brit die hij was. Het betekende niet omdat hij zijn hart had laten verlichten dat hij al zijn Britse charme en hoffelijkheid aan de kant moest schuiven …
tag: Lorise
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   za sep 24, 2016 9:41 am


Welcome
To the faitytale ball
Voor haar gevoel liep alles op rolletjes. Lorise had bij elke feestje in het begin dat ze zich nog zorgen ging maken om van alles en nog wat, of er dingen beter konden of er genoeg drinken was voor iedereen. Ze wilde gewoon graag dat het leuk voor iedereen was. Maar na een tijdje dansen, rondlopen en een Charlie aan haar arm die haar geruststelde dat alles goed zat kon ze ondertussen relaxed het feestje vieren. Ze had op gegeven moment niet eens meer het gevoel alsof ze dingen in de gaten moest houden of ergens over moest stressen. De sfeer zat goed, het was niet saai en de leerlingen maakten prachtige muziek. Er was ook zoveel talant op school, echt oneindig. Het enige wat Lorise kon doen op een podium was een mogelijk ballet optreden. Maar daar was dit bal niet echt de gelegenheid voor. Oh en ja, ze kon het feestje openen, ook heel belangrijk toch? Voor de rest kon ze geen instrument bespelen of waanzinnig zingen.

Maar de hele avond optreden wou ze eigenlijk ook niet in haar planning hebben. Ze had meer dan genoeg lol met Charlie. Niemand op hele eiland, zelfs niet de mensen die Charlie en Lorise persoonlijk kenden hadden dat verwacht. Hij had eerder wel een heel andere reputatie gehad. Niet bepaald het type wat verliefd zou rondklieren met de welbekende Cupid. Er waren er vast genoeg die niet echt geloofden dat het geheel Charlie was waar die liefde vandaan kwam, want haar mutaties waren net zo algemeen bekend als de namen van de leraren. Toch trok Lorise zich daar niks van aan. Waarom zou ze zelfs met iemand samen willen zijn waarvan ze dan van wist dat het was om haar mutatie? Gek idee, maar sommigen vonden van niet. Maar oke, het was gewoon oprecht. Voor Lorise was dat al vanaf het eerste moment al zo geweest, het was haar eigen schuld dat Charlie dat niet kon zeggen over haar.

Zelfs als ze al helemaal in de relaxte feestsfeer was gekomen vond ze het alsnog haar verantwoordelijkheid om soms het feestje door te lopen om alles te checken. Ze kon Charlie ook wel eventjes alleen laten, die had heus naast Lorise nog wel een ander sociaal leven. Ze liep ergens tussen de sta-tafeltjes door om te checken of daar alles in orde was tot dat haar aandacht werd getrokken door een bekende stem die haar aansprak, op de charmante manier de ze van hem gewend was. De draaide naar hem toe terwijl hij bij haar kwam staan en meteen begroette ze hem met een brede glimlach. ‘Je ziet er prachtig uit, zoals altijd.’ zei hij en ze werd zoals gewoonlijk begroet met een kus op haar wang van Storm, wat ze met alle lieve terug deed. “Awh dankjewel, jij ziet er ook niet slecht uit Mr Hall.” zei ze en streek van haar hand even over de stof van zijn pak op zijn schouder. “Love suits you” zei ze met een lieve glimlach en gaf een klopje op de schouder waar ze haar hand al op had. Haar blik gleed heel even naar Denni op de dansvloer en keek daarna terug naar hem. Tuurlijk was ze wel op de hoogte. ‘En mag ik zeggen wat een geweldig event dit is dat je hier hebt gemaakt. Ik ben zeker dat ze in Londen nog iets van je kunnen leren.’ zei hij vervolgens en ze ze legde gevleid haar hand op haar hart. “Aah dat is wel een erg mooi compliment, we hebben zeker ons best gedaan.” zei ze trots en keek ook nog even met een glimlach in het rond. ‘Kan ik je iets aanbieden?’ vroeg hij. “Graag, dankjewel” zei ze beleefd terug en nam een drankje van hem aan. “Dus hoe bevalt het liefdesleven Hall? Ik denk dat het niet heel moeilijk is geweest om gedag te zeggen tegen het vrijgezellen-leven of niet soms?” zei ze vrolijk en knikte eventjes naar Denni. Lorise was Cupid, ze had al het recht om meteen over liefde te beginnen.

dress - dress details - hair&makeup - hair accessoires (links)
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   za sep 24, 2016 7:05 pm

.Fairytales do come true.

Storm volgde bewegingen van Lorise terwijl ze langs liep terwijl Lupos alles hij van informatie bij haar kon vinden op sloeg, als een roofdier dat op de loer lag. Er was niets zo’n mooi voorbeeld als Storm met Denni en Lorise met Charlie om te benadrukken hoe gevaarlijk liefde kon zijn. Hoe plots het je leven kon overnemen, hoe plots het invloed kon hebben op je lichaam. Storm had het nooit gewild, hij was er ook nooit klaar voor geweest maar het had plaats en het was zo eenvoudig als ademhalen voor hem. Hij stelde daarmee niet zijn eigen leven op spel, hij stelde ook dat van Denni op spel door Lupos zoveel meer kansen te geven. Dat was het duistere hoekje van zijn gedachten, Lupos en Denni. En dat veroorzaakte roddels, net als het de ronde ging dat Charlie helemaal niet vanzelf voor Lorise was gevallen, maar dat het kwam door haar mutatie. En zoveel haat had hij voor de roddels, voor het gefluister van anderen. Storm sloeg zijn ogen neer en liet ze dan weer naar Denni gaan alvorens hij zich afdrukte en achter Lorise aan ging. Misschien had hij een beetje raad nodig van Cupido zichzelf want nog steeds overheerste Lupos een groot deel van zijn hart en dat bracht enorm veel twijfel. Twijfel die hij goed wist te verbergen, die er zelf niet was als Denni vlakbij was, maar dan weer vanop afstand meer en meer controle nam.

Hij werd meteen begroet door die brede glimlach van haar, wat er gelijk voor zorgde dat die charmante scheve grijns bij hem enkel maar breder werd. Meteen kreeg hij een compliment van haar terug, eentje waar hij kort op knikte. ‘Dankjewel.’ Glimlachte hij geamuseerd. Hij volgde even de beweging van haar hand over zijn schouder alvorens zijn ogen weer op zoek gingen naar de hare. Hij grinnikte kort luchtig en draaide zijn blik terug naar de studenten, naar alles wat ze hier voor elkaar had gekregen. Hij was ook wel iemand die iets voor elkaar zou kunnen krijgen maar je kon nooit zo goed zijn als de vrouwen, of als Lorise in dit geval, als hoofd zijnde van het feestcomité. Stond ze niet bekend om haar verschijning of haar mutaties dan stond ze bekend om dit. Dus ja, een compliment was wel op zijn plaats. Bij haar woorden keek hij haar terug aan en knikte langzaam. ‘Het is af.’ Stemde hij in met deze sprookjesachtige plek. Al had hij geen sprookje nodig om zich momenteel sprookjesachtig te voelen, dat ging geheel vanzelf dees dagen.

En het zou Lorise niet zijn als ze meteen over sprong naar haar meest favoriete onderwerp, liefde. Hij schonk haar een drankje terwijl hij haar blik volgde naar Denni. ‘Recht tot de kern van de zaak, zoals altijd.’ Hij rukte zijn blik weg van Denni en keek Lorise glimlachend aan. ‘Al kan ik die vraag gewoon terug stellen aangezien ik ook dingen over jou hoor.’ Die laatste twee woorden sprak hij wat langzamer uit terwijl hij haar afwachtend aan keek. ‘Maar om antwoord te geven, ik had dit niet zien aankomen.’ Hij zweeg en keek bedenkelijk en in stilte naar Denni. Hij had er oprecht nog maar een week van kunnen genieten, min de twee dagen van zijn volle maan. Maar voor wat het waard was … ‘Ik ben nog steeds aan het uitmaken of ik droom of niet.’ Hij schudde zijn hoofd en keek opzij naar Lorise. Bij haar kon hij erover praten als hij zou doen tegen Camille, het voelde niet begrensd, niet ongemakkelijk. ‘En jij Lorise? Komt hij zelf nog eens langs of moet ik hem straks gaan zoeken?’ Hij zou Charlie nooit iets doen maar hij wilde de jongen leren kennen, de Squad zou hiermee uitbreiden, want iedere dichte vriend van Lorise was er ook eentje voor Storm en de anderen …
tag: Lorise
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   zo sep 25, 2016 7:17 pm


Welcome
To the faitytale ball
Lorise was al een paar keer gestopt met rondlopen om een praatje te maken en ze ging zeker geen afwijzen met Storm. Ze hadden nog een hoop te vertellen eigenlijk. Hij was niet zomaar een goede vriend die ze kende via anderen of van de feestjes. De eerste keer dat ze hem leerde kennen was hij ook maar een opgeraapt hoopje van een gebroken ziel door de volle maan die toen was geweest. Lorise was precies hetzelfde geweest, alleen dan gebroken door liefde. Dat was dan ook wel de meeste logische reden dat ze een soort van steun bij elkaar hadden gevonden. Maar er was een hoop gebeurd in de tijd van toen tussen het moment dat hij haar aansprak. Goede dingen, waardoor ze zelf weer oprecht kon glimlachen zeggen dat het goed ging met haar, en van hem ook hetzelfde kon zeggen. Tenminste, dat gevoel had ze wel als ze zag hoe hij naar Denni keek. En gelukkig keek hij ook op net zo’n manier vol bewondering naar het feest. ‘Het is af.’ Dat betekende wel dat ze het goed gedaan hadden, een geslaagd bal.

Lorise vond het geweldig om te kunnen zeggen dat de liefde hem sierde. Want de charmante jongen verdiende dat geluk. En dat geluk met Denni nog wel! Cupid was blij hoor. Ze kon het ook niet laten om eerst daar eerst over te beginnen. ‘Recht tot de kern van de zaak, zoals altijd.’ zei hij en ze haalde lachend even haar schouders op. “Ik blijf Cupid he, het is wat ik doe” zei ze met een grijnsje en knipperde even onschuldig haar wimpers. ‘Al kan ik die vraag gewoon terug stellen aangezien ik ook dingen over jou hoor.’ zei hij en grinnikte even waarbij er wat blosjes op haar wangen verschenen. “Ah jaa, dat ook” zei ze en glimlachte vrolijk. ‘Maar om antwoord te geven, ik had dit niet zien aankomen.’ zei hij, zijn blik gevestigd op Denni. Ze zuchtte begrijpelijk en schudde haar hoofd. Ze nam het drankje aan van Storm en nam meteen een slokje. ‘Ik ben nog steeds aan het uitmaken of ik droom of niet.’ zei hij en schudde zijn hoofd. “Ik ken dat gevoel” zei ze en schonk hem een warme glimlach. “Maar het is niet een droom Storm, het is echt en je verdient het” zei ze en tikte bij het laatste haar vingertop even op zijn neus. “Hoe zijn jullie er eigenlijk achter gekomen? Dat jullie toch iets meer waren dan goede vrienden?” vroeg ze, puur om dat verhaal te horen. Lorise was echt te nieuwsgierig.

‘En jij Lorise? Komt hij zelf nog eens langs of moet ik hem straks gaan zoeken?’ vroeg hij om het ook over haar te gaan hebben, naja over Charlie dan. Ze keek even om haar heen maar ze wist hem niet meteen te spotten. “Ik heb geen idee waar hij rondhangt, hij loopt hier ergens rond in ieder geval.” zei ze en haalde haar schouders op. “Ik stel hem wel een keer aan jullie voor, I promise” zei ze om duidelijk te maken dat ze dat wel graag wilde. “Hij lijkt soms wat uhm kil of grumpy maar hij is echt heel lief” zei ze met wat zenuwen in haar stem maar ze bedoelde het goed. Niet iedereen ging evengoed overweg met Charlie zoals haar. Dat vond ze helemaal niet erg. Ze hoopte alleen wel dat haar vrienden hem aardig zouden vinden.

dress - dress details - hair&makeup - hair accessoires (links)
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   zo sep 25, 2016 8:30 pm

.Fairytales do come true.

Jongedame Cupido was zoals verwacht helemaal nieuwsgierig naar alles wat er tussen hem en Denni was ontstaan. Net als hij dat eerlijk gezegd ook over de feitjes tussen haar en Charlie. Ze hadden elkaar ontmoet op een redelijk diep punt, beide. Ze had haar mutatie op hem gebruikt met alle gevolgen van dien … niet dat hij daar ooit spijt zou van krijgen maar hoe raar het ook mocht zijn het had hen troost geboden. Sindsdien was Storm er altijd voor haar, misschien meer als hij er zou zijn voor Kat of Karlie. Praten met Lorise was al even gemakkelijk als praten met Camille en dat zei ontzettend veel. Op één of andere manier lukte het hem tegenwoordig altijd beter om te praten met de dames dan met zijn vrienden. Maar het was goed om haar glimlach te zien, na alle keren dat ze elkaar tegen het lijf waren gelopen, in de gang, op zijn verjaardag, gelijk waar, haar glimlach was altijd net iets beter geworden, intenser en nu spatte het gewoon bijna van haar gezicht.

Maar hij was dus helemaal niet verbaast dat ze meteen door ging op de kern van de zaak. ‘Ik had niets anders van je verwacht.’ En hij had er totaal geen erg naar ook. Als er één iemand meer dan enkel oppervlakkige details kreeg dan was het wel Lorise. Net als zij niet verbaast hoefde te zijn over het feit dat hij de vraag terug stelde. En daar waren die kleine blosjes op haar wangen en dat zei zoveel meer dan woorden. Om die blos niet nog meer aandacht te geven gaf hij antwoord op haar vraag. En hij bleef naar Denni kijken die stond te lachen om iets dat Taylor zei. Hoe kon dit mogelijk zijn? Hoe kon hij dit verdienen? Hij ging slapen met de vragen, werd wakker met de antwoorden vanuit Lupos zijn standpunt waardoor hij weer helemaal ging twijfelen. Maar iedere keer opnieuw was daar die vraag, waarom verdiende hij dit? Het leek als dromen en daar kon Lorise zich blijkbaar in vinden. Zijn blik gleed opzij naar haar, met een klein gemeende glimlach. Ze sprak hem toe met een warme glimlach en tikte haar vinger tegen zijn neus, hij grinnikte zachtjes en ademde langzaam uit. Hij verdiende het misschien … maar Denni verdiende niet hem, ze verdiende niet Lupos. Al zou hij het nooit luidop zeggen, zeker niet in deze geweldige sfeer. ‘Het lijkt als dromen.’ Hij schudde zijn hoofd en gaf haar weer een snelle glimlach. ‘Maar je hebt vast gelijk.’ Knikte hij. Je mocht niets in twijfel trekken van wat Cupido zichzelf garandeerde.

En toen vroeg ze naar het verhaal. Storm zette zijn flesje tegen zijn lippen en dronk die slokken van het bier terwijl zijn ogen kort weer naar Denni gleden, naar haar arm, naar de wonde die zat ingepakt, naar de schade die Lupos haar had aangedaan. ‘Niet denk ik.’ Antwoordde hij op haar eerste vraag. ‘Ik in ieder geval niet.’ Prevelde hij in gedachten verzonken. Maar daar zou Lorise nooit geen genoegen mee nemen. ‘We hebben een avond in het observatorium doorgebracht, uit verveling. Ze heeft me naar Londen gebracht met haar mutatie, niet dat ik er echt was maar …’ hij zweeg en keek opzij naar Lorise. ‘Dat is het beste dat iemand voor me heeft gedaan sinds ik hier ben, sinds ik Lupos heb. Ik denk dat de avond veel heeft uitgemaakt.’ Hij dacht terug aan de dans, onder de sterren, in Londen en er kwam iets van tederheid in zijn blik. Hij kon zoveel meer details geven dan dit. ‘Ik werd afweziger in de les, wierp langere blikken naar haar dan nodig. Ik had het helemaal niet door tot Lupos controle nam,’ en daar stopte zijn verhaal. Hij sloeg zijn ogen neer en zijn blik versomberde voor een seconde. ‘Daarom denk ik dat ik het niet zag aankomen. Ik begrijp nog steeds niet waarom ze het doet, zelf na alles wat ik heb gedaan blijft ze.’ Hij keek opzij naar Lorise en haalde zachtjes zijn schouders op. ‘Tell me Cupido, is dit echt? Of beeld ik het mezelf enkel in omdat ik het graag zou willen?’ Zijn glimlach werd minder somber, warmer, intenser en langzaam gleed zijn blik terug naar Denni. Was het echt?

Zijn gedachten werden weggetrokken van Denni toen Lorise zijn deel van de vragen beantwoordde. Hij volgde haar blik de omgeving rond maar ze kon haar wederhelft nergens vinden. ‘Het is je geraden.’ Glimlachte hij geamuseerd toen Lorise hem beloofde dat ze Charlie aan hem zou voorstellen. ‘Voor mij moet hij niet bang zijn, Devon …’ Hij trok een scheve glimlach. Storm alleen was geen problemen, Devon alleen … ging ermee door maar de twee samen … al zou hij zich wel keurig gedragen, voor Lorise. Toen ze zei dat Charlie soms kill en grumpy kon zijn haalde hij zijn schouders op. ‘Je hebt Devon nog niet uit zijn bed zien komen s’morgens.’ Knipoogde hij geruststellend. ‘Hij hoort erbij Lorise, of hij nou kil en grumpy is of niet. We hebben allemaal ons slechtere kant.’ Glimlachte hij warm. ‘Trouwens, jij verdiend dit ook.’ Hij tikte zijn flesje kort tegen haar glas. ‘Op ons, wie had dit gedacht.’ Knipoogde hij geamuseerd terwijl hij kort weer van zijn flesje dronk. ‘Trouwens, wat heeft hij uit de kast gehaald om de enige echte Cupido voor zich te winnen?’ Want eerlijk … hij had zijn deel gezegd, nu was het haar beurt …
tag: Lorise
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   ma sep 26, 2016 7:21 pm


Welcome
To the faitytale ball
Ze vond het opzich wel fijn om even te praten met Storm op het feest. Er was intussen aardig wat gebeurd. Dingen die zeker Lorise wel wilde weten. Op liefdesgebied wilde ze alles weten, en dat was niet alleen omdat het haar vermaakte maar ook omdat ze oprecht om haar vrienden gaf en het beste voor ze wilde. En het was niet omdat ze de naam Cupid had betekende dat ze een liefdesexpert was ofzo maar ze wist wel vanuit haar hart te spreken. ‘Het lijkt als dromen.’ zei hij en ze grinnikte weer even, schatje dat hij was. ‘Maar je hebt vast gelijk.’ zei hij en ze knikte zonder twijfel. Tuurlijk was het echt, Denni was echt net als de gevoelens erbij, dat zag ze gewoon aan de manier waarop hij naar haar keek. En hoe ze terug naar hem keek, heel belangrijk natuurlijk. Maar nee, dat was makkelijk te zien. Ook in het lachje van Dennimae zat vol liefde en vreugde. Iets wat hij zeker verdiende. Iets wat ze ook zeker niet voor haar hield.

Toch was het ook best onverwachts. Ze had eerlijk gezegd eerder alleen maar gedacht dat ze gewoon vrienden waren. Wat toch wat vragen in haar opbracht. Ze had normaal gesproken ook wel naar het verhaal gevraagd maar ze was wel erg nieuwsgierig. ‘Niet denk ik.’ antwoordde hij waarbij ze haar hoofd wat scheef hield en aandachtig wachtte tot ze meer toelichting kreeg. ‘Ik in ieder geval niet.’ zei hij en ook Lorise keek even naar Denni. ‘We hebben een avond in het observatorium doorgebracht, uit verveling. Ze heeft me naar Londen gebracht met haar mutatie, niet dat ik er echt was maar …’ begon hij, kijk dat was al meer. Iets wat weer een klein glimlachje om haar lippen bracht. ‘Dat is het beste dat iemand voor me heeft gedaan sinds ik hier ben, sinds ik Lupos heb. Ik denk dat de avond veel heeft uitgemaakt.’ zei hij en ze trok even haar wenkbrauw op. “Dat geloof ik, het klinkt als een romantische avond in ieder geval.” zei ze, met een beetje fantasie kon ze dat wel een beetje voor haar zien. ‘Ik werd afweziger in de les, wierp langere blikken naar haar dan nodig. Ik had het helemaal niet door tot Lupos controle nam,’ vervolgde hij en het glimlachje wat er eerder zat verdween even. ‘Daarom denk ik dat ik het niet zag aankomen. Ik begrijp nog steeds niet waarom ze het doet, zelf na alles wat ik heb gedaan blijft ze.’ vertelde hij en ze versomberde simpelweg met hem mee. Nee nee, dat mocht niet. Straks ging ze nog verdrietig worden en huilen en dan zou haar make-up helemaal verpest zijn. “Hee niet zo denken..” zei ze hem zachtjes en keek hem wat bezorgd aan. ‘Tell me Cupido, is dit echt? Of beeld ik het mezelf enkel in omdat ik het graag zou willen?’ zei hij uiteindelijk en ze legde haar hand op zijn schouder. “Nee Storm, ze blijft bij je omdat ze van je houd. Ze is gevallen voor jou! je bent lief, uitdagend en charmant op je eigen manier en Lupos is slechts een deel van jou” zei ze op een lieve toon om het een beetje tot hem door te dringen. Ze glimlachte en keek nog een keer naar Denni en naar hem. “Ze kijkt op dezelfde manier naar jou als hoe jij naar haar kijkt. Ik hoef geen Cupido te zijn om te zien dat het echt is.” zei ze uiteindelijk en schonk hem een warme glimlach.

Lorise wist hoe hij zich voelde. Nooit van haar leven had ze verwacht dat ze ooit nog terug zou komen met Charlie. Voor haar was hij een hopeloze droom geweest die nooit uit zou komen. Ze had ook echt niet verwacht dat hij haar ging vergeven, en dat hij nog van haar hield. Maargoed, nu stond ze er wel met blosjes op haar wangen terwijl ze probeerde uit te leggen dat ze haar vriendje nog wel een keer zou voorstellen. Voor haar leek het soms net zo erg een droom. ‘Het is je geraden.’ zei hij. Jep, daar zou ze echt nooit onderuit kunnen komen. ‘Voor mij moet hij niet bang zijn, Devon …’ begon hij en ze lachte even om die opmerking. “Ooh ik denk niet dat Charlie bang gaat zijn voor Devon” zei ze lachend. Devon moest het eens proberen. Het enige waar Lorise zich een beetje zorgen om maakte was of ze wel wel aardig zouden vinden. Hij kon nog wat verschillend zijn, helemaal door de verandering van zijn mutatie. ‘Je hebt Devon nog niet uit zijn bed zien komen s’morgens.’ knipoogde hij en ze grinnikte kort. Nee dat had ze nog niet gezien maar ze had zo wel de verhalen daarover gehoord.  ‘Hij hoort erbij Lorise, of hij nou kil en grumpy is of niet. We hebben allemaal ons slechtere kant.’ zei hij, voor haar heel geruststellend.  ‘Trouwens, jij verdiend dit ook.’ zei hij en tikte tegen haar glas aan waarna zij het ook ophief met een glimlach. ‘Op ons, wie had dit gedacht.’ zei hij en ze ze knikte. “Ja, op ons” zei ze en nam ook een slokje. Op hun leventje wat een hoop verbetering had gekregen. ‘Trouwens, wat heeft hij uit de kast gehaald om de enige echte Cupido voor zich te winnen?’ vroeg hij en ze zuchtte even diep.

Daar kwam haar verhaal dan. Wist hij zeker dat hij dat wilde horen want hij praatte nog steeds tegen Lorise en ze had veel praatjes. Ze zou het kort proberen te houden. Wat voor haar wel lastig was met zo´n verhaal. “Oh well, hij heeft niks uit de kast hoeven halen.” zei ze en bewoog haar vingers met een grijns. “Nee grapje, ik heb hem volledig zonder mijn mutatie” zei ze er maar even serieus bij. “Naja, eerst niet. Ik ontmoette hem in de bibliotheek toen ik hier ongeveer een week op het eiland zat en uhh hetzelfde gebeurde toen ongeveer wat ik met jou had maar dan de wat sterkere versie van mijn mutatie, niet per ongeluk tho. Ik wist toen nog niet echt wat voor impact het kon hebben en dat liep niet heel soepel af want Charlie had een soort block voor dat soort gevoelens met zijn mutatie” begon ze en realiseerde dat ze er alweer een lang verhaal van maakte. “Sorry dat ik nu het hele verhaal vertel tho, ik kan het niet korter beschrijven denk ik.” zei ze en lachte eventjes voordat ze weer verder ging. “Ik bleef een crush op hem hebben maar ik had hem pijn gedaan en we lieten elkaar met rust. En toen was daar Roméo voor een tijd tot hij vertrok en ik per toeval getroost werd door Charlie. Maar het bleef niet bij gewoon troosten en de realisatie van hoeveel ik van hem hield kwam ongeveer gelijk met de realisatie dat het absoluut kon werken tussen ons. Daarna flipte ik omdat ik dat niet wilde en Charlie kwam bijna om omdat hij het niet aankon..” het laatste sprak ze wat zachter uit en keek even naar beneden naar haar glas. Het raakte haar nog steeds. Ze slikte even en keek Storm vervolgens weer aan met een glimlachje. “Charlie’s mutatie is veranderd en daardoor is het voor ons mogelijk om samen te zijn.. Hij houd nog van mij na alles wat ik heb gedaan.” zei ze met een weer bredere glimlach. Misschien was dat ook wel een goed voorbeeld van wat ze eerder had proberen te zeggen. “Het gaat allemaal om wat je voelt vanbinnen” en tikte nog even op de plek van zijn hart.

dress - dress details - hair&makeup - hair accessoires (links)
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   wo sep 28, 2016 10:00 pm

.Fairytales do come true.

Aan Lorise vertellen hoe het tussen hem en Denni was begon moest voor haar bijna als muziek in de oren klinken. Ze was zo gefixeerd om dat deel van andere, die connecties, die vriendschap en liefde, dat hij het niet voor mogelijk kon houden dat ze er niet van genoot om het te horen. Het vertellen was lang zo intens niet dan het meemaken. Toch kon je horen aan zijn stem hoe begaan hij was met die avond. Storm zou geen enkel detail kunnen vergeten, zelf niet als hij zijn best zou doen. Hij wist exact de glimlach te beschrijven op haar lippen, exact de woorden te herhalen die ze toen had gezegd, exact het gevoel te beschrijven van haar rond te dansen op een liedje dat nu hoog in zijn afspeellijst stond. En dat hij het toen niet had geweten was raar … op dat exacte moment maakte ze hem het gelukkigste en toch waren ze beide gewoon vrienden geweest. Hij zou het nog tien keer, honderd keer herhalen in zijn hoofd maar hij zou nooit compleet kunnen begrijpen waarom hij dan niet gewoon tot rede was gekomen en echt van haar was beginnen houden. Dan hoefde aller erna misschien wel niet gebeurd zijn.

Romantische avond … Hij keek glimlachend opzij naar Lorise en schudde zijn hoofd. ‘Romantisch was niet waar ik op mikte.’ Grinnikte hij. ‘Maar ja, ze nam me mee naar Londen, onder de sterren, we danstte en het was compleet,’ hij zweeg en keek langzaam terug naar de studenten terwijl hij het gevoel van die avond een beetje probeerde terug te vinden. Uiteindelijk keek hij opzij, naar het kleine glimlachje rond Lorise haar lippen. Hij staarde er eventjes naar voor hij terug keek naar het bal dat zich als een zacht sprookje voor zich verder afspeelde. In het moment wilde hij Lorise zoveel meer vertellen over die avond. Maar al dat werd afgebrokkeld door wat er drie weken later volgde, door de pijn waar hij Denni had door gesleurd, de hartzeer waar hij zichzelf weer had door gejaagd. Wat Lupos had gedaan. En in zo’n moment brak alles in hem weer een beetje. Hij had er nooit met iemand over gepraat, Devon was niet de uitgelegen persoon om het te doen en Taylor had net haar geheugen terug. Voor Denni zelf probeerde hij het te minimaliseren en eerlijk, hij vergat een groot deel van zijn zorgen als hij bij haar in de buurt was. Maar hier was Lorise, één van zijn dichtste vrienden en waarbij hij daadwerkelijk met een gerust hart kon spreken. Hij had eraan gedacht om haar te schrijven … maar hij wilde Lorise er ook niet mee opzadelen, al wist hij dat ze het geen erg zou vinden. Maar met de voorbereidingen van dit sprookjesbal had hij het niet gedaan en had hij alle twijfel en angst ingeslikt, het proberen communiceren met Denni en het neergeschreven voor Camille, alleen was die brief nog niet eens vertrokken richting Londen. Dus hij gooide het er allemaal uit, vroeg oprecht vanuit de grond van zijn hart aan Lorise. En ze reageerde meteen, en het stelde hem op een vreemde manier gerust. Terwijl Lorise hem toesprak, met haar hand op zijn schouder keek hij haar met enige voorzichtigheid aan. En de bezorgdheid in haar blik, hij knikte enkel zachtjes en keek terug richting Denni. ‘Ik wil haar niet door de pijn sleuren waar ik doorheen moet.’ Zei hij uiteindelijk. Hij haalde diep adem voor hij er alles weer rustig uit blies. ‘Ze houdt mijn wereld stand, oprecht, ik zie alles een beetje rooskleuriger omdat zij er is.’ Hij staarde, Denni haar blik kruiste kort de zijne en zijn glimlach werd een beetje breder voor hij opzij keek naar Lorise. ‘Ik verdien haar niet en toch …’ Hij schudde zijn hoofd en keek naar zijn bierflesje. ‘liefde doet rare dingen.’ Besloot hij uiteindelijk. En daar kon ze vast over meespreken.

De naam, Charlie, de glimlach die het teweeg bracht bij Lorise was echt, zo echt als het maar kon zijn. En het was mooi, mooi om te zien hoe een naam zoveel kon veranderen aan een persoon. Hoe de herinneringen en gedachten gekoppeld aan die naam zoveel konden doen met een lichaam. Dus ja, hij moest Charlie leren kennen, hij moest weten wat er achter de naam schuilde om een vriendin van hem zo te zien glimlachen. En als zij het niet binnen dit en een maand voor elkaar zo krijgen, een ontmoeting dan zou Storm er wel voor zorgen. Sowieso dat hij de rest van de avond hen in de gaten zou houden, zodat hij in ieder geval al een gezicht op de naam kon plakken. Haar woorden over Devon deden hem zachtjes lachen. ‘Bang niet, we kennen allemaal Devon en zijn grappen.’ Knipoogde Storm. Devon was een vrije vogel, zo vrij als je ze maar kon hebben en hij had lang niet de beschaafde en beleefde opvoeding gehad als Storm. Storm ging op zoek naar zijn beste vriend, die Taylor van de dansvloer had getrokken. Daar was ook iets waardig om aandacht aan te besteden. Hij richtte zijn aandacht meteen weer Lorise. Dat Charlie een scherper kantje had was niet iets waar Storm voor terug deinsde, iedereen had het, een slecht kantje en dat zei hij ook meteen tegen Lorise. Hij tikte zijn glas tegen het hare en ze herhaalde glimlachend zijn woorden, op hen.

Hij was benieuwd naar haar deel van het verhaal. Storm keek naar niets anders dan naar haar, terwijl Lupos dan wel weer de hele omgeving in de gaten hield. Toen ze haar vingers zo veelbelovend bewoog wilde hij meteen iets zeggen maar ze gaf meteen aan dat het een grapje was, hij schudde glimlachend zijn hoofd. ‘Wat heb jij met bibliotheken?’ Prevelde hij er onderdoor alvorens hij verder ging met luisteren. Blijkbaar was het haar favoriete hangplaats, de bibliotheek. Hij probeerde te volgen maar hij verloor haar ergens toen ze het had over de block. Hij kende Charlie niet dus hij had geen idee wat de mutaties waren die hij hanteerde. ‘Zeg geen sorry.’ Knipoogde hij meteen. Hij vond het niet erg, hij was een even goede luisteraar dan dat hij een prater was. Haar verhaal nam een beetje dezelfde wending als het zijne, het begon goed en dan was er dat … pech. Hij kwam bijna om? Storm zijn blik kreeg iets zorgzaams, bijna bezorgd zelfs terwijl hij haar onderzoekend opnam. Ze ging verder dus hij zei nog niet meteen iets. “Hij houdt nog van me na alles wat ik heb gedaan.” Zijn ogen gingen naar Denni. Het waren woorden die hij evengoed kon zeggen. Zijn blik ging naar Lorise en hij had bewondering voor de brede glimlach die ze op haar lippen toverde. ‘We verschillen zoveel niet van elkaar, als je het bekijkt.’ Glimlachte hij uiteindelijk warm. Toen ze tegen zijn borst tikte knikte hij enkel zachtjes. ‘Ik heb bewondering voor je Lorise,’ hij keek haar aan en haalde zijn schouders op. ‘maar weet, gelijk wat, als er iets is, je me weet te vinden. Het hoort niet rechtlijnig te zijn.’ Nee, liefde hoorde met ups en downs te gaan en Storm zag er al zoveel tegenop. Lorise kon glimlachen, ze was ver weg, net als Denni. En daar had hij zoveel bewondering voor. 'Trouwens, als Cupido zijnde, wat met die twee.' Wees hij suggestief richting Taylor en Devon. Je moest goed opletten om het te zien, hij zag het omdat ze beide dichte vrienden waren, zij zou het zien omdat ze er ook voor had. Maar hij was benieuwd ...
tag: Lorise
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   zo okt 02, 2016 4:38 pm


can't stop staring
at those ocean eyes
Een evenement als dit zou hij altijd vriendelijk hebben over geslagen. Vriendelijk, een sterk woord wel. Hij wist niet eens of hij het vriendelijk zou hebben afgewezen. Het was nu niet dat er mensen waren die hem actually zouden hebben meegevraagd. Misschien Adelyn wel, en tegen haar zou hij geen nee hebben gezegd, maar om de een of andere reden was ze slim genoeg om het hem niet te vragen. Lorise daarentegen, dat was een ander verhaal. Ze organiseerde het namelijk, dus dan kon je moeilijk niet komen opdagen. En aangezien het ongehoord zou zijn als iemand anders haar als date had meegevraagd, was hij iedereen voor geweest en had hij de eerste stap gezet. En dat bracht hem nu tot hier.

In het begin had hij haar nog even bemoedigend toe gesproken, om haar vervolgens naar het podium te laten gaan, waar ze de andere mutanten moest verwelkomen. Maar ze deed het perfect, alsof ze er voor gemaakt was. Snel genoeg had hij haar terug aan zijn zijde, waarna ze het grootste deel van de avond hadden gepraat, gedanst en vooral lol gemaakt. Charlie was zich meer dan bewust geworden van alle mensen die hen fluisterend aan staarden, maar hij trok er zich niks van aan. Dit was iets wat ze allebei wel hadden kunnen zien aankomen, en hij was nu ook niet het type dat zich er erg aan zou storen. Waarom zou hij ook? Er was maar één iemand belangrijk en het was Lorise.

Maar uiteindelijk hadden ze elkaar even los gelaten, hij had Adelyn gespot en hij zou het zichzelf niet vergeven als hij niet eventjes met haar zou dansen ook. Hij was hier nu toch, kon hij haar evengoed ook blij maken. Met een afscheidskusje had hij Lorise laten gaan en was hij op Adelyn toe gestapt. De tijd was hij al snel uit het oog verloren, maar na wat aanvoelde als een best lange tijd, gaf ze aan dat ze moe was geworden en graag naar bed wilde. Hij had haar nog een knuffel gegeven, waarna hij haar had nagekeken toen ze met enkele andere mutanten richting het schoolgebouw was gegaan. Nu was het dus tijd om Lorise terug te zoeken, want eerlijk gezegd viel het hem nu pas op hoe hij het miste om haar subtiele aanrakingen te voelen, ook al waren ze per ongeluk.

Charlie was terug naar de plek gelopen waar hij haar een stuk eerder had zien vertrekken. Hij keek speurend rond en zag haar na een goeie minuut eindelijk staan. Bij een andere jongen. Eventjes ging er een steekje van jaloezie door hem heen, vooral toen hij zag om wie het ging. Maar hij drukte het weg. Hij kende Lorise goed genoeg om te weten dat ze niet voor de charmes van de Britse jongen zou vallen nu ze iets met hem had. Plus, Storm Hall himself was ook van de markt, dus hij maakte zich zorgen om niks. De jongen liep op het duo af, legde bij het aankomen zijn hand op de onderrug van Lorise. Niet bezitterig, gewoon omdat hij het fijn vond. Even liet hij zijn blauwe ogen naar Storm glijden, knikte ter begroeting, waarna hij naar Lorise keek. ”Stoor ik?” Vroeg hij met een klein glimlachje aan haar, aangezien hij zich er niks van aan trok of Storm hem hier al dan niet wou bij hebben. Waarom zou hij ook? Er was maar één iemand belangrijk en het was Lorise.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   ma okt 03, 2016 1:23 am


Welcome
To the faitytale ball
Dat Lorise om de details ging vragen was ver van te voren al te verwachten voor Storm. En als ze Storm niet voor haar had gehad dan had ze gewoon precies hetzelfde gedaan bij Denni. Maargoed, dan had ze het alsnog van beide kanten willen horen. Gewoon omdat het zo leuk was om ze te zien oplichten van geluk, en blijdschap. Zoals hij het had over de avond in het observatorium. Het gedeelte waar hij nog het meest bij glimlachte. Niet romantisch? Yeah right.. Die plek en het feit dat Denni hem naar Londen had gebracht zei al genoeg, super romantisch. Maar zelfs met zo’n mooi begin leek het verhaal toch een iets treurige wending te krijgen. Het sombere aanzicht van Storm met zijn twijfels over Denni hadden haar ook even meegesleurd. Ze kon zo meeleven in wat hij zei en ze wist ook wel wat hij bedoelde. Maar hij mocht zich niet slecht voelen om zichzelf bij Denni. Lorise wist precies hoe hij zich voelde en ze probeerde hem zo goed mogelijk duidelijk te maken dat hij verkeerd zat als hij dacht dat hij het niet verdiende. ‘Ik wil haar niet door de pijn sleuren waar ik doorheen moet.’ zei hij en trok langzaam haar hand weer terug van zijn schouder. ‘Ze houdt mijn wereld stand, oprecht, ik zie alles een beetje rooskleuriger omdat zij er is.’ zei hij en ze schudde haar hoofd met een glimlachje. “Vergeet je niet om dat ook even tegen haar te zeggen? Ik wil niet dat ze iets mist van al die lieve woorden” zei ze en keek ook even terug naar Denni. Maargoed dat ze druk bezig was met het dansen en Taylor want als ze terug keek dan leek het net alsof ze uitgebreid aan het roddelen waren over haar. ‘Ik verdien haar niet en toch …liefde doet rare dingen.’ zei hij uiteindelijk en Lorise knikte. “Jup, dat doet het zeker” zei ze, daar kon ze lastig tegen in.

Ja wat dat betreft had ze niet de meest makkelijke emotie om mee te knoeien. Eenmaal als ze dacht het door te hebben en te kennen nam het de meest onvoorspelbare wending ooit. Zelfs Lorise had het niet in hand, en dat ene woord beschreef dan ook perfect wat ze er mee kon doen: knoeien. En nadat Storm zijn liefdesverhaal had gedaan was het natuurlijk de beurt aan Lorise. Charlie, ja ze snapte heel goed dat hij hem wilde ontmoeten. Lorise kende Denni dus dat gedeelte kon hij overslaan. Lorise daarentegen moest haar plotselinge liefde waar ze nooit echt over had verteld ineens aan de hele squad gaan voorstellen. Wat in haar hoofd toch wel voor wat zenuwen zorgde. ‘Bang niet, we kennen allemaal Devon en zijn grappen.’ knipoogde Storm en Lorise grinnikte eventjes. Als dat maar goed ging komen.

Ze had nog nooit echt iemand uit de groep verteld over wat er was gebeurd tussen haar en Charlie. Dat had ze niet gedurfd want het was dan ook pas sinds alles weer goed zat dat ze zich er niet meer verschrikkelijk schuldig om voelde. Maar toch voelde het goed om het wel aan Storm te vertellen. Ook al was er altijd de angst dat hij met iets van afkeur naar haar zou kijken als hij eenmaal wist wat ze had aangericht en niet de onschuldige Cupid was die hij dacht dat ze was. ‘Wat heb jij met bibliotheken?’ hoorde ze hem tussendoor horen zeggen en ze grinnikte er kort om voor ze verder was gegaan. Gosh dat leek echt stom, maar het was puur toeval dat ze hem daar ook had ontmoet, en dan ook nog eens geen boeken had gelezen. Ze had tussendoor even sorry gezegd voor het lange verhaal, zonder ook nog eens alle echte details enzo maar hij moest wel alles weten om het te begrijpen. Ook om te begrijpen dat ze wist hoe hij zich voelde in zijn situatie. ‘We verschillen zoveel niet van elkaar, als je het bekijkt.’ glimlachte hij en ze knikte. Het kwam er allemaal op neer dat het draaide om wat je van binnen voelt. En dat klonk allemaal best mooi, al vond ze het zelf. ‘Ik heb bewondering voor je Lorise,’ zei hij en ze was blij dat hij het snapte. ‘maar weet, gelijk wat, als er iets is, je me weet te vinden. Het hoort niet rechtlijnig te zijn.’ zei hij vervolgens. “Ik weet het Hall.. En voor jou geld hetzelfde maar dat weet je” zei ze en gaf hem een knipoog. Jup, door haar verhaal was makkelijk de conclusie te trekken dat zelfs zij er een rommel van kon maken.

Maargoed, gelukkig was dat niet een reden om haar oog voor liefde niet meer te vertrouwen. Storm wees naar Taylor en Devon. 'Trouwens, als Cupido zijnde, wat met die twee.' vroeg hij en ze lachte meteen. “Ooooh ja, Hall, om eerlijk te zijn. Ik heb geen idee” zei ze en schudde haar hoofd. “Ik denk dat er zeker wel potentie in zit vanaf Taylors kant..” begon ze met een grijnsje. “Maar Devon..” zuchtte ze. Ze wisten allebei wel hoe die knul in elkaar zat als het ging om meisjes. Het schoot haar ook net te binnen toen ze Ivy net met haar date zag passeren “Ik ben in ieder geval blij dat hij niet Ivy ofzo heeft meegevraagd in plaats van Taylor want ik ben toch wel blij met deze combinaties zo” zei ze en keek tevreden naar de koppels op de dansvloer. Over dates gesproken. Het bleek dus dat het eerste voorstel moment toch wat sneller was aangebroken dan verwacht. Haar hart had toch weer even een sprongetje gemaakt toen ze Charlie in zicht kreeg. ”Stoor ik?” vroeg hij en ze voelde zijn hand op haar onderrug. “Oh nee, we hadden het gewoon over wat ehm, Cupid dingetjes” grinnikte ze en keek even naar Storm. “Storm dit is Charlie, Charlie, Storm.” begon ze om ze zo aan elkaar voor te stellen. Ze glimlachte breed maar ze wist niet echt wat ze erbij moest zeggen. Iets wat ze gemeen hadden? Ze had hun allebei in de bibliotheek ontmoet! Nee wacht, dat ging ze niet zeggen. Waarom was alles wat ze bedacht zo awkward?, dit was precies waar ze bang voor was met haar zenuwen. Dus ja, ze viel wat stil, iets wat ze typisch had wanneer ze nerveus was.

dress - dress details - hair&makeup - hair accessoires (links)
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   do okt 06, 2016 8:38 pm

.Fairytales do come true.

Zijn blik gleed altijd met een zekere regelmaat terug naar Denni, om te kijken of ze er was, om te kijken of ze veilig was, om te weten van haar bestaan. Want dat was wat het was geworden. Ondanks dat duistere in zijn lichaam, ondanks Lupos die haar liefst van al het donker wilde in mee sleuren … hij kon het gevoel niet los laten. Hij had altijd gezegd dat hij nooit iemand zou opzadelen met de problemen van zijn mutatie. Hij zou nooit iemand willen belasten met de zijeffecten van een weerwolf. Wat hij niet wist was dat hij het niet alleen kon, dat had Genosha hem bewezen. Had Nadya hem die eerste volle maan bewezen, had Devon hem in alle tijd ertussen bewezen, had Jamie hem bewezen. Maar Denni … waar anderen Lupos enkel hadden proberen vertragen, pijn doen, terug forceren naar het menselijke lichaam had Denni het voor elkaar gekregen om de wolf te stoppen. Op het punt dat hij meest hunkerde achter haar lichaam had ze met zes simpele woorden chaos veroorzaakt bij de wolf. “Ik hou van je Storm Hall” … meer was het niet geweest en Storm wist dat ze niet zomaar een meisje was, niet zijn zoveelste. Ze was de wereld en hij stampte zijn hart nog liever plat dan dat hij het ooit aan een ander zou geven. Dat vertelde de blikken die hij haar wierp, constante waakzaamheid naar haar comfort en veiligheid.

Toen hij tegen Lorise beginnen praten was zag hij dat haar blik een beetje opklaarde door de inhoud van zijn woorden. Haar reactie bracht die charmante brede glimlach op zijn lippen. Hij keek Lorise aan en knikte langzaam. ‘Ik zal het haar zeggen, al zal ze het stiekem wel weten.’ Prevelde hij in gedachten verzonken. Denni had door dat ze beide stonden te praten en de blikken die ze naar haar wierpen zeiden waarschijnlijk wel genoeg. Storm schonk haar een geruststellende blik maar het weerhield er Denni niet van haar hoofd verlegen weg te draaien en op zoek te gaan naar gezelschap als dat van Taylor. “Jup dat doet het zeker.” Stemde Lorise in met zijn woorden. Storm keek haar aan en trok kort zijn mondhoek op. Hier stonden ze dan, geheel tegen alle verwachtingen in met elk een partner in hun leven. En als hij Lorise zo hoorde praten over Charlie dan was hij er vrij zeker van dat ook haar liefdesverhaal niet zou stoppen na enkele weken.

Toch … ondanks dat Lorise één van de meiden was die bij iedereen terecht kon en ze nu zelf iemand had bij wie ze haar hart kon luchten, het was haast zijn plicht als meest beleefde Brit op dit eiland om haar aan te wijzen dat hij er nog steeds voor haar was, ongeacht wat. En meteen kwamen de woorden ook weer terug. Storm keek haar aan en glimlachte warm. ‘Dat weet ik.’ Reageerde hij ontspannen. Ze zou waarschijnlijk ook de eerste zijn naar wie hij zich zou keren, als hij dan toch het advies van een vrouw nodig had en het niet Denni kon zijn. Camille was dagen aan brieven schrijven weg dus is een noodsituatie zou het waarschijnlijk wel Lorise zijn.

En toen kwam een onderwerp waar Storm het eerlijk gezegd maar eens al te graag over had. Hij zat er met zijn neus opgedrukt, op Devon en Taylor dus hij had een opinie nodig vanop afstand. Storm keek op naar het tweetal, Taylor gooide zich lachend in Devon zijn armen en aan zijn beste vriend te zien had hij al wel een glaasje teveel op voor deze avond. En het was amusant, iets wat het enkel maar meer zou worden als die twee beter met elkaar zouden overeen komen en dan had hij het niet om de vriendschappelijke manier. Hij keek opzij naar Lorise, afwachtend naar haar expertise. En net zoals velen zat ook haar twijfel bij Devon. ‘Devon is Devon maar ik kan zien da hij meer om Taylor geeft dan welk ander meisje hier op dit eiland.’ En zijn blik volgde kort eens Ivy en haar date, inderdaad, zoals dat. Toen Lorise opmerkte dat ze wel blij was met deze combinatie grinnikte Storm geamuseerd, op zo’n typische jongensachtige manier. ‘Je weet toch hoeveel drama die twee teweeg gaan brengen?’ Hij haalde zijn wenkbrauwen tweemaal op. ‘Ik wil zelf wedden,’ hij zweeg door een zachte “Stoor ik” en zijn hoofd draaide meteen de juiste kant op. Lupos was sneller, nieuw gezicht, nieuwe informatie. De geur van de jongen kon hij terugvinden bij Lorise dus eigenlijk was een voorstelling al niet meer nodig, dit moest Charlie zijn. Er kwam meteen iets van die beleefde Brit naar boven. Storm merkte alle kleine dingen, de blikken die ze wisselden, zijn hand tegen haar onderrug. Zijn ogen gleden weer naar Lorise die verklaarde wat ze aan het doen was alvorens ze hen aan elkaar voorstelde. Normaal zou Storm er meteen zijn met zijn “zeg maar Hall” verbetering maar hij hield zich in. Omdat het er tegenwoordig niet veel meer toe deed wie hem Storm en wie hem Hall noemde, al zou het gewoonte zijn. ‘Charlie,’ begroette Storm hem beleefd, hield zelf zijn hand voor, daarom was hij ook een Brit. ‘ik heb net een hele hoop goede dingen gehoord over je.’ Zei hij met een veelbelovende blik opzij naar Lorise. ‘Ik ben blij je te mogen ontmoeten.’ Dit zou niet de laatste keer zijn. Nee, hij hoorde er nu officieel bij, al zou Devon het nog officiëler willen maken, hem kennende…
tag: Lorise
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   vr okt 07, 2016 1:48 pm


can't stop staring
at those ocean eyes
Zomaar ergens onuitgenodigd binnen stampen, was normaal zijn stijl niet. Er waren niet veel mensen waar hij recht op af stapte. Hij wachtte meestal tot de andere persoon op hem af kwam. Momenteel was Lorise in gesprek met een jongen die hij natuurlijk wel herkende. In elke andere situatie was hij waarschijnlijk gewoon doorgelopen. Maar nu was het anders. Het had lang geduurd tegen dat hij en Cupid zo ver waren gekomen dat ze zonder gevaar voor brekende harten tegen elkaar konden praten. Meer nog, het voelde alsof zij net degene was die zijn hart bij elkaar hield. Daarom liet hij zich niet afschrikken door de aanwezigheid van de iets grotere Britse jongen. Zonder enige zenuwen te voelen, was hij naast zijn meisje gaan staan, zijn hand lichtjes op haar onderrug en zijn blik op haar blauwe ogen gericht.

“Oh nee, we hadden het gewoon over wat ehm, Cupid dingetjes” Verklaarde ze grinnikend, waardoor zijn mondhoek omhoog ging. Cupid dingetjes. “Storm dit is Charlie, Charlie, Storm.” Stelde ze de jongen toen aan hem voor en andersom. Bij die woorden gleed zijn blik naar de jongen die dus inderdaad Storm heette. Ergens op de achtergrond begon zijn mutatie te werken, maar hij besteedde er niet veel aandacht aan. Dat was voor later. In plaats daarvan nam hij de uitgestoken hand van de jongen vast en schudde die krachtig. ‘Ik heb net een hele hoop goede dingen gehoord over je.’ Vertelde hij, terwijl hij naar Lorise keek. Charlie volgde zijn voorbeeld "Oh? Dat voelde ik dus kriebelen", Zei hij luchtig, zodat ze wist dat hij er niet boos om was.

‘Ik ben blij je te mogen ontmoeten.’ Vervolgde Storm. ”Insgelijks. Ik ben wel benieuwd naar de mensen die zich de vrienden van Cupid mogen noemen”, Glimlachte hij. Zelf vond hij het namelijk wel een voorrecht om haar te mogen kennen, in haar buurt te mogen zijn. Vroeger zou hij zo’n gedachten nooit hebben gehad, en hij moest nog erg wennen aan alle gevoelens die bezit namen van zijn systeem. Maar het voelde enkel maar goed, waardoor hij ook zeker was van zijn gevoelens naar haar toe. Ondanks hun wankele start, voelde het alleen maar juist, alles wat er gebeurd was. Alsof het de enige logische uitkomst was. En hij was er natuurlijk alleen maar blij mee. Aangezien hij zo stond afgesteld op haar bewegingen en woorden, viel het hem op dat ze al even niks had gezegd. Een beetje verbaasd keek hij daarom opzij. "Nog steeds nerveus? Je hoeft het podium niet meer op hoor", Zei hij, lichtjes plagend, hopend dat hij haar daarmee een beetje kon laten ontdooien.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   vr nov 04, 2016 11:09 pm


Welcome
To the faitytale ball
Op een sprookjesbal op een magisch verlichte plek in het bos stonden ze elkaar hun verhaal te vertellen, als een sprookje. Een sprookje met liefde en verdriet maar dan toch een goed einde. Storm sprak geen onzin wanneer hij zei dat het wel een droom leek. Maar zelfs als het slechts een sprookje was in een droom. Ze zou er niet uit willen ontwaken. Ze had een geweldige sidekick erbij die ze erg kon waarderen. En over sidekicks gesproken, de andere helft van StormOn stond te dansen met Taylor en dat mocht zeker besproken worden. Lorise had geen twijfels van Taylors kant, ze had al veel langer door dat ze een crush had op de beer uit Colorado. Maar ja.. de beer? Hij mocht dan wel heel stoer doen maar dat kon ze pas echt over hem zeggen als hij echt de ballen had om een relatie aan te gaan. ‘Devon is Devon maar ik kan zien da hij meer om Taylor geeft dan welk ander meisje hier op dit eiland.’ antwoordde hij en ze glimlachte breed en schudde haar hoofd. “Ik ben benieuwd Hall.” zei ze en rolde haar ogen. lorise bleef wel toekijken. Het liefste had ze die twee al lang een handje geholpen maar dit mocht Devon echt zelf uitzoeken. ‘Je weet toch hoeveel drama die twee teweeg gaan brengen?’ Hij haalde zijn wenkbrauwen tweemaal op. ‘Ik wil zelf wedden,’ sprak hij en ze lachte even. “Ohja reken maar.” zei ze instemmend. Lorise kreeg het wel te horen.


Ze kon wel de hele avond doorpraten over alle koppels die op het feest rondliepen. Wat ze bij Charlie beschreef als Cupid dingetjes. Ja, ze mocht doorpraten wat ze wilde over anderen maar ze had zelf ook iemand voor te stellen aan haar vrienden. En omdat hij toch wat anders was dan anderen was ze er wat nerveus over. Ze wist gewoon niet hoe het samen zou gaan. Gelukkig was het maar Storm alleen en niet de hele squad. En ja, hij had wel gelijk, ze had een hoop goede dingen over Charlie vertelt. Tja, hij was wel degene die haar hart had gestolen,hoe kon ze anders? "Oh? Dat voelde ik dus kriebelen", zei Charlie en ze glimlachte lief terug. Ze voelde wel zenuwen maar tot nu toe ging het toch wel gewoon prima. Ze klapte alleen een beetje dicht. Normaal had ze grote praatjes en zat ze vol enthousiasme, en als dat dan plots een beetje wegviel was het niet raar dat Charlie dat opmerkte. Lorise vond het niet leuk dat het elke keer zo duidelijk was en meestal probeerde ze normaal mogelijk te doen. Maar Charlie, hij had het altijd door. "Nog steeds nerveus? Je hoeft het podium niet meer op hoor", merkte hij op. Ze schudde haar hoofd en grinnikte even. “Nee nee, weet ik. Er is niks” zei ze en merkte op dat Charlie nog geen drankje had. Ze zag op de tafel niks meer staan. “Ik haal wel even wat te drinken voor je” zei ze en liep vrijwel meteen richting de houten bar ze hadden gebouwd. Tijdens het inschenken van een glas ademde ze even diep in en uit voordat ze weer terug liep. Ze liep met een glimlach terug en gaf ook een glas aan Charlie. “Want er moet natuurlijk ook even een geproost worden op Charlie.” zei ze en keek hem even plagend aan. “Aangezien jouw plekje in mijn hart betekent dat je ook een plekje hebt in onze squad”. zei ze half lachend maar wel serieus genoeg om het geen grapje te laten lijken. Ze vond het gewoon grappig dat de benaming van het groepje altijd nog ‘squad’ bleef. “Of niet soms?” vroeg ze glimlachend aan Storm en hief haar glas op.

dress - dress details - hair&makeup - hair accessoires (links)
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   ma nov 14, 2016 12:54 pm

.Fairytales do come true.

Het was de ideale plek, de ideale timing, het ideale moment en de ideale persoon om zoiets tegen te zeggen. Het was niet omdat het Cupido was dat hij het zei, het was omdat het Lorise was, omdat ze veel voor hem betekende, omdat ze dat beetje begrip deelden. Geen twee levens konden hetzelfde lopen, toch had ieder leven wel ergens een rode draad dat het ene met het andere verweefde. En in hun geval waren dat hun mutaties geweest die ervoor had gezorgd dat ze liefde vonden. Een geluk bij een ongeluk. Het versomberde altijd een beetje zijn gedachten, dat verhaal maar het toverende tegelijk net zoveel liefde in zijn blik zodat de weerwolf eraan ging twijfelen en zich terug trok met schaduwen over zijn hart te werpen. En dat geluk, die liefde, was niet enkel voor hem. Hij liet zijn blik op Taylor en Devon rusten … daar moest ook wat geluk en liefde zitten. Hij kende Devon al maanden, er was waarschijnlijk niemand die hij beter kende dan zijn kamergenoot dus ja, hij was oprecht eerlijk met zijn woorden, Taylor had invloed op hem. “Ik ben benieuwd Hall.” ‘Ik ook.’ Prevelde hij zachtjes instemmend zonder zijn blik van de twee los te trekken. Net lang genoeg voor Devon om zijn kant uit te kijken, zijn scheve glimlach kwam op zijn lippen en hij hield kort zijn flesje op naar zijn beste vriend. De glimlach kaatste gelijk terug. Storm haalde zijn blik weg van het tweetal en keek terug opzij naar Lorise, die niet langer meer alleen stond want daar kwam haar wederhelft aan.

Charlie … het werd eens tijd dat ze elkaar ontmoette. Hij had niet zoveel nood aan details maar Lupos wel en terwijl de wolf onzinnig veel zintuigen gebruikte op Charlie liet Storm zijn ogen rustig van hem naar Lorise gaan en weer terug. Hij had net van haar te horen gekregen hoe ze elkaar echt gevonden hadden, daarnaast had hij nog nooit iets oprechts slechts gehoord over de jongen dus zijn woorden logen niet. “Oh, dat voelde ik dus kriebelen.” Opperde Charlie, Storm zijn blik gleed van de ene naar de ander, deels nieuwsgierig. Lorise werd net dat beetje stiller en het fascineerde Storm net zoveel als de blik die ze naar elkaar wierpen, al liet hij daar niets van blikken. Er stond een joviale glimlach op zijn lippen. Charlie en Storm, die elkaar niet kenden hadden het er duidelijk gemakkelijker mee dan Lorise zelf. Toen hij opperde dat hij blij was met deze begroeting reageerde Charlie daar gelijk op. ‘Daar kom je snel genoeg achter.’ Reageerde Storm. Ja, willen of niet, hij was squad nu, dus hij zou de vrienden van Cupid, zoals hij het zelf zei, snel genoeg leren kennen.

Storm volgde Charlie zijn blik terug naar stille Lorise bij zijn plagende vraag. Lupos pikte dat ietsje verhoogde hartslag op en Storm kon merken dan ze zenuwachtiger was dan eerder? Ze antwoordde met een glimlach en kondigde dan aan dat ze een drankje voor hem zou halen. Storm keek haar bedenkelijk na, zette zijn flesje tegen zijn lippen en keek dan terug opzij naar Charlie. ‘Ze zou nog niet zenuwachtig worden als je haar voor duizend man laat optreden maar nu,’ hij zweeg en glimlachte kort naar Charlie, maakte zijn zin niet echt af. Het duurde niet lang voor ze terug kwam met een drankje. Toen ze zei dat ze even moesten toasten keek Storm gelijk opzij naar Lorise. ‘Och ja.’ Zei hij met een veelbelovende blik terug naar Charlie. ‘Zeker.’ Stemde hij in met de vraag van Lorise. ‘Dat is geen voorstel, wel een verplichting,’ hij zweeg en hief zijn flesje ook een beetje op. ‘als het aan het beertje daar ligt krijg je er een doop enzo gratis bij tot dan, welkom in de squad Charlie.’ Glimlachte hij verwelkomend. Iedere vriend van Lorise was er eentje van hem en dat was glashelder te lezen in zijn blik …
tag: Lorise
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]   do nov 17, 2016 12:32 am


can't stop staring
at those ocean eyes
Dat hij nu ook een deel zou zijn van Lorise’s vriendengroep, was en feitje dat hij nooit echt aandacht aan had besteed. Zelf had hij niet echt mensen die hij vrienden kon noemen, dus haar vriendengroep werd op dat vlak niet groter. Ze hoefde niemand te leren kennen, aangezien er gewoon niemand was. Maar omgekeerd gold dat wel, hij werd ineens soort van verplicht om zijn sociale kring uit te breiden en dat zou misschien niet zo heel vlot gaan. Maar hij was wel bereid zijn best te doen, omdat hij wist hoeveel die befaamde squad betekende voor Lorise. Om te zien of hij met hen overweg zou kunnen. ‘Daar kom je snel genoeg achter.’ Beloofde Storm hem, waarop hij even zijn mondhoeken op trok in een glimlachje.

Ondertussen merkte hij op hoe Lorise zelf ineens haar tong verloren was. Een beetje verbaasd merkte hij op dat ze nerveus was. “Nee nee, weet ik. Er is niks” Zei ze. “Ik haal wel even wat te drinken voor je” En met die woorden was ze weg. Met een opgetrokken wenkbrauw keek hij haar na. ‘Ze zou nog niet zenuwachtig worden als je haar voor duizend man laat optreden maar nu,’ Merkte Storm op. ”Klopt, ik snap het ook niet”, Grinnikte hij, al hoopte hij wel dat ze zich snel weer rustig zou voelen. Ondertussen kwam ze weer aangelopen, drukte een glas in zijn handen en stelde voor om op hem te klinken.

”Een doop dan nog”, Lachte hij geamuseerd. Hij keek naar Lorise. ”Dat stond toch niet in de gebruiksvoorwaarden?” Grapte hij, waarna hij gelaten zijn schouders ophaalde. ”Maar goed, op de squad I guess”, Grijnsde hij, waarna hij een slokje nam van het glas. ”Trouwens, jij kwam uit Londen toch? Is het echt zo de moeite als ze in al die reisbrochures vertellen?” Vroeg hij, best nieuwsgierig. Al zou Storm misschien ook net overdrijven omdat het over zijn thuis ging.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Did your arrows shoot a happy ending for us bouth? [Lorise]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» HAPPY BIRTHDAY QUEEN V ♥♥
» Happy Birthday Nelleke! ♥
» Room 4 [Arianna, Annabelle, Adelyn and Lorise's room]
» I need some help with things... &Lorise
» @lorisocupido Lorise's instagram

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Forest :: Fairytale Ball-