INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 That nose of mine |& Ziva

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Wyatt Lockhart
avatar
Class 3

Aantal berichten : 68

Mutant Profile
Alias: Simba
Mutation: Lion Shapeshifting, Pyrokinesis
Crush: Climb on board we'll go slow and high tempo
BerichtOnderwerp: That nose of mine |& Ziva   za apr 16, 2016 5:06 pm


It's our paradise and it's our war zone
Met een grijns tot achter zijn oren was hij vertrokken uit de kamer. Iemand had eerder vandaag gementioned in de cafetaria dat ze naar het strand gingen. Een dagje strand klonk hem eigenlijk nog wel als muziek in de oren eigenlijk. Ergens wou hij Sverrir ook mee vragen maar de dude was spoorloos toen hij terug naar de kamer was gegaan. Oh well, dan trok hij er maar uit op zijn eentje. Al was de kans vrij groot dat Wyatt toch nog wel zou verdwalen. Hoewel misschien ook niet, toen hij in de cafetaria was geweest had hij de geur van het meisje te pakken gekregen en hij had die geur blijven vast houden. Als ze dan toch naar het strand ging, dan kon ze net zo goed even zijn gps spelen of wat dan ook. In Broederstroom zou hij gewoon een hele dag zonder shirt hebben rondgelopen, maar dat kon hij hier nog niet meteen gaan doen. Dus had hij maar een simpel zwart shirt aangetrokken en een zwemshort. Het was misschien nog niet warm genoeg, maar dat hield hem niet tegen om mensen op het strand te gaan spotten en aye dan kon hij meteen een kleurtje pakken ook right?

Lang duurde het niet voor hij haar geur had opgespoort, was natuurlijk eerst op de meisjesverdieping terecht gekomen. Iets wat hij over het algemeen niet erg voor, maar aye voor hij te afgeleid zou worden had hij zichzelf buiten het gebouw weten te krijgen en had hij dit keer het juiste spoor. Althans, een spoor dat niet terug het gebouw binnen in ging.Ergens voelde hij zich wel een beetje een hond, klein beetje hoor. Gewoon spoortjes volgen van mensen die hij niet eens kende. Maar aye, dat ging hij wel even proberen veranderen op het strand of zo.

Snel genoeg voelde hij de ondergrond veranderen. Het geurspoor was hij totaal uit het oog verloren wanneer hij de zee had gezien. Basically een van de eerste keren ooit dat hij zoiets zag. Zijn grijns werd net dat beetje breder toen de wind even mooi aan de haal ging met zijn haren. Vaaarwel moeite die hij er had in gestopt of zo. En alsof het nog niet erg genoeg was dat hij hier als een halve vogelverschrikker stond struikelde hij ook nog eens mooi en lag hij nu heel geweldig in het zand. Een beetje verdwaasd keek hij op en keek hij recht in de ogen van een meisje. Blijkbaar was hij dus gewoon mooi over haar benen gevallen. Heel smooth en alles. ‘Ehm, sorry?’ Sprak hij wat lacherig. Daar moest je Wyatt voor heten hoor.

_________________

Simba:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ziva Dias
avatar
Class 3

Aantal berichten : 121

Mutant Profile
Alias: Djez
Mutation: Hippogrief|| Human senses|| Bird communication|| Immortality||
Crush: Immortality isn't always a gift. It's a curse of being alone as well
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   zo apr 17, 2016 2:40 pm

Ziva Dias||Wyatt Lockhart


Pas aan het einde van de ochtend begon het zonnetje door te breken, en hoe. De wolken trokken weg en gaven de zon alle ruimte om haar warme stralen over het eiland te leggen. Het was misschien nog geen zwem weer, maar het was zeker warm genoeg om lekker in de zon te liggen.
En dat was ook precies wat Ziva vandaag van plan was. Rustig at ze van haar broodje terwijl haar bruine ogen naar het groepje meiden tegenover haar keek. Ziva ging om met wat meiden die bij haar in de klas zaten, een groepje van 5. Met haar erbij waren ze met z'n 6en en het was eigelijk altijd wel gezellig. De meiden roddelde als gekken, waardoor de brunette erg oplette met wat ze deelde. Of het echt goeie vriendinnen waren? Nee, zeker niet. Maar in haar hele 249 jaar bestaan, heeft ze maar een enkele vriend gehad waarvan ze kan zeggen dat die echt een goed persoon was. De rest, waren simpelweg mensen om de tijd mee te delen. In de groep was wel gevallen dat ze naar het strand wilden gaan, maar Ziva had zich stil gehouden. "Ik zie wel," Mompelde ze, aangezien je met een mond vol brood niet goed verstaanbaar bent. De brunette ging zeker naar het strand vandaag, maar niet met dit groepje. Ze wilde even alone-time. Ze zou hooguit Mirlo mee nemen, aangezien hij wel echt fijn gezeldschap was.
Ziva had haar lunch snel genoeg op gegeten, haar spullen opgeruimd en had niet de moeite genomen om op de andere meiden te wachten. Ze hadden het alleen maar over jongens, jongens en jongens. Niet echt een onderwerp waar Ziva het over wilde hebben. Helemaal niet nu ze net ontdekt had dat haar kamergenoot bijna eng veel op de vrouw van haar ex lijkt. Een korte rilling liep over haar rug toen ze hier aan terug dacht. Spencer was natuurlijk niet dat afschuwlijke wijf, maar leek er wel erg veel op. Maar goed, geen vooroordelen. Spencer leek veel chiller dan dat enge mormel van zoveel jaar geleden.
Ziva nam tevens ook geen moeite om een tas of dergelijke mee te nemen. Haar mobiel, oortjes en zonnebril waren meer dan genoeg. Zodra haar witte allstar over de drempel van de door werd gezet, naar buiten, kwam het zwarte mereltje al als een gek aanvliegen. Meteen verscheen er een grote glimlach rond de lippen van de brunette. "Me extrañaste, Mirlo?" Grinnikte Ziva, waarbij ze verder naar buiten liep. De zonnestralen verwelkomde haar met hun warmte terwijl ze verder richting het strand liep. De brunette was hier nu een tijdje en kende de belangrijkste wegen ondertussen. Zo dus ook de weg naar het strand. Terwijl de muziek door haar oortjes speelde, vloog Mirlo als een trouw hondje achter haar aan. Ziva heeft het diertje hier op het eiland ontmoet en sinds dien is de merel niet bij haar weg te slaan. De merel vind het geweldig als Ziva in haar hippogrieven gedaante met hem mee vliegt, maar dat liet ze nu nog even achterwegen. "Ik wil van de zon genieten, vanavond misschien." Zei ze tegen de merel, die vervelend tegen haar hoofd aan het duwen was.
Het duurde niet heel lang of de meid was bij de duinen aangekomen. Het was nog een aardige klim geweest om er overheen te lopen. Ook hielp de scherpe geur van het zout niet echt bij haar wandeling. De brunette houd van de zee, het strand, maar vond de zoute geur verschrikkelijk. Het deed gewoon bijna zeer bij haar overgevoelige neus. Mirlo was blijven hangen bij de deunen, aangezien hij de wind van het strand te stevig vond. Ziva kon hem dit niet kwalijk nemen, het waaide ontzettend stevig. Maar de zon maakte dat meer dan goed en Ziva's getinte huid genoot nou eenmaal van het zonlicht. De meid droeg dan ook een donkergroen kort broekje, met een zwart vlinder-model achtig topje. En haar witte all-starts, ofcourse. Redelijk dicht bij het water zakte de meid naar beneden, om lekker confortabel in het zand te gaan zitten. Het water sloeg zacht tegen de kant aan, wat een rustgevend geluid gaf. Echter hield deze rust niet voor lang. Ziva had haar ogen gesloten en was geconcentreerd op het water, waardoor ze niet had gemerkt dat iemand haar kant op kwam. De jongen had haar duidelijk ook niet opgemerkt, want hij viel letterlijk voor haar. Of eigenlijk, óver haar. Zodra de jongen op haar benen belandde, schrok de meid op en liet ze door de schrik een kort gilletje horen. Ze probeerde uit reflex haar benen terug te trekken, al kon dit niet door het gewicht. Ze schoof haar zonnebril omhoog om de jongen goed te kunnen zien, haar gezicht duidelijk verschrikt. ‘Ehm, sorry?’ Sprak de jongen wat lacherig, waardoor ook Ziva een glimlachje niet kon onderdrukken. "Maakt niet uit, jongens vallen zo vaak voor me," Grinnikte ze, waarbij ze haar gezicht even tot een frons trok. "Of.. Over, me.." Voegde ze er wat verbaasd aan toe, waarna ze weer zachtjes lachtte. "De volgende keer moet je een meid maar gewoon aanspreken, dat werkt wat gemakkelijker." Glimlachtte ze, waarbij ze haar oortjes uit haar oren haalde. Niet dat ze het erg vond dat hij 'voor haar gevallen' was, ze had een lelijker iemand kunnen treffen.

robb stark

_________________

Aysa || Kim || Dennimae || Ziva || Yale
Ziva:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Wyatt Lockhart
avatar
Class 3

Aantal berichten : 68

Mutant Profile
Alias: Simba
Mutation: Lion Shapeshifting, Pyrokinesis
Crush: Climb on board we'll go slow and high tempo
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   ma apr 18, 2016 2:16 pm


It's our paradise and it's our war zone
Natuurlijk moest hij vallen. Natuurlijk gebeurde dat op zijn eerste echte dag dat hij van zijn kamer was af gegaan. En niet te vergeten, natuurlijk moest het dan nog eens over iemand zijn. Ach ja, dan had hij zich al belachelijk gemaakt bij een iemand. Wat ook wel genoeg zou zijn want hij zou het bij niemand anders meer doen hoor. Klungelig zijn paste niet echt in zijn plaatje stiekem. Of wel ja, het plaatje dat hij wilde neerzetten dan toch. Maar goed, nadat hij op zijn manier zijn excuses aan het meisje had aangeboden duwde hij zichzelf weer omhoog. Het leek hem namelijk niet bepaald comfortabel om gewoon met een dude op je benen te liggen, plus dat liet strepen na hoor als je echt wilde genieten van de zon en zo.

Zijn mondhoeken trokken wat hoger bij het horen van haar woorden. Smooth hoor. Maar hij kon het stiekem wel begrijpen. ‘Doe me er aan denken dat ik volgende keer dan ook werkelijk voor je val, ‘mkay?’ Sprak hij al lachend waardoor er lichte kuiltjes in zijn wangen ontstonden. Eventjes gebruik maken van zijn natural beauty en zo, dan zou ze hem wel snel vergeven en alles. ‘Oké, dus ik ben safe right? Er komt zeker nog een volgende keer?’ Sprak hij op een vrolijke toon. Wyatt verschoof wat in het zand zodat hij naast haar zat, nu hij hier toch zo gelukkig was gevallen kon hij er ook maar beter gebruik van maken dat deze plek recht in de zon was en alles.

‘Ik ben Wyatt trouwens, normaal hang ik minder de sukkel uit maar tja heel soms gebeurt het wel eens. Vooral als er heel toevallig good looking people in de buurt zijn. Dan sta ik meteen in het centrum van de aandacht you know.’ Kort haalde hij zijn hand door zijn haren waarop hij even rond keek. Oke middelpunt van de aandacht, misschien enkel van haar aandacht dan. Maar dat vond hij stiekem wel meer dan genoeg hoor. Uiteindelijk had hij altijd over iemand kunnen vallen die er niet zo goed uit zag als haar, dus het was wel een win win situatie stiekem.


_________________

Simba:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ziva Dias
avatar
Class 3

Aantal berichten : 121

Mutant Profile
Alias: Djez
Mutation: Hippogrief|| Human senses|| Bird communication|| Immortality||
Crush: Immortality isn't always a gift. It's a curse of being alone as well
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   ma mei 09, 2016 5:03 pm

Ziva Dias||Wyatt Lockhart


De alone-time die de brunette had gepland voor de middag, werd natuurlijk verstoord. Echt tijd voor haarzelf had Ziva amper, aangezien er altijd wel iets gebeurde op dit eiland waardoor dat verstoord werd. Maar de manier hoe het dit keer verstoord werd, was niet iets dat ze elke dag mee maakte. Een blondharige jongen viel op haar, letterlijk. Wat lacherig bood de jongen zijn excuses aan, waarna hij zichzelf omhoog duwde. Ziva trok haar knieën omhoog om haar armen om haar benen te kunnen slaan en zelf kon ze een glimlachje ook niet onderdrukken.  ‘Doe me er aan denken dat ik volgende keer dan ook werkelijk voor je val, ‘mkay?’ Sprak de jongen al lachend en voor een moment trokken de lichte kuiltjes in zijn wangen Ziva's aandacht. Schattig.
"Ik zal je er aan herinneren," Grinnikte ze, waarna ze haar blik naar het water wendde. "Als je dan wel op je benen blijft staan." Het glimlachje sierde nog steeds rond haar gevulde lippen terwijl ze de woorden plagerich uitsprak. Een donkere lok werd achter haar oor gestoken voordat Ziva's donkere ogen die van de jongen weer opzochten. ‘Oké, dus ik ben safe right? Er komt zeker nog een volgende keer?’ Ziva lachtte om zijn opmerking, waarbij ze met haar vingers in het zand groef. Smooth, erg smooth. Ze volgde hoe de jongen naast haar in het zand ging zitten en schudde kort haar hoofd. "Dat ligt er natuurlijk aan hoe erg je je best er voor doet," Nonchalant haalde ze haar schouders op. "Je hebt mijn aandacht getrokken met het vallen, indruk gemaakt met je kuiltjes. Maar kun je dat blijven vasthouden?" Vroeg ze hem, waarbij één wenkbrauw wat uitdagend werd opgetrokken. Echt lang hield Ziva haar aandacht niet bij mensen, hoewel de jongen een mooie verschijning was. Maar met alleen je uiterlijk kom je ook niet overal. Hooguit de slaapkamer.
‘Ik ben Wyatt trouwens, normaal hang ik minder de sukkel uit maar tja heel soms gebeurt het wel eens. Vooral als er heel toevallig good looking people in de buurt zijn. Dan sta ik meteen in het centrum van de aandacht you know.’ Sprak de jongen, die de naam Wyatt droeg. De brunette fronsde voor een kort moment haar wenkbrauwen, waarna ze knikte en haar blik naar het water wendde. "Wyatt, bijzondere naam. Waar kom je vandaan?" Vroeg ze, waarbij ze hem weer aankeek. "Ik ben Ziva, eigenlijk hang ik nooit echt de sukkel uit. Bij good looking people hoef ik niet in het middelpunt van de aandacht te staan, ik ben namelijk het middelpunt." Sprak ze als antwoord op het riedeltje die hij opgenoemd had. Bij de laatste zin grijnsde ze kort, eigendunk was toch wel iets dat de meid bezat. Maar na zoveel levensjaren en haar looks, zou het bizar zijn om onzeker te zijn. Onzeker was ze wel over andere dingen. "Dus, Wyatt, wat brengt zo'n klungelig persoon als jou naar een eiland vol mutanten? Wat zijn jou geheime kunstjes?"
robb stark

_________________

Aysa || Kim || Dennimae || Ziva || Yale
Ziva:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Wyatt Lockhart
avatar
Class 3

Aantal berichten : 68

Mutant Profile
Alias: Simba
Mutation: Lion Shapeshifting, Pyrokinesis
Crush: Climb on board we'll go slow and high tempo
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   di mei 10, 2016 1:54 pm


It's our paradise and it's our war zone
Misschien moest hij maar even wat meer gaan werken aan zijn manier van mensen opsporen. Of ja, misschien gewoon beter leren uitkijken en zo. Daar zou hij waarschijnlijk al wel verder mee komen. Hoewel, stiekem had hij echt niet te klagen hoor. Nah, feitelijk kon hij gewoon niet beter terecht komen dan nu. Niet dat hij dat even ging mentionen, nog niet. Een beetje flirten ging wel degelijk gebeuren hoor, dus ja waarom zou hij niet even mooi de leiding nemen daar in Misschien kon Wyatt haar nog wel overtuigen met zijn andere geweldige, minder klungelige capaciteiten. Het zachte gegrinnik fleurde de hele situatie nog dat klein beetje extra op. ‘Volgende keer moet ik gewoon zorgen dat ik wat gelukkiger val, met jou in mijn armen bijvoorbeeld.’ Grijnsde hij breed. Voor een moment richtte hij zijn lichte ogen op het water. Serieus hoor, de zee vergeleken met die plasjes die hij had gezien in Afrika. Het viel nog altijd niet te vergelijken. Ergens boezemde het de jongen misschien toch een klein beetje angst in. Al liet hij daar niets van merken, hij had de boot ook overleefd!

Om het zich wat gemakkelijk te maken was hij naast haar neer gaan zitten in het zand. Gewoon een beetje chillen met een knappe babe aan zijn zij, wat wilde hij nog meer? Stiekem genoot hij er toch wel van dat hij haar aan het lachen kon brengen. Zelfs al lachtte ze hem misschien uit, zo heel erg vond hij het niet. Niet dat zoiets al te vaak moest voorkomen maar goed, je snapte het plaatje wel. Kort veegde hij een wat mislukt gevallen plukje haar uit zijn gezicht terwijl hij haar woorden aan hoorde. Kijk, die taal die begreep hij als de beste. De manier waarop ze het zei gecombineerd met haar hele uitstraling deed in zijn ogen heel even die gevaarlijke schijn verschijnen. ‘Hoor ik daar een uitdaging?’ Sprak hij op zijn beurt op een uitdagende manier. Ze speelde toch maar gevaarlijke spelletjes hoor, hem zo maar uitdagen. Ze moest eens weten wie ze voor zich had! Ghehe, Wyatt leefde op het aangaan van uitdagingen. Die thrill, elke keer weer opnieuw. Al waren de meeste uitdagingen wel wat avontuurlijker dan dit. Hoewel, wie weet waar het zou kunnen eindigen.

Natuurlijk had hij zich op de meest fantastische manier voorgesteld. Oh well, dan herinnerde de chick hem zeker. Al had hij haar stiekem al helemaal in bedwang hoor, zeker als hij ging pronken met zijn kuiltjes. Kort haalde hij zijn schouders op. ‘Ik kom uit Zuid – Afrika.’ Probably niet meteen het land van herkomst dat ze had verwacht maar veel maakte dat niet uit. Ziva dus. Ziva met een gezonde portie eigendunk, dat had hij wel graag. Al had hij ook niet anders verwacht bij het meisje tho, met zo’n uiterlijk wie zou dat niet hebben? ‘Een verschijning als jij, ik kan me moeilijk voorstellen dat je ooit niet het middelpunt bent geweest.’ Hier ging hij hoor, een beetje de charmeur uithangen. ‘Je naam klinkt ook niet bepaald Amerikaans tho?’ Nah, hij vond het eerder wat weg hebben van het Spaans of iets langs die kanten, al was raden nu ook niet bepaald een van zijn sterkste puntjes. ‘Ik speel graag met vuur.’ Klonk het op een speelse toon, terwijl hij even kort met zijn wenkbrauwen wiebelde. Beste omschrijving ever hoor. ‘En verder kan je me soms ook wel eens spotten als een gigantische leeuw.’ Alsof het werkelijk niets was haalde hij zijn schouders op. Waarschijnlijk was het niet zo heel verrassend, maar whatever hij vond zijn mutaties helemaal geweldig hoor. ‘En jij dan? Ben je ook zo’n middelpunt van aandacht als het om je krachten gaat?’ Feitelijk had hij een vaag vermoeden van wel tho. ‘Ben je hier al lang?’


_________________

Simba:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ziva Dias
avatar
Class 3

Aantal berichten : 121

Mutant Profile
Alias: Djez
Mutation: Hippogrief|| Human senses|| Bird communication|| Immortality||
Crush: Immortality isn't always a gift. It's a curse of being alone as well
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   ma mei 30, 2016 8:10 pm

Ziva Dias||Wyatt Lockhart


De jongen was erg charmant, dat moest de brunette hem nageven. Misschien was zijn 'perongelukke' val niet eens zo heel perongeluk. Niet dat de meid er over zal klagen, dit is weer eens een andere manier om mensen te ontmoeten. En de jongen leek haar erg interessant, dus kon een praatje waarschijnlijk geen kwaad. Tevens had Ziva op dit moment toch niet zo veel te doen, zonnen kon je ook samen met knap gezeldschap. Haar momentje alleen was toch al gestoord. ‘Volgende keer moet ik gewoon zorgen dat ik wat gelukkiger val, met jou in mijn armen bijvoorbeeld.’ Grijnsde de jongen breed en ook Ziva kon een grijns niet onderdrukken. "Persoonlijk heb ik liever dat je me dan gewoon draagt, in plaats van dat we vallen." Grinnikte ze. Ja, ze zag het al voor zich. Ziva zou dan niet alleen de klap krijgen, maar ook de jongen boven op zich. Nee, hij zou haar netjes mogen dragen en veilig met beide benen op de grond weer neerzetten.
Haar bruine kijkers gleden kort naar de zee, om de pracht van de golven in zich op te kunnen nemen. Haar vingers speelde met het koude zand terwijl de jongen naast haar ging zitten. Bij haar opmerking keek Ziva hem weer aan, een wat uitdagende blik in haar ogen te vinden. Ook sierde er een onmisbaar grijnsje rond haar lippen. Ziva hield wel van dit soort gesprekken. Een beetje ouwehoeren, uitdagen, kijken hoever je iemand uit zijn comfordzone kan trekken zonder het ongemakkelijk of vervelend te maken. Sociaal zijn, een eigenschap waar de meid meer dan zeker over beschikte. De wat uitdagende schijn was ook in de jongen zijn ogen te zien, wat de brunette haar hoofd iets deed kantelen. ‘Hoor ik daar een uitdaging?’ Sprak hij op zijn beurt op een uitdagende manier. Weer verschenen die schattige kuiltjes in zijn wangen, wat dan ook meteen weer Ziva's aandacht trok. Hij had genoeg pluspunten alleen al aan zijn uiterlijk en wist er duidelijk mee te spelen. Maar Ziva had ze ook en wist precies hoe ze die moest gebruiken. "Durf je het aan? Ik ben benieuwd hoelang je het volhoud." Knipoogde ze, doelend op zijn opmerking over de uitdaging. Kort liet Ziva haar tong over haar volle lippen gaan, om daar extra aandacht op te leggen. Jongens waren meestal gek op haar volle lippen en deze zou daar echt geen uitzondering op zijn.
De jongen stelde zich voor als Wyatt, een naam die de brunette nooit eerder had gehoord. Kort fronde ze haar wenkbrauwen, waarna ze vroeg waar hij vandaan kwam. ‘Ik kom uit Zuid – Afrika.’ Ziva fronsde haar wenkbrauwen nog meer, waardoor een verbaasde blik op haar gezicht te zien was. "Zuid-Afrika?" Herhaalde ze, waarna ze kort glimlachte. "Ik wist wel dat de mensen daar stiekem ook een lichte huidskleur hadden, als je maar hard genoeg poetst." Grijnsde ze lichtjes. Een flauw grapje, natuurlijk. Zelf had de meid een donkere huidskleur dan de jongen, waardoor het haar nog meer verbaasde dat hij uit Afrika kwam. "Nee, grapje. Komen je ouders dan oorspronkelijk ergens anders vandaan?" Vroeg ze vervolgens, terwijl ze het zand door haar vingers liet glijden.
‘Een verschijning als jij, ik kan me moeilijk voorstellen dat je ooit niet het middelpunt bent geweest.’ De opmerking liet de brunette zachtjes lachen, waarbij ze haar hoofd schudde. "Nee, dat valt wel mee. Vroeger werd niet echt naar schoonheid gekeken. Tenminste niet in het dorpje waar ik opgegroeid ben," Nonchalant haalde ze haar schouders op. In haar dorpje waren de gavens die je van de coffin had gekregen veel belangrijker. Had je een indrukwekkende gave, dan was je speciaal en populair. ‘Je naam klinkt ook niet bepaald Amerikaans tho?’ Een grote, prachtige glimlach sierde er rond Ziva haar lippen. "Ik zie er ook niet echt Amerikaans uit, ofwel?" Knipoogde ze naar hem. De meeste zagen het vrijwel meteen aan haar uiterlijk. Tja, je kon de meid uit Spanje halen maar de Latino haalde je nooit uit de meid. "Soy de España," Sprak ze, vloeiend en verleidend in het Spaans. Zachtjes grinnikte ze, waarna ze haar hoofd schudde. "Ik kom uit Spanje." Ziva verwachtte niet dat de jongen haar had kunnen verstaan, misschien enkel het 'España' gedeelte.
De meid vroeg naar de kuntjes die Wyatt naar dit eiland hadden gebracht. Ziva had expres kuntjes gezegd, om hem een beetje te plagen. Bijna de hele tijd sierde er een glimlach rond de lippen van de brunette en ze genoot oprecht van zijn gezeldschap. ‘Ik speel graag met vuur.’ Sprak Wyatt op een speelse toon en met een zacht lachje haalde Ziva haar wenkbrauwen op. "Ik zit dus naast een pyromaantje? Misschien moet ik je dan maar Incendiario noemen." Grijnsde ze. Incendiaro is het Spaanse woord voor brandstichter. Wyatt haalde zijn wenkbrauwen een paar keer op, waarna hij verder ging met het vertellen van zijn mutaties. ‘En verder kan je me soms ook wel eens spotten als een gigantische leeuw.’ En de glimlach die Ziva droeg werd alleen maar groter. Een shapeshifter, nice. Maar ze wilde niet teveel onder de indruk lijken, waardoor ze haar gezicht weer wat neutraler maakte. "Een leeuw is wel oké. Maar leeuwen zijn meer, hoe noem je dat? Guerrero's." De meid kwam zo snel niet op het woord in deze taal. "Krijgers," Met een glimlachje knikte ze. Ja, dat woord zocht ze. ‘En jij dan? Ben je ook zo’n middelpunt van aandacht als het om je krachten gaat?’ De meid haalde een paar keer uitdagend haar wenkbrauwen op waarbij ze knikte. "Ik kan met vogels communiceren door middel van lichaamstaal en het aanvoelen van elkaar. Ook heb ik sterkere zintuigen dan de gemiddelde mens of mutant. Niet altijd even handig, maar ik ben wel goed in het afluisteren van gesprekken," Grinnikte ze. Rustig kwam de meid overreind, waarbij ze het zand van haar broek afkloptte. "Tevens ben ik onsterfelijk. Dit zijn allemaal dingen die ik bij mijn belangrijkste mutatie heb gekregen." Knipoogde ze. "I'll show you." Hij vroeg of ze met haar mutaties ook zo in het middelpunt stond en ja, dan moest ze dat maar even laten zien. Ziva liep een eindje van Wyatt vandaan, om net aan de rand van het water in minder dan een seconde in een levensgrote hippogrief te veranderen. Met haar voorpoten groef ze diep in het zand, terwijl haar rechter achterbeen over de grond schraapte. Krachtig sloeg ze haar enorme vleugels uit, terwijl haar oranje/groene ogen naar Wyatt keken. Langzaam opende ze haar snafel, om een wat knorrend geluid te laten horen. Rustig bracht ze haar benen en poten in beweging, om zijn kant op te lopen. Helaas kon de meid niet praten, waardoor ze voor zijn neus weer naar haar mensen gedaante veranderde. Een grote glimlach sierde haar volle lippen weer. "Middelpunt waardig denk je?" Grinnikte ze, voordat ze weer naast hem ging zitten. "Mocht je ooit willen vliegen, of een waardige tegenstander moet je het maar melden, Guerrero." Sprak ze, met een lief glimlachje.
‘Ben je hier al lang?’ De meid schudde haar hoofd. "Nee, valt eigenlijk best wel mee. Een paar maanden nu, denk ik? Ik ben alles nog een beetje aan het ontdekken hier. Sprak ze terwijl haar bruine kijkers weer naar de zee gleden. "Jij?"

robb stark

_________________

Aysa || Kim || Dennimae || Ziva || Yale
Ziva:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Wyatt Lockhart
avatar
Class 3

Aantal berichten : 68

Mutant Profile
Alias: Simba
Mutation: Lion Shapeshifting, Pyrokinesis
Crush: Climb on board we'll go slow and high tempo
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   do jun 02, 2016 1:14 pm


It's our paradise and it's our war zone
Bedenkelijk keek hij het meisje aan. Allemaal een actje hoor, als zij zo graag wilde dat hij haar draagde waarom ook niet you know. ‘Als dat je wens is, zal ik die maar in vervulling laten gaan.’ Sprak hij op een luchtige toon, waarna hij nog even een brede grijns liet zien. Oh nee hoor dat vond hij zeker niet erg. Like, hij zou gek zijn als hij het stiekem wel erg vond.

Het hele gebeuren van op het strand te gaan chillen had hij stiekem mooi voor haar verpest. Hoewel, verpest was misschien het foute woord. Wyatt zag het meer als een pluspunt, hij zorgde tenminste voor wat gezelschap. Anders was het ook maar saai hoor, zo alleen zitten en naar de golven staren. Nah, hij was nog niet eens bekomen van het boottripje naar hier. Hij had zijn buik wel even vol van al dat water stiekem. De vibe die er tussen hen in hing was momenteel heel chill, gewoon een beetje dollen met elkaar alsof ze elkaar al jaren kenden. Yeaah, als elke ontmoeting met iemand hier zo vlot ging verlopen ging de jonge leeuw het nog wel naar zijn zin hebben. Speels trok hij zijn wenkbrauwen op. ‘Oh, ik ben een volhoudertje hoor. Je gaat me nog eens vervloeken denk ik.’ Volhouden zat in zijn bloed, toch als het ging om dingen die hij zelf bepaalde. Met regeltjes over weg kunnen was een heel ander verhaal, maar ach dat zou in de toekomst nog wel duidelijk worden. De manier waarop ze even haar lippen liet shinen.. Zijn aandacht was er even letterlijk volledig bij hoor. Eventjes maar, ze ging hem niet zo maar schaakmat zetten in de eerste momenten hoor. Daar was niets leuk aan!

De verbazing waarmee ze hem bekeek deed hem kort even lachen. Die blik kreeg hij wel vaker hoor. Toch als hij op het reservaat aan het helpen was en onwetende toeristen kwamen naar hem toe. Yeah. Mensen met hun stereotypen ook altijd. Al kon hij hun niet blamen tho, Afrika stond er om bekend om de mensen met een donkerdere huidskleur maar ja goed er liep werkelijk van alles rond hoor. ‘Bij mij hebben ze dan wel heel goed gepoets hoor. Hoge drukreiniger alles.’ Grapte hij vrolijk met haar mee. Nah, hij voelde zich niet aangesproken om het grapje hoor. Sterker nog hij maakte er vaak genoeg zelf grapjes over als hij met zijn vrienden weg was. ‘Mijn ouders komen uit Engeland, Bristol. Maar ja hun dromen brachten hun ver genoeg.’ Kort haalde hij zijn schouders op. Een leven in Engeland kon hij zich eigenlijk maar heel moeilijk voorstellen, Wyatt was gewend aan de temperaturen in Afrika. Daar weg gaan, het was moeilijk maar het was tijd voor iets nieuw en vrij noodzakelijk..

Hij had het wel goed getroffen hier tho. Ziva was blijkbaar al een even grote spraakwaterval als hij zelf, dat kon alleen maar goed komen. Nieuwsgierig keek hij haar aan terwijl ze over haar leven praatte. De manier waarop ze sprak, het leek wel alsof ze het had over jaren geleden. Maar dat kon niet, right? Of wel? ‘Daar moet je me meer over vertellen hoor. In deze tijd lijkt me het namelijk niet vaak voorkomend dat ze niet enkel en alleen naar uiterlijk kijken.’ Sprak hij op een afwachtende toon. Zijn nieuwsgierigheid ging hem ooit nog eens de das omdoen hoor dat was zeker. Als het al niet was om het feit dat hij zo maar random mensen trackte via zijn reukvermogen dan was het wel om de vrij intruding vragen die hij stelde. ‘Als ik te nieuwsgierig ben, geef me dan maar een mep of zo hoor.’ Sprak hij al lachend. Liefst geen mep, maar ze mocht het hem wel duidelijk maken als ze geen antwoord wilde geven of zo. Aye, hij moest toegeven daar had ze wel even gelijk in. ‘Allesbehalve zelf. Al is dat enkel maar een pluspunt!’ Een beetje de charmeur uithangen waarom ook niet? En ineens kwam er vloeiend Spaans uit. Iets wat hij stiekem nog wel een beetje begreep, lang leven de toeristen! Hey, zo mocht ze echt wel meer tegen hem praten hoor. ‘Misschien moet je me ooit eens meenemen naar daar. Ik heb al genoeg señoritas ontmoet in Afrika, ik zou me er wel kunnen bezig houden. No worries tho, zo lang deze boy bij jou is heeft hij alleen maar oog voor jou hoor.’ Knipoogde hij vrolijk. Stiekem anders ook hoor, maar dat liet hij er wel mooi even tussen uit.

Toen ze naar zijn kunstjes vroeg, voelde hij zich toch even letterlijk een leeuw in het circus hoor. Like, rude. Al vond hij de verwoording op zich nog wel grappig hoor. Ondanks dat hij zijn shiften nog niet onder controle had was hij echt wel trots op zijn mutaties hoor. Like, wie weet kreeg hij het ooit voor elkaar om als giga leeuw met vuur te spelen. Maar dat zou heel veel training kosten, dat stond al vast. Haar woorden lieten hem lachen. Het feit dat hij het begreep, wel daar mocht je een van zijn Spaanse maatjes even voor bedanken hoor. Of nou ja, maatje was een groot woord hij was gewoon een medewerker op het reservaat van zijn ouders. ‘Noem me wat je wilt, maar dan moet ik nog een gepaste bijnaam voor jou vinden ook.’ Klonk het op een bedenkelijk toontje. Iets gepast vinden voor Ziva, zo moeilijk kon het niet zijn. Al besloot hij het nu toch heel eventjes te laten rusten. Kort knikte hij. Leeuwen waren inderdaad krijgers, maar hij had het nog niet genoeg onder controle om in zijn voordeel te laten meespelen jammer genoeg. Zonder enige vorm van schaamte knikte ze gewoon op zijn vraag. Niet dat hij anders had verwacht hoor. ‘Aha, een luistervink. Volgens mij heb ik je bijnaam!’ Grijnsde hij breed. Nee, dat was niet bepaald positief tho. Al vond hij het stiekem wel cool dat ze met vogels kon communiceren, dat was like iets wat niet heel vaak voorkwam.

Inmiddels was ze opgestaan en meteen wou hij haar volgen tot ze zei dat ze hem iets wilde laten zien, die belangrijke mutatie wellicht. Wyatt trok zijn benen wat op zodat hij met zijn armen op zijn knieën kon steunen. Stiekem was hij echt wel nieuwsgierig naar wat ze zou gaan doen hoor. Al stond het vast dat het hem zowiezo zou imponeren. Wat er daarna verscheen kon hij niet echt omschrijven, het was een soort vogel maar met het lichaam van een leeuw. Uit verbazing was zijn mond lichtjes open gevallen, helemaal zonder dat hij het door had. Van zodra ze dichter kwam maakte hij aanstalte om op te staan. Het was verbluffend hoe ze eruit zag, zowel in haar menselijke gedaante als in de gedaante van dit wezen. Haar woorden drongen pas vrij laat tot hem door. ‘Met dat trucje ben je wel meer dan middelpunt waardig hoor!’ Sprak hij nog steeds zo verrast. For real, daarbij vergeleken was zijn leeuwtje maar een koud kunstje hoor. ‘Vliegen? Je bedoelt op je rug? Daar zeg ik geen nee tegen hoor. Voor dat potje vechten moet ik helaas nee zeggen, wie weet doe ik je dan wel pijn.’ Sprak hij met een mini pruillip.

Kort schudde hij zijn hoofd toen ze hem dezelfde vraag stelde. ‘Ik ben hier nu denk ik drie dagen? Dus als je me ooit eens wilt rondleiden, wees welkom.’ Sprak hij met een brede grijns. Ze zou hier vast al wel meer weten zijn dan hij hoor, dat kon gewoon niet anders.


_________________

Simba:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ziva Dias
avatar
Class 3

Aantal berichten : 121

Mutant Profile
Alias: Djez
Mutation: Hippogrief|| Human senses|| Bird communication|| Immortality||
Crush: Immortality isn't always a gift. It's a curse of being alone as well
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   ma jul 11, 2016 8:10 pm

Ziva Dias||Wyatt Lockhart


De ontmoeting met deze jongen was op een vreemde manier onstaan, maar dat maakte het niet minder prettig. Wyatt had zijn looks mee zitten en een leuke, vlotte babbel. Ja, dit kon nog wel eens heel gezellig worden. ‘Als dat je wens is, zal ik die maar in vervulling laten gaan.’ Sprak de jongen op een luchtige toon, doelend op het dragen. Ziva grinnikte kort en langzaam ontstond er ook een grijnsje rond haar lippen. "Dat ga ik onthouden." Verzekerde ze hem. En ze zou het zeker onthouden, de meid was niet zo vergeetachtig.
En het was gezellig, nu al. De jongen was duidelijk niet op zijn mond gevallen en Ziva hield daar wel van, iemand die leuk mee ging in het ouwehoeren. Want waarom zou je ook altijd zo serieus moeten zijn? De meid kon echt wel serieus zijn, maar vond het gewoon veel leuker om domweg wat te ouwehoeren. En zo had zo haar trucjes om de boys om haar vingers te winden, al zou ze zich inhouden. Ze kende Wyatt net en wilde niet meteen alles uit de kast trekken. Nee, ze moest ook wat bewaren mochten ze elkaar vaker gaan tegen komen. En ergens had Ziva het gevoel dat dat wel goed zou komen. ‘Oh, ik ben een volhoudertje hoor. Je gaat me nog eens vervloeken denk ik.’ Sprak Wyatt en wat verbaasd haalde Ziva haar wenkbrauwen op. Ze drukte haar lippen op elkaar en knikte toestemmend. "Oke, uitdaging is aangegaan." Grinnikte ze. Het was tijd dat, nadat hij telkens met zijn kuiltjes aan het showen was, Ziva ook wat nadruk legde op haar goeie delen. Ze trok dan ook voorledig Wyatt zijn aandacht zodra ze haar lippen nat maakte. Een brede glimlach sierde rond haar lippen zodra hij van haar lippen wegkeek. Maar Ziva had het gezien en ze had het nog steeds in zich. Ghehehe.

Toen hij echter vertelde dat hij uit Afrika kwam, betrok haar gezicht. Het verbaasde haar oprecht, normaal gesproken waren mensen uit Afrika donker van huid. Net als dat de Spanjaarden eigenlijk allemaal getint waren, was zij dat ook. Maar Wyatt was een redelijk blanke jongen. En Ziva zou Ziva niet geweest zijn als ze er geen grapje over zou maken. ‘Bij mij hebben ze dan wel heel goed gepoets hoor. Hoge drukreiniger alles.’ De meid grinnikte luid om zijn opmerking en haar donkere ogen waren op de zijne gericht. De donkerharige meid was een enkele keer in Afrika geweest, maar het had land had haar op de een of andere manier nooit kunnen houden. Niet dat ze het niet mooi vond en ze wilde er zeker een keer naar terug gaan, maar het had nooit echt veel voor haar geboden. Mijn ouders komen uit Engeland, Bristol. Maar ja hun dromen brachten hun ver genoeg.’ Aha, dat verklaarde en hoop. "Engeland." Herhaalde ze zachtjes. "Nee, qua mentaliteit ben je volgensmij geen Engelsman." Glimlachte ze. Nee, Wyatt had een veel stoerdere uitstraling over zich hangen dan de gemiddelde Engelse en sprak op een geheel andere manier.
Schoonheid was niet iets waar vroeger in haar dorpje veel naar gekeken werd. Natuurlijk, het was mooi meegenomen, maar niet het geen partners je op 'uitkozen'. ‘Daar moet je me meer over vertellen hoor. In deze tijd lijkt me het namelijk niet vaak voorkomend dat ze niet enkel en alleen naar uiterlijk kijken.’ Sprak Wyatt afwachtend en Ziva greens om zijn nieuwsgierigheid. Ze hield er altijd wel van, mensen die nieuwsgierig waren. Zelf was ze ook aardig nieuwsgierig. Het was een teken van interessen, belangstelling en een vlotte babbel. ‘Als ik te nieuwsgierig ben, geef me dan maar een mep of zo hoor.’ Ziva lachte om zijn opmerking en schudde langzaam haar hoofd. "Nee, nieuwsgierigheid is een goed iets. Ik bezit het stiekem ook." Knipoogde ze. "Maar het ging in het dorpje waar ik vroeger opgegroeid ben heel anders dan hoe de dingen tegenwoordig gaan. Daar was een mutatie een gave, een regalo. Een groep, ja.. Heksen, zegmaar, gaven pas geboren babys een mutatie. Natuurlijk gaven ze niet echt een mutatie, ze stimuleerde alleen het gen om je mutatie te uiten." Grinnikte ze. En die heksen maar denken dat ze echt iemand een gave gaven. "En daar werd bij ons naar gekeken. Naar de mutatie die jij bezat. En hoe sterker, bijzonderder was natuurlijk erg populair. Uiterlijk was enkel een bijzaak die mooi meegenomen was." Nonchalant haalde ze haar schouders op. Ja, dat was nog eens een tijd.. ‘Allesbehalve zelf. Al is dat enkel maar een pluspunt!’ Zei hij charmant, doelend op het feit dat ze er niet Amerikaans uitzag. Zachtjes grinnikte Ziva om die opmerking. Haar Spaanse looks vielen wel in de smaak, kreeg ze de indruk.

De donkerharige meid kon er niks aan doen, het Spaans ontsnapte haar altijd eerder dan ze misschien wilde. Het was gewoon iets standaards, dat autmatisch ging. Ziva gaf veel waarde aan haar moedertaal, het was dan ook een ontzettend mooie taal om te horen. De jongen leek er echter niet verbaasd om te zijn. Misschien moet je me ooit eens meenemen naar daar. Ik heb al genoeg señoritas ontmoet in Afrika, ik zou me er wel kunnen bezig houden. No worries tho, zo lang deze boy bij jou is heeft hij alleen maar oog voor jou hoor.’ Knipoogde Wyatt en Ziva lachte luidop. Als het al niet om zijn smooth comment was, dan was het wel om het Spaanse woord dat hij in zijn zin gooide. "Afgesproken," Knikte ze instemmend.

En toen kwam het onderwerp mutaties. Wyatt speelde dus graag met vuur en kon shiften naar een leeuw. Eigenlijk zou ze hem heel graag in zijn leeuwen gedaante zien, maar ze vroeg er niet naar. Misschien voelde hij zich er wel niet gemakkelijk bij, niet iedere mutant die kon shiften had zo'n goeie controle als zij. De hippogrief en zij waren de zelfde persoon, echter in twee verschillende lichamen. De jongen lachte om Ziva haar Spaanse woorden, alsof hij haar verstond. Verbaasd haalde ze haar wenkbrauwen op, om ook even te lachen. ‘Noem me wat je wilt, maar dan moet ik nog een gepaste bijnaam voor jou vinden ook.’ Ziva grinnikte ze. "Ik ben benieuwd." Echt veel bijnamen had ze nooit gekregen. Ziva was een korte naam van zichzelf waar niet echt een bijnaam voor te verzinnen was. Het moment dat ze leeuwen krijgers noemde, knikte hij instemmend. ‘Aha, een luistervink. Volgens mij heb ik je bijnaam!’ Greens Wyatt breed en ook Ziva moest breed grijnzen.

Natuurlijk moest de donkerharige meid haar belangrijkste mutatie even showen. Ze kon het hem wel uitleggen maar of hij er echt een voorstelling van kon maken? Voor vele waren hippogrieven en andere mythe wezen nog steeds een mythe. Maar Ziva was echt, levensecht, en haar Hippogrieven gedaante ook. Met haar oranje/groen achtige ogen zag ze hoe zijn mond iets openviel. In haar mensengedaante had ze gelachen, echter kwam er nu een zacht, schraal geluid haar snavel uit. Voor hem shifte ze terug naar haar mensengedaante, dan ging het communiceren wat gemakkelijker. ‘Met dat trucje ben je wel meer dan middelpunt waardig hoor!’ Sprak Wyatt, duidelijk nog steeds verrast. Ziva grinnikte en haalde wat nonchalant haar schouders op. Tja.
Ze bood hem aan om een keer op zijn rug te vliegen, of een potje te vechten. ‘Vliegen? Je bedoelt op je rug? Daar zeg ik geen nee tegen hoor. Voor dat potje vechten moet ik helaas nee zeggen, wie weet doe ik je dan wel pijn.’ Het pruillipje maakte zijn antwoord af en lachend gooide de meid haar hoofd naar achteren. Schuddend bracht ze haar hoofd weer recht, waarbij ze haar armen om haar knieeen bracht. "Mij pijn doen? Hah, kan nu al niet wachten." Plagend stak ze het puntje van haar tong uit. Misschien waren ze nog wel aan elkaar gewaagd ook, Ziva keek er iniedergeval nu al naar uit mocht het ooit zover komen.

‘Ik ben hier nu denk ik drie dagen? Dus als je me ooit eens wilt rondleiden, wees welkom.’ Sprak de jongen met een brede grijns. Hij was dus ook net op het eiland gekomen en Ziva knikte begrijpend. "Ik zal nu alvast beginnen," Greens ze, doelend op de rondleiding. "Die neus van jou heeft je naar het strand gebracht. Je kwam vanuit die richting," Kort wees ze achter hem langs, de kant van waar hij vandaan kwam. "En ben je dus via de duinen gekomen. Ik zou je straks op de terug weg wel meer laten zien." Glimlachte ze.

robb stark

_________________

Aysa || Kim || Dennimae || Ziva || Yale
Ziva:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Wyatt Lockhart
avatar
Class 3

Aantal berichten : 68

Mutant Profile
Alias: Simba
Mutation: Lion Shapeshifting, Pyrokinesis
Crush: Climb on board we'll go slow and high tempo
BerichtOnderwerp: Re: That nose of mine |& Ziva   vr jul 22, 2016 5:53 pm


It's our paradise and it's our war zone
Als de meeste meisjes hier zo op hem gingen reageren dan was hij de gelukkigste persoon op aarde hoor. Ziva was een mooi begin, a kon ze even goed ook een heel mooi einde zijn voor hem maar goed zo ver waren ze nog helemaal niet. Ergens wist hij het haast zeker dat ze hem daar ooit nog op terug zou pakken. Dat dragen dan. Al vond hij dat niet zo heel erg hoor. Nah, waarschijnlijk was ze zo licht als een veertje en alsnog hij was echt wel sterk genoeg hoor. Eigenlijk was dit alles gewoon perfect hoor. Hij was perfect, zij was dubbel zo perfect en dan nog eens aan de zee zitten met een aangenaam briesje dat met zijn haren speelde. Beter kon het op deze moment niet worden. Hoewel.. Haar woorden deden hem nog breder grijnzen, eentje die hij bleef aanhouden zo ook wanneer ze even haar lippen in de spotlight zetten. Natuurlijk keek hij. Ten eerste hij was een jongen, en ten tweede hij was Wyatt. Gevaarlijke combo hoor, en dan ging Ziva het vuur nog wat aanwakkeren. Iets wat toch echt wel zijn taak was, niet? Het was maar wat onschuldig getease, van hun beide kanten tho. Als hij er misschien eerder was geweest dan haar had ze hem kunnen vinden zonder zijn shirt, maar aye dat was een beetje teveel van het goeie hoor. Dat gaf hij pas prijs op de tweede date. ‘Ik heb je gewaarschuwd.’ Klonk het terwijl hij even zijn hoofd in zijn nek legde en genoot van de zonnestralen die erop vielen .

Als hij niet zou inpikken op de grap die ze maakte, dan was hij stiekem gewoon echt een weakling. Maar hij had mooi zijn best gedaan, iets wat zijn vruchten ook afwierp. Haar gegrinnik vulde zijn oren waardoor zijn ogen lichtjes begonnen te glanzen. Wyatt was nog nooit zo blij geweest dat hij zijn neus werkelijk had gevolgd hoor. Dat ging hij echt nog wel meer doen, dat stond vast ! Wat ze zei vatte hij op als een compliment. In het reservaat had hij er wel wat voorbij zien komen met een mentaliteit die hij liever niet deelde. Nee, in dat opzicht was hij volledig anders, net zoals zijn ouders eigenlijk. Misschien had Afrika toch een beetje op hem achter gelaten. ‘Dat mag ik maar hopen, het kunnen zulke etters zijn.’ Sprak hij schouderophalend. Even bracht hem het terug naar een hete avond, toen hij en enkele vrienden van hem en wat toeristen naar de plaatselijke bar waren geweest. De gebeurtenissen die erop volgde, zorgde er heel even voor dat zijn gezicht wat somberder werd.

Dat hij nieuwsgierig was, was een van die irritante trekjes die hij had meegekregen van zijn moeder. Soms was het positief dat hij zo was, maar de blonde knul was al vaak genoeg in de problemen gekomen door dat hij zo nieuwsgierig was. Gelukkig voor hem vatte ze het goed op, sterker nog ze had er zelf ook een beetje last van. ‘Mooi, dan moet ik me niet schuldig voelen.’ Klonk het al lachend. Niet dat het ooit gebeurde, maar details. De manier waarop ze sprak tho, het leek haast wel alsof ze over een andere tijd sprak. Heksen, en alles. Zou het kunnen dat ze misschien al langer leefde dan ze liet doorschijnen?Natuurlijk was ze dat, ze had immers al gezegd dat ze onsterfelijk was. Beetje vergeetachtig dat hij was.. Al viel hij hier op de moment van de ene verbazing in de andere. ‘Wel, dat had ik niet verwacht?’ Klonk het een beetje bedeesd. Al wist hij even goed dat hij op dit eiland van niets moest opkijken tho. De glimlach sprong terug op zijn gezicht.

Spaans vond hij nog altijd een van de mooiere talen die tegenwoordig gesproken werden. Zelf had hij er niet al te veel kennis van, maar hij wist zo hier en daar nog wel een woordje dat hij ooit ergens had opgepikt. Iets wat blijkbaar zeker in de smaak viel bij haar aan de manier waarop ze leek op te lichten. Het feit dat zij zo nu en dan ook eens wat er tussen door gooide vond hij stiekem gewoon helemaal geweldig. ‘Dan ga ik men Spaans maar wat bij schroeven.’ Dat zag hij wel zitten hoor, een tripje met Ziva. Beter kon hij het niet treffen, even een lokale gids die daarbij nog eens bloed mooi was. Bingo!

Waarschijnlijk was ze niet eens een ware luistervink hoor. Hij zag Ziva niet als een of andere spion door de gangen sluipen om de sappigste roddels te kunnen bemachtigen. Dat ging net een beetje te ver als je het hem vroeg. Maar het zorgde er wel voor dat ze moest lachen en dat was wel even iets wat voor hem belangrijker was dan een bijnaam verzinnen hoor. Het moment dat ze shifte wilde hij diep van binnen gillend weg rennen van haar alsof hij een of ander klein meisje was. Wyatt deed het niet, al was dat meer om zijn imago intact te houden tho. Hoewel, nee het was gewoon eventjes verschieten wanneer ze veranderde maar wanneer hij er gewend aan was viel het nog mee. Een hippogrief als hij het goed had. Iets wat hij ooit wel eens gezien had in een film, maar hij hield het niet voor mogelijk dat zoiets echt bestond. Bij deze dus. Gauw veranderde ze terug, iets wat hij misschien toch wel jammer vond. Merendeels omdat hij wenste dat hij ook zo makkelijk kon shiften, maar dat had hij helemaal niet in de hand jammer genoeg. Anders zouden ze hier samen kunnen chillen in hun andere gedaante, al beviel haar menselijke gedaante hem toch net dat tikkeltje meer. ‘Kijk maar uit, je weet niet hoe groot ik als leeuw ben en hoe sterk.’ Nah, heel stiekem zou ze nog wel kunnen winnen hoor met haar vliegkunsten en alles. Maar toch, misschien ooit konden ze het wel een keertje proberen.

Wyatt ging met zijn blik naar de richting die ze uit wees. Goed de duinen waren daar, en als hij het goed had onthouden was het bos ook niet al te ver? Tenminste hij had het in zijn toch hierheen wel voorbij zien komen, alleen wist hij niet meer de juiste volgorde. ‘Hoeveel is meer? Want ik heb wel tijd hoor.’ Grijnsde hij speels, doelend op net dat ietsje meer. Ghehehe.




_________________

Simba:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
That nose of mine |& Ziva
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Beach-
Ga naar: