FRUITMAND
CBOX
The cold ocean
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 The cold ocean

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Melvin Chaill
avatar

Aantal berichten : 53

Mutant Profile
Alias: Mr. Big
Mutation: Growth manipulation
Crush: You sir, why don't you fck off pls

BerichtOnderwerp: The cold ocean   do jul 14, 2016 5:02 pm

Oh my God
Eindelijk. Hij sloot zijn ogen even en kreeg een grijns op zijn lippen. Hij was weer eens vroeg opgestaan. Hij sliep echt amper, maar daar leek hij weinig last van te hebben. Vaak sliep hij nog in de middag wat bij, als het rustig was in zijn kamer en het drukker was buiten. Hij deed graag de nachten en avonden buiten en ook de voormiddag. Hij was een ochtendmens... Nee, hij was eigenlijk iemand die hield van elk moment van de dag. Hij haalde gewoon graag veel uit zijn dag. Kon je meer doen en minder tijd verspillen aan in bed liggen. Nou, slapen was uiteraard ook belangrijk... Want te weinig was verre van gezond. Hij was een verstandig iemand, ondanks zijn gedrag soms. Hij schoof dat wel op zijn hormonen en zijn puberende lichaam. Hij schoof al de schuld daarop. Punt andere lijn. Hij keek even achter zich en besloot zijn shirt uit te trekken. Het was nog niet al te warm, nja, het was frisjes want de zon was nog niet echt lang boven de horizon. Hij rekte zich even uit en besloot zijn shirt ergens te gooien. Als hij die kwijt speelde was het niet erg. Hij had er genoeg, veel waarde hechte hij er dan ook niet aan. Hij strekte zich even uit en schopte zijn schoenen uit. Opnieuw was dit hetzelfde verhaal met deze schoenen. Maar het enigste verschil was misschien dat hij deze liever hield. Het waren perfecte loopschoenen. Ze zaten goed en tja, Mel hield ze liever nog een tijdje voor zich voordat ze het leven erbij zouden laten.
Hij had deze ochtend dus inderdaad wel sportkleren aangedaan en was gaan lopen. Uiteindelijk had ie dan besloten om richting het strand te lopen. Nu hij eindelijk zag dat het een rustige dag zou worden, zoal op weer als op mensen, greep hij meteen zijn kans. Hij had niet veel mensen gezien en toen ie dan ook het strand was opgelopen en nog niemand had gezien, had een grijns enkel zijn gelaat kunnen sieren.
Hij staarde even naar de schoenen en haalde uiteindelijk zijn schouders op, om ze toch een eindje verderop te gooien bij zijn shirt. Kalmpjes kwam hij weer wat overeind, rekte hij zich nogmaals uit en wandelde hij naar de zee toe. Elke ochtend had hij een broek aan die aangepast was voor het zwemmen. Je wist nooit wanneer je immers een perfecte plek om te zwemmen kon vinden. En de gevolgen? neh, daar keek hij niet naar. Als hij straks als een doorweekte op zijn kamer stond, was dat alles behalve zijn probleem. Hij droogde vast wel in de tijd dat hij van het strand naar zijn kamer zou lopen... En zo niet, dan had hij pech. Nou, hij zou er niet al te moeilijk over doen maar de persoon waarbij hij sliep vast wel... Nou het was een stille wraakactie... En als hij hiermee een stap dichter was bij een schorsing so be it. Over school gesproken, hij had nog geen enkele les hier gevolgd. Hij grinnikte even zachtjes bij de gedachte eraan. Het was een school en wat deed hij? Zwemmen... Mensen ontwijken. Deuren soms eens per ongeluk inslaan. Nou tja, veel verkeerds deed hij dus niet. Buiten die deur dan. Niemand had hem er ook al over aangesproken, wat wel mooi voor hem zat natuurlijk. Hij had geen zin in gezaag aan zijn hoofd en daarbij durfde hij de helft van de tijd die gasten niet eens vlak aan te kijken.

Nu hij eindelijk klaar was voor een duik in het nog koude water, versnelde hij zijn pas en dook ie na een tijdje erin. Hij begon meteen met een krauw en begon steeds verder van de strand te zwemmen. Al snel was hij toch wel eventjes van het strand verwijderd en hij besloot zichzelf wat te laten drijven op het water terwijl ie staarde naar de hemel erboven. Nu pas werd deze klaarder, waarbij het aanbreken van de dag op een duidelijk einde kwam en deze de voormiddag introduceerde. De hemel was blauw, met her en der een wolkje, alsof een eenzaam schaap was afgedwaald van de kudde. Hij volgde even een wolkje met zijn helderblauwe ogen en sloot deze toen voor een kort moment. Hij draaide zich van op zijn rug naar zijn buik en besloot nog even wat te zwemmen, maar meer richting het strand toe. Hij wilde immers niet in een of andere stromingen getrokken worden. Het zou zijn dood beteken... En echt geen prettige dood. Hij zwom vrij snel en na een tijdje was hij al dichter bij het strand gekomen. Even overliep hij zijn optie, waarna hij met een zwaar gezucht uiteindelijk toch het water uitkwam en naar zijn bezittingen toeging... Misschien was het beter geweest toch een handdoek mee te doen... Nu hij uit het water was, die een redelijk koele temperatuur had gehad, en de wind tegen zijn natte huid sloeg, kreeg hij het wel een beetje koud. Hij zuchtte even en besloot op een beschutte plek verderop in de ochtendzon te gaan zitten. Hij moest ook even ontbijt halen als hij zin had. Want als hij zo bleef doorgaan... Ugh. Hij sloot zijn ogen wat en schudde zijn hoofd op een stille vraag. Wat zijn gedachten ook zeiden, het was en bleef de schuld van dit alles. Dat zou hij zichzelf voor altijd wijs maken.

- Jensen or Allison or Storm ~

_________________
MELLIE - Ica
" Set me F R E E "

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: The cold ocean   za jul 16, 2016 2:53 pm

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Ze hoefde geen licht te hebben om te zien waar hij terecht zou komen, ze hoefde geen gevoel te hebben in haar vingers, ze hoefde niet te horen wat er rondom haar heen afspeelde om te weten of het juist zou zijn. Het was enkel het geluid, het zachte geruis van haar pijl over de wind, van de veer aan haar boog die straks kwam te staan toen ze het achteruit trok. Niets hiervan koste haar enige energie of oefening want als er iets als een verlengde van haar arm aanvoelde dan was het wel een pijl en boog. Er was niets zo vertrouwd als het achteruit trekken van de pees, het loslaten ervan en dan te zien en horen hoe de pijl zich moeiteloos door de lucht in zijn doelwit boorde. En dat doelwit kon overal staan, ze zou altijd raak schieten. Ze zou nooit op een haar missen, niet omdat ze het zou goed onder de knie had maar gewoonweg omdat ze het niet kon … ze kon niet missen, het was een deel van haar mutatie. Dus ondanks dat het pikdonker was in de trainingsruimte, toen ze het licht aan stak zat de pijl exact waar ze het wilde hebben, tussen de ogen in van de derde oefenpop in de rij. En ondanks dat het een gewoonte was van haar kon ze het niet laten om lichtelijk voldaan toe te kijken, haar wapen in haar hand, haar geest zo doelgericht en haar vastberadenheid groot.

Allison was altijd vroeg wakker, ze wilde altijd trainen voor de lessen en haar geest scherp genoeg houden voor de rest van de dag. Daarnaast had de vroege ochtend één groot voordeel, het was rustig buiten. Rustig genoeg voor haar om enige ontspanning te vinden in haar geest en om vrijheid te vinden in haar bewegingen. Dus toen de buiten kwam van de trainingszaal was de zon een zwak streepje aan de horizon, langzaam onderweg naar zijn dagdagelijkse taak om dit eiland van leven te voorzien. Het was niet koud maar het frisse briesje zorgde ervoor dat ze haar truitje tot halverwege dicht ritste. Ze deed geen koptelefoon op voor muziek, ze gebruikte nooit muziek. Ze begon te lopen, de route die ze altijd liep, haar schoenen maakten een knisperend geluid over het grind dat door de tuinen leidde naar het bos. Haar brace was er sinds een week af dus ze keek extra uit voor boomwortels in het bos. Niet iedereen was vaak zo vroeg wakker, niet iedereen vond het leuk om op dit uur wakker te zijn maar voor Allison was het vrijheid, voor Allison was dit de manier om de dag te beginnen.

Haar weg liep langs het bos uit naar de duinen, waar ze haar ogen over het water liet gaan, het strand, om er ook gelijk een shirt en schoenen te zien liggen … maar geen eigenaar. Ze stopte met lopen en keek langzaam het strand af, haar ademhaling snel terwijl de zon langzaam maar meer ruimte won aan de horizon. Uiteindelijk zag ze iets in de zee, vanop deze afstand slechts een stipje in een groot klotsende oceaan. Ze wist hoe gevaarlijk water kon zijn, ze had het ooit wel eens geleerd van haar vader. Ze bleef staan, keek aandachtig toe tot het puntje zich naar het strand bewoog en ze haar alertheid liet varen omdat de persoon uit het water kwam. Ze stak haar handen weg in de zakken van haar short en wandelde langzaam verder. De jongen had zich ergens in het ochtendzonnetje neer gezet en het idee leek ergens wel aanlokkend. Ze wandelde langzaam zijn kant uit, zag aan zijn bezittingen dat hij ook sportief was aangelegd. ‘Je ziet niet vaak mensen zo vroeg buiten.’ Opperde ze, ze hield haar hoofd een beetje schuin en glimlachte begroetend. Als het iets was wat Allison was dan was het iemand die zich overal aan kon aanpassen. Misschien wilde hij het gezelschap wel niet, in dat geval zou ze gewoon wegwandelen, misschien wel, hij was degene die haar dat duidelijk moest maken …
Melvin. 676 words. Outfit. notes. ♥ dino

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Melvin Chaill
avatar

Aantal berichten : 53

Mutant Profile
Alias: Mr. Big
Mutation: Growth manipulation
Crush: You sir, why don't you fck off pls

BerichtOnderwerp: Re: The cold ocean   za jul 16, 2016 10:29 pm

It's a hell of a feeling
Het was heerlijk als je uit de wind zat. de zon warmde hem op en zorgde er dus ook zo voor dat hij droger werd; Misschien kreeg hij er ook nog een kleurtje bij. Het kon hem niet veel schelen, zolang hij eigenlijk maar droog was en niet koud kreeg. Hij vond het verschrikkelijk als het zo koud was en hij nat was. Nou, tja. Hij kon wel tegen koudere dingen, maar aan de ene kant was het gewoon nogal lastig eh. Het was aangenamer om warmer te liggen. Niet? Whatever. Hij zuchtte even waarna hij zijn armen wat achter zich legde en achteruit leunde. Hij ging wat liggen, gewoon omdat het zo comfortabeler was voor hem om eerlijk te zijn. Niks meer en niks minder. Zand en grond lag niet meteen heerlijk. Maar als je er wel vaker eens random op ging liggen was er het fenomeen dat je je aanpaste aan wat er gebeurde. Zo was het wel te noemen ja.
Even sloot melvin zijn ogen, terwijl de warme zonnestralen hem goed deden. Ondertussen begon hij alle negatieve dingen van de dagster in zijn kop op te noemen. Van de eerste tot de laatst. Want ook aan zij zat een slecht iets. Het was licht, het was warmte, maar het was ook zoveel slechte dingen. Het veroorzaakte slechte dingen. Hij knipperde even lichtjes bij dat besef. Dat licht nog zo duister kon zijn van aard was wreed. Het omgekeerde kon daarbij ook gewoon genomen worden. Hoe mensen het duistere zagen als slecht, terwijl het best goed kon zijn... Of zelfs aangenaam. Denk maar aan een leven zonder het duister... Maar dan zou er ook geen licht zijn en het hele concept van tegenovergestelde zou dan niet bestaan. Hij zuchtte even zachtjes. Daar gingen zijn gedachten weer, op hun trip naar god weet welke plek, denkende aan dingen waar niemand om gaf. Hij moest het zichzelf afleren. Het was een slecht iets. Maar als je uiteraard niks anders te doen had, dan was het simpel als wat dat je zo begon te denken... Right? Dan was het begrijpelijk en verstaanbaar. In zijn ogen, of eerder zijn gedachten, wel. maar dan opnieuw was hij de enigste die er zo op kon inkijken, aangezien hij geen random vreemde zou vragen naar hoe het bij hen zat.

Toen hij opeens wat hoorde, keek hij half op. Hij knipperde even terwijl hij de benaderende persoon even snel onderzocht. Hij was meestal niet degene die een conversatie startte, niet hier tenminste. Van het eiland af, in een leven hiervoor deed hij het o zo vaak. ‘Je ziet niet vaak mensen zo vroeg buiten.’ sprak ze. Hij knikte even half, het was duidelijk dat hij een stuk opgeluchter, een stuk beter in zijn vel zat, na een sportieve, vroege ochtend. De ander leek daarbij ook redelijk sportief. Ze leek geen echte bedreiging te zijn.. Daarbij was ze van het vrouwelijke geslacht... Niet dat dat een verschil uitmaakte voor hem, maar volgens vele onderzoeken was het gebleken dat ze minder agressief konden zijn. Okay, ff weg met die gedachten. Dit was praktijk, geen een of andere theorieles. Dit was nu zijn probleem als hij zo diep in gedachten zat, hij dreef overal heen in zijn kop. Hoe ver het ook uit zijn plaats was, het zou voorbijkomen als het ermee te maken had. Als reactie op haar glimlach, glimlachte hij even terug. Ookal was het niet groot of veel bedoelend, het was iets. "Ja, das maar best ook," zei hij even in een zacht gemompel. waar moest hij anders heen als hij alleen wilde zijn? Hij had al de beste plekken en tijden uitgekozen om alleen te zijn. Stel je voor dat dat helemaal naar de haaien ging. Nee, dat was niet iets dat Mel wilde.
"Is het een gewoonte van je?" klonk er plots van het joch af. Niet meteen uit interesse, maar eerder uit de plotse nood naar sociaal contact en de openheid van de ander. Tja. Iedereen die hem tot nu toe had benaderd had halsoverkop iets uitgespookt. Dat zorgde er wel voor dat je op hoede was en daarbij... Was hij zelf al wat schuwer naar die mutanten toe. Hij negeerde uiteraard het feit dat hij er zelf een was, want dat was nu eenmaal hoe Melvin in elkaar zat.

_________________
MELLIE - Ica
" Set me F R E E "

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: The cold ocean   za jul 23, 2016 9:50 am

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Tegenwoordig viel het meer op … trainen. Het was alsof iedere leerling meer zijn best ging doen om te gaan trainen of lopen, of gewoonweg fitness en iets aan de algemene conditie doen. Maar de echte Die Hards die waren enkel maar te zien in de vroege ochtend, als de zon nog niet op was en de temperaturen nog aangenaam genoeg waren om er niet onder te bezwijken. In zomermaanden als deze waren de meeste studenten vaker buiten te vinden. Het atletiek veld was drukker dan de meeste andere ochtenden in de winter. Maar ook dan weer waren het enkel de Die Hards die buiten waren te vinden, zelf als het min tien vroor. Allison was zo één van die personen. Ze was altijd wakker voor de lessen, ze was altijd aan het trainen buiten haar lessen en hoe vroeger ze het kon doen hoe beter het was. Tegenwoordig was ze enkel nog maar in de vroege ochtend aan het trainen … enkel en alleen zodat ze tussen de lessen door wat tijd met Oliver door kon brengen. Ondanks dat trainen altijd bovenaan haar lijstje stonden … Oliver stond daar ook dus ze moest schipperen tussen de twee meest waardevolste dingen in haar leven. Dit compenseerde veel, vroeg sporten bood rust, rust in haar hoofd en die was zo ontzettend belangrijk voor haar.

De jongen had blijkbaar hetzelfde idee gehad als haar. Om vroeg op te staan te gaan sporten en een duik te nemen in het water. Ondanks dat het nog vroeg was moest het water wel nog fris aanvoelen, toch had hij een behoorlijk stuk afgelegd en was zijn beloning de opkomende zon. Allison staarde naar de gele bol aan de horizon, vroeg zich af wat daar achter lag. Als ze haar ogen zou sluiten dan zou ze het weten, dat zou ze ieder detail krijgen van die horizon, maar ze deed het niet. Omdat ze helaas exact wist wat daar lag en ze wilde dat beeld haar ochtend niet laten verpesten. Er waren dagen genoeg dat ze er over kon denken. Daarnaast had ze s’ochtends nooit zin om aan de realiteit van deze wereld te denken, laat staan ernaar te kijken.

De jongen keek kort naar haar op toen ze hem had aangesproken. Uit zijn blik kon ze niet veel opmaken maar de woorden die hij sprak deelden meer dan enkel woorden. ‘Dan ga ik je gerust laten.’ Was haar gelijke reactie. Hij wilde liever alleen zijn, anders zou hij het misschien helemaal niet gezegd hebben. Allison had daar geen moeite mee, in tegendeel ze had er al het respect voor als anderen liever alleen waren. Zelf had ze er een hekel aan als sommigen niet de subtiele hints op vingen. Zelf was ze ook graag alleen. Ze wilde eigenlijk wegstappen maar de jongen sprak weer. Ze bleef staan en draaide zich terug naar hem om. ‘Gewoonte, verslaving, nood,’ ze haalde haar schouders op en keek een tel lang naar de opkomende zon. Het was zo’n prachtig tafereel, het had iets rustgevends en toch pompte het alle energie door haar lichaam. ‘Maar ja,’ ze zweeg en keek hem met een vriendelijke blik weer aan. ‘Iedere ochtend.’ Stemde ze zachtjes in. ‘Jij?’ Stelde ze de vraag terug. Het was een vorm van beleefdheid, maar daarnaast wilde ze misschien ook wel wat sociaal contact of wilde ze hem hier niet gewoon alleen achter laten, al had hij dat eerder wel aangegeven. Daarnaast had ze hem hier nog niet gezien … dus misschien was hij wel nieuw. En in dat geval kon Allison het nooit laten om een beetje gastvrij te worden. Vroeger walgde ze van mutanten, het was haar leven om ze op te jagen, nu … walgde ze van de mensheid? Ze had genoeg gezien om heel veel in twijfel te trekken op deze aardbol …
Melvin. 638 words. Outfit. notes. ♥ dino

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Melvin Chaill
avatar

Aantal berichten : 53

Mutant Profile
Alias: Mr. Big
Mutation: Growth manipulation
Crush: You sir, why don't you fck off pls

BerichtOnderwerp: Re: The cold ocean   zo jul 24, 2016 11:53 pm

Oh my God
Buiten zijn, alleen zijn, zichzelf kunnen zijn. Dat waren de dingen die hem kalm leken te krijgen hier. Het was jammer maar zo was het nu eenmaal. Hij werd de laatste tijd niet rustig van een kalm gesprek.. Wacht, had hij dat wel al geprobeerd? Wacht nee... Hij knipperde even. Oh well.. Het zou vast niet werken. Deze dingen waren perfect, maar hij mistte uiteraard het sociale aspect in zijn leven. Dit was Mel, sociaal leven, leven met andere... Maar niet voor te lang. Dat was ook het probleem met dit eiland. Hoe mooi of speciaal ze het ook het mochten noemen, hij had al beter gezien, daar was hij zeker van. Niks zou hem hier onder de indruk kunnen stellen. Een leven met halve angst, frustratie en afzondering... Dat stond hem te wachten hier. Hij kneep zijn ogen even toe bij de gedachte hieraan. Hoe heerlijk het ook klonk, het alleen zijn, mentaal zou het nooit goed met hem komen zo. Mensen... En vooral mensen zoals Mel... Hadden zo nu en dan, en dat was best veel, eens iemand nodig... Maar hij... Hoe moest je dit zeggen... Dit eiland stond hem gewoon niet aan en het veranderde hem. Hij was zich er uiteraard niet van bewust dat dit zijn mutatie kon zijn... Want... Dat het was niks. Ontkenningen... Hij ontkende maar door en door... En dat allemaal op zo'n mooi ochtend, fijn hoor.

Hij had uiteindelijk een eerlijk antwoord gegeven op haar vraag. Een subtiele hint om haar weg te jagen uiteraard... Toch? Nou het was deze keer niet zijn intentie geweest, maar hij apprecieerde het wel dat ze het door had. Dit zorgde ervoor dat hij wist dat deze dame respect had voor de ander. Dat was zeker iets dat veel mensen mistte, hij ook natuurlijk... Maar ah... Hij knipperde even en keek schuin haar... ‘Dan ga ik je gerust laten.’ Klonk er van de vrouw af.. Hij knipperde even en knikte kalm richting haar, terwijl hij haar in de gaten hield. Ze zou terug gaan toch? Niet echt erop in gaan. Ze leek geen al te nieuwsgierig type... Dat was dus goed. Ze leek niet meteen raar, in tegendeel. Ze leek sportief en gewoon... Menselijk. Man, hij had nooit gedacht die stelling met enige serieusheid te stellen.
Toen hij echter nogmaals had gesproken, deze keer een vraag, stond ze stil en bleef ze staan war ze stond. Hij bleef haar aankijken, afwachtend op een antwoord die nu ieder moment kon volgen. Men kon het nieuwsgierigheid noemen... Maar hij noemde het een inspiratieloze gespreksstarter. Wat was hij toch een kei in die dingen of niet dan? Kuch... ‘Gewoonte, verslaving, nood,’ Zei ze even, het ophalen van de schouders versterkte het even en hij knikte langzaam naar haar, waarna hij zich ook even terug weg draaide van haar. Nu keek hij even naar de horizon. De zon was aan het opkomen... HEt was altijd mooi om te zien, maar... Hij had al zoveel beter gezien, ugh... Hij knipperde even en trok zijn benen wat meer op. Hij was nog steeds nat, wat betekende dat hij niet terug kon gaan... Zonder iemand op zijn dak te krijgen als hij een boeltje maakte van zijn kamer. Heh. Hij sloot zijn ogen even. Hij was vrij ontspannen nu. Misschien ging hij dit dagelijks doen. Het zou hem vast goed doen... Nee, hij wist zeker dat het hem goed zou doen...

‘Maar ja,’ klonk er plots. Hij opende langzaam zijn helderblauwe ogen, scande opnieuw de horizon ermee af en richtte ze toen op de persoon waarmee hij in gesprek zat. ‘Iedere ochtend.’ Hij knikte even. Iedere ochtend dus... Hij was hier nog niet lang en hij was geen man van routine... Hij dacht er wel aan hhet misschien regelmatig te doen, maar hij wist dat hij dat misschien niet kon volhouden. Het zou vervelen en niet langer aanvoelen als een... Vrije tijd besteding, Maar eerder als iets waartoe hij zichzelf iedere dag dwong. Hij haatte het... Hij zuchtte even zachtjes... Dit alles veranderde hem, hij bleef bij die vaststelling... Echt.
‘Jij?’ Eh? Hij keek even op naar haar en knipperde enkele keren. "Het kalmeert me," bekende hij even. "Kan ik me uitleven zonder dat er van alles gebeurd, dus tja," zei hij vervolgens. Daarom hield hij ook veel van zwemmen. Het was gewoon iets dat hem nergens leek te beperken. Niemand had er opmerkingen over en hij kon het zowat overal doen. Je had er niet veel voor nodig. Je kon immers ook gewoon zwemmen met kleren aan, het was maar te zien hoe moeilijk je het zelf maakte of niet dan? "Maar een gewoonte... Neh, ik denk niet dat het dat kan worden," zei hij even rustig. "Anders voelt het meer als een verpichting aan," zei hij kalmpjes. Als hij alleen wilde zijn... Er was ook nog altijd de nacht waar er minder mensen waren hier... Hij moest dat dan wel betalen met het prachtige uitzicht... Maar ah, hij apprecieerde ook wel een mooie nachtelijke hemel.

_________________
MELLIE - Ica
" Set me F R E E "

♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: The cold ocean   wo jul 27, 2016 10:25 pm

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Het leek een beetje dubbel te gaan. Aan de ene kant leek het of de jongen wel wat gezelschap wilde maar zijn woorden spraken dat dan weer tegen. Hij keek Allison aan maar aan de andere kant leek het alsof hij langs haar heen keek afwachtend op haar gesprek. Ze was nooit moeilijk om mee om te gaan, ze kon zelf Christophe bij hun allereerste ontmoeting aan maar dit … was een twijfelgeval? Ze kon gewoon gaan en hem hier achterlaten, het zou haar niet veel kunnen schelen, hij was tenslotte degene die haar subtiel had gevraagd om weg te gaan. Maar aan de andere kant leek het dan weer alsof hij hier … nieuw was? Ze liet haar blik een moment lang op hem rusten, alsof ze daarmee zou kunnen uit pluizen of hij nieuw was of niet. Haar clairvoyance werkte alleen niet op die manier, ze kon er niet mee terug kijken. Wat ze ergens wel handig zou vinden soms. Ze kon enkel het nu zien, ze kon zien wie er op dit ogenblik wakker werd of wie een olifant reed door Afrika. Het was genoeg informatie voor haar en dus was het beter dat het enkel daarbij bleef. Ze had al genoeg aan de chaos van het heden, daar hoefde ze het verleden niet bij hebben.

Ze volgde zijn blik voor een moment lang naar de opkomende zon. Moeder natuur had de gave je te verrassen. Hoe de zon op kwam en de hele wereld niet in brand stak met warmte was enkel maar één van die retorische vragen waar Allison als klein kind wel vaker zat over na te denken. Maar nu kon ze er gewoon naar kijken, kijken en genieten misschien wel terwijl de streep oranje langzaam op het water verbreedde en de bol aan warmte naar boven duwde. Het was mooi, ze hechtte er geen waarde aan zoals sommige dat wel deden. Ze vond het gewoon mooi. Normaal zou ze er zelf niet voor stil staan was het niet voor de jongen die hier zat.

Toen hij weer sprak kon ze zich meteen vinden in zijn woorden. ‘Mij ook.’ Reageerde ze automatisch. Ze deed het niet enkel om zichzelf lichamelijk in conditie te houden, ze deed het om algemeen rust te vinden. Voor vele was yoga een oplossing, voor Allison was het dit. Hoe verder ze weg was van de drukte hoe meer haar mutatie een ontspannen manier van werken kon vinden en hoe dragelijker haar leven kon worden. Toen hij verder ging reageerde ze in eerste instantie niet. Want ze was niet nieuwsgierig, al nodigde zijn woorden dat wel uit. Toch zweeg ze, glimlachte kort om aan te geven dat ze begreep dat een manier van uitleven was. Haar sprintjes onderweg waren ook een soort van uitleving. Een verplichting had ze het nooit gezien, het was iets dat er bij haar gewoon van kleins af aan al zat ingestampt. Trainen, focussen, overwinnen, opnieuw en opnieuw en opnieuw. ‘Het is geen verplichting als je het graag doet.’ Ging ze er voorzichtig op in. Ze wist niet in hoeverre hij dat gezelschap van hem nog weg wilde. ‘Maar daar heeft ieder zijn eigen instelling over denk ik.’ Glimlachte ze uiteindelijk maar. Ze richtte haar blik kort weer op de opkomende zon, voelde de warmte er deels al van naar het eiland trekken. ‘Ben je nieuw?’ Ze vroeg het uit beleefdheid, omdat ze wilde helpen maar ze overdacht haar woorden en bevestigde dat ze misschien niet zo uitnodigende konden klinken als ze wilde. ‘Sorry, wilde niet storen,’ ze schudde glimlachend haar hoofd en wees naar de kant waarheen ze zou lopen…
Melvin. 605 words. Outfit. notes. ♥ dino

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

The cold ocean

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» 'Cause it's too cold for you here and now
» Let´s Play In The Cold &Maurim

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Beach-