INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Being the new kid for a change [Alex]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Being the new kid for a change [Alex]   di maa 01, 2016 9:13 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Het was wel wat … om terug een plaats te hebben waar je langer dan een week zou blijven, waar je je eigenlijk moest gaan settelen. Want dat was wat deze school zou doen met hem … hier kon hij zichzelf zijn zonder dat iemand daarover zou oordelen. Zonder dat iemand hem zou nawijzen zoals ze thuis zouden gedaan hebben. Waar zijn familie geen invloed zou hebben op wie hij was. Hij zou thuis wel missen maar het was niet dat hij voor eeuwig weg was, hij kon zichzelf nog steeds één keer per paar maand naar huis teleporteren om hen te vertellen over zijn grootste avonturen. Want dat was Jensen eigenlijk al die tijd had gedaan, op een soort van avontuur geweest zijn. De wereld rond gaan en zijn mooiste plekjes bezoeken. Daarvoor was hij blij een mutatie te hebben zo handig als de zijne, het gaf je zoveel meer dan enkel zicht op zee, het kon je daadwerkelijk ook naar het kleinste eiland in die zee brengen. Het maakte je wereld open, het maakte je leven vrij, Jensen voelde zich vrij en misschien voor het eerst weer compleet gelukkig. Hij wist dat zijn familie goed zat, hij wist van zichzelf dat hij goed bezig was dus wat hij had hij nog meer nodig … een nieuw avontuur misschien?

Ondanks dat hij wel hier en daar mutanten was tegen gekomen, was dit de eerste keer dat hij op een school zat die erdoor omringt was. Overal waar hij keek liepen docenten of studenten en hij wist dat ze allemaal een mutatie hadden anders dan de zijne. Op het eerste zicht was het misschien een beetje eng, de onwetelheid maar het was niets iets waar Jensen bang voor was. Toch was hij stiller dan normaal, hij liet zijn ogen het voornaamste werk doen. Hij had keurig gedaan wat zich opgedragen was en had zich gesetteld met al zijn spullen in zijn kamer die hij deelde met twee andere kamergenoten. Hij voelde zich voor eventjes weer een jonge puber die voor het eerst op een kamp ging en met andere jongens op dezelfde kamer sliep, zo had het gevoeld. Het maakte hem misschien ergens ook euforisch vanbinnen omdat dit net zoveel anders was dan afgelopen dagen en weken. Dit was iets helemaal niets.

Voor iemand die sneller kon lopen dan het licht had hij nu ruimschoots de tijd genomen om zichzelf te installeren in zijn kamer. Aan decoraties had hij nog niet gedaan omdat er zoveel meer was dan twee kamergenoten en de vier muren van zijn kamer, er was een hele school te verkennen. Hij trok zijn jas aan over het blauwe hemd dat hij aan had en verliet zijn kamer naar buiten. Hij bleef op het schoolplein staan, wreef zijn handen tegen elkaar en ademde witte warme wolkjes de kou in terwijl hij naar de verschillende gebouwen keek. Waar moest hij starten? Hij kon dit allemaal op één gemakkelijke manier doen, door gewoon rond te rennen en dan zou hij het in minder dan tien seconden voor elkaar krijgen. Maar dat was niet wat hij wilde, hij wilde er tijd voor nemen. Tijd … was hij daar niet de specialist in, de uitgelegen persoon om daarover te oordelen …
Tag/Alex - 540 words - Notes//
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   di maa 01, 2016 11:17 pm




She hits like XTC

Na 7 jaar grotendeels op Genosha gewoond te hebben wist ze onderhand wel hoe de school en het eiland in elkaar zaten. Een van die dingen was de eindeloze stroom aan nieuwe leerlingen, nieuwe mutanten. Een ander was de eindeloze stroom aan roddels. En nieuwe mutanten waren altijd de meest besproken roddels. Er waren tegenwoordig zelfs mensen die gokten op wat voor mutatie de nieuwe leerling zou hebben.
Alex vond het wel amusant, maar zelf zou ze nooit gokken op zoiets onvoorspelbaars, want wat ze nu onderhand ook wel wist was dat elke mutatie uniek was, en vaak kon je dat aan de mutant niet aflezen.
Maar hoewel ze dan wel niet vollop mee roddelde zoals sommige van haar vrienden dat wel deden hield ze er wel van om op de hoogte te zijn van wie er dan precies nieuw was, en hoewel de school nu inmiddels uit een enorm aantal leerlingen bestond, pikte je toch vaak snel de nieuwelingen eruit. Misschien ook omdat hun uiterlijk vaak een van de meest besproken dingen was, maar dat terzijde.
Als ze de geruchten moest geloven was de nieuwe mutant een jongen aan het eind van zijn tiener jaren, zo rond haar eigen leeftijd waarschijnlijk. Donker haar. Ze had een van de jongere meisjes al horen giechelen met haar vriendinnen over hoe knap hij wel niet was. Maar dat wilde Alex liever met haar eigen ogen beoordelen.
Inmiddels was het vrijdagmiddag. Het was koud, als Alex uitademde ontstond er een wolkje en ze had haar handen in de zakken van haar legerjack gestopt, bij gebrek aan handschoenen. Ze had zich niet bijzonder koud gekleed, afgezien van het feit dat ze alleen een crop top met spagetti bandjes aanhad onder haar jas, maar ze had toch moeite om het warm te houden. Ze kreeg bijna spijt dat ze het op één na laatste uur aan het spijbelen waren.
Ze hadden laatste uur vrij, en zij en een aantal van haar vrienden hadden toen maar besloten om ook maar gelijk het uur daarvoor vrij te nemen. Lekker vroeg weekend, wie wil dat nou niet? Maar inmiddels waren de twee vriendinnen waarmee ze spijbelde aan het kibbelen over wat ze zouden gaan doen, en Alex stond er naast te verkleumen. Ze rolde met haar ogen door het gedrag van haar vriendinnen en mompelde iets sarcastisch wat leek op “Iemand red me uit deze kou.”, voor ze zich naar haar vriendinnen richtte om te zeggen dat ze wel gewoon terug naar haar kamer zou gaan als ze niet snel stopten met de hopeloze discussie.
De vriendin die aan het praten was stopte opeens midden in haar zin, Alex zuchtte opgelucht, maar ze realiseerde zich dat de vriendin niet naar haar keek, maar langs haar, over het lege schoolplein naar een jongen die blijkbaar net was verschenen.
De ruzie was nu blijkbaar vergeven en vergeten, want de vriendin die hem als eerst had opgemerkt stootte de andere vriendin aan met een ondeugende grijns.
“Als we niet weten wat we moeten doen, kunnen we hem doen?” merkte ze op. De tweede vriendin en Alex kreunden alsof ze zo dood konden neervallen. Deze vriendin was nou niet bepaald… subtiel. Dat was Alex ook totaal niet, maar dit was dan weer een ander level.
“Oke oke grapje, maar geef c’mon… Is hij niet die nieuwe?” ging de eerste vriendin weer door. Alex haalde haar schouders op. “Geen idee…” Ze bestudeerde de jongen. Hij was inderdaad niet lelijk. En hij leek op de beschrijving die zij had gehoord… En bovendien had hij die uitstraling van een nieuweling. Zo had zij hier ook ooit gestaan, toen ze tien was.
Haar twee vriendinnen waren alweer druk in gesprek, over of het nou wel de nieuwe was of niet, en of ze nou wel zijn nummer moesten vragen of niet. Alex zuchtte vermoeid, ze kon het net zo goed maar gewoon aan hem vragen, toch? Bovendien zag hij eruit alsof hij wel een rondleiding kon gebruiken, zoals hij naar de omliggende gebouwen keek. Dat was nog altijd leuker dan het gekibbel van haar vrienden aanhoren.
Ze draaide zich om en slenterde op haar gemak het plein over naar de jongen toe.
“Hey!” zei ze opgewekt zo gouw ze binnen gehoorsafstand was. “Ik dacht, ik vraag het gewoon maar even: Ben jij die nieuwe jongen of niet?” Alex stond er om bekend om met de deur in huis te vallen, hopelijk kon hij daar een beetje tegen.




NOTES:||MUSIC:||CLOTHES:KLIK + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   wo maa 02, 2016 9:06 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Buiten gaan staan was nu misschien ook niet zijn beste idee geweest, grotendeels omdat hij was opgegroeid in de warmere kant van de wereld en dus helemaal niet tot slecht de winterse koude kon verdragen die hij hier had voorgeschoteld gekregen. Hij stak zijn handen dus diep weg in de zakken van zijn jack en borg zijn kin wat dieper weg in de sjaal waar hij al een hele dag onophoudelijke vriendjes mee was. De enige manier om het terug warmer te krijgen was door in beweging te komen en daadwerkelijk iets anders te doen dan rond te kijken terwijl de koude aan hem bleef knagen. Maar er was zoveel, er waren zoveel gebouwen en zoveel mogelijke manieren om van dit grote schoolplein weg te wandelen. Zijn amberkleurige ogen bleven op de fontein rusten die midden op het plein stond en niet langer functioneel werkte door de koude. Hoelang zou het hier ongeveer koud blijven voor Jensen op zich eraan te beginnen ergeren. In Australië was het nooit langer dan tien graden dus hij kende geen kou, had het ook nooit gekend. Hij was de persoon voor de tropische temperaturen en hittegolven, niet dit.

Hij wilde eigenlijk terug keren naar binnen of tenzij er op miraculeuze wijze iets zou veranderen aan zijn situatie. Hij zag hier en daar studenten wandelen, op weg naar hun volgende les of in het genot van een vrij uur. Jensen overwoog om gewoon te wandelen, iemand te volgen en te zien waar hij terecht zou komen maar dat leek dan weer een beetje creepy. En iemand aanspreken, wel, Jensen was een sociaal persoon maar het stond nu ook niet direct bovenaan zijn lijstje om over te komen als de nieuweling. Dus restte er nog maar twee mogelijkheden, terug gaan naar binnen of gebruik maken van zijn snelheid en meteen dat hele eiland hier verkennen in slechts enkele seconden.

Hij koos voor optie één, terug gaan naar binnen. Hij wilde zich net omdraaien en terug keren naar het gebouw toen hij iemand hem hoorde begroeten. Zijn hoofd kwam omhoog en hij keek naar het meisje dat zijn kant kwam uit gewandeld. En dan was hij degene die klaagde over de kou … hmm. ‘Hey.’ Begroette hij haar vriendelijk terug. Zijn blik gleed over haar schouder naar twee andere meisje die helemaal de andere kant van het schoolplein stonden en afwachtend toekeken. Uiteindelijk keek hij terug naar het meisje voor zich, glimlachte op een simpel vriendelijke manier. Bij haar vraag trokken zijn mondhoeken wat naar beneden. ‘Die nieuwe jongen?’ Herhaalde hij een stuk van haar zin. ‘Is het dan zo duidelijk?’ Hij keek kort naar zichzelf, alsof zijn uitstraling het prijs gaf. Maar het was waarschijnlijk meer het feit geweest dat hij hier had gestaan die dat prijs gaf. ‘Wat gaf het weg, het feit dat ik hier stond rond te kijken gok ik.’ Hij haalde kort zijn schouders op. ‘Ja, ik ben die nieuwe jongen.’ Antwoordde hij haar vraag uiteindelijk maar. Er was geen reden om het te ontkennen. Gelukkig bleef je nooit de nieuweling en hij hoopte dat hij dit ook niet lang zou blijven om eerlijk te zijn. Zijn blik gleed terug naar de twee meisjes aan de andere kant. ‘Zijn het je vriendinnen of heb ik gewoon iets verschrikkelijk doms gedaan waarom ze me aanstaren?’ Vroeg hij zich uiteindelijk luidop af. Hij kon het maar vragen, ze was zelf ook zo rechtuit geweest …
Tag/Alex - 571 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   wo maa 02, 2016 11:43 pm




She hits like XTC

Alex stond erom bekend om haar eerlijkheid en spontaniteit. Terwijl haar vriendinnen kibbelden over of de jongen nu wel of niet de nieuweling was, besloot Alex er maar gewoon op af te gaan. Why not.
Ze voelde de ogen van haar vriendinnen in haar rug prikken terwijl ze over het redelijk verlaten schoolplein liep.
“Hey!” groette ze. De jongen zag eruit alsof hij zo weer naar binnen wilde. Hij was niet de enige die door de kou naar binnen werd gejaagd.
‘Hey.’ Groette hij terug. Alex glimlachte vriendelijk. Ze zag de jongen zijn ogen langs haar heen kijken. Ze hoefde niet zelf om te kijken om te weten waarnaar. Ze wist maar al te goed hoe haar vriendinnen konden doen in de omgeving van aantrekkelijke personen.
“Ik dacht, ik vraag het gewoon maar even: Ben jij die nieuwe jongen of niet?” begon Alex maar direct. Bij die woorden gingen zijn mondhoeken wat omlaag en Alex begon al te twijfelen of hij wel tegen haar directheid kon.
‘Die nieuwe jongen?’ herhaalde hij. Alex knikte. “Ja, er is een nieuwe jongen blijkbaar, jij voldoet aan de beschrijving en ik heb je nog nooit gezien… en ik ken de meeste mensen hier minstens van gezicht.” Legde ze uit. Misschien was hij wel helemaal niet nieuw en had hij geen idee waar ze het over had. Er waren natuurlijk ook mensen die zich totaal niet bezig hielden met de laatste nieuwtjes van de school. Maar zijn volgende woorden gaven haar een antwoord.
‘Is het dan zo duidelijk?’
Alex mondhoeken schoten omhoog in een relaxte grijns. Hij leek zichzelf te onderzoeken op tekenen dat hij eruit zag als een nieuweling. Het zag er redelijk schattig uit, moest Alex toegeven.
‘Wat gaf het weg, het feit dat ik hier stond rond te kijken gok ik.’ Ging de jongen verder.
“Een beetje… maar het valt alleen echt op als je hier al langer woont, zoals ik bijvoorbeeld.” Verzekerde ze hem. Hij haalde kort zijn schouders op voor hij weer sprak.
‘Ja, ik ben die nieuwe jongen.’ Zei hij toen, letterlijk antwoord gevend op haar eerste vraag.
Alex grinnikte zacht. “Ik had het al door.” Mompelde ze. Ze wilde nog iets zeggen, maar ze merkte dat zijn aandacht weer op de twee meiden achter haar was gericht.
‘Zijn het je vriendinnen of heb ik gewoon iets verschrikkelijk doms gedaan waarom ze me aanstaren?’ vroeg hij. Lekker direct. Alex draaide zich half om naar haar vriendinnen. Ze staarden nog steeds naar hen, hoewel ze het gesprek niet konden volgen vanaf deze afstand. Zo gauw Alex zich omdraaide gebaarde de eerste, beetje lompe vriendin gelijk enthousiast naar haar. Alex kon aan haar gebarentaal aflezen dat ze vroeg of het de nieuwe jongen was of niet. Maar Alex reageerde niet echt, ze trok lichtjes haar neus op, met een halve grijns. Daarna draaide ze zich weer terug naar de jongen.
“Ze wilden weten of je de nieuwe jongen was of niet. En misschien je nummer vragen, maar zeg maar niet tegen ze dat ik je dat heb verteld, als je ooit de kans krijgt ze dat te vertellen.” Zei ze half serieus.
“Don’t worry, je hebt niks doms gedaan. Je zag er alleen een beetje… verloren uit. Heeft iemand je al een rondleiding gegeven? Ik heb toevallig de hele middag vrij….” De laatste woorden voegde ze er met een veelbetekenende glimlach aan toe. Ze had bijna geknipoogd maar ze wilde niet te flirterig overkomen.




NOTES:||MUSIC:||CLOTHES:[url=http://www.polyvore.com/77/set?id=173820577 ]KLIK[/url] + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   do maa 03, 2016 7:44 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Wel, het was nu niet dat hij daar heel lang had gestaan in de kou of er was “hulp” aangesneld. Het moest er ook behoorlijk zielig uit zien, Jensen die daar helemaal alleen stond rond te kijken alsof hij compleet de weg was kwijt geraakt in een doolhof. Eigenlijk was hij gewoon moeten beginnen stappen, stappen en kijken waar hij terecht kwam. Maar dat hij dus niet gedaan, net als hij er niet in de speedforce vandoor was gesneld. Waarom hij al die dingen niet deed wist hij niet, maar hij was momenteel liever de kat die vanuit de boom toekeek naar zijn omgeving. Hij had sowieso al niet al te graag directe aandacht op zich dus dit was een mooi “plan” om de dag mee verder te gaan … kijken en wachten. Zijn ogen waren wel over de drie meiden gegleden maar het was niet dat hij er echt aandacht had op gevestigd, misschien omdat het laatste wat hij nu wilde gegiechel en vrouwenpraat was.

Maar het meisje dat naar hem wat toe gewandeld begroette hem wel met een vriendelijke glimlach die hij gelijk beantwoordde met eentje van aan zijn kant. Het was niet moeilijk voor Jensen om vriendelijk te zijn, zelf tegen onvriendelijke mensen hield hij zich kranig recht. Het was enkel een kwestie van tijd, hoe langer hij hier zou zitten, hoe beter hij zich zou settelen en hoe sneller hij in de tegenaanval zou gaan. Voor nu bleef hij gewoon de stille versie van zichzelf en hield hij zijn ogen open, kwestie van tijd … daar wist hij alles van. Ze was in ieder geval lekker rechtuit, iets dat haar algemene uitstraling ook prijs gaf. Het was een karaktereigenschap die hij wel terug vond bij zichzelf, Jensen hield ook niet vaak een blad voor zijn mond. Iets dat hij had weten op te bouwen nadat hij officieel een mutant was gekenmerkt door de omgeving waar hij leefde. Toen ze aangaf dat er een nieuwe jongen was en stuff kwamen zijn wenkbrauwen eventjes naar omhoog. Hoe snel ging dat hier de ronde? Hoeveel mutanten waren er hier? Zat er altijd eentje bij de balie te wachten op een nieuwe mutant om het dan rond te sms’en en dergelijke? In ieder geval wist ze er van, en de vriendinnen van haar blijkbaar ook. ‘Wauw dat gaat snel rond.’ Merkte hij zichtbaar verbaast op. Het moest haast een record zijn, waar hij op school ging was het nooit zo snel gegaan. Hij was hier pas van deze morgen.

Een beetje … hij glimlachte kort, ze probeerde het hoogstwaarschijnlijk wat te verdoezelen maar hij vond het geen probleem. Hij had er inderdaad maar zielig bij gestaan voor sommigen omstaanders. Ze zat hier, zoals ze zelf zei, al behoorlijk lang, misschien kwam haar zelfzekerheid daar vandaan. ‘Ben vanmorgen aangekomen.’ Zijn blik gleed kort opzij naar het gebouw waar hij praktisch een hele morgen had gezeten om zich in te schrijven. En toen was zijn blik naar de vriendinnen gegleden, het meisje keek mee. Haar vriendinnen gebaarde vanalles waar Jensen kort om moest glimlachen, zelf van deze afstand was het gemakkelijk om hun gebarentaal te ontcijferen, ze wilde antwoord op dezelfde vraag, of hij nieuw was. Hij wilde ergens wel zijn duim op steken maar hij had geen zin om overdreven zelfzeker of vrolijk over te komen dus keek hij terug naar het meisje voor hem. Bij haar woorden greens hij kort hoofdschuddend. ‘Subtiliteit is blijkbaar niet hun sterkste kant, maar zeg hen niet dat ik dat gezegd hebt.’ Vervolgde hij praktisch dezelfde zin als zij eerder had gezegd. Zijn nummer al uitdelen, wauw, dat was vroeg. Deze directheid was hij lang niet meer gewoon geweest. ‘Verloren is de correcte omschrijving wel.’ Gaf hij zelf toe op haar woorden waarna ze het aanbod stelde om hem een rondleiding te geven. Zijn blik gleed terug naar haar vriendinnen. ‘Ik wil je tijd met je vriendinnen niet weg roven.’ Zei hij met een suggestieve blik naar de twee andere meiden die nog steeds stonden te kijken. ‘Maar het zo aardig zijn. Een rondleiding kan ik wel gebruiken, ik heb de definitie onder een eiland een beetje onderschat denk ik.’ Een flauw grapje. Maar het was wel waar, het was hier veel groter dan hij had verwacht. ‘Jensen trouwens, de nieuwe jongen waar iedereen blijkbaar al over weet.’ Stelde hij zichzelf uiteindelijk voor …
Tag/Alex - 729 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   ma maa 07, 2016 11:50 pm




She hits like XTC

“Ze wilden weten of je de nieuwe jongen was of niet. En misschien je nummer vragen, maar zeg maar niet tegen ze dat ik je dat heb verteld, als je ooit de kans krijgt ze dat te vertellen.” Legde Alex uit. Iedereen heeft die ene vriend of vriendin die altijd opzoek is naar een nieuwe date, of hookup. Deze vriendin was dat geval. Al had ze meerdere vrienden die zo deden. Zelf was ze niet bijzonder relatie gericht, dat kwam vanzelf wel een keer.
‘Subtiliteit is blijkbaar niet hun sterkste kant, maar zeg hen niet dat ik dat gezegd hebt.’ Was het antwoord van de jongen. Alex grinnikte kort. Ze mocht deze jongen z’n humor wel.
“Don’t worry, je hebt niks doms gedaan. Je zag er alleen een beetje… verloren uit. Heeft iemand je al een rondleiding gegeven? Ik heb toevallig de hele middag vrij….” Ging ze verder met een veelbetekenende grijns. Ze had altijd wel tijd om nieuwe vrienden te maken, so why not. En nieuwe mensen konden vaak wel wat positieve aandacht gebruiken.
‘Verloren is de correcte omschrijving wel.’ Gaf de jongen toe. Alex glimlachte met een begrijpende blik. “Nothing wrong with that. Iedereen was ooit nieuw hier.” Stelde ze hem gerust.
‘Ik wil je tijd met je vriendinnen niet weg roven.’ Zei de jongen toen, met een veelbetekenende blik naar de twee meiden die nog steeds aan de andere kant van het plein stonden. Alex wuifde dat weg. “Ze konden toch niet beslissen wat ze moesten doen. Spijbelen is moeilijk als het een wekelijks iets word.” Grapte ze. “En ik denk dat ze het wel begrijpen als ik je een beetje het eiland laat zien.” Voegde ze er nog aan toe.
‘Maar het zo aardig zijn. Een rondleiding kan ik wel gebruiken, ik heb de definitie onder een eiland een beetje onderschat denk ik.’ Antwoordde de jongen daarop. Alex lachte en knikte toen. “Ja het is groter dan je zou denken. Maar er zijn nu ook al best veel mutanten. En er komen er steeds meer bij, zoals jij nu dus.”
Ze haalde haar mobiel uit haar zak en smste haar vriendinnen dat ze vanmiddag liever tourguide was dan publiek voor hun discussies, waarna ze zich omdraaide en naar hen zwaaide. Daarna richtte ze haar aandacht weer op de jongen.
‘Jensen trouwens, de nieuwe jongen waar iedereen blijkbaar al over weet.’ Stelde hij zich voor.
“Alex. Of Lex, of Lexie, of welke bijnaam je maar op kan komen. Mijn vrienden zijn creatief.” Zei ze met een speelse glimlach. Daarna gebaarde ze dramatisch naar de gebouwen om hen heen. “Uw tourguide voor deze middag. Waar wil je beginnen? De school? De woonvertrekken? Een van de vele andere locaties op dit eiland?” ze voelde zich al helemaal thuis in haar nieuwe rol als rondleider. Dit kon nog wel eens een interessante middag worden.




NOTES:||MUSIC:||CLOTHES:KLIK + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   di maa 08, 2016 3:31 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Deze school had hier een online roddelblad voor nieuwe mutanten of dergelijke, hoe konden ze het anders zo snel weten dat er een nieuwe jongen was. Eentje waarvan uitgerekend haar mutanten graag nog zijn nummer wilden ook, geweldig. Het was niet dat hij heel snel en graag in de belangstelling stond maar het was misschien ergens wel een beetje leuk dat hij hier niet ongezien was aangekomen. Niet dat hij nu al uit was op iets meer dan vriendschap, dat type jongen was hij nou ook weer niet. Ze kon er in ieder geval wel mee lachen dat hij strak over de slechte subtiliteit van haar vrienden. Hij keek nog eens langs haar heen naar haar beide vriendinnen en liet het daar dan bij. Als ze wilden aansluiten in dit gesprek dan hadden ze dat al lang gedaan. Misschien waren ze niet zo happig om hun vriendin te volgen of hadden ze gewoon de durf er niet voor gehad om als eerste hem te komen begroeten waardoor hun vriendin nu met alle aandacht kon gaan strijken. Goed, Jensen had geen zin in een hele vragenpartij van drie personen, hij nam al voldoende met één persoon.

In ieder geval had ze hem niet staan uitlachen omdat hij nieuw was … en geloof Jensen, het was niet ongewoon om uitgelachen te worden als je ergens nieuw was. Jensen heeft er niet altijd zo goed uitgezien als hij nu deed, vroeger als hij klein was had hij het een stuk lastiger om de dagen door te komen op school. Dus hij apprecieerde het meer dan de meeste anderen waarschijnlijk. ‘Wekelijks spijbelen?’ Hij trok een wenkbrauw omhoog en keek haar aan. Ze zag hem er wel het type voor vaker eens te spijbelen, maar wekelijks? Waar was de fun in that? ‘Misschien om de twee weken spijbelen.’ Stelde hij voor, alsof hij daar een kenner in was. Maar elke week spijbelen zou waarschijnlijk een beetje het plezier ervan weg nemen. ‘Is het geen strenge school? Of zijn jullie gewoon hele goede spijbelaars?’ Vroeg hij een beetje daarachter. Nu zou hij meteen te weten komen hoe streng ze hier waren. Ze nam haar gsm en berichtte naar haar vriendinnen, gokte hij. Ze zwaaide kort naar haar vriendinnen en uit beleefdheid stak hij ook eventjes zijn hand op, waarna ze bijna gelijk terug diep in zijn zakken verdwenen.

“Alex, Lex, Lexie, waar je maar op kan komen, mijn vrienden zijn behoorlijk creatief.” Stelde ze zichzelf gelijk ook voor. ‘Wel Alex, Lex, Lexie, ik kan niet kiezen dus voorlopig ben je nog alle drie voor me.’ Glimlachte hij gelijk waarna hij om zijn as draaide mee met haar beweging en voorstel dat ze zijn tourguide zou zijn voor de middag. ‘Ik heb het gevoel alsof ik veel zal bijleren.’ Hij keek haar met een kleine grijns aan, bijleren was een groot woord. Hij doelde meer op haar directe enthousiasme, ze zou alle kleine details niet vergeten. Waar moesten ze beginnen? ‘Het hoofdgebouw heb ik al snel doorlopen, de woonvertrekken ook dus,’ hij zweeg en weer alles aan wat niet binnen was. ‘Wat heeft Genosha nog meer te bieden buiten muren een saaie balievrouwtjes?’ Vroeg hij haar gelijk. Het kwam niet vaak voor dat Jensen op een locatie snel weer op zijn gemak was, maar dit eiland gaf hem wel dat gevoel, en dat was een goed iets …
Tag/Alex - 561 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   vr maa 18, 2016 8:26 pm




And I swear that I’ll always paint you Golden Days

‘Wekelijks spijbelen?’ de jongen trok een wenkbrauw op. Alex liet een ondeugende grijns zien voor ze verder praatte. ‘Misschien om de twee weken spijbelen.’ Zei hij toen, alsof hij een expert was. Dat liet Alex in de lach schieten. “Oke oke, wat jij wil. Maar vrijdag middag is toch niet interessant.” Argumenteerde ze half serieus.
‘Is het geen strenge school? Of zijn jullie gewoon hele goede spijbelaars?’ vroeg de jongen toen. Alex haalde haar schouders op. “Niet super streng. Ze vinden het niet leuk, maar er zijn niet veel andere plekken om ons naartoe te sturen, mutant zijnde.”
Ze kwam er af en toe wel voor in de problemen, maar het was nou niet bepaald alsof haar cijfers slecht waren. Ze was slim, leerde makkelijk en snel. De lessen had ze niet perse nodig. Ze ging liever skaten of op andere shenanigans met vrienden.
Ze haalde haar telefoon tevoorschijn en smste snel haar vriendinnen dat ze de jongen een rondleiding ging geven. Daarna richtte ze zich weer naar de jongen.
‘Jensen trouwens, de nieuwe jongen waar iedereen blijkbaar al over weet.’ Stelde de jongen zich voor.
“Alex. Of Lex, of Lexie, of welke bijnaam je maar op kan komen. Mijn vrienden zijn creatief.” Reageerde ze met een speelse glimlach. De meesten noemden haar Alex, alleen vrienden noemden haar Lex of Lexie, en haar moeder noemde haar nog altijd Alexis, maar het kon haar eigenlijk niks schelen. Whatever you want.
‘Wel Alex, Lex, Lexie, ik kan niet kiezen dus voorlopig ben je nog alle drie voor me.’ Antwoordde Jensen. Alex grinnikte. “I couldn’t care less, honestly. Wat je zelf het fijnst vind.”
Daarna gebaarde ze dramatisch naar de gebouwen om hen heen, met een paar zwaaiende bewegingen van haar armen. “Uw tourguide voor deze middag. Waar wil je beginnen? De school? De woonvertrekken? Een van de vele andere locaties op dit eiland?” ze zette een beetje een deftige stem op, helemaal in de rol als rondleider. Misschien had hij de woonvertrekken al helemaal gezien, waarschijnlijk wel, en misschien de school ook wel. Maar ze stelde het toch voor, je wist maar nooit.
Ze keek afwachtend naar Jensen, die naar haar glimlachte. ‘Ik heb het gevoel alsof ik veel zal bijleren.’ Zei hij. Alex knikte met een tevreden grijns. “Maar natuurlijk.”
‘Het hoofdgebouw heb ik al snel doorlopen, de woonvertrekken ook dus,’ ging Jensen verder. Hij zweeg even. Alex had haar handen weer naar beneden gedaan. Één in de zak van haar camouflage jack, met de andere speelde ze onbewust met het ringetje in haar neus. Een tikje wat ze deed als ze zenuwachtig was, of zoals in dit geval enthousiast.
‘Wat heeft Genosha nog meer te bieden buiten muren een saaie balievrouwtjes?’ vroeg Jensen, en Alex’ donkere ogen begonnen te twinkelen. “Oh, so much. I mean, we zijn op een eiland, dus we hebben een bos, een strand – een super nice strand to be honest – en we hebben een observatorium – random maar super cool, als je een space nerd bent zoals ik – we hebben een tuin, een zwembad, een paardenstal, een speeltuin, een skatepark – de plek waar je mij het vaakst zult vinden… tja en waarschijnlijk nog wat dingen die ik nu vergeet.” Legde ze in een vlot maar volgbaar tempo uit. “Kies maar, waar wil je beginnen?”




NOTES:||MUSIC:||CLOTHES:KLIK + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   zo maa 20, 2016 2:12 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Een expert in spijbelen was hij niet, zeker niet. Hij vroeg zich zelf sterk af of hij ooit in zijn leven eens had gespijbeld zonder dat zijn ouders het wisten. Hij had het wel eens gedaan, tien hij dertien was omdat zijn zusje zo ziek was geworden en zijn ouders hadden gezegd dat hij mocht thuis blijven. Maar was het spijbelen als je ouders ervan wisten? Nee, waarschijnlijk niet. Dus hij was geen expert, al gaven zijn woorden precies wel die indruk. De lach van Alex deed hem ook kort grijnzen. ‘Hoor mij nou.’ Zei hij kort grappend voor zichzelf. Hij schudde zijn hoofd en stak zijn kin weer wat dieper weg in zijn sjaal voor de kou. Toen Alex weer begon te praten keek hij haar zijdelings aan. Vrijdagen waren niets interessant? Hoe kon dat nou? Hij fronste zijn wenkbrauwen en keek haar weer aan. ‘Hoe kunnen vrijdagen niet interessant zijn?’ Vroeg hij haar gelijk zijn vraag. ‘Ik bedoel, weekend voor de deur, veel blije gezichten,’ hij zweeg en glimlachte kort. ‘Als ik een dag mocht kiezen om te spijbelen dan zou ik voor vrijdagmiddag kiezen.’ Hij zweeg even en keek bedenkelijk weg. ‘Of maandagmorgen.’ Vervolgde hij. Ze waren niet beter dan vrijdagen maar ze konden wel van nut zijn, gezien wat je het weekend had gedaan.

Ze had wel een punt met haar uitleg over de school. Er waren inderdaad niet veel andere plaatsen waar je een mutant naar toe kon sturen deze dagen. Zeker niet met wat er allemaal op het vasteland afspeelde. Jensen had wel wat dingen gezien, protesten, rellen, hij had zich er meteen uit geteleporteert voor de zekerheid. Ze waren niet super streng, dat was mooi meegenomen, hij zou waarschijnlijk dus niet zo snel in de problemen komen als goede student zijnde. En als hij iets zou mis doen dan zou hij het doen met zijn mutaties en dan kon je moeilijk bewijs vinden voor zijn daden, als je tijd stil zet.

Hij had een hele keuze aan namen om uit te kiezen en Jensen was al zo moeilijk in het maken van keuzes, dit zou lastig worden. Hij hield het voorlopig dus maar bij alle drie en degene die hij het eerst zou zeggen zou de blijver zijn. Zo, opgelost. Alex speelde zich helemaal in voor haar rol als tourguide, stem inclusief. Haar ogen twinkelde helemaal nadat hij haar had gevraagd wat het eiland nog meer te bieden had dan oude balievrouwtjes. Ze had er duidelijk zin in, zoveel was zeker. Haar opsomming maakte het hele plaatsje in zijn gedachten compleet, het was hier dus groter dan ze had verwacht. ‘Ik had beter gevraagd wat ze hier niet hebben.’ Glimlachte hij gelijk. Want wauw, serieus, een observatorium? De paardenstallen waren wel zijn ding, gezien zijn thuisafkomst. En toen lag de keuze weeral bij hem. Hij schudde peinzend zijn hoofd. ‘Ik ben al zo moeilijk in het maken van keuze.’ Gaf hij eerlijk toe. ‘Doe maar het observatorium want dat is het enige in de rij dat ik nog nooit van dichtbij heb gezien.’ Koos hij uiteindelijk. En misschien was hij ook een beetje nieuwsgierig, niet dat je nu veel sterren kon zien, het was klaarlichte dag. ‘En alles wat we op ons pad daarheen tegen komen is ook mooi meegenomen.’ Vervolgde hij gelijk. Alex had al meer van zichzelf prijs gegeven dan ze zelf zou geloven, ze was een skater, sterrenkijker, spijbelaar, tegen het einde van deze rondleiding kende hij haar helemaal …
Tag/Alex - 580 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   zo maa 27, 2016 1:11 am




And I swear that I’ll always paint you Golden Days

Lex legde uit dat de school niet zo streng was. De spanningen tussen mutanten en niet-mutanten waren sowieso weer aan het oplopen. Om eerlijk te zijn was ze zelf blij om op dit veilige eiland te zitten. De enige andere plek die zij kende waar je mutanten heen on sturen was het eiland van Charles Xavier. Hun eigen directrice, mvr. Grey, was daar getraind. Maar het kwam nou niet echt voor dat leerlingen daarheen werden gestuurd als ze problematisch gedrag vertoonden.
Na dat ze zich allebei aan elkaar hadden voorgesteld zette Lex haar tourguide-stem op. Ze gebaarde dramatisch om zich heen en legde uit wat er nog meer te zien was dan saaie balievrouwtjes. Ze hadden niet veel saaie balievrouwtjes, maar wel een vrij groot eiland, dus ze was even bezig met een hele opsomming van verschillende dingen die het bekijken waard waren. En dan noemde ze nog niet eens alles.
‘Ik had beter gevraagd wat ze hier niet hebben.’ Antwoordde Jensen. Lex lachte, “Ja eigenlijk wel. En om dat te beantwoorden, ze hebben geen winkels – dus je moet basically alles laten bezorgen – en uhm… geen bioscoop, geen clubs of whatever. Hoewel er wel feestjes worden gegeven, in het geheim op kamers.” Ze kon niet goed inschatten of Jensen een mensen was voor dat soort typische underground tiener feestjes. Het waren meer van die feestjes waar je Truth Or Dare speelde of Seven Minutes In Heaven terwijl je illegale drank uit rode rolo cups dronk. Maar ze konden heel gezellig zijn.
“Of soms word er door school wat georganiseerd. Je moet vaak wel mensen de juiste contacten hebben om achter die geheimde feestjes te komen…” legde Alex verder uit. Ze pauzeerde even en beet op haar lip. “Zoals ik.” Ze glimlachte schuin naar hem. “Dus… laat maar weten als je een keer ergens mee naartoe wil.”
Daarna veranderde ze weer gelijk van onderwerp. “Maar nu is het nog niet zo ver. Eerst een rondleiding. Waar wil je heen?”
‘Ik ben al zo moeilijk in het maken van keuze.’ Gaf Jensen toe. Dat was nou een probleem waar Lex niet zo vaak last van had, aangezien ze overal wel een mening over had en altijd vrij vastberaden en zelfverzekerd was.
‘Doe maar het observatorium want dat is het enige in de rij dat ik nog nooit van dichtbij heb gezien.’ Koos Jensen dan uiteindelijk. Alex knikte tevreden. “Goeide keuze, let’s go. This way.” Ze draaide zich in de richting van het observatorium en begon van het schoolplein af te lopen.
‘En alles wat we op ons pad daarheen tegen komen is ook mooi meegenomen.’ Voegde Jensen eraan toe. Lex knikte. “Natuurlijk… Het ligt buiten het schoolterrein, en het schoolterrein neemt het grootste gedeelte van het eiland in beslag. Dus we komen langst een hoop dingen. De snelste weg is gewoon recht door de tuin heen, dan zijn we er zo.” Vertelde ze terwijl ze naar de nogal kale tuin wees die zich voor hen uitspreidde. De planten begonnen net weer tot leven te komen, hier en daar stonden al weer wat bloemetjes.
“Oh ja… dat gebeuren daar naast de school zijn de paardenstallen…” ze wees naar een gebouwen complex een eind verderop. Er was nu niet veel actie te zien, aangezien de meeste mutanten gewoon in de les zaten.
Ze liepen nog steeds door, “… En dan daar, dat gebouw is het zwembad.” Alex wees naar een gebouw een eindje van de school vandaan. “En dat ding daar verderop in de tuin is het prieeltje, waar alle koppeltjes in de zomer meestal gaan kleffen. Vooral populair voor eerste dates en zo. Blijkbaar.” Alex grinnikte. “Not that I would know…” ze was nooit echt op een officiële date geweest. Wel eens met verschillende personen geklooid op een feestje, maar nooit iets serieus.




NOTES:||MUSIC:||CLOTHES:KLIK + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   di maa 29, 2016 12:12 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Hij was de kou een klein beetje vergeten, grotendeels omdat zijn aandacht gericht was op de omgeving, op alles wat Alex zei en voorstelde. Maar van zodra hij er ook weer maar een klein beetje aan dacht kromp hij weer een beetje in elkaar omdat de kou hem opnieuw te pakken kreeg. Dus richtte hij zich compleet op Alex en probeerde hij er niet aan te denken. Een niet zo strenge school was goed, iedere deftige student zou dat goed vinden want wie hield er nu van een strenge school? Die gedachten bestempelden hem haast als de niet flinke leerling terwijl hij dat eigenlijk wel was. Hij zou zich altijd keurig aan de regels houden tot hij alles goed kende. Ja, Jensen durfde ook wel eens iets mis doen maar hij gebruikte bijna altijd zijn mutatie zodat je het op het eerste zich misschien niet eens zou merken. Dus was hij een goede student, ja maar hij was ook een gezonde “tiener” en daar hoorde natuurlijk hier en daar wat onschuldig kattenkwaad uit.

Hij had nog nooit twee keer een plek gezien waar je alles samen had zoals hier. Dit eiland was dan misschien wel groot maar alle gebouwen en dergelijke lagen wel in dezelfde omgeving, dat betekende dat bijna alles samen lag, gecentreerd op het eiland. Het wekte wel iets van bewondering op bij Jensen en het liefst van al zou hij heel dat eiland in tien seconden willen verkennen door zijn speedforce te gebruiken, maar waar was de lol in dit. Zo zou hij nooit vrienden maken, als hij zijn mutaties van het ene op het andere moment zou gebruiken zonder iets aan het toeval over te laten. Trouwens, hij had een goede gids voor nu dus hij mocht niet klagen. Ze waren ondertussen beginnen stappen, Jensen stak zijn handen opnieuw weg in zijn jaszakken en stapte naast haar mee in de richting waarin ze gewezen had. Wat ze niet hadden wist ze even snel te beantwoorden als de vraag van wat ze dan wel hadden. Geen winkels, had hij geen nood aan, geen bioscoop, je kon vast wel films kijken op je kamer? Geen clubs, zijn blik gleed meteen opzij naar Lex, geen clubs? Dat maakte je hem niet wijs, waren hier geen feestjes? Maar terwijl ze verder ging kwam de rest, hij grinnikte zachtjes. Natuurlijk, je kon van deze studenten niet verwachten dat ze geen feestjes hielden. Hij was niet het uitgaand type, maar hij geloofde niet dat iedereen hier was als hem, dus ze moesten wel creatiever zijn als er geen clubs waren. Lex leek hem het creatieve type om zoiets voor elkaar te krijgen. En toen zei ze het. ‘Waarom schrik ik daar niet van.’ Greens hij gelijk. Ze stelde het ook meteen voor aan hem, hij haalde zijn schouders op. ‘Ik ben niet het uitgaantype, toch niet in overdreven drukke massa’s zoals in clubs,’ hij zweeg en gaf haar een schalkse glimlach. ‘Maar ik apprecieer het soms wel eens, om te vluchten. Dus ik laat je het wel weten als ik er nood aan heb.’ Zei hij gelijk.

Ze vond het een goede keuze van hem. ‘Een observatorium fan?’ Vroeg hij gelijk nieuwsgierig. Waarom zou he anders een goede keuze zijn als je er geen interesse in had? En terwijl ze wandelde gaf ze nog eens een rondleiding over de gebouwen die te zien waren. Paardenstallen? Die moest hij ooit eens gaan bezoeken, als grote dierenvriend zijnde. Haar opmerking over het prieeltje deed hem zachtjes lachen. ‘Hoelang zit je hier al? Volgens mij ken jij alle sappige roddels.’ Hij keek haar samenzwerig aan, alsof hij ze ook wilde kennen. Ze was wel een goede tourgids dat moest hij haar wel nageven, er was vast niemand beter voor de job …
Tag/Alex - 627 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   di maa 29, 2016 10:06 pm




And I swear that I’ll always paint you Golden Days

‘Waarom schrik ik daar niet van.’ Was Jensen’s reactie toen Alex vertelde over de illegale kamerfeestjes. Hij grijnsde, en Lex schonk hem een ondeugende glimlach terug.
“Dus… laat maar weten als je een keer ergens mee naartoe wil.” Stelde ze voor. Door Jensen zijn aura en algehele attitude had Alex het idee dat feestjes niet zo zijn forté waren. Haar gedachtes werden bevestigd door zijn volgende woorden.
‘Ik ben niet het uitgaantype, toch niet in overdreven drukke massa’s zoals in clubs,’ gaf hij toe. Alex knikte. Ze was nu ook niet zo’n super uitgaanstypje, maar ze vond het soms wel leuk. Alleen als ze thuis was ging ze wel eens met haar tweelingzus uit naar grote clubs.
Jensen zweeg even, en Lex keek afwachtend naar hem. Hij glimlachte, waardoor ze kon zien waarom alle jonge puber meisjes zo over hem aan het giechelen waren.
‘Maar ik apprecieer het soms wel eens, om te vluchten. Dus ik laat je het wel weten als ik er nood aan heb.’ Ging hij verder. Alex knikte begrijpend.
“Dit zijn ook zeker geen grote feestjes. Er passen sowieso niet zo veel leerlingen in 1 kamer.” Lachte ze. “Ik zal je waarschuwen als er weer eens iets is… als ik je dan wel kan bereiken…” ze keek hem aan met een schuine grijns, haalde haar mobiel uit haar zak en liet hem veelbetekenend zien. Of hij hierop inging moest hij natuurlijk zelf weten. Ze kenden elkaar nou weer niet zo lang, en niet iedereen zou zomaar iedereen hun nummer geven. Hoewel zij nou geen probleem had met haar nummer uitdelen aan wie dan ook, maar dat gold niet voor iedereen natuurlijk.

Lex beaamde zijn keuze voor het observatorium en wees de weg, door de half dode tuin heen. ‘Een observatorium fan?’ reageerde Jensen daarop. Alex grinnikte.
“Ik ben nogal een… space nerd. Ik weet er niet super veel vanaf ofzo, maar ik vind sterren en planeten en ze wel interessant, en ik vind het leuk om naar te kijken… Mijn ma weet er veel vanaf en dat enthousiasme heeft ze doorgegeven aan mij.” Legde Alex uit. Er verscheen een tedere glimlach op haar gezicht bij de gedachte aan haar moeder, en de herinneringen aan het sterrenkijken met haar en haar zusje.
Ondertussen ging Alex onverstoord door met haar “rondleiding”. Het was niet veel meer dan gebouwtjes aanwijzen, tot ze langs het prieeltje kwamen en ze een opmerking maakte over de kleffen dates die daar plaatsvonden. Jensen lachte zacht erom, wat Alex weer deed glimlachen.
‘Hoelang zit je hier al? Volgens mij ken jij alle sappige roddels.’ Merkte hij op. Hij keek haar op een samenzweerderige manier aan, waardoor Alex in de lach schoot.
“Niet alle, maar wel een redelijk aantal. Ik woon hier al sinds mijn tiende. En nu ben ik bijna 18. Dus… zo’n 7 jaar alweer. Elke zomer ga ik naar huis, New York.” Vertelde ze. Ze hield echt niet precies bij wie er nu een relatie had met wie, en ze kende heus ook niet iedereen op het eiland. Daarvoor waren er wel veel te veel mutanten. Maar ze kende wel veel mensen, en via via ving je natuurlijk van alles op.
“Ik gok dat jij uit Australië komt? Afgaand op je accent…” ging ze verder. Ze wist van zichzelf dat ze tussen de regeltjes door veel over zichzelf weggaf, maar ze was ook wel benieuwd naar wat Jensen te vertellen had. “Je ziet er trouwens ook uit alsof je aan het eind van je tienerjaren zit… er komen wel vaak oudere mutanten naar het eiland maar dan moet je wel wat hebben geflikt dat ze je hier heen sturen.” Vroeg Alex verder. Ze keek hem aan met een grijns. “Jensen, what did you do?” vroeg ze op een beetje een overdreven en plagerige toon. “Tenzij je opeens dacht ‘laat ik naar Genosha gaan’. Dat gebeurd ook.”




NOTES:||MUSIC:||CLOTHES:KLIK + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 


Laatst aangepast door Alex Sutter op wo maa 30, 2016 2:47 pm; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   wo maa 30, 2016 2:21 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
De feestjes, het was typisch, het was eigen aan iedere school. Je kon ook niet verwachten dat al die leerlingen flink zouden gaan doen wat je ze vroeg te doen. Jensen was over het algemeen wel een “brave” leerling maar dat wilde zeker niet zeggen dat hij geheel met de regels mee ging zoals sommigen wel deden. Toen Lex zei dat niet iedere feestje zo groot was, logisch want er pasten niet veel in één kamer moest hij meteen aan zijn kamergenoot denken. ‘Bij jou mogen er anderen leerlingen binnen.’ Hij keek haar aan, ja, dat moest eventjes verwarrend zijn. ‘Mijn kamergenoot heeft de regel dat niemand anders dan mezelf, hij en onze andere kamergenoot in ons kamer mag.’ Hij bracht zijn wenkbrauwen naar voor en gaf haar een veelbelovende blik. ‘Echt.’ Bevestigde hij nog steeds ongelovig door wat zijn kamergenoot had geëist. ‘Hij heeft me nog niet eens zijn naam gezegd, ik noem hem Grumpy voor de tijd zijnde.’ En die naam zei algemeen al genoeg. Er was dus wel een reden waarom Jensen hier liep en niet op zijn kamer verder aan het uitpakken was. Toen Lex haar mobiel boven haalde en hem een veelbetekenend blik gaf nam hij het grijnzend over en zette zijn nummer er in. ‘Maak hier geen misbruik van,’ hij zweeg en gaf haar een snelle plagende glimlach. ‘Ik word niet graag gestoord om twee uur s’nachts.’ Zei hij grijnzend verder. Het was wel waar, ergens, maar het was niet dat het hem zou storen, hij zou er waarschijnlijk niet eens van wakker worden. Ze zou wel via sms haar nummer door geven en was dat niet het geval dan zou hij het gelijk merken als hij een sneaky bericht kreeg over een kamerfeestje.

Toen ze begon te vertellen over het observatorium keek hij voor een kort moment in stilte voor zich uit. Hij moest zachtjes lachen om de space nerd benaming. Toen hij haar blik ving zag hij iets van tederheid, om haar moeder waarschijnlijk. Het was exact dezelfde blik die hij had als hij over zijn zussen of ouders bezig was. ‘Wij hadden thuis zo van die warme zomerdagen dat we allemaal buiten lagen te slapen omdat het binnen te warm was. Onder de sterrenhemel. Het was er nooit echt bewolkt dus we hadden vaak een hemel vol sterren, mijn zussen waren ook van die fanaten die graag wilde weten waar de grote beer en de kleine beer lagen,’ hij zweeg en glimlachte hoofdschuddend. Hij mistte zijn twee zussen wel, al konden ze ongelofelijke lastposten zijn ook zo nu en dan. ‘Dus ik begrijp de interesse.’ Besloot hij dan, terug wakker wordend uit de herinneringen vanuit Australië.

‘Wauw zeven jaar.’ Zei hij meteen nadat ze hem dat had verteld. Dan moest het hier toch aardig de moeite zijn, als je bleef. Jensen keek het schoolterrein rond met een andere blik, nu voelde hij zich zeker de nieuweling hier in vergelijking met haar. ‘En je wordt het nooit beu?’ Vroeg hij haar bijna gelijk. ‘Al is het een welgekomen afleiding als je in de zomer naar huis mag.’ Hij mocht het technisch gezien niet van de docenten hier maar hij kon het gemakkelijk doen, kwestie van zijn mutaties op de juiste manier te gebruiken. Toen ze vroeg of hij uit Australië kwam brak een echte brede glimlach open op zijn gezicht. ‘Is het zo goed te horen?’ Vroeg hij gelijk grijnzend. Ja, hij was er behoorlijk trots op, net als hij behoorlijk trots was op heel zijn leven. ‘Dat zie je correct, negentien.’ Boog hij kort. Alweer negentien, hij herinnerde zich nog de dag dat hij tien werd als gisteren … waarom ging tijd zo snel, niet dat het vertragen ervan veel zou uitmaken. Toen ze hem immers vroeg waarom het kwam dat hij hier terecht kwam verdween de glimlach, al was het maar voor de grap. Hij keek haar serieus aan, alsof hij iets zou opbiechten dat staatsgeheim was. ‘Ik,’ hij zweeg en keek kort rond of er niemand kon meeluisteren. ‘Ik dacht, laat ik naar Genosha gaan.’ Hij greens en schudde vermakend zijn hoofd. ‘Ze hebben me opgewacht thuis, zeiden dat het beter was om naar hier te komen vanwege allerhande spanningen op het vasteland. In ieder geval was het de beste keuze omdat niet iedereen thuis en in de omgeving zo goed op kon gaan met het feit dat ik een mutant ben.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Dus nee, niets verschrikkelijk gedaan. Ben je nu teleurgesteld?’ Vroeg hij meteen weer met een kleine glimlach terwijl ze verder wandelden …

OOC: Ik heb je post moeten quoten voor ik pas kon lezen wat je had gepost. Ik zag enkel zwart en op mijn mobiel was de tekst ook te donker om te lezen. Volgens mij is er een foutje in je code geglipt of heb ik gewoon een dramatisch slechte laptop + mobiel. =P
Tag/Alex - 761 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alex Sutter
avatar
Class 3

Aantal berichten : 93

Mutant Profile
Alias: Witch
Mutation: Energy Manipulation
Crush: kiss me with adventure, till I forget my name
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   do apr 07, 2016 1:32 am




And I swear that I’ll always paint you Golden Days

Alex overhandigde haar mobiel aan Jensen. ‘Maak hier geen misbruik van,’ zei hij. Alex grinnikte.
“Misbruik? Hangt van jouw idee van misbruik af.” Antwoordde ze terwijl ze zijn plagerige glimlach spiegelde. ‘Ik word niet graag gestoord om twee uur s’nachts.’ Ging hij grijnzend verder.
“Oke fair enough. Waarschijnlijk slaap ik dan ook hoor. Maar ik kan niks beloven.” Lachte Alex.
Jensen vroeg naar haar enthousiaste reactie op zijn keuze voor het observatorium, waarop Lex uitlegde waardoor dat kwam. Een warme glimlach vormde zich onbewust op haar gezicht bij de herinneringen.
‘Wij hadden thuis zo van die warme zomerdagen dat we allemaal buiten lagen te slapen omdat het binnen te warm was. Onder de sterrenhemel. Het was er nooit echt bewolkt dus we hadden vaak een hemel vol sterren, mijn zussen waren ook van die fanaten die graag wilde weten waar de grote beer en de kleine beer lagen,’ vertelde Jensen op zijn beurt. Alex glimlachte naar hem. Ze kon wel meepraten over fanatieke zussen. Hoewel Alex het gewoon leuk vond om sterren te kijken was haar tweelinghelft pas de echte nerd.
‘Dus ik begrijp de interesse.’ Maakte Jensen zijn verhaal af. Alex knikte en ging ondertussen redelijk subtiel door met de rondleiding.
Door haar opmerking over het prieeltje kwamen ze op het onderwerp hoe lang zij al hier rondliep. Ze moest even nadenken, zo lang was het alweer.
“Zo’n 7 jaar alweer. Elke zomer ga ik naar huis, New York.” Vertelde ze. ‘Wauw zeven jaar.’ Reageerde Jensen. Alex knikte, toch wel een beetje trots hoewel er mutanten waren die al langer hier woonden.
‘En je wordt het nooit beu? Al is het een welgekomen afleiding als je in de zomer naar huis mag.’ Zei Jensen en Lex schudde verwoed haar hoofd. “Nee, dit is mijn thuis nu. New York voelt nu zelfs meer als tweede thuis. Ik breng hier al mijn tijd door, al mijn vrienden wonen hier ook. En ik ben niet gevaarlijk ofzo dus ik heb inderdaad de vrijheid om naar huis te gaan…” Vrijheid die door de nieuwe spanningen tussen mutanten en de rest van de wereld wel eens zou kunnen worden verpest. Ze moest er niet aan denken om niet meer naar huis te kunnen, dan zou dit meer als een gevangenis gaan voelen dan een safe haven.
Ze schudde deze gedachten van zich af en richtte zich weer op de jongen naast haar. “Ik gok dat jij uit Australië komt? Afgaand op je accent…” vervolgde ze het gesprek.
‘Is het zo goed te horen?’ merkte Jensen op, en even was Alex bang dat ze iets had gezegd wat ze niet had moeten doen – iets wat haar toch redelijk vaak overkwam – maar toen zag ze Jensen’s trotse grijns en moest ze zelf ook glimlachen. Ze kon zich nog redelijk herinneren hoe het was om hier net aan te komen. De eerste tijd mis je “thuis” toch wel.
“Je ziet er trouwens ook uit alsof je aan het eind van je tienerjaren zit… er komen wel vaak oudere mutanten naar het eiland maar dan moet je wel wat hebben geflikt dat ze je hier heen sturen.” Vroeg Alex verder. Ze moest blijkbaar wat meer moeite doen om wat over deze jongen te weten te komen. Niet dat ze daar moeite mee had, niet iedereen kon een open boek zijn zoals zijzelf.
‘Dat zie je correct, negentien.’ Gaf hij toe. Ongeveer ander half jaar ouder dan zij dus. Ze vond het altijd moeilijk om leeftijden in te schatten maar deze keer had ze in buurt gezeten.
Alex schonk Jensen nu een plagerige grijns. “Jensen, what did you do?” vroeg ze overdreven dramatisch. “Tenzij je opeens dacht ‘laat ik naar Genosha gaan’. Dat gebeurd ook.” Voegde ze daar droogjes aan toe. Jensen’s glimlach viel en Alex hield haar hart vast, natuurlijk had ze die vraag wat subtieler moeten brengen. Subtiel was nou niet bepaalt een woord wat mensen op haar toepasten, maar mutanten hun backstories waren meestal niet alleen “rainbows and sunshine”.
‘Ik,’ begon Jensen, en toen zweeg hij weer en keek rond, alsof hij niet wilde dat iemand meeluisterde. Alex duwde wat losse plukjes zwart haar uit haar gezicht en wilde haar mond open doen om te zeggen dat hij het echt niet perse hoefde te vertellen als hij dat niet wilde, maar hij begon alweer met praten en Alex kreeg door wat hij aan het doen was.
‘Ik dacht, laat ik naar Genosha gaan.’ Zei hij geamuseerd. Alex rolde met haar ogen terwijl ze hem zachtjes op zijn arm sloeg. Ze lachte kort. “Grappig, wow. Ik had een halve hartaanval voor niks.” Dramatisch greep ze naar haar hart.
‘Ze hebben me opgewacht thuis, zeiden dat het beter was om naar hier te komen vanwege allerhande spanningen op het vasteland. In ieder geval was het de beste keuze omdat niet iedereen thuis en in de omgeving zo goed op kon gaan met het feit dat ik een mutant ben.’ Vervolgde Jensen. Alex trok haar wenkbrauwen verbaasd op. “Ik had niet door dat de spanningen al zo hoog waren dat ze mensen echt naar hier moeten halen. Jezus.” Sprak ze verschrikt. Natuurlijk kreeg je een hoop mee via het internet hier op Genosha, maar als je op een redelijk geïsoleerd eiland zit mis je ook veel. Ze wist dat de spanningen erger waren, maar dat het zo erg was… daar moest ze even van slikken. Er was niet veel wat Alex van haar stuk bracht, maar ze had “mutant and proud” zo’n beetje haar motto gemaakt, en dit was geen goed nieuws.
‘Dus nee, niets verschrikkelijk gedaan. Ben je nu teleurgesteld?’ ging Jensen ondertussen gewoon verder. Alex beet op haar lip en sleepte haar aandacht weer terug naar de jongen. “Wat? Teleurgesteld?”
Alex keek verbaasd opzij, nog steeds half met haar hoofd bij het slechte nieuws, en begreep toen ze Jensen’s glimlach zag het sarcasme pas. “Oh!” ze lachte. “Ja heel erg teleurgesteld.” Schoot ze met net zo veel sarcasme terug.
“Niet dat mijn verhaal veel beter is.” Lachte ze. “Mijn moeder had eerst niet eens door dat ik een mutant was, tot ik naar school ging. En maar ik zorgde eerste niet voor veel problemen, behalve dan dat ik ongelofelijk opschepte over mijn mutatie…” Alex grinnikte een beetje beschaamt voor ze verder ging. Ze was nog steeds trots op haar mutatie, maar niet meer verwaand omdat ze dacht dat ze speciaal was. Dat leerde je snel af op een school met soortgenoten.
“Anyways, toen ik tien was kreeg ik ruzie en gebruikte ik mijn mutatie tegen een klasgenootje. Er gebeurde niet veel, en het was per ongeluk – half – maar de school maakte er een groot probleem van.” Alex schudde haar hoofd. De directie had haar gelijk van school af geschopt, terwijl er nauwelijks wat was gebeurd.
“Een paar maanden later was ik hier.” Maakte ze haar verhaal af.
Inmiddels kwam het observatorium in zicht en Alex wees ernaar. “There we go. Het observatorium, einddoel bereikt. Vergeet niet uw bagage uit de schappen te halen.” Zei ze met haar tour guide-stem.




NOTES: Idk hoe maar er was iets fout gegaan met de code. En mn sheets zijn sws aan vervanging toe woops. Also sorry dat het zo lang duurde en het redelijk crappy is, tentamens killen me||MUSIC:||CLOTHES:KLIK + haar zoals 1e en 2e onderschrift gifjes

_________________
Brutally honest and winging it
     
All I want in life is pizza, piercings and cute underwear.
Aesthetic:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jensen Blackwood
avatar
Class 3

Aantal berichten : 186

Mutant Profile
Alias: Flash
Mutation: Master of Time/Space/Speed
Crush: Can you keep up with me?
BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   do apr 07, 2016 9:25 pm

Jensen Blackwood

The best way to predict the future is to create it.
Zijn idee van misbruik … als je hem stalkte om onnodig vaak zou gaan bellen dan zou hij er misschien wel spijt van gaan krijgen. Maar Lex zag hem er nu niet de persoon uit die dat zou gaan doen, of het was zo typisch op je verjaardag om twaalf uur s’nachts … dat zag hij haar precies wel nog doen. Maar om twee uur s’nachts gebeld worden was ook ergens wel een vorm van misbruik dus gaf hij dat als voorbeeld voor Lex. Ze kon hem immers niets beloven. ‘Wel, als jij me s’nachts om twee uur wakker belt dan zet ik mijn mobiel gewoon op stil en de volgende keer dat je me belt omdat je iemand nodig hebt om je te komen redden dan ga ik het gewoon niet horen.’ Hij keek haar aan en glimlachte geamuseerd, over dramatisch gesproken. ‘Of tenzij ik niet bovenaan in je noodlijst staan.’ Hij zweeg en keek kort naar zijn mobiel. ‘Jij wel, onder, wie te bellen als ik de weg kwijt ben.’ Hij keek haar aan en knipoogde kort. Het zei veel, Jensen al meteen zo ontspannen en open, het voelde zich duidelijk op zijn gemak op dit eiland, in haar gezelschap.

Zeven jaar was een lange tijd, Jensen had geen idee of hij het wel zou kunnen volhouden. Hij had altijd thuis geleefd met zijn mutaties, in het gezin. Hij had toen nooit een drang gehad om weg te gaan uit Australië ondanks dat hij zichzelf heel gemakkelijk kon teleporteren. Het was pas als hij zijn laatste mutatie ontwikkelde en het algemeen bekend werd dat hij een beetje begon te denken aan reizen om zo zijn familie de rust te geven die ze verdienden. En hij had de smaak aardig goed te pakken, Jensen had al veel gezien van de wereld en het was leuk om rond te trekken. Dus zou hij nu weer lange tijd op dezelfde plaats kunnen blijven? Waarschijnlijk moeilijker dan voorheen. Toen ze vertelde over hoe deze plaats zo’n vaste waarde had gekregen dat het thuis was gaan worden, keek hij haar gefascineerd aan. Zou het voor hem ook zo zijn, na een tijdje? ‘Ik denk dat ik ook vaker eens terug keer naar huis, wat voor mij nog echt thuis is aangezien ik hier pas ben. Maar we mogen niet van de docenten,’ hij zweeg en kauwde bedenkelijk op zijn lip. ‘Ik vind er wel iets op.’ Haalde hij zijn schouders uiteindelijk op. Het was gemakkelijk, het was enkel zijn mutaties koppelen en hij kon naar huis. Maar zoals altijd liep Jensen niet graag op te scheppen over zichzelf of zijn mutaties.

Dat het duidelijk te horen was dat hij uit Australië kwam bracht die kleine glimlach automatisch weer op zijn lippen, goed, hij was er trots op. Net als bijna iedereen een beetje trots was op de plaats waar ze waren opgegroeid, of niet natuurlijk. Hier komen zou daar niets aan veranderen. Blijkbaar dacht Lex dat hij wel eens iets kon mis gedaan hebben om hier te belanden, aan de plageriger grijns op haar gezicht bedoelde ze niets slechts mee maar dat lokte Jensen enkel maar uit om verder te spelen. Toen hij zijn glimlach liet varen zag hij meteen dat ze alerter werd, dat ze afwachtend was naar wat hij zou zeggen of niet. Jensen moest zijn best doen om er niet om te gaan glimlachen, het was tenslotte wel iemand die zich moeilijk serieus kon houden. Dus hij hielp haar uit haar lijden door geamuseerd te zeggen dat hij hier gewoon was gekomen. Hij moest zachtjes luidop lachen bij haar opmerking. ‘Ik word hier beter en beter in.’ Prees hij zichzelf met nog steeds grijns op zijn lippen waarna hij haar de echte uitleg gaf waarom hij hier was beland. En blijkbaar was dat wel even schrikwekkend aan haar reactie te horen. ‘Ik weet er ook geen details over, ik woonde letterlijk in een boerengat. Maar blijkbaar,’ hij haalde zijn schouders op en keek naar haar lichte verschrikte gezicht. ‘Gaat het niet zo goed op het vasteland.’ Besloot hij zijn zin dan maar af te maken. Hij wist hoe ze op hem hadden gereageerd, de meningen waren verdeeld. En hij zag wat er op televisie werd gezegd, eerlijk, hij was blij dat hij veilig en wel hier was. Hij wilde niet weten wat er van hem zou gekomen zijn als hij thuis was gebleven. Maar het had Lex haar aandacht en ze was een beetje verbaast en verward toen hij haar vroeg of ze nu teleurgesteld was. Het duurde dan ook even voor ze het begreep, hij glimlachte om haar sarcastische woorden.

Ze begon haar eigen verhaal te vertellen, over haar moeder die niets door had en over Lex die op school opschepte met haar mutatie. ‘Ik denk dat iedereen met een mutatie het al eens gebruikt heeft tegen iemand anders.’ Hij zweeg en keek haar kort aan. ‘Ik heb het ook gedaan, alleen viel het niet op. Misschien moet je een beetje subtieler worden, dan word je niet van school gegooid.’ Knipoogde hij haar toe. Maar haar leven was misschien veel beter geworden sinds ze hier was, dus het was misschien een goed ding. Ze wees voor zich uit naar wat het Observatorium moest voorstellen, gevolgd door haar typische tourguide stem. Zijn ogen gingen met enige bewondering naar het gebouwtje. ‘Er zullen niet veel sterren te zien zijn op dit ogenblik van de dag.’ Grinnikte hij meer voor zichzelf. Maar dat wist hij in ieder geval ookal zijn. ‘Dikke tien op tien voor tourguiding Lex, helemaal onder de indruk.’ Knikte hij haar goedkeurend toe. En daarmee was het ook gekozen, het was Lex voor hem …

OOC: Maakt niet uit! Succes in ieder geval.
Tag/Alex - 946 words - Notes/ Outfit Jas
coded by RESCUE RANGER ! of ATF

_________________


Thanks Daan <3
Allison - Storm - Jupiter - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Being the new kid for a change [Alex]   

Terug naar boven Go down
 
Being the new kid for a change [Alex]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Being the new kid for a change [Alex]
» Alex Udinov [WIP]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Ground :: Schoolyard-
Ga naar: