FRUITMAND
CBOX
Let tonight be dreams made by ourselves.
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Let tonight be dreams made by ourselves.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Let tonight be dreams made by ourselves.   za sep 17, 2016 9:42 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Jensen was op zich een rustig persoon, hij was nu ook rustig. Maar tegelijk voelde hij zich zenuwachtig en misschien ergens wel een beetje onzeker. Veel evenementen had hij nooit meegemaakt vroeger dus dit sprookjesbal was één van de eerste … één van de eerste die hij zou doen met een meisje. Dus ja, hij had de regels overtreden en zichzelf huiswaarts geteleporteert om zusterlijk advies te krijgen en iets te vinden om aan te doen. Het zou zonde zijn als hij gewoon zou gaan terwijl er een soort van thema was. En thuis had hij wel nog iets liggen, iets waar zijn zussen hem beide graag mee hielpen. ‘Wie is het meisje?’ Vroeg zijn jongste zus nieuwsgierig. Jensen keek haar aan en keek dan glimlachend terug naar zijn eigen spiegelbeeld. Hij was altijd al een stiekeme fan geweest van de Musketeers, dat en zijn liefde voor paarden hadden ervoor gezorgd dat hij vaker eens over het land galoppeerde met een zwaard in zijn hand. ‘Ze is een vriendin.’ Antwoordde hij uiteindelijk. ‘Enkel een vriendin?’ ‘Ja zus, enkel een vriendin. Gesp dit riempje eens toe.’ Commandeerde hij haar terwijl hij zijn arm wat op hief zodat ze gemakkelijk bij het gespje kon. ‘Ga je achteraf even langs komen om ons erover te vertellen?’ Vroeg zijn jongste zus meteen actief. Jensen keek van Katherina naar Olivia en knikte dan zachtjes. ‘Ik mag hier helemaal niet zijn dus doe eventjes voor zodat ik op tijd terug ben.’ Knipoogde hij ze beide toe. Olivia, zijn jongste zus, stond met het zwaard door de kamer te dansen terwijl Katherina geduldig de gespjes vast maakte. ‘Klaar!’ Kondigde ze aan. Jensen keek naar zijn eigen spiegelbeeld en glimlachte zachtjes. ‘Zal het voldoende zijn?’ Vroeg hij voorzichtig. ‘Misschien moeten we hem nog een paard meegeven.’ Knikte Olivia grijnzend. ‘Je ziet er geweldig uit grote broer.’ Jensen grinnikte en nam snel afscheid van zijn zussen alvorens hij zich terug naar Genosha teleporteerde.

Hij probeerde niet te lang op dezelfde plaats te blijven want anders werd hij zenuwachtig en het laatste wat Clarissa nodig had was iemand die zenuwachtig zou zijn als ze dat zelf al zou zijn. Het was grappig om alle leerlingen te zien lopen, ridders, feeën, echte prinsessen, hij gaf zijn oren de kost terwijl hij de tijd langzaam aan doodde door overal een beetje rond te wandelen. Het zou vast geweldig worden, deze school had hem al zoveel meer laten zien en nu was het aan hem om dat te tonen aan Clarissa.

Het bal begon om acht dus rond acht stond hij voor de kamerdeur van Clarissa. Hij had geen flauw idee of ze kamergenoten had. Hij trok zijn kleren goed, legde zijn hand op de zwaardknop die door de schede rond zijn middel zat alvorens hij zijn hand ophief en aanklopte. Hij droeg handschoenen maar die ene deed hij algauw af uit beleefdheid. Hij hoopte dat dit voldoende was, hij wilde haar een avondje geven waar ze beide konden van genieten, als vrienden. Misschien zou hij nog andere vrienden tegen komen. Het was mooi meegenomen. Alleen komen was maar alleen dus hij was blij dat hij Clarissa zover had gekregen om mee te gaan. Hij leunde half tegen de deurpost aan terwijl hij wachtte op een reactie van haar. Wat zou ze dragen? Zou ze nog willen? Zijn zenuwen werden getemperd door de drang om haar iets van geruststelling te geven…
Tag/Clarissa - 568 words - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   za sep 17, 2016 10:45 am

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Vandaag was de grote avond. Jensen had haar meegevraagd naar het fairytale ball en uiteindelijk had ze licht twijfelend ingestemd. Clarissa was nog nooit naar zo'n evenement geweest, al had Logan haar er wel over verteld toen in het zwembad. Normaal gesproken zou ze een aantal jaar geleden al een prom gehad moeten hebben, maar die had ze dus ook gemist. En daarom was ze dus ook zo zenuwachtig als wat, gewoon omdat ze niet goed wist wat ze kon verwachten. Wat paniekerig was ze dan ook door haar kledingkast gegaan.. want ze moest een jurk hebben. De meeste dingen die ze daarin had leken haar niet geschikt.. totdat ze uiteindelijk iets had gevonden wat ze nog nooit aangetrokken had. Twijfelend had ze de jurk gepakt en het voor haar lichaam gehouden.. het moest dan maar. De jurk had ze op haar bed gelegd terwijl ze een paar schoentjes erbij had gezocht, die je toch niet zou zien omdat de jurk best lang leek. Bewust koos ze niet voor hakken, want anders zou ze waarschijnlijk halverwege de avond ergens met pijnlijke voeten zitten. Misschien zou ze dan niet eens aankomen bij het bal, ze zag het best wel gebeuren dat ze dan door haar enkel heen zou gaan. Voor de rest had ze de hele dag naar video's gekeken hoe mensen hun make-up deden.. en uiteindelijk had ze dan ook een resultaat waar ze wel blij mee was. Niet teveel.. maar wel genoeg om mee naar een bal te gaan. Haar rode haren had ze met een elegant vlinderclipje bij elkaar gebonden en toen was het toch echt tijd om die jurk aan te trekken. Maar eerst.. waar waren die schoentjes nu gebleven?

In een lichte vorm van paniek begon ze in haar kamer te zoeken. Kleding lag overal en nergens en binnen een no-time was het één grote chaos. Totdat ze een zachte brandgeur rook. Verbaasd hief ze haar hoofd, stootte deze nog bijna tegen haar bureau en zag opeens hoe haar huiswerk in de fik stond. Oh dear. Snel rende ze erheen en begon ze met het papiertje te wapperen, maar het leek enkel erger te worden. Daar ging haar wiskunde huiswerk. Dit soort ongelukjes gebeurden wel eens vaker.. voornamelijk als ze zenuwachtig was. Dan konden dingen in haar buurt nogal snel licht ontvlambaar worden. Na een paar minuten kreeg ze het uit, maar van haar huiswerk was enkel nog een zwarte prop papier over. Dat was een zorg voor later.. want het was een paar minuten voor acht. En als het goed was zou Jensen rond acht uur voor haar deur staan. In haar ooghoek zag ze opeens de ballerina's staan. Snel trok ze deze aan.. maar nu moest haar jurk nog.

Nerveus keek ze in de spiegel terwijl ze met haar hand over de gladde stof heen ging. De bovenkant van haar jurk was een mengeling van zwart en donkerpaars. Dan had ze een dun riempje om haar middel en daaronder begon het echte kleurverloop. Een mengeling van paars, roze en het leek zelfs een beetje geel liepen uiteindelijk over in het wit. De jurk was best lang en aan de achterkant lag er een gedeelte op de grond, maar dat gaf juist het elegante effect eraan. En net toen ze klaar was, hoorde ze hoe er aan haar deur geklopt werd. Kort beet ze op haar lip, alvorens ze zich omdraaide en naar de deur liep. Voorzichtig trok ze deze open, nog altijd zo nerveus als wat. "Hey," zei ze iet wat verlegen terwijl ze naar hem omhoog keek. Hij zag er werkelijk waar geweldig uit. Een kleine glimlach verscheen dan ook op haar gezicht. "Het ziet er echt uit alsof je net uit een sprookjesboek bent gewandeld!" zei ze enthousiast. Haar wangen werden een beetje rood toen ze merkte hoe enthousiast ze net was geweest en ze richtte kort haar blik weg. Een pluk rood haar schoof uit het clipje en viel een beetje voor haar oog. Zijdelings blies ze de pluk weer een beetje weg, om Jensen vervolgens met een kleine glimlach weer aan te kijken.

♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo sep 18, 2016 11:11 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Zo’n kostuum gaf je wel wat meer zelfzekerheid, het was alsof hij zo uit een goede Musketeer film was gestapt en klaar was om wat gerechtigheid de wereld in te sturen. Misschien was hij wel in tijd terug gekeerd om het beste van het beste te vinden voor dit kostuum, hij kon het namelijk wel doen. Hij had het helemaal intact gelaten na de laatste keer dat hij het had gedragen dus het had nog al zijn waarde. En daarmee liep hij naar de kamer van Clarissa, net alsof hij de real deal was. Zijn uitrusten maakte een zacht regelmatig geluid wat ervoor zorgde dat hij zichzelf een beetje kon gaan focussen. Hij had dit nog nooit gedaan en hij was ook helemaal niet zeker hoe deze avond zou aflopen. Gelukkig was hij het beschaafde volk en zou hij het zich grotendeels kunnen herinneren wat voor sommige anderen misschien niet het geval was. Maar hij hoopte ook nieuwe vrienden te kunnen maken en Clarissa een mooie tijd geven. Hij was benieuwd hoe zij gekleed zou gaan deze avond. Ze hadden niet veel afgesproken, enkel dat hij haar zou ophalen aan haar kamer, waar hij nu voor stond te wachten tot ze zou openen.

Het eerste wat hem op viel toen ze de deur opende was de licht verbrandde geur in de lucht, alsof iemand nog snel een vuurtje had gestookt. Hij zou er meteen bij fronsen als hij niet zozeer werd afgeleid door Clarissa zelf. Zijn ogen gleden over haar jurk en dat stond haar waanzinnig. Haar begroeting was verlegen en ietwat nerveus, dat stelde Jensen grotendeels gerust. Zorgde er ook voor dat hij zijn eigen zenuwachtige gedrag een beetje kon vergeten en zich zo meer op haar kon richtten.

Haar compliment voor hem deed Jensen kort naar zijn outfit kijken. ‘Dat is de bedoeling.’ Hij legde zijn hand op de zwaardknop, zijn andere op zijn onderrug en maakte een kleine buiging. ‘Mag ik zeggen hoe geweldig jij eruit ziet deze avond?’ Zei hij met een kort, bijna ridderlijke, blik over haar praktische jurk. ‘Je ziet er prachtig uit Clarissa.’ Bevestigde hij met een kleine knipoog. Hij trok kort zijn neus op, zijn blik gleed langs haar heen haar kamer in. ‘Heb je slechte gedachten voor vanavond verbrand of was je te nerveus dat het spontaan ging?’ Vroeg hij met een geruststellende glimlach. Hij wist dat ze het niet altijd onder controle had dus dat zou waarschijnlijk de geur verklaren. Maar hij vergat algauw dat alles en hield zijn handschoenvrije hand uitnodigend omhoog naar haar. ‘Ben je klaar om mee te gaan?’ Nodigde hij haar vriendelijk uit. Het was één stap, ze hoefde enkel haar hand in de zijne te leggen, geen schrik te hebben, hij zou haar vanavond niet alleen laten …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo sep 18, 2016 9:39 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Het zag er echt uit alsof hij net uit een sprookjesboek was gewandeld. Zelf wist ze niet helemaal zeker of haar jurk eraan voldeed.. maar het was de enige die in aanraking was gekomen om gedragen te worden naar een evenement als deze. Tevens had ze het nog nooit eerder gedragen.. want zoveel tijd in deze maatschappij had ze nou ook weer niet doorgebracht. Het zou dan ook haar eerste bal - feest in het algemeen - worden en dat had de ander wel geweten. Iet wat verlegen glimlachte ze toen de ander een ridderlijke buiging maakte en zei dat ze er geweldig uitzag vanavond. Daarna bevestigde hij het nog eens, met een knipoog die haar ergens wel gerust stelde. Hij vond het dus mooi, dat was ook belangrijk. Maar stel je voor dat ze er heel lelijk uit had gezien vanavond.. dan had hij haar ook de hele avond met tegenzin mee moeten slepen. Nee, gelukkig was dat niet het geval.

Een onschuldige glimlach verscheen op haar gezicht toen hij plots zijn neus wat ophaalde en naar de kamer achter haar keek. Helaas had hij al snel door wat er gebeurd was, maar elk persoon die de brandgeur herkende zou dat wel snappen als je wist wat haar mutaties waren. "Ehm.. dat laatste.." zei ze terwijl ze onschuldig haar schouders een beetje ophaalde. Ja, ze was zo nerveus geweest dat het gebeurd was zonder dat ze er zelf erg in had. "Ik denk dat ik morgen je hulp nodig heb bij mijn wiskundehuiswerk.." bracht ze toen heel subtiel terwijl ze hem aankeek en probeerde haar mondhoeken niet te ver naar boven te laten afdwalen. Haar huiswerk was letterlijk in vlammen opgegaan daarnet, zonder dat ze er zelf wat aan had kunnen doen! Jensen had ondertussen zijn hand naar haar uitgestoken, degene waar hij geen handschoen meer om had, en vroeg of ze klaar was om te gaan. Clarissa slikte een keer en haalde diep adem, waarna ze haar hand optilde en deze voorzichtig in zijn uitgestoken hand legde. "Ja," zei ze terwijl ze met een kleine glimlach naar hem omhoog keek en de deur achter haar sloot met haar andere hand. Ze vertrouwde hem, anders was het nooit zover gekomen dat hij hier nu voor haar kamer stond om haar mee te nemen naar één of ander bal waar heel veel andere mensen zouden zijn die ze niet kende. Clarissa had mensenmassa's een beetje ontweken sinds ze achterna was gejaagd door een half dorp een paar maanden geleden, toen ze nog een tijger was. En ergens was ze dan ook wel bang dat ze zou transformeren van angst voor alles daar. Maar Jensen was er, en ergens vertrouwde ze erop dat hij ervoor zou zorgen dat er niets zou gebeuren. De kans was dan ook klein dat hij zijn hand ergens deze avond nog terug ging krijgen..

♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo sep 25, 2016 7:58 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Moest hij zijn mutaties niet onder controle hebben dan had hij waarschijnlijk nu al alle hoeken van de wereld gezien of was hij ergens terug gekeerd in tijd zonder het te beseffen. Hij had geen idee wat erger was, plots verdwijnen en ergens ander terecht komen of je huiswerk in brand steken omdat je nerveus was. Clarissa had in ieder geval ergens haar mutatie niet onder controle gehad en dus iets aan gericht in de kamer wat niet hoorde. Deze school moest behoorlijk de verzekeringen hebben met al die mutanten. Al had hij nog nooit echt erge dingen gezien sinds hij hier was … maar ze moesten toch ergens de zware gevallen kwijt, waarom niet hier? Ze haalde zo onschuldig haar schouders op bij zijn woorden dat Jensen er spontaan om moest glimlachen. ‘Kan gebeuren.’ Haalde hij zelf ook zijn schouders op. Voor haar was dit praktisch een hele nieuwe wereld, ze had het recht om nerveus te zijn. Niet het recht om dingen in brand te steken maar hij begreep het. Al hoopte hij dat het nooit zou gebeuren in zijn bijzijn. Maar haar opmerking die volgde was wel goud waard. Hij lachte luidop en schudde grijnzend zijn hoofd. ‘Ik begrijp waarom je het in vlammen laat op gaan, ik bedoel, wiskunde,’ hij maakte zijn zin niet af maar het was wel klaar duidelijk. ‘Maar ik help je wel. Al ben ik ook niet echt een meesterbrein.’ Hij kon het wel, als hij wilde maar hij wilde niet afhankelijk worden van zijn mutaties als sommige anderen dat waren.

In ieder geval had het een beetje de spanning en zenuwen weg geduwd. Hij probeerde het allemaal zo luchtig mogelijk te houden, met een grapje enzo, zo zou ze zich sneller gespannen voelen. Hij wist dat de weg naar het bos voor haar misschien zenuwslopend zou zijn dus probeerde hij haar alle comfort te geven die ze nodig had. Want zou was hij wel, geen hele gentlemen maar hij probeerde het andere wel gemakkelijker te maken ondanks zijn eigen toestand. Dus toen ze bevestigde dat ze er klaar voor was en de deur achter zich sloot hield hij haar zijn arm voor zodat ze haar hand erom heen kon slaan. Als een echte Musketeer zou hij haar begeleiden, want dat was wat ze verdiende.

Hij wandelde met haar het gebouw uit, volgde het pad dat duidelijk weg wees richting het bos. ‘Is het de eerste keer dat je terug in zo’n grote groep terecht komt?’ Vroeg hij haar nieuwsgierig. Hij kon letterlijk tijd voor haar stilzetten als het teveel zou worden. Dat was voor hem altijd ademruimte als het even teveel was dat zou het zeker ook zijn voor haar. ‘Voor als het een geruststelling is, dit is even nieuw voor mij als het is voor jou. Misschien maken we wel wat vrienden.’ Hij klonk optimistisch en dat was een goed ding. Dat betekende dat hij er zin in had. En toen doemde dat bos op, met de versiering en al de pracht en praal. Eerlijk … zijn mond viel erbij open …
ooC: Sorry dat het zolang duurde. =/
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   wo sep 28, 2016 9:51 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Clarissa had er echt niet expres voor gekozen om haar wiskundehuiswerk in de fik te zetten. Het zou een smoes zijn waar haar leraar niet blij mee ging zijn, maar de roodharige wist niet dat het zo'n cliché was waar leerlingen altijd mee kwamen. Mijn hond heeft het opgegeten, mijn ouders hebben het weggegooid. Maar wat ze wel wist was dat ze het nu opnieuw moest maken, en zonder haar aantekeningen snapte ze er niets van. Gelukkig had Jensen haar subtiele hint begrepen. Hij leek de hele situatie nogal grappig te vinden, wat misschien maar beter was ook. Een scheve glimlach verscheen op haar gezicht toen hij begon over wiskunde, ze had echt een hekel aan dat vak, en met haar vast een hele hoop andere studenten. "Bedankt," zei ze wanneer Jensen meldde dat hij haar wel zou helpen morgen, dat was tenminste al een hele zorg minder. Nu was er nog de zorg dat ze naar het bal zou gaan, misschien was ze daar nog wel veel nerveuzer over dan over haar verbrande wiskundehuiswerk.

Jensen had zijn arm uitgestoken en die had ze aangenomen, het was maar de vraag of ze het nog durfde om hem los te laten vanavond. Wie weet raakte ze hem dan wel kwijt in de menigte en ze had werkelijk geen idee wat er dan zou gebeuren. Misschien zou ze in paniek raken, en dat was niet goed. Want dan gingen dingen spontaan in vlammen op. Samen met hem liep ze het gebouw uit, om vervolgens het bos in te trekken. Er was een heel pad gemarkeerd met lichtjes die aangaven dat ze deze kant op moesten. Clarissa wist zeker dat ze nog nooit zoiets prachtigs had gezien, en keek dan ook haar ogen uit. Jensen vroeg of dit de eerste keer was dat ze weer terug in zo'n grote groep kwam. "Ja," zei ze terwijl ze kort naar hem omhoog keek, een iet wat geforceerde glimlach liet zien en vervolgens snel haar blik weer af liet dwalen. Ze was nerveus. De vorige keer hadden er mensen met fakkels en hooivorken gestaan die achter haar aan hadden gejaagd, logisch dat ze nu dan lichtelijk bang was voor grote menigten. "Ik hoop van wel," zei ze vervolgens toen hij zei dat ze misschien wel wat nieuwe vrienden konden maken, "niet dat ik ontevreden ben met jou als vriend," voegde ze er snel aan toe omdat ze anders misschien wel een beetje ondankbaar had geleken. Maar ze was hem juist dankbaar dat hij een avond als deze met haar door wilde brengen, met het meisje wat tot laatst niet eens wist hoe een mobieltje werkte. Het was voor hem ook allemaal nieuw, dat maakte haar ergens wel wat beter voelen. "Het is allemaal zo mooi," zei ze terwijl ze naar de versierde bomen keek en er weer een echte glimlach op haar gezicht verscheen. Zou een prom - die ze dus had gemist - er ook zo uit gezien hebben?
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo okt 02, 2016 10:21 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Ze bedankte hem omdat hij wilde helpen en zijn reactie was enkel flauw zijn hand ophalen, het stelde helemaal niets voor. Voor hem was tijd niet zo waardevol als het voor anderen kon zijn, hij had zeeën van tijd. Hij kon tijd stil zetten om er werk in te halen, hij kon van de ene kant van het eiland naar de andere kant geraken in loutere seconden. Dus haar helpen, daar tijd in steken was voor hem de kleinste moeite. Zelf als hij deze mutatie niet had gehad dan noch zou hij het graag voor haar doen. Ze was een vriendin en hij hielp haar graag. Hij kon zich niet voorstellen hoe het moest zijn om in een wereld te landen die je niet kende of waarin je alles weer moest leren. Afgewezen worden wilde je dan zeker niet dus had Jensen het nooit gedaan, het lag ook niet echt in zijn aard. En na zijn kamergenoot was Clarissa wel een stuk gemakkelijker om mee om te gaan.

Ze nam zijn arm aan en samen liepen ze naar buiten, richting het bos. Het was niet heel moeilijk te vinden, het hele pad werd keurig aangegeven. Jensen haastte zich niet, hij wandelde op een rustig tempo met Clary aan zijn arm. Grotendeels omdat hij niet wist op wat voor schoenen ze liep, het pad was namelijk niet zo effen als het eruit zag. Maar anderzijds zodat ze wat tijd om te verwerken wat ze zou doen. Soms keek hij eens opzij en zag hij de nerveuse blik in haar ogen, hij kon wedden dat hij haar hartslag voelde kloppen door haar hand dat om zijn arm lag geslagen. Bij zijn vraag, die hij eigenlijk niet hoefde te stellen om het antwoord te kennen, antwoordde ze daadwerkelijk naar zijn verwachting … ze was nog niet in een grote groep geweest. ‘Het komt goed.’ Stelde hij haar gerust, kneep kort eens in haar hand met zijn vrije hand en gaf haar een bemoedigende glimlach. Zijn kostuum maakte niet zo heel veel lawaai, waar hij ergens wel blij voor was. Haar opmerking over hun vriendschap deed hem zachtjes grinniken. ‘Ik ben vereerd dat te mogen horen.’ Zei hij op een belachelijk beleefd toontje, hij moest zich op zen minst ook een beetje musketeerachtig gedragen.

Toen ze aankwamen kon hij zijn verbazing niet onderdrukken. Hoeveel kennis over evenementen moest je hebben voor je dit ineen kon krijgen? ‘Wauw.’ Merkte hij stilletjes op terwijl zijn ogen over de studenten en de versiering gleden. Hij kon enkel maar instemmen met wat Clary zei, dit was prachtig. Hij bewonderde het voor een tijdje, tot hem te binnen viel dat hij daar niet alleen stond, dus richtte hij zich algauw weer op Clarissa. ‘Weet dat als het je teveel word, of je een momentje nodig hebt om het te verwerken je het enkel maar moet vragen. Ik kan ademruimte geven.’ Wees hij naar de omgeving. Hij kon de tijd stil zetten, dat gaf ademruimte. Hij liet zijn ene hand op zijn zwaardknop rusten en richtte zijn blik naar de tafels. ‘Maar, kan ik je iets aanbieden om te drinken?’ Vroeg hij haar vervolgens beleefd, hij kon het wel gebruiken, een toost op een mooie avond… hoopte hij …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma nov 07, 2016 9:50 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Hij deed overduidelijk zijn best om haar op haar gemak te stellen. Nieuwe dingen waren altijd spannend voor haar, ze wist niet hoe dingen gingen en dat maakte haar soms redelijk onzeker. De roodharige was blij dat ze iemand had gevonden die het geduld op kon brengen om een vriendschap met haar op te bouwen. Veel mensen zouden erdoor afgeschrikt worden, niet eens de moeite nemen om haar te leren kennen.
Clarissa had haar arm door die van hem gehaakt, ergens gaf het een veilig gevoel. Ze glimlachte zachtjes toen hij zei dat hij zich vereerd voelde, hij gedroeg zich als een echte musketier.

Het bos zag er prachtig uit, een ander woord had ze er niet voor. Clarissa keek haar ogen uit, terwijl ze nog eens met woorden bevestigde hoe mooi ze het wel niet vond. De ander leek het met haar eens te zijn, en voor een moment keek ze haar ogen uit. Hoewel het er allemaal heel mooi uitzag, het had ook iets waar ze misschien een klein beetje bang van werd. Het was zoveel allemaal. De leerlingen, de grootsheid van het feest. Automatisch ging ze wat dichter bij Jensen staan, alsof hij het enige vertrouwde was op deze plaats. Eigenlijk was hij dat ook gewoon, want ze kende niet echt veel mensen op Genosha.
Bij zijn voorstel knikte ze, dat zou inderdaad heel handig zijn als het haar teveel zou worden. Nu ging het nog wel, maar de vraag was enkel hoe het zou gaan als ze eenmaal in de mensenmassa zou zitten. Nog altijd had ze nachtmerries van het moment dat er als tijger achter haar aan werd gejaagd door een half dorp, sinds dien hield ze niet meer van mensenmassa's. "Bedankt," zei ze terwijl ze kort zijn arm wat steviger vastpakte en kort slikte. Hij vroeg of ze iets wilde drinken. "Ja," zei ze terwijl er weer een glimlach op haar gezicht verscheen en ze naar hem omhoog keek. Een kleine twinkeling was opnieuw te zien in haar ogen, iets wat aangaf dat ze wel degelijk zin had in het sprookjesbal.
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   za nov 12, 2016 11:36 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hij was niet zo’n grote gentlemen als sommige anderen dan misschien konden zijn. Maar hij had altijd geleerd van zijn ouders om beleefd te zijn, respect te tonen, begaan te zijn. En dat was wat hij nu deed. Clarissa kwam in een wereld waar niets ook maar hetzelfde leek. Heel haar visie over alles rondom zich was veranderd, niets was nog hetzelfde voor haar. Het moest angstaanjagend zijn, om ergens terecht te komen waar je niets van wist. Hij herinnerde zich nog goed hun ontmoeting op het strand, hoe ze niets kende van mobiels en hij haar dat net zo geduldig had uitgelegd als hij alle dingen had uitgelegd aan haar. En Jensen had er nooit over geklaagd, wat hij eerlijk wel deed over zijn kamergenoot die na al die tijd nog steeds geen laptop in de buurt kon verdragen. En het maakte hen closer? Hij was begaan om haar welzijn, hij gaf om haar en wilde haar beschermen tegen alle dingen die ze niet kende in deze wereld. En dat was niets Musketeer gericht gezien, dat was puur Jensen.

Hij had eventjes tijd nodig om het in zich op te nemen, het bos. Hij kwam hier eerlijk gezegd niet zo vaak en zonder al deze versiering zou hij de plek waarschijnlijk gewoon voorbij lopen zonder er aandacht aan te schenken. Maar met al dit leken de bomen nog mooier, de grond nog mossiger. Alles paste als een puzzel in elkaar, de kleuren, de details, de verfijning van elk stukje versieren. Het was als echt binnen wandelen in een sprookje. Zijn blik gleed opzij naar Clarissa, hij keek naar haar verbaasde blik en glimlachte zachtjes om de verwondering in haar ogen. Ja, dit moest vast heel wat voorstellen in haar ogen. Al zeker omdat hij het bij Jensen ookal aan kwam als een hele verbazing.

Ze ging in automatisme een beetje dichter staan bij hem, klemde haar arm een beetje steviger om de zijne en hij glimlachte geruststellend, niet perse naar haar maar gewoon in het algemeen. Vandaar ook zijn voorstel om als het teveel was wat ademruimte te geven. Voor hem was het niet zo moeilijk, hij vroeg zich af wat zij ervan zou vinden als ze de enige twee waren die konden bewegen eens hij tijd zou stil zetten. Bij het voorstel voor een drankje knikte ze meteen instemmend. Hij keek haar eventjes in stilte aan voor hij glimlachend naar de tafel met drankjes keek en haar erheen leidde. Hij nam twee bekertjes, vulde ze en gaf er eentje aan Clarissa. ‘Ik denk dat hier alcohol in zit, dus ik beloof je plechtig veilig op je kamer terug te brengen.’ Hij knipoogde en hield zijn bekertje op. ‘Op een mooie avond.’ Wilde hij toosten …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo nov 13, 2016 4:49 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Clarissa moest toegeven dat ze voelde hoe alle spieren in haar lichaam zich wat meer aan begonnen te spannen zodra ze weer begonnen met lopen, dit keer de menigte mensen in om bij de tafeltjes voor het drinken te komen. Maar aan de andere kant voelde ze zich wel veilig bij Jensen, in haar achterhoofd wetende dat hij alles stil zou zetten als het fout ging met haar.

Eenmaal bij de tafeltjes met drankjes kon ze zeggen dat ze de eerste paar minuten in deze menigte had overleefd. Er was nog niets fout gegaan, nog niets was in de fik gevlogen en dat gaf haar misschien net het beetje zelfvertrouwen wat ze nodig had op dit moment om weer een beetje in haar comfort zone te komen. Vanuit haar ooghoek keek ze naar Jensen, die twee drankjes pakte en er vervolgens eentje aan haar overhandigde. Met een kleine glimlach keek ze hem aan toen hij zei dat er alcohol inzat. Maar hij beloofde haar bij deze plechtig om haar aan het eind van de avond terug te brengen naar haar kamer. "Je moet me uit de buurt houden van zwembaden," zei ze met een licht verlegen grijns terwijl ze hem aankeek. "Dat liep de vorige keer namelijk maar net goed af." Het grappige was dat Clarissa zelf niet kon zwemmen, enkel in haar tijgervorm kon ze dat. Dat was omdat ze het als een gewoonte had ontwikkeld toen ze jaren als tijger geleefd had, maar als mens zou ze het nog moeten leren. De vorige keer was ze dan ook maar net niet verzopen.

Clarissa hield haar bekertje omhoog en liet deze tegen die van hem aankomen. "Op een mooie avond," herhaalde ze zijn woorden waarna ze een kleine slok nam. Je proefde dat er alcohol in zat, maar waarschijnlijk nog niet echt zo heel veel. Gelukkig maar, want ze wilde niet meteen aan het begin van de avond al platliggen.
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   ma nov 14, 2016 11:47 am

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hij was alert, niet dat je het van zijn ontspannen blik kon lezen, maar hield alles, haar, meer in de gaten dan normaal omdat het zo druk was. Tijd en snelheid kunnen beheersen gaf je het voordeel dat je veel meer oog voor detail had. Aangezien hij alles veel sneller kon zien leken sommige bewegingen in slow motion te gaan. Net als het meisje met het lange lint in haar haren, ze draaide haar hoofd snel maar voor Jensen had het een tragere manier van kijken. Hij kon het lint haast dynamisch zien mee bewegingen met haar hoofd, trager, gedetailleerder. Hij kon gebeurtenissen niet voorspellen maar dankzij zijn mutatie kon hij er net iets eerder op inspelen dan een normaal persoon zou doen. Dus Clarissa was bijna volkomen veilig, hij zou het sneller zien, sneller stilzetten en als het echt nodig was zelf terug draaien. Ze had haar huiswerk al in brand gestoken op haar kamer, stel je voor wat ze hier in brand kon zetten als ze te zenuwachtig om iets werd. Hij probeerde er immers oprecht in te geloven dat zijn aanwezigheid haar zou gerust stellen en was het dan niet dan moesten het wel zijn woorden zijn. Hij zou haar niet laten overkomen, zoveel was zeker.

Met een drankje hoopte hij haar wat meer te laten ontspannen, dat deed het in ieder geval wel bij hem. Hij was nog nooit echt compleet dronken geweest maar hij wist dat een glaasje alcohol je meer losser kon maken. Of ze al alcohol had gedronken wist hij niet dus hij was wel voorzichtig. Misschien was één glas al genoeg voor haar om compleet van de kaart te gaan. Wat komisch en zorgwekkend zou zijn op hetzelfde moment. Hij overhandigde haar het glas en beloofde haar om haar veilig terug te brengen naar haar kamer. Haar opmerking deed gelijk zijn wenkbrauwen omhoog gaan. ‘Zwembaden? Waarom?’ Vroeg hij meteen nieuwsgierig. Toen ze hem er nog na zei hoe verkeerd dat was afgelopen kwam een kleine glimlach op zijn lippen. ‘Clarissa, dat zijn de dingen die je niet tegen mij mag zeggen, want nu wil ik details.’ Hij hield zijn hoofd schuin en glimlachte bijna lief, ja, hij wilde nu wel weten wat er verkeerd was gelopen de vorige keer.

Ze liet haar bekertje tegen het zijne aankomen en stemde in op een mooie avond. Hij bracht zijn bekertje naar omhoog en nam er twee slokjes van. Er waren betere dingen op de wereld dan punch maar het smaakte ook niet verkeerd. Niet dat hij zo’n hele grote kenner was maar goed. ‘Is dit ook nieuw voor jou?’ Wees hij naar het bekertje, doelend op het alcohol. Het was misschien een goed gegeven om te weten, wist hij meteen hoe voorzichtig hij moest zijn, niet dat hij zelf zo’n groter drinker was…
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   wo nov 16, 2016 11:40 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Clarissa ging niet goed samen met een combinatie van alcohol en zwembaden, dat was de vorige keer wel gebleken. De roodharige stond dan niet meer zo stevig op haar benen en het was maar één kleine misstap die je hoefde te maken voordat je in het water lag. Ergens was het dan ook geruststellend om zeker te weten dat je niet opnieuw in de buurt van water zou komen. Gewoon voor de zekerheid, dan zou ze haar jurk in ieder geval niet verpesten. Maar daar bleef het niet bij, want ze leek nu de nieuwsgierigheid van Jensen geprikkeld te hebben. Met een licht verlegen grijns had ze hem aangekeken, de vorige keer was het namelijk verkeerd afgelopen. Toen hij zei dat hij nu de details wilde en zijn hoofd wat kantelde om zijn woorden te benadrukken, moest ze kort grinniken. "Ik heb één keer eerder gedronken," zei ze terwijl ze naar haar drankje keek, best wel een sterk iets geloof ik.. mompelde ze met een lichte frons, proberende om het moment weer een beetje voor zich te halen. "En uiteindelijk viel ik in het zwembad, maar zwemmen is niet mijn beste punt." Alles behalve. Ze was toen bijna verdronken, maar ze wilde hem er niet ongerust mee maken.

Met een glimlach liet ze haar bekertje tegen die van hem aankomen. "Redelijk nieuw ja, één keertje eerder maar," gaf ze antwoord op zijn vraag terwijl ze haar eerste slokje nam en duidelijk proefde dat er alcohol in zat, al moest ze toegeven dat het minder sterk smaakte als de drank van Logan bij het zwembad toen, dit was veel lekkerder. "Heb jij ook nog nooit gedronken dan?" vroeg ze terwijl ze hem vragend aankeek en nog een slokje van haar drinken nam.
"Dus dit is hoe feestjes gaan," zei ze na een tijdje. Logan had haar namelijk verteld dat ze haar prom gemist had, op de middelbare school die Clary nooit had gedaan. "Ik ben blij dat ik samen met jou ben," zei ze terwijl ze hem een glimlach schonk. Want alleen had ze nooit gedurfd om hier te komen, en hij moest eens weten hoeveel het voor haar betekende. Haar eerste echte feestje.
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo nov 20, 2016 12:35 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hij had gedacht dat hij ergens in de avond last zou krijgen van het pak dat hij aan had maar het zat hem heel erg comfortabel. Zelf het feit dat hij een zwaard droeg maakte het niet moeilijk om Clarissa de juiste kant op te leiden. Het zat niet zou houterig en strak als een harnas, daarom dat hij precies voor dit had gekozen en niet voor het andere. Hij maakte in ieder geval al niet zoveel lawaai, en hij kon zichzelf nog steeds vrij bewegen. Hoe ze het deden in de oude tijden wist hij niet maar aan dit zou hij wel kunnen wennen. Hij was al vanzelf zelfzeker, maar dit gaf hem een kleine upgrade, alsof hij voor vannacht eventjes de wereld zou aankunnen en naar geen andere dingen zou moeten kijken dan naar Clarissa, die er geweldig prachtig uit zag in de jurk. Hij bewonderde haar niet constant, al zou hij het willen. Hij wist dat ze er misschien onzekerder door zou worden als hij zoveel complimenten gaf over haar voorkomen en dat zouden er door de avond heel wel behoorlijk wat kunnen zijn.

De verlegen glimlach, de zachtheid van haar woorden, gewoon de hele uitstraling aan haar maakte haar op een zekere manier schattig. Toen ze vertelde dat ze al één keer eerder had gedronken gleed zijn blik automatisch naar zijn drankje, hij glimlachte bij de herinnering van zijn eerste biertje. Maar toen ze verder ging kreeg zijn blik iets serieus, ze was in een zwembad gevallen. Zijn ogen hadden ergens iets bezorgd, hij kon de tijd terug draaien maar hij zou er de moeite niet voor doen. ‘Was je alleen?’ Vroeg hij zorgzaam. Nee, hij zou dit verhaal niet de avond laten verstikken maar hij wilde wel weten wie er op dat moment verantwoordelijk voor haar was geweest … niet dat hij iets zou gaan doen. Hij zou het alleen veel beter aanpakken moest hij dat moment de persoon zijn bij haar.

Toen ze hem antwoordde op zijn vraag knikte hij glimlachend. Dit was dus de tweede keer dat ze in aanraking kwam met alcohol, hij zou het in ieder geval beter aanpakken dan de eerste toen ze ermee in aanraking kwam. ‘Ik zal proberen om het een betere ervaring te maken dan de eerste keer.’ Knipoogde hij haar toe. Proberen … nee, het was zijn missie om haar een onvergetelijke avond te bezorgen. Al wilde ze misschien na een uurtje al weg, dat was dan maar zo, al moest hij tijd uren stil zetten, dan was dat maar zo … hij zou bijna alles doen, enkel en alleen om haar dat gevoel te geven dat ze op wolkjes zweefde. Toen ze de vraag terug stelde schudde hij meteen zijn hoofd. ‘Mijn eerste biertje was op mijn vijftien, op een familiefeest. Iedereen heeft grondig gelachen met mijn reactie erop, daarna heb ik een paar jaar gewacht, tot ik er klaar voor was,’ hij lachte en schudde zachtjes zijn hoofd. ‘Ik drink af en toe wel iets, niet zo vaak.’ Antwoordde hij dan zachtjes. Ze draaide zich een beetje naar het echte feest toe. ‘Soort van feestje ja, ingekleed in een thema.’ Knikte hij instemmend. Hoe verder de nacht zou vorderen hoe meer dit een echt feestje zou worden, zo ging het namelijk altijd. Toen ze weer naar hem op keek en zei dat ze blij was om het met hem te doen bracht hij kort zijn hand omhoog, veegde een pluk van haar rode haar achter haar oor. ‘Ik ben blij dat je blij bent. En aangezien we op een sprookjesbal zijn,’ hij zweeg even, na nog een slokje van het drankje. ‘wat is je grootste wens Clary? Hoe ziet jouw sprookjesavond eruit?’ En hij vroeg het met een glimlach, geen brede glimlachte, een zachte bijna liefdevolle glimlach. Eens kijken of hij dromen zou kunnen verwezenlijken …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Clarissa Mendoza
avatar

Aantal berichten : 145

Mutant Profile
Alias: Tigris
Mutation: Shapeshifter, pyrokinesis
Crush: When your hand finds the hand it was meant to hold.. don't let go

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   zo nov 20, 2016 3:52 pm

tag: jensen
all I wanna do is be
touched.
Ze wist met zekerheid te zeggen dat hij geen flauw idee had hoeveel dit alles voor haar betekende. Immers was ze niet de makkelijkste om mee om te gaan, veel dingen snapte ze niet goed en alles was nieuw voor haar waardoor het wel eens kon lijken op een last die je met je mee moest slepen. Van tevoren had ze zich dan ook wel zorgen gemaakt, ze wilde zijn avond niet verpesten door een last te zijn voor hem. Wie weet had hij haar enkel gevraagd uit beleefdheid.. maar had hij gehoopt dat ze nee zou zeggen. Het waren dat soort gedachtes die haar onzeker maakte, maar vanaf het moment dat hij voor haar deur had gestaan had ze er niet meer aan gedacht.
"Ik was met Logan," gaf ze antwoord op zijn vraag of ze alleen was geweest op die avond dat ze voor het eerst wat gedronken had. Het was allemaal een beetje.. apart gelopen als ze eerlijk moest zijn. Het leek haar maar beter om de details weg te laten op dit moment, bijvoorbeeld dat Logan haar heel onverwachts had gezoend op dat moment. Het moest de alcohol geweest zijn. Tenminste, dat hield ze zichzelf maar voor.

Een brede glimlach verscheen op haar gezicht toen hij haar verzekerde dat hij ging proberen om deze keer beter te maken dan de vorige. Terwijl ze een slokje van haar drankje nam luisterde ze geboeid naar zijn verhaal. Clary hield enorm van verhalen, misschien omdat ze er zelf maar weinig had om te vertellen. "Heb je veel familie?" vroeg ze vervolgens voorzichtig, niet goed wetende of hij dat wel wilde vertellen aan haar. Zelf had ze geen familie.. maar dat moest hij als het goed was al wel snappen. Niemand had naar haar gezocht vanaf het moment dat ze naar een tijger was veranderd, en ze hadden ook geen familie kunnen vinden toen ze in het ziekenhuis lag, vlak voordat de mensen van Genosha Island haar waren komen halen.
Clarissa had haar ogen voor een moment op het feest gericht, maar richtte haar blik weer terug op Jensen om hem te vertellen dat ze blij was dat ze samen met hem was gegaan. Haar mondhoek trok lichtjes omhoog toen hij zijn hand ophief en een pluk rood haar achter haar oor streek. Het veroorzaakte een soort onderbuikgevoel bij haar, maar wat het precies was kon ze niet met zekerheid zeggen.

Hij vroeg haar wat haar grootste wens was, hoe de perfecte sprookjesavond er uitzag in haar ogen. Voor een kort moment fronste ze een beetje, een duidelijke aantoning dat ze aan het denken was, en nam vervolgens nog een slokje van haar drankje. "Ik denk.." begon ze toen terwijl ze haar blik kort af liet dwalen naar de prachtige kroonluchter die in het middel van de open plaats hing. "Daaronder dansen met een knappe musketier die alleen oog voor mij heeft." Zacht glimlachend zocht ze zijn ogen weer, terwijl ze nog snel een slokje van haar drankje nam.
♥ spenny

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?

BerichtOnderwerp: Re: Let tonight be dreams made by ourselves.   di nov 29, 2016 7:41 pm

Jensen Blackwood

One for all and all for one
Hij was zo typisch het soort jongen met beleefde manieren en een grote verbeelding om de held te zijn ondanks dat hij dat lang niet was. Dus toen ze een vage omschrijving gaf van haar eerste keer drinken was hij een beetje beschermend geworden? De enige personen waar hij eigenlijk echt beschermend om was, waren zijn zussen. Maar Clarissa … wel, hij was misschien wel een beetje gehecht geworden aan haar, of in ieder geval aan het idee dat hij haar altijd uit de nood zou helpen. Logan … de naam zei hem niet meteen iets. Eerlijk, hij kende hier niet zoveel mensen. Hij ging niet naar sneaky bijeenkomsten of ruige feestjes. Hij zat niet in een band of groep en volgde al zijn lessen keuren dus nee, het soort typisch die haar alleen zouden laten bij een zwembad terwijl ze gedronken had kende hij niet. En aan haar blik te zien wilde ze er ook liever niet over praten, wat hij begreep en er dus niet meer verder op in ging.

Toen ze vroeg of hij veel familie had keek hij haar met een trost en ergens ook liefdevolle glimlach aan terwijl hij knikte. ‘Ik heb behoorlijk wat familie in Australië zitten.’ Knikte hij instemmend. Hij miste het, hij miste de warmte, het werk, het gegiechel van zijn zussen. ‘Ik heb twee jongere zussen, mijn vader is een dokter en men moeder werkte thuis op de boerderij. Langs mijn moeders kant is er wel behoorlijk de collectie tantes, nonkels, neven en nichten.’ Grinnikte hij zachtjes bij de gedachten aan zijn familie. Hij had ze ergens allemaal in gevaar gebracht, door een mutant te zijn, door het bekend te maken. Niet iedereen had hem daar tot heden toe mee aanvaard. ‘We hebben een grote familietraditie twee keer in het jaar. Als we het vee en de schapen moesten verhuizen voor de winter. Dan kwamen we allemaal samen, zadelden de paarden en waren we de hele dag weg.’ Hij zweeg en keek opzij naar Clarissa. ‘Jij kunt vast niet paard rijden?’ Gokte hij met een scheve glimlach opzij naar haar. Hij wist niet eens of ze een grote dierenliefhebber op zich was. Het was niet omdat ze kon transformeren naar een dier dat ze het ook nog eens leuk vond om bij dieren te zijn.

Ondertussen had hij de hele sfeer van het bal al zo goed als opgesnoven. Zijn ogen gingen in het rond, bewonderend alvorens ze dan terug naar haar gleden. Dus hij vroeg haar naar haar grootste wens. Ze moest vast iets echt heel graag willen, daarom niet enkel voor deze avond maar voor de rest van haar leven. Ze fronste haar wenkbrauwen en hij keek haar onderzoekend aan terwijl ze nadacht en nog een slokje nam van haar drankje. Uiteindelijk begon ze te praten en volgde hij haar blik naar de kroonluster. Haar woorden brachten een kleine glimlach op haar lippen. ‘Waar kan ik een musketier vinden die enkel maar oog heeft voor jou?’ Vroeg hij met een bedenkelijke blik het publiek rond. Uiteindelijk glimlachte hij en keek haar terug aan, met iets meer intensiteit. ‘Ik denk wel dat ik daarvoor kan zorgen.’ Beloofde hij haar terwijl hij de laatste beetje van zijn drankje naar achter kapte. ‘Hoe goed is je dansen Clarissa?’ Vroeg hij haar vervolgens. Hij kende de standaards dus hij zou haar wel kunnen leiden …
Tag/Clarissa - Outfit 1 2
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Let tonight be dreams made by ourselves.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Let tonight be dreams made by ourselves.
» I Know You Want To Go To Heaven But You're Human Tonight

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Forest :: Fairytale Ball-