FRUITMAND
CBOX
Let tonight be dreams made by ourselves. - Pagina 2
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Let tonight be dreams made by ourselves.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo dec 04, 2016 5:55 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Clarissa was benieuwd naar zijn familie. Zelf had ze geen familie, wel ooit gehad maar ze kon zich er niets meer van herinneren. Toen ze weer een mens was geworden hadden ze naar haar familie gezocht, maar er was niemand die zich was komen melden. De enige waren de schoolhoofden van Genosha, en die waren haar op komen halen. Geboeid luisterde ze dan ook naar Jensen toen hij begon te vertellen over zijn familie in Australië. Hij had twee zusjes, een vader die dokter was en een moeder die thuis op de boerderij werkte. Een kleine glimlach stond op haar gezicht, alleen de gedachte aan zoveel familie maakte haar al helemaal warm vanbinnen. Wat zou ze graag een familie hebben. Zusjes, ouders, tantes, ooms, nichten en neven. "Neem je me ooit mee naar Australië?" vroeg ze hem hoopvol. Ze wilde de wereld zien, ze wilde zien wat er aan de andere kant van de zee lag, iets waar ze het over hadden gehad tijdens hun eerste ontmoeting. Ze wilde alles ontdekken, ze wilde reizen.
De traditie met het paardrijden leek haar ook geweldig, maar ze schudde haar hoofd toen hij veronderstelde dat ze zeker niet kon rijden. "Ik heb nog nooit een paard in het echt gezien," zei ze terwijl haar mondhoek een beetje trok. Enkel op plaatjes. "Maar als jij het me leert kunnen we je traditie ook op Genosha houden!" Clarissa keek hem enthousiast aan, ze wilde het dolgraag leren.. al klonk het wel een beetje eng om bovenop een paard te zitten.

Haar grootste wens. Een moeilijke vraag omdat ze ook weer niet zolang een mens was dat ze echt de tijd had gehad om na te denken over een grote wens die ze had. En daarom besloot ze te zeggen wat ze op dit moment heel graag wilde. De grote kroonluchter had in het begin al meteen haar aandacht getrokken, dus zei ze dat ze daaronder wilde dansen met een knappe musketier die enkel oog voor haar had. Met een kleine glimlach nam ze nog snel een slokje van haar drinken, terwijl ze hem aankeek terwijl hij de menigte rondkeek op zoek naar een musketier. Clarissa grinnikte zachtjes terwijl ze hem aan bleef kijken. Hij had zijn ogen weer op haar gericht nu, en op de één of andere manier gaf het haar een vreemd onderbuikgevoel, waar ze niet al teveel aandacht aan besteedde trouwens. Hij zou daar wel voor kunnen zorgen. Clarissa nam het laatste slokje drinken en zette het lege bekertje neer op de tafel. "Ik heb nog nooit gedanst," zei ze met een kleine glimlach terwijl ze haar ogen wat afwendde, maar ondertussen voorzichtig zijn hand weer vastpakte.

Ɯнєη уσυя ѕσυƖ fιηɗѕ тнє ѕσυƖ
ιт ωαѕ ωαιтιηg fσя
Ɯнєη ѕσмєσηє ωαƖкѕ ιηтσ уσυя нєαят
тняσυgн αη σρєη ɗσσя
Ɯнєη уσυя нαηɗ fιηɗѕ тнє нαηɗ
ιт ωαѕ мєαηт тσ нσƖɗ
Ɗση'т Ɩєт gσ

Clarissa keek omhoog en zag de glinsterende kroonluchter boven haar hoofd. Met een brede glimlach keek ze terug naar Jensen. "Dit is zonder twijfel de beste avond van mijn leven," zei ze terwijl ze zijn hand weer losliet. Haar hazelbruine ogen glinsterden een beetje, ze had het duidelijk naar haar zin, ondanks dat het allemaal nieuw en lichtelijk beangstigend was. Er waren veel mensen hier, maar onder die mensen was Jensen en bij Jensen voelde ze zich veilig. Voorzichtig legde ze haar armen om zijn nek heen, waarbij de warme toppen van haar vingers deels tegen de huid in zijn nek aankwamen.
Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo dec 04, 2016 6:31 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hoe meer hij vertelde over vroeger hoe meer de herinneringen een houvast hielden in zijn hoofd. Hij wilde niet vergeten, hij wilde niet vergeten van waar hij kwam of hoe het was om iedere dag in de hitte te werken. Hij wilde niet vergeten hoe het was om zachtjes op een gitaar te tokkelen terwijl hij zijn zussen in slaap speelde, hij wilde hun blauwe ogen niet vergeten, zijn paarden, de natuur. Zijn mutatie was het enige dat hij daarbij hielp, hij kon naar huis gaan wanneer hij wilde, net als hij gedaan had net voor deze avond. Hij was naar huis gekeerd om zijn zussen om raad te vragen en om zijn kostuum op te halen. Geen docent zou hem daar van kunnen tegenhouden. En terwijl hij vertelde keek Clarissa hem aandachtig aan, was het alsof ze het voor haar ogen zag en dat deed hem zachtjes glimlachen. Ze ging zo intens op in de dingen die ze leerde, zag, hoorde dat het een genot was om haar te zien genieten van alles rondom haar heen. Bij haar vraag kwam een kleine glimlach op zijn lippen. ‘Als je dat wil kan ik je meenemen.’ Knikte hij instemmend. ‘Kunnen we op de veranda zitten en balletjes gooien voor de honden, de omgeving verkennen met de pickup, paardrijden door de velden …’ hij zweeg en keek opzij naar haar, zijn woorden leken bijna een sprookje op zich.

Net als hij had gedacht was hij er al vrij zeker van dat Clarissa nog nooit op een paard gezeten had, laat staan ermee rijden. Maar het ergste was dat ze nog nooit een paard van dichtbij had gezien, zijn wenkbrauwen kwamen meteen omhoog. ‘Daar moeten we dringend iets aan veranderen.’ Zei hij meteen vastberaden. Als ze morgen nuchter genoeg was zou hij haar naar de stallen mee nemen en een paard tonen. Onderhands had hij er al een aantal keer met Aiden gereden om de paarden te kijken. Hij was een grote dierenvriend, daar viel geen ontkennen aan. Toen ze vroeg op hij het kon leren en ze dan de traditie hier konden houden schudde hij zachtjes zijn hoofd. ‘Ik ga hier nieuwe tradities maken.’ Haalde hij zijn wenkbrauwen tweemaal op. ‘Maar ik wel het je wel leren. Ik heb mijn handen vol aan je Clary.’ Glimlachte hij onheilspellend. Maar hij vond het waanzinnig, haar alles te tonen, de blik op haar gezicht te zien toen ze iets ontdekte. Het maakte hen eerlijk ook wel sterker, Jensen had het gevoel alsof hij haar ergens niet meer kon missen, alsof ze een vaste waarde was geworden.

Zijn blik was even op de grote kroonluster blijven hangen, haar oog voor detail liet haar ook nooit in de steek. Ze konden dansen waar ze wilden maar daar was het nog altijd net een beetje specialer en daarin moest hij haar gelijk geven. Hij dronk zijn drankje leek en zette het bekertje op tafel alvorens hij zich weer tot haar richtte. Ook nog nooit gedanst. Ze wende haar blik af maar tegelijk vond ze voorzichtig zijn hand. Hij bracht zijn vrije hand naar boven en ondersteunde haar kin, draaide haar hoofd weer zijn kant op. ‘Je bent nooit te oud om het te leren.’ Stelde hij haar gerust alvorens hij haar bij haar hand richting de kroonluster leidde. Ze vonden hun plekje, er knal onder, alsof het gereserveerd was. Er begon een liedje te spelen en Jensen trok haar voorzichtig een stukje dichter, zijn ene hand strengelde zich door het hare terwijl hij zijn ander tegen haar zij liet rusten. Ze waren nog niet echt gaan dansen of ze zei al hoe perfect haar avond was. ‘Hij kan enkel maar beter worden Clarissa.’ Sprak hij haar naam voluit, terwijl hij haar met die diepgaande blik van hem aan keek. Toen ze haar vingers van de zijne losmaakten gleden zijn vingertoppen langs haar arm naar haar schouder en haar zij. Ze legde haar armen rond zijn nek, glimlachen kon hij niet echt omdat hij veel te diep zat in het moment. Enkel die intense blik terwijl hij haar nog steeds met die delicate voorzichtigheid behandelde. Hij liet zijn voorhoofd tegen het hare rusten. ‘Sluit je ogen,’ Prevelde hij. Ondanks dat ze zo opging in het moment voelde hij nog steeds dat beetje spanning omdat ze schrik had dat het dansen verkeerd zou aflopen. ‘Laat gewoon los, volg de bewegingen, voel het ritme, ik ga nergens heen.’ fluisterde hij tegen haar oor. Er knapte iets bij Jensen, haar zo dichtbij te hebben, het voelde bijna als impulsiviteit, Clary deed dingen met hem, goede dingen …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo dec 04, 2016 8:21 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Een brede glimlach verscheen op haar gezicht toen hij zei dat hij haar mee wilde nemen naar Australië. Haar stralend witte tanden waren een duidelijk signaal van blijheid en enthousiasme op dit moment. Het klonk net als een sprookje. Op de veranda zitten.. balletjes gooien met de honden.. de omgeving verkennen met een pickup.. paardrijden door de velden.. Het was bijna te mooi om waard te zijn, maar dat was deze hele avond eigenlijk ook al. Clarissa had niet gedacht dat het leven zo mooi kon zijn, maar hij liet dat haar inzien.
Ze grinnikte zachtjes toen hij zei dat ze daar dringend iets aan moesten veranderen. Dat klonk als een goed idee, want ze was stiekem wel heel erg benieuwd naar paarden. De kans was groot dat ze echt zo'n paardenmeisje geweest zou zijn als ze normaal was opgegroeid.. maar dat was ze niet en daarom zou dat iets zijn wat ze nooit zelf zou beseffen. Misschien later, wanneer Jensen haar zou leren hoe ze met die ijdele dieren om moest gaan, dat ze daar alsnog achter kon komen. Hij wilde nieuwe tradities maken op dit eiland, maar hij wilde haar wel leren hoe ze moest rijden. "Dan kunnen we onze eigen tradities bedenken," zei ze vervolgens. Ze keek hem vanonder haar wimpers aan toen hij nog zei dat hij zijn handen aan haar vol had, met een kleine glimlach rond haar lippen.

Terwijl ze zijn hand voorzichtig vast had gepakt, voelde ze hoe zijn andere hand lichtjes onder haar kin steunde en haar hoofd optilde zodat ze in zijn ogen keek. Voor de verandering was haar hele lichaam op dat moment ontspannen, en ze wist niet hoe dat was gelukt in deze drukke omgeving. Maar het was Jensen, het was zijn zachte aanraking. Door haar dierlijke instinct leek ze al die kleine details versterkt te voelen. Haar voortanden waren een beetje te zien omdat haar lippen niet meer volledig op elkaar geperst zaten. Nog meer van die kleine details. Maar daar ging het leven om, om de kleine dingen. Je was nooit te oud om te leren. Na die woorden kwam het tweetal in beweging en liet de roodharige zich naar het midden van de dansvloer leiden. Recht onder de kroonluchter.
Clarissa voelde hoe hij haar een beetje dichter naar zich toetrok toen ze eenmaal onder de kroonluchter stonden, midden op de dansvloer. Zachtjes ademde ze de warme lucht uit die hij vast en zeker tegen zijn huid aan kon voelen kriebelen, omdat haar adem warmer was dan die van de gemiddelde persoon en het laat op de dag was, dus de temperatuur buiten was ook wel wat lager. Haar mondhoek trok lichtjes omhoog toen hij zei dat het enkel nog maar beter zou worden. "Weet ik.." zei ze op een iet wat zachtere toon, omdat ze nu toch al zo dicht bij elkaar stonden dat het niet nodig was om harder te praten. Ze voelde hoe hij zijn armen op haar zij liet rusten zodra ze zijn hand had losgelaten en die van haar in zijn nek had gelegd.

De vage glimlach op haar gezicht was wat verdwenen en het enige wat ze deed was hem aankijken. Alsof ze in een soort trance zaten, voor heel eventjes leken alle andere mensen op het sprookjesbal niet eens meer te bestaan. De enige aanwezige in die trance waren de ogen van Jensen. Hij liet zijn voorhoofd tegen die van haar aan rusten en zei dat ze haar ogen moest sluiten. Kort keek ze hem nog aan vanonder haar wimpers, waarna ze het dan ook werkelijk deed. Alle kleine details leken nu nog meer op te vallen. Haar hart klopte wat sneller dan normaal, maar niet omdat ze bang was voor alle mensen die hier aanwezig waren, maar juist om die ene persoon die zo dicht bij haar stond. En ze was niet bang, nee, ze zou niets liever willen op dit moment. Haar ogen sluiten hielp inderdaad, want automatisch ging ze zich meer focussen op zijn ademhaling en stem. Ze bewoog de toppen van haar vingers een beetje, luisterde naar de woorden die hij in haar oor fluisterde en voelde hoe ze haar eigen warme adem uitblies. "Ik zou je ook niet de kans geven om ergens heen te gaan.." prevelde ze zachtjes terug.
Hij deed iets met haar, maar ze wist niet precies wat het was en hoe het kon. Maar ze voelde zich veilig bij hem.. meer dan veilig eigenlijk. Het was vreemd en tegelijkertijd zo fijn en vertrouwd.
Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo dec 04, 2016 8:58 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hij probeerde zich Clary voor te stellen bij zich thuis. Waar de hele familie Blackwood zwartharig was en gegarandeerd vier tinten bruiner was dan haar, ze zou zo opvallen. Om haar tussen een kudde paarden te zien wandelen, met haar rode haar, hij zou haar er zo van tussen kunnen plukken. Maar het was vooral de dingen die hij haar zou kunnen tonen die hem het meest verwarmde, haar tonen hoe ze met de paarden om moest gaan hoe ze over een verlaten veld zouden kunnen crossen in de oude pick up waarin hij had leren rijden. De bomen tonen waar hij als kind was in geklommen om het dan gegarandeerd nog eens te proberen. Haar voorstellen aan zijn ouders, aan zijn zussen die haar dan gegarandeerd zouden uitvragen op een plekje waar Jensen ze niet zou kunnen horen. En aan de glimlach op Clary haar lippen te zien was ze daar even nieuwsgierig en enthousiast naar. Wat hij niet allemaal zou kunnen doen voor haar, letterlijk, hij kon haar de wereld tonen. Ze konden hier nu weg teleporteren en onder een gigantische waterval staan, hij kon haar naar de kleine kanaaltjes in Venetië brengen, hij kon haar alles tonen. Dus was het misschien voorbestemd dat ze elkaar tegen het lijf zouden komen, zij die niets kende en veel wilde zien en hij die haar alle kennis kon geven en plaatsen kon laten zien.

Ze keek hem vanonder haar donkere wimpers aan, die bruine ogen die afsloten wat haar woorden hadden gezegd. Ja, hij wilde hier nieuwe tradities maken, hij kwam er niet meteen op eentje maar hij was zeker dat hij het hier een tweede thuis kon maken. De tradities zouden vast niet zo vol zijn als thuis maar hier ging het om de kleinere dingen. Een meisje meenemen naar een sprookjesbal, haar de tijd van haar leven geven. Zijn vriendschap met haar, of wat het ook mocht zijn, was ten teken van haar. Hij had haar leren kennen op een strand, waar ze naar de horizon had gestaard zonder er iets vanaf te weten. En nu stonden ze hier, te praten over tradities. En op zo’n momenten wist Jensen maar al te goed hoe snel de tijd ging, tijd waar hij invloed op had maar niet voor de hele wereld kon vertragen.

Ieder beetje oogcontact, iedere aanraking die ze maakten zorgde ervoor dat Jensen haar altijd een beetje meer en meer zag. Alsof ze vanuit het duister in het zonlicht kwam gestapt en hij haar voor de eerste keer echt zag. Hij stelde zich even kwetsbaar op als haar, daar sprak zijn zachte blik boekdelen van. Net als zijn aanraking onder haar kin, met die subtiele tederheid waarvan je bijna kon zeggen dat hij haar niet aanraakte. De kroonluster wierp een licht over hen heen en voor alleen dat moment kon Jensen naar haar kijken. Het gelach, het gepraat of gedans rondom hen heen vervaagde een beetje terwijl hij zo diep op ging in het moment, in haar bruine ogen. Hij voelde haar warme adem tegen zijn huid, haar zachte woorden. Zijn mondhoek trok een klein beetje naar boven. Goed. Zelf als er nu iets zou mis lopen, zelf dan zou het waarschijnlijk nog haar perfecte avond zijn. Toen ze haar armen rond zijn nek sloeg was er amper iets van afstand tussen hen in, hij voelde haar warmte en bijna zou hij geneigd zijn om de tijd stil te zetten zodat hij langer van dit moment kon genieten. Ze sloot haar ogen en bewoog haar vingertoppen kort tegen de achterkant van zijn nek waardoor hij ook kort zijn ogen sloot terwijl zijn lichaam het hare leidde op de dans. Hij voelde ieder beetje van de spanning uit haar lichaam lopen. Haar woorden zorgden ervoor dat hij zijn hoofd een beetje terug trok, zodat zijn voorhoofd weer tegen het hare ruste. Hij bracht zijn hand omhoog en omvatte haar hals, liet zijn duim langs haar wang glijden. ‘Ik zou je niet achter laten Clarissa.’ Beloofde hij haar liefdevol. Zijn ogen dwaalden af naar haar lippen, trok haar hoofd voorzichtig een beetje dichter en drukte de zijne ertegen. Het was geen lange kus maar Jensen voelde de elektriciteit ervan door heel zijn lichaam gaan. En in die kus reikte zijn hand naar achter en trok hij de haarspeld uit haar haren zodat ze los over haar schouders vielen en hij zijn vingers er kort door kon laten gaan. Hij trok zich amper twee centimeter terug, ademde uit tegen haar lippen en keek haar aan. ‘Misschien moet ik het traditie maken je onder iedere kroonluster te kussen, of iedere keer op dit liedje te dansen.’ Hij zweeg en streek een rode pluk van haar haren uit haar gezicht. ‘Perfect.’ Prevelde hij met een dromerige blik op haar. Zijn avond was al even perfect als de hare…
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo dec 04, 2016 9:57 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Het was een moment wat normaal alleen in sprookjes gebeurde. Alles was gewoon perfect, de kleine details klopte. Elk woord, elke ademhaling, elke aanraking, elke blik en elk ander geluid.. het paste precies in het totaalplaatje. Vanaf het moment dat ze haar armen om zijn nek had geslagen was haar hart sneller gaan kloppen, zeker omdat hij nu dus zo dichtbij stond. Ze voelde hoe hij de leiding had genomen tijdens het dansen, en ze genoot ervan. Hier, onder deze perfecte kroonluchter met de dappere musketier waar ze zojuist om had gevraagd. Er was niets wat haar gelukkiger kon maken op dit moment. Na haar woorden van zojuist voelde ze hoe hij zijn hoofd weer tegen de hare aan liet rusten. Zijn hand was nu afgedwaald naar haar hals en ze had haar ogen weer geopend om hem aan te kunnen kijken. Het was alsof ze kon voorspellen wat er ging gebeuren. Jensen zei dat hij haar niet zou achterlaten. Ze had ook niet anders van hem gedacht, want ze wist ondertussen dat ze hem met haar hele hart zou kunnen vertrouwen.
Zacht voelde ze zijn lippen tegen de hare. Het was alsof er een explosie van vlindertjes in haar onderbuik was. Zachtjes pakte ze zijn kraag beet met haar beide vingers. Ze voelde hoe zijn hand naar haar haren ging en de clip verwijderde, waardoor haar rode lokken naar beneden over haar schouders heen vielen. De kus duurde niet lang, maar dat maakte helemaal niets uit. Het moment was namelijk al perfect. Ze voelde zijn vingers door haar haren, iets waar ze stiekem wel van genoot. Elke aanraking van hem zorgde voor tintelingen onder haar huid. Jensen trok zich terug, niet dat de afstand tussen hen in daardoor veel minder werd, maar dat wilde ze ook helemaal niet. Clarissa opende haar ogen weer en verminderde de grip op zijn kraag wat. Een scheve glimlach verscheen op haar gezicht en zachtjes ademde ze weer uit. "Ik denk dat ik daar wel aan zou kunnen wennen.." fluisterde ze zachtjes. Ze waren gestopt met dansen, stonden nog steeds onder de kroonluchter, maar het boeide haar niet dat er eventueel mensen naar hen zouden kijken, want het enige waar haar hoofd nog maar aan kon denken was de persoon voor haar neus.

Sσ ησω ωє'νє fσυηɗ συя ωαу тσ fιηɗ єαcн σтнєя
Sσ ησω ǀ fσυηɗ му ωαу тσ уσυ
Ɲσ, тнєяє'ѕ ησ σηє єƖѕє'ѕ єуєѕ
Ƭнαт cσυƖɗ ѕєє ιηтσ мє

Zachtjes grinnikte ze weer, het was alsof ze met niets beters kon komen op dit moment, maar het was allemaal zo perfect dat het ook eigenlijk niets meer uitmaakte. Hun gezichten waren nog altijd zo dicht bij elkaar dat ze de verleiding niet kon weerstaan. Zachtjes drukte ze haar lippen weer tegen die van hem, dit keer zelf het initiatief nemende. Haar hand streek voorzichtig door zijn zwarte haren heen terwijl ze de ander in zijn nek hield. "Perfect is nog zwak uitgedrukt.." fluisterde ze zacht terwijl ze haar lippen genoeg van die van hem afhaalde om te kunnen praten. Vervolgens liet ze haar hand weer uit zijn haar glijden, op zijn schouder. Haar hoofd liet ze zachtjes tegen zijn borstkas rustten terwijl ze haar ogen opnieuw sloot.
Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma dec 05, 2016 8:05 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Had hij gedacht dat naar Genosha komen zijn leven zou veranderen … ja. Had hij gedacht vriendschappen te maken, dat al zeker. Maar dit, wat hij had met Clarissa, wat hij voelde met Clarissa was iets waar hij helemaal niet bij stil had gestaan. Het had hem zo subtiel bekropen, het was zo spontaan en natuurlijk ontstaan dat hij het eigenlijk pas echt besefte nu ze met haar armen rond zijn nek lag en zo dicht tegen hem aan stond terwijl hij haar bijna automatisch rond danste op het nummer. En zelf dat nummer leek bijna perfect voor hen uitgekozen. Niet dat hij zo’n goede danser was, naast zijn zussen leren dansen had hij nog nooit echt met een meisje gedanst, laat staan onder een kroonluster in deze magische omgeving. Maar toch wist zijn lichaam zich automatisch te kunnen bewegen terwijl hij naar haar keek alsof hij haar voor de eerste keer zag, alsof hij recht door haar heen kon kijken. In dat moment voelde alles zoveel sterker, voelde hij de druk van zijn eigen vingers tegen haar lichaam, haar vingertoppen tegen zijn hals. Zou hij dit op eender welk ander moment gedaan hebben, mee gaan in het gevoel? Nee, waarschijnlijk niet dus dit maakte het zoveel magischer, en was dat niet exact wat deze avond nodig had, een beetje magie.

En in dat gevoel, in dat beetje magie was het zo spontaan gebeurd dat hij het zelf amper kon bevatten. Alles vervaagde, alsof de tijd echt stil stond terwijl zijn lippen tegen de hare drukte. Hij voelde hoe haar vingers zijn kraag een beetje steviger vast nam terwijl hij de haarspelt uit haar haren trok omdat ze simpelweg nog mooier was met haar haren los. Daarnaast kon hij het niet weerstaan om zijn vingers erdoorheen te laten gaan. Ze zou wat te verwerken hebben als ze na dit alles terug zou keren naar haar kamer, net als hij dat waarschijnlijk ook zou doen.

Toen hij zich terug trok gleden zijn ogen open, keek hij in die sprankelde ogen van haar en kwam een kleine glimlach omhoog toen dat bij haar ook gebeurde. Haar woorden verbreedde die glimlach nog een klein beetje. Was dit haar eerste kus? Hij wist het niet maar als het zo was zou ze hem waarschijnlijk de rest van haar leven herinneren. Ja, hij zou hier ook wel aan kunnen wennen, in die ene kus had alles zich soort van in zijn lichaam ontvouwen. Hij had het nooit onderdrukt maar het was alsof hij de liefde nu echt voelde stromen, en het was voor haar, alleen maar voor haar. De omgeving was nog steeds wazig, zijn ogen bleven enkel maar op haar rusten en toen ze die paar centimeter terug overbrugde sloot hij zijn ogen weer in het moment. Zijn vingers streken over haar wang, omvatte haar gezicht zo voorzichtig en teder. Haar hand streek door zijn haar en toen ze zich miniem terug trok om zijn woorden tegen de spreken stemde hij zachtjes in. Ze liet haar hoofd tegen zijn borst rusten en heel langzaam danste hij terug op die laatste seconden van dat liedje. ‘Moet ik dit pak voor altijd dragen of neem je ook genoegen met de normale versie van mij?’ Vroeg hij met een kleine glimlach. Want ja, Jensen zou nog in staat zijn om geregeld de Musketier te spelen voor haar. Maar traditie zou het worden, voor zolang ze dat wilde zou hij haar onder iedere prachtige kroonluster dansen en kussen want dit was de plek waar het allemaal begon, op een sprookjesbal, in prachtige kleren, op een magisch moment. Realiteit lag net om de hoek en Jensen had geen zin om er terug heen te gaan…
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma dec 05, 2016 5:14 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Wie had ooit gedacht dat deze avond zo'n plotselinge wending zou krijgen? Het was allemaal onbewust geweest, waarschijnlijk omdat ze nog zo weinig ervaringen had, zeker op het gebied van de liefde. Natuurlijk had ze Logan gezoend, maar dat was onder de invloed van alcohol geweest. En omdat hij de eerste stap had gezet, waarschijnlijk zou de gedachte bij haarzelf niet eens opgekomen zijn op dat moment. Maar nu was het anders. Ze had nog maar zo weinig op dat ze zeker wist dat ze nog nuchter was, het was het moment geweest. En het voelde anders, het voelde meer echt. Al vanaf het moment dat ze hem had ontmoet op het strand was ze zich onbewust aan hem gaan hechten. Hij was één van de weinige personen die de tijd voor haar had genomen, die haar had geprobeerd te helpen.

Alleen was er ergens die angst, diep in haar achterhoofd was die ene gedachte. Ze had vrijwel alles van hem gezien, wist hoe zijn mutatie in elkaar stak en hij had haar nu zelfs verteld over zijn familie. Maar hij wist veel dingen niet over haar. Zelf wist ze niet veel dingen van zichzelf. Hij had haar nog nooit gezien op een moment dat ze veranderde. Op het moment dat ze haar menselijkheid verloor en het vurige beest binnenin haar naar buiten kwam zetten. Meestal gebeurde het als ze bang was of als er iets in haar hoofd getriggerd werd, tot nu toe was het alleen gebeurd tijdens een training hier op school. Maar stel je voor dat ze echt een keer zou veranderen.. ze was er niet zeker van of hij het dan nog steeds zo perfect zou vinden..

Ze voelde hoe zijn vingers over haar wang streken toen ze haar gezicht opnieuw dichter had gebracht en haar lippen weer op de zijne had gedrukt. Uiteindelijk trok ze haar hoofd weer een beetje terug om wat te kunnen zeggen, waarna ze deze voorzichtig tegen zijn borstkas aanlegde en haar ogen opnieuw sloot. Zachtjes danste ze zo nog op de laatste seconden van dit liedje, een liedje wat vanaf nu voor altijd een speciale betekenis voor haar zou hebben.

De magische sfeer was overweldigend. Zo erg dat ze bijna zou vergeten dat ze morgen weer in een klaslokaal zou zitten, met een pen tussen haar tanden en waarschijnlijk bijna met tranen in haar ogen wanneer ze niets meer snapte van haar wiskundewerk. Bijna zou ze vergeten dat ze deze jurk aan het eind van de avond weer op zou bergen, om morgen weer in normale kleding door de gangen te lopen. Bijna zou ze vergeten dat het maar een sprookjesbal was, georganiseerd door de feestcommissie, en geen echt bal.

ǀ cαη'т нєƖρ вυт Ɩσνє уσυ
Ɛνєη тнσυgн ǀ тяу ησт тσ
ǀ cαη'т нєƖρ вυт ωαηт уσυ
ǀ кησω тнαт ǀ'ɗ ɗιє ωιтнσυт уσυ

"Ik zal dat je niet aandoen," zei ze terwijl ze haar hoofd tegen zijn borstkas aan hield, haar armen om zijn nek geslagen had en haar ogen gesloten waren. Haar mondhoek trok automatisch weer een beetje omhoog. "De normale Jensen is goed genoeg voor mij.." mompelde ze op een wat zachtere toon terwijl ze haar hoofd weer recht hield zodat ze hem aan kon kijken. "Daarbij, ik ga echt niet altijd in dit soort jurken lopen, die zijn veel te brandbaar.." grijnsde ze terwijl ze kort naar de kroonluchter boven hun hoofd keek.

Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma dec 05, 2016 7:13 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hij had zijn zussen wijs gemaakt dat ze slechts een gewone vriendin was en hier stonden ze dan. Zij haar armen rond zijn nek terwijl hun lippen voor een kort moment samen smolten. Voor haar moest dit ongetwijfeld spannend zijn, ze moest waarschijnlijk een hoop vraagtekens hebben maar evenveel genot in het gevoel. Jensen was nooit een populaire jongen geweest op school maar daarbuiten had hij wel hier en daar eens een vriendinnetje gehad. Was dit echte liefde? Geen idee, het was aan hen om daar achter te komen. Jensen kon enkel zeggen dat ieder aspect van haar hem dichter naar haar toe trok. Dat hij haar nog beter wilde kennen en nog meer met haar wilde doen. Hij kon hier niet van terug keren en hij wilde het ook niet want de druk van haar lippen tegen de zijne was ongetwijfeld het beste gevoel dat hij had gehad sinds hij hier naar school ging. Hoe zou hij dat aan zijn zussen moeten uitleggen als hij nog eens terug ging om het pak terug te geven. Of erger, aan zijn kamergenoot, hij zou Clary niet op bergen zoals hij zijn laptop en andere elektronica een hele lange tijd had opgeborgen. Maar dat waren vragen voor morgen, nu waren ze hier en moest hij ieder detail van deze avond zo goed en kwaad mogelijke onthouden.

Ze liet haar hoofd tegen zijn borst zakken, wat behoorlijk hard moest aanvoelen met het soort van harnas dat hij droeg, maar het deerde haar duidelijk niet. Ze genoot, niet enkel genieten, ze zat waarschijnlijk in een hele andere wereld. Het zou een harde klap zijn als ze terug naar de realiteit zouden moeten maar ze zouden er iets uit mee genomen hebben. Ze zouden niet morgen wakker worden met het gevoel van een geweldige droom of een mooie herinnering, ongetwijfeld zouden ze elkaar terug vinden. Naar elkaar toe worden gezogen en eerlijk, Jensen keek ernaar uit om haar in het schoolgebouw tegen de komen, om haar dag net iets beter te maken en zo ook de zijne.

Het nummer eindigde en Jensen kwam terug tot stilstand, niet dat hij extreem hard had bewogen … meer een soort van heen en weer geschuifel op de muziek maar die kwam nu ten einde en maakte plaats voor een meer actiever nummer. Ze hield haar hoofd stevig tegen hem aan, zelf tijdens het praten, hij glimlachte zachtjes. ‘Het is niet dat ik er niet aan zou kunnen wennen maar het is niet echt toepasselijk in dit tijdperk.’ Zag je hem al door de gang lopen? In zijn musketierpak? Er zouden er wel een paar lachen en daar had hij zijn deel al van gehad toen hij jonger was. Toen ze zei dat ze de normale Jensen ook zo accepteren liet hij quasi opgelucht zijn adem ontsnappen en keek glimlachend op haar neer. Toen ze zei dat ze zelf niet in dit soort jurk zou rondlopen grinnikte hij zachtjes. ‘Gelijk wat je draagt, je bent perfect op je eigen manier.’ Hij hield de haarspeld van haar op en keek er een tel naar alvorens hij zijn aandacht weer op haar en de omgeving legde. ‘We kunnen maar beter eventjes plaats maken voor hen. Iedereen wil vast eens onder deze kroonluster dansen.’ Wees hij naar het prachtige ding. Het was meer om wat van de drukte weg te geraken die er was gekomen bij het nieuwe nummer. Hij leidde Clary aan haar hand naar de kant waar hij haar elegant eens onder zijn arm doordraaide alvorens hij glimlachend weer haar blik zocht. ‘Nog wensen die moeten volbracht worden?’ Vroeg hij haast ridderlijk. Nu ze de smaak te pakken had, kwamen er misschien nog meer wensen naar boven …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma dec 05, 2016 8:00 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Clarissa had vage vermoedens dat haar leven vanaf vandaag aardig zou gaan veranderen. Soms was ze een beetje eenzaam geweest op het eiland, maar ondanks dat had ze zich redelijk stand gehouden. Veel vrienden had ze niet, zeker niet als je keek naar mensen die hele squads hadden. De roodharige wist niet precies wat een squad betekende, maar ze dacht dat mensen zo hun grote vriendengroepen noemde. Oh ja. Ze zou hem nog moeten vertellen dat ze haar mobiel gesloopt had.. het ding op de grond gegooid en vervolgens in de fik gezet. Want het was haar niet gelukt om Instagram aan te maken, stomme mensen van die site toch ook. Blijkbaar was ze nog niet erkend tot een echt mens. Maar dat kwam later wel.

Ze kon het niet laten om zachtjes te grinniken toen ze zich voorstelde dat hij elke dag in dat pak rond zou lopen. Het was wel leuk, maar ze wist dat het leven niet altijd in de sprookjessfeer zou blijven. De realiteit was hard.. maar gelukkig konden ze op dit moment even verdrinken in het sprookje. Ze vond het werkelijk waar geweldig, om ook maar het kleine gevoel te hebben dat ze voor één avond een prinses was. Zeker omdat ze wist dat er een musketier was, een musketier die alleen maar oog had voor haar en met haar had gedanst onder de grote kroonluchter.

Voor het eerst voelde ze hoe ze bloosde, heel lichtjes maar hoor, bij zijn woorden dat ze perfect was op haar eigen manier. Als hij nog eventjes door zou gaan met het zeggen van dat soort lieve dingen, dan was haar gezicht straks nog net zo rood als haar haar. Hij had gelijk, misschien moesten ze wat ruimte maken voor andere mensen die onder de kroonluchter wilde dansen. Met een kleine glimlach op haar gezicht knikte ze en liet zich door hem leiden naar de zijkant van de dansvloer. Een zachte grinnik kwam uit haar mond toen hij haar onder zijn arm door draaide toen ze eenmaal aan de rand waren. "Ik denk niet dat ik nog veel wensen over hebt, je hebt ze allemaal al vervuld." Zo snel kon ze echt niet met een nieuwe wens komen, ze moest nog steeds verwerken dat hij die andere zojuist had vervuld. En hoe.

"Heb jij nog wensen?" vroeg ze vervolgens nieuwsgierig. Het moest niet zo zijn dat de hele avond alleen maar om haar draaide.. ze wilde hem ook een geweldige avond geven. Al had ze het vermoeden dat het tot zover best goed was gegaan. Afwachtend keek ze hem aan, of hij nog met een wens zou komen. En anders.. anders moest ze er nog maar eentje bedenken.. wat wel een moeilijke opgave was.
Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   za dec 10, 2016 11:26 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Het leek een beetje alsof je door een sprookjesboek bladerde. De ene pagina kwamen het meisje en de jongen aan en vroeg hij haar wat haar grootste wens was. Alsof ze helemaal niets van elkaar afwisten en de gevoelens dus net zo klein waren als de kans dat deze avond voor eeuwig kon door gaan. En dan was er die volgende pagina waarin de jongen haar mee nam naar de dansvloer, zij in een prachtige jurk en hij in een heldhaftig kostuum. Zelf als Jensen haar mee zou nemen naar de tijd waar Musketiers leefden dan noch zouden ze er beide op hun plaats zijn. En dan was er die kroonluster waar ze onder dansten en het al helemaal perfect maakte. Dat was een mooi sprookje, een magisch moment dan werd afgesloten door een korte kus waar ze waarschijnlijk nog dagen en weken over zou na dromen. En zo hoorde het te zijn. Jensen geloofde niet echt in sprookjes maar hij geloofde er wel in dat een gevoel even magisch kon zijn zoals je het zag in de sprookjesfilms en boeken. En eerlijk, zo voelde het ook. Het was alsof alles op zijn plaats terecht kwam van het moment dat hij voor haar kamerdeur had gestaan tot het moment dat hij haar hier kuste.

Gelukkig hoefde hij dit niet elke dag aan te trekken. Want hoe stoer en heldhaftig dit kostuum hem stond hij zou blij zijn als hij meer comfortabele kleren aan had. Hoe ze het in die tijd volhielden wist hij niet maar hij zou er waarschijnlijk niet echt aan kunnen wennen. Hij was nog nooit veel en lang terug gekeerd naar het verleden, al was hij wel altijd een beetje nieuwsgierig over hoe het leven er ging, hij durfde de tijdlijn niet verstoren. Dus hij moest het doen met dit, een avond in een kostuum wanen in het perfecte plaatje, met Clary. En dat zou waarschijnlijk nog meer voldoening geven dan gelijk welke tijdtrip hij ooit zou maken.

Hij leidde haar van de massa weg naar een rustig plaatsje aan de kant, waar hij haar onder zijn arm liet doordraaien en haar vroeg of ze nog meer wensen had voor deze magische avond. Hij grinnikte, keek een tel lang naar haar dromerige blik alvorens hij zijn ogen kort weer over de mensen liet gaan. ‘Dit zal je niet snel vergeten. Je eerste bal, met een musketier dan noch wel, en een kroonluster.’ Zijn blik gleed terug naar de kroonluster alvorens hij haar aan keek bij haar vraag. ‘Nee.’ Antwoorde hij meteen. Hij had geen wensen, hij had niet eens verwachtingen gehad. Het enige wat hij wilde doen was haar een mooie tijd geven en die had hij met schijn en glans kunnen bieden, zoveel was duidelijk. ‘Mijn doel was om jou een mooie avond te geven en tot zover gaat dat zeer goed.’ Verduidelijkte hij dan zijn directe antwoord. Hij wenste niets meer … dit was al meer dan perfect genoeg …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   za dec 17, 2016 9:55 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Het moest nog altijd een beetje bezinken bij haar, wat er zojuist allemaal wel niet was gebeurd. Eerder deze avond stond ze nog zenuwachtig in haar kamer, voor haar spiegel en op haar lip bijtend omdat ze bang was dat de jurk op de één of andere manier niet mooi genoeg zou zijn voor vanavond. Want het was haar eerste bal, sinds ze haar prom had gemist omdat ze nooit eerder op school had gezeten. En ergens was het niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de persoon die haar gevraagd had om samen met hem te komen. Ze wilde hem niet teleurstellen, hem voor gek zetten. Ze wist nog hoe ze iet wat treurig in de spiegel had gekeken, al rondjes draaiende, met een knagend gevoel in haar onderbuik.
En nu, nu stond ze hier eenmaal op het feest en alles had een totaal andere wending genomen. Het knagende gevoel dat ze niet genoeg was, was verdwenen. Het enige gevoel wat ze nog had in haar onderbuik was dat van geluk. Al haar zorgen waren voor niets geweest, want Jensen leek alles behalve teleurgesteld vanavond. En dat was het enige wat voor haar telde.

Ze hadden de dansvloer verlaten en hij had haar meegenomen naar een rustiger plekje. Inderdaad, de wensen die hij deze avond allemaal had vervuld zou ze niet snel vergeten. Nooit, waarschijnlijk, omdat het toch een grote indruk had gemaakt op haar. "Ik had mij geen mooier eerste bal in kunnen denken," zei ze iet wat zacht en met een voorzichtige glimlach. "En er was geen musketier geweest die het beter had kunnen doen dan jij."
Jensen leek geen wensen te hebben, want zijn wens was om haar een geweldige avond te geven. De roodharige voelde hoe haar wangen een beetje warm werden en richtte met een kleine glimlach haar ogen op de grond.
"Ik heb een geweldige avond wanneer jij dat ook hebt," zei ze toen terwijl ze hem weer aankeek. Het was een soort doorlopende cirkel geworden nu. Wanneer zij blij was, dan was hij blij, en wanneer hij blij was was zij blij. Een onschuldige glimlach verscheen op haar gezicht. "En.. ik heb nog geen vlammen gezien.." Wie dat gedacht, dat het hoogstwaarschijnlijk een vuur-vrije avond zou gaan worden.
Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo dec 25, 2016 12:07 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hoe hard hij ook zijn best deed om haar avond geweldig te maken, het ging bijna van zelf. Hij hoefde er amper moeite voor te doen, alles nam een natuurlijke koers en het was geweldig. Niet enkel haar avond zou hier meer tot recht komen. Niet enkel haar avond zou een sprookjesachtig einde hebben, ook de zijne. Ook de zijne, hij voelde zich zo op zijn gemak in het moment. Het was niet dat hij dit iedere maand deed, integendeel … zo’n bal was voor hem net zo nieuw als voor haar. Maar op een zekere manier ging het bijna automatisch. Op een zeker level ging het zo diep dat het gewoon verliep precies zoals iedereen er zou over willen dromen. Niet alle beginnende relaties waren sprookjesachtig maar de hare, en dus ook de zijne, was dat voor een keer wel. Hier zouden menig meisjes jaloers van worden en ergens was hij voldaan om dat te weten. Het was de ideale moment, het ideale nummer en het ideale gevoel die ervoor had gezorgd dat er geen aarzeling was bij hem. Maar al zeker dat er geen aarzeling was bij haar. Want dat was nog altijd net iets belangrijker … dat ze niet bang werd, of zich terug trok. Dus het kwam aan als een opluchting, een opluchting die zich verspreidde in een glimlach.

Toen ze aan de kant stonden en ze zei dat ze zich geen mooier bal kon voorstellen boog hij in een zeer beleefd gebaar, keek haar in de buiging van onder zijn wimpers aan en knipoogde. ‘Heel erg blij dat mijn missie is geslaagd.’ Zei hij in de buiging door. ‘Niet enkel voor jou trouwens.’ Vervolgde hij. Nee, ook voor hem was dit perfect. Hij kon het zich niet meer anders of beter voorstellen. Het was niet zoals hij het voor ogen had maar het was bijna even perfect. Je kon het nooit voorspellen, of sturen, tijd nam altijd zijn eigen koers. En deze had hen samen gebracht. Toen ze zei dat haar avond perfect was als de zijne dat was kroop zijn mondhoek terug naar boven. ‘Mijne is perfect.’ Knikte hij haar toe. En de vlammen … zelf als ze zouden komen zou ze zich het niet herinneren want hij zou het haar avond niet laten verpesten. Hij zou gewoon de tijd terug draaien en het voorkomen. Hij bracht zijn hand omhoog en streek zijn duim langs haar wang. ‘Je weet dat als het je teveel word je het enkel hoeft te zeggen. Maar,’ hij zweeg en schonk haar een haast vertederende glimlach. ‘Je hebt het precies allemaal goed onder controle.’ Ging hij verder op zijn eerder afgebroken zin. Het ging goed, dat zou het ook blijven, daar zou hij voor zorgen …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma jan 16, 2017 2:51 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Clarissa kon zich werkelijk geen mooier bal voorstellen dan deze. Hij was heel erg blij dat zijn missie geslaagd was, en niet alleen voor haar. De roodharige kon het niet laten om hem met een glimlach aan te kijken. En dan nog te bedenken dat ze had gedacht dat ze gewoon.. als vrienden zouden gaan? Enkel de gedachte zorgde al voor een kleine blos op haar wangen. Was dit het dan.. verliefd zijn op iemand? Ze zou het niet weten, dit was helemaal nieuw voor haar. Maar er was toch dat ene gevoel in haar onderbuik.. dat ene gevoel wat ze de hele tijd kreeg wanneer ze hem aankeek, wanneer ze zijn ademhaling tegen haar warme huid aan voelde, wanneer ze zijn hart hoorde kloppen. Ze voelde zich veilig bij hem, en dat had ze nog niet echt bij iemand gedaan, niet dat ze zich kon herinneren. Al die jaren als tijger was niet veilig geweest, daar had ze telkens moeten rennen voor gevaar en het was dan ook een gewoonte geworden om te rennen wanneer het moeilijk was. Maar bij hem hoefde ze niet te rennen.

Wanneer het teveel werd kon ze dat altijd zeggen, zo begon hij met praten, maar ze had het voor nu goed onder controle. Bij zijn glimlach kon ze niets anders doen dan zachtjes terug glimlachen.. iet wat opgelaten door dit alles misschien. "Ik denk dat het door jou komt," merkte ze vervolgens zachtjes op, terwijl ze hem nog altijd aan bleef kijken. Ze wist niet wat ze nu nog zou moeten zeggen, want het moment was gewoon te mooi om het te verpesten met woorden. Daarom ging ze iets op haar tenen staan, om opnieuw haar lippen zachtjes tegen die van hem aan te drukken. Want.. waarom niet? Wie weet zou morgen alles anders zijn. Wie weet was hij morgen wel op haar uitgekeken, wie weet wat morgen zou brengen. Je moest leven in het heden, genieten van nu, right?
Dress x Shoes x Hair clip
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   za jan 21, 2017 6:34 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Voor iemand die al heel haar leven … nouja, een dier was geweest, moest dit één van de dingen zijn waar ze over droomde. Ieder meisje droomde van een sprookjesbal, een ridder op het witte paard of een kus onder de sterren. Hij was dan wel niet de prins op het witte paard maar hij had haar alsnog de dingen kunnen geven waar ze van droomde. Als hij dit thuis aan zijn zussen zou moeten vertellen, hij kon zich zo inbeelden wat voor opgewondenheid die twee zouden hebben als ze hoorden hoe “ridderlijk” Jensen deze avond had afgesloten. Als grote broer was het hem dus gelukt om een voorbeeld te stellen voor zijn zussen. Het zou ook nooit zijn gedachten gekruist hebben om onrespectvol of in welke manier dan ook haar verkeerd te behandelen. Zo was hij nu eenmaal iets. Zou dit voor altijd zijn? Dat kon hij niet zeggen, wat hij wel kon zeggen was dat dit, deze verliefdheid of hoe je het ook kon noemen, een heel goed bracht in zijn lichaam. Het was geen onbekend gevoel maar het was wel al even geleden dat hij zich nog zo had gevoeld. En dat zorgde er natuurlijk voor dat de grijns rond zijn lippen niet was weg te slaan, net als de intensiteit in zijn ogen.

Ze had nog geen enkele keer een sein of iets laten vallen dat deze drukte haar teveel werd. Maar dat lag misschien aan het feit dat ze naar bijna niets anders keek dan naar hem. En het voelde goed, voor hem, om te weten dat hij een beetje haar baken was in het duister, dat hij haar erbovenop kon trekken door er enkel te zijn. Haar woorden bevestigde dat opnieuw. Zijn mondhoek kroop een beetje naar omhoog terwijl hij op haar neer keek, zijn in die prachtige jurk en hij in dat strakke musketeer pak. Hij begon het er wel warm in te krijgen, zou hij eerlijk toegeven. Ze ging op haar tippen staan en drukte haar lippen tegen de zijne. Zijn arm gleed om haar heen, rustte tegen haar onderrug terwijl hij haar dichter naar zich toe trok. Hij liet zichzelf gaan in het moment, hoe lang het duurde kon hij niet zeggen maar het was wel hun moment. Toen hij zich terug trok opende hij zijn ogen en keek haar met een kleine glimlach aan. ‘Wil je nog een drankje of ben je al in de wolken genoeg?’ Hij had in ieder geval niet nog een drankje nodig …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Let tonight be dreams made by ourselves.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Let tonight be dreams made by ourselves.
» I Know You Want To Go To Heaven But You're Human Tonight

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Forest :: Fairytale Ball-