FRUITMAND
CBOX
Chasing The Dragon
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Chasing The Dragon

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Chasing The Dragon   zo apr 24, 2016 6:10 pm


lie to me


Wat hij ook deed, het was onmogelijk om zomaar ineens te stoppen met drugs. Hoe verwachtten ze dat ook van hem? Het was trouwens gewoon hun schuld dat hij in deze situatie beland was. Als ze hem gewoon hadden gelaten, dan zat hij nu ofwel in een instelling, ofwel lag hij nog in het ziekenhuis, ofwel was hij dood. Al die opties waren beter dan te moeten verhuizen naar een eiland waar hij niks of niemand kende. Hij kon niks fixen nu, en hij was te afhankelijk om zo door te moeten gaan. De leugens waren overal en soms zo fel aanwezig dat hij zich alleen nog maar kon afzonderen overdag en ’s nachts terug te keren naar het gebouw om iets te eten te halen. Want het enige moment dat iemand niet zat te liegen, was als die lag te slapen.

Frej probeerde zo al een week te overleven, maar het was onmogelijk. Hij was helemaal para aan het slaan, deze hele ervaring was te overweldigend. Dämon was onrustig, bijna constant bezig met het wegjagen van mensen en het nog meer para maken van hem. En dan de afkick. Zijn naalden hadden ze sowieso afgepakt, maar hij had nog altijd hero kunnen mee smokkelen. Nu nog een plek vinden om het te smoken, en hij was good to go. Het eerste wat hij ging doen, was naar de keuken sneaken om zilverpapier te halen.

Met Dämon op de uitkijk, was hij naar binnen geslopen en had hij een stuk zilverpapier van een rol gescheurd. Met het opgevouwen stuk, een zippo en een zakje met hero kristallen liep hij naar de enige deur die hij had onthouden. De deur naar de kelder. ”Ga dan“, Spoorde hij de geest aan. Hij glipte door de deur heen, om de kelder te controleren. Er was niemand, thank god. Frej opende de deur, drukte op het lichtknopje en liep de trap af. Eenmaal beneden glipte hij een kamer in waar een heleboel meubels in stonden.

Zuchtend ging hij op de bank zitten, haalde alle spullen uit zijn zakken. Als hij nu betrapt werd, dan kon hij sowieso niet afliegen dat dit van hem was. Dat zou hij ook niet doen tho. Hij was radicaal eerlijk, vertelde helemaal nooit een leugen. Van liegen werd hij net zo ziek als iemand anders tegen hem zou liegen. Met trillende handen begon hij het zilverpapier terug open te vouwen, al werd hij ineens in zijn handeling onderbroken door Dämon, die een duw gaf tegen de bank. ”Wat?” Gromde hij, al werd het hem al snel duidelijk waarom de geest hem afgeleid had. In de deuropening stond iemand met grote ogen naar hem te kijken. Rip.

&Sarina

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sarina Kapranos
avatar

Aantal berichten : 156

Mutant Profile
Alias: Omnia
Mutation: Pushing/Thought Manipulation & DNA Manipulation
Crush: But who could love me? I am out of my mind

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   zo apr 24, 2016 10:03 pm

GUTTER QUEEN|
Inmiddels was het absoluut overbodig om nog motivaties te zoeken achter Sarina haar acties en de plekken waar ze zich begaf. In principe bestond haar hele leven uit spaceloopjes en op avontuur gaan. Deed ze niet een van deze twee dingen, dan betekende dit over het algemeen dat ze óf sliep, óf te uitgeput was van haar voorgaande avontuurtjes om nog langer de avonturier uit te hangen. Of ze was te nuchter, maar dit kwam zo zelden voor dat het nog amper genoemd hoefde te worden. Haar avontuur momenteel had haar geleid naar een van de weinige plekken op dit eiland die ze niet minstens één keer was tegengekomen op haar wandelingen. Dat ze deze plek nog niet eerder had bezocht, was niet heel vreemd, want tot dusver had Sarina veruit de meeste tijd buiten doorgebracht. Nu de plekken buiten opraakten, echter, was het tijd om binnen op onderzoek uit te gaan, hoe weinig enthousiast ze ook was over het meer onder ogen komen van haar medescholieren.
Saaie plekken als de living room en de lounge had ze bij voorbaat al overgeslagen. Na een vlugge blik binnen de ruimtes die haar allerminst interesseerden was ze gauw weer vertrokken, om op zoek te gaan naar de plekken die er echt toe deden. Geen sportruimtes of bibliotheken, maar plaatsen waar niemand kwam, ruimtes niet toegankelijk voor schoolgangers. Die laatsten bleken nog niet zo makkelijk gevonden. Zoals te verwachten was geweest van een school die haar leerlingen het nieuwste van het nieuwste aanbood en die blijkbaar zelfs de grootste junkies onderdak verschafte, waren de ruimtes waar zij en haar lotgenoten niet hoorden te komen terecht en goed afgesloten. En dus liep ze, lichtelijk geïrriteerd omdat het avontuur waar ze zo naar verlangde haar niet werd gegund, door de gangen, op zoek naar amusement. (Niet dat ze zichzelf niet genoeg kon amuseren met de prachtige roze pil die ze achterover had gegooid en het kleine sleutelpuntje speed dat ze er zojuist achteraan had gewerkt op het damestoilet, maar non chemische hulp kon nooit kwaad, nietwaar?) Haar richtingsgevoel was ze inmiddels zodanig kwijt, dat ze geen idee meer had waar ze naartoe ging en nog maar half van waar ze vandaan kwam. Volledig geboeid door lampen, bordjes voor nooduitgangen, deurklinken en wat al dan niet meer liep ze met grote, rode ogen en pupillen die verrieden dat ze zich niet op deze, maar op een nog onontdekte planeet bevond – als ze al niet gewoon ergens door het heelal zweefde – door de gangen van de school waar ze nog geen enkele daadwerkelijke les had gevolgd. Hoewel ze zich ongetwijfeld nog aan de top van haar space bevond, had ze besloten dat ze wilde bijnemen en dus werd het inmiddels toch wel tijd om hier een geschikte plek voor te vinden.
Alsof de goden – of wel, goden zouden het waarschijnlijk niet zijn – haar gehoord hadden, verscheen daar, alsof het de poort naar de hemel was, een deur. Een deur, jawel, en een zeer simpele ook. Het mooiste van alles: hij had geen slot en er brandde ook geen uiterst aantrekkelijk nooduitgang lampje boven, dus een weg naar buiten kon het ook niet zijn. Als vanzelf stapte ze op de deur af, met haar hand al wat wazig uitgestoken naar de deurklink om hem te openen zodra ze dichtbij genoeg was. Haar ogen, die eerder al hun maximale grootte bereikt leken te hebben, groeiden zo mogelijk nog meer door het enthousiasme van haar nieuwe pareltje; die deur. Na een vluchtige, opgefokte blik door de gang die ze achter zich liet, verdween ze door het nieuwe middelpunt van haar universum en zodra ze de deur achter zich sloot, waande ze zich in een nieuwe wereld die voornamelijk bestond uit heel veel trap. Gelukkig voor haar was het niet donker want Sarina betwijfelde ten zeerste of ze de afdaling gemaakt had kunnen hebben als de ruimte met duister gevuld was en ze betwijfelde nog sterker of ze het lichtknopje, die ze nu duidelijk kon zien, zelfstandig gevonden zou hebben in haar huidige staat van zijn. Met haar ene arm uitgestoken naar de muur, om deze met de vingertoppen van haar wijs- en middelvinger zacht aan te raken, daalde ze de trap af. Haar hart klopte als een razende in haar keel en hoewel dit weinig te maken had met hoe intens de situatie was en des te meer met de drugs die ze naar binnen had gewerkt, voelde ze de spanning in elke vezel van haar lichaam. Ze had haar avontuur gevonden, jawel.
De trap eindigde en een nieuwe gang begon. Haar ogen schoten heen en weer, van deur naar deur, van plafond naar grond en weer terug naar de deuren. Ze wist niet wat het was, waarschijnlijk haar neus voor drugs, maar alsof ze erdoor werd aangetrokken, stapte ze op een nieuwe deur af. Tot haar grote verbazing was zij niet de eerste in de ruimte, zat er iemand op een oud ogende bank. Sarina haar verwarring, die opnieuw minder voortkwam uit de situatie en meer uit haar drugsgebruik, maakte het voor haar in de eerste instantie onmogelijk om iets anders te doen dan gewoon met grote ogen de ruimte in staren. Haar kaken waren strak op elkaar geklemd en ze voelde hoe haar kiezen op een wat nare, veel te opgefokte manier over elkaar gleden. Het duurde niet lang voor de vreemdeling op de bank haar door had en naar haar opkeek, tevens niet lang voor Sarina in de gaten had wat deze vreemdeling precies in zijn handen had. Een glimlachje speelde op haar door de drugs vertrokken gelaat. “Cheers,” merkte ze op, haar ogen speels glinsterend, om vervolgens zichzelf eindelijk los te maken uit de deurpost, de kamer in te lopen en zichzelf in een grote fauteuil te laten zakken, met haar benen over een van de armleuningen. Ze werkte een pakje sigaretten uit haar zwarte, veel te grote mannenbomber en wees met de aansteker die ze uit haar andere jaszak trok richting het gerei dat de gepiercete vreemdeling had uitgestald. “I don't suppose we could make a deal?” vervolgde ze, de glimlach weer rond haar lippen.  

words: 1024 | Frej <3


_________________
voice - Sarina Kapranos - theme

razors pain you, rivers are damp, acid stains you, drugs cause cramps
guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, might as well live


♥♥♥:
 

Smol present van de lokale fuckboi:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   ma apr 25, 2016 12:21 am


lie to me


Deze ruimte werd obviously wel vaker gebruikt als hangplek, maar momenteel was er helemaal niemand. Waarom er niemand was, wist hij niet, maar het kon hem ook niet echt veel schelen. Momenteel was hij te geïntegreerd door het zakje met hero in zijn vingers. De blik in zijn ogen was alsof hij naar zijn geliefde keek. Als in een soort weirde fuckedup drugsfilm. Daarom dat hij ook wel wat pissed was op Dämon dat hij dit perfecte en intieme momentje met zijn drugs onderbrak. Maar de geest was niet de enige die besloot om hem te onderbreken. Zijn cravings waren zo groot momenteel, en nog waren er mensen die het nodig vonden om hem van zijn verlossing af te houden.

De paranoia sloeg weer toe, met grote ogen zat hij haar van op de bank aan te staren. Ze had iets deels agressief, deels herkenbaar over zich heen hangen. Iets wat hij al zo vaak had gezien maar nooit echt besef van had omdat hij meestal zelf te hard zat te trippen. Deze chick was obviously high asf. “Cheers,” Greens ze hem toe. Damn. Die zou dus ook niet meer weg gaan. Integendeel. Ze kwam de kamer binnen en ging in een eenpersoonszetel zitten. Met haar aansteker, die ze uit haar zak had gehaald, wees ze naar het zilverpapier en de zippo. “I don't suppose we could make a deal?” Vroeg ze, opnieuw een glimlach om haar lippen. "Sure", Sprak hij schouderophalend. Radicaal eerlijk. "Twee voorwaarden. Je helpt me met mijn hit en je liegt niet tegen me, onder geen enkele omstandigheid”, Sprak hij, trok even zijn ene wenkbrauw op in afwachting op haar antwoord.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sarina Kapranos
avatar

Aantal berichten : 156

Mutant Profile
Alias: Omnia
Mutation: Pushing/Thought Manipulation & DNA Manipulation
Crush: But who could love me? I am out of my mind

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   ma apr 25, 2016 5:22 pm

GUTTER QUEEN|
Onder geen enkele omstandigheid had Sarina kunnen verwachten dat haar iets wat overmoedige poging tot een fix krijgen zo goed zou uitpakken. Verbaasd en lichtelijk tevreden met zichzelf tuitte ze haar lippen en knikte ze goedkeurend. Zijn voorwaarden klonken haar meer dan redelijk in de oren. In de eerste plaats zou het alleen maar eerlijk zijn als zij hem zou helpen – of hij er goed aan deed om iemand die al pittig strak stond en die nog afgeleid kon raken van haar eigen haar was een tweede, maar niet haar probleem – en ging ze ervan uit dat hij haar ook zou helpen. In de tweede plaats kon ze in de verste verte geen reden bespeuren waarom ze tegen de jongen met de trillende handen zou moeten liegen. Het mocht bekend zijn dat Sarina over het algemeen minimaal gaf om – wel, alles. Precies om die reden, het feit dat niets haar echt iets kon doen, sprak ze praktisch altijd de waarheid en wanneer mensen het hier niet mee eens waren, was dat heel jammer, maar niet voor haar. Alle keren dat ze wel en opzettelijk loog, hadden betrekking op zaken waar ook daadwerkelijk over gelogen moest worden gezien de waarheid bij de wet verboden was. Sarina had echter in de verste verte niet het idee dat ze deze waarheid voor haar grote vriend de herojunk verborgen hoefde te houden, om redenen die voor de hand lagen, te beginnen bij het zakje in zijn trillende poten. Vandaar dat ze de aansteker, die nog altijd wees richting het zilverfolie en de zippo, nu terugtrok en hem spelend tussen haar vingers door liet glijden terwijl ze instemde. “Oké, prima,” sprak ze en ook zij haalde haar schouders op. Met haar duim opende ze het pakje sigaretten in haar ene hand en met haar mond trok ze er een uit. Vervolgens gebruikte ze het pakje om de peuk af te schermen van onbestaande wind terwijl ze het ding aanstak. Ze inhaleerde, stak zowel haar vuur als het pakje weer terug in haar jaszak en sloeg haar benen van de stoel af om overeind te komen. Eenmaal opgestaan, nam ze de sigaret tussen duim en wijsvinger en blies ze de rook uit. “Let's do this,” mompelde ze, waarna ze de brandende peuk op een willekeurig meubelstuk legde, met het smeulende stuk net van de rand. Geen gezeik, let's get to business. De laatste keer dat ze zich tegoed had mogen doen aan hero was inmiddels alweer pittig lang geleden – toch al zeker een maand – en hoewel Sarina persoonlijk meer was van de spuit, kon zij ook wel inzien dat ze op dit eiland niet zo heel veel te kiezen hadden en dat alle kleine beetjes welkom waren. Daarnaast, beggars can't be choosers. “Wat wil je dat ik doe?”

words: 467


_________________
voice - Sarina Kapranos - theme

razors pain you, rivers are damp, acid stains you, drugs cause cramps
guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, might as well live


♥♥♥:
 

Smol present van de lokale fuckboi:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   ma apr 25, 2016 6:13 pm


lie to me


Eigenlijk kwam het hem beter uit dat hij hier hulp bij zou krijgen. Als de chick een beetje deed wat hij zei, zou hij waarschijnlijk niet zoveel hero verspillen als hij het alleen zou proberen te doen. Sowieso was hero smoken al lastig alleen, laat staan dat hij met zijn trillende handen het stukje zilverpapier vast moest houden. Dat zou hem waarschijnlijk niet eens meer 100% lukken nu. En hoewel hij er niet zo happig op was om haar dichter bij hem te laten komen dan waar ze nu al zat, hij had niet veel keus. Plus, ze ging akkoord met zijn voorwaarden. Dat was ook al een grote. “Oké, prima,” Had ze nonchalant gezegd. Frej knikte even, keek daarna richting Dämon of waar hij zich ongeveer bevond. Echt zeker was hij nooit, want ook hij kon de geest niet zien. Het was meer een stille waarschuwing, of een smeekbede, dat hij eventjes rustig aan moest doen.

Terwijl hij bezig was met het zilverpapier goed te vouwen, stak de blondine een peuk op. Bijna op hetzelfde moment als hij klaar was, schoot ze ook in actie. “Let's do this,” Mompelde ze, waardoor hij even op keek. Vervolgens opende hij het zakje en haalde er een rock van gemiddelde grootte uit. “Wat wil je dat ik doe?” Vroeg ze, en hij wenkte haar dichterbij door even op de zetel te kloppen. "Gewoon het zilverpapier vasthouden en hou het niet te strak", Gaf hij instructies.

Frej nam het plastic buisje dat hij als pijpje gebruikte. Het was iets wijder aan het uiteinde, zodat hij de smoke makkelijker kon opvangen. Met de zippo ging hij onder het zilverpapier en begon de rock op te branden, terwijl hij de smoke bijna gretig naar binnen zoog. Met een metaal achtig geluid klapte hij de zippo weer dicht, om de vlam te stoppen, terwijl hij met volle teugen genoot van de warmte die zich door zijn hele lichaam verspreidde. Het effect kickte vrijwel meteen in, rushte door zijn systeem. Zijn houding was nu al veel meer onstpannen. "De naam is Frej, by the way", Zei hij met een kleine glimlach om zijn lippen, waarna hij het pijpje aan de chick gaf en een nieuwe rock uit zocht, klaar om haar te helpen met haar hit.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sarina Kapranos
avatar

Aantal berichten : 156

Mutant Profile
Alias: Omnia
Mutation: Pushing/Thought Manipulation & DNA Manipulation
Crush: But who could love me? I am out of my mind

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   di apr 26, 2016 5:35 pm

GUTTER QUEEN|
Ieder zichzelf respecterend junkie wist genoeg over het gebruik van uppers en downers en de gevaren hiervan om niet alles maar vrolijk door elkaar te gooien. Maar net zo goed wist ieder zichzelf respecterend junkie met het kleinste beetje zelfkennis ook dat onkruid niet verging en dat een mensenleven heel wat minder waard was dan iedereen elkaar maar wilde doen geloven. Sarina had al heel vroeg besloten dat, als er dan toch iemand ging sterven, het net zo goed zij kon zijn, want wat deed ze nou eigenlijk met haar leven? En als ze dan toch moest gaan, kon ze haar tijd die ze er wel was maar beter zo groots en fucked up doorbrengen als de grenzen van in leven blijven haar toelieten. Dus, gezien Sarina haar zinnen vooral had gezet op leuk sterven en stukken minder op leven, deed ze precies wat er van haar verwacht werd opdat haar beloning het absoluut waard zou zijn. Ze stapte op de bank af en nam naast hem plaats, om het zilverpapier aan te nemen. Pas nu ze hier zat, zag ze hoe mooi het folie eigenlijk glinsterde. Haar opgefokte blik hield ze geboeid gericht op het glanzende papier, terwijl ze uit alle macht probeerde het ding niet te veel te kreukelen, want dat zou zonde zijn, en niet te strak te houden, want er was haar verteld dat dat niet mocht.
Terwijl ze iets wat opgefokt op haar lip beet om mogelijk klappertanden en te heftig kaakschaatsen te voorkomen, keek ze toe hoe de rock opging in rook en hoe het sliertje het plastic buisje in verdween alsof het niks was. En eigenlijk was het ook niks. Het was maar rook, het was maar plastic, het waren maar stofjes die je hersenen precies op de juiste manier wisten te prikkelen en wat kon daar nu helemaal fout aan zijn? De zippo klapte dicht en met het metalen geluidje was Sarina weer terug in het nu. Het was haar beurt. Ze zag hoe de hit zijn werk deed, hoe een algehele rust op hem neerdaalde en zijn houding zichtbaar minder opgefokt werd. Met een licht opgetrokken mondhoek vroeg ze zichzelf af hoe lang hij al gebruikte en hoe lang hij al niet had gebruikt. Terwijl hij haar het pijpje overhandigde, welke ze dankbaar aannam, vertelde hij haar zijn naam. “Aangenaam,” sprak ze licht grijnzend. “Het is me een genoegen, Frej.” Ze pakte de zippo, zuchtte eens diep in een tevergeefse poging alle drug-drived spanning in haar lichaam te doen ontsnappen en ging klaarzitten, het pijpje al in de aanslag. Ze bracht het ding richting haar lippen, volledig gericht op de hit die ging komen en hoe mooi haar leven eigenlijk was dat dergelijke dingen daadwerkelijk gebeurden (ik bedoel, ze was nog geen maand op deze school en nu zat ze hero te doen in een shady kelder), maar stopte haar handeling halverwege. Met een licht verbaasde blik om de staat waarin ze zich verkeerde, keek ze naar hem op. “Sarina, trouwens. En bedankt.” Een wat plagerige knipoog om het af te sluiten.

words: 511



_________________
voice - Sarina Kapranos - theme

razors pain you, rivers are damp, acid stains you, drugs cause cramps
guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, might as well live


♥♥♥:
 

Smol present van de lokale fuckboi:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   za apr 30, 2016 12:28 pm


lie to me


Op zich was het misschien echt geen goed idee geweest om een random vreemdeling zomaar in zijn persoonlijke space te laten. Wist hij veel wat ze allemaal van plan was. Vooral omdat ze er zelf zo wazig als iets bij liep. Langs de andere kant betekende dat ook wel dat ze makkelijk neer te krijgen was, moest dat nodig blijken. Zeker door Dämon, al wist hij ook niet zeker of die wel zo happig zou zijn om hem te helpen. Vaak genoeg had hij al laten blijken dat hij het drugsmisbruik van Frej helemaal niks vond. Maar diep vanbinnen voelde het wel alsof de geest het wel begreep. Hij stond er gewoon niet achter. Vond het waarschijnlijk ook te gevaarlijk. Want ja, in welke situaties hij al niet terecht was gekomen, hij zou zich al bijna zorgen gaan maken om zichzelf. Of niet. Nah, eigenlijk niet.

Wat er ook gebeurde, hij overleefde het wel. Nu moest hij gewoon iets doen aan die verdomde cravings. Het was amper te vergelijken met het inspuiten, maar hij zou het hier mee moeten doen. Het werkte wel, al wist hij dat het snel weer zou uitwerken ook. Hij kreeg zichzelf toch wel al zo ver om zichzelf voor te stellen. Helemaal mooi dit weer. “Aangenaam,” Reageerde ze met een glimlachje. “Het is me een genoegen, Frej.” Vervolgde ze, waarna ze de zippo vast nam en het pijpje naar haar lippen bracht. Ondertussen had hij een rock genomen, terug in het midden van het zilverpapier gelegd, klaar om haar te helpen deze keer.

Al stopte ze midden in haar bewegingen. “Sarina, trouwens. En bedankt.” Zei ze, een knipoogje volgde. Frej grinnikte geamuseerd en knikte toen kort. "My pleasure", Zei hij schouderophalend. Zolang ze zich nu ook maar aan zijn tweede regel hield, was het voor hem prima hoor. Voor zover het hem nog lukte, concentreerde hij zich op de rock, die in mooie witte rook veranderde toen het in aanraking kwam met de vlam. "Dus, wat heb jij allemaal al lopen nemen?" Vroeg hij toen, deels nieuwsgierig naar het antwoord en deels om te testen of ze inderdaad niet zou gaan liegen als het haar beter uit kwam.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sarina Kapranos
avatar

Aantal berichten : 156

Mutant Profile
Alias: Omnia
Mutation: Pushing/Thought Manipulation & DNA Manipulation
Crush: But who could love me? I am out of my mind

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   do mei 05, 2016 12:40 am

GUTTER QUEEN|
Hoewel haar instelling eigenlijk niets meer was dan extreem problematisch, verheugde ze zich als een jong kind op het moment dat haar longen zich zouden vullen met de rook. Sarina was niet verslaafd – of wel, niet specifiek heroïne verslaafd en ze hield zichzelf voor dat ze over het algemeen niet verslaafd was, want afhankelijk zijn van iets klonk zo zwak – en settelde over het algemeen voor alles wat haar kant op kwam, maar toegegeven waren er maar weinig stofjes zo prettig als het spul dat op dat prachtig glinsterende papier op haar lag te wachten.
En ze had het goedje lang genoeg op haar laten wachten. Het antwoord op haar bedankje was een haast achteloze schouderophaal, gepaard met, “My pleasure.” Dit was voor Sarina het teken om op haar beurt ook haar schouders op te halen en zich nu echt te richten op het verrijken van haar space. Met een lichte krul in haar mondhoek klapte ze de zippo weer open. Opnieuw bracht ze het pijpje naar haar lippen. Haar duim gleed over het wieltje van de zippo, een vreemde rilling, die ze afschoof op de verdovende middelen die al wél in haar lichaam zaten, wellicht gemixt met verheuging over hetgeen dat ze er nu bij zou voegen, liep door haar lichaam en ze hield de vlam onder het kristal ogende brokje. Ze keek toe hoe kleine stukjes begonnen te smelten en vrijwel direct in rook veranderden. Tevreden inhaleerde ze alle rook en toen de rock opgebrand was, liet ze zich met gesloten ogen met haar rug tegen de leuning zakken terwijl ze haar ingehouden adem liet ontsnappen. Ze nam een moment om het warme gevoel dat zich door haar lichaam verspreidde in zich op te nemen en te waarderen en opende vervolgens haar ogen, om haar nieuwe vriend – want laten we eerlijk zijn, iedereen met drugs was een vriend van Sarina – met een smiechterig glimlachje aan te kijken. De vraag drong pas tot haar door toen ze haar mond al had opengetrokken om hem opnieuw te bedanken nu ze eenmaal kon beamen dat het daadwerkelijk goed spul was wat ze naar binnen hadden zitten lurken. “Wooow, oke..” Gezien ze nu twee dingen door elkaar wilde zeggen, haar bedankje en wat ze precies had gebruikt, én gezien ze dus, wel, aardig wat had gebruikt, viel ze uit verwarring even stil. Zoekend naar de juiste woorden gleed haar gefronste blik de kamer rond. Schijnbaar vond ze haar antwoord bij de brandende peuk, die nog altijd op de rand van een tafeltje rustig lag weg te smeulen, want bij het zien van die peuk leek alles weer op zijn plek te vallen. “Ohja. Ik ben Sarina dus.” Opnieuw dat glimlachje, vervolgens een zacht lachje omdat ze in de gaten had wat ze zei. “Ik bedoel- Eeeeeh, pillen.” Bij het woord 'pillen' knikte ze goedkeurend en tevreden, waarna haar blik weer terug gleed naar de peuk, waar ze nu toch wel zin in kreeg. “Oh- en een nakkie pep,” voegde ze toe aan haar laatste woorden terwijl ze zichzelf overeind werkte om de peuk te pakken. Het ding was inmiddels al gehalveerd en toen ze hem oppakte, viel de halve peuk aan as op de grond. Een beetje beteuterd keek ze naar het grijze hoopje op de grond, om vervolgens haar schouders op te halen en een trek te nemen. “Hello Kitties, trouwens, die zijn echt goeie. Maar dat ga je nog wel merken,” besloot ze grijnzend. Ze liet haar ogen van de bank naar de stoel glijden, besloot dat ze beter maar een brave waussie kon zijn en haar space toch in ieder geval nu nog de hare moest houden en nam plaats in de grote zetel, precies zoals ze eerder ook al had gezeten. “Hoe lang geleden was het?” vroeg ze, opnieuw dat plagerige glimlachje terwijl ze met een slap vingertje naar het rookgerei gebaarde.

WORDS: 648



_________________
voice - Sarina Kapranos - theme

razors pain you, rivers are damp, acid stains you, drugs cause cramps
guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, might as well live


♥♥♥:
 

Smol present van de lokale fuckboi:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   do mei 12, 2016 12:29 am


lie to me


Spacen met onbekende mensen was sowieso altijd een risico. Voor wat hij wist, kon ze hem in een van haar momentjes wel gewoon vermoorden. Nu goed, Dämon zou waarschijnlijk wel op tijd ingrijpen, haar wegjagen of wegduwen, maar toch. Het was niet het moment om zich daar nu zorgen om te moeten maken. Het laatste waar hij zin in had, was een bad trip. Hij herinnerde zich genoeg hoe nasty die waren, dus eventjes niet please. Langs de andere kant was hij benieuwd waar dit avontuurtje hem heen zou leiden. In Berlijn waren de beste nachten de nachten waar ze in underground clubs waren beland, illegale feestjes met een heleboel drugs en drank en ja, sex. Met een beetje geluk scoorde je er ook meer drugs mee, wat altijd wel mooi meegenomen was dan.

Het was niet makkelijk om een addict te zijn. Echt diepe struggles soms. Vooral als je niet op tijd aan je shots raakte. Maar dat probleem was nu ook deels van de baan geruimd. Al was het smoken van hero helemaal anders; de high duurde niet zo lang. Daarom dat hij liever alleen was geweest nu, kon hij er beter van genieten. Maar Sarina leek wel chill, tot nu toe. Ze had nog niet gelogen. Dat was key. En ze was zelf helemaal van de wereld, wat ook ergens wel iets meer vertrouwen van zijn kant mee bracht. Niet van Dämon’s kant tho. Die was nog steeds helemaal opgefokt. Niet zijn probleem tho. Hij had de geest toch niet in de hand, dus waarom zou hij er ook moeite voor doen? Oh ja, daarom was hij ook deels hier. Om hem te leren beheersen. Maar goed, zorgen voor later.

Sarina was ondertussen opgestaan en had haar peuk terug op gepakt. “Ohja. Ik ben Sarina dus.” Stelde ze zichzelf nog een keer voor, waardoor Frej zacht moest lachen. Ze had het zelf ook snel genoeg door. “Ik bedoel- Eeeeeh, pillen.” Antwoordde ze toen -eerlijk- op zijn vraag. “Oh- en een nakkie pep,” Vervolgde ze. De jongen knikte goedkeurend, op zowel het feit dat ze de waarheid sprak als de dingen die ze binnen had. Klonk wel goed. Ze zag er ook wel goed weg uit, teken dat het wel gewerkt had. "Aight, lekker", Grijnsde hij scheef, liet zichzelf nog wat dieper achterover zakken op de bank.

“Hello Kitties, trouwens, die zijn echt goeie. Maar dat ga je nog wel merken,” Zei ze toen, waarna ze terug in haar eigen stoel ging zitten, iets wat hij toch wel waardeerde. En Dämon duidelijk ook. "Oh? Nog nooit gehad tho, hebben ze denk ik niet waar ik vandaan kom", Zei hij nadenkend. “Hoe lang geleden was het?” Vroeg ze toen, duidde op het rommeltje op de tafel. Frej fronste zijn wenkbrauwen even, probeerde de dagen en weken te tellen. Niet z'n sterkste kant in deze toestand tho. "Te lang", Grijnsde hij daarom, lachte even schamper om zichzelf. "Niet meer sinds ik ben opgepakt", Zei hij schouderophalend, alsof het niks voorstelde. Hij was gewoon eerlijk tho. Was ook wel belangrijk namelijk.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sarina Kapranos
avatar

Aantal berichten : 156

Mutant Profile
Alias: Omnia
Mutation: Pushing/Thought Manipulation & DNA Manipulation
Crush: But who could love me? I am out of my mind

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   vr mei 20, 2016 9:04 pm

Code:
GUTTER QUEEN|
Sarina, high genoeg om toch in ieder geval een enigszins vertraagd reactievermogen te hebben, had bij zijn antwoord op haar eerste vraag alleen maar haar ogen gesloten en met een tevreden glimlach rond haar lippen geknikt. Waarop ze precies geknikt had, wist ze niet maar in alle eerlijkheid maakte het ook helemaal niets uit. Het zachte spacedekentje waar ze zich momenteel onder hadden genesteld maar die over niet al te lang weer van ze afgepakt zou worden, was meer dan genoeg reden om naar alles tevreden glimlachend te knikken. 'Hebben ze denk ik niet waar ik vandaan kom.' Inmiddels had ze haar volgende vraag al gesteld, namelijk hoe lang het precies geleden was, maar zonder duidelijke reden bleven de eerdere woorden door haar prettig rondtollende hoofd klinken. Misschien – of wel, zonder twijfel – waren het de drugs, maar Sarina ervoer het accent van haar nieuwe vriend voor een nacht als bijzonder prettig en wellicht dat het wel om die reden was dat ook zijn volgende antwoord besloot te blijven hangen. Ze had haar ogen opnieuw gesloten gehad, simpelweg omdat dat goed voelde en je een groot stuk van je space misliep als je altijd maar aanwezig en alert wilde zijn, maar opende ze aan het eind van zijn zin. Wat plagerig onder de indruk tuitte ze haar lippen en knikte ze zachtjes. “Zo zo, opgepakt,” sprak ze, een steeds breder wordende grijns op haar gezicht. Ze trok haar benen van de leuning van de stoel en veranderde in een – in ieder geval voor haar staat van zijn – soepele beweging van houding, zodat ze terecht kwam zoals een normaal mens in een dergelijke fauteuil zou zitten. Ze haalde haar benen van elkaar af, ging iets wat wijdbeens zitten en leunde naar voren, haar ellebogen steunend op haar bovenbenen. Het grijnsje sierde nog altijd haar lippen terwijl ze haar vriend de junk met lichtjes samengeknepen ogen in zich opnam. “Dus, waar kom je vandaan?” Ze nam een trek van haar peuk, bekeek het kleine trieste beetje dat nog over was, nam een allerlaatste trek en drukte de sigaret uit op de leuning van de stoel waar ze op zat. Terwijl ze de rook weer liet ontsnappen, keek ze weer op naar de blonde schone. “Ik zou Duitsland zeggen, afgaande op je accent en al, maar ik kan me amper voorstellen dat ze daar géén Hello Kitties hebben. Eerlijk, ik dacht dat alles wat wij hier hebben uit Duitsland en Nederland en dat soort gekke landen kwam. Of ach, nu ik er zo over nadenk, misschien ook wel niet.” Ze was even stil. “En wat maakt het uit, zolang het maar hier terecht komt voor mijn gebruik.” Opnieuw was ze even stil. Ze besefte zich dat ze hem een vraag had gesteld zonder te wachten op het antwoord, glimlachte verontschuldigend en hervatte zich, terwijl ze op zoek ging naar een nieuwe peuk. “Maar Duitsland dus, gok ik. Ik heb wel goede verhalen gehoord over de feesten in Duitsland. En opgepakt? Story time?” Ze vond haar pakje peuken weer, trok er een uit en wierp hem vervolgens op het tafeltje naast het zilverfolie. “Mocht je ook willen,” zei ze met een blik op het pakje, om vervolgens haar sigaret aan te steken en de aansteker achter het pakje aan te gooien.

words: 547


_________________
voice - Sarina Kapranos - theme

razors pain you, rivers are damp, acid stains you, drugs cause cramps
guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, might as well live


♥♥♥:
 

Smol present van de lokale fuckboi:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   vr mei 20, 2016 11:06 pm


lie to me


Van alle drugs die hij ooit had gedaan, was hij bij hero blijven hangen. Het gaf hem het gevoel dat hij ook normaal kon zijn. De vloek van zijn mutatie beperkte hem zo hard om normaal te kunnen leven. Mensen logen constant, hoe moest hij dan een band met hen opbouwen als het contact hem gewoon fysiek pijn deed? Om nog maar te zwijgen over Dämon. De enige ‘vrienden’ die hij had gehad, waren zijn drugsvrienden. En dat waren even erge leugenaars, kleine criminelen, grote criminelen en wat nog meer. Hij kon zich zijn eerste high nog zo helder voorstellen. De dag waarop hij voor een tientje een hele nacht zo lekker was gegaan. Een hele fucking nacht op een tientje, en de dag erna? Geen hangover, niks. Er was helemaal niks slecht aan heroïne.

Behalve dan het feit dat hij niet meer kon functioneren zonder het spul. En dat dat tientje uiteindelijk honderd werd, voor hij er nog effect van voelde. Die rustige, zachte space waar hij zich nu ook in bevond. Er waren geen hallucinaties, hij was niet opgefokt. Er was alleen rust. Zelfs Sarina kon die niet verknallen nu, tenzij ze ineens keihard tegen hem zou beginnen liegen. Maar ze kon niet weten dat het zijn mutatie was die hem kwelde als ze loog. Hij had haar enkel laten beloven dat ze niet zou gaan liegen, en dat had ze ook zonder vragen gedaan. “Zo zo, opgepakt,” Was haar reactie op zijn woorden. Het grijnsje om haar lippen deed hem zacht grinniken.

Opnieuw ging ze verzitten, Frej had er de energie niet voor tho, en keek hem toen met een licht grijnsje even intens aan. “Dus, waar kom je vandaan?” Ze had ondertussen een nieuwe peuk op gestoken en keek hem na een trekje weer aan. Dämon liet hem ondertussen maar al te duidelijk voelen dat hij er geen antwoord op moest geven. Geen informatie geven. “Ik zou Duitsland zeggen, afgaande op je accent en al, maar ik kan me amper voorstellen dat ze daar géén Hello Kitties hebben. Eerlijk, ik dacht dat alles wat wij hier hebben uit Duitsland en Nederland en dat soort gekke landen kwam. Of ach, nu ik er zo over nadenk, misschien ook wel niet.” Een korte pauze volgde. “En wat maakt het uit, zolang het maar hier terecht komt voor mijn gebruik.” Een nieuwe pauze. Een nieuwe peuk ook weer. Hoeveel tijd was er ondertussen verstreken? “Maar Duitsland dus, gok ik. Ik heb wel goede verhalen gehoord over de feesten in Duitsland. En opgepakt? Story time?” De peuken werden terug gevonden, daarna aan hem aangeboden. “Mocht je ook willen,” Meldde ze nog.

Frej nam het pakje op, trok er met nog steeds mild trillende handen een peuk uit. Met zijn zippo stak hij hem aan, keek even geboeid naar de flikkerende vlam en sloot het ding toen weer. "Duitsland, ja. Berlijn, om precies te zijn. En de feestjes zijn heftig, als je contacten hebt om je er binnen te laten", Grinnikte hij. De jongen trok even van zijn peuk en liet de rook naar buiten kringelen. "Een gek land is een understatement. Geloof me, Berlijn is bekend in Europa maar berucht onder zijn eigen bevolking. Mensen vermijden Berlijn, of toch de buurt waar ik vandaan kom", Zei hij, diep nadenkend. Eerlijk, als hij de kans had gehad, was hij er al veel eerder weg gegaan.

"Ik gebruik dit-", Hij knikte naar de drugs op het tafeltje. "Om de werking van mijn mutatie te onderdrukken", Vervolgde hij. Waarom hij dit aan een complete stranger vertelde, wist hij niet. Waarschijnlijk omdat ze hem, als mutante, zou begrijpen. "M'n mutatie maakt me gek joh. Ik gebruikte zoveel dat ik uiteindelijk vaste klant werd op de spoed afdeling. Toen ik eenmaal achttien was, hebben ze me opgepakt om me naar zo'n gesloten instelling te brengen", Vertelde hij verder, tikte even met zijn peuk en liet de as op de grond vallen. "Dus geen spannende achtervolgingen ofzo, ik was denk ik niet eens bij bewust zijn toen ze me vonden", Vervolgde hij. Gelukkig moest hij zich nooit zorgen maken om zijn lichaam tho. Zijn blik gleed even naar de hoek van de ruimte, waar er bijna onhoorbaar een paar oude lampen enkele centimeter verschoven doordat Dämon er een lichte tik tegen had gegeven.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sarina Kapranos
avatar

Aantal berichten : 156

Mutant Profile
Alias: Omnia
Mutation: Pushing/Thought Manipulation & DNA Manipulation
Crush: But who could love me? I am out of my mind

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   di maa 07, 2017 8:15 pm

GUTTER QUEEN|
Sarina zat vast tussen een aanhoudend besef dat ze in haar staat van zijn wel eens verschrikkelijk vervelend kon zijn en het feit dat ze in die staat verkeerde en er dus weinig aan kon veranderen. Ze praatte opgewekt en haar aanname over de jongen zijn land van herkomst was in één grote waterval naar buiten gekomen, iets wat men alleen maar bij haar zou zien wanneer ze zich in deze staat verkeerde, maar was zich er tegelijkertijd zeer van bewust dat de ander zich hier wellicht best aan kon storen. Nu had ze niet vaak druggies meegemaakt zonder zelf ook heavily sedated te zijn, maar de weinige keren dat dat het geval was geweest had ze zich dood kunnen ergeren aan de naïeve opgewektheid en kinderlijke fascinatie voor oersimpele dingen. Maar, zo bedacht ze zich, dergelijke waussies hadden vaak direct de neiging om opvallende types als Meneer Perforeer aan een grondig onderzoek van de ijzerwaren te onderwerpen, en voelden vaak ook bij ieder mens de drang om te laten weten hoe mooooooi ze wel niet waren. En Sarina voelde die neiging niet. En nooit. Toch in ieder geval niet bij vreemden. Zo erg was het met haar niet gesteld en dus moest alles wel meevallen.

Ze besloot in ieder geval dat ze maar even haar rust moest pakken. Frej had haar pakje van de tafel genomen en zijn sigaret aangestoken met zijn eigen zippo. Net als hij, staarde Sarina gefascineerd in de vlam tot hij het ding dichtklapte. Terwijl hij haar vermoeden bevestigde en vertelde over zijn het land en voornamelijk de stad waar hij vandaan kwam, lurkte Sarina aan de sigaret tussen haar vingers. Hij begon over de drugs die voor hem lagen, zijn reden van gebruik en hoe dit tevens de reden was waarom hij was opgepakt. Toen hij zijn verhaal besloot met, “dus geen spannende achtervolgingen ofzo, ik was denk ik niet eens bij bewust zijn toen ze me vonden," blies Sarina haar rook uit in een soort ‘jeuzes, wat heftig’-zucht. In het milieu waarin ze was opgegroeid, kwamen dergelijke verhalen vaker voorbij. Bijna iedereen die ze aan de drugs had zien raken, had iets om te vergeten, gevoelens om te onderdrukken, moeilijkheden om aan te ontsnappen. In zijn geval was het een mutatie, bij een ander was het een Oedipuscomplex. Maakte niet uit. Kon iedereen overkomen. Maar het was wel kut. “Je moet het zeggen als ik iets van een lijn aan het overschrijden ben,” zei ze, en ze nam nog een trekje, “maar mag ik vragen wat de mutatie precies inhoudt als er hero te pas moet komen bij het onderdrukken?” Ze wilde niet vervelend zijn, echt niet, en haar opmerking dat hij zijn grenzen aan moest geven was dan ook volledig oprecht, maar ze kon niet ontkennen dat ze nieuwsgierig was. Zijzelf had in geen enkel opzicht last van haar mutaties, profiteerde er juist optimaal van en had over het algemeen nooit veel contact met mensen die daadwerkelijk vervelende mutaties hadden. Iedereen in haar omgeving had kunnen groeien, machtiger kunnen worden door zijn mutatie.

“Oh en – sorry voor mijn stroom aan vragen – zijn er hier nog interessante plekken die het bezichtigen waard zijn? Ik ga iedere keer weer op avontuur, maar merk dat ik nu toch wel bijna alles heb gezien. I could surely use a likeminded person’s advice.” Een glimlach, een zoveelste trek van haar sigaret, een euforische zucht terwijl ze zich dieper in de zetel liet wegzakken en het gevoel had dat ze daadwerkelijk in het leer kon wegzakken, als een stuk muntgeld tussen de plooien kon verdwijnen. Een prettig soort zacht drijfzand. De glimlach bleef.

words: 547


_________________
voice - Sarina Kapranos - theme

razors pain you, rivers are damp, acid stains you, drugs cause cramps
guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, might as well live


♥♥♥:
 

Smol present van de lokale fuckboi:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Frej Weyrich
avatar

Aantal berichten : 41

Mutant Profile
Alias: Yokai
Mutation: Entity Host - Lie Detector
Crush: Lie to me and see what happens

BerichtOnderwerp: Re: Chasing The Dragon   zo maa 12, 2017 5:44 pm


lie to me

Onder invloed was hij ook altijd zo lekker open. Hij was standaard altijd eerlijk, maar als hij iets had gepakt, was hij sneller geneigd om op vragen te antwoorden. Op een minder grove manier. Vaak liet hij het wel merken als iemand een vraag stelde die hem niet aan stond. Dan gaf hij wel eerlijk antwoord, maar op zo’n manier dat de andere persoon er eigenlijk een beetje ongemakkelijk van werd. Een slechte gewoonte. Maar hé, Sarina hier had hem wel geholpen met zijn hit, dus een gezellig gesprekje kon prima, concludeerde hij. Dämon hield zich ook lekker koest, wat alleen maar bevorderend werkte voor zijn humeur.

“Je moet het zeggen als ik iets van een lijn aan het overschrijden ben, maar mag ik vragen wat de mutatie precies inhoudt als er hero te pas moet komen bij het onderdrukken?” Vroeg ze uiteindelijk, toen hij klaar was met zijn hele uitleg. De jongen haalde onverschillig zijn schouders op. ”Tuurlijk mag je dat weten. Als mensen liegen, tegen mij of tegen elkaar, krijg ik hoofdpijn. Hoe serieuzer de leugen of hoe langer ze blijven liegen, hoe erger de hoofdpijn. Soms wordt ik ook lekker misselijk”, Grinnikte hij, alsof het ook oprecht grappig was. Duizenden keren had hij zijn mutatie vervloekt. Want het was zo’n nutteloze mutatie, die hem alleen maar pijn en problemen bezorgde.

“Oh en – sorry voor mijn stroom aan vragen – zijn er hier nog interessante plekken die het bezichtigen waard zijn? Ik ga iedere keer weer op avontuur, maar merk dat ik nu toch wel bijna alles heb gezien. I could surely use a likeminded person’s advice.” Glimlachte ze toen. Even zakte hij weg in zijn gedachten. Welke plek bezocht hij vaak als hij van het padje was? Oh ja. Met een opgewekte grijns keek hij haar aan. ”Ben je ooit al eens in één van de simulators geweest in de game hall?” Vroeg hij toen nieuwsgierig. Dat waren echt ziek intense dingen, eenmaal de wereld op zich er al heel anders uit zag.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Chasing The Dragon

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Chasing The Dragon

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Lower Floor :: Basement-