INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 So baby pull me closer.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Luxord Lennox
avatar
Class 3
Aantal berichten : 31

Mutant Profile
Alias: Azza.
Occupation:
Mutation: Power mimicry + Power absorption.
BerichtOnderwerp: So baby pull me closer.    zo sep 18, 2016 1:03 am

tag: dylan


Als laatste werd de gouden ‘kroon’ in haar opgestoken haar geschoven, waarna het goed werd vastgezet zodat deze er ook daadwerkelijk de gehele avond in zou blijven. Ze had al een tijd uitgekeken naar het bal, niet alleen doordat het een écht bal zou zijn – thema feesten waren echt haar ding – maar vooral ook omdat ze met een oude bekende had afgesproken.
Haar mondhoeken krulden omhoog toen ze zichzelf in de spiegel zag; haar jurk zat haast als gegoten. Het was dan ook geen wonder dat, zodra ze deze jurk op het oog had gehad, geen enkele andere jurk nog aan haar eisen voldeed. Dit was liefde op het eerste gezicht. Normaal geloofde Lux daar niet precies in, maar dat was in dit geval toch echt wel anders geweest. Dit was hét.
Sprookjes was waar het vanavond om zou draaien en ze kon werkelijk niet wachten om te zien wat alle anderen uit de kast hadden gehaald. En ze moest toegeven, met deze jurk voelde ze zich ook wel een échte prinses. Haar hakken, haar jurk, haar accessoires. Alles was in haar ogen perfect.
Nu maar hopen dat haar ‘date’ dat ook vond?

No kidding, ze had hem ergens toch best wel gemist. De tijden die ze samen hadden meegemaakt waren.. leuk geweest, als je het daarmee kon omschrijven. En het was dan nu dan ook wel een beetje de bedoeling om Dylan te impressen met haar jurk. Niet omdat ze zichzelf omhoog wilde prijzen, natuurlijk niet, maar ze had hem al een tijd niet gezien en wilde dus een goede, nieuwe, tweede indruk op hem maken.
Hopelijk zou dat gaan lukken, maar dat moest ze nog gaan zien.

Even waren haar zorgen deze keer niet over het feit dat ze ieder ander op het bal pijn zou kunnen doen, op welke manier dan ook, met of zonder aanraking. Het voelde vreemd om daar niet iedere keer bij stil te staan zoals op een dag als vandaag, maar ergens was het wel fijn. Net of er een last van haar schouders viel, in feite iets wat ook echt zo was.

Lux had besloten dat het tijd was om te gaan. Het was nog niet precies de tijd waarop ze hadden afgesproken, nog lang niet, maar ze kende haarzelf. Eer dat ze daar goed en wel was duurde ook weer even. Om te laat te komen kon ze dan ook echt niet maken, dus dan maar wat eerder vertrekken. Niet dat ze er problemen mee had; ze had er juist zin in.

Een verlicht pad verder het bos in zorgde ervoor dat ze niet kon verdwalen en ze precies wist hoe en wat. Het was prachtig, nu al. Dat terwijl ze nog niet eens op de echte locatie was. Maar gewoon het idee al dat er overal over na was gedacht, zelfs het uitstippelen van de route zodat iedereen zou weten waar het bal zich bevond, bewees al genoeg dat er tijd was gestoken in dit evenement.

Lang duurde het niet voordat ze ook daadwerkelijk op het bal zelf was. Met grote ogen bekeek ze het werk wat de feestcommissie allemaal had verricht. Nu viel het juist nog meer op dat ze er echt veel tijd in hadden gestoken, maar dat wierp dus ook echt wel zijn vruchten af. Het was prachtig, overal was aan gedacht en de sfeer kwam gelijk bij haar aan. Lux voelde zich dan ook nóg meer een echte prinses, voor zo ver dat kon, en dat gevoel was geweldig. Iets waar kleine meisjes vroeger altijd al van droomden, dat had zij nu.

Haar gedachten schoten weer naar Dylan. Waar was hij? Zou hij er al zijn? Had hij haar al gezien?
Niet dat ze zich erom panikeerde, ze wist toch wel zeker dat ze hem zou tegenkomen. Of hij moest niet komen opdagen, maar dat vond ze niets voor hem.
Haar groene ogen gleden over de omgeving, maar ze kon hem zo 1, 2, 3 niet vinden. Vandaar dat ze ook even kort met haar ogen rolde, een zucht tussen haar lippen door liet glijden en naar haar handen keek, haar vingers die ondertussen met haar kleine, diamanten ring rondom haar wijsvinger speelden.
Hopelijk zou hij óf haar wel hebben gezien, óf snel komen. Ze kon niet wachten totdat ze weer zouden worden herenigd met elkaar, ze had hem immers al lang genoeg moeten missen; het werd tijd.
♥ spenny

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dylan Firth
avatar
Deceased
Aantal berichten : 61

Mutant Profile
Alias: Abu
Occupation:
Mutation: Monkey shifting, Shadow bending
BerichtOnderwerp: Re: So baby pull me closer.    wo sep 21, 2016 7:18 pm


Outfit

Nog enkele finishing touches, aka zijn haar in een deftig model krijgen. Zijn kostuum had hij al aan, hij zou gaan als the huntsman. Bijlen inclusief. Al had hij die vast gegespt op zijn rug zodat hij zich daar even geen zorgen over hoefde te maken. Stiekem had de jongen er zin in, al kwam dat merendeels door Lux. Het was al zo lang geleden dat hij haar had ontmoet, maar sindsdien had hij haar jammer genoeg niet meer gezien. Merendeels omdat zijn ouders niet meer naar het carnaval in Brazilië waren gegaan; ook al zeurde hij nog zo hard. Dat hij haar dan net op dit eiland weer moest terug vinden. Man de wereld was toch klein hoor, thank god dat hij haar toch al volgde op instagram anders had hij het waarschijnlijk nooit geweten tot hij haar was tegen gekomen in de gang of wat dan ook. Met een grimas tot achter zijn oren wandelde hij de badkamer uit en deed hij de handstukken aan die bij het kostuum hoorde.

Het pad naar het bos was sprookjesachtig verlicht. Maar echt serieus, het was qua setting net goed niet te fel overbelicht maar ook zeker niet onderbelicht. Nee, het was gewoon echt helemaal perfect. Ondertussen had hij beide bijlen toch in zijn handen genomen, kwestie van het hoorde bij zijn gehele outfit. Ergens hoopte hij dat Lux er al was, anders zou het echt een zaak worden van te staan wortel schieten tot hij haar zag verschijnen. Lang leven niemand kennen, en al meteen besluiten dat je naar een feest gaat. Ach ja, het was de makkelijkste manier om uiteindelijk iemand te leren kennen dus tja, hopelijk gebeurde dat ook vanavond. Al ging hij zijn aandacht eerst en vooral aan haar besteden, want ze was immers zijn date. Of nou ja, dat was niet meteen afgesproken geweest maar hij ging er ergens wel uit van wel? Dat leek hem toch het meest logische.

Vrij snel was hij gearriveerd. En man, hij kon het zich niet voor mogelijk houden hoe veel werk er in deze voorbereidingen waren gekropen? Dat moest echt wel zo veel werk zijn geweest, al zou het waarschijnlijk wel een eitje zijn geweest met de hulp die ze hierbij krijgen. Althans dat mocht hij hopen, anders zou het wel vrij sneu zijn. Voor een kort moment keek hij rond, kon het eigenlijk nog steeds niet bevatten hoe geweldig het er hier op dit moment uit zag. Al riep hij zichzelf toch heel snel tot orde, eerst moest hij het meisje vinden waarom hij naar hier was gekomen. Iets waar hij misschien toch wel een beetje nerveus om was, juist omdat het al zo lang geleden was. Waarschijnlijk zou ze wel wat veranderd zijn, logisch ook. Dat was bij hem ook gebeurd, ouder worden en zo. Echt meteen vond hij haar niet, maar er was ook zo veel volk hier. Al spotte hij haar uiteindelijk toch, bij enkele bomen. Donkere haren, een vrij lichte huid en een jurk die hij niet eens durfde te beschrijven. Een brede glimlach verscheen op zijn lippen waarop hij recht op haar af liep. Hij liet zijn lichte kijkers even over haar heen gaan, ze zag er geweldig uit! ’Maar goed dat ik deze twee heb meegenomen, dan kan ik andere jongens van je af houden. Want dat gaat nodig zijn.’ Klonk het lachend terwijl hij even kort met de bijltjes zwaaide om die vervolgens weer veilig weg te steken. Dylan sloeg zonder schaamte zijn armen om haar heen en trok haar voor enkele seconden tegen zich aan. ’Je ziet er geweldig uit. Meer dan geweldig.’

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Luxord Lennox
avatar
Class 3
Aantal berichten : 31

Mutant Profile
Alias: Azza.
Occupation:
Mutation: Power mimicry + Power absorption.
BerichtOnderwerp: Re: So baby pull me closer.    za okt 08, 2016 4:18 pm

tag: dylan


Ondanks het feit dat Lux nu toch al wel even op het feest was, bleef de omgeving haar verwonderen. Steeds kon ze nieuwe elementen ontdekken in de ruimte, waardoor haar gedachten steeds maar weer overtroffen werden. Van deze avond had ze eerst al een beeld gehad, maar dat beeld stelde niets meer voor vergeleken met de werkelijkheid. Complimenten aan de feestcommissie, ze hadden flink hun best gedaan en dat was te merken ook. Het gevolg daarvan was dan ook dat het wel degelijk zijn vruchten afworp; er waren veel mutanten aanwezig. Maar beter ook, anders was het vele werk voor niets geweest.

Het duurde nu al een tijdje voordat Dylan er ook daadwerkelijk was. In feite waren er slechts enkele minuten voorbij gestreken, in haar verbeelding waren het er echter vele malen meer. De reden? Waarschijnlijk omdat ze erg enthousiast was om hem opnieuw te zien. De laatste keer was geweest tijdens zomercarnaval, waar hij helaas nooit meer heen was gegaan. Desondanks was hij nooit uit haar gedachten verdwenen. En maar goed ook, want hij was hier nu ook, op Genosha. Hopelijk zouden ze de tijden in kunnen halen die ze nooit samen hadden kunnen doorbrengen, maar dat was voor later.
Vanavond zouden ze alvast een begin maken.

Haar groene kijkers gleden over de menigte, terwijl ze wat nerveus aan de binnenkant van haar wang beet. Een slechte gewoonte, maar wanneer ze nerveus werd gebeurde dat al gauw, ze kon er dus vrij weinig aan doen.
Iemand die op haar afliep trok haar aandacht. Toen haar ogen dan ook meteen daarop gericht waren verscheen er ook een gigantische glimlach op haar gelaat. Daar was hij.
Dylan was inmiddels voor haar gaan staan, Lux die ook gelachen had om zijn woorden, waarna hij kort met zijn twee bijlen had gezwaaid. ”No worries, ik heb je té lang moeten missen om nu zelfs maar te denken aan andere jongens.” Een kleine grimas verscheen rondom haar lippen.
Hij was dichterbij gekomen en had zijn armen om haar heengeslagen. Normaal had ze dat zeker geen probleem gevonden, maar doordat de actie nogal wat onverwachts was en zij niet degene was die deze stap eerst had gezet, was het zeer waarschijnlijk dat de jongen nu een lichte schok zou voelen. Oeps? ”Deed het pijn?” Vroeg ze dan ook, terwijl ze haar armen ook om hem heen had geslagen, bezorgdheid die duidelijk in haar stem te horen was.
Lux vond het niet erg om vreemdelingen pijn te doen met haar aanrakingen, maar met vrienden was dat zeker anders. En het was zeer waarschijnlijk dat hij het ook nog eens niet had verwacht, wat het nog eens extra vervelend maakte. Voorzichtig liet ze hem, met enige tegenzin, los.
”Hopelijk gebeurt dat deze avond niet meer.” Wat voorzichtig glimlachte ze naar hem. ”En als ik je wel pijn doe moet je het zeggen.” Niet dat zij er verder wat aan kon doen, want dan was even weglopen de enige optie, maar dan wist ze het tenminste.

Met blosjes op haar wangen ontving ze het compliment. ”Jij ziet er ook geweldig uit.” Complimenteerde ze hem vervolgens. Ze glimlachte naar hem terwijl ze eens met haar vingertoppen over de stof van zijn kostuum ging. Echt leer. Het pak was echt perfect nagemaakt, alle details.. het was prachtig.
Zo ook Dylan zelf. Hij was veranderd, maar in positieve zin wel. Niet dat ze hem anders niet had gewild als date want hallo, in Brazilië was het ook zo geweest? En zelfs toen had ze niets op hem aan te merken gehad.

”Ben je hier al lang?” Haar lichte kijkers waren op zijn ogen gericht. Ze had hem hier niet eerder gezien. Het was dat ze erachter waren gekomen via Instagram, anders had ze niet eens geweten dat hij hier was. Máár dat wist ze gelukkig wel, dus je hoorde haar verder ook niet echt klagen.

Luxord likte eens aan haar lippen. ”Zullen we eerst wat gaan drinken, voordat we gaan dansen?” Grijzend keek ze hem aan terwijl ze haar wenkbrauwen eens plagend ophaalde. ”Want je danst toch wel, hè?” Nu gaf ze hem plagend een stootje in zijn zij, waardoor ze vervolgens wat grinnikte. Dylan had stiekem geen keus hoor. Ze zou net zo lang door blijven zeuren totdat hij toe zou geven en met haar zou gaan dansen. En uit het vage verleden had ze nog wel onthouden dat hij er stiekem nog best wel eens wat van kon hoor.
Ze had trouwens nog eens gelijk ook. Doordat ze bij de eerste aanraking hem al een licht schokje had gegeven was dat nu niet het geval meer geweest. Gelukkig maar, want ze zou het zichzelf echt niet vergeven dat, iedere keer wanneer ze elkaar aanraakte, zij de ander pijn zou doen en dat alles door haar mutatie. Dus, nu ging ze maar hopen dat het de rest van de avond ook zo was.
♥ spenny

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dylan Firth
avatar
Deceased
Aantal berichten : 61

Mutant Profile
Alias: Abu
Occupation:
Mutation: Monkey shifting, Shadow bending
BerichtOnderwerp: Re: So baby pull me closer.    wo okt 12, 2016 8:19 pm


Outfit

Vanaf hun ogen elkaar hadden gevonden verscheen er op het gezicht van beide personen een brede grimas. Ah man! Dit was echt veel te lang geleden hoor. Vrijwel meteen wilde hij haar een knuffel geven maar goed hij had een probleempje en dat waren zijn bijlen. Dus na ze een keer geshowt te hebben stak hij ze terug op hun plekje. ’Oh, is dat zo? Misschien gelukkig dan maar, want ik wil nog niet meteen van het eiland worden gestuurd.’ Klonk het al lachend uit zijn richting. Iemand vermoorden met die bijlen zou hij toch niet doen. Nah, dat was een beetje te dramatisch als je het hem vroeg. Dylan had haar uiteindelijk in een omhelzing getrokken. Iets wat hij misschien beter niet had gedaan, maar goed hij had er niet bij nagedacht. Een licht schokje trok door zijn lichaam, maar echt heel veel boeide het hem niet zo heel erg. Veel gaf hij er niet om, plus het was niet zo heel fel geweest. Daarom trok hij haar nog een beetje dichter tegen zich aan, gewoon om haar gerust te stellen dat het oké was. ’Het tintelde een beetje. Meer niet, echt waar.’ Sprak hij zachtjes in haar oor. Het was Lux die hem los liet, anders zou hij hier nog een tijdje hebben gestaan om eerlijk te zijn. Hij liet zijn armen weer naast zich hangen en haalde zijn schouders op. ’Het maakt me niet veel uit. Zolang ik niet dood val is het goed!’ Grapte hij. Nee, hij wist we wat ze bedoelde tho. Niets om mee te lachen. ’Hey, ik ben een jongen? Ik moet de stoere boy uithangen.’

Met complimentjes strooien was altijd al een van de dingen geweest die hij graag deed. Naar elk meisje dat hij tegen kwam. Niet meteen met bijbedoelingen, hij was gewoon tja aardig? ’Dus ik mag je huntsmen zijn? Je beschermen tegen de evil queen?’ Klonk het serieus. Jaja, hij hakte die queen wel helemaal in de pan als het moest! Toch begon hij uiteindelijk te lachen. Echt, hij en zijn humor soms. Nu hij Lux is goed bekeek, damn ze was echt wel gegroeid. Vroeger was hij altijd groter geweest dan haar. Iets wat hij nu ook nog was, al schol het echt niet veel. Misschien enkele centimeters. Iets wat ze dus perfect kon beaten als ze hakken aan deed of zo.’Misschien drie dagen of zo? Jij?’ Om eerlijk te zijn had hij het niet echt geteld, waarom zou hij ook uiteindelijk? I mean, hij zou hier nog lang genoeg zitten dus tja.

Dylan trok uitdagend zijn wenkbrauwen op. Dansen hm? Daar kon hij nog net wel wat van. Maar goed, met iets van drank in zijn lijf zou hij toch wat meer moed krijgen! ’Is goed voor mij. Zal ik het halen of?’ Stelde de jongen voor. Hij wilde gerust wel alleen gaan, maar als ze mee wilde was het des te beter. Stiekem liet hij haar niet graag alleen achter nu tho, het was te lang geleden. Het stootje in zijn zij had hem aan het lachen gebracht, en dit keer gebeurde het zonder een schokje. ’Please, natuurlijk dans ik. Bescherm je voeten wel tho, ik kan niet beloven hoe goed het word!’ Met wat geluk trapte hij niet op haar voeten, maar dat zouden ze straks wel gaan merken.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: So baby pull me closer.    

Terug naar boven Go down
 
So baby pull me closer.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Forest :: Fairytale Ball-
Ga naar: