FRUITMAND
CBOX
exploding body or thoughts
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 exploding body or thoughts

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Skylar Starr
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Erebus
Mutation: Diabolic Darkness Manipulation
Crush:

BerichtOnderwerp: exploding body or thoughts   do aug 04, 2016 10:29 pm

Sky was hier nu al enkele dagen. Nog steeds voelde ze zich hier niet op haar gemak. Hield afstand van iedereen, en sprak alleen maar wanneer nodig was. Als een 'brave' student volgde ze de klassen die ze nodig had. Niet dat ze er graag naar toe ging, maar het zorgde ervoor dat ze niet buiten werd gesmeten. Als dat zelf kon. Sky kon nergens anders naar toe, dus ze zat hier aan vast. Of ze het hier nu leuk vond of niet. Al zuchtend liet ze zich weer op haar bed neervallen. Na enkele minuten begon ze stilaan onrustig te worden. Het zorgde ervoor dat ze lichtjes begon te fronzen. Wanneer ze onrustig werd betekende het maar een ding. Meteen ging ze recht zitten. Waarom had ze dit niet eerder gemerkt? Het is inderdaad al lang geleden sinds ze.... Wanneer ze met haar handen door haar haren wou gaan voelde ze hoe haar spieren krampachtig aanvoelde. Alsof ze een maand helemaal niet meer had gesport. Zo kon je het vergelijken...Met een zware tegenzin dat nog duidelijk aan haar gezicht af te lezen was stond ze op. Met een lichte zwaai trok ze de kast open en haalde haar trainingskledij uit, om zich dan om te gaan kleden. Haar donkere haren deed ze in een paardenstaart. Opzich hoefde het niet aangezien het onmogelijk in de we zou geraken, toch liet het haar beter voelen... om een of andere reden die ze zelf niet begreep. Zou dit onrustig gevoel langer genegeerd hebben... Lichtjes rilde ze door er nog maar aan te denken.

Met haar beide handen in haar zakken gestopt,ging ze de kamer uit. Haar goudkleurige ogen gleden door de gang, niemand te zien. Het is niet dat ze meteen terug in haar kamer zou gaan vanaf dat er iemand in de buurt was. Sky wilt gewoon de kans verkleinen dat iemand haar zou gaan aanspreken. Nu mocht ze zeker niet afgeleid worden. Mocht geen tijd gaan verspillen. Meteen begon ze haar pas wat te gaan versnellen. Pas wanneer ze eindelijk zonder problemen bij de trainingsruimtes terecht kwam kon ze lichtjes gaan ontspannen, al ging dat wat lastig met dat al haar spieren krampachtig waren. Meteen rolde ze haar beide schouders even, waarbij die lichtjes hoorden te kraken. Haar ogen geleden over het paneel en zocht naar de perfecte simulatie. Het was Skylar haar bedoeling om iedere keer haar mutatie langer te gebruiken. Na enkele minuten de keuzes te hebben bekeken vond ze eindelijk hetgeen wat ze zocht.

Vanaf dat de ruimte de simulatie startte, spande ze al haar spieren op. De ruimte was nu weg, in plaats daar van was het nu een bos, de zon die er door probeerde te schijnen, begon al langzaam weg te zakken. Skylar stond doodstil, wachtend tot ze geluid hoorde. Een tak dat in twee brak aan haar linkerkant, zorgde ervoor dat ze in actie schoot. Al haar botten kraakten tegelijk en in enkele seconden was ze helemaal vervormd. In plaats van haar menselijke gedaante, was ze nu in een hellhound. Het groot beest schoot recht op het geluid af. Haar oren volledig gericht naar de vijand. Met een krachtige sprong, kwam ze vanuit de bosjes om haar tanden meteen in het hoofd van de tegenspeler te planten. Met een ruk van haar kop, scheurde het hoofd er vanaf. Ze richtte zich dan vervolgens op de persoon die haar van achteren wou aanvallen. In plaats van er recht op af te gaan, liet ze zich terug verdwijnen in de bosjes.

Haar oren richtte zich naar achteren wanneer ze nog een andere indringer hoorde. Die gaat er eerst aan. Opnieuw maar deze keer nog krachtiger en sneller sprong ze recht op de persoon af. Behalve dat ze midden in haar sprong de geur van de persoon rook. Misschien zou je denken, nou en? Wel een simulatie persoon heeft geen geur. Deze wel... Midden in haar sprong, forceerde ze zo snel als ze kon weer naar haar menselijke gedaante. Om dan recht op de persoon te vallen. Haar ademhaling was nog redelijk rustig, aangezien ze nog maar juist begonnen was. "wtf!" Snauwde ze. " Ben je gek?!" Je ging niet zomaar in iemand zijn simulatie binnen!

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allen Springs..
avatar

Aantal berichten : 369

Mutant Profile
Alias: Mr. Mischief
Mutation: Contagious Aura // Light Manipulation // Energy Absorption
Crush: Wish I could turn you into a stranger // Just so I could meet you again

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   vr aug 05, 2016 3:08 pm

Allen had zichzelf weer eens in de problemen gebracht. Oeps. Misschien was het toch niet zo'n goed idee om die luchthoorn keihard af te laten gaan terwijl de bibliothecaresse een grote stapel boeken aan het wegzetten was. Ze was dan wel niet omgedonderd, maar wel tegen hem uitgevallen. Allen vond het maar stom, er hingen alleen briefjes dat je fluisterend moest praten, nergens stond iets over een verbod op luide eh 'muziekinstrumenten'. De felheid waarmee hij de discussie had gevoerd maakte nou niet precies dat de docenten geneigd waren hem er makkelijk van af te laten komen. Of lag dat aan het feit dat hij midden in het gesprek zijn punt had gedemonstreerd door een kleine hoorn uit zijn zak te toveren en te toeteren. De kick van de boze, verontwaardigde gezichten, het was gewoon te mooi. Hij was en bleef een plaaggeest.

Maar hij had zijn straf schoorvoetend geaccepteerd toen bleek dat er geen saaie nablijfuren of velletjes met strafregels aan te pas zouden komen. Nu was het alternatief nog steeds vervelend, maar hij hoefde tenminste niet stil te zitten of zijn pen leeg te schrijven. Nee, Allen mocht een emmer en een zwabber ophalen, dweilen tot hij groen zag en de gang schoon was. Wat een ontzettend opvoedings-verantwoorde straf, dacht hij geamuseerd. Ze waren vast trots op hun idee, hier zou hij van leren zich te gedragen, terwijl hij een nuttige bijdrage bracht aan het onderhoud van de school. Tja, dat was mooi in theorie, maar echt een ramp in de praktijk. Allen goot veel te veel schoonmaakmiddel in zijn emmertje, waardoor hij vervolgens een zeepsop laag had met een klein beetje water. Die trok hij door de gang, tot naar waar hij dacht dat hij zijn moest. De trainingsruimtes, hij had van de conciërge een specifiek nummer mee gekregen, maar die was hij al lang per ongeluk expres vergeten. Deze zou vast goed genoeg zijn.

Allen was nieuw, Allen was een beetje dom en heel erg onoplettend. Daardoor keek hij niet op of om toen hij langs het rode lichtje liep om de deur te openen. Dat de ruimte zodra hij de deur sloot wegknipperde en een bos liet zien was voor hem dan ook een grote verrassing. Even was hij volkomen gedesoriënteerd. ''Huh?'' klonk het heel zachtjes onder zijn adem, verwonderd als een kind. Dit waren dus de simulaties waarover ze het hadden... Zouden die automatisch opstarten zodra je binnen wandelde? Dat was wel een gek mechanisme. Maar hij wist niet genoeg om het tegen te spreken. Hij besloot de simulatie verder in te lopen, op zoek naar een uitknop of iets dergelijks.

Het bos waar hij door liep was levensecht, maar veel tijd kreeg hij niet om daarvan te genieten. Want de reusachtige monsterhond die op hem af sprong was eveneens hartstikke echt. Allen's hand klemde zich verkrampt om de zwabberstok heen, zijn andere hand strekte zich naar voren in een zielige poging de impact te verminderen, maar hij had niet de snelheid om meer te reageren. Goddank had dat beest dat wel, want in plaats van klauwen en tanden voelde hij een warme huid tegen de zijne toen hij tegen de grond werd gegooid. Met zijn groene ogen ver open gesperd keek hij haar aan alsof hij water zag branden. Shapeshifter. Ze was een shapeshifter. Een shapeshifter die hem bijna vermorzeld had in haar monsterklauwen en hem nu toesnauwde. Hij was gek? ''Ik dacht eerder dat dat mijn tekst was,'' mompelde de jongen stomverbaasd. Hij was zo erg geschrokken dat zelfs zijn normale grappende toon maar halfslachtig was. Toch herstelde hij zich gauw genoeg om te beseffen dat zijn vrije hand suggestief op haar onderrug rustte. De jongen bewoog echter niet, omdat dat alleen maar aandacht zou trekken naar wat nu misschien nog onopvallend was voor haar. ''Ik waardeer het enorm dat je me niet aan je klauwen hebt geregen trouwens, dus ik klaag zeker niet, maar kun je misschien van me af gaan?'' Bij dat laatste kwamen de pretlichtjes in zijn ogen weer een beetje terug, hij begon langzaam de lol van de situatie in te zien. In een nepbos met een shapeshifter. Hij was benieuwd wat voor type dit meisje was, van wie hij pas enkele seconden gezien had. Zou ze het erg vinden zo bovenop een wildvreemde te vallen? Hij was er wel aan gewend dat meisjes voor hem vielen in zijn dromen, maar nooit zo snel. De jongen keek een beetje rond in het bos. ''Is dit nou allemaal nep?'' Nieuwsgierig zocht hij haar vreemdkleurige ogen, op zoek naar een antwoord. Allen hield niet van lessen of leren, maar als hij zelf vragen kon stellen wilde hij best veel weten.
tagged | Skylar |

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Skylar Starr
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Erebus
Mutation: Diabolic Darkness Manipulation
Crush:

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   vr aug 05, 2016 9:31 pm

Vanaf het moment dat ze haar botten voelde breken en buigen, voelde ze zich vreemd genoeg altijd vrij. Het zorgde er altijd voor dat haar botten weer soepel aanvoelde. Alleen degene die shapeshifters waren zouden dat gevoel begrijpen. Al haar zintuigen waren veel sterker. Een mens zou het zelf niet aan kunnen. Hoogstwaarschijnlijk gek komen omdat het niet onder controle te krijgen. Het voelde heerlijk om in haar hellhound vorm te zitten. Haar allereerste transformatie was hell... letterlijk. Nog nooit van haar leven had ze zoveel pijn geleden, en had het nog eens zo lang geduurd. Voor haar had het eeuwen geduurd, in werkelijkheid was dat bijna 2 uur lang tegen dat heel haar lichaam omgevormd was naar het beest. Het voelde heerlijk om zich zo vrij en sterk te voelen. Hoe de wind tegen haar op botste wanneer ze in volle speed tussen de bomen door was gaan kunnen lopen. En misschien ook wel de gedachten dat ze iemand zijn hoofd er af kan rukken. Ook al is het maar een simulatie. Het bleef een euforisch gevoel. Niet dat iemand dat hoefde te weten te komen.

Skylar liet zich volledig los in de simulatie. Rukte zonder pardon een hoofd van een tegenspeler. Het viel dood neer, om dan vervolgens uit de simulatie te verdwijnen. Een grijns was te vinden op het beest zijn lippen. Het zorgde ervoor dat haar vlijmscherpe tanden. Natuurlijk drupte er wel geen bloed er vanaf vanwege dat het allemaal maar fake was. Puur en alleen maar om haarzelf te gaan trainen. Ze was dan ook pissed wanneer het juist op het nippertje tot haar doordrong dat er een echt iemand in haar simulatie zat. Het was dan ook een zeer pijnlijk proces om haar gedaante geforceerd terug shiften. Gelukkig had deze student wel haar val opgevangen. Meteen snauwde ze naar de jonge gast onder haar. ''Ik dacht eerder dat dat mijn tekst was,'' Geïrriteerd draaide ze met haar ogen terwijl ze -zoals in het begin- haar schouders liet rollen. Deze keer kraakten ze luider, alsof ze nog niet allemaal op de juiste plaats zaten. Wat ook zo was. wanneer ze nog maar juist geshift had, was het moeilijk voor haar om weer terug te shiften. Zo ver was ze nog niet. Om eerlijk te zijn was dit haar eerste keer zelf.

Achter dat haar schouders beter aanvoelde, focuste ze zich weer volledig om de jongen voor haar. Ver naast hem kon je niet kijken. Zijn roste haren vielen nogal sterk op. Niet dat ze veel moest zeggen, haar goudkleurige ogen, en lichaam vol tattooes zorgde ervoor dat ze ook nogal opviel in de menigte. Niet dat het haar wat kon schelen. ''Ik waardeer het enorm dat je me niet aan je klauwen hebt geregen trouwens, dus ik klaag zeker niet, maar kun je misschien van me af gaan?'' Pas vanaf dat hij het haar duidelijk maakte, besefte ze in welke positie beide lagen. Langzaam kreeg ze een plagende grijns. Haar gezicht liet ze langzaam naar zijn oor glijden. " Ik zou je niet aan mijn klauwen hebben geregen. IK zou je hoofd van je romp gerukt hebben" Fluisterde ze vlak bij zijn oor. haar warme adem streelde zijn hals. Wanneer ze zich terug trok en elkaar weer recht aankeken, kon je merken dat ze geen grap maakte. Skylar begreep niet waarom hij zo soepel erover ging, hij had dood kunnen zijn had een seconde te laat gereageerd zou hebben.

''Is dit nou allemaal nep?'' Droogjes keek ze hem met opgetrokken ogen aan en kroop van hem af. Hij was dus nieuw. "Ja, en ik was nog maar juist begonnen. het verbaasd me zelf dat de simulatie nog niet gestopt is. Of het feit dat we nog niet aangevallen zijn. " sprak ze nogal kribbig. " Ik geef je twee optie's. Of je help maar mee, of je verlaat mijn simulatie" gromde ze ongeduldig. Haar hoofd draaide naar links. Tegelijk met haar arm, waar ondertussen slierten van duisternis uit begon te glijden over de grond richting het geluid. "Als ik jou was zou ik snel gaan kiezen, 2 vijanden op 20 meter achter je." Zelf stond ze weer in een lichte verdedigingspositie. Aangezien hij haar transformatie heeft verpest kon ze dat niet mee gebruiken. Nu direct weer shiften zou zeer waarschijnlijk haar paralyseren. Iets dat ze liever niet had. De duistere, slijmerige slierten omcirkelde haar. Ze hield het klaar om snel weer in actie te gaan schieten. Nu zal ze snel zijn mutatie gaan zien. Hopelijk zal het in haar voordeel werken, vooral omdat deze simulatie er is om vooral juist haar te helpen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allen Springs..
avatar

Aantal berichten : 369

Mutant Profile
Alias: Mr. Mischief
Mutation: Contagious Aura // Light Manipulation // Energy Absorption
Crush: Wish I could turn you into a stranger // Just so I could meet you again

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   zo aug 07, 2016 3:06 pm

Toen de dame dichterbij kwam voelde Allen hoe bloed zich verplaatste naar zijn wangen en andere lichaamsdelen. Haar hete adem was een interessante gewaarwording, niet precies wat hij had verwacht enkele seconden na een bijna-dood aanvaring met een creepy-ass hellehond. Wat was het toch met meisjes... Als je een move maakte schrok je ze af, maar als je ze dichterbij wilde hoefde je soms alleen maar te vragen of ze wat afstand wilden nemen. Omgekeerde psychologie, of iets met magneten, die elkaar juist afstootten als je dichterbij kwam en aantrokken van verder weg, zoiets. Natuurkunde was niet zijn sterkste vak.

Ondanks het feit dat hij er zo luchtig over deed voelde Allen zijn hart in zijn keel kloppen. Wow, dit was nog eens een eerste indruk die ze maakte. Haar zou hij niet graag kwaad maken. Dit zou een mooi moment zijn voor een wijze les over hoe hij beter op moest letten op zijn omgeving, zeker toen het meisje hem dreigend toe sprak. Maar Allen leerde niet zo graag, hij nam liever elke situatie zoals die kwam. En als je voorzichtig was kreeg je nooit nieuwe ervaringen, dan bleef je steken in het oude, het saaie, hetzelfde liedje. Haar nogal grafische omschrijving van zijn noodlottige einde als zij hem aangevallen had.. Het klonk onprettig. Maar het was niet gebeurd. Dus kon hij het van een afstandje aanschouwen en de gruwelen reduceren tot iets uit een horrorfilm. ''Dat zou wel een snellere dood zijn, minder pijnlijk..'' mijmerde hij. ''Maar ik zal eraan denken, de volgende keer dat ik je als een ultieme schoonmaak-ninja besluip, nogmaals sorry.'' Deze plechtige belofte klonk zo plagerig als het maar kon, terwijl hij zachtjes met zijn zwabber draaide. Kleine druppeltjes water schoten alle kanten op.

Zijn nieuwsgierige vraag leverde hem een ongelovige blik op. Gelukkig was Allen te zelfverzekerd om sorry te zeggen voor zijn onwetendheid, voor alles was een eerste keer. Haar chagrijnige antwoord gaf voor hem wel aan dat hij haar misschien een beetje moest opwarmen met wat vrolijkheid voordat ze hem zou vergeven. Dat was geen enkel probleem, Allen zat propvol energie en had niets beters doen dan bij haar rondhangen tot ze hem een oprechte glimlach schonk. Missie van de dag!

Allen was eerst gewoon rechtop gaan zitten, nog steeds vrij ontspannen. Een bos, wat was daar nou eng aan? Toch leek het meisje de situatie vrij serieus te nemen, dus besloot ook hij op te staan. Hij hield wel wat afstand, vooral omdat ze ietwat ranzige slierten uit het niets had getoverd en hij liever niet uit wilde vinden hoe die aanvoelden. ''Maar als dit een simulatie is.. Waar maken we ons dan druk om?'' Wat kon er gebeuren, de pixels zouden hen kietelen? Maar toen een grauwgekleed duo opeens een stuk dichterbij was dan hij had verwacht (wtf, hoe?) en dat maakte alles wel een flink stuk echter. Zeker toen hij de glinsterende wapens zag, die op hen gericht waren. Allen richtte zijn handpalmen op hen en zonder nog verder na te denken schoot hij een felle lazerstraal van ongeveer tien centimeter doorsnede op hen af, die hij heen en weer liet gaan door zijn handen te draaien. Iets waarbij hij slim genoeg zijn ogen had gesloten tot hij na enkele seconden de lazer weer liet verdwijnen. Zijn groene ogen zochten de vijanden, maar zagen niets. Ze waren weg. Poof? Ongelovig keek hij het meisje naast hem aan. Had hij het zojuist gedaan? ''Dat was... Epic! Zou ze een beetje onder de indruk zijn van zijn staaltje handwerk? Enthousiasme glinsterde in zijn ogen, tot hij geritsel hoorde. ''Wacht, hoe veel van die gasten zijn er..'' Alsjeblieft, zeg geen oneindig. Of 100.
tagged | Skylar |

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Skylar Starr
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Erebus
Mutation: Diabolic Darkness Manipulation
Crush:

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   do aug 11, 2016 7:05 pm

Het verontruste haar, dat deze student haar heeft gezien in haar hellhound vorm. Iets dat ze voor iedereen wou verbergen. Daarom dat ze zich nooit in de klassen van shapeshifters te vinden was. Ze was er niet trots op, toch hield ze er van. Het was moeilijk uit te leggen. Deels had ze wel verwacht dat er op een bepaald moment haar zou zien shiften. al had ze niet verwacht dat het zo snel ging gebeuren. Had gehoopt dat het niet zo snel ging gebeuren. Wel, het leven gaat zelden zoals je het wilt... Vanaf dat ze bekomen was van de geforceerde shift, bestudeerde ze hem beter. Zijn roste haren zorgde ervoor dat je hem in een drukke menigte al zou herkennen. Hij viel nogal op. Het had zo zijn charmes. Niet dat het veel uitmaakte. Skylar was nog steeds in een pissige mood, door wat ze heeft moeten doen. Was hij niet in haar simulatie binnen gewandeld. Dan had ze misschien nu langer haar hellhound kunnen behouden. Lichtjes zuchtte ze. Het zal dan maar voor een volgende keer komen. Sky kon niet anders dan geduldig wachten tot ze er beter in wordt.

De jonge dame kon het moeilijk laten door te beschrijven hoe hij ook zou kunnen sterven. Wanneer ze moest vechten ging ze voor genadeloze aanvallen. Wanneer ze zin had om te spelen, dan speelde ze gewoon met haar prooi. ''Dat zou wel een snellere dood zijn, minder pijnlijk..''  Is hij altijd zo? ''Maar ik zal eraan denken, de volgende keer dat ik je als een ultieme schoonmaak-ninja besluip, nogmaals sorry.'' Lichtjes schudde ze geamuseerd met haar hoofd. "Dat is een goed idee " sprak ze wat sarcastisch. Het verbaasde haar het meest, dat de jonge gast zelf niet eens door had gehad dat hij in een simulatie terecht was komen. Dit wou alleen maar zeggen dat hij nieuw was of vergeetachtig. Al geeft dat nog steeds jou het excuus niet om zomaar random kamers in te gaan. Kort schudde ze haar hoofd wanneer ze uitademde. " wat gebeurd is, is gebeurd" sprak ze schouderophalend. Ze was niet echt in de stemming om er over te gaan beginnen klagen.

Haar goudkleurige ogen fixeerde weer volledig op de omgeving. De simulatie was namelijk niet gedaan, wat dus wel zeggen dat de twee studenten alert moeten zijn. Ieder moment zouden ze aangevallen kunnen worden. Langzaam en aandachtig bekeek ze alle kanten. Nog niks.... dit vertrouwde ze niet.  ''Maar als dit een simulatie is.. Waar maken we ons dan druk om?''  Nu zou ze gewoon haar handpalm tegen haar voorhoofd slaan. Kalm in en uit ademen skylar, alles komt goed. Of dat hoopt ze toch. "Het is niet voor niets een simulatie om onze mutaties te versterken, er gaan hier alsinds geen eenhoorns rond huppelen" sprak ze droogjes, haar ogen voor enkele seconden op de jongen gericht-waar ze nog steeds de naam niet van kent. Meteen hoorde ze hen. Degene die op hen afkwamen. Al liepen ze eerder naar de roste toe. Niet dat het uitmaakte. Toch waarschuwde ze hem. Nu keek ze nieuwsgierig naar wat zijn mutatie kon zijn, terwijl ze haar eigen mutatie maar begon te gebruiken. Slierten kwamen vanuit haar eigen handen, om zich dan rond haar op de grond zich uit te spreiden.

Wanneer er fel licht uit zijn hand tevoorschijn kwam, verplichte het Sky om haar ogen tot spleetjes te knijpen om toch iets te kunnen zien. Een lichte grijns op haar gezicht wanneer hij ermee begon te zwaaien naar de aanvallers. ''Dat was... Epic! 'Lichtjes grinnikte ze bij zijn enthousiasme. Alsof je een klein kind een welverdiende lolly gaf. ''Wacht, hoe veel van die gasten zijn er..'' Hierbij moest ze even nadenken. "Ik denk zoveel als ik de simulatie niet stop zet? Of zolang we er niet aan gaan, en dus game over krijgen" was haar antwoord. Opnieuw focuste ze zichzelf op de duisternis rond haar. Een deel dat rond haar hing, begon langzaam in een twee scherpe zwaarden. Vanaf het moment dat er twee op haar afkwamen, wachtte ze geduldig af. Op het moment dat ze dicht genoeg waren, bukte ze om de twee eerste aanvallen te ontwijken om dan met elk zwaard in beide aanvallers hun maag doorboren. En dan met een krachtige zwaai haar zwaar naar beneden te trekken waardoor ze beide, vanaf hun buik tot beneden in twee werden gesneden. "Je bent dus niet volledig nutteloos" sprak ze plagend. Vooral doelend op het feit dat hij schoonmaak gerief bij zich had."Hoe lang ga je dit volkunnen houden?" Het hing er vanaf of hij goed was. Anders stopt ze de simulatie gewoon. Afleiding had ze niet nodig. Skylar had in deze simulatie geen tijd, laat staan zin om rekening te houden of hij het aan kon of niet.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allen Springs..
avatar

Aantal berichten : 369

Mutant Profile
Alias: Mr. Mischief
Mutation: Contagious Aura // Light Manipulation // Energy Absorption
Crush: Wish I could turn you into a stranger // Just so I could meet you again

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   ma aug 15, 2016 2:21 pm

Het bos was zo mooi, zo levendig. Niet donker of grimmig. En ook het meisje zag er best relaxed uit, hoewel ze ook een ruig randje of kantje leek te hebben. Tenminste, daar hintte die tattoos voor Allen wel naar. Zelf had hij nooit de behoefte gevoeld iets op zijn huid te printen, voor altijd. Hij was niet zo erg van de kunst en symboliek, misschien lag het daar aan. Maar hij hield er wel van, het had wat spannends. Tenminste, als de tattoos van smaak getuigden. Gelukkig had het meisje niet de typische trutten-tattoos, op haar armen waren geen dolfijntjes, zwaluwen of zogenaamd diepe quotes - inclusief verkeerd gespelde woorden - te bekennen. Of ze boven haar bips een vlindertje verstopt had moest hij nog uitzoeken, dat kon hij helaas niet telepathisch door haar shirt heen lezen met zijn vingers. Misschien zou hij later nog wel een kans krijgen, dat zou hij alleen maar mooi vinden hehehe. Haar sarcasme en haar losse houding waren zeker pluspunten voor haar.

Maar nu had hij wat anders om zich op te focussen, namelijk de aanvallers. Het was even moeilijk om zichzelf over te halen te vuren. Niet omdat hij bang was, psh, kom nou. Ook niet omdat hij een faalhaas was met zijn mutatie, nee, lazers waren awesome. Het was omdat de aanvallers er zo menselijk uit zagen en ookal waren ze nep, dat was toch een brug voor Allen. Maar geen onoverkomelijke, zoals ontzettend duidelijk werd toen hij een lazerstraal door hun borstkassen schoot. Dat voelde verrassend goed, zodra hij het zag als wat het was: Een simulatie, een spelletje, een training zelfs. Wat zouden de docenten trots zijn, dat hij zomaar aan het trainen was, in plaats van eh tja, zijn straf uit te voeren of niets te doen?

Het meisje naast hem gaf hem in ieder geval de approval die hij zo zocht in het leven, dus kon hij nog wel even door. '"Er niet aan gaan klinkt goed,'' knikte hij. Aandachtig keek hij hoe zij haar mutatie gebruikte om er een bloederige boel van te maken. Juck. Gelukkig was dit een simulatie en zouden de ranzige ingewanden ook weer verdwijnen - toch? Hij had weinig zin om dit soort menselijke resten op te soppen. Het meisje vroeg hem iets en het klonk bijna als een uitdaging. Alsof ze dacht dat hij niet goed genoeg was. Never! ''Dat ligt eraan,'' peinsde hij. ''Hoe goed kan je tegen je verlies?'' Hij besloot gelijk zijn woorden kracht bij te zetten toen hij een flinterdunne straal recht door de hersenpan van een vijand te schieten, op een redelijke afstand. Hij lachte erbij alsof het niets was, hoewel het hem wel wat concentratie koste om de straal zo dun en toch sterk te houden. ''Tien punten voor stijl?'' stelde hij dan plagerig voor.

tagged | Skylar |

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Skylar Starr
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Erebus
Mutation: Diabolic Darkness Manipulation
Crush:

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   zo sep 11, 2016 4:18 pm

Het was vreemd dat ze zich nog redelijk kalm wist te houden bij de onverwachte bezoeker, of indringer hoe je het ook wilt noemen. Al was de kans groot dat het kwam omdat ze in een simulatie zat. Je moest wel je hoofd er bij houden, of voor je het weet is het al game over. Eigenlijk is het al game over vanaf dat ze terug shifte naar haar menselijke gedaante. De bedoeling van deze simulatie was, dat ze langer in haar hellhound vorm kon blijven. Dit was dus mislukt vanaf het moment ze de andere student in haar simulatie had ontdekt. Vermoeid zuchtte ze. Nu het was nog niet voorbij, de vijanden moet ze nog altijd doden voordat het spel gedaan was. Kort bewoog ze ruw haar hoofd link en rechts waardoor haar nek begon te kraken. Sky zelf was opgelucht en tevreden wanneer de jonge student een mutatie te hebben dat van pas kwam in een gevecht.

'"Er niet aan gaan klinkt goed,'' knikte hij. Met een schaapachtige glimlach schudde ze haar hoofd terwijl ze haar eigen aanvallers koos. Het zou een heel stuk bloederiger geweest zijn dan wat de rosharige had gedaan met zijn aanvallers. De uitkomst bleef wel het zelfde. Om het wat interessanter te maken stelde ze voor om een deal te maken. Wie het meeste kon doden won. ''Dat ligt eraan,'' peinsde hij. ''Hoe goed kan je tegen je verlies?'' Een grijns sierde haar rode lippen. "Ik moet niet tegen mijn verlies kunnen, want ik weet dat ik ga winnen" sprak ze simpel. Of het zo was gingen ze straks wel zien. Nog voor hij iets terug kon zeggen sperde ze haar beide handen, meteen kwam er nog meer duistere slierten uit haar handen dat zich als een soort slang rond haar heen begon te wikkelen. Met een zwiep van haar staart vloog de lange sliert naar een aanvaller dat zich achter een boom had verstopt. Het wikkelde zich rond de keel van de persoon, veranderde het dan in stekels en trok er met een harde ruk aan waardoor heel zijn keel en nek werd opengescheurd.

Wanneer ze even de tijd had om de jongen aan te kijken fronste ze " Ik weet wel nog altijd je naam niet" niet dat het nu echt slim was om te vragen omdat ze in een simulatie zaten. Zwijgend keek ze toe hoe iemand zijn hoofd werd bestraald. moet zeker geen deugd gedaan hebben. ''Tien punten voor stijl?'' Geamuseerd schudde ze haar hoofd "Nope, iedere aanvaller is maar een punt waard. En je gaat ze zelf moeten bijhouden" Al snel richtte ze zich weer op hun aanvallers. Er kwamen er niet zoveel in een keer. Iets dat goed was. Het ging anders veel te druk worden. Voor het moment was haar concentratie ook niet op volle 100%. Voor het op tijd zag aankomen werd ze van langs achteren besprongen. Meteen rolde ze met de beweging mee, zo kon ze zijn aanval ontwijken. Terwijjl ze hem tegen de grond hield kroop de duistere slierten als slangen rond zijn lichaam om het dan met een simpele beweging het lichaam in stukjes. "Jasses, mijn shift heeft al zoveel energie gekost" sprak ze geïrriteerd. De hellhound vorm vergde nog altijd veel energie, om dan nu over te slaan naar haar andere mutatie's was iets lastiger. Vooral omdat ze de shift heeft moeten stoppen, iets dat niet echt gezond was voor haar lichaam. "Alles nog ok bij jou?" Vroeg ze bij het rechtstaan.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allen Springs..
avatar

Aantal berichten : 369

Mutant Profile
Alias: Mr. Mischief
Mutation: Contagious Aura // Light Manipulation // Energy Absorption
Crush: Wish I could turn you into a stranger // Just so I could meet you again

BerichtOnderwerp: Re: exploding body or thoughts   do sep 29, 2016 10:52 pm

Haar voorstel was grappig, als je niet dacht aan de implicatie die het met zich meedroeg. Als je het zag als een spelletje en niet als een aanmoediging om maar vooral zo veel mogelijk mens achtige figuren te vermoorden met de awesome superkrachten waarmee ze door toevalligheden van het lot gezegend waren. Hmm. Nee, dat was een te depressieve gang van gedachten, Allen probeerde zich maar gewoon te focussen op het spel-gedeelte. Hij hield van lazergamen en ook dan schoot je op volle kracht op anderen - dus op zich was het niet zó anders. Alleen moest hij nu de kracht van de lazers flink opvoeren om de nep (als hij de ander mocht geloven dan) mensen weg te blasten.
Ze vroeg casual om zijn naam, heel gepast in zo'n situatie natuurlijk. ''Allen,'' antwoordde hij nonchalant, het was echt niet alsof hij aan het opletten was en dit serieus nam en wilde winnen ofzo. Of in ieder geval een goeie indruk wilde maken op het meisje dat net al bovenop hem had gelegen en hij graag nog eens onder/boven zich zou hebben op een wat comfortabelere ondergrond als je begrijpt wat ik bedoel, eheh. ''Jij?'' Pieeeew, headshot nummero twee.  Hij moest zelf z'n scores bijhouden? Wat was dit nou weer voor een onoficiele competitie!! Ontzettende teleurstelling. ''Maar ik heb dyscalculie,'' klaagde hij, waarna hij grappend zijn vingers opstak met kleine lampjes op zijn vingertoppen. ''Ik tel wel zo.'' Heel grappig ja. Maar de aanvallers namen veel van zijn aandacht in, waardoor het humor niveau even naar beneden ging.  

Allen schoot nog een grote scheut lazer epicness naar een aanvaller een flink stuk verderop, maar stond daarna aan de grond genageld stil, om te kijken naar wat Skylar deed. Ze maakte een vijand af. Genadeloos. Totaal rekt. Het was nogal imponerend om te zien. Pas toen ze iets aan hem vroeg was hij weer helemaal bij de tijd. ''Oh eh, ja denk het? SHIT.'' Hij zag nu een aanvaller aankomen, die echt uit het niets was verschenen watdefuck dit programma was weird, en zakte zo gauw mogelijk naar beneden op zijn hurken en gooide daarna zijn vuist vol in de maag van de aanvaller. Hmm, dat werkte niet zo heel goed. Maar hij kon wel wat anders proberen. Met zijn tweede stomp probeerde hij een laagje licht te combineren met zijn huid, om zo de lazer eigenlijk direct contact te laten maken. En dat werkte echt als magie, prachtig. Het voelde ranzig realistisch, maar daarna verdween het lichaam wel, wat dan weer hielp om zijn schuldgevoel weg te nemen. ''Doe je dit vaker?'' vroeg hij dan nieuwsgierig.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

exploding body or thoughts

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Lower Floor :: Training Rooms-