FRUITMAND
CBOX
Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   zo apr 17, 2016 8:46 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Heel even leek ze de goede kant op te gaan met haar worden, dat ze het met hem eens was (once in a lifetime moment), maar ze vervolgde haar woorden weer. Christophe schudde zijn hoofd, natuurlijk zou hij het niet eens zijn met haar. "Om nog toe te voegen, in hun menselijke vorm zijn ze helemaal geen harige mormels." Christophe snoof. Dat zij zichzelf waardig genoeg vond om zich een vampier te noemen. “Make-up en kleding kunnen heel wat verbergen.” Alsof hij haar er ook van verdacht een weerwolf te zijn liet hij zijn blik over haar heen gaan, maar de scheve grijns op zijn gezicht toonde aan dat hij niet 100% serieus was. Toch had hij verder niet echt iets te melden, omdat zijn dreigementen niet werkelijk gemaakt konden worden zag hij er ook niet zoveel meer in om hier langer te blijven. Dus meldde hij dat hij terug ging naar hun kamer, dat hij het nog ‘hun’ kamer noemde na al die schandalen!, en vroeg of ze met hem mee ging. Het waren manieren, geen poging om een vriendschap te sluiten. "Klinkt als een goed idee," Dus dat was haar antwoord. Eerder dan hij was ze de deur uitgeglipt, rude, maar zonder iets te opperen volgde hij haar. Met een zachte klik viel de deur van de kas achter hem weer dicht.
De weg terug wierp hij haar amper een blik toe. Met zijn handen in zijn zakken liep hij terug naar het schoolgebouw. Zijn hand hield hij om zijn telefoon geklemd, alsof hij van haar verwachtte dat ze elk moment weer een foto zou maken en deze weer zou delen met iedereen. Eenmaal binnen versnelde hij zijn pas, rende half de trap richting de slaapkamers op en keek tevreden achterom toen hij eerder bij hun kamer aankwam dan zij. “Aangezien het nog lang geen bedtijd is,” begon hij, terwijl hij de deur met zijn sleutel openmaakte. Alhoewel iedereen nu rustig in dromeland lag, waren zij nog klaarwakker. Het gaf wel altijd een heerlijke rust in de school. Christophe kwam hun kamer binnen en gooide zijn telefoon op zijn bed, dat for once er een beetje net bij lag. “is de vraag: wat gaan we nu doen?”
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   zo apr 17, 2016 9:25 pm

show me a hero
“Make-up en kleding kunnen heel wat verbergen.” Ivy kon het niet laten om haar tong naar hem uit te steken toen hij dit zei en zijn blik over haar heen liet gaan, alsof onder haar bleke huid een echte weerwolf zou zitten, yeah right. Maar aan die grijns van hem kon ze wel zien dat het een grapje was, dus er kwam naast een korte grinnik geen verdere reactie meer op. Als eerste stond ze buiten, richtte haar blik op de hemel die best helder was vannacht. Verschillende grote sterren waren goed te zien, maar lang de tijd om ernaar te blijven kijken had ze niet. Vluchtig kwam ze weer in beweging en haalde haar kamergenoot in, om vervolgens de hele weg terug naar school naast hem te blijven lopen. Tijdens het lopen werd er niet veel gezegd. De outfit die ze aan had was niet bepaald iets wat de meeste mensen zouden dragen op dit tijdstip, maar aangezien ze toch geen kou voelde maakte het weinig uit voor haar. Nu ze hier zo 's nachts buiten liep voelde ze hoe haar humeur wat beter werd, zo'n nachtelijke wandeling deed haar wel goed.

Het duurde niet lang of ze hadden de school weer bereikt en ze kwamen in het trappenhuis. Christophe rende voor haar uit de trappen op, en ze volgde zijn voorbeeld, maar dan een stuk minder snel. Hij was dan ook als eerste boven en het leek alsof ze een klein beetje tevredenheid kon zien. De brunette stond echter ook al redelijk snel boven en wachtte tot hij de deur van hun kamer open had gedaan. “Aangezien het nog lang geen bedtijd is,” begon hij nu voor het eerst weer te praten. De deur werd geopend en hij ging als eerste naar binnen. Ivy volgde zijn voorbeeld en sloot de deur met een zachte klik achter zich, wel zo fijn voor de andere mensen in hun gang als ze niet met deuren gingen smijten. “is de vraag: wat gaan we nu doen?” Ivy wandelde naar haar bed, haalde haar telefoon uit haar broekzak en legde deze op haar nachtkastje. "Nou, kom maar op met suggesties zou ik zeggen," zei ze en keek hem toen licht vragend aan. Immers kende ze hem toch nog niet zo heel erg goed en ze had geen idee wat hij leuk vond om te doen, dus wie weet zou ze hem nu wel wat beter leren kennen. "Ik bedoel, dit zal vast niet je eerste avond zijn dat je iets moet doen om de tijd te doden." Haar toontje was lichtelijk uitdagend, maar het was voornamelijk nieuwsgierigheid die de vraag dreef.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   zo apr 17, 2016 9:45 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Heel erg geamuseerd leek ze niet te zijn geweest door zijn opmerking, maar zijn grijns leek toch wel iets goed gemaakt te hebben. Echt zin in een werkelijke ruzie had hij dan ook weer niet en Ivy moest misschien nog leren dat niet alles wat hij zei serieus genomen moest worden. Althans, bij mensen die hij kende dan. Vreemdelingen werden misschien op dezelfde manier behandeld als hoe zij bij haar aankomst was behandeld. Wat een gezelligerd was Christophe toch. Bij hun kamer was zij degene die de deur dicht deed, nu was het cirkeltje weer mooi rond. Binnen liep ze gelijk naar haar bed, maar zeker niet om onder de dekens te kruipen. Zelf had hij nog genoeg energie in zich om een rondje om het atletiekveld te trekken, maar zoals altijd ontbrak de motivatie ervoor. (Mooie metafoor.) "Nou, kom maar op met suggesties zou ik zeggen," vroeg ze, haar vragende blik op hem gericht. Christophe hief zijn wenkbrauwen wat verrast op toen ze hem naar zijn ideeën vroeg. Dat was ook weer nieuw. Ze had hem altijd het type geleken dat de leiding in alles wilde nemen. “Je vraagt me steeds wel veel.” antwoordde hij met nog altijd die scheve grijns op zijn gelaat. "Ik bedoel, dit zal vast niet je eerste avond zijn dat je iets moet doen om de tijd te doden." Ah, logisch dat ze het dan vroeg, maar de toon deed hem toch wat verdacht naar haar kijken. Was dit bedoeld om hem uit te testen op zijn smaak naar activiteiten? “Tja.. ik denk dat jij typische jongensdingen niet leuk vindt om te doen.” antwoordde hij met een heuse wenkbrauwwiebel. Eigenlijk had hij geen idee wat daaronder viel, hij deed gewoon Christophe-dingen, maar als hij dat zo kon verwoorden, dan deed hij dat. “Dus denk ik dat dit..” hij boog zich over zijn koffer en gooide wat kleding eruit, om vervolgens een fles whisky naar boven te vissen. “..wel bij ons beiden past?” Met een wenkbrauw opgeheven keek hij haar aan, de fles met zijn hand opgeheven. Hij was nog niet open geweest, misschien had hij hem bewaard voor een speciale gebeurtenis, maar ach, wanneer zou die komen?
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   zo apr 17, 2016 10:01 pm

show me a hero
Het leek wel alsof hij verbaasd was toen ze hem naar ideeën vroeg. Afwachtend keek ze hem aan, zo heel vreemd was het toch zeker niet dat ze zoiets aan hem vroeg? Over het algemeen had ze best wel graag de touwtjes in handen, ja. Maar op dit moment voelde ze daar weinig tot helemaal geen behoefte aan. Misschien kwam het omdat Christophe en zij een soort van.. tot dezelfde soort behoorde. Beide waren ze natuurlijk vampieren en misschien was dat het wel dat ze zich redelijk op haar gemak voelde bij hem, al had ze daar in de kas wel een paar tellen aan getwijfeld, of hij echt zo ongevaarlijk was. Zijn berichtjes waren namelijk best wel dreigend over gekomen, ze had misschien nog wel het geluk gehad dat hij naar buiten moest om haar te zoeken zodat hij wat af had kunnen koelen. En toch zag ze hem niet als een of andere gevaarlijke vampier, misschien vond ze hem nog wel aardig ook. Maar ho. Stop. Niet zo snel conclusies gaan trekken. Eerst zien en dan pas geloven.

“Tja.. ik denk dat jij typische jongens dingen niet leuk vindt om te doen.” Er kwam zowel een wenkbrauw wiebel vanaf, die ervoor zorgde dat er nu bij haar een verraste blik te zien was. Vanwaar opeens de vriendelijkheid tussen hen, eigenlijk? Stiekem was ze nu wel benieuwd wat hij bedoelde met typische jongens dingen. Zou hij het type zijn wat het liefst met een zak chips op zijn bed een game lag te spelen? Om eerlijk te zijn schatte ze hem toch wel wat.. hoger in dan dat. “Dus denk ik dat dit..” afwachtend keek ze hem aan terwijl hij zijn koffer opende en wat kleding eruit gooide. Fijn, nog meer rommel in hun kamer. Maar toen hij overeind kwam met de fles whisky in zijn hand had ze totaal geen oog meer voor die rommel. De verbazing droop nu bijna van haar gezicht af, terwijl haar mondhoeken en wenkbrauwen beide wat omhoog gingen. “..wel bij ons beiden past?” vroeg hij met opgeheven wenkbrauw. "Serieus?" zei ze met een ongelovige glimlach op haar gezicht terwijl ze hem aankeek, hand wat omhoog gehouden waarmee ze naar de fles wees en hem aankeek. "Je hebt random een fles whisky in je koffer?" Een zachte lach kwam nu uit haar keel, dit had ze dus echt even niet verwacht. Vervolgens liep ze naar de grens van de kamer die hij in het begin had gemaakt en keek hem aan. "Krijg ik toestemming om voor vanavond over de grens te mogen?" zei ze terwijl ze hem geamuseerd aankeek. Nou, dat was even een onverwachtse wending die de avond nog wel eens heel leuk kon gaan maken.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   zo apr 17, 2016 10:24 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Wat zouden ze nu moeten doen de komende uren? Haar weerwolfvriendjes sliepen waarschijnlijk nu, want toen ze buiten hadden gelopen had hij geen volle maan gezien en dus zat zij nu ook een nacht zonder lol. Altho, Christophe kon wel lol maken, heel veel lol, hij had daar misschien wel een duwtje in de rug voor nodig. Dus het enige waar hij aan kon denken als dat zetje was het vriendje van alle lol, alcohol. In zijn koffer had hij nog een fles met die sterke bruine vloeistof en omdat hij na die hele speurtocht liever niet in stilte met Ivy op zijn kamer wilde zitten, besloot hij deze maar met haar te delen vannacht. Dus als een heuse schat presenteerde hij de fles aan haar en kon een zacht gegrinnik niet laten toen hij haar verbazing zag. Ze had toch niet verwacht dat hij echt zo’n grijze muis was? Dat kon hij eigenlijk wel zien als een kleine belediging! “Nee ik maak maar een grapje, dit is geconcentreerde appelsap.” zei hij met een rol van zijn ogen. "Je hebt random een fles whisky in je koffer?" Dat was de oorzaak van de verbazing? Dat hij zo’n fles in zijn koffer had? “Geloof me, er lopen hier mutanten rond met vreemdere dingen in hun koffer of op hun kamer.” Hij had wel wat roddels gehoord over wapens en zelfs iemand die met een waterpijp rondliep. "Krijg ik toestemming om voor vanavond over de grens te mogen?" Alsof ze die regel nog zou negeren, want ze stond al op het randje. Alsof Christophe het nog aan het overwegen was keek hij haar tussen samengeknepen oogleden aan. “Ik heb nu geen officieel papier om die gratie te verlenen..” begon hij al mompelend, want natuurlijk nam hij zijn eigen opgelegde regels heel serieus. “maar goed, voor deze nacht mag het ja.” Met een knikje verleende hij Ivy de toestemming om over de denkbeeldige grens heen te stappen. Als ze dat wilde, want zijn kant van de kamer was nog altijd.. niet schoon, om het net te formuleren. “Aan jou de eer.” Hij reikte haar de fles aan.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   zo apr 17, 2016 10:54 pm

show me a hero
Ivy moest toegeven, hij was best grappig op dit moment. En dan hadden ze beide nog niet eens alcohol in hun bloed. “Nee ik maak maar een grapje, dit is geconcentreerde appelsap.” De brunette kon het niet laten om zachtjes te grinniken na die opmerking, dat zou wel heel goor zijn, een fles met geconcentreerde appelsap in je koffer verstopt houden. Vervolgens ging ze verbaasd verder over het feit dat hij random zo'n fles in zijn koffer had zitten. “Geloof me, er lopen hier mutanten rond met vreemdere dingen in hun koffer of op hun kamer.” Daar had hij dan dus even een heel goed punt. Hier en daar had ze inderdaad wat dingen gehoord over mensen en hun aparte voorwerpen, om dan nog maar te zwijgen over zichzelf, want ergens in deze kamer lagen een paar voorraadjes opgeslagen. Voor nood. Mocht ze cravings krijgen terwijl de zon hoog aan de hemel stond. Oeps.

Toen begon het gedoe over de kamer grens natuurlijk weer, het zou zo ongezellig zijn als ze beide aan hun eigen kant bleven, right? “Ik heb nu geen officieel papier om die gratie te verlenen..” hoorde ze hem mompelen nadat ze had gevraagd of ze voor vannacht over de grens heen mocht komen. Het leek alsof hij er even over moest nadenken, al had ze al wel zo'n vermoeden wat het antwoord zou zijn. “maar goed, voor deze nacht mag het ja.” Daar was het al. Opgewekt stapte ze over de grens heen en liep naar hem toe, zijn kant was inderdaad niet zo heel schoon, maar daar moest ze maar even niet op letten op dit moment. Het was toch wel redelijk donker in de kamer, dat maakte het wat makkelijker. “Aan jou de eer.” Christophe bood haar de fles aan en met een kleine grijns opende ze deze, duidelijk geen groentje hierin omdat ze het vrij vlot open kreeg. "Werken we met glazen of..?" Waarschijnlijk zou hij niet nog een paar glazen uit zijn koffer toveren, maar het was gewoon een vraag uit beleefdheid. Het was immers zijn kant van de kamer, en zijn fles whisky die ze nu wat omhoog hield. Hmn. Bedenkelijk keek ze naar de fles en nam er een slokje van, om Christophe de fles vervolgens aan te reiken. Nah. Glazen waren niet nodig.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   di apr 19, 2016 9:52 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Natuurlijk was het appelsap. Wist Ivy niet wat voor een grote hit appelsap was op elk feestje waar ze zou komen? Hoe lang had ze wel niet onder die steen geleefd? Heel lang, nadat hij haar de gratie had verleend om over de grens over te steken, deed ze er niet over dit te doen. Binnen enkele delen van een seconde stond ze al binnen zijn gebakende territorium. Een territorium der rommel. Christophe hield haar eerste movements wel goed in de gaten, want als ze hier nu begon op te ruimen, zou hij die gratie zo snel mogelijk weer intrekken. Dan raakte hij juist alles kwijt en hij kon gewoon niet tegen opgeruimde dingen. Het was hem dan allemaal te netjes. Waar moest hij dan dit soort spullen verbergen? Juist. De fles was door haar binnen een mum van tijd opengemaakt. "Werken we met glazen of..?" Christophe fronste door deze opmerking, alsof hij beledigd was door deze opmerking. “Zie jij die hier ergens liggen?” Hij ging met zijn blik door de kamer heen. Nou oké, wie weet wat er allemaal onder zijn rommel lag, maar hij kon zich geen glazen herinneren. Of..? Nee, vast niet. “Of je wilt jezelf als vrijwilliger stellen om naar de keuken te sneaken en ze te halen. Maar dat is,” hij zuchtte. “zo ver en lang lopen.” Dus nee, dat zou hem niet worden en Ivy zag dit gelukkig ook in. Like ja, ze kon natuurlijk razendsnel erheen rennen, maar dat verpestte dan weer de mood. Ze nam als eerste een slokje en reikte hem snel de fles weer aan. “Je hoeft niet zuinig te doen,” grijnsde hij, dan ook weer een tikkeltje uitdagend. Hij nam zelf ook een slok en voelde de brandende vloeistof zich een wegbanen door zijn lichaam. Misschien was hij wat te overmoedig geweest, want hij kreeg het er wel warmpjes van. Nadat hij de fles weer aan Ivy had aangereikt, liet hij zich ook op zijn bed zakken en haalde zijn handen door zijn haren. “Pfoe, ik ben er nog niet helemaal gewend aan geraakt.” Het was dan ook lang geleden dat hij dit samen met iemand had gedaan.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   di apr 19, 2016 10:10 pm

show me a hero
Het was vooral een vorm van beleefdheid geweest toen ze hem vroeg of hij iets als glazen wilde gebruiken. “Zie jij die hier ergens liggen?” Onschuldig had ze nog even haar schouders opgehaald, het zou haar niets verbazen als hij die ergens achter zijn bed verstopt had liggen, net zoals hij een fles whisky uit een koffer met kleding haalde. Wat voor dingen zou hij nog meer in deze kamer hebben liggen? Eigenlijk wilde ze het niet eens weten. Ondertussen had ze de fles aan haar lippen gezet en had ze een bescheiden slok genomen, ze was er niet echt van om meteen een halve fles naar achter te gieten. “Of je wilt jezelf als vrijwilliger stellen om naar de keuken te sneaken en ze te halen. Maar dat is,” ze hoorde hem zacht zuchten, “zo ver en lang lopen.” Voor haar niet hoor, binnen een vingerknip kon ze in de keuken zijn, maar ze hadden inderdaad geen glazen nodig. Toen ze hem na een enkele slok de fles weer aanreikte moest hij daar zo nodig weer een opmerking over maken. “Je hoeft niet zuinig te doen,” zei hij met een grijns. En was daar nou een licht uitdagend toontje te horen in zijn stem. Met een zuinige glimlach op haar gezicht keek ze hem met opgetrokken wenkbrauw aan. "Oh, dus nu ga je nog uitdagen ook?" zei ze en grinnikte een keer kort. Ivy keek toe hoe hij een slok nam, een veel grotere slok dan dat zij net had gedaan. Hij gaf de fles weer terug aan haar en liet zich op zijn bed neerzakken. “Pfoe, ik ben er nog niet helemaal gewend aan geraakt.” Een onheilspellende grijns verscheen op haar gezicht nadat hij die woorden had uitgesproken. "Je gaat me toch zeker niet vertellen dat je na één slok al licht in je hoofd bent?" vroeg ze terwijl ze zijn uitdagende toontje van eerder nabootste. De brunette liet zich naast hem neerzakken en nam nu een grotere slok. Het was sterk spul, die whisky, en het brandde duidelijk in haar keel. Dat was zeker voelbaar nu ze een grotere slok had genomen. Kort sloot ze haar ogen, misschien had ze het bij kleine slokjes moeten houden. Nu hield ze hem de fles weer voor, zodat ze om en om wat konden blijven drinken ervan.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   do apr 21, 2016 8:49 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Hij verwachtte ook niet echt een ontkennend antwoord op zijn vraag of ze glazen zouden gebruiken voor de drank. Veel motivatie om op te staan en de gang weer op te gaan had hij niet, dus tenzij ze dat wilde doen, zouden ze het maar op deze barbaarse manier moeten doen. Dit werd bevestigd door het feit dat ze een slok nam en de fles zijn kant op richtte. Helaas reageerde ze niet op zijn duidelijk uitdaging, nog altijd zette ze de fles niet aan haar lippen voordat hij dat zou doen. "Oh, dus nu ga je nog uitdagen ook?" Christophe haalde zijn schouders simpeltjes op, terwijl hij de fles bij zijn hals aanpakte. Natuurlijk, dat lag in zijn diepste aard. Niemand kwam van hem af zonder door het stof van een uitdaging te gaan. “Ik houd ontzettend van uitdagingen, vooral omdat ik ze altijd win.” glimlachte hij zelfverzekerd en keek haar met een half opgetrokken wenkbrauw aan. Zelf nam hij weer een slok, voelde de bekende warme vloeistof door zijn keel glijden en kreeg een beetje spijt van de grote slok die hij ervan had genomen. Christophe zakte terug op zijn bed, blij dat hij de fles weer aan Ivy had gegeven omdat hij anders misschien overal whisky had gemorst. "Je gaat me toch zeker niet vertellen dat je na één slok al licht in je hoofd bent?" Hij gunde haar een valse, samengeknepen blik en lachte zachtjes en sarcastisch. Ze dacht nu wel dat ze zo stoer was, maar toen ze naast hem kwam zitten en een net iets te grote slok nam, keerde hij dezelfde blik terug als die ze op hem had geworpen net. “Speak for yourself.” grinnikte hij, terwijl hij de fles weer aanpakte en wat verder naar achteren schoof, zodat hij met zijn rug tegen de muur leunde en zijn benen op het bed lagen. Zelf nam hij een slok, iets minder gewaagd dan de vorige en gaf de fles snel weer door aan Ivy. “Dus.. hoe ben jij hier wel niet terecht gekomen? Als een vampier opgevallen of werd het een beetje te saai daarbuiten?”
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   do apr 21, 2016 9:50 pm

show me a hero
Het leek erop dat meneer wel heel erg van uitdagingen hield, dat zei hij immers zelf. Ivy had hem iet wat peilend aangekeken, alle uitdagingen winnen eh? Dat zouden ze nog wel eens gaan zien in de toekomst, want de brunette was precies hetzelfde. Anyway, de slok die ze had genomen was toch wel een beetje te veel van het goede geweest. “Speak for yourself.” Ze kuchte kort, maar dat was meer omdat de drank best wel in haar keel prikte na het nemen van zo'n grote slok, iets wat ze zeker niet meer van plan was om te doen. Christophe maakte het zich gemakkelijk en ze besloot haar hakken uit te schoppen zodat ze haar benen op het bed kon trekken. De fles had ze ondertussen weer doorgegeven en ze kans om zelf ook wat beter te gaan zitten. Het duurde niet al te lang voordat ze de fles alweer terug kreeg. “Dus.. hoe ben jij hier wel niet terecht gekomen? Als een vampier opgevallen of werd het een beetje te saai daarbuiten?” Rustig nam ze een slok, niet zo gewaagd als de vorige maar ook niet zo zuinig als die daarvoor. "Opgevallen als vampier ben ik bang," zei ze redelijk onschuldig en gaf de fles weer zijn kant op. "Al moet ik toegeven dat ik mij toch al wel een beetje begon te vervelen buiten, dus zo erg is het ook weer niet." Nu keek ze hem afwachtend aan, ze hoefde de wedervraag niet eens echt uit te spreken om hem duidelijk te maken dat ze nu ook wel wilde weten hoe het met hem zat. Immers wist ze niet zo heel veel over hem, behalve dat hij niet bepaald de makkelijkste persoon was om mee om te gaan. Hij was.. apart. Niet in een negatieve manier als ze eerlijk moest zijn. "Trouwens, hoe kan het eigenlijk dat jij wel tegen zonlicht kan?" vroeg ze toen uit het niets. Want als het licht haar huid raakte, dan brandde het weg. Bij hem leek het een stuk minder effect te hebben, in elk geval niet zo heftig als bij haar.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   di apr 26, 2016 12:45 am

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Waar ze hem zojuist nog lachend had aangekeken op zijn reactie, was het hij nu die zo op haar neerkeek. Ook zij nam een wat gemakkelijkere houding aan, het was immers hun kamer, daar hoefde niet ongemakkelijk heen en weer geschuifeld te worden in de eeuwige twijfel of je ergens wel of niet mocht zitten. Sowieso snapte hij het ook niet hoe vrouwen het uithielden in die nauwe, hoge schoentjes. (Vaak had hij ze er ook over horen klagen, dus de logica ontbrak daar wel). Ze nam echter nog wel een slok en nogmaals werd deze in zijn handen gedrukt. Erg veel haast om weer te drinken had hij niet (hij voelde immers de vloeistof nog in zijn keel branden), want hij had haar een vraag gesteld. "Opgevallen als vampier ben ik bang," Op een manier deed deze opmerking zijn mondhoeken wel omhoog kruipen. Misschien was het een soort humor dat alleen vampiers in konden zien of misschien lag het wel aan hem persoonlijk. "Al moet ik toegeven dat ik mij toch al wel een beetje begon te vervelen buiten, dus zo erg is het ook weer niet." Ah, ja dat gevoel had hij ook wel enkele keren gehad in de grote mensen wereld. “Een onschuldig iemand gebeten en veranderd of gewoon honger?” grinnikte hij, alsof het een roddelverhaaltje was. “Ik kwam hier uit pure verveling, ik weet mijn cravings wel wat onder controle te krijgen en als het moet.. dan doe ik het ook goed.” vervolgde hij zijn woorden met een heuse wenkbrauwwiebel. Om haar weer even een praatpauze te geven, nam hij weer een slok uit de fles en staarde wat wazig voor hem uit. Er werd hem gevraagd waarom hij niet zo heel erg allergisch reageerde op zonlicht, een opmerking die hem nogmaals tot lachen aanzette. “Ik wist dat die vraag wel een keer zou komen.” glimlachte hij, zijn hoofd richting Ivy draaiende en zich wat meer tegen de muur aanleunende. “Maar ik denk dat je gewoon moet toegeven dat ik veel sterker ben dan jij.” Dacht ze nou echt dat hij dat zo gemakkelijk kwijt zou geven?
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   wo apr 27, 2016 5:16 pm

show me a hero
Het was inderdaad een beetje saai geworden daarbuiten. Ivy kon nooit heel lang op dezelfde plaats blijven omdat ze anders op zou gaan vallen. En opvallen als een vampier was nooit goed, want het was iets wat eigenlijk ieder mens wel kende en er waren genoeg boeken over hun soort geschreven waar mensen aardig wat leuke feitjes uit konden halen als ze wilden. Hoe herken je een vampier, pijnig je een vampier, hoe bestrijd je een vampier. Er waren zoveel verhalen geschreven door de tijd heen, in sommige zelfs nog met een lichte bron van waarheid. En dat was dus zo gevaarlijk. Nooit had ze de tijd om vrienden te maken, om mensen echt goed te leren kennen. Het was allemaal van korte duur geweest, ze had zoveel verschillende persoonlijkheden zien komen en gaan. Als je het niet kon accepteren zou je er nog gek van kunnen worden ook. Maar dan hier, op Genosha, hier was het anders. Ze kon hier open zijn over wat ze was. Natuurlijk zouden er mensen komen en gaan, maar zo hier en daar was vast wel een onsterfelijk iemand te vinden. En iemand die net zoals zijzelf onder die categorie viel zat hier tegenover haar. “Een onschuldig iemand gebeten en veranderd of gewoon honger?” grinnikte hij en een kleine grijns verscheen rond haar lippen . Zo luchtig mogelijk haalde ze haar schouders op. “Ik was nogal hongerig die dag, ja.” Een aantal jaar had ze zich ingehouden om geen mensen meer te bijten, maar daarvan was ze die ene dag even afgeweken. En omdat een school zoals deze blijkbaar overal haar oren en ogen had zitten was ze al snel opgespoord geweest. “Ik kwam hier uit pure verveling, ik weet mijn cravings wel wat onder controle te krijgen en als het moet.. dan doe ik het ook goed.” Ivy hief haar wenkbrauw wat op en keek hem aan terwijl hij weer een wenkbrauw wiebel liet zien. “Als het moet, doe je het goed?” vroeg ze hem toen met een klein lachje. “Bedoel je daarmee dat je het niet erg vindt om wat menselijk bloed te drinken?” Er was nu toch wel een lichte vorm van interesse in haar stem te horen, dit vond ze toch wel heel interessant. Hij nam ondertussen nog een slok van de fles en keek wat voor zich uit. De brunette besloot hem te vragen naar het feit dat zonlicht niet zoveel met hem leek te doen. “Ik wist dat die vraag wel een keer zou komen.” Ze keek toe hoe hij wat tegen de muur aan leunde en zijn hoofd weer haar kant op draaide. Afwachtend bleef ze hem aankijken. “Maar ik denk dat je gewoon moet toegeven dat ik veel sterker ben dan jij.” Licht gepikeerd keek ze hem aan en viste toen de fles uit zijn handen, hem nog altijd aankijkend. Hij zat immers wel een class hoger dan haar, dus misschien was hij ook wel echt sterker. Maar dan was er nog haar eeuwige ego die dat niet zo graag toegaf. “Tssk,” zei ze en nam een slok uit de fles. “De vraag is alleen, sterker in welk opzicht.” Nu deed ze zijn wenkbrauw wiebel na en keek hem uitdagend aan, eens zien wat hij daarop te zeggen had.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   za mei 07, 2016 10:04 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
“Ik was nogal hongerig die dag, ja.” Persoonlijk begreep hij die struggle wel. Dit soort honger stillen was een vermoeiende bijzaak van deze mutatie. En om nou telkens op kleine eekhoorntjes te jagen in het bos was misschien iets te veel gevraagd. Besides was mensenbloed het best, alleen traden er soms wat nare bijwerkingen op als je het niet volgens de juiste manier deed. “Ik zal je maar niet op een beschuldigende manier aankijken.” antwoordde hij o zo onschuldig als hij zich kon gedragen en zette de fles weer aan zijn lippen nadat hij zijn ego weer had gestreeld. “Als het moet, doe je het goed?” De noodzaak om zijn woorden te herhalen zag hij niet echt, maar hij vatte het maar op als een compliment. “Bedoel je daarmee dat je het niet erg vindt om wat menselijk bloed te drinken?” Christophe haalde zijn schouders op een nonchalante manier op, terwijl hij zijn blik verplaatste naar een van de uithoekjes van hun kamer. (Onderhand was hij er al helemaal gewend aan geraakt om het ‘hun’ kamer te noemen, wat toch wel alarmbelletjes kon doen rinkelen in zijn hoofd.) “Ik geef niet zo veel om sociale relaties.” Was zijn antwoord simpel en extreem nuchter geformuleerd. “Ik heb veel gereisd en op een gegeven moment deed ik niet eens meer moeite om mensen bij de voornaam te leren kennen. Ze kwamen er uiteindelijk toch wel achter wat ik was.” Trots was hij er ook weer niet op, maar als hij moest vertrekken deed hij dat liever niet op een lege maag. Of verzwakt. Wie weet wat al die bewoners gedaan zouden hebben als ze hem te pakken hadden gekregen. Dan lag hij hier niet nu, met zijn rug tegen de muur en een fles whisky in zijn hand.
De interesse van het gesprek werd verplaatst naar zijn gave om niet meteen verschroeid te raken door zonlicht. Zo comfortabel zittend was hij helemaal in het juiste humeur genesteld om zijn trotsheid en arrogantie te tonen. De manier waarop Ivy reageerde amuseerde hem alleen maar des te meer. Iemand die hem uitdaging bood, dat had hij eigenlijk wel nodig om zichzelf helemaal op en top te voelen. De fles werd uit zijn handen getrokken, maar meer behoefte had hij nu toch niet. Dus gaf hij haar deze kleine overwinning. “De vraag is alleen, sterker in welk opzicht.” Christophe bleef stil en keek haar met een schaapachtig grijnsje aan. Zijn ogen fonkelden met plezier en tevreden wiebelde hij met zijn voeten. “Lieve Ivy,” begon hij met het stemmetje dat hij misschien een uur geleden ook tegen haar had opgezet. De scherpe zoete toon was zo onnatuurlijk voor zijn werkelijke karakter, maar op een vreemde manier ook weer passend. “je vraagt je of in welk opzicht? Het antwoord is natuurlijk; in elk opzicht.” Zijn toon veranderde in de toon die een kinderjuffrouw gebruikte tegen haar peuterleerlingen. Zo zag hij zichzelf immers ook ten opzichte van Ivy.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar

Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Mutation: Mind control & Vampirism
Crush: Love isn't about finding the perfect person. It's about realizing that an imperfect person can make your life perfect.

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   za mei 07, 2016 11:52 pm

show me a hero
Christophe haalde nonchalant zijn schouders op toen ze hem vroeg of hij dus niet zo'n preutse vampier was die leefde van dierenbloed, maar een echte die leefde van mensenbloed. Zoals hun legende hen altijd afschreef, zoals ze in elk sprookje de slechterik waren. Een bloeddorstige vampier waar geen enkel levend wezen veilig voor was, een wezen van de nacht wat elk moment zijn tanden in je nek kon zetten en je bloed tot op de laatste druppel op zou drinken. Het was voor veel mensen een gore, afschrikwekkende gedachte. Voor Ivy was het echter al een hele lange tijd normaal. Al had ze de laatste paar jaar amper meer mensenbloed gedronken, voornamelijk om een beetje van de radar te blijven omdat niet iedereen het zo had op mutanten. Laat staan vampieren. “Ik geef niet zo veel om sociale relaties.” Logisch. Als vampier bleef je in een staat waarin je niet verouderde, als je het goed deed dan. Iedereen om je heen stierf telkens weer, terwijl je zelf wel bleef leven. “Ik heb veel gereisd en op een gegeven moment deed ik niet eens meer moeite om mensen bij de voornaam te leren kennen. Ze kwamen er uiteindelijk toch wel achter wat ik was.” Met andere woorden, hij zorgde ervoor dat zijn sporen uitgewist werden door de mensen waar hij mee op was getrokken opgeruimd waren. Een strategie die ze zo nu en dan ook wel eens toe had gepast.

Het onderwerp van het gesprek was wat veranderd en ze viste de fles weer uit zijn handen zodat ze er opnieuw een slok van kon nemen. Langzaam maar zeker voelde ze toch echt wel hoe de alcohol in begon te werken. “Lieve Ivy,” begon hij met een zoet stemmetje wat ze al eerder bij hem had gehoord. De brunette sloeg haar armen over elkaar heen waarbij de vloeistof in de fles licht heen en weer klotste, maar ze hadden er al teveel van gedronken dus was er totaal geen gevaar voor morsen. Ze perste haar lippen op elkaar en keek hem afwachtend aan, een licht arrogante blik in haar ogen. Wie weet was het wel een strekje wat alle vampiers hadden, die arrogantie. Maar hij ging verder, “je vraagt je of in welk opzicht? Het antwoord is natuurlijk; in elk opzicht.” Vrijwel meteen snoof ze een keer, hij was wel erg vol van zichzelf. "Screw you," zei ze toch wat lacherig en gaf hem zacht een por tegen zijn schouder. Hij mocht misschien in zonlicht kunnen lopen, ze had zelf nog een kleinigheidje achter de hand waar meneer nog geen weet van had. Daarom kwam er ook een triomfantelijke, onheilspellende glimlach op haar gezicht, terwijl ze nog een slok van de fles nam. Als dit spul zo helemaal in ging werken, dan was ze echt de klos. Maar ach, who cares. Ze zou niet dood gaan door alcoholvergiftiging, haha. "Wees daar maar niet zo zeker van, meneertje," zei ze op een toon waar een vleugje arrogantie zeker niet was weggelaten. "In alle opzichten is een tikkeltje overdreven, niet?" Nu had ook zij die zoete stem weer teruggehaald, een stem die niet veel goeds betekende bij haar.
and i will write you a tragedy
love, libby

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Christophe Rémy
avatar

Aantal berichten : 209

Mutant Profile
Alias: Apostacy
Mutation: Semi-immortality & darkness manipulation
Crush: A wonderful caricature of intimacy

BerichtOnderwerp: Re: Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]   di mei 10, 2016 5:48 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Ze bleken wel wat gemeen te hebben, iets wat ook logisch was als je opgescheept zat met grotendeels dezelfde mutaties (al was Christophe nog altijd niet zeker wat ze nog meer kon doen dan alleen bloeddrinken en niet genieten van de zon), maar daar was hij alleen achter gekomen omdat hij haar nu eindelijk de kans gaf een gesprek met hem te voeren. Dat moest ze maar natuurlijk als een eer ervaren. Nog altijd had hij wel zijn twijfels over haar, zeker na haar nachtelijke avontuurtjes met weerwolven en wie weet wat nog meer. Straks kwam hij hun kamer binnen en was ze bezig met een.. zombie! Brr. Daar hoefde hij niet eens aan te denken of hij kreeg er al kippenvel op zijn rug van. Omdat Christophe zich toch nog altijd hoger achtte dan het meisje dat op zijn bed zat, deed hij ook geen moeite om dit niet te laten zien. Met het zoetste stemmetje dat hij kon bedenken sprak hij haar aan om haar op haar domme vraag antwoord te geven. Dit leek zij echter niet helemaal op prijs te stellen, maar haar ongenoegen was alleen maar een brandstof voor zijn genot. "Screw you," Zei ze om hem vervolgens een por op zijn schouder te geven. Christophe omklemde met zijn hand de plek waar ze hem had geraakt en zette een uiterst beledigde gezichtsuitdrukking op. “Au..?” merkte hij op de meest sassy en beledigde toon die hij op dit moment maar kon aannemen en snoof zelf ook een keer. Misschien dat ze daardoor zo’n glimlach op haar gezicht had geplaatst of misschien had ze een of andere vreemde gedachte in haar hoofd nu, maar het deed hem niet zo’n genoegen haar mondhoeken zo omhoog gekruld te zien. Wie gaf haar het recht om te genieten van zijn pijn! "Wees daar maar niet zo zeker van, meneertje," Oh jee, nu ging Ivy hem de les lezen hoor. Christophe rolde met zijn ogen, totaal niet onder de indruk van de woorden die ze zojuist geuit had. “Oh nee? En waarom niet?” Met een sceptische blik keek hij haar aan, zijn hoogmoed zorgde ervoor dat hij geen greintje angst voelde en dus ook overmoedig begon te raken. (Misschien ook een beetje de schuld van de fles whisky, ahum). "In alle opzichten is een tikkeltje overdreven, niet?" Christophe begon op een hooghartige manier te lachen en duwde zich in tegen de muur weer overeind. Vervolgens boog hij zich naar Ivy toe en pakte de fles whisky uit haar handen. “Ik denk dat dit meisje wel genoeg heeft gehad, je begint allemaal wartaal uit te slaan.” glimlachte hij op een betweterige manier en stond op van het bed. Misschien wat wankel, maar door zijn zelfvertrouwen wist hij nog wel op twee voeten te blijven staan. “Je moet van mij weten dat ik niets anders dan de waarheid spreek!” Beschuldigend wees hij een vinger op haar, alsof ze hem zojuist op de meest vreselijke manier die te bedenken viel had beledigd. “Dus als ik zeg dat ik in alle opzicht beter ben,” hij boog zich nogmaals wat voorover, zodat hij haar in haar ogen kon aankijken. “Dan bedoel ik ook in. Alle. Opzicht.” zei hij om vervolgens zijn tong plagerig naar haar uit te steken.
words: idc | tag: ivy | outfit: click

_________________
shady emo | actual cinnamon roll | smol birb

zo officieel:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Pretty picture but the scenery is so loud [+Ivy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - First Floor :: Bedrooms :: Mixed-