FRUITMAND
CBOX
Bittersweet tragedy
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Bittersweet tragedy

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Joshua Valentine
avatar

Aantal berichten : 59

Mutant Profile
Alias: Paradox
Mutation: Elemental Shapeshifting
Crush: Your lipstick stain is a work of art. I got your name tattooed in an arrow heart.

BerichtOnderwerp: Bittersweet tragedy   zo sep 18, 2016 6:26 pm

I might never be your knight in shining armor.
Joshua had op zijn eerste dag op Genosha het strand al gevonden, gewoon omdat hij gezocht had naar een plaats waar genoeg water was voor hem om te shiften. Dus nu hij een paar dagen terug kwam had hij het zo gevonden. Met een brede glimlach op zijn gezicht wandelde hij over het zand heen, maar besloot dat het tijd was om even te genieten van een goede duik. En wat voor één. Hij zette zich redelijk krachtig af van de grond en sprong hierbij iets meer dan een meter naar boven. Maar zijn voeten kwamen niet terug op de grond, nee, hij was namelijk heel soepeltjes omgesmolten tot een zeearend. De vogel spreidde zijn grote vleugels en binnen een paar stevige slagen vloog hij redelijk hoog boven het strand. Rustig ging hij wat verder bij het strand vandaan, naar het wat diepere water. Met zijn scherpe zicht keek hij een paar keer rond, maar hij zag zo snel niemand in de omgeving. Plotseling zette hij een duikvlucht in, trok zijn vleugels plat tegen zijn lichaam en voelde hoe zijn snavel het wateroppervlak raakte. Opnieuw voelde hij hoe zijn lichaam heel smooth weer omgevormd werd tot een andere.

Zijn lichaam werd groter dit keer, vele malen groter dan zijn menselijke vorm of dan de vorm van de zeearend een paar seconden eerder. Een enorme vin op zijn rug, twee aan de zijkant en een lange staart vormde zich onderwater. Zijn lichaam werd zwart met zo hier en daar wat witte vlekken, de veren van eerder hadden zich omgewisseld voor een gladde huid. Joshua moest toegeven dat hij zelf enorm fan was van zijn orka vorm. Het was één van zijn favoriete diersoorten en ze bevatte een soort elegantie die bijna geen levend wezen kon overtreffen - in zijn ogen dan. Zodra hij onderwater was verdwenen had hij ook de druk van het water op zijn grote lichaam gevoeld. Razendsnel zwom de orka naar beneden, hij kon zijn adem toch redelijk lang inhouden. De orka neusde wat over de bodem heen, maar zo snel leek er niets te liggen. Rustig zwom hij weer wat naar boven en kwam kort bij het oppervlak, voelde hoe nieuwe zuurstof in zijn lichaam kwam en dook weer onder. Maar toen hij weer op weg was naar de bodem om verder te zoeken naar spulletjes, hoorde hij plots wat geluid in het water. Vrijwel meteen stopte hij met zwemmen en concentreerde hij zich op het geluid, er bewoog iets in het water niet ver bij hem vandaan. Langzaam kwam de orka weer in beweging, dit keer in de richting van het geluid gaand. Eerst zou hij nog eventjes op afstand blijven om te zien wat er in het water was, daarna zou hij beslissen of het interessant genoeg was om echt naar toe te gaan.

+ Waverly
BY MITZI

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Waverly di Fontana
avatar

Aantal berichten : 101

Mutant Profile
Alias: Naia
Mutation: Mermaid physiology ; Hydrokinesis ; Aerokinesis
Crush: I listen to my heart, above all other voices

BerichtOnderwerp: Re: Bittersweet tragedy   za nov 12, 2016 10:52 pm

 
Waverly di Fontana

Het water was de perfecte temperatuur, wanneer was het dat niet? Waverly vond het heerlijk hier op Genosha, ze was sneller gewend geraakt dan verwacht. Ze kreeg voor het eerst in haar leven een echte goede educatie, en leerde van alles en nog wat over haar mutatie. Ze was misschien niet de slimste van de klas, maar ze deed erg haar bed, en was toegewend om te leren. Alles hier was zo interessant, zo anders dan ze gewend was. Ze was een vrij meisje, niet gebonden aan een plaats. Ze hield van reizen, en had die vrijheid ook gekregen van haar tante en oom. Normaal was ze hier niet lang gebleven, een jaar misschien. Nu wilde ze niet weg, ze was hier op haar plaats. Ze had vrienden die altijd goed voor haar waren, de leraren hielpen haar wanneer ze het vroeg en van Jamie kreeg ze de nodige spullen om haar hier te laten settelen. Ze wist nog goed hoe hij haar winterkleding had gegeven vorig jaar, omdat ze dat niet had gehad. Waverly kwam uit het Middellandse Zeegebied, ze had voor Genosha nog nooit een strenge winter meegemaakt. Één keer had ze sneeuw gezien voordat ze naar Genosha was gegaan, dat was hier wel veranderd. Het had meerdere dagen gesneeuwd, tot haar grote vreugde.

De zee was zonde twijfel haar favoriete plek hier, vanaf het moment dat ze voor het eerst in het water was gedoken was ze verliefd op het strand. Hoe het koele zeewater langs haar lichaam gleed, het onderwaterleven en de lange stranden waren iets waar ze nooit genoeg van kon krijgen. Urenlang bleef ze in het water, soms vergat ze daardoor haar les, of de tijd in het algemeen. Haar hand gleed over de plantjes, ze was weer op zoek naar schatten op de zee. Vaak liet ze ze liggen, maar af en toe, als er een overleden oester was nam ze een pareltje mee. Zij wist beter dan ieder ander dat zeeleven het best met rust kon laten. Maar ze wist ook precies wanneer ze iets wel of niet mee kon nemen. Tot haar verdriet waren er ook nog steeds mensen die dingen lieten slingeren in zee. Gelukkig viel het op Genosha mee, maar af en toe vond ze toch een plastic zakje. Dat ze dan vervolgens mee terug nam, en weer eens benadrukte bij Kat hoe zonde het was voor het onderwaterleven.

Waverly voelde een nieuwe aanwezigheid in het water. Er was een plons gemaakt, ze had het gehoord. De plons was echter vrij in de verte, wat betekende dat er iets groots in het water was gekomen. Meteen nam haar nieuwsgierigheid het van haar verstand over, en de zeemeermin zwom dichterbij. Ze keek wel wat uit, maar iedereen mocht weten dat ze hier was als ze dat wilden. Ze hield zich niet echt schuil totdat ze zag wat er nu eigenlijk in het water was. Een grote vis, zwart met wit gevlekt, met een langere staart dan die van haar. Ze wist dat er geen orka's waren hier, er waren nauwelijks grote vissen zo dicht bij het land. Het was apart, riep vraagtekens bij haar op. Half verscholen achter een rots keek ze toe hoe het dier rond zwom. Ze had nog nooit een orka gezien, nooit in het echt, en zeker niet zo dichtbij. Ze merkte pas dat ze wel opviel toen het beest haar duidelijk ook had gezien. Ze overwoog haar mogelijkheden niet, maar kwam voorzichtig tevoorschijn vanuit de rotsen. Gefascineerd bekeek ze het dier nogmaals, maar wel voorzichtig. Ze had ooit gehoord dat orka's agressief konden zijn, maar dan was er ook die andere film, Free Willy. Aan de andere kant, orka's hadden vast wel ooit orka's gezien, maar nog nooit zeemeerminnen. Dat kwam vast niet veel voor. Misschien zou het dier haar accepteren? Ze wist niet wat ze moest denken, dus bleef ze maar op veilige afstand en wachtte af.

Mermaid tale & top
thank you Sarah!

_________________
U p   w h e r e   t h e y   w a l k,   U p   w h e r e   t h e y   r u n,   U p   w h e r e   t h e y   s t a y   a l l   d a y   i n   t h e   s u n

W o u l d n 't     I     l o v e,     L o v e     t o     e x p l o r e     t h a t     s h o r e     u p     a b o v e ?
O u t     o f     t h e     s e a,     W i s h     I     c o u l d     b e,     P a r t     o f     y o u r     w o r l d

♥:
 
Arianna - Ravenna - Vasilisa - Kitty - Serena - Waverly - Daphne - Karlie - Helena - Adara - Eden
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Bittersweet tragedy

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Beach-