FRUITMAND
CBOX
Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy] - Pagina 2
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   di mei 10, 2016 9:00 pm

show me a hero
De por die ze tegen zijn schouder had gegeven was niet zo stevig, ten eerste omdat ze niet bepaald veel spieren had en ten tweede omdat ze hem geen pijn wilde doen. Toch moest hij het natuurlijk wel serieus nemen, want hij toverde één van de meest beledigde gezichten tevoorschijn die ze ooit had gezien en keek haar verontwaardigd aan. “Au..?” zei hij met een snuif, maar zijn hele voorstelling zorgde er echter maar voor dat de glimlach op haar gezicht een heel stuk breder werd. Hij moest niet zo zeker van zijn zaken zijn, en dat vertelde ze hem dan ook. “Oh nee? En waarom niet?” Een wenkbrauw licht opgetrokken keek ze hem aan, moesten ze nu echt deze discussie gaan voeren? Het enige wat hij echter deed was haar uitlachen, wat ervoor zorgde dat ze haar ogen samen kneep en er voor een kort moment een rode gloed door haar pupillen heen ging, maar deze vaagde weer net zo snel weg als het gekomen was. Ondertussen was Christophe overeind gekomen en viste zo de fles whisky uit haar handen, wat ervoor zorgde dat ze verontwaardigd haar mond opende om er iets tegenin te brengen. De kans om te praten kreeg ze echter niet. “Ik denk dat dit meisje wel genoeg heeft gehad, je begint allemaal wartaal uit te slaan.” Na zijn woorden perste ze haar lippen weer op elkaar en keek hem met de meest verontwaardigde blik aan die ze in huis had, de betweter die het was. Hij was van het bed afgekomen en stond er nu voor, duidelijk nog niet klaar met zijn zegje. “Je moet van mij weten dat ik niets anders dan de waarheid spreek!” Hij richtte nu zelfs zijn vinger op haar en ze richtte kort haar kin wat op, de hooghartigheid was ook bij haar wel goed te zien. “Dus als ik zeg dat ik in alle opzicht beter ben,” hij boog lichtelijk voorover zodat hun blikken elkaar kruisten, “dan bedoel ik ook in. Alle. Opzicht.” Ivy snoof verontwaardigd toen hij zijn tong uitstak en kwam weer in beweging. Christophe, your talk is done. Met haar hand drukte ze tegen zijn borstkas aan, niet als in een poging hem pijn te doen, maar om hem naar achter te dringen zodat zijn gezicht in elk geval uit haar buurt was, die vieze tong hoefde ze niet in haar oog te hebben. Ze zwaaide haar benen over de rand van het bed en ging eveneens staan, voelde hoe ze aardig wankel was en had een kort moment nodig om haar evenwicht te vinden. ”Niet waar,” zei ze eigenwijs terwijl ze haar armen in haar zijde zette en omhoog keek. Ja, haar hoofd moest echt heel erg omhoog gedraaid zijn om hem aan te kunnen kijken, want nu ze zo tegenover hem stond werd het lengteverschil opeens wel weer heel erg duidelijk. ”Ik denk dat dit jongetje ondertussen ook wel genoeg op heeft. Je kent vast het gezegde wel, hoogmoed komt voor de val.” Met haar wijsvinger prikte ze tegen zijn borstkas aan, ogen nog altijd lichtelijk samengeknepen om ervoor te zorgen dat ze haar houding wel mooi behield. Haar andere hand had ze nog altijd op haar zij geplaatst, dan kwam ze ondanks haar lengte toch nog iets van zeker over. Want bang voor hem was ze absoluut niet, dan moest hij wel met wat meer komen dan enkel dit soort uitspraken.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   za mei 14, 2016 5:01 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Zijn gedrag deed haar humeur niet veel goeds, zo leek het echter, want wie weet was ze wel een geniaal actrice. Maar al zijn acties deden haar steeds zo heerlijk verontwaardigd opkijken, dat hij in volle teugen er van genoot. Al zijn woorden leek ze op zijn beoogde manier op te vangen, een waardoor zijn innerlijk grijns steeds breder werd, maar van buiten bleef hij zijn uiterst beledigde houding aanhouden, zodat dat zijn woorden meer kracht bijzette. Nadat hij zijn tong naar haar had uitgestoken duwde ze hem weg, misschien niet met alle kracht die ze in zich had, maar voor deze versie van Christophe moest hij toch wel wat kleine stapjes doen om niet achterover te vallen. In the end wist hij gewoon nog op zijn twee voeten te blijven staan en keek hij haar dit keer verontwaardigd aan. Ook Ivy kwam overeind, maar echt overtuigend leek het niet voor hem. Christophe hoefde zijn hoofd dan wel niet helemaal laten hangen om oogcontact met haar te maken, maar zij moest haar hoofdje wel iets op tillen. Dat was alweer een denkbeeldig punt voor hem. ”Niet waar,” In zijn hoofd speelden die twee woorden zich op een steeds hoger wordend toontje af, waardoor hij toch wel zachtjes begon te grinniken, onbegrijpelijk voor Ivy natuurlijk, maar dat bleek hij wel vaker te zijn voor haar. Toch was hij nog wel op tijd gestopt om te kunnen horen wat ze te melden had als haar verdediging. ”Ik denk dat dit jongetje ondertussen ook wel genoeg op heeft. Je kent vast het gezegde wel, hoogmoed komt voor de val.” Haar wijsvinger prikte zich in zijn borstkas. “Het zou recht in mijn hart zijn geweest, weet je.” mompelde hij met een beteuterd pruillipje. Helaas deed hij daar niet veel mee. “Ik ken het gezegde wel moet ik bekennen.” begon hij, terwijl hij zijn hoofd iet wat scheefhield en naar het plafond tuurde. Daar kon hij zijn gedachten meestal wel vinden. “Maar de gevolgen heb ik nog nooit hoeven ervaren. Zegt dat misschien iets over mij?” Met de meest zelfvoldane glimlach keek hij haar aan, totaal niet geschaad door haar woorden. Misschien werkte dat ook nog eens nadelig voor haar humeur? Natuurlijk hoopte hij van wel. “Ben ik niet net zo gezellig als je weerwolvenvriendjes?” vroeg hij met een zoet stemmetje en zette de fles weer aan zijn lippen om er een klein slokje van te nemen. Als ze hem zelfs lager zou achten dan een weerwolf lag zijn trots wel aan duigen. Wie hij ook voor zich had staan, deze vraag moest en zou beantwoord worden met een antwoord dat toegaf dat hij beter gezelschap was. Of op zijn minst even goed. En deze Christophe zou misschien niet goed om kunnen gaan met een ware teleurstelling.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   za mei 14, 2016 5:33 pm

show me a hero
Hij zorgde er zo echt niet voor dat haar humeur er wat beter op werd, ook niet ondanks dat hij daarnet met drank aan was komen zetten. Nu kwam het misschien ook van twee kanten, want haar eigen ego kon er niet zo goed tegen als er iemand was die verkondigde dat deze beter was dan zijzelf. Na haar zegje gedaan te hebben prikte ze met haar wijsvinger op zijn borstkas, gewoon om te proberen zelf ook een houding te krijgen die hem duidelijk zou maken dat hij niet met haar moest spotten. Al was die kans klein, zeker omdat hij haar vanavond om te beginnen half had opgejaagd in de kas en hij haar in het begin al eens in een hoek had weten te zetten door te spelen met zonlicht. “Het zou recht in mijn hart zijn geweest, weet je.” Ivy snoof lichtjes na zijn woorden. ”Alsof jouw hart het nog doet, dumbass.” Was hij soms even vergeten dat ze vampieren waren waarvan de harten niet langer meer kloppend waren? Was hij vergeten dat ze een van de weinige wezens waren die zo levend als wat waren, maar geen hartslag hadden? De wezens die het dichtst in de buurt kwamen van een zombie, maar vele malen mooier waren? (Niet dat ze dat nou zozeer bedoelde als een compliment naar Christophe, maar ze waren tenminste geen rottende lijken en als ze echt eerlijk moest zijn, ze had een kamergenoot met een erger uiterlijk kunnen treffen.) “Ik ken het gezegde wel moet ik bekennen.” Natuurlijk moest hij dat gezegde herkennen, hij was ouder dan haar en als hij die nog nooit had gehoord had hij vast en zeker onder een steen geleefd. Blijkbaar was het plafond ook nog wat leuker om naar te kijken dan naar haar, waardoor ze haar armen over elkaar heen sloeg en hem aan bleef kijken. “Maar de gevolgen heb ik nog nooit hoeven ervaren. Zegt dat misschien iets over mij?” Een overduidelijke zucht kwam uit haar mond en ze rolde met haar ogen waarbij haar hoofd wat mee bewoog in de beweging.
“Ben ik niet net zo gezellig als je weerwolvenvriendjes?” vroeg hij vervolgens op weer dat zoete stemmetje terwijl hij een slok nam van de drank. Nu gaf hij haar de perfecte positie om zijn ego te kwetsen, wie weet verwachtte hij wel niet dat ze hem tegen zou spreken omdat zijn ego daar te groot voor was. ”Om te beginnen, het was maar één weerwolf. Geen weerwolvenvriendjes,” legde ze er kort nog even de nadruk op, ”en die snapte dat je niet zo gezellig bent voor mij door je ego op deze manier te gebruiken.” Kort kneep ze haar ogen samen, Storm was inderdaad wat gezelliger geweest dan Christophe nu, en hoe. ”Dus om eerlijk te zijn, ja, hij was een veel beter gezelschap dan jij,” voor het dramatische effect wees ze nog naar hem, ”nu bent.” Zonder nog een woord aan hem vuil te maken liep ze in de richting van de deur, langs hem en zijn fles drank heen. ”Maar goed, ik moet denk ik maar mijn eigen fles gaan halen,” zei ze op een zo luchtig mogelijke toon, maar nog wel met dat licht vurige randje eraan.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   do jun 09, 2016 6:31 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Zijn mondhoeken kwamen omhoog toen ze reageerde op zijn opmerking. Beledigingen dat hij geen hart had voelde hij eigenlijk niet echt, nee, op de een of andere manier draaide hij ze in zijn hoofd om tot complimentjes. At least was hij geen emotioneel sukkeltje. (No offence naar iemand, maar dat was gewoon de manier waarop Christophe dacht) “Dat zou toch bijna echt mijn gevoelens gekwetst hebben..” antwoordde hij haar, met een wat scheef getrokken mondje en plaatste zijn handen in zijn zij. Met zijn hoofd iet wat schuin gekanteld keek hij haar op een corrigerende manier aan, maar maakte er verder geen woorden meer aan vuil. Misschien probeerde ze hem toen wat van zijn voetstuk te brengen, maar Christophe deed gewoon mee met haar pogingen hem te waarschuwen. Hij speelde er eerder mee. Het feit dat hij het oogcontact tussen hen beiden niet zo belangrijk achtte als het asgrauwe plafond leek haar houding toch wat geïrriteerder te maken. Mooi. Hoe meer ergernis ze uitstraalde, hoe vrolijker hij er van werd. Een antwoord op zijn woorden leek ze te geven in de vorm van een vermoeide zucht. Geen woorden. Gaf ze hem dan gelijk? Achtte ze hem dan als iemand waarvoor dat gezegde niet gold? Dat zou gebeurd zijn in een alternatief universum misschien. Een vraag rolde over zijn lippen, eentje waarbij hij zichzelf ongeacht kwetsbaar leek op te stellen. Was hij, ja of nee, een beter gezelschap dan een beest dat eigenlijk alleen aantrekkelijk was voor vlooien? Het lag misschien aan het feit dat hij een vampier was, maar lager dan een weerwolf wilde hij nooit geacht worden. ”Om te beginnen, het was maar één weerwolf. Geen weerwolvenvriendjes,” Hij kon er toch zeker van zijn dat ze meerdere weerwolven had genoemd en dat meerdere weerwolven in of bij hun kamer waren geweest. Misschien niet tegelijkertijd. ”en die snapte dat je niet zo gezellig bent voor mij door je ego op deze manier te gebruiken.” Zijn hoofde draaide hij een snelle beweging weer richting haar en door een klein zenuwtrekje bewoog zijn lip. De uitdrukking op zijn gezicht werd voor een moment alles behalve geamuseerd, maar hij bleef nog op zijn plaats. Christophe probeerde zich weer zoveel mogelijk te herstellen, maar zijn trots was toch wel echt iets gekrenkt. ”Dus om eerlijk te zijn, ja, hij was een veel beter gezelschap dan jij,” De vinger die ze zijn kant op richtte voelde aan als een echte dolksteek. ”nu bent.” Een verontwaardigde frons verscheen op zijn gezicht en toen Ivy in de richting van de deur begon te lopen, spiegelde hij haar bewegingen in dezelfde richting. Waar ging die heen? ”Maar goed, ik moet denk ik maar mijn eigen fles gaan halen,” Nou.. dat ging ze helemaal niet. Christophe wist eerder bij de deurklink te komen dan zij, maar in plaats van ervoor te gaan staan, trok hij de deur open en pakte haar arm snel beet. Zijn grip niet al te sterk voor het gevoel ze straks ging gillen. “Nee, nee, ik sta erop dat ik je vergezel naar de keuken.” sprak hij tussen zijn neppe nette glimlach door, maar zijn ongeamuseerde toon sprak boekdelen. “Ik zou toch niet willen dat je zou verdwalen, hm?” Hij zou haar eens laten zien hoe gezellig hij wel niet kon zijn, podver.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   do jun 09, 2016 8:47 pm

show me a hero
Toen hij zijn hoofd in een snelle wending haar kant op richtte wist ze dat ze hem nu op een gevoelig punt had geraakt, zijn geweldige ego leek gekrenkt door haar mooi neergezette opmerking. De zenuw boven zijn lip die bewoog - want ja, ze had een heel goed oog voor dit soort kleine details - bevestigde dit alleen nog maar meer. De uitdrukking op zijn gezicht maakte het hele plaatje compleet, ze had hem duidelijk van zijn stuk gebracht, en hoe. De verontwaardigde frons toen ze verder praatte ontging haar ook niet, maar ze trok zich er weinig van aan. Ondertussen had ze aangekondigd dat ze dan maar haar eigen fles drank ging zoeken, in de keukens hadden ze vast wel iets verstopt staan voor het personeel, want Ivy wist dat leerlingen normaal gesproken niet mochten drinken. Maar hé, ze was onsterfelijk en het was niet eerlijk omdat ze eigenlijk al ouder was dan de meeste docenten hier, wat er dus voor zorgde dat ze de geschiedenisdocenten soms nog wel eens kon verbeteren op sommige punten. Grappig, ze was één van de meest betrouwbare bronnen als ooggetuige en daarmee konden ze haar geen ongelijk geven. Oh, ze begon wat af te dwalen. Christophe was blijkbaar met haar meegelopen alsof hij haar spiegelbeeld was en stond nu opeens bij de deur. Eerst had ze gedacht dat hij deze dicht wilde houden terwijl ze haar hand al had opgetild om de deurknop vast te pakken, maar in plaats daarvan deed hij dat al en gooide de deur open. Ze voelde hoe hij haar arm vastpakte, niet al te sterk maar ook niet bepaald zachtzinnig. Met een frons op haar gezicht keek ze naar hem omhoog. "Wat.." begon ze, maar hij kapte haar af met zijn dubbele nee. Hij stond erop haar te vergezellen naar de keuken. De glimlach was duidelijk fake en het toontje wat hij opzette ook. Ivy trok haar wenkbrauw wat op bij zijn laatste zin, verdwaald raken? "Ik heb geen babysitter nodig," zei ze en spande haar arm lichtelijk aan, proberend deze terug te trekken - wat enkel zou lukken als hij deze los zou laten natuurlijk. "Daarbij, mij vergezellen naar de.. keuken maakt je niet meteen een beter gezelschap." Voor een kort moment was ze stil, wat kon ze toch gemeen zijn. "Daarvoor zul je wel met wat beters moeten komen." Storm en Devon waren moeilijk te overtreffen als het ging over het wezen van een beter gezelschap.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   za jun 18, 2016 3:18 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Natuurlijk had ze de verandering op zijn gelaat gezien, dat kon hij zien aan het genot in haar blik. Dat plezier wilde Christophe haar natuurlijk niet blijven gunnen, dus probeerde hij die blik zo goed mogelijk van zijn gezicht te halen, maar de pijn in zijn gekrenkte ego bleef voortbranden. Hoe durfde ze wel niet.. Nu Ivy hem zo, gelukkig niet voor de gezichten van hun medeleerlingen, had vernederd, kon hij haar niet zomaar laten gaan. Helaas was Christophe met al die drank niet in staat een geniaal plan voor te bereiden in de tijd dat hij richting de deur liep. Dus zonder nagedacht te hebben over de consequenties pakte hij haar arm vast, zodat ze nog niet de deur uit kon lopen en meldde dat ze niet zonder hem de deur uit zou kunnen. Daar stond hij immers op. Het beeld dat ze naar hem op moest kijken, door het lengteverschil, deed hem toch wel weer een innerlijk pleziertje. De armspieren die hij had vastgepakt werden aangespannen, maar het zorgde er niet voor dat hij haar nu meteen zou loslaten. Nee, hij richtte er verder geen aandacht op, maar bleef haar aankijken. “Ik heb je nooit eerdere nachtelijke tripjes naar de keuken horen of zien maken, dus misschien heb je die wel nodig.” antwoordde hij, op een soort dringerig toontje. "Daarbij, mij vergezellen naar de.. keukenmaakt je niet meteen een beter gezelschap." De schade was al gedaan, het werd hem alleen maar meer ingewreven, maar de stalen gelaatsuitdrukking op zijn gezicht veranderde niet. Ivy had gewoon een verkeerd beeld van gezellig, dat was nu wel duidelijk. “Hmm, dat zal je nog wel zien.” antwoordde hij tussen op elkaar geklemde kaken door en opende de deur. Met zijn vrije hand maakte hij een beweging dat ze voor moest gaan en pas daarna liet hij haar arm los. “Ladies first.” Koste wat het kost zou hij haar overtuigen dat hij beter gezelschap was dan een weerwolf. Sowieso moest hij nog uitvogelen wie voor die stank bij zijn kamer had gezorgd. "Daarvoor zul je wel met wat beters moeten komen." Zijn mondhoek kroop sarcastisch omhoog terwijl hij de deur achter zich dichttrok nadat hij de gang op was gestapt. “Volgens mij ken je mij toch niet zo goed als je denkt.” antwoordde hij haar mysterieus. “Ik heb namelijk lol zelf uitgevonden.” vervolgde hij met een heuse wenkbrauwwiebel. “Maar goed, we moeten eerst voor mevrouw naar de keuken, want ze heeft nog niet genoeg op, blijkbaar. Pas op dat je straks niet wankelend op de grond valt.” grijnsde hij er nog achteraan. Al was zij zeker niet de enige die met dat risico rondliep.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - First Floor :: Bedrooms :: Mixed-