FRUITMAND
CBOX
Fooling around with feelings - Pagina 2
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Fooling around with feelings

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
Judas Morlock
avatar

Aantal berichten : 199

Mutant Profile
Alias: Fallen Angel
Mutation: Wings, Corruption Manipulation, Negative emotion manipulation, Light immunity
Crush: Love is like a bullet in the brain.

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   di aug 16, 2016 12:47 pm

MONSTERS ARE REAL

THEY LIVE INSIDE US

De schade had al bij al nog minimaal kunnen blijven. Judas was namelijk in van plan geweest om Lorsie zichzelf nog slechter te laten voelen. Hij zou zelfs misschien bijna zijn weggegaan, als het niet lag aan de derde schakel die erbij kwam. Een jongen die duidelijk een zekere connectie had met Lorsie want de twee leken elkaar duidelijk te kennen. Dat maakten het er gewoon niet beter op. Het zwaard dat de andere bij zich droeg, zorgde er echt voor dat Judas het gevoel kreeg dat hij gewoon werd bedreigd door hem. Natuurlijk ging hij het daar niet meteen bij laten.

Nog steeds viel de regen uit de lucht en het leek niet te minderen. Verder was er buiten nog steeds niemand, dus niemand die tussen beide partijen zou kunnen komen als het uit de hand liep. Zo ver wilde Judas het zelf enkel ook niet laten komen. Zijn wapen waren vooral zijn woorden, eenmaal het fysiek werd kon hij sowieso niet veel aanrichten. Dan ging hij sowieso ten onder en dat wilde hij niet. Zolang dat hij kon uitdagen zonder dat er effectief iets gebeurden was hij blij en in uitdagen was hij nu eenmaal ook nog eens goed.

Lorise zei dat ze niet meer wilde spreken, maar hij had dat eerder ook niet gewild. De kerel moeide zich vervolgens alweer en zei hem dat het onderonsje gedaan was. Dat Judas moest oprotten, maar daar reageerde hij niet gelijk op. ‘En wat van daarnet hmm?’ vroeg hij gelijk aan Lorise. ‘Wanneer jij bleef aandringen en maar door bleef flirten? Je had me net zo goed alleen kunnen laten vanaf het éérst moment dat je door had dat je niet welkom was,’ zei hij tegen het meisje en daarbij had hij zijn vinger afkeurend naar haar toe gewezen. Judas keek weer naar de kerel die dat Charlie werd genoemd en even bekeek hij hem snel, maar vooral het zwaard. Was het zo maar toegelaten om rond te lopen met wapens op deze school? Wat veilig toch. ‘Charlie, klopt?’ vroeg hij even aan de andere.
Op een andere moment was hij dichterbij gekomen, maar hij was verstandig genoeg dat niet te doen. Judas was niet van plan om vol sneeën rond te lopen. ‘Als jij nu eens oprot, moet er al geen geweld bij komen. Dan kunnen wij dit als volwassenen afhandelen,’ het laatste was vooral weer tegen Lorise bedoeld en dan keek hij ook weer langs Charlie heen naar haar.

AND SOMETIMES, THEY WIN


_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   di aug 16, 2016 11:42 pm


I'm searching for something
I can't reach
Het verdriet dat door hij heen was gedaan het moment dat Judas haar verpakte was zo intens, het moest wel een mutatie zijn. Lorise was erg gevoelig maar zo snel in tranen uitbarsten? Het moest wel en ze wist het. Want twee tellen daarvoor voelde ze zich nog niet zo zwak. Ze kon er niks tegen doen, haar mutatie werkte niet op hem dus het enige waarmee ze zichzelf kon verdedigen was weg. En zonder dat, was ze enkel een meisje, gevangen tussen de armen van Judas. Ze kon pas weer een beetje normaal ademhalen vanaf het moment dat Judas werd weggeduwd. Een beetje, want dat het Charlie was had ze niet verwacht. Ze snapte het niet helemaal en het deed haar nog altijd zeer om hem te zien. Ze zag hem bijna nooit maar ze wist dat als ze hem weer eens had gezien, al was het maar heel even, dat haar gedachten op hol sloegen. Ze had hem geholpen die ene keer maar in haar gedachten haatte hij haar. Hij had dood kunnen zijn, en dat was haar schuld geweest.

Ze hoopte dat ze Judas kon overhalen om gewoon weg te gaan. Om hem te geven wat hij wilde. Charlie zei dat hij moest oprotten, en Lorise hoopte natuurlijk dat hij dat gewoon ging doen. Als zij in zijn schoenen stond dat wist ze het wel, met zo’n wapen was ze heel snel weg geweest. ‘En wat van daarnet hmm?’ begon Judas. Heel duidelijk tegen haar. Nee, hij moest gewoon weg. ‘Wanneer jij bleef aandringen en maar door bleef flirten? Je had me net zo goed alleen kunnen laten vanaf het éérst moment dat je door had dat je niet welkom was,’ zijn woorden maakten haar heel zenuwachtig en het maakte haar ergens heel ongemakkelijk omdat Charlie erbij stond. Judas had gelijk en Charlie stond haar te beschermen omdat ze zich zelf in de problemen had gewerkt. Great, het slechte beeld wat Charlie waarschijnlijk al had was er natuurlijk nog beter op geworden. Zijn woorden klonken zo aanvallend en door Judas zijn aanwezigheid kon ze door de druk niet toegeven aan haar fout. “Niet welkom? Je had me gewoon kunnen vragen of ik weg wilde gaan. Maar goed ik zal het niet meer doen! Niet na net” sprak ze en legde de nadruk op het laatste. Ze klonk een beetje boos en dat vond ze niet fijn voelen.

Ze begreep niet wat Judas nog van haar wilde. Als hij met rust gelaten wilde worden dan kon hij beter naar Charlie luisteren. Maar nee, hij kwam zelfs nog met meer praatjes om Charlie aan de kant te krijgen. Iets wat haar wel bang maakte. ‘Als jij nu eens oprot, moet er al geen geweld bij komen. Dan kunnen wij dit als volwassenen afhandelen,’ zei hij tegen Charlie. Lorise schrok wel meteen een beetje. Niet omdat ze bang van voor Judas, maar eerder om hoe Charlie daarop ging reageren. “Hoe afhandelen? Zoals je me net mentaal aan het martelen was?” zei ze en ze kreeg al tranen in haar ogen als ze eraan terug dacht, sowieso hield ze niet van ruzie. Dat kon ze niet lang volhouden zonder tranen in haar ogen te krijgen en bijna huilen. “Het spijt me Judas. Is dat wat je wilde horen?” zei ze uit wanhoop en ze kon alweer haar tranen wegvegen.

Judas // Charlie
outfit - paraplu
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   wo aug 17, 2016 11:45 am






we kept each other close but cautiously




Het zag er niet naar uit dat deze situatie zich vredevol zou oplossen. De jongen was uitermate koppig, maar dan kende hij Charlie nog niet. Die was koppig in het kwadraat. Hij was niet van plan om een stap achteruit te doen, niet bij deze knul. Die verdiende het wel eventjes om op zijn plek gezet te worden. Maar hij werd grotendeels genegeerd, hij bleef zich focussen op de zwakke schakel van het duo en dat was Lorise. Lafaard dat het was. ‘En wat van daarnet hmm?’ Vroeg hij, keek gewoon langs hem heen naar het meisje achter hem. ‘Wanneer jij bleef aandringen en maar door bleef flirten? Je had me net zo goed alleen kunnen laten vanaf het éérst moment dat je door had dat je niet welkom was,’ Vervolgde hij. Charlie voelde zijn hart even een tel overslaan. Dus dat was ze aan het doen. Al snel kreeg hij het weer onder controle tho. Het waren zijn zaken niet, ze was niet van hem, dus ze kon doen wat ze wou..

Judas had zijn vinger bestraffend naar haar uit gestoken. Charlie aarzelde geen seconde, gaf een welgemikte tik op de hand en duwde hem daarmee weer naar beneden. “Niet welkom? Je had me gewoon kunnen vragen of ik weg wilde gaan. Maar goed ik zal het niet meer doen! Niet na net” Klonk het weerwoord van Lorise. Stiekem was hij nu wel benieuwd naar wat er gebeurd was, maar dat zou hij later wel uitzoeken. Ondertussen had de jongen het lef gekregen om hem rechtstreeks aan te spreken. ‘Charlie, klopt?’ Vroeg hij. "Dat klopt, Judas", Bevestigde hij, legde nadruk op zijn naam. Teken van 'ik ken je'. ‘Als jij nu eens oprot, moet er al geen geweld bij komen. Dan kunnen wij dit als volwassenen afhandelen,’ Zei hij, waarbij hij weer naar Lorise keek.

“Hoe afhandelen? Zoals je me net mentaal aan het martelen was?” Zei ze, hij hoorde hoe breekbaar haar stem was. Ze moest hier weg en snel. “Het spijt me Judas. Is dat wat je wilde horen?” Vervolgde ze nog. De lichte irritatie die hij dit hele gesprek al voelde, laaide nu op en veranderde in woede. Beheerste woede. Gevaarlijke woede. "Laat ik het nog heel even duidelijk stellen", Zei hij, zijn stem uiterst koel en zakelijk. "Ik vroeg jou eerst om op te rotten, dus doe jij maar lekker", Zei hij, expres de meest kinderachtige reden gebruikend die hij zich kon bedenken. "En ik ga het niet nog een keer vragen", Zei hij scherp. Charlie bracht het zwaard in een heel soepele beweging naar omhoog, dwars tussen hen in. De scherpe kant was op de borst van Judas gericht, als hij één stap dichterbij zou zetten, zou het los door zijn shirt snijden. "Hop", Zei hij koeltjes, bracht de punt al iets dichter naar zijn schouder toe, als laatste motivatie.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Judas Morlock
avatar

Aantal berichten : 199

Mutant Profile
Alias: Fallen Angel
Mutation: Wings, Corruption Manipulation, Negative emotion manipulation, Light immunity
Crush: Love is like a bullet in the brain.

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   wo aug 17, 2016 7:01 pm

MONSTERS ARE REAL

THEY LIVE INSIDE US

De situatie was uit de hand gelopen. Dat hadden ze alle drie waarschijnlijk wel door. Het positieve was waarschijnlijk dat hij Lorise hierna niet snel ging zien. Ze liep vast veel liever in een grote boog om hem heen zoals iedereen dat deed. In plaats van het zwarte schaap te zijn dat wel op hem af kwam kon ze beter de kudden volgen. Dan had niemand problemen.

Zijn uitgestoken vinger werd meteen weg geklopt door Charlie en de Judas gaf hem even een geïrriteerde blik. Verder wilde hij wat zeggen, maar hij hield zijn mond. Overal commentaar op geven ging het alleen erger maken. Lorise daarin tegen zei hem dat hij gewoon had moeten zeggen dat ze weg moest gaan. ‘En natuurlijk had je dat gedaan,’ zei hij, maar het was duidelijk te horen aan Judas zijn stem dat hij daar niets van geloofde. ‘Je ging vast enkel harder proberen.’
Tegen Charlie persoonlijk beginnen en zeggen dat hij moest oprotten was zeker niet het slimste plan geweest dat Judas had gehad. Hij wilde hem gewoon weg, wat niet meer dan logisch was.

Wanneer het zwaard in zijn richting werd gestoken en net niet zijn borst raakten, hield Judas zijn handen naast zijn lichaam wat omhoog. Hij hoopte zo duidelijk te maken dat hij hier niet was om te vechten. Ga geen gevecht aan dat je niet kan winnen. Dat werd hem vroeger altijd verteld en hij heeft het ook enkele keren mogen ervaren. Het gevecht waar hij dan op dat moment in kon terecht komen, was er één die hij niet kon winnen. ‘Niet dat ik de regels uit men hoofd ken,’ begon Judas. Zijn handen liet hij niet zakken, maar hij zetten wel nog een stap naar achter om uit het directe bereik te zijn van het zwaard. ‘Maar ik ben vrij zeker dat wapens verboden zijn,’ zei Judas. Met zijn ogen gebaarde hij even naar het zwaard in Charlie zijn handen en haalde nadien even zijn schouders op.
Rustig zetten Judas nog enkele passen naar achter zonder zijn handen te laten zakken. ‘Denk er maar over na wie hier de zware straf zou krijgen als je besluit je zwaardje te gebruiken,’ ging Judas nog verder voor dat hij een salute beweging maakten door twee vingers tegen zijn hoofd te houden. Een kleine grijns stond op zijn gezicht en nog even richting hij een blik op Lorise om nog een knipoog te geven. Vervolgens draaide hij zijn rug naar de twee toe.

AND SOMETIMES, THEY WIN


_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   wo aug 17, 2016 9:00 pm


I'm searching for something
I can't reach
Het was nog steeds een zootje in haar hoofd en het ene moment wist ze haarzelf te herpakken en het andere moment stond ze weer met tranen in haar ogen. Verdriet was pijnlijk en met zijn woorden en mutatie had hij haar hartje wel geraakt. En dan met Charlie erbij, dat ging haar zeker beter doen voelen.. Ze wilde niet dat Charlie hem zou aanvallen maar ze voelde wel iets van woede naar Judas. Dat hij begon over het flirten deed haar even schrikken, wat ze met Charlie had gehad was over maar ze wilde toch liever dat hij dat niet had gehoord op een rare manier. Ze vloog meteen in de verdediging. Ze had niet moeten aandringen, dat was haar fout maar wat hij haar vervolgens aan had gedaan was ook niet terecht. Flirten was toch wat minder pijnlijk dan wat zij over haar heen had gekregen. ‘En natuurlijk had je dat gedaan,’  zei hij en ze bleef Judas met een frons aankijken. ‘Je ging vast enkel harder proberen.’ zei hij en ze zuchtte geïrriteerd. Was het nog nodig om daarop te reageren? Ze wist toch wel dat hij bleef volhouden dus ze liet het er maar bij. “Right..” zuchtte ze nog zachtjes als een soort nep overgave. Zij had het gedaan hij had zijn zin.

In alle verdriet en wanhoop bood ze haar excuses aan. Ze zou wel gek zijn als ze Judas nog een keer zou aanspreken. De uitdaging die ze eerder met hem aan wilde gaan was nu wel volledig uit haar gedachten. Gelukkig had ze Charlie voor haar staan, die het duidelijk ook geen goed idee vond als Judas het nog als volwassene met haar wilde afhandelen. Voor hetzelfde geld was hij ermee akkoord gegaan, dan had hij haar alleen gelaten met Judas en dan was het misschien veel slechter geëindigd. Daar was ze wel bang voor geweest. Want vanuit Charlie’s perspectief was dat ook niet raar geweest. Het zwaard van hem leek dit keer meer indruk te maken en zie hield even haar adem in. Het was duidelijk dat er geen tweede kans meer bestond. Logisch en beter dat Judas besloot om achteruit te stappen. Hij maakte een opmerking over de wapens van Charlie, waar hij wel een punt had maar Lorise had even geen bezwaar tegen het zwaard van Charlie wat er dus voor zorgde dat hij weg ging. Nog met een grijns en een knipoog was het eindelijk klaar en liep hij weg. De regen bleef door stromen en Lorise stond te trillen van de kou. Haar paraplu omhoog doen had geen nut meer want ze was toch al helemaal nat.

Daar stond ze dan, alleen met hem. Zij had zich in de nesten gewerkt en hij had haar geholpen. Ze zuchtte even opgelucht en keek een beetje schuldig naar Charlie. “Sorry en uhm, dankje” ze struikelde even over haar woorden. Dood nerveus keek ze naar beneden naar haar handen die friemelden met de mouwen van haar spijkerjasje en per ongeluk liet ze haar paraplu vallen. Ze pakte hem op en terwijl ze omhoog kwam keek ze op naar Charlie. “Je hielp me..? Waarom?” vroeg ze voorzichtig. Hij wist vast wat ze bedoelde, ze verdiende zijn hulp niet. Dit gaf haar misschien nog meer zenuwen dan de eerdere situatie. Ze vond het onverdraaglijk om in zijn ogen te kijken en te denken aan wat er was gebeurd, hij had een hekel aan haar, en zij was nog steeds niet over hem heen.

Judas // Charlie
outfit - paraplu
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   do aug 18, 2016 2:57 pm






we kept each other close but cautiously




De hele discussie tussen Lorise en Judas begon hem echt te irriteren. Hij had de knul gezegd op te rotten en hij stond hier nog steeds. Daar kon Charlie maar moeilijk mee dealen, hij was van het principe dat mensen naar hem moesten luisteren als hij iets zei of vroeg. Hij zag zichzelf echt als een autoritair figuur, dus als iemand ging protesteren, nam hij dat heel persoonlijk. Eerst had hij via een omweggetje geweigerd, al kreeg hij toen het idee om dat nog een keer rechtstreeks te doen ook. En hij pikte het niet langer. Hij tilde het zwaard op, met een handigheid die er alleen in kwam na jaren en jaren oefenen. Judas tilde zijn handen iets op en deed een stap achteruit. Een duidelijke tevredenheid was te voelen in zijn binnenste, maar zijn gezicht vertrok geen seconde.

‘Niet dat ik de regels uit men hoofd ken,’ Kon hij toch niet laten om nog te spreken. ‘Maar ik ben vrij zeker dat wapens verboden zijn,’ Vervolgde hij. Charlie moest nu toch wel moeite doen om niet te gaan lachen. Was de jongen serieus? "Ik weet niet of je het beseft, maar op dit eiland is iedereen gewapend", Merkte hij spottend op. ‘Denk er maar over na wie hier de zware straf zou krijgen als je besluit je zwaardje te gebruiken,’ Zei de jongen nog, waarna hij salueerde en zich uiteindelijk om draaide.

Charlie bleef hem nog een eindje na staren, stak uiteindelijk zijn zwaard tussen zijn riem en draaide zich toen om naar Lorise. Nu kwam de echte confrontatie, naar zijn gevoel. “Sorry en uhm, dankje” Bracht ze uit, waarna ze onhandig haar paraplu liet vallen. Ze raapte hem op en keek hem uiteindelijk weer aan. “Je hielp me..? Waarom?” Vroeg ze. Even bleef het stil. Hij zocht naar woorden, maar raakte er niet echt uit. "Het ligt nogal ingewikkeld", Sprak hij, tot zijn verbazing hoorde hij hoe zijn eigen stem de milde gouden toon had die hij altijd had als hij met Adelyn praatte, maar dan minder sterk. Kwam dit omdat hij voor nu ook Lorise's Guardian was? "Misschien moeten we dit binnen bespreken, als jij dat goed vind", Stelde hij voor, zou het ook wel begrijpen als ze niet wou dat hij op haar kamer zou binnen komen na alles wat er gebeurd was.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   do aug 18, 2016 4:13 pm


I'm searching for something
I can't reach
Nadat het zwaard van Charlie dichterbij was gekomen was het toch wel echt klaar geweest voor Judas. Ze wist niet hoe ze zichzelf had moet redden uit die situatie als Charlie niet was gekomen. En daarom was ze, ondanks haar verwarring omdat ze vond dat ze zijn hulp niet verdiende, toch wel heel dankbaar. Lorise had niks tegen hem gekund als er hij er niet ussen was gekomen. Haar mutatie’s werkten niet en aangezien Judas zelfs met Charlie ertussen nog geen gerechtigheid voelde had hij misschien nog veel ergere dingen kunnen doen. "Ik weet niet of je het beseft, maar op dit eiland is iedereen gewapend", had Charlie gezegd na de opmerking over zijn zwaard, dat was een nog beter punt. Ze vond wat hij haar had doen voelen al erg, ze wilde niet weten hoe het moest zijn als hij nog verder was gegaan. Het was namelijk wel duidelijk dat zijn mutatie’s met gevoel te maken hadden. En hij kon niet andere gevaarlijke aanvallen want anders zou hij dat wel tegen Charlie hebben gebruikt. Ze zag alleen toen hij zich had omgedraaid iets op zijn rug. Wat antwoord gaf op het mysterie van het riempje over zijn borst. Het leken wel.. Nee. Ze kon zich er niet goed op concentreren.

Want dat Judas weg liep was nog niet een enorme opluchting. Niet wanneer ze realiseerde dat ze alleen was met Charlie. Ze struikelde wat over haar woorden want ze wist niet echt goed welke houding ze moest aannemen en wat te zeggen. Er was een hoop tijd verstreken na wat er was gebeurd maar voor Lorise was die tijd nog niet volledig een heelproces geweest. Iets wat Charlie wel tegen haar gezegd om haar te troosten van haar verdriet om Roméo, en als ze dacht aan Roméo was dat waar geweest. Daar was ze wel overheen gekomen. Maar Charlie.. Ze kon nergens anders aan denken als ze in zijn ogen keek. Dit was niet de eerste dat ze hem had gesproken maar dat ging over iets heel anders. Ze had nog nooit met hem gesproken over alles, ze had zelfs nog nooit echt sorry gezegd. Misschien had de tussentijd wel goed gedaan voor hun beide, voor hem sowieso om te herstellen als ze er zo over nadacht en voor haar om haar verdriet te verwerken. Maar het maakte het er nog steeds niet makkelijker op. "Het ligt nogal ingewikkeld" zei hij en ze voelde zich al meteen iets meer op haar gemak bij het horen van de toon waarop hij prak. Het nam meteen een deel van haar zenuwen weg. "Misschien moeten we dit binnen bespreken, als jij dat goed vind" stelde hij voor. Ze knikte en dacht meteen even na. Ze wist niet meteen een andere plek te verzinnen dan haar kamer. Maar als hij dat niet wilde snapte ze dat ook wel, het leek haar ook niet heel fijn. Ze liep alvast naar de deur van het gebouw toe. Maargoed ze wilde het ook weer niet te awkward maken dus misschien was iets voostellen toch het beste. “We zouden naar mijn kamer kunnen? Arianna is ehm.. Ze is er niet” zei ze en het laatste iets zachter. Dat was iets waar ze ook liever niet over wilde praten. “Tenzij je iets beters weet?” vroeg ze dan maar voor de zekerheid, voorzichtig. Het kon goed dat hij misschien iets beter zou kunnen nadenken dan haar op dat moment.


outfit - paraplu
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   do aug 18, 2016 8:22 pm






we kept each other close but cautiously




Als Judas dacht dat hij zomaar met alles zou wegkomen hier, zou hij vast nog voor meerdere verrassingen komen te staan. Eigenlijk had hij geluk gehad dat hij zichzelf altijd heel erg goed kon beheersen. Hij zou niet aarzelen om het zwaard te gebruiken en de jongen ernstig te verwonden als het nodig was, maar zolang de situatie opgelost kon raken zonder geweld, zou hij er ook niet op terugvallen. Hij wist uit ervaring dat er wel genoeg mutanten waren hier die er net iets anders over dachten. Die hun mutatie gebruikten om mensen pijn te doen gewoon voor de lol. Judas, vond hij, was er zelf zo een. En dan had hij nog niet de meest gevaarlijke mutatie, al zou Lorise daar waarschijnlijk niet akkoord mee gaan. Hij wist nog altijd niet zeker wat de knul bij haar geflikt had, maar ze was er flink van onder de indruk.

Of dat kwam door zijn aanwezigheid. Ze hadden nog veel uit te praten, een gesprek dat ze beiden waarschijnlijk hadden ontlopen. Maar nu, nu was het anders. Zijn hart voelde anders, zijn hart voelde. Met een beetje zenuwen voor het gesprek dat er toch aan zat te komen, liep hij achter haar aan richting het schoolgebouw. “We zouden naar mijn kamer kunnen? Arianna is ehm.. Ze is er niet” Zei ze uit zichzelf. “Tenzij je iets beters weet?” Vroeg ze toen onzeker, maar hij schudde zijn hoofd. "Nee, jouw kamer is goed, dan kan je meteen iets droogs aan trekken", Stemde hij in. Zijn stem klonk nog steeds vreemd, door zijn mutatie. Betekende dat dat ze nog steeds zijn hulp nodig had? Hij vroeg zich ook af of ze zijn goudkleurige ogen zou kunnen zien, maar hij zou er beslist niet zomaar naar vragen. Dat zou best een beetje raar zijn.

De weg naar haar kamer kende hij bijna als zijn eigen broekzak, hij was er ook al zo vaak geweest. Eerst voor Adelyn, later voor Lorise.. Er hingen veel herinneringen in die kamer, zowel goeie als slechte, maar hij was ook wel het type om het verleden snel uit te schakelen. Een knopje omdraaien, als het ware. Eenmaal aangekomen bij de kamer volgde hij haar naar binnen, sloot de deur achter zich. Zelf was hij natuurlijk ook kletsnat. "Ik ga even dit shirt uitwringen", Kondigde hij aan, waarna hij de badkamer in liep. Hij deed zijn shirt uit, ging bewust met zijn rug half naar de deur gedraaid staan. Het grote, kartelige litteken dat dwars over zijn hart liep, was nog zo duidelijk zichtbaar tegen zijn bleke huid, hij wou haar er niet mee confronteren. Hij wrong het shirt zo goed en zo kwaad als het lukte uit boven het bad, trok het toen weer over zijn hoofd. Het had niet echt veel geholpen, maar alles was beter dan niks.

De jongen liep de kamer weer binnen, ging op de bank zitten en wachtte tot Lorise wat dichterbij was gekomen. "Mijn mutatie is veranderd", Meldde hij simpelweg, alsof het helemaal niks was. De impact van dit nieuws was echter groot, hij gaf haar een kort moment om er over na te denken. "Ik ben veranderd", Vervolgde hij, zijn stem klonk zachter en warmer dan hij ooit had gedaan. Charlie bracht zijn hand naar zijn hart. "Ik voel."
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   do aug 18, 2016 11:32 pm


I'm searching for something
I can't reach
Het was klaar met Judas, dat hoopte ze in ieder geval. Ze was toch wel wat banger van hem geworden na wat hij had gedaan. Maar Lorise had geen ruimte in haar gedachten om bang te zijn voor Judas, of hij nog wraak zou willen. De emotionele rollercoaster was nog niet over. Ze was blij dat Charlie haar niet negeerde en weg liep, ze moest sommige dingen uitgelegd krijgen. Naar binnen gaan was wel een goed idee. De regen had haar al helemaal doorweekt en koud gemaakt, om nog buiten te staan praten was onzin. Haar zenuwen waren wel wat minder vanaf het moment dat hij het tegen haar had. Ze had iets in de richting verwacht van de toon die hij tegen Judas had. Maar het was goed, het stelde haar een beetje gerust. Want ze was nog steeds nerveus en probeerde zoveel mogelijk oogcontact te vermijden. Haar kamer was de beste optie die ze kon verzinnen, ergens waar ze konden praten. Ze wist niet hoe het met Adelyn zat maar Arianna was en sowieso niet.

"Nee, jouw kamer is goed, dan kan je meteen iets droogs aan trekken" zei hij en ze knikte weer even. Lorise was niet heel spraakzaam, voor de verandering. Ze had zelfs de hele weg naar haar kamer niks gezegd. Het was niks voor haar om zo stil te zijn. Maargoed, het was ook niet echt het moment en de persoon om vrolijk aan te vertellen over de leuke dingen en over haar dag. De dag was nog niet heel lang bezig en het begin was al aardig klote geweest. Niet wat ze had verwacht. Op haar kamer liep ze maar meteen naar haar kast om daar wat droge kleren uit te pakken. "Ik ga even dit shirt uitwringen" zei Charlie en liep naar de badkamer. "Is goed" antwoordde ze. Dat gaf haar eventjes de kans om iets anders aan te trekken. Ze trok vlugjes haar natte kleren uit en trok voor het gemak een grote warme trui over haar hoofd. Voordat ze een broek aan deed ze eerst nog een paar warme sokken om haar voeten maar op dat moment kwam Charlie ook al weer binnen gewandeld. Lorise liet de broek maar even zitten, de sweater was toch wel lang genoeg. Charlie ging op de bank zitten en Lorise nam plaats tegenover hem op de rand van haar bed waar ze in kleermakerzit ging zitten met haar ogen op haar handen gericht. "Mijn mutatie is veranderd" was het eerste wat hij zei. Ze fronste even verward, kon dat? En wat betekende dat? Ze wist niet meteen op een verschil te komen waardoor hij haar had geholpen bij Judas. "Ik ben veranderd". Ze was er sprakeloos van en ze dacht er even goed over na. Ze haalde een hand door haar haren ze keek voor het eerst weer eens goed in zijn ogen. Niet dat ze daardoor op woorden kon komen. Het leek wel even alsof zijn ogen een soort van goud hadden. Lorise vond het prachtig en kon even niet meer dan er in staren. "Ik voel." sprak hij en zijn woorden brachten haar weer terug naar het moment. Haar hart had zo even stil gedaan dat ze nog net niet uit het niets bekende hoeveel ze van hem hield. Ze barstte nog net niet in huilen uit. Maar het begin was er, het was niet echt een verrassing dat de tranen opnieuw haar ogen vulden.

“Maar betekend dit..?”
begon ze maar maakte haar zin niet af. Nee, ze wilde nog niet teveel vragen. Het klonk niet alsof hij boos op haar was maar ze kon het nog niet uit haar hoofd krijgen. Ze keek weer terug naar haar handen en terwijl ze diep adem haalde veegde ze de eerste traan weg. “Je was er bijna niet meer” sprak ze en de breekbaarheid was goed te horen in haar stem. “Maar wat voel je dan, bij mij?” vroeg ze en slikte even. “Het spijt me zo erg Charlie” begon ze en dat was het moment waarop ze echt brak en ze haar handen langs haar gezicht haalde. Ze probeerde sterk te blijven maar het lukte haar echt niet. “Hoe kan je nu niet boos op me zijn? Ik kan mezelf niet eens vergeven voor wat er is gebeurd” zei ze vervolgens waarbij ze hem weer aankeek. Ze moest meer uitleg hebben.


trui
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   vr aug 19, 2016 12:14 pm






we kept each other close but cautiously




Onderweg naar binnen werd er niet gesproken, hij was ondertussen diep aan het nadenken over wat hij straks zou zeggen. Ze wist al redelijk wat over zijn mutatie, maar nog altijd verre van alles. Hij moest opletten met die informatie, het was een geheim waar in principe niemand achter mocht komen. Adelyn wist er van, maar dat was anders. Hij had ook helemaal geen toestemming om te praten over het bestaan van de stemmen in zijn hoofd, laat staan waar die vandaan kwamen. Dus alles wat hij straks zou zeggen, moest zorgvuldig worden afgewogen en goedgekeurd zijn door zijn opdrachtgevers zelf. Maar hij kon ook niet anders dan het vertellen, ze verdiende de waarheid. Ze verdiende dit gesprek.

Eenmaal hij op de bank zat en zij tegenover op het bed was gaan zitten, bleef het nog heel even stil. Hij haalde even diep adem, begon toen te vertellen. Met weinig woorden, maar dat was hoe hij was. Hij zei precies waar het op aan kwam. Het viel hem echter wel lastig om het zo uit te spreken. Het maakte de situatie wel weer een stuk ingewikkelder nu. Het ontlopen had hen beiden niet echt geholpen, maar er was wel zekerheid geweest. De zekerheid dat het nooit zou kunnen werken tussen hen. Die zekerheid viel nu weer weg, aangezien hij nu gewoon weer alle menselijke emoties kon voelen als hij dat wou.

Het was duidelijk dat ze de informatie probeerde te verwerken. “Maar betekend dit..?” Zei ze aarzelend, waarna ze weer op hield. Ze veegde een traan weg de over haar kaak liep. Charlie voelde hoe zijn eigen hart samen trok. “Je was er bijna niet meer” Zei ze toen, haar stem klonk heel breekbaar. De jongen slikte even, wist dat dit er aan had zitten komen, maar niet hoe hij er mee om moest gaan. “Maar wat voel je dan, bij mij?” Vroeg ze. “Het spijt me zo erg Charlie.. Hoe kan je nu niet boos op me zijn? Ik kan mezelf niet eens vergeven voor wat er is gebeurd” Bracht ze uit, ondertussen waren haar tranen blijven komen tot ze opnieuw zat te huilen.

Voor het eerst in een hele lange tijd wist hij zichzelf geen houding te geven. Het was zoveel makkelijker om zichzelf van steen te maken, alle emoties weg te duwen en gewoon professioneel en zakelijk met elke situatie dan ook om te gaan. Maar nu lukte het hem niet. "Waarom zou ik wel boos zijn?" Zei hij zachtjes, waarna hij op stond en naar het raam liep. Hij vond het moeilijk om er over te praten. "Ik ben degene die het mes door mijn hart stak, niet jij", Vervolgde hij, schudde kort met zijn hoofd. Zijn eigen zwakte toegeven viel hem zwaar. Hij draaide zich om, kruiste zijn armen voor zijn borst en leunde tegen de vensterbank aan. "Ik geef om je, nog steeds, en ik denk niet dat ik daar ooit mee ga ophouden", Zei hij, zijn ogen zochten haar blik. Ze stonden mild, warm, heel anders dan hoe hij anders zou kijken. Lorise doorbrak zijn ijzeren masker met zoveel gemak dat hij er bang van werd.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   di aug 23, 2016 12:53 am


I'm searching for something
I can't reach
Ze wist niet wat ze moest of kon zeggen, welke houding ze moest aannemen en wat ze kon verwachten. Ze had nog nooit echt in een benauwde situatie gezeten als ze met Charlie had. Haar hart had het er zwaar mee. Ze kon niet een dag bedenken in de periode ertussen waarop ze niet aan hem had gedacht. Haar eenzaamheid was verminderd door de tijd heen. In het begin had ze het zo moeilijk gehad, de nacht merries en het verdriet. Het was niet mee gevallen. Van een tijd op de wolken van geluk en vreugde als het ware gevallen in een put vol verdriet. De klap was hard aangekomen. Gelukkig waren er mensen die haar hadden opgevangen, proberen op te vrolijken en dat had zeker gewerkt. De steun van haar vrienden en de liefde die ze tussendoor had gekregen hadden haar er weer een beetje bovenop geholpen. Toch, ze kon wel lol hebben met vrienden of het bed in duiken met elke jongen die haar wel zag zitten, maar ze was nooit geheeld van haar gebroken hart en schuldgevoel bij Charlie. Het moment dat Adelyn huilend op hun kamer was gekomen om wat er gebeurd was stond vast geprint in haar gedachten. Ze had het niet zien aankomen, ze dacht dat hij het beter zou verwerken dan haar, want hij had al niet veel gevoelens. En hij leek zo sterk te zijn, zelfs met wat hem te wachten stond. Lorise had veel verdriet gehad, maar het was bij hem echt mis gegaan.

Ze ademde nog even rustig in en uit voordat hij op de bank kwam zitten. Charlie legde uit wat er was. Kort maar krachtig. Ze werd er een beetje door overvallen. Hij was veranderd, zijn mutatie maar daarom hijzelf ook, en zijn gevoelens. Ze had alleen nog zoveel vragen en ze kon er niet omheen draaien. Ze moest sorry zeggen want het was haar kans en ze had er eerder niet de moed voor gehad. En alweer in tranen zei ze wat Ze dacht dat hij boos zou zijn. Maar dat was hij niet, het tegenovergestelde. Geen kille stem, geen ijskoude blik. Toch was ze in tranen, ze verdiende het niet. "Waarom zou ik wel boos zijn?" vroeg hij. Ze veegde haar tranen weg zodat ze hem kon aankijken. Charlie had het er ook moeilijk mee en ze keek snikkend toe hoe hij naar het raam liep. "Ik ben degene die het mes door mijn hart stak, niet jij", zei hij en ze veegde haar tranen opnieuw weg terwijl er toch wel weer nieuwe kwamen. Lorise vond het nog steeds evenveel haar eigen schuld. "Ik geef om je, nog steeds, en ik denk niet dat ik daar ooit mee ga ophouden", zei hij en hij keek haar aan. Ze sloot even haar ogen, het voelde zo goed om dat te horen. Het liefste vloog ze hem aan om hem een knuffel te geven. Maar ze wilde rustig aan doen en ze ging het er niet bij laten dat zij niet schuldig was. Ook Lorise stond op en ging bij het raam staan. Dichterbij Charlie. Ze kon moeilijk haar ogen van de zijne houden met dat gouden iets met zijn ogen. Toch keek ze even naar buiten, dacht even na over wat ze ging zeggen. “Ik had beter moeten nadenken Charlie. Je was zo lief, en ik vond het zo fijn met jou..” begon ze en ze schoot nogmaals vol. Het voelde heel gek maar ze kon er niks aan doen dat haar mondkoeken iets omhoog trokken als ze eraan terug dacht. Zelfs met tranen in haar ogen. “Ik wilde je niet kwijt.” sprak ze er nog zachtjes achteraan en keek weer zijn kant op. Die ene keer was niet zomaar iets geweest. Hij was zoveel meer dan degene die haar had getroost op die dag. Wat tussen hun was gebeurd was niet zomaar geweest, het was zo veel meer. Daarom was alles voor hun beide heel lastig geweest. Maar wat toen onmogelijk was, kon alsnog werkelijkheid worden. Als Charlie dat zou willen.


trui
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   di aug 23, 2016 2:47 pm






we kept each other close but cautiously




Al vanaf de eerste dag was het onmogelijk geweest om niks te voelen bij Lorise. Hoewel ze toen haar mutatie had gebruikt, was hij achteraf blijven voelen. Hij vroeg zich af of het een bijwerking was van haar mutatie, of dat ze gewoon zo’n invloed had op hem. Zijn mutatie blokte dan wel de meeste emoties af, maar voelen was nooit onmogelijk geweest. Het was maar hoe sterk hij zich zelf kon verzetten tegen de dingen die op hem af kwamen. Bij haar was hij nooit sterk geweest. De dag dat hij haar gevonden had in het observatorium was daar het beste bewijs van. Bij elke andere persoon zou hij zich hebben om gedraaid, maar bij haar had hij dat niet gekund. Zo vaak had hij gehoopt dat hij voor haar kon zijn wat ze van hem verwachtte, maar het was simpelweg nooit mogelijk geweest.

Tot nu. Zijn veranderde mutatie, het feit dat hij normaal kon voelen, dat hij niet zou sterven als hij 25 was.. Wat eens zo onmogelijk was geweest, kon nu gewoon. Maar konden ze dat wel, na alles wat gebeurd was? Het was duidelijk dat ze met een enorm schuldgevoel zat, eentje dat hij niet zomaar weg kon toveren. Hij was ook helemaal geen held met woorden. Ze kwam bij hem staan, aan het raam, de plek waar alles de vorige keer zo was mis gelopen. “Ik had beter moeten nadenken Charlie. Je was zo lief, en ik vond het zo fijn met jou..” Sprak ze, een glimlach om haar lippen ondanks dat haar ogen vol tranen stonden. “Ik wilde je niet kwijt.” Zei ze zachtjes.

Charlie stapte wat dichter naar haar toe, legde wat aarzelend zijn hand langs haar kaak en veegde met zijn duim haar tranen weg. Met zijn andere hand nam hij de hare vast. "We hebben het allebei nogal verpest", Begon hij, glimlachte even om de waarheid van die woorden. "Onze mutaties hebben het ons niet makkelijk gemaakt", Vervolgde hij. Hij haalde zijn hand van haar gezicht en wees hen beide in een flauw gebaar even aan. "Maar hier staan we dan, nog steeds met diezelfde gevoelens..” Zei hij zachtjes, maar zelfzeker. Ja, hij voelde nog steeds hetzelfde voor haar als op die allereerste dag. "We zijn al zo ver gekomen. Ik zou het niet snappen als we nu zouden opgeven.”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   wo aug 24, 2016 1:55 am


I'm searching for something
I can't reach
Ze had nog nooit zoveel verdriet gehad om een persoon als ze bij Charlie had gehad. Hij was de eerste waarbij ze compleet verdwaalde als ze in zijn ogen keek. Zij was Cupid, hoorde alles op gebied van liefde te weten en te kennen. Ze had al zoveel minnaars en aanbidders gehad maar niemand had haar het gevoel gegeven dat hij deed. De pijn in haar hart tijdens het gesprek zei al genoeg. De pijn was er alleen om de herinneringen omdat het de vorige keer niet goed was afgelopen tussen, de vorige keren eigenlijk. Dat was omdat er wel liefde was, veel meer dan ze door hadden gehad, maar wel liefde op een pad dat zou eindigen bij een afgrond en alleen maar verdriet. Maar het was veranderd, en Charlie had het haar vast niet verteld als hij niet meer om haar gaf. Of juist wel, maar dat leek niet zo te zijn. Hij praatte met een warme stem en de blik in zijn ogen was zachter dan ze ooit bij hem had gezien.

Lorise sprak haar schuldgevoel uit waar ook een hoop tranen bij kwamen kijken. Ondanks dat ze tranen in haar ogen had kwam er een klein lachje op haar lippen als ze terug dacht aan alles wat ze hadden gedaan voordat het mis ging. Het was zo gek dat ze eerst die gedachten uit haar hoofd had proberen te krijgen, omdat ze dacht dat nooit meer terug te krijgen. Maar hij was ook de enige die haar weer kon troosten. Zijn aanraking om een traan weg te vegen gaf haar een warm gevoel. "We hebben het allebei nogal verpest", zei hij. Ja dat mocht zeker gezegd worden. Ze lachte even en het voelde zo vreemd. Ze keek even naar de hand die hij vast had en keek vervolgens weer omhoog naar hem. "Onze mutaties hebben het ons niet makkelijk gemaakt", zei hij en had gelijk. Dat had ook een grote rol gespeeld, de grootste in wat er mis was gegaan. Kort grinnikte ze even. Hij bracht het wel heel mooi namelijk. "Maar hier staan we dan, nog steeds met diezelfde gevoelens..” zei hij zachtjes en ze ging vanzelf al iets dichterbij hem staan. Hij moest eens weten wat die woorden met haar deden. "We zijn al zo ver gekomen. Ik zou het niet snappen als we nu zouden opgeven.” sprak hij.

Ze zette nog een stapje vooruit en legde haar ene hand op zijn schouder voor steun en de andere langs zijn kaak. Ze ging iets op haar tenen staan zodat ze groot genoeg was op een kusje op zijn lippen te drukken. “Ik wil niet opgeven” zei ze toen stopte en trok haarzelf tegen Charlie en legde haar hoofd tegen zijn borstkas. Ze had er al de hele tijd naar verlangd, ze had hem gemist. Ze ademde diep in en uit en sloot haar ogen. “Ik hou van je Charlie, heb ik je dat ooit al eens verteld?” vroeg ze. Ze liet hem weer wat los om hem aan te kijken en een glimlachje verscheen op haar gezicht. “En je ogen.. Ze zijn zo mooi” zei ze met een lachje. Ze herinnerde namelijk dat hij dat toen in de bibliotheek tegen haar had gezegd. “Dat goude? Hoort dat bij de verandering?” vroeg ze nieuwsgierig, want ze had het nog nooit eerder gezien. Ze leek zo wel weer langzaam op haarzelf te lijken met al haar vragen en praatjes. Gelukkig maar want dat betekende dat ze geen zenuwen meer had of verdrietige gevoelens.


trui
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Charlie Garroway
avatar

Aantal berichten : 512

Mutant Profile
Alias: Guardian
Mutation: Divine Judgement / Weapon Expert / Angelic Voice
Crush: Every breath I take is heavy with the thought of you

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   wo aug 24, 2016 11:36 am






we kept each other close but cautiously




Het was gek hoeveel dingen er op één ochtend konden veranderen. Eerst zijn mutatie, nu dit. Zijn band met Lorise, die naar zijn gevoel nu toch wel gered was. Het was puur toeval geweest dat hij haar had gevonden op het schoolplein, en dat zijn mutatie hem naar haar toe had gebracht. Of toch deels, het was nog altijd zijn beslissing geweest om tussen te springen.. Maar hoe kon hij ook niet. Er was nooit iets veranderd aan zijn gevoelens voor haar, zelfs niet nadat ze niet één maar twee keer zijn hart had gebroken. Maar ze maakte het zo snel ook weer heel dat hij er niet meer in geloofde dat het toeval was.

Charlie wou niet opgeven, niet na alles wat er gebeurd was. Hij wou nog een kans, een kans om het dit keer wel goed te doen. Omdat hij haar nu wel kon geven wat ze verdiende. De vraag was of zij dat nog wou. Na het voorzichtig duidelijk maken wat hij er van dacht, stapte ze zelf dichterbij, rekte zich wat uit en gaf hem een kusje op zijn lippen, wat hij teder beantwoordde. “Ik wil niet opgeven” Bevestigde ze zijn vermoedens nog. Een glimlachje kwam om zijn mondhoeken te liggen. Lorise gaf hem een knuffel, hij sloeg op zijn beurt zijn armen om haar heen en liet even zijn hoofd op het hare leunen.

“Ik hou van je Charlie, heb ik je dat ooit al eens verteld?” Vroeg ze. Hij humde even tevreden. "En ik hou ook van jou", Zei hij zachtjes terug, blij om het feit dat hij nu ook gewoon de waarheid kon zeggen zonder zich zorgen te moeten maken om wat dan ook. Ze maakte zich weer wat meer los, keek hem aan. “En je ogen.. Ze zijn zo mooi” Zei ze, waarop hij even moest lachen. "Hé, dat is mijn tekst hoor", Grijnsde hij. “Dat goude? Hoort dat bij de verandering?” Vroeg ze, en hij knikte. "Kom even zitten, dan leg ik het uit", Zei hij, nam haar mee naar het bed en ging op de rand zitten.

"Dat randje kun je zien omdat ik daarnet even jouw guardian was, zoals ik ook Adelyn's guardian ben", Begon hij. "Vroeger was ik alleen voorbestemd om één beschermeling te hebben, nu kan ik er meerdere tegelijk hebben, maar voor een kortere tijd", Vervolgde hij, hopend dat zijn uitleg duidelijk was. "Als iemand in mijn buurt op het punt staat zichzelf te bezeren of gewond te raken, dan krijg ik een soort waarschuwing", Vertelde hij, tikte even tegen zijn borst aan, ter hoogte van zijn hart. "Toen Judas daarnet die dingen aan het uithalen was met jou, had ik dat gevoeld, en besloot ik om je te helpen", Zei hij nonchalant, vertelde daarmee dat hij wel degelijk een keuze had gehad, maar dat hij besloten had om haar te helpen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Fooling around with feelings   do aug 25, 2016 12:10 am


I'm searching for something
I can't reach
In haar gedachten had ze het gesprek heel anders verwacht. Ze wist al die tijd wel dat het er ooit eens zal komen en ze had er enorm tegenop gezien. Maar toch, dat was heel anders gelopen. Dat Charlie niet boos was, dat hij nog om haar gaf was voor haar een enorme last die van haar schouders viel. Ja, zelfs met wat er was gebeurd, dat het niet altijd makkelijk was geweest, had ze nog steeds kracht om met hem verder te gaan. Het was alles wat ze wilde. Alles was anders dus waarom zou het dit keer niet werken. Zoals Charlie had gezegd hadden hun mutatie’s niet een goed effect gehad. Maar na alles was hij nog steeds speciaal, misschien zelfs nog meer. Er was geen twijfel in haar hart. Lorise was gevoelig en oprecht. Hoe kon ze niet haar volgen. Het advies wat ze iedereen had gegeven in zo’n situatie. Ze was het helemaal eens met Charlie en het verwarmde haar hart en vulde haar buik met vlinders.

Ze had hem een kusje gegeven, iets wat ze al best lang had willen doen. Het kon weer, want alles was weer goed. Ze kon zelfs de woorden uitspreken die ze eerder niet had kunnen of durven uitspreken. "En ik hou ook van jou", hoorde ze hem zachtjes terug zeggen. Het was fijn om het zelf te zeggen maar hetzelfde terug voelde toch ook wel heel goed. De volgende opmerking die ze maakte was over zijn ogen. Er was namelijk iets aan veranderd en ze vond het super mooi. Haar opmerking was niet heel origineel tho. Best grappig dat ze dat soort kleine dingetjes nog zo goed had onthouden. Maar ze was blijkbaar niet de enige want Charlie moest er ook om lachen. "Hé, dat is mijn tekst hoor", grijnsde Charlie en ze lachte ook even. “Hah right. Dat had je anders nooit gezegd als ik mijn magische oogjes niet had gebruikt” zei ze met een grijnsje, ze tikte even met haar vinger op zijn borst en knipperde expres met haar wimpers. Ze vroeg of het bij de verandering hoorde, dat moest wel. Want dan was dat zeker eentje waar ze wel aan kon wennen. Al hoewel ze zijn gewone grijsblauwe ogen ook nog steeds onweerstaanbaar vond. "Kom even zitten, dan leg ik het uit" zei hij en ze ging met hem mee op de rand van haar bed zitten.

"Dat randje kun je zien omdat ik daarnet even jouw guardian was, zoals ik ook Adelyn's guardian ben, Vroeger was ik alleen voorbestemd om één beschermeling te hebben, nu kan ik er meerdere tegelijk hebben, maar voor een kortere tijd"
vertelde hij en ze knikte even. Om aan te tonen dat ze het begreep. Het klonk in ieder geval heel chill. "Als iemand in mijn buurt op het punt staat zichzelf te bezeren of gewond te raken, dan krijg ik een soort waarschuwing" zei hij. Meteen dacht ze aan dat met Judas. De conclusie was dus wel snel te trekken dat hij haar daarom had geholpen. Dat zei hij ook, maar wel dat hij dus wel had besloten om haar te helpen. Ze zuchtte even tevreden en hield zijn hand vast. “Dat klinkt zo goed” zei ze met een glimlach. “En je voelt dus emoties die je normaal gesproken niet had?” vroeg ze nog om bevestiging, nog steeds met een glimlach op haar gezicht. Ze werd daarna even stil en ze keek even iets serieuzer. “Je leeft langer?” vroeg ze wat voorzichtig. best belangrijk om een bevestiging van te hebben.

Maar terugkomend op wat er gebeurd met Judas moest ze daar ook nog iets over kwijt. “En ehm, bedankt dat je me hielp, alweer. Ik weet echt niet wat ik had kunnen doen als jij niet was gekomen” zei ze en keek naar hun handen. “Het was zo vreemd. Het was alsof ik even niet meer mezelf was en wat hij deed..” ze slikte even. My goodness nee, niet weer. “Zijn aanraking deed pijn, niet fysiek maar vanbinnen, emotioneel.” zei ze nadat ze de goede woorden ervoor had gevonden. De gedachte alleen al gaf een rilling over haar rug. Maar ze ging niet weer huilen, want ze was veilig bij Charlie.


trui
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Fooling around with feelings

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Fooling around with feelings

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Ground :: Schoolyard-