FRUITMAND
CBOX
Ain't no gods in the world left to me no more - Pagina 2
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Ain't no gods in the world left to me no more

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   ma feb 08, 2016 11:19 am


I cannot wake up in the morning
without him on my mind
Nieuwsgierigheid was iets wat ze soms gewoon irritant vond aan haarzelf. Ze kon dan niet stoppen met vragen stellen en het ging allemaal vanzelf. Een trekje wat ze lastig kon beheersen. Haar interesse voor anderen was groot en soms moest ze zichzelf inhouden voordat ze teveel persoonlijke of gevoelige dingen zou vragen. En met iemand zoals Shadow, had ze dan een soort drang om hem ergens mee te helpen terwijl ze niet eens zou weten met wat. Delen van zijn lichaam waren robotachtig en ze zag zo weinig van hem, alleen één oog wat haar met enige emotie aan keek. Ze had zoveel vragen bij hem maar ze wilde ze niet stellen. Dus dan bleef zijn geschiedenis maar een mysterie. Ze begreep dat hij er alleen in een geestenvorm uitzag als hoe er uit had moeten zien. Misschien ging ze daar later nog naar vragen maar dat deed ze nu niet.

Het volgende onderwerp was verrassend genoeg weer liefde. Naja, niet echt liefde. Meer over Valentijn. Ze kon er niet zo enthousiast over doen als gewoonlijk. ze wilde wel dat hij een leuke eerste indruk zou krijgen van Valentijn maar dat ging natuurlijk niet als Lorise het al zuchtend zou uitleggen. "Ik zal er op letten" zei hij, zo leuk. Hij hoefde er niet eens op te letten. Valentijnsdag was net zo duidelijk als kerst en het vuurwerk in de lucht met oud en nieuw. Tenzij je jezelf op zou sluiten in je kamer natuurlijk, dan was er een kans dat je niks mee kreeg van het hele gebeuren. Lorise zou wel gewoon kaartjes en roosjes uitdelen. Nadat ze had opgezocht wat haar dromen betekenden had hij gevraagd wat er was. Ze reageerde namelijk niet heel vrolijk op wat ze las. Ze zat niet lekker in haar vel, dat was haar excuus, en ook de waarheid. Het was deels wel de reden dat ze wakker was, als het om andere momenten ging. Maar ze was dit keer vooral wakker door haar nachtmerrie. Waardoor ze ook meteen schrok van Shadow. "Mooie timing heb ik ook weer", zei hij en ze grinnikte even want het klonk best wel droog. Daar kon ze wel om lachen.

Als ze het dan toch over slapen hadden en problemen daarmee vroeg ze hem maar verlangend om een manier waardoor je beter gaat slapen. "Het hangt er van af.. Ben je bang om te gaan slapen of bang om wakker te worden?" vroeg hij. Uhmm beide? "Of ben je bang om nachtmerries te krijgen?" vroeg hij toen waarbij ze knikte. “Ik kan meestal niet slapen omdat ik gek word van de dingen waar ik aan denk, dus ik wil wel slapen. Maar dan krijg ik weer nachtmerries en dat wil ik ook niet.” legde ze uit en steunde haar hand op haar voorhoofd. Het klonk natuurlijk allemaal heel vaag. “Sorry dat het zo.. ingewikkeld klinkt.” mompelde ze. Ze wilde dat alles gewoon terug naar normaal ging. Terugspoelen naar het moment dat ze met Charlie in bed lag. Dan was ze niet begonnen over haar gevoelens en was het misschien nooit zover gekomen dat ze het hadden over hun toekomst die niet bestond. Misschien was de pijn dan veel later gekomen maar ze vond het zo lastig om los te laten. Daar aan denkend werd ze alweer verdrietig en hield haarzelf in om erover te denken.

outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   ma feb 08, 2016 7:36 pm


SHADOW
I'm from the generation of the scarred and abused
Nu werd hij best nieuwsgierig naar dat hele Valentijnsgebeuren. Hij wist nog niet zeker of hij zichzelf zou laten zien tho, maar hij kon best een kijkje gaan nemen. Een beetje op de achtergrond blijven, zoals hij eigelijk vaker deed. Tenzij hij mensen deed schrikken met zijn aanwezigheid en ze van banken af knikkerden, zoals hij met Lorise had voor gehad. Gelukkig kon ze ook half lachen om zijn woorden. Ja, als het om timing ging, dan was hij wel een expert. Misschien kon hij het nog goed maken door haar te helpen. Ze voelde zich niet goed in haar vel, kon daardoor ook niet slapen. En ze had nachtmerries. Ja, dat klonk hem heel bekend in de oren. Hij was zelf ook geen goeie slaper, werd te vaak wakker met de verschrikkelijke beelden uit zijn verleden op zijn netvlies gebrand.

Maar eerst moest hij te weten komen waarom ze slecht sliep. “Ik kan meestal niet slapen omdat ik gek word van de dingen waar ik aan denk, dus ik wil wel slapen. Maar dan krijg ik weer nachtmerries en dat wil ik ook niet.” Zei ze, waarna ze haar hand op haar voorhoofd legde, alsof ze het zelf niet meer goed wist. “Sorry dat het zo.. ingewikkeld klinkt.” Mompelde ze. Shadow schudde even zijn hoofd en keek haar met een beetje medelijden aan. "Maakt niet uit, ik snap je wel", Stelde hij haar gerust. Eventjes vlocht hij zijn vingers door elkaar, dacht kort na over een antwoord. "Het klinkt misschien stom, maar mediteren helpt. Ik ken wel technieken om je hoofd leeg te maken vlak voor je in slaap valt. De nachtmerries kan ik niet weghalen tho", Zei hij met enige spijt in zijn robotstem. "Misschien kan je in de ziekenzaal slaappilletjes krijgen?" Stelde hij voor. Het was maar een gokje, maar zij kon niet de enige zijn die slecht sliep ’s nachts, of wel?

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   wo feb 10, 2016 1:57 pm


I cannot wake up in the morning
without him on my mind
Lorise had nog niet eerder met iemand gepraat over hoe ze haar voelde. Misschien om nog niet iemand serieus had gevraagd of ze oke was. Maar dat wilde ze ook niet. Als het om anderen ging dan wilde ze altijd zoveel mogelijk doen om iemand te helpen, om iets te betekenen. Terwijl ze bij haarzelf niet zwaktes wilde laten zien, ze wilde niet dat iemand zich zorgen zou maken. Dat was bij Shadow te laat, hij wist al dat ze niet lekker in haar vel zat en gek genoeg was het best fijn om te geven. Om een keer niet alsof te doen. Lorise wist niet veel van hem maar ze vertrouwde hem wel genoeg om haar problemen te vertellen. Hij leek nou niet echt een persoon die dat wild in het rond zou vertellen. Dus ze legde haar slaapproblemen uit. Dat was in ieder geval iets wat verminderd kon worden. Al het emotionele gedoe ging toch in één keer weg, dat had gewoon tijd nodig. Het was natuurlijk wel de reden van haar slaapproblemen maar dat kon vast wel verholpen worden.

Het was wel lastig uit te leggen. Het was lastig te beslissen wat nou het probleem was. Ze bood even haar excuses aan voor haar onduidelijkheid, maar ze hoopte vooral dat hij er wat mee kon. "Maakt niet uit, ik snap je wel" zei hij waardoor ze al wat minder zorgen had. "Het klinkt misschien stom, maar mediteren helpt. Ik ken wel technieken om je hoofd leeg te maken vlak voor je in slaap valt. De nachtmerries kan ik niet weghalen tho" legde hij uit en ze knikte even. Dat klonk wel als als een goed plan. Zo kon ze misschien wat makkelijker in slaap komen. "Misschien kan je in de ziekenzaal slaappilletjes krijgen?" stelde hij daarna voor. Ooh nee, dan optie één hoor. “Ik denk het wel, maar uhm.. Ik wil niet dat iemand zich zorgen maakt om mij” zei ze en beet even op haar lip. Ze keek naar de pleisters op haar voeten. Dat was iets anders dan slaappillen. Ze wist echt niet of ze dat durfde te vragen. “Dus het mediteren klinkt wel het beste?” zei ze wat onzeker. Ze had geen idee hoe dat moest, haar ouders deden wel altijd aan mediteren maar Lorise had nooit meegekregen hoe en wat omdat ze meestal bezig was met haar eigen dingen. Haar ouders vonden ook dat ze niet de behoefte had om dat te leren, ze was altijd vol geluk en vreugde, en ze had ook nooit veel zorgen gehad.

outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   wo feb 10, 2016 4:13 pm


SHADOW
I'm from the generation of the scarred and abused
Dit was waarschijnlijk het eerste gesprek waar hij niet eerst bang was of in paniek raakte door iets wat zijn gesprekspartner zei. Ze was aardig en ze vroeg geen vervelende vragen. Ze probeerde ook niet te nieuwsgierig te zijn naar waarom hij zichzelf zo bedekte met kleding. Het gesprek ging nu niet eens meer over hem en zijn problemen of zijn verleden. Het ging over haar. En ergens voelde het zo fijn dat ze hem om de een of andere reden besloten had dat ze hem er mee kon vertrouwen. Ze had slaapproblemen, en hij herkende zichzelf er hard in. Hijzelf was ook niet de beste slaper. Maar hij had wel advies voor haar, als ze dat wilde horen tenminste. Ze luisterde aandachtig tho, wat hij dan ook weer erg waardeerde van zijn kant.

“Ik denk het wel, maar uhm.. Ik wil niet dat iemand zich zorgen maakt om mij” Bekende ze zachtjes. Well, nu was er tenminste één iemand die zich wel een beetje zorgen maakte. Hij kon er niks aan doen tho. Hij had nu eenmaal een zacht karakter. “Dus het mediteren klinkt wel het beste?” Stelde ze voor, waarop hij knikte. “Goed, het belangrijkste is dat je je focust op je eigen ademhaling en hartslag. Je hoeft geen rare pose aan te nemen ofzo”, Grinnikte hij zachtjes. “Ik doe het meestal gewoon liggend in bed met mijn handen op mijn buik om het ritme beter te voelen”, Vertelde hij verder. “Daardoor focus je je meer op andere dingen dan op je gedachten”, Besloot hij met een knikje.

Daarna bleef hij een momentje stil, speelde weer even met zijn eigen vingers. “Daarmee gaan de nachtmerries niet weg tho”, Zei hij zachtjes. Hij keek haar even twijfelend aan. “Ik kan het wel voor jou vragen? Ik ben toch nieuw en ik heb nog een heleboel gesprekken te gaan.. Dan vallen ze jou er niet mee lastig”, Stelde hij voor. Hij zou het echt wel voor haar willen doen, maar het bleef haar beslissing natuurlijk.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   vr feb 12, 2016 12:59 am


I cannot wake up in the morning
without him on my mind
Ze wist niet goed wat ze er van moest vinden, dat Valentijn al super dichtbij was. Ze zouden weer ideeën moeten verzinnen met de feestcommissie. Veel doen enzo, van alles organiseren. Dat zou wel vermoeiend worden, met haar slaapproblemen. Dus ze hoopte maar dat Shadow er iets op wist. Zodat ze in ieder geval een ietsje beter zou slapen. Hij kwam met twee dingen: mediteren en slaappillen. Dat mediteren klonk wel goed vond ze. Ze wist dat het handig en rustgevend was. Haar ouders deden dat wel eens, in de natuur. Maar hun deden dat dan om ‘één te voelen met de natuur’, gekke mensen. Maar zijn manier was dus om je hoofd leeg te maken. Wat wel heel aangenaam klonk, want het waren vooral haar drukke gedachtes die haar wakker hielden. “Goed, het belangrijkste is dat je je focust op je eigen ademhaling en hartslag. Je hoeft geen rare pose aan te nemen ofzo” zei hij en ze grinnikte om dat laatste. Ze dacht al helemaal aan een kleermakerzit met je handen zo dat je wijsvinger tegen je duim houd zegmaar. Maar dat hoefde dus niet. “Ik doe het meestal gewoon liggend in bed met mijn handen op mijn buik om het ritme beter te voelen” legde hij uit en ze nam zijn woorden even goed in haar op, om te onthouden. “Daardoor focus je je meer op andere dingen dan op je gedachten”, zei hij waarna ze even knikte, om aan te geven dat ze het begreep.

“Daarmee gaan de nachtmerries niet weg tho” zei hij er nog achteraan. Lorise haalde haar schouders op en glimlachte tevreden. “Nou het is iets, en ik denk dat ik er wel veel aan ga hebben” zei ze tevreden. “Dankje, Shadow.” zei ze dankbaar, het betekende best veel voor haar. En hij had haar daarmee geholpen. “Ik kan het wel voor jou vragen? Ik ben toch nieuw en ik heb nog een heleboel gesprekken te gaan.. Dan vallen ze jou er niet mee lastig” stelde hij daarna voor. Wauw, nog meer hulp. “Zou je dat voor mij doen?” vroeg ze met wat bewondering. Dat was namelijk wel heel aardig. “Als jij dan ooit iets nodig hebt kun je naar ook naar mij komen oke?” stelde ze voor als deal, ze wilde dan namelijk wel iets terug doen. Ze vond het heel fijn om eigenlijk gewoon geholpen te worden door iemand met goede bedoelingen, maar ze wilde daardoor extra graag iets voor hem terug doen.

outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   vr feb 12, 2016 2:35 am


SHADOW
I'm from the generation of the scarred and abused
Het verbaasde hem hoe goed het kon voelen om iemand te kunnen helpen. Voor het grootste deel van zijn bestaan was hij degene geweest die hulp nodig had gehad. Okay, hij hielp Car wel met de afwas en het onderhoud van zijn huisje, maar dat was anders. De oudere mutant had hem vooral geholpen met het terugwinnen van zijn leven. Dankzij Car leefde hij nog en had hij een tweede kans gekregen. Het was gewoon zo dat hij niet heel veel dingen wist. Hij had niet echt veel geleerd buiten dan de dingen die Car hem had verteld. Veel mensen helpen kon hij dus niet echt, aangezien je daar dingen voor moest weten. Maar nu had ze hulp nodig met meditatie technieken. Iets waar hij dan wel verstand van had.. Dus ergens kon hij wel stellen dat Lorise de eerste persoon ooit was die hij echt kon helpen met zijn kennis.

“Nou het is iets, en ik denk dat ik er wel veel aan ga hebben” Zei ze nadat hij uitgepraat was. “Dankje, Shadow.” Vervolgde ze, en hij werd ineens helemaal warm vanbinnen. Met een ietwat zachte blik keek hij haar aan. Op momenten als deze wou hij dat hij kon glimlachen. Maar misschien kon hij nog iets anders voor haar doen. Hij zou er geen probleem mee hebben om naar de ziekenhuis afdeling te gaan om te vragen of ze hem slaappillen konden geven. “Zou je dat voor mij doen?” Vroeg ze verbaasd nadat hij het had voorgesteld. De jongen knikte kort. “Als jij dan ooit iets nodig hebt kun je naar ook naar mij komen oke?” Vervolgde ze. "Het is geen moeite, echt niet", Zei hij, waarna hij op stond en de tv uit deed. "Kom je mee?" Vroeg hij wat onzeker. "Ik weet namelijk niet of ik het alleen kan vinden", Zei hij zachtjes. Het was nu ook niet alsof hij hier al zo heel lang was namelijk.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   wo feb 17, 2016 10:41 am


I cannot wake up in the morning
without him on my mind
Mediteren, dat was een optie. Ontspannen en focussen op ademhaling. Een simpel iets maar ze geloofde wel dat het misschien zou werken. Haar ouders deden altijd aan mediteren om ‘innerlijke rust’ te vinden of ‘één te worden met de natuur’. En dan deden ze yoga en alles erbij, heel spiritueel allemaal enzo. Lorise had het daar altijd te druk voor. School, vrienden, klimmen en ballet. Ze had haar eigen drukke vrolijke wereldje en dat was altijd oke geweest. Ze was nooit heel verdrietig geweest, dus ze had slapeloze nachten en zoveel tranen nog niet meegemaakt. En haar ouders waren er niet, dus ze kon moeilijk hen om hulp vragen. Ze miste thuis extra erg de laatste tijd. gelukkig had ze wel wat familie op het eiland. Haar nichtje June, al had Lorise haar alleen nog maar laten merken dat het allemaal wel goed ging. Zoals ze hoopte iedereen die indruk te geven.

Pleisters voor de schrammen op haar voeten van het ballet, dat was nog iets normaal. De verpleegsters wisten ook wel dat ze haar niet weg konden houden van haar hobby, ze moest zelf weten wat ze deed met haar voeten. Maar slaappillen? Dat was toch iets anders. Dan wilden ze de reden weten van het slaapgebrek bla bla meer zorgen. Ze hield het bij het mediteren want dat durfde ze dus niet. Tot Shadow voorstelde om de slaappillen voor haar te vragen. Wat ze natuurlijk wel superlief vond van hem. "Het is geen moeite, echt niet", zei hij, zo bescheiden. Hij deed de tv uit en stond op. Wow ook echt meteen? Oke, ze begon maar met haar sokken aan doen. Ze had verder geen schoenen mee als ze toch alleen maar binnen bleef. "Kom je mee?" vroeg hij en ze knikte even. "Ik weet namelijk niet of ik het alleen kan vinden" zei hij. Dat had ze al verwacht. Het was ook allemaal zo groot, Lorise wist in haar eerste dagen ook echt nog niet alles meteen te vinden. “Ja tuurlijk” zei ze met een glimlachje en stond op. “Ik verdwaalde ook telkens mijn eerste dagen hier” zei ze en grinnikte. Ze vergat bijna haar spitzen dus ze pakte die nog snel van de bank voordat ze wegliepen. Ze verliet de livingroom vanaf waar je alle kanten op kon. “Deze kant op” zei ze en liep op een rustig tempo die kant op. Ze kwamen uiteindelijk aan bij het ziekenhuis gedeelte van het gebouw. “Hier is het, als je recht door loopt dan kom je vast wel ergens een verpleegster tegen” zei ze als laatste hulp. Ze zou wel even blijven wachten om hem de weg terug te wijzen, voor als hij het niet had onthouden.

outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   wo feb 17, 2016 11:59 am


SHADOW
I'm from the generation of the scarred and abused
Het was maar dat ze al de hele tijd zo aardig voor hem was geweest dat hij voorstelde om haar te helpen. Nu goed, hij had haar sowieso wel geholpen, hij wist hoe het was om niet te kunnen slapen en hij wenste het niemand toe. Daarom wist hij ook dat met mediteren je wel makkelijker in slaap raakte, maar nu niet bepaald gegarandeerd een volledige nacht slaap zou hebben. Voorzichtig stelde hij dan ook voor of hij slaappillen moest vragen voor haar, iets waar ze meteen mee akkoord ging. Mooi, dan konden ze ook meteen daad bij woord voegen. Shadow stond op en deed de tv uit, met het plan om nu gewoon direct naar de ziekenhuiszaal te gaan om het te proberen fixen voor haar. Gelukkig ging ze er ook mee akkoord om hem de weg te wijzen. Want ja, anders zou hij lang bezig zijn met zoeken..

“Ik verdwaalde ook telkens mijn eerste dagen hier” Zei ze met een grinnik, waarop hij even begrijpend knikte. ”Het is hier zo groot ook”, Stemde hij in. “Deze kant op” Instrueerde ze toen ze uit de living room liepen. Shadow probeerde zo goed en zo kwaad mogelijk de weg te onthouden, wie weet wanneer hij het nog eens nodig zou hebben. Na een paar donkere, verlaten gangen te hebben doorlopen, bleef ze ineens staan. “Hier is het, als je recht door loopt dan kom je vast wel ergens een verpleegster tegen” Zei ze, terwijl hij de glazen schuifdeur in de gaten kreeg. ”Okay, tot straks”, Zei hij, probeerde wat opgewekt en niet nerveus te klinken, waarna hij naar de deur stapte en die vanzelf open ging om hem er door te laten.

Een korte gang lag voor hem, waarna hij bij een balie kwam. Een vrouw zat er achter, bezig op haar computer. ”H-hallo”, Zei hij, een beetje onzeker. De vrouw keek op en keek hem wat verbaasd, maar wel vriendelijk, aan. “Kan ik je helpen?” Vroeg ze, waarop hij even knikte. ”Ik eh, ik kan al een paar nachten niet echt goed slapen en ik vroeg me af of ik ja..”, Hij maakte zijn zin niet af, maar verwachtte wel dat ze het zou snappen. “Hmm, ik weet het niet hoor”, Zei ze, bekeek hem nu wat meer nauwgezet. ”Oh, maakt niet uit, ik zal het morgen anders wel aan Norah vragen”, Zei hij wat teleurgesteld. Meteen veranderde de houding van de verpleegster een beetje bij het horen van die naam.

“Heb je een gesprek met Norah morgen?” Vroeg ze, waarop hij knikte. Haar blik verzachtte een beetje. “Wacht hier maar even”, Zei ze, waarna ze verdween in de gang achter haar. Een vijftal minuten later kwam ze terug met een wit potje. “De dosis is één pil voor het slapengaan, en neem hem zeker niet te laat. Je slaapt gemiddeld rond de zeven uur vast, daarna voel je je een beetje onhelder als je weer wakker wordt”, Vertelde ze hem, waarna ze het potje op de balie zette. ”Heel erg bedankt”, Zei hij met een knikje, nam het potje automatisch met zijn robothand vast, zonder er op te letten. Ze merkte het niet op tho. Hij liep terug door de korte gang naar buiten.

”Het is gelukt”, Zei hij wat gelaten. Het was niet dat hij er trots op was dat hij half had gelogen tegen de verpleegster. ”Dus, eentje voor het slapengaan, dan slaap je zeven uren en als je wakker wordt, voel je je een beetje groggy”, Herhaalde hij wat hij had gehoord, waarna hij zijn hand uit stak om haar het potje te geven. Shadow schrok wel dat het zijn robothand was, maar het was zo idioot om het eerst nog in zijn andere hand te nemen..

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   wo feb 17, 2016 2:42 pm


I cannot wake up in the morning
without him on my mind
Lorise had nooit eerder slaapproblemen gehad maar ze wilde er het liefste wel vanaf. Ze had een hekel aan het wakker liggen en pas heel laat in slaapvallen, dan vroeg wakker worden en niet opnieuw in slaap te kunnen vallen. Ze dacht zo veel na, teveel gedachten die haar wakker hielden. Het mediteren klonk wel goed, en ze dacht dat het zeker wel wat zou werken. Maar de slaappillen, dat klonk eigenlijk wel nog beter. Het was alleen iets wat je moest halen bij iemand in het ziekenhuisgedeelte. En het was niet iets simpels als pleisters of een asprine. Bij slaapproblemen kwamen wat meer zorgen. Shadow had heel lief voorgesteld om de pillen voor haar te halen. Omdat hij zelf toch nog veel gesprekken te gaan had. Iets waarbij ze zichzelf weer veel vragen bij stelde. Maar ze had haar vragen limiet echt wel bereikt.

Ze moest hem de weg wel wijzen naar de ziekenboeg. Wat ze wel begreep want het was allemaal erg groot. Lorise wist nog heel goed hoe vaak ze iemand had moeten vragen welke kant ze op moest voor waar dan ook. Ze wist het inmiddels allemaal wel uit haar hoofd. Ze had ook al een keer in zo'n kamertje gelegen dankzij Lydia. Ze snapte nog steeds niet echt waarom. Maar blijkbaar had dat meisje meer issues gehad met anderen dus Lorise had zich er nooit echt heel raar over gevoeld. En wat Lydia had gedaan was niks vergeleken Charlie die dankzij haarzelf op de intensive care had gelegen. Ze wees hem de weg en bleef voor de ingang staan. Het was beter dat ze even bleef wachten. ”Okay, tot straks” zei hij en ze knikte. "Succes" zei ze toen hij weg liep leunde tegen de muur aan terwijl ze wachtte. Ze hoopte dat hij het voor elkaar zou krijgen tho.

”Het is gelukt” zei Shadow toen hij weer terug kwam aangelopen. Het klonk alsof het niet makkelijk was geweest dus ze glimlachte hem wat opgelucht toe. ”Dus, eentje voor het slapengaan, dan slaap je zeven uren en als je wakker wordt, voel je je een beetje groggy” zei hij en ze grinnikte even om het laatste. Hij stak zijn hand uit om het potje te geven waardoor ze door het andere licht wel ineens heel goed kon zien hoe het eruit zag. Maar ze schrok er niet van ofzo, ze keek hem nog even dankbaar aan. Ze nam het potje aan en zag daarbij dat hij wel een beetje geschrokken was. Ze wist niet echt goed wat ze moest zeggen tho, dat het oke was? Dat hij zich niet hoefde te schamen voor zijn arm ofzo. Ze bleef er maar stil over, maar hoplijk zei haar blik genoeg. “Nogmaals bedankt Shadow” zei ze oprecht en hield het potje in haar handen alsof het een mooi cadeautje was. Ze was er wel heel blij mee. “Dus als je me ooit nodig hebt..” zei ze en stopte even. Uhm ja, als hij Valentijn ook al niet kende kon ze best haar bijnaam zeggen toch? “De meeste mensen kennen mij als Cupid, dus ik denk dat je verder komt als je naar die naam vraagt” zei ze en haalde even haar hand door haar haren. “Ik ga denk ik weer naar bed.. Moet ik je nog de weg wijzen ergens heen of..?” vroeg ze maar voor de zekerheid. Niet dat hij nog verdwaald zou raken.


outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: Ain't no gods in the world left to me no more   vr feb 19, 2016 2:51 am


SHADOW
I'm from the generation of the scarred and abused
Het was beslist niet makkelijk geweest voor hem om te liegen tegen de verpleegster. Liegen vond hij zo verkeerd. Er werd al vaak genoeg gelogen, niet alleen tegen hem. Langs de andere kant hield hij ook wel veel dingen verborgen voor de mensen om hem heen. Maar dat was niet echt liegen? Hij deed er ook niemand kwaad mee, vond hij dan. Integendeel, hij bespaarde een heleboel mensen de schrik van hun leven als ze zijn gezicht zouden zien. Dat was toch wat hij dacht. Nu goed, met de kleine buit in zijn hand liep hij terug naar de gang, waar Lorise hem nog steeds stond op te wachten. Hij gaf haar instructies over hoe ze de pillen moest nemen en reek haar vervolgens het potje aan. Hij was gelukkig maar de enige die schrok van zijn eigen robothand. Zij leek er niet echt op te letten, of er toch geen reactie op te willen geven, waar hij wel dankbaar voor was.

Snel ontspande hij zich weer. “Nogmaals bedankt Shadow” Zei ze oprecht, waarop hij even knikte. “Dus als je me ooit nodig hebt..” Vervolgde ze, waarbij ze zichzelf even onderbrak om over iets na te denken. “De meeste mensen kennen mij als Cupid, dus ik denk dat je verder komt als je naar die naam vraagt” Vertelde ze. "Cupid", Herhaalde hij zachtjes voor zichzelf, zodat hij het beter zou onthouden. Er zat iets van respect in de manier waarop hij het uit sprak. Want ja, dat had hij ook wel voor haar. "Ik zal het onthouden", Beloofde hij nog zachtjes. “Ik ga denk ik weer naar bed.. Moet ik je nog de weg wijzen ergens heen of..?” Vroeg ze, waarna hij zijn hoofd even schudde. "Ik red me wel", Zei hij schouderophalend. "Euhm.. Succes met slapen, denk ik", Grinnikte hij, waarna hij zijn blik even op de grond richtte en zich vervolgens om draaide, om zijn geslenter op de gangen terug aan te vatten.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Ain't no gods in the world left to me no more

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

 Soortgelijke onderwerpen

-
» @Avenger -Sam's instagram
» #RatedR

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Ground :: Living Room-