FRUITMAND
CBOX
I didn't know I was lost &Storm - Pagina 2
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 I didn't know I was lost &Storm

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Storm HallKamerverantwoordelijkeKamerverantwoordelijke
avatar

Aantal berichten : 1902

Mutant Profile
Alias: Lupos
Mutation: Werewolf
Crush: The moon was on fire and no one could save me but you.

BerichtOnderwerp: Re: I didn't know I was lost &Storm   zo jul 10, 2016 7:15 pm

.Always live before you die.

Zijn mening geven over de lessen was gemakkelijk, in de zin van het feit dat hij over het algemeen bijna alles lessen volgde en er geen erg aan had. Zou je die vraag aan Devon stellen dan zou je een compleet ander antwoord krijgen. Daarin waren de kamergenoten elkaars tegenpolen wel, de ene ging graag naar de les, de ander deed er alles voor om er niet heen te moeten. Devon kon van geluk spreken met een kamergenoot als Storm want die gaf hem stukken van zijn taak zodat zijn vriend er niet teveel over hoefde in te zin. Wat kreeg Storm in de plaats … niets. Storm was het Devon soort van verschuldigd, vanwege alle humeurigheid vlak voor volle maan en ook nog eens de gebeurtenissen ervan. En daarnaast deed hij het graag, hij leerde zelf behoorlijk vlot en was slim genoeg om met wat studeerwerk voorop te blijven met zijn punten. Dus ja, hij vond de lessen aangenaam maar dat was puur Storm zijn mening. Vick kon morgen naar de les gaan en tot de conclusie komen dat het oersaai was of hij bepaalde vakken leuker vond dan Storm.

Toen Vick vroeg naar de trainingslessen haalde Storm kort zijn schouders op. ‘Ik volg geen trainingslessen.’ Gaf hij eerlijk toe. Je wilde Storm niet in de trainingslessen hebben. Hij kon trainen en sporten op zichzelf maar met een groep jongeren, die zweette en zich verwonden was het haast alsof je Lupos een bord vlees voorschotelde. ‘Onstabiele mutaties krijgen geen of aparte lessen.’ Hij keek kort naar Vick, probeerde zijn eigen woorden niet al te veel te laten voorstellen. ‘Maar volgens wat ik hoor zijn ze behoorlijk intens en heftig. Te zien wat je wilt voor lessen, je hebt fysieke en mentale lessen, met of zonder mutaties dus,’ hij hief zijn handen op, woog het ene tegenover het andere. ‘Maar ik denk dat, als je ervoor gaat ze behoorlijk boeiend kunnen zijn.’ Glimlachte hij. Dat was niet zijn mening, dat was wat hij hoorde van al wie wel naar zo’n les ging. Zijn gok was dus wel juist, Vick was een onsterfelijke. De vraag brandde om na te gaan hoelang hij al onsterfelijk was maar na Nadya was hij daar niet meer zo happig op. Het hele onsterfelijk zijn was één zware baksteen die op zijn maag rustte. Hij kon het in eerste instantie niet vatten hoe sommigen graag onsterfelijk waren en daarnaast … hij zou het zelf niet willen zijn. Een heel bestaan met Lupos doorbrengen? Hij huiverde bij de gedachten. Het was Vick zijn recht om te vragen of hij dus slechte ervaringen aangezien hij er zelf klaar en duidelijk over was geweest. ‘Geen slechte ervaringen.’ Zei hij met een kort glimlachje. ‘Meer de hele definitie van onsterfelijk staat me niet zo aan, zeker als je probeert uit te vogelen of je het zelf bent of niet,’ zijn stem stierf weg en hij keek een moment lang naar één punt. ‘Maar vast niet.’ Besloot hij, hij hoopte het, hij smeekte het. Lupos kon niet sterven, Storm niet ziek worden of dood gaan dus ... Hij wilde niet als een onsterfelijk door het leven gaan. Als Vick immers hier zou blijven en af en toe eens met Storm en de vrienden zou rond hangen dan zou hij snel genoeg erachter komen wat Storm was. Toch, hij zei er niets van, niet op deze jongen zijn eerste dag.

Het hele muziekkwestie bracht dat beetje donderwolk boven zijn hoofd algauw weer weg met een brede glimlach. Zelf was hij geen muziekkenner, buiten de pret die hij en Levi hadden vroeger met het drumstel was er niets anders geweest wat Storm genoeg interesseerde om erop te spelen. ‘Dus we hebben een zanger op de school.’ Zei hij met een scheve enthousiaste glimlach. Hij was niet de enige zanger maar het was wel leuk voor Vick om te weten dat er hier veel meer muziekkanten zaten. ‘Natuurtalent of aangeleerd in je lange bestaan?’ Vroeg hij nieuwsgierig. Sommigen waren er gewoon mee geboren, anderen hadden dan weer later iets ontwikkeld van talent. Toen hij opzij keek naar Vick merkte hij dat de jongen er vermoeider uit zag … en hij bleef hier maar nonchalant verder praten. Alsof Vick het wist begon hij erover. ‘Nee, man, natuurlijk, helemaal begrijpelijk.’ Hij gaf Vick een joviaal klopje op de schouder. ‘Je hoort nog van me. Het was leuk je te leren kennen Vick.’ Zei hij meteen erna. Ja, het was een aangename jongen die Vick …
tag: Vick --- words: 736 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

AND FULL OF TERRORS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Vick Moore
avatar

Aantal berichten : 141

Mutant Profile
Alias: Noctis
Mutation: Stardust, Immortality
Crush: Let me die

BerichtOnderwerp: Re: I didn't know I was lost &Storm   vr jul 22, 2016 7:34 pm

You would not believe your eyes, If ten million fireflies lit up the world as I fell asleep. 'Cause they fill the open air and leave teardrops everywhere. You'd think me rude but I would just stand and
stare.
Hall vertelde hem dat hij geen trainingslessen volgde. “Onstabiele mutaties  krijgen geen of aparte lessen,” legde hij hem uit. Vick glimlachte en knikte. Hall hoefde geen uitleg te geven. Dat verwachtte Vick ook nog niet. Hij kende hem nog maar net. Als hijzelf een onstabiele mutatie had zou hij het ook niet zomaar aan de eerste de beste persoon vertellen die hij tegenkwam, ook niet als hij die persoon heel aardig vond.
Hall verzekerde hem echter van dat de sessies behoorlijk heftig konden zijn. Vick grijnsde breed. Precies wat hij wilde. Hij vond het geweldig om te vechten. Voor de leuk natuurlijk. Hij had verder toch niks meer om over te vechten. Tenzij de situatie in New York uit de hand zou lopen, dan zou hij niet aarzelen om te helpen.
Hij had niet verwacht dat het onderwerp ‘onsterfelijk’ zo snel aan bod zou komen. Hij was dus ook redelijk verbaasd toen Hall het zomaar raadde. Toen Vick vroeg of hij er slechte ervaringen mee had sprak hij dit tegen. Het stond hem niet zo aan, was zijn antwoord. Vick stootte een kort, zacht lachje uit.
“Mij ook niet,” gaf hij eerlijk toe. Hall moest eens weten. Volgens Vick had hij alle vormen van de dood in de ogen gekeken. Maar elke keer als da weer gebeurde, was het alsof de dood hem in zijn gezicht uitlachte, omdraaide en weg liep. Not today, not ever.
Ook Hall leek het onderwerp niet zo fijn te vinden. Hij gaf zelfs eerlijk toe dat hijzelf nog aan het uitvogelen was of hij wel of niet onsterfelijk was. Vick wist niet goed hoe hij hierop moest reageren. Hall leek het in ieder geval geen leuk idee te vinden.
“Op een zeker moment weet je het,” zei hij zachtjes. Voor Vick was dit het moment dat een of andere heks crazy op hem werd en zijn leven permanent vreselijk maakte. Maar hij durfde te wedden dat als het ‘natuurlijk’ was, het op een geven moment wel duidelijk was.
Ondanks dat hij zich wat slechter begon te voelen doordat de avond viel, wilde hij nog niet naar binnen vluchten. En daarbij, zo slecht voelde hij zich nog niet.
Hij begon dus heel enthousiast over muziek op school. Want daar had hij ook nog niks van gehoord. Blijkbaar wás er een muziekgroepje die opgericht werd. Dat maakte hem enthousiast. Hij vertelde dat hij wel geïntereseerd zou zijn vanwege zijn ‘zang kwaliteiten’, en Hall vroeg of hij dat aangeleerd had. Vick grinnikte.
“Ik heb er nooit echt moeite voor gedaan, dus het zal wel aangeboren zijn. Maar ik zing eigenlijk nog niet zo lang,” gaf hij toe. Hoe lang ‘nog niet zo lang’ in Vicks geval was, was dan nog maar de vraag, maargoed.
Hij was bijna vergeten dat hij niet lang meer  had voor hij naar binnen wilde vluchten, ondanks het feit dat de stemmen al in zijn hoofd zaten. He werd  steeds donkerder en met de minuut wilde hij meer zijn hoofd in een kussen steken dan de minuut ervoor. Dus hij besloot dat het misschien beter was om maar eens naar zijn lichaam te luisteren en verontschuldigde zich tegenover Hall. Die het helemaal begreep en hem een klopje op zijn schoude gaf.
“Het was ook leuk om jou te ontmoeten Hall,” glimlachte hij. “Ik kan niet wachten tot die party.” Zijn blik werd weer wat serieuzer. “Nogmaals bedankt voor die uitnodiging,” zei hij, nog steeds glimlachend. En deze keer meende hij het.
words: 583 // tag: Hall // notes: xx.
thanks <3

_________________
Thank you R darling <3
Aiden ~ Vick
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

I didn't know I was lost &Storm

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

 Soortgelijke onderwerpen

-
» What is lost sometimes can be found | Room 98 [Dennimae]
» ~Gold is easily lost.~ [Kitt]
» There are some things you can only learn in a storm (&Nadya)
» The soul that sees beauty may sometimes walk alone {Storm}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Outside :: Garden-