FRUITMAND
CBOX
Living in the state of dreaming
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Living in the state of dreaming

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Eleanor BirdySelf Expression TeacherSelf Expression Teacher
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥

BerichtOnderwerp: Living in the state of dreaming   wo feb 05, 2014 11:06 pm


Neuriënd op Fleetwood Mac muziek zette ze een rood veertje tezamen met nog een paar zwarte in haar blonde, krullende haren. Ze glimlachte met haar kerszoete lippen en knikte daarna. Ze vond ze zo mooi, de veren die ze al jaren bewaarde. De laatste tijd wist ze zich een klein beetje aan te passen, al was het alleen maar dat ze zich onder de andere mutanten bevond. Nu ze vandaag vrij had, het weekend aangeslagen was, had ze zin om naar het strand te gaan. Daar zouden vast niet veel mutanten te bekennen zijn, het was bovendien het seizoen winter en dat woord alleen al stond velen niet aan. Dat had ze inmiddels wel opgepikt. Eleanor had er echter geen problemen mee, trok het bovenlichaam bedekkende sjaaltje nog dichter tegen haar aan en keerde zich toen om met haar blik van de spiegel naar zichzelf richting de oude radio die vlak naast het kistje stond waarin ze haar make-up en kettingen bewaarde. Kettingen die niet veel waarde hadden, niet qua geld, wel voor haar met herinneringen. Vooral herinneringen aan haar oude huisje, het huisje in het bos wat ze had gehad.
De vrije geest zette de radio met terneergeslagen ogen maar met een glimlachje uit. Ze kon die beter hier laten, voor het geval ze hem misschien per ongeluk in de zee zou laten vallen of dat er een mutant was die er met zijn of haar handen er niet af konden blijven. Dat had ze laatst al meegemaakt, in de les die ze gegeven had. De les was nog geen twee minuten begonnen en een jongen had de radio meteen bloeddorstig aangevallen. Het pijnigde haar, die herinnering. Daarom besloot ze haar hand om het hengsel van de mand heen te vouwen, volledig zodat ze haar lange nagels in de bron van haar duim voelde prikken. Ze vond het een heerlijk gevoel, nagels in haar vel. Daar was ze gewend aan geraakt tijdens het zovele tuinieren vlak bij het huisje dat ze had gehad. Modders tussen haar nagels, vastklevend aan haar huid en zelfs af en toe afvegend op haar gezicht, ze vond het fantastisch. Gauw moest ze maar eens teruggaan naar de tuin van dit prachtige eiland. Maar eerst naar het strand.

Bij de kantine had ze een aantal overheerlijke spulletjes meegenomen om op het strand op te eten. Ze had een schattig rood met wit geruit stoffen kleedje mee gepikt, wel vanuit haar eigen kamer, die ze nu met de wind mee liet voeren en vervolgens voorzichtig op het zachte, droge zand neerlegde. De mand pikte ze op om die vervolgens op het kleedje neer te zetten. Ze vond het heerlijk hoe de wind met haar haren en kleding speelde, gezien de flapjes van haar sjaal gezellig mee deden. Niet al haar haren gingen mee met de wind, op de top van haar hoofd stond een rieten hoedje die ze maar al te graag droeg. Wonder boven wonder scheen de zon, al liet die niet veel warmte door. Er was meer kou te voelen dan warmte. Toch trok Eleanor zich daar weinig van aan, ze kon wel wat afkoeling gebruiken. Met een glimlach liep ze wat dichter richting het donkere zand toe en begon op de muziek in haar hoofd rustig danspasjes te zetten, speelde met het sjaaltje dat ze wat losser om haar armen had laten hangen.

-&Olivia Del Rey

_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Living in the state of dreaming   do feb 06, 2014 10:32 pm

OMG OMG OMG OMG MARINA. <333333333333333333333

Pretty hurts, we shine the light on whatever's worst
Perfection is a disease of a nation, pretty hurts, pretty hurts
Pretty hurts, we shine the light on whatever's worst
We try to fix something but you can't fix what you can't see
It's the soul that needs the surgery
Beyoncé - Pretty Hurts


Ze zat voor haar kaptafel, in haar kamer. Alleen. Op de achtergrond stond zachtjes muziek aan. Haar favoriete muziek, als ze deze muziek luisterde voelde ze zich thuis. Olivia rommelde in haar make-up tasje en vond een vloeibare eyeliner. Ze sloot haar linkeroog en trok een lijntje. Perfect. Ze glimlachte wat onzeker in de spiegel en deed toen haar rechteroog weer dicht. Het lijntje dat ze boven haar rechteroog tekende was ook goed, voor het eerst sinds tijden. Normaal gesproken deed Olivia niet zoveel make-up, maar ze was vrij nu en had eigenlijk niet zo heel erg veel te doen. Eigenlijk gewoon helemaal niets. Nog steeds was ze niet naar een les geweest. Stom, natuurlijk, lessen waren dé plek om flink te socializen. Maar iets in haar wilde gewoon niet gaan. Het gevoel dat ze van thuis had meegenomen, dat ze nooit geboren had mogen worden, dat ze een jongetje had moeten zijn, had ze hier mee naar toegenomen en was hier alleen maar gaan groeien. En dat gevoel bleef aan haar knagen. Olivia keek nog een keer in de spiegel. Ze zag wit. Misschien moest ze maar weer eens naar buiten gaan?

In de wandelgangen had Olivia gehoord dat er een strand was. En als ze had niet gehoord had, dan had ze het wel gezien, want als ze uit haar raam keek, kon ze het strand zien liggen. Als kind was Olivia altijd gek op het strand geweest, maar ze was er al heel erg lang niet geweest. Misschien was het tijd om weer eens een bezoekje te gaan brengen? Ook al was het winter, als het een beetje waaide kon je lekker uitwaaien op het strand. Heerlijk was dat. Olivia wierp nog een laatste blik in haar kaptafel en stond toen op. Ze wilde wat warme kleding aantrekken om naar het strand te gaan. Het was immers winter en dan moest je nou eenmaal wat warmer gekleed over ‘straat’.

Zo stond Olivia met een warme jas, een muts op en een sjaal om haar nek geslagen een paar minuten later buiten. Er stond best wel een windje, maar dat vond Olivia niet erg. Met haar hoofd een beetje gebogen begon ze naar het strand te lopen. Het zand onder haar schoenen voelde fijn aan. Haar schoenen liepen gelukkig niet meteen vol met zand, dat vervelend zijn geweest. Haar handen stak ze diep in haar zakken, handschoenen was ze vergeten en ze moest naar de grond kijken om geen last te hebben van het zand. Maar het was fijn om eventjes op het strand te zijn. Het was lekker weer voor de tijd van het jaar. De wind werd minder en Olivia kon om zich heen kijken. Ze had best een stukje gelopen, hoe moest ze nou weer terugkomen? Moest ze gewoon weer op het gras gaan lopen en gewoon een beetje rond gaan lopen? Damn, was ze nou maar gewoon in de buurt gebleven. Maar ja, wat kon er nou eenmaal misgaan? De school stond op dit eiland en je kon er eigenlijk toch niet van af. Als ze maar lang genoeg zocht, dan zou ze van zelf de school weer terugvinden.

Maar misschien zou het makkelijker zijn? Ze zag daar verder op namelijk een vrouw zitten. Iets in haar vertelde haar dat de vrouw misschien wel vriendelijk was? Was het haar aura of haar intuïtie? Olivia wist het niet, maar ze wist wel dat ze dringend behoefte had aan iemand om haar heen.  Als meiden onder elkaar misschien? Maar toen Olivia dichterbij kwam zag ze dat de vrouw een lerares was. Eventjes twijfelde, maar ze liep door. Het maakte niet uit, Olivia had toch nog geen lessen bijgewoond. Ze bleef heel eventjes bij de vrouw staan en glimlachte vriendelijk, iets wat onzeker. “Hallo…” begon ze. Een beetje awkward bleef ze staan. “Zou ik alstublieft eventjes bij u mogen zitten? Ik heb net over het strand gewandeld en ik ben een beetje moe…en gewoon, behoefte aan een beetje gezelschap enzo…”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor BirdySelf Expression TeacherSelf Expression Teacher
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥

BerichtOnderwerp: Re: Living in the state of dreaming   vr feb 07, 2014 7:55 pm


Doordat bij ieder pasje dat ze met haar blote voeten in het zand liet zakken bij ieder pasje, werden haar voeten daar natuurlijk vuiler door. Vooral op het donkere stuk van het strand, daar was al eerder water geweest en was het ook een stuk vochtiger. Zelfs als ze dichter bij het water kwam, was het zand steeds vochtiger en liet ze kuiltjes achter met een mini plasje water. Water dat zij eruit had laten komen door simpel haar lichaam erop te laten staan en eraf te halen. De golven die haast tegen haar voeten aan sloegen deed haar realiseren dat ze misschien een beetje te ver was afgedwaald vanaf het kleed en ze opende haar ogen om die terug te laten wennen aan de prachtige kleuren van de wereld. Van de natuur. De geelblauwe lucht vervulde die taak, de wolken die zachtjes voorbij voerden en hun best deden om geen winterlijke bui te laten vallen. Zo zagen ze er ook niet uit, het zou voor de komende twee uur nog niet gaan regenen of sneeuwen, wat deze plek dan mocht ook doen met de seizoenen. Het was vreemd hoe ze nog geen sneeuw had gezien op het eiland, misschien moest dat nog komen of lag deze plek gewoon te afgelegen van de buitenwereld? Ze wist het niet. Wat ze wel wist was dat ieder land weer anders was met seizoenen en dat vond ze prachtig.

Met een brede glimlach op haar gezicht keerde ze terug naar het kleed nadat ze het sjaaltje terug om haar lichaam geslagen had. Haar hart bonkte tegen haar borstkas aan en eerlijk gezegd was dat één van de mooiste dingen die het lichaam van een mens, dier en mutant kon doen. Het was een teken van leven, in tegendeel tot de toestanden die ze met haar mutatie moest oplossen. Het zien van levenloze lichamen deed haar pijn en ze was dan ook blij met zo'n gave dat ze die terug tot leven kon wekken, indien ze nog een soort van vers waren. Drie weken maximaal, een langere dood kon ze niet terug brengen naar de wereld. Niet alleen het lichaam maar ook de ziel was te ver heen om terug te halen. Indien ze nog intact waren natuurlijk.
Eleanor was op haar knieën gaan zitten, genietende van de wind die tegen de huid van haar gezicht aan sloeg en haar blonde haren naar achteren blies. Ze liep wel het risico om zand in haar ogen te krijgen, als de wind nog harder ging blazen, maar dat vond ze beter dan constant haar haren in d'r gezicht. Ze stond op het punt om de mand die ze meegenomen had aan een kant te openen, had haar focus daar volledig op gericht, tot ze een stem hoorde. Dat weerhield haar ervan en meteen keek ze dan ook naar de richting waar de stem vandaan was gekomen. ''Hee!'' De blik in haar gezicht ging van verbaasd naar vrolijk. Verbaasd omdat ze de mutante niet eerder had gezien. Misschien wel, maar herkende ze haar gewoon niet omdat ze nooit echt gesproken hadden. En vrolijk omdat ze nu niet langer meer in haar eentje was. Al was het voor even. Ze hield van gezelschap. Misschien wel íets teveel als het aan haar lag. Ze knikte enthousiast op wat het meisje verder vertelde en zelfs vroeg. Eleanor spreidde haar armen van de mand af en een nog vrolijkere blik sprak op haar gezicht. ''Natuurlijk, natuurlijk! Kom er bij, er is genoeg plek, eten, kleed, wind, natuur voor iedereen.'' Ze liep een beetje te hard van stapel met het woord iedereen, maar het was uitnodigend. Bovendien was haar leeftijd dan wel 35, ze was nog altijd de tiener van binnen die ze naar buiten bracht als ze anderen zag. Ze groeide langzamer op dan alle anderen, omdat dat ook een deel van haar mutatie was. ''Ik ben Eleanor.'' Sprak ze terwijl haar blik van het meisje ging richting de zee, naar het meisje, naar de zee en terug naar het meisje waar die uiteindelijk ook vragend op bleef staan. ''En jij?''

-Hahaha yessssssss! =D

_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Living in the state of dreaming   zo feb 09, 2014 8:33 pm

I feel good, I walk alone,
but then I trip over myself and I fall.
I stand up, then I'm okay, but then you print some shit,
that makes me wanna scream.
Lady Gaga ft. R. Kelly - Do what you want

Was het niet te brutaal, gewoon naar iemand toelopen en vragen of ze er bij mocht gaan zitten? Aan de andere kant, je moest het op dit eiland met elkaar doen en verdragen, dus je kon moeilijk weigeren en vragen of die persoon ergens anders heen kon gaan want…dat kon niet. Je zat vast op dit eiland. Maar gelukkig reageerde de vrouw erg enthousiast en dat vond Olivia fijn. Met een grote glimlach op haar gezicht nam Olivia naast haar plaats. Kort observeerde ze de vrouw eventjes. Ze zag er nog erg jong uit. Ondanks dat was ze er toch van overtuigd dat de vrouw hier les gaf. Volgens mij had ze de vrouw les zien geven, toen ze door de gangen aan het zwerven was. Niet dat Olivia niet naar de les had willen gaan, ze had gewoon geen flauw benul gehad dat ook zij daar naar binnen mocht komen. Ze was er gewoon simpelweg niet aan toegekomen. Eventjes keek Olivia naar de prachtige zee en was eventjes vergeten dat ze hier op een kleedje met een docente van de school zat. De zee kon haar nog altijd betoveren, een van de prachtigste eigenschappen die er bestond.

De vrouw naast haar onderbrak haar gedachten door zich voor te stellen als Eleanor. Mooie naam vond Olivia. “Ik heet Olivia” stelde ze zichzelf voor en knikte toen bevestigend. “U bent toch een lerares op deze school, als ik het goed heb? Volgens mij heb ik u wel eens zien les geven…” Olivia voelde hoe haar hoofd rood werd. Nu had ze zichzelf natuurlijk verraden door te zeggen dat ze niet in die les aanwezig was geweest. Dom, dom, dom! Nu was het natuurlijk maar hopen dat Eleanor het niet door had of er misschien niet zo’n heel erg groot probleem van zou maken. Zo zag ze er tenminste niet uit, als iemand die erg snel boos werd. Dat waren positieve eigenschappen aan een lerares. Net als Luke, die werd ook nooit boos op de leerlingen. Argh, shit, ze moest die jongen echt heel erg snel gaan vergeten. Het was haar nu een tijdje gelukt om hem uit haar hoofd te zetten, maar hij moest echt…weg. Gewoon weg. Ze werd helemaal chagrijnig ervan.

Maar ze wilde niet meer met hem bezig zijn, dus richtte ze haar aandacht op Eleanor. “Dit eiland heeft echt een prachtig strand” merkte Olivia op en keek naar de vrouw naast haar. “Ik wist niet dat dit eiland zulke mooie gebieden had…” Ze had er heel erg veel bewondering voor, voor het eiland dan. “Eigenlijk is er heel erg veel nog wat ik nog niet van dit eiland weet…” mompelde Olivia zuchtend.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor BirdySelf Expression TeacherSelf Expression Teacher
avatar

Aantal berichten : 115

Mutant Profile
Alias: Spirit
Mutation: Resurgence
Crush: You're the hot chocolate on my carrots, Céline♥

BerichtOnderwerp: Re: Living in the state of dreaming   ma feb 24, 2014 4:20 am


''Olivia! Oh, dat is een prachtige naam.'' Sprak ze met misschien iets teveel, nogmaals, enthousiasme. Ze kon het niet ontkennen; dat kwam vast door Olivia haar hele uitstraling zelf. Het kwam door de energie die ze gaf en Eleanor greep die volledig aan en maakte er gebruik van om die op deze manier te absorberen. Het mocht natuurlijk ook gewoon, het meisje zag er niet uit alsof ze haar niet zou accepteren. En dat gaf Eleanor de gelegenheid om zo tegen haar te praten. Met een mondhoek omhoog gekruld knikte ze vlug als antwoord op de vraag die ze gesteld had. ''Dat klopt, ik ben een lerares, het is ongelofelijk.'' Ze realiseerde het zich nog al die tijd niet dat ze dat zomaar geworden was. Ze had tenslotte helemaal geen ervaring. Maar dat had aan de andere kant ook niet nodig gehoeven, volgens Lillian. Iedereen had zijn eigen manier van iets uitleggen aan de jongere mutanten en Eleanor's manier was zelf expressie. Precies waar ze van hield.
Olivia's stem bracht Eleanor's lichaam terug tot leven, ze bleef niet langer meer in haar gedachten hangen en het eerste wat ze deed was het meisje een glimlach geven. Ook al zag ze het misschien niet eens. ''I know right! Ik krijg er niet genoeg van. Wacht, wacht.'' Ze stond onmiddellijk op en voor ze het wist trok ze Olivia geleidelijk omhoog, richting het water. Niet te ver, want om daadwerkelijk haar voeten met de zee contact te laten maken, daar was het veel te koud voor. ''Dit moet je voelen. Ik bedoel, natuurlijk lijken alle stranden hetzelfde, maar ik bedoel...'' Ze nam haar nog een paar stappen verder mee naar het water toe tot ze het donkere zand hadden bereikt. ''Jij weet dan niet veel van het eiland, maar het eiland weet heel veel over jou. Het beheerst je, ook al weet je dat nog niet. Spreid je armen,'' instrueerde ze haar voorzichtig, terwijl ze haar vingertoppen in contact liet komen met haar onderarmen en ze van haar lichaam af tilde. ''Sluit je ogen en adem heel diep in. Voel het. Voel de wind door je armen, de frisse lucht door je longen en vooral.. je mutatie tot kalmte komen.'' Kalm legde ze haar rechterhand op de borstkas van Olivia, op de plek waar haar hart er tegenaan bonkte. ''Laat het tot je komen.'' Fluisterde ze intens. ''Hoe voelt dat nu?'' Vroeg ze nadat er een paar golven om waren geslagen en er een windbries voorbij was gevlogen, met beide dames hun haren had gespeeld. Eleanor nam haar handen thuis, begon met haar rechterhand door haar blonde haren te gaan.

_________________

Well, I've been afraid of changin'
'Cause I've built my life around you
But time makes you bolder
Even children get older
And I'm getting older too


♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia Del Ney


Aantal berichten : 990

Mutant Profile
Alias: -
Mutation: -
Crush: Said my twitter picture remind him of Naomi.

BerichtOnderwerp: Re: Living in the state of dreaming   wo feb 26, 2014 8:53 pm

If I was God, what would I change?
(Love, War, Lies, Money)
(Love, War, Lies, Money)
Should we keep on or should we throw me away?
(Love, War, Lies, Money)
(Love, War, Lies, Money)
Natalia Kills - If I was God

Olivia voelde zich erg op haar gemakt bij Eleanor. Ze begreep wel waarom ze haar tot een lerares benoemd hadden. Aan haar aura, maar daarvoor hoefde ze niet perse haar aura te lezen, kon ze zien dat Eleanor erg motiverend, stimulerend en een goed persoon was. Dat zorgde ervoor dat Olivia zich veel beter voelde in het bijzijn van haar. Dat was een belangrijke eigenschap vond ze. “Nou, je lijkt me een prima lerares hoor” zei Olivia met een glimlach, maar fronste toen weer. Was ze nu niet onbeleefd? “Mag ik wel gewoon ‘je’ zeggen? Als je…u….nou ja, als je liever ‘u’ wilt horen moet je…u….het zeggen hoor!” O God, waarom was ze zo awkward? Olivia maakte zich altijd veel te veel druk. Als Eleanor het vervelend vond als ze ‘je’ zijn, dan zou ze dat heus wel aan haar vertellen.

Maar het scheen geen probleem te zijn. Eleanor was namelijk opgestaan en had Olivia voorzichtig overeind getrokken. Nieuwsgierig was Olivia achter Eleanor aangelopen, ze liepen op de zee af. Was het daar niet veel te koud voor? “'Dit moet je voelen. Ik bedoel, natuurlijk lijken alle stranden hetzelfde, maar ik bedoel...” Olivia glimlachte. Ze wist precies wat Eleanor bedoelde, het was heerlijk om daar zo te staan. ''Jij weet dan niet veel van het eiland, maar het eiland weet heel veel over jou. Het beheerst je, ook al weet je dat nog niet. Spreid je armen” ging Eleanor verder en Olivia deed braaf wat haar gevraagd werd. Nieuwsgierig ging Olivia verder met de instructies die Eleanor haar gaf. Ze moest haar ogen sluiten, diep inademen, de wind voelen. Het voelde heerlijk. Het was alsof Olivia in een soort trance zat. Ze voelde hoe Eleanor haar hand op de plek had gelegd waar Olivia’s hart zat. Het hart van Olivia was heel erg warm, dat wist ze. Omdat Olivia aura’s kon zien, beheersen en manipuleren, zag ze vaak ook of iemand een warm of een koud hard had. Een warm hard was voor een positief persoon, een fijn persoon, een goed persoon. Koude harten waren vaak voor wat slechtere personen. Maar de vrouwen die nu hier zo aan de rand van de zee stonden waren ‘blessed with a warm heart’.

Door de woorden kwam Olivia weer uit haar trance, ze vroeg hoe het voelde. “Het voelt heerlijk, alsof ik veel vrijer ben” zei ze eerlijk, terwijl ze haar ogen weer openden en naar de vrouw naast haar keek. “Het voelt alsof ik eindelijk in staat ben mijn mutatie voor de volle honderd procent te accepteren.” Ze keek naar de zee, die precies voor haar voeten kwam en toen weer terug verder ze zee inging. Zodra het wat warmer zou worden, zou ze hier gaan zwemmen. Olivia was gek op de zee. “Daar heb ik in het begin heel erg veel moeite mee gehad, zeker toen ik erachter kwam dat ik anders was dan de rest. Mijn vader maakte het er sowieso ook niet echt makkelijker op. Hij had sowieso liever een zoon willen zien in plaats van een dochter en dat ze dan ook nog eens ‘mismaakt’ was, in zijn ogen dan natuurlijk, maakte het er niet bepaald beter op.” Olivia haalde haar schouders op, het was gebeurd, het was erg genoeg. “En daarom had ik er denk ik zoveel moeite mee” ging ze verder, terwijl ze weer naar Eleanor keek “Gewoon, niet voldoen aan wat je ouders van je verwachten doet super pijn…”

Maar Olivia was weer veel te open geweest. Nou, bij Eleanor zou dat vast niet zo erg zijn, die zou haar vast niet verraden ofzo, maar sommige mensen hadden nou niet het beste met je voor. “Dit strand is echt prachtig, heel erg bijzonder…” zei Olivia en glimlachte toen naar Eleanor. Wat een fijn moment!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Living in the state of dreaming

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Genosha Island :: Beach-