INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Your room, your rules. [Ivy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
AuteurBericht
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   zo apr 24, 2016 8:36 pm

.Always live before you die.

“Eerder een wolf in schaapskleren dus.” Storm schonk haar voor een klein moment weer zijn charmante glimlach. ‘Half.’ Stemde hij zachtjes in met haar woorden. Als hij geen weerwolf zou zijn dan zou het gezegde noch van toepassen zijn op Storm. Hij kon behoorlijk onschuldig over komen als hij dat wilde, al was dat een behoorlijk eigenschap voor de vrouwen eigenlijk. Maar anderzijds kon je het ook echt letterlijk nemen, hij was een wolf, en Storm Hall waren de schaapskleren. Het verbaasde hem dat hij daar daadwerkelijk zat over na te denken terwijl Ivy half over hem heen ging, probeerde goed te maken wat er eerder een beetje was fout gelopen. Storm wilde ook niets liever dan het goed maken, hij was niet graag kwaad, hij maakte niet graag ruzie, met niemand. Dus hij duwde de gedachten omtrent het gezegd weg en richtte zijn aandacht weer ten volle op Ivy.

Hij maakte het haar wel duidelijk, hij wilde hier niet buiten wandelen en haar achter laten met het idee dat hij alles en iedereen misbruikte enkel voor zijn eigen plezier. De zachtheid waarmee hij het had gezegd was duidelijk aan te geven dat hij al lang niet meer kwaad had. Ze kon van geluk spreken, niet iedereen zou er misschien zou licht over gaan. Hij had zijn standpunt gemaakt en zij had het aangenomen, er was verder niets meer over te zeggen. Hij drukte zijn lippen tegen de hare en schonk haar een soort van verontschuldiging. De kou die haar lippen vervolgens tegen zijn nek brachten deden hem zachtjes weer even huiveren. Zou hij er ooit aan kunnen wennen? Aan de lage temperatuur van haar lichaam? Hij voelde zich in ieder geval wel altijd wakkerder. Bij haar opmerking grinnikte hij zachtjes. ‘Dat weet ik maar al te goed.’ Stemde hij prevelend in. Hij maakte zwaar misbruik van zijn charme, dat wist hij zelf ook. Ze liet zich naast hem zakken en draaide haar hoofd zijn kant op. Storm strekte zijn arm, de toppen van zijn vingers gleden langzaam door haar lange bruine haar. Bij haar vraag keek hij haar fronsend aan, de kleine opmerking erachter over dat het helemaal niet erg zou zijn deed hem glimlachen. ‘Geen idee.’ Hij rekte zich een klein beetje uit en keek haar weer aan. ‘Je bed ligt wel comfortabel. Heb jij iets in gedachten?’ Stelde hij meteen de vraag terug. Wie weet dat er iets was wat zij wilde doen … hij had in ieder geval nergens heen te gaan. ‘Hoe werkt dat mind control ding van je?’ Vroeg hij uiteindelijk een tikkeltje nieuwsgierig. Misschien kon hij eigenlijk beginnen voor wat hij was gekomen, haar uithoren over andere weerwolven en haar mutatie …
tag: Ivy --- words: 450 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   wo apr 27, 2016 5:01 pm

Can't stop because I love it
When you're ready come and get it
‘Half.’ Een kleine glimlach verscheen rond haar lippen toen de ander haar een charmante glimlach schonk en half leek in te stemmen met haar opmerking over een wolf in schaapskleren. Ze vond het wel een grappig spreekwoord om te gebruiken tegenover een weerwolf, en omdat je nou niet elke dag dit soort grapjes kon maken tegen een daadwerkelijke weerwolf nam ze maar gebruik van het moment. Als vampier was het al helemaal een uitzondering om überhaupt zo’n gesprek te hebben met een weerwolf, laat staan om zo dicht bij hem te kunnen zijn. Het was nog altijd iets wat haar verbaasde, misschien was het iets wat persoonlijk lag, dat ze zelf niet zo’n grote haat had voor die soort. Maar toch, normaal moest ze ook echt niets van honden hebben, ook niet van wolven. Hati was er een mooi voorbeeld van, hij was een weerwolf en ze walgde er al van als ze zijn geur in de gang rook. Maar bij Storm voelde ze zich helemaal niet zo haatdragend, waarschijnlijk was het gewoon een uitzonderingsgevalletje omdat haar levende kant hem wel mocht. In elk geval probeerde ze het weer een beetje goed te maken, ze wilde geen ruzie met hem zoeken en al helemaal niet over een onbenullig dingetje zoals dit. ‘Dat weet ik maar al te goed.’ Hij was echt een charmeur, en hij bevestigde zelf dat hij dat maar al te goed wist. Een kleine grijns verscheen rond haar lippen en ze drukte deze dan ook plagend in zijn nek, ze voelde de huivering door haar koude aanraking en liet zich naast hem neervallen, duidelijk vergenoegd daardoor. Zacht voelde ze hoe hij door haar bruine lokken heen streek, terwijl ze hem aan bleef kijken. ‘Geen idee.’ Hmn. Misschien had hij ook niets beters om te doen vandaag. ‘Je bed ligt wel comfortabel. Heb jij iets in gedachten?’ Ivy haalde luchtig haar schouders op, ze had gehoopt dat hij met iets zou komen, ze was best wel slecht in het bedenken van leuke dingen. Misschien kwam dat wel omdat ze alles wat je kon doen al wel eens gedaan had, niet zo raar als je je weer even besefte dat ze al meer dan honderd jaar oud was. ‘Hoe werkt dat mind control ding van je?’ vroeg hij nieuwsgierig. Ah, daar was een nieuw onderwerp wat hij nu in het gesprek gooide. Ivy kwam half overeind en liet haar hoofd in haar hand rustte, waarvan de elleboog op haar bed stond. “Het is heel simpel,” zei ze met een onschuldige grijns terwijl ze hem met een geamuseerde blik in haar ogen aankeek. “Het speelt zich allemaal af in mijn,” ze stopte en drukte met de wijsvinger van de hand waarop ze niet steunde tegen haar slaap aan, “hoofd.” Iemand anders kon haar mind control dus niet beïnvloeden, het was iets waar alleen zij mee kon werken. “Ik kan het alleen gebruiken als mij ergens op kan focussen, als ik rustig ben, zoals nu.” De brunette hield haar blik nog altijd op Storm gericht, terwijl er in haar hoofd nu allemaal dingen gebeurde. Een idee vormde zich daar, en dat idee ging ze uitvoeren. De kleine grijns rond haar lippen voorspelde niet veel goeds. Ze zou hem eens laten zien wat voor dingen ze hem kon laten doen. “Om een voorbeeldje te geven,” begon ze toen rustig terwijl ze in haar gedachten zei wat hij moest doen. Hij zou het niet kunnen horen, hij zou simpelweg uit het niets de drang krijgen om te doen wat ze hem opdroeg. En in dit geval was dat, dat hij zijn lippen opnieuw tegen die van haar aan zou drukken. Vast iets waar hij geen problemen mee zou hebben, maar genoeg om hem te laten zien waar ze toe in staat was, ze kon hem in deze staat veel laten doen. Dit was niets meer dan een onschuldig voorbeeld.
tag: Storm | outfit: click

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   wo apr 27, 2016 9:47 pm

.Always live before you die.

Ze had net zo weinig in gedachten om te doen als hij momenteel had. Of ze ging er gewoon van uit dat hij iets leuks zo vinden om te doen. Waar hij wel tot in staat was, als ze echt op het punt van verveling zouden komen. Storm was creatief, daarnaast kon hij je bijna alles geven wat je maar wilde. Het was niet dat hij “bang” was om bepaalde dingen niet te doen, hij moest enkel wat rekening houden met zijn hartslag en Lupos. Maar voor nu, het leek alsof de wolf net de zeven geitjes had opgegeten en te voldaan was om iets te doen. Storm had het niet verwacht, had niet verwacht dat Lupos zo gemakkelijk zou ingeven om Kat. Het was té gemakkelijk gegaan als je het hem vroeg dus hij was voorzichtig. Het kon zijn dat Lupos misschien nog een beetje recupereerde, of dat hij probeerde te verwerken wat er was gebeurd en plots weer vol in aanslag zou opduiken. Dus als hij iets zou verzinnen dan zou het iets moeten zijn dat de veiligheid van iedereen kon verzekeren, want dat was wat hij nu moest doen, voor altijd … niet aan zichzelf denken maar aan anderen. Gelukkig had Storm het daar nooit echt moeilijk mee.

Zijn hand bleef in de lucht hangen, uit haar haren, toen ze haar hoofd op haar hand liet rusten. Hij kneep zijn ogen een beetje samen terwijl hij haar en onderzoekend en nieuwsgierig aan keek. Hij merkte de onschuld, het geamuseerde in haar blik terwijl ze praatte. Simpel … heel simpel, dat was een begrip dat hij nooit in zijn leven zou kunnen gebruiken als het aankwam op Lupos. Hij volgde nauwlettend haar vinger naar haar slaap. ‘Dat dacht ik al.’ Stemde hij zachtjes in. Het was natuurlijk mind control, het zou vast iets met zijn hoofd doen ook als ze het zou gebruiken. Het was iets mentaal, Storm was mentaal erg zwak sinds hij weerwolf was geworden. Niet omdat het hem uitputte maar omdat het hem opvrat. Alle doden, alle ongelukken, alles bleef maar in zijn hoofd zitten, vond geen houvast of uitweg naar verlossing. Hij moest leren vergeten, precies zoals Devon het kon doen, hij moest vergeten maar het lukte niet. En dat zorgde ervoor dat hij gewoon mentaal zwakker was, je merkte het niet als je het niet wist. De enige die daar echt volop gebruik kon van maken was Lupos. ‘Dus in een spannende situatie, of bij angst werkt het niet? Of moeilijker?’ Vroeg hij meteen verder. En toen veranderde er iets in haar blik, hij kneep zijn ogen nog wat meer samen, tot spleetjes en keek naar de onheilspellende glimlach om haar lippen. ‘Nee.’ Schudde hij zijn hoofd gelijk. Maar het was ergens misschien te laat, en het was niet dat hij haar kon stoppen, hij kon niet iets mentaals stoppen. Ze wilde hem een voorbeeld geven en hij probeerde zich daarvoor schrap te zetten maar hij voelde gewoon niets. Hij dacht misschien in zijn hoofd iets te voelen maar nee, enkel de drang om zijn lippen tegen de hare te drukken. Wat hij ook gewoon deed, hij opende zijn mond tegen de hare, nam ieder beetje gevoel van haar in zich op. Zijn vingers streken langs de blote huid onder haar shirt en plotsklap was daar weer dat beetje verlangen. Met zijn andere hand streek hij vederlicht, haast teder langs haar wang. ‘Dit is niet eerlijk.’ Prevelde hij tegen haar lippen. Maar het was gewoon iets dat er was … de drang en hij had geen idee hoe het te stoppen viel. Dus het moest wel van haar afkomstig zijn … zij controleerde zijn geest, wat kon ze nog meer?
tag: Ivy --- words: 617 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   vr apr 29, 2016 9:44 pm

Can't stop because I love it
When you're ready come and get it
Het was misschien niet helemaal eerlijk om haar mind control voor dit soort dingen te gebruiken, om het te gebruiken voor wat ze zelf wilde. Het zou niet de eerste keer zijn dat Ivy het gebruikte voor iets waar haar hartje naar verlangde. Tenminste, je kon haar hart niet meer de schuld geven, gezien die niet meer klopte. Maar het was wel de eerste keer dat ze het gebruikte op een weerwolf. De brunette had gewoon een handig hulpmiddel om ervoor te zorgen dat anderen maar al te graag instemden met haar ideetjes. Zelf zouden ze het ook nooit voelen als iets waar ze op tegen waren, ze beïnvloedde hen gewoon zo erg dat ze haar opdrachten werkelijk vrijwillig wilden uitvoeren. En zodra ze de connectie zou verbreken, dan zouden ze nog precies weten wat ze voor haar gedaan hadden. Haar mind control werkte namelijk niet zo dat het hele bewustzijn weggenomen werd, het beïnvloedde het bewustzijn juist. Dat vond ze het mooie aan dit kleine trucje waar ze over bezat. Het zorgde er niet voor dat ze in een hogere class ingedeeld was op deze school, het zorgde er niet voor dat men haar net zoals Christophe zou beschouwen als een sterkere vampier. Het was iets wat mensen onderschatte, en niet zo’n klein beetje ook. Ondertussen legde ze hem alles haarfijn uit, hoe haar mind control ongeveer werkte. Het gebeurde allemaal hier boven, en dat maakte ze hem nog kort duidelijk door haar vinger tegen haar slaap aan te plaatsen. ‘Dat dacht ik al.’ Inderdaad, hij had het wel moeten snappen aan het woordje mind. Als ze er zelf niet volledig bij was dan werkte haar krachten niet optimaal. Want als haar eigen hersenen er niet goed bij waren, hoe moest ze dan in vredesnaam die van een ander weten te beïnvloeden. Het was wel eens gelukt, maar het zou meer oefening vergen, nog meer tijd om het te leren. ‘Dus in een spannende situatie, of bij angst werkt het niet? Of moeilijker?’ Ivy knikte een keer kort met haar hoofd. “Immers moet ik zelf mijn ‘mind’ er ook goed bij kunnen houden,” gaf ze logisch antwoord.
Vervolgens verscheen die onheilspellende grijns weer rond haar lippen. Hem een voorbeeld geven, dat klonk als muziek in haar oren. Hij leek het niet zo’n goed idee te vinden, maar ze wist zeker dat hij daar over een paar tellen héél anders over zou denken. ‘Nee.’ Maar het was al te laat, en al was hij op tijd geweest, als hij het had gezegd voordat ze al bezig was om in zijn hoofd te komen, dan had ze er niet naar geluisterd. Er was geen manier om je er tegen te verzetten, daarbij liet ze hem nou ook weer niet het ergste van de wereld doen. Ze kon hem net zo goed opdragen om door het raam heen te springen, maar zo wreed was ze nou ook weer niet. Daarbij, ze mocht hem wel. En.. ze had ook geen zin in een boze weerwolf in haar kamer later op de dag. Geen tijd om verder te denken, want ze had haar opdracht al doorgestuurd naar hem. En alsof er een soort schakelaar bij hem om ging, drukte hij zijn lippen weer tegen de hare aan. Ivy liet de vingers van haar rechterhand kort door zijn haren heen gaan, om ze vervolgens in zijn nek te laten rustten, net iets onder zijn haren zodat de toppen van haar vingers nog zacht tegen zijn haren aan kwamen zo hier en daar. Ze voelde zijn handen over de huid onder haar shirt gaan en drukte zich wat dichter tegen hem aan. Langzaam opende ze haar ogen weer toen hij met zijn vingers heel licht langs haar wangen streek. ‘Dit is niet eerlijk.’ Haar mondhoeken trokken lichtjes omhoog tot een glimlach, terwijl ze hem met haar groen met goud vermengde ogen aankeek. “Niet alles in het leven is eerlijk,” fluisterde ze zachtjes. Zonder hem nog verdere opdrachten te geven verbrak ze het contact weer. Hij was weer vrij om te doen wat hij wilde, maar ze had hem nu alweer in een andere positie gebracht. Eentje die weer zo dicht bij haar was. “Wat is hetgeen wat jij nodig hebt om Lupos te onderdrukken, welke emotie houd Storm de sterkere van de twee?” fluisterde ze zacht vragend in zijn oor.
tag: Storm | outfit: click

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   za apr 30, 2016 10:52 pm

.Always live before you die.

Ze had hem ergere dingen kunnen laten doen dan dit. Als hij het goed begreep kon ze hem door het schoolgebouw laten lopen op hakken en in dameskleding en hij zou het dat moment niet eens erg vinden, omdat het op een ingeving zou lijken … eentje die zij er had gestopt. Dus nee, als hij hier achteraf op zou gaan terug denken dan was het vast niet zo erg dan de scenario’s waar hij had aan zitten denken toen ze voorstelde om een voorbeeld te geven. Liefst van al had hij geweigerd want hij was nog steeds liever baas over zijn eigen gedachten en handelingen. Er liepen hier waarschijnlijk meer mutanten rond die zulke dingentjes konden aanrichten en eerlijk, hij was er geen fan van. Ze konden veel schade aanrichten, daar was hij haast zeker van. Sommigen konden het misschien tegen houden maar Storm met zijn mentaal zwakke toestand … die zou recht in de val lopen. Haar opmerking was logisch, als ze zelf afgeleid was dan zou het waarschijnlijk moeilijker gaan, wat niet wilde zeggen dat ze er niet op kon trainen, alleen wilde hij daar niet het slachtoffer van worden. ‘Je weet wat ze zeggen, oefening baart kunst.’ Glimlachte hij zijn uitgesproken charmante glimlach.

Hij probeerde het tegen te houden maar het gevoel was er zo absurd dat hij het ook meteen deed. En het was geen schande om de kou van haar lippen, haar vingers weer te voelen. Op dat moment voelde hij niets meer dan de drang, de drang om haar te kussen. Hij voelde haar vingers door zijn haar, tegen de bovenkant van zijn nek terwijl ze zich dichter naar hem toe drukte. Hij liet zijn hand langs haar heupen naar haar onderrug glijden, het liefst van al drukte hij haar terug met haar rug in de matras, ging hij weer verder waar ze waren geëindigd. Dit zou weer helemaal opnieuw beginnen als ze het gevoel niet zou stoppen, het was ook gewoon niet eerlijk. Storm besefte dat van het moment dat de drang verdween en hij wist wat ze had gedaan. Zijn opmerking werd beantwoord met de intense mix aan kleuren in haar ogen. Hij keek haar aan en glimlachte automatisch zachtjes bij haar opmerking. Daar had ze gelijk, niets was tegenwoordig nog eerlijk. Hij was een weerwolf geworden, dat was alles behalve eerlijk. Hij nam geen afstand van Ivy, zijn hand lag nog steeds tegen haar blote huid van haar onderrug terwijl hij zijn ogen wat samen kneep bij haar vraag. ‘Ik kan hem niet onderdrukken, hoe meer vastberadenheid ik heb hoe meer kracht ik ook heb om hem tegen te gaan. Maar dat wil niet zeggen dat hij het niet zal proberen.’ Storm zweeg en keek haar aandachtig aan. ‘Je denkt dat je het met je mind control zou kunnen onderdrukken?’ Vroeg hij voorzichtig. Zijn blik gleed kort van haar weg naar de muur voor hem. ‘Ik ben nog nooit de sterkste van de twee geweest, dus ik hem geen idee wat hem zwakker maakt buiten pijn. Maar ik denk, hoe sterker ik mentaal ben, hoe minder kans hij heeft.’ Hij keek twijfelt terug naar Ivy. Hij had namelijk helemaal geen vertrouwen in wat hij net had gezegd, grotendeels omdat hij het niet wist …
tag: Ivy --- words: 544 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   zo mei 01, 2016 7:58 pm

Can't stop because I love it
When you're ready come and get it
Stiekem vond ze het wel leuk om zo in andermans hoofd te kruipen. Het zou zomaar nog wel eens kunnen gebeuren dat ze een slachtoffer uit zou kiezen voor wat minder leuke grapjes, dat wat ze Storm had bespaard. Er waren ergere dingen die ze iemand kon laten doen, dingen die onder het kopje van vernedering vielen. Ja, zo kon ze iemands leven aardig zuur maken zonder dat de persoon het nog erg zou vinden om te doen. Natuurlijk kon ze het ook positief gebruiken allemaal, maar dat deed ze alleen maar bij mensen die ze mocht. En wat zij onder iemand mogen verstond was ook nog een heel complex iets. 'Je weet wat ze zeggen, oefening baart kunst.' Ivy knikte een keer kort, het was een begrip wat ze vaak in haar achterhoofd hield. Haar mind control was iets wat tijd nodig had, misschien zelfs wel een beetje hulp van buitenaf om tips te geven waar ze nog geen weet van had.

Een plotseling idee kwam opzettwn in haar hoofd, een idee wat ze had gekregen tijdens hun eerdere gesprek over de telefoon. 'Ik kan hem niet onderdrukken, hoe meer vastberadenheid ik heb hoe meer kracht ik ook heb om hem tegen te gaan. Maar dat wil niet zeggen dat hij het niet zal proberen.' Ivy fronste kort en dacht na, al was dat wel moeilijk omdat ze zijn warme hand nog altijd tegen haar onderrug aan voelde. 'Je denkt dat je het met je mind control zou kunnen onderdrukken?' Lanzaam knikte ze, bedenkelijk bijna. "Misschien, ja." Het waren alleen deze twee simpele woorden die ze uitsprak. 'Ik ben nog nooit de sterkste van de twee geweest, dus ik heb geen idee wat hem zwakker maakt buiten pijn. Maar ik denk, hoe sterker ik mentaal ben, hoe minder kans hij heeft.' Hij klonk zo onzeker op dit moment. Een kleine glimlach verscheen rond haar bloedrode lippen terwijl ze hem aankeek. "Weet je wat jij nodig hebt, dear Storm?" begon ze terwijl ze haar hand uit zijn nek haalde en met haar wijsvinger zacht tegen zijn borstkas aan prikte, "een beetje meer zelfvertrouwen." En laat dat nou net iets zijn wat ze hem gemakkelijk kon geven. Haar blik veranderde weer in een iets serieuzere terwijl ze haar concentratie weer vond. Er waren vampieren die dit beter konden, andere mutanten die dit beter konden en er meer ervaring mee hadden, maar daarmee hoefde dat van haar ook weer niet zó slecht te zijn. Terwijl ze hem het ene moment nog diep in de ogen had gekeken, sloot ze deze nu en focuste zich volledig op hetgeen wat ze hem nu wilde laten voelen, wat ze wilde wat zijn mind ging produceren. Zacht ademde ze uit en opende haar ogen weer, als het goed was moest hij nu een boost voelen, een gevoel wat voor iedereen weer anders te beschrijven viel. Afwachtend keek ze hem aan, had hij nog een boost nodig of kon hij dat misschien niet aan?
tag: Storm | outfit: click

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   ma mei 09, 2016 9:08 pm

.Always live before you die.

Hij wilde het niet uitlokken bij Ivy maar hij de woorden waren eruit nog voor hij er erg aan had. Oefening baart kunst, ja … daar kon hij zelf ook wel het één en ander van leren in ieder geval. Alleen was het voor hem zoveel moeilijker dan het voor haar was. Hij had geen idee of een hoofd weerstand kon bieden tegen haar manipulatie, niet zo erg als Lupos protest kon geven tegen Storm. Dat was meteen een heel ander level van gevaarlijk. ‘Kan iemand het tegenwerken?’ Vroeg hij haar nieuwsgierig, omdat hij eraan dacht en het nu ook wel wilde weten. Hij tikte kort tegen zijn eigen hoofd, om het duidelijk te maken wat hij bedoelde. Hij wilde het niet uittesten, god, hij had liever niet meer dat ze in zijn hoofd zat maar het was niet dat hij haar kon tegenhouden. Dus vandaar de vraag. Kon hij zichzelf klaar houden voor een aanval van haar als het nodig was? Hij was haast zeker dat het antwoord nee zou zijn … voor Storm in ieder geval. Iemand met telepathische krachten kon dat waarschijnlijk wel. Gelukkig maar dat ze enkel dingen voor elkaar kon krijgen en niet zijn gedachten lezen. Want dan zou hij meteen door de deur weg zijn. Niemand hoefde de warboel te zien in zijn hoofd.

Terwijl hij het uitlegde zag hij hoe ze erover nadacht en hij wist nu niet of dat bepaald een goed iets was. Misschien had hij moeten zeggen dat het onmogelijk was maar dan anderzijds … misschien zou het iets van hulp bieden, hoe hard hij er ook tegenop zag. Zijn vingers streken ondertussen in kleine cirkelbewegingen over haar onderrug. Hij had het niet eens door dat hij het deed, het was automatisme. Toen ze weer sprak keek haar haar afwachtend, maar ook ietwat terughoudend aan. ‘Hall.’ Corrigeerde hij haar meteen, ook zo’n automatisme van hem. Hij kon er niet aan doen maar iedereen noemde hem Hall. Het waren de zeldzame gevallen die de kans hadden hem Storm te noemen en daar hoorde Ivy niet bij. Ze prikte op zijn borst … zelfvertrouwen. Ze sloot haar ogen, dat was geen goed teken. Storm durfde zich niet te beweging, hij probeerde te voelen wat er zou gaan gebeuren. En dan voelde hij het, de boost die door zijn lichaam joeg … zelfvertrouwen. ‘Ik had al redelijk wat zelfvertrouwen hoor.’ Dat bewees hij meteen door haar in een vlotte beweging met haar rug in de matras te duwen en boven haar te blijven hangen, haar beide handen onder de zijne gestrengeld. ‘Alleen niet tegenover hem.’ Hij zweeg en boog wat dichter naar haar toe. ‘Nu geef je een jongeman met al redelijk wat zelfvertrouwen nog meer zelfvertrouwen, dit kan gevaarlijk worden Ivy.’ Prevelde hij voor hij zijn lippen kort terug tegen de hare drukte, ze zou eens moeten weten…
tag: Ivy --- words: 476 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   di mei 24, 2016 10:49 pm

Can't stop because I love it
When you're ready come and get it
Het was haar wel duidelijk geworden dat hij nieuwsgierig was naar haar mutatie, de mind control was wel een wat mysterieuzer iets dan haar vampier krachten. Van dat laatste waren namelijk genoeg boeken geschreven en genoeg films over gemaakt, allemaal met vaak wel een kern van waarheid erin. ‘Kan iemand het tegenwerken?’ Ivy keek toe hoe hij tegen zijn eigen hoofd aan tikte, maar schudde toen haar hoofd van nee. Lichtelijk gelogen misschien, want mensen die dezelfde mutatie bezaten konden het wel degelijk tegenwerken. Waarschijnlijk zou het niet eens effect hebben op dat soort mensen, maar dat waren bijzaken die ze hem niet allemaal meteen onder de neus ging schuiven. Hij was nieuwsgierig, een ding wat zeker was.

Vervolgens ging het allemaal best snel. Ivy daagde hem uit - iets wat ze maar al te graag deed - en besloot dat het wel een goed idee was om verder te gaan met wat dingetjes demonstreren. ‘Hall.’ Kort kneep ze haar ogen wat samen, net genoeg om het een beetje op te merken. Toch voelde ze zijn hand nog op haar onderrug, het gaf haar lichtelijk gemengde gevoelens. Ja, ze moest toegeven dat deze Hall de meest aparte persoonlijkheid was die ze tot nu toe op Genosha was tegengekomen. Zelfvertrouwen, ze besloot hem een kleine boost te geven om te zien wat er dan zou gebeuren. Immers kreeg ze niet elke dag de kans om zo met iemands emoties te spelen. Wie weet kon ze het wel eens proberen bij Christophe, maar ze wist niet zo goed of die dat wel op prijs zou stellen, en ze had liever geen boze kamergenoot. ‘Ik had al redelijk wat zelfvertrouwen hoor.’ Voordat ze het wist had hij haar opnieuw in het matras gedrukt en had hij zijn handen op die van haar geplaatst. Sommige vampieren hadden bovennatuurlijke kracht, helaas Ivy niet, dus veel kon ze er niet tegen doen dan kort te proberen of hij haar echt stevig vast hield door te proberen haar armen op te tillen - wat niet lukte. ‘Alleen niet tegenover hem.’ Ivy keek hem vanonder haar lange wimpers aan toen hij wat dichter naar haar toe boog, ze bewoog geen spiertje. ‘Nu geef je een jongeman met al redelijk wat zelfvertrouwen nog meer zelfvertrouwen, dit kan gevaarlijk worden Ivy.’ Het duurde niet lang - maar terwijl hij praatte keek ze hem nog altijd met die zelfverzekerde blik aan, iets wat niemand zomaar weg kon krijgen bij haar - of ze voelde zijn lippen alweer tegen de hare aan. Zacht ging ze erin mee, draaide haar hoofd iets zodat ze weer los van elkaar kwamen en zodat ze kon praten. "Ik dacht dat je toch al snapte dat ik niet bang ben voor een beetje gevaar," zei ze met een kleine grijns terwijl ze hem aan bleef kijken.
tag: Storm | outfit: click

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   do mei 26, 2016 9:37 pm

.Always live before you die.

Je kon het niet tegenwerken … hij wist niet of ze knikte om dat compleet te bevestigen uit de waarheid of omdat ze de schijn ervan wilde behouden. Wat hij wel wist was dat je waarschijnlijk een hoop mentale kracht nodig had om dat tegen te gaan en dan had Storm gewoon niet. Hij was mentaal zwak en compleet uitgeput door de laatste paar aan intense maanden. Maar hij hield de schijn erop, hij hield de schijn er voor iedereen op. Wat hij uit dat antwoord opmaakte was dus dat hij helemaal niets kon doen om het tegen te gaan dus wat was het idee om te gaan protesteren? Niets helaas. Niet dat hij Ivy niet vertrouwde, hij was er gewoon niet happig op om anderen te laten rommelen met zijn hoofd en dan onrechtstreeks ook rommelen met een weerwolf.

Maar hij had er letterlijk niets op in te brengen, voor hij het wist voelde hij het zelfvertrouwen sterker worden, voelde hij dat beetje kracht eruit voort komen om Lupos tegen de houden als dat nodig was. Het was exact wat hij zou willen voelen op een volle maan avond, net voor hij zou gaan transformeren. Lupos kon altijd door de mentale barrière van Storm heen breken waardoor de transformaties onvermijdelijk waren. Dit … zou het het kunnen tegenhouden? Waarschijnlijk voor een groot deel, hoe meer zelfvertrouwen Storm had hoe beter het zou lukken. Maar dat wilde niet zeggen dat hij dit allemaal op het spel ging zetten. Hij wist dat Ivy voor zichzelf kon zorgen maar hij gaf te veel om zijn omgeving en vrienden om roekeloos te worden zonder aan de consequenties te denken. Toch, hij kon het niet laten, hij zou het nooit kunnen tegen houden, dat beetje menselijke drang die werd aangewakkerd door dat zelfvertrouwen dat ze hem had gegeven. Hij hield haar handen tegen onder de zijne, strengelde zijn vingers erdoor terwijl hij zijn lippen tegen de hare drukte. Toen ze sprak nam hij een beetje afstand en nam haar onderzoekend op. ‘Dat weet ik.’ Zei hij met een opgetrokken mondhoek. ‘Wat is het gevaarlijkste dat jij in je leven al hebt gedaan?’ Vroeg hij nieuwsgierig. Hij boog wat dichter, drukte zijn lippen tegen haar kaaklijn. ‘Er moeten toch gevaarlijkere dingen zijn als,’ zijn adem streek langs haar huid terwijl hij zijn lippen verplaatste naar haar hals. ‘onder een weerwolf liggen die je net wat zelfvertrouwen hebt.’ Hij kon het niet laten om erom te glimlachen. ‘Wij bijten namelijk soms ook.’ Hij klapte zijn tanden op elkaar naast haar oor en nam dan terug afstand. Ongetwijfeld dat zij meer ervaren was in “bijten” dan hem maar goed, het was om zijn punt “gevaarlijk” te kunnen benadrukken …
tag: Ivy --- words: 452 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   di jun 07, 2016 10:05 pm

Can't stop because I love it
When you're ready come and get it
Toen ze begon te praten nam hij weer wat meer afstand zodat ze elkaar fatsoenlijk aan konden kijken. ‘Dat weet ik.’ Terwijl hij dat zei had hij zijn mondhoek opgetrokken, hij moest eens weten hoe aantrekkelijk die glimlach van hem was op dit moment. ‘Wat is het gevaarlijkste dat jij in je leven al hebt gedaan?’ vroeg hij toen plotseling. Een nadenkende frons kwam op haar gezicht te staan. Ondertussen boog hij zich weer naar haar toe en voelde ze zijn lippen tegen haar kaaklijn aan. ‘Er moeten toch gevaarlijkere dingen zijn als,’ ging hij verder terwijl hij zijn warme adem tegen haar huid aan uitblies en zijn lippen naar haar bleke hals toe bracht, ‘onder een weerwolf liggen die je net wat zelfvertrouwen hebt.’ De brunette had voor een kort moment haar ogen gesloten terwijl ze haar koude adem uitblies. ‘Wij bijten namelijk soms ook.’ En met die woorden gezegd te hebben klapte hij vlak bij haar oor zijn kaken op elkaar. Ivy kon het niet laten om zachtjes te grinniken. Haar ogen had ze ondertussen weer geopend en ze draaide haar hoofd een beetje zodat ze hem weer aan kon kijken. “Ik zou maar niet proberen een vampier te bijten,” zei ze met een kleine grijns terwijl ze een keer kort met haar ogen knipperde. “En het gevaarlijkste wat ik in mijn leven heb gedaan.. mijn leven is aardig lang tot nu toe..” Er waren zoveel dingen die ze had gedaan. Ze had mensen vermoord om hun bloed te kunnen drinken, ze was ontsnapt aan mensen die haar zagen als een heks en haar hadden willen verbranden, elke dag was ze in oorlog met het bekende natuurlijke fenomeen daglicht. “Misschien is dit moment wel één van de gevaarlijkste,” zei ze zacht fluisterend nadat ze haar hoofd wat dichterbij zijn oor had gebracht. Zo onder je natuurlijke vijand liggen, dat was niet niets. Zacht drukte ze haar lippen weer tegen die van hem aan. “En dit..” voegde ze er op een gedempte toon aan toe toen ze na een paar tellen alweer terug trok.
tag: Storm | outfit: click

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   za jun 11, 2016 12:04 pm

.Always live before you die.

Hoe ontzettend verleidelijk dit ook allemaal was, hij had er zijn plezier in op de manier hoe dit liep. Vanaf het moment dat hij Ivy had ontmoet in het bos wist hij dat de aantrekkingskracht wederzijds was, hij deed iets en ze reageerde daar meteen op met een manier die Storm maar al te bekend voor kwam. Zo ook omgekeerd. Dus hij voelde zich niet schuldig voor de manier waarop hij zich gedroeg want hij wist dat ze dit even zeer wilde als hem … ondanks dat ze het niet toe gaf. Hij vroeg zich af hoeveel succes ze zou hebben bij Devon. Storm moest zichzelf tegen houden, voor Lupos, maar dit gaf hem al evenveel voldoening. Haar koude huid streek over zijn huid, iedere keer weer werd hij eraan herinnert, huiverde hij omdat zijn lichaam technisch gezien alle temperaturen kon weerstaan … de normale in ieder geval. Haar zacht gegrinnik vulde de kamer en Storm kon haast niet anders dan zachtjes meelachen met zijn eigen daad. Wolven waren lang niet zo goed als vampieren dat waren, haar beet zou accuraat zijn, precies, doelgericht en nauwkeurig. De zijne zou een enorme rommel nalaten, de dood misschien wel als gevolg. Hij, of Lupos, ging altijd recht voor de keel, niet nauwkeurig, niet fijn of onzichtbaar, gewoon met brute kracht en die jachtdrift. Alleen daarin al waren ze elkaars tegenpolen.

Bij haar waarschuwing keek hij haar aan en schudde zachtjes zijn hoofd. ‘Ik zou niet durven, ik denk ook niet dat het zo geweldig goed zou smaken voor hem.’ Hij kon de geur van haar bloed, het geluid van haar hartslag horen door haar huid heen. Het wakkerde Lupos zijn jachtinstinct niet aan dus het was vast niet “goed genoeg” voor hem. Bewust iemand bijten had hij trouwens nog niet gedaan, hij wilde het zichzelf eigenlijk ook niet voorstellen hoe dat zou lopen. Zij moest er waarschijnlijk alles van weten. ‘Als jij iemand bijt, sterven ze dan?’ Vroeg hij nieuwsgierig, nu ze er toch over bezig waren wilde hij graag meer weten. Toen ze begon over haar gevaarlijkste ervaring keek Storm haar met een zekere afwachtende intensiteit aan. ‘Hoelang?’ Vroeg hij meteen, met een kleine haast zichtbare glimlach. Toen ze haar hoofd wat dichter naar zijn oor bracht en fluisterde kon hij het niet laten erom te glimlachen. ‘Is dat,’ zijn woorden werden gesmoord door haar kus, eentje die hij meteen beantwoordde door zijn lichaam wat tegen het hare te drukken en haar geur, haar smaak, de zekere intensiteit van de kus tot hem te laten doordringen. Het duurde maar een paar tellen, Storm vond met enige moeite terug zijn concentratie. ‘Is dat alles, is dit echt het gevaarlijkste?’ Vroeg hij meteen. Hij kon het haast niet geloven dat hij, momenteel, wat ze deden, het gevaarlijkste was in haar leven. Hij liet zich op zijn rug naast haar op het bed zakken en staarde een tel lang naar het plafond. ‘Je bent wel een lastig iemand hoor. Ik bedoel, eerst wil je niets van dit alles omdat ik geduldiger moet leren zijn en dan ga je er zelf weer achter op zoek,’ hij zweeg en schonk haar zijn allesoverheersende charmante glimlach. ‘Jullie zijn zo verwarrend op sommige momenten.’ Knipoogde hij. Ze moesten eens weten … vrouwen …
tag: Ivy --- words: 545 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   ma jun 27, 2016 5:44 pm

∞ I won't be changing
De waarschuwing die ze hem had gegeven - dat hij zijn tanden maar beter niet in een vampier kon zetten - was waarschijnlijk wel overbodig. Dan kon het natuurlijk ook nog dat hij een heel erg domme weerwolf was, dat zou wel heel erg zonde zijn. Maar wat ze tot nu toe had gezien van Hall was dat domme gedeelte toch wel heel onwaarschijnlijk. De ander vroeg nu of iemand stierf als ze deze beet. Goede vraag, er gingen meerdere geruchten daarover rond. "In mijn geval niet direct door de beet, maar natuurlijk wel als het lichaam bloedtekort krijgt." Het kwam er zo luchtig uit bij haar dat het voor sommige mensen wel eens eng kon zijn. Toch dacht ze niet dat Hall meteen bang zou worden van haar, immers zat hij zelf ook met zijn wolfprobleempjes. Wie weet waren er wel vampieren met een dodelijke beet, alles kon in deze wereld, maar die van haar werd alleen dodelijk als ze te lang bleef drinken uit iemand. Hoelang? "Honderdvierendertig, bijna honderdvijfendertig." Haar stem was triomfantelijk terwijl ze daarna haar hoofd wat dichter naar die van hem toe bracht en haar stemniveau wat verlaagde. Hij begon te praten, maar haar lippen hadden die van hem al geraakt waardoor het voor een kort moment stil was. Toen hun lippen weer loskwamen van elkaar praatte hij verder. Hij rolde van haar af zodat zijn blik op het plafond gericht werd, ze volgde zijn voorbeeld en richtte haar ogen nu ook op het plafond van de kamer. "Nou, ik heb nog nooit met een weerwolf in één bed gelegen. Normaal gesproken als ik die tegenkwam hadden ze allang al geprobeerd mij in stukjes te scheuren. Misschien inderdaad niet het aller gevaarlijkste, maar een prachtige momentopname." Met een kleine grijns draaide ze haar hoofd toen hij zei dat vrouwen verwarrend waren op sommige momenten. "Gecompliceerd, niet verwarrend," verbeterde ze hem. "Wij kunnen er ook niets aan doen dat jullie mannen nou zo simpel in elkaar zitten." Kort grinnikte ze, terwijl ze haar heldere blik nog op hem gericht hield.
I'm so sick of that same old love, my body's had enough.

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   wo jun 29, 2016 9:47 pm

.Always live before you die.

Ze was zo vriendelijk om het uit te leggen, het feit dat ze uiteindelijk zouden sterven door bloedtekort en niet oorspronkelijk van de beet. Ergens draaide zijn maag een beetje bij haar antwoord. Niet zozeer omdat ze oprecht eerlijk was, wel omdat het voor zoveel anders was voor hem als het was voor haar. Lupos kon je bijten, het gif in zijn speeksel zou het genezingsproces vertragen maar het zou niets anders doen. Het was pas als Lupos ervoor koos om iemand, een potentieel doelwit, te veranderen dat hij een extra lading gif in de beet stopte. Dat deed twee dingen, het vermoordde je of het maakte je een weerwolf. Storm was een weerwolf geworden toen hij gebeten werd maar veel liever was hij dood geweest, voor het gemak, dan zouden er nog negentien mensen leven. ‘Als je grote honger hebt dus.’ Hij keek haar aan en glimlachte zwak, nog een beetje ver in zijn eigen gedachten verzonken. Hoe konden ze zoveel van elkaar verschillen maar op een vreemd vlak zo dezelfde zijn? Het was uniek, Storm zou niet ontkennen dat hij een heel stuk meer geleerd had over haar soort en zijn soort door dit alles.

Toen ze zei hoe oud ze was viel zijn mond een stukje open. ‘Word je het leven nooit beu?’ Vroeg hij gelijk, meer omdat hij het dacht en het er meteen uit gooide dan er daadwerkelijk over na te denken. Hoe kon je zo lang leven zonder het leven eens op een moment beu te zijn? Hij wist dat er hier heel wat onsterfelijke zaten, sommigen ouder naar haar en het was eerlijk gezegd iets waar hij bang van was. Storm had het er met Nadya al over gehad, het feit dat Lupos hem niet liet sterven en hij misschien dus langer zou leven dan hij zelf wilde. Dat hij misschien ook wel onsterfelijk kon zijn. Het was één ding dat hij absoluut niet wilde, onsterfelijkheid. Want dat betekende dat hij nog langer met Lupos zou zitten opgescheept en dat wilde hij niet. ‘Honderdvierendertig.’ Herhaalde hij haar leeftijd zachtjes terwijl hij naar het plafond staarde. ‘Ik zou het niet willen.’ Hij schudde zachtjes zijn hoofd en keek haar kort aan terwijl hij zijn schouder ophaalde in het matras. Het bleef eventjes stil, net stil genoeg voor hem om de gedachten buiten te bannen en verder te gaan op haar gevaarlijke avonturen. Terwijl ze sprak keek hij haar nieuwsgierig aan, met een kleine glimlach. ‘We doen het goed.’ Glimlachte hij geamuseerd toen ze opperde dat ze nog nooit met een weerwolf in één bed had gelegen. ‘Gecompliceerd, ingewikkeld, diepzinnig, verwarrend. Het is allemaal hetzelfde.’ Schudde hij met een kleine grinnik zijn hoofd. Vrouwen waren complex, gelukkig wist hij er aardig goed mee om te gaan. De woorden die erop volgden zorgde ervoor dat hij zich op zijn ellebogen afdrukte en opzij keek naar haar. ‘Simpel?’ Herhaalde hij met een glimlach. ‘Hoor ik jullie klagen?’ Vroeg hij op een charmant toontje. ‘Zo simpel als we misschien mogen zijn, jullie kunnen niet zonder ons.’ Daarmee verdedigde hij meteen het mannelijk deel van de wereld …
tag: Ivy --- words: 519 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ivy Schwartz
avatar
Class 2
Aantal berichten : 349

Mutant Profile
Alias: Infinity
Occupation:
Mutation: Mind control & Vampirism
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   za jul 30, 2016 10:51 am

∞ I won't be changing
Het was nog niet eerder voorgekomen dat ze hier op Genosha last had gehad van cravings, al was het soms wel moeilijk om alle geuren op de gangen te negeren. Ze bleef een wezen wat leefde van andermans bloed, al had ze al in geen tijden mensenbloed gedronken, en dat zorgde ervoor dat ze minder sterk was dan ze eigenlijk kon zijn. Dierenbloed maakte je zwak, want als je dat dronk was dat een teken dat je de levende mensen niet wilde schaden, en dat was zwak. Maar als ze eenmaal weer mensenbloed zou gaan drinken, al was het maar een klein druppeltje, was de kans groot dat ze haar controle verloor en het halve eiland uitmoordde. Zo onschuldig als ze eruit zag, zo gevaarlijk kon het rottende beest in haar zijn als het werd geactiveerd. En daarvoor was enkel één druppeltje menselijk bloed voor nodig.

Hij vroeg of ze het leven dan nooit beu werd, als antwoord haalde ze enkel haar schouder op. Deze planeet was groot genoeg om telkens naar andere plaatsen te gaan, daar een aantal jaar te wonen om vervolgens een andere identiteit aan te maken en te verhuizen naar een andere plaats. Soms waren er jaren geweest dat ze liever alleen was, wetende dat ze iedereen zou overleven. Verliefdheid was er nooit echt geweest, want ze weet dat het onmogelijk was om van een sterveling te houden. Enkel had ze het gevoeld toen ze nog menselijk was, verliefdheid, heel wat jaren geleden. Hij leek haar leeftijd aardig wat te vinden, maar voegde eraan toe dat hij dat niet zou willen, zo oud worden. Haar mondhoek trok voor een kort moment lichtjes omhoog. "Het was niet dat ik een keuze had, van de één op de andere dag was ik het." Ze liet haar vingers naar haar nek gaan, waar je nog altijd twee puntjes zag staan op de plaats waar een andere vampier haar had gebeten. Ze zou het kunnen stoppen, gewoon stoppen met het drinken van dierenbloed en dan was het snel genoeg voorbij. Het was een pijnlijke dood, al was ze in feite al dood, het was het pijnlijke verdrijven van haar ziel uit dit lichaam. En.. ergens was ze bang voor dat, dus bleef ze voortleven in dit dode lichaam wat zich voedde met bloed van anderen. Een parasiet was nog één van de meest goede beschrijvingen ervoor.

Vrouwen waren inderdaad heel complex, maar volgens hem kwamen alle woorden die ze net had gezegd op hetzelfde neer. Mannen waren simpel, in haar ogen dan toch. "Oh nee hoor, ik zou niet durven," zei ze terwijl ze hem aankeek met haar heldere ogen toen hij vroeg of hij hen soms hoorde klagen. "Jullie zouden ook niet zonder ons kunnen, wedden dat jullie elkaar de eerste dag nog allemaal af zouden maken als er geen vrouwen waren die de orde op aarde zouden houden," zei ze met een kleine grijns. Met al die ego's zou het best wel eens waar kunnen zijn, maar het kwam er uiteindelijk op neer dat beide elkaar nodig hadden, anders was niemand hier geweest.
I'm so sick of that same old love, my body's had enough.

_________________


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Storm Hall
avatar
Class 3
Aantal berichten : 1904

Mutant Profile
Alias: Lupos
Occupation:
Mutation: Werewolf
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   za jul 30, 2016 2:57 pm

.Always live before you die.

Het was op een vreemde manier ontspannend hoe ze hier beide lagen. Hij zonder shirt op zijn rug naar het plafond starend en zij op haar buik naast hem terwijl ze het over hun mutaties hadden alsof ze natuurlijk beste vrienden waren. Op een zeker vlak verschilden ze echt niet van elkaar. Zij had nood aan bloed, daardoor kreeg ze er verlangens naar waarvan ze zichzelf misschien controle kon verliezen. En hij had niet perse verlangens … toch niet dat soort verlangens maar Lupos wel. Lupos wilde vlees, wilde slachtoffers en wilde doden maken voor de algemene pret. Ook hij had verlangens die hij niet altijd onder controle kon houden. Hij wilde zich er niets bij voorstellen, hoe het eruit zag maar onrechtstreeks moest hij toch aan als die vampierenfilms denken waarin mensen werden leeggezogen. Zou het net zo bevredigend zijn als het was voor Lupos om iemand aan stukken te scheuren? Het enige verschil dat er wel was, was dat Ivy het nodig had om te overleven en Lupos … wel, die deed alles gewoon voor het plezier.

Honderdvierendertig jaar liep ze al rond op deze aardbol en haar antwoord op zijn vraag was gewoon eventjes haar schouders ophalen. Zelf geen hij er zo licht niet mee om, hij zou het nooit willen zijn. Alle mensen rondom je zien sterven om zelf gewoon verder te blijven leven, in exact datzelfde lichaam, met exact dezelfde details. Hij had zo’n serieus gesprek gehad met Nadya en haar vermoeden dat hij misschien zelf ook langer zou kunnen leven en het had zijn hoofd nooit meer verlaten. Hij stond er niet op de wachten om onsterfelijk te zijn. Maar blijkbaar was het voor haar gewoon normaal. Toen ze weer sprak richtte hij zijn ogen meteen naar haar toe, hij fronste zijn wenkbrauwen en trok uiteindelijk een vragende blik. ‘Het was niet je keuze?’ Wel, dat hadden ze dan ook weer gemeen met elkaar. Hij had ook nooit weerwolf willen zijn en kijk, hier was hij mooi. Hij volgde haar vinger naar haar nek waar je nog twee puntjes zag staan. Hij hief zijn hand op en liet zijn duim over de twee littekens gaan die daar stonden. ‘Hoe gaat het?’ Vroeg hij ietwat voorzichtig. Hij keek haar weer aan, streek zijn vingers in aan vederlicht gebaar van haar hals naar haar kaaklijn voor hij het terug trok. Hij had geen idee of hij die vraagt mocht stellen, of ze het oke zou vinden maar hij deed het. Net als hij waarschijnlijk de tegenvraag zou beantwoorden als ze hem er ook naar zou vragen.

De glimlach keerde op haar lippen van zodra ze in de discussie beland waren over mannen en vrouwen. Het was beide hun plicht om hun eigen geslacht te verdedigen dus dat is wat ze maar deden. Hij maakte een instemmend geluidje op haar eerste woorden. Ze zouden eens moeten klagen. Maar toen ging ze verder en hij bleef haar aan kijken met die ondeugende glans in zijn ogen en die charmante glimlach op zijn lippen. Hij grinnikte zachtjes. ‘Zijn wij niet net iets verdraagzamer?’ Vroeg hij haar meteen. Waren het niet de vrouwen die snel op hete kolen liepen? ‘Maar je hebt gelijk.’ Gaf hij toe. ‘Ik zou niet zonder jullie kunnen.’ Hij nam een pluk van haar donkere haar en wond het rond zijn vinger, glimlachend …
tag: Ivy --- words: 558 --- notes: - --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF

_________________

- The alpha among wolves, the fear among men -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Your room, your rules. [Ivy]   

Terug naar boven Go down
 
Your room, your rules. [Ivy]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 3 van 4Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Room 4 [Arianna, Annabelle, Adelyn and Lorise's room]
» What is lost sometimes can be found | Room 98 [Dennimae]
» Room 72 | Forbidden kingdom [Allison]
» Room 13| Dalton & Cole

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - First Floor :: Bedrooms :: Mixed-
Ga naar: