FRUITMAND
CBOX
We get stuck chasing light
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 We get stuck chasing light

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4  Volgende
AuteurBericht
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: We get stuck chasing light   zo jan 31, 2016 9:01 pm


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Verstopt in de schaduw van een struik zat de jongen op een bankje neer. De sneeuw had hij er af geveegd, hij wou nu niet bepaald helemaal koud krijgen door in contact te komen met het witte goedje. Hij herinnerde zich de eerste keer dat hij sneeuw had gezien nog als de dag van gisteren. Hij had het nooit zelf kunnen aanraken, had het alleen ervaren via de poten van de kat waar hij mee in contact was gekomen. Het voelde erg anders aan. Vooral omdat de kat ook niet te happig was geweest om over de sneeuw te lopen, en liever de droge plekjes had op gezocht. Iets wat hij blijkbaar had over genomen, ook al was hij nu niet in de gedaante van zijn vriend. Dat zou ook nooit meer gebeuren, waarschijnlijk, aangezien hij waarschijnlijk al lang overleden was.

Het voordeel aan zijn kleren was dat het wel lekker warm was, al was dat niet de belangrijkste functie van de outfit die hij koos. Hij verborg er zoveel mogelijk zijn vervangen lichaamsdelen mee. Het enige wat echt zichtbaar was, was zijn hand en zijn oog. Het blauw-achtige metaal was dan wel mat, maar het glansde nog steeds. Het hoorde er niet. En zijn oog, al bood het heel wat voordelen zoals kunnen zien in het donker, was ook helemaal niet te missen. Gelukkig kon hij zijn onderkaak wel bedekken, al keken mensen daar ook altijd vreemd door op. Zo bleek maar weer. Al was het menselijker dan rondlopen met een half metalen gezicht, vond hij dan.. En alweer zakte Shadow weg in zijn eeuwige zorgen, dat mensen hem zouden veroordelen, hoe dan ook. Daardoor zag hij helemaal niet dat hij gezelschap had gekregen.

outfit

&Octavia

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   zo jan 31, 2016 9:58 pm

Get knocked down, get back up

De afgelopen tijd had ze heel wat rond gelopen over het eiland, ze kende voor als het nog was elk stukje. Alles wat er buiten te vinden was, elke vogel die een nest had gemaakt of lege nesten die gemaakt waren wist ze te vinden. Elke steen die niet uit zag als of hij verplaatst ging worden. De plekken waar zich het meeste schaduw bevond of plekken die verlicht werden door de maan die dan s’nachts aan de hemel scheen. Het was niet iets dat ze deed om zichzelf te vermaken, nee ze had wel betere dingen te doen. Het waren gewoon van die kleine dingetjes die niet iedereen op viel die haar dan wel opvielen.
Tegenwoordig keken mensen alleen nog maar het uiterlijk van andere mensen en een beetje wat er te vinden was, zoals bij de skatebaan waren dan bijvoorbeeld bankjes die bij het hek stonden en prullenbakken. Dat soort dingen vallen mensen op, maar niet die kleine dingetje dat bijvoorbeeld onder het bankje bij de paal van het hek en klein holletje was. Een holletje groot genoeg voor een muis om te kunnen over leven.
De kleine details die haar eigenlijk altijd hadden geholpen te overleven. Als zij namelijk in de Viking tijd die kleine details niet kon vinden voor als het nodig was, dan was er een grote kans geweest dat zij in een gevecht vermoord kon worden. Dat lieten haar ouders echter niet gebeuren en het was er dan ook wel ingestampt van af het moment dat ze leerde lopen. Nu was het echter niet meer zo heel belangrijk dat ze die kleine details wist te vinden, maar ze vond het zo nu dan wel fijn dat ze dat kon.

Relaxed was ze vanaf het skatepark door gelopen. Het was niet zo dat ze wist waar ze naar toe zou gaan, maar ze liep wel eens vaker rondjes. Ze zou dan niet echt verbaasd zijn als ze binnen een half uurtje weer bij het skatepark aan kwam. Ze vond het echter wel irritant worden dat ze telkens rondjes liep, maar op het eiland was het dan ook niet zo dat ze alsmaar rechtdoor kon lopen óver de zee. Octavia had wel een kans om over de zee te gaan, maar dan zou ze eerst moeten veranderen naar haar draken vorm. Niet dat ze daar een probleem mee had, zeker niet.
Door alleen maar te denken aan het feit dat ze in haar draken vorm zou kunnen veranderen werd haar huidtemperatuur een paar graden warmer. Ze had sowieso wel een warme huidtemperatuur, maar soms wat warmer dan ze normaal had. Ze deed haar zwarte leren jasje open waardoor haar gouden ketting en haar witte shirtje opvielen. Haar zwart bruine haren vielen over haar schouders en wapperde af en toe naar achteren door een simpel briesje.
Er bestond altijd een kans dat mensen gingen vragen of ze het niet koud had, maar de laatste tijd gaf ze gewoon geen antwoord. Niet omdat ze onbeleefd wilde zijn, maar ze was geen prater en wilde dan ook niet uitleggen dat het kwam door het vuur dat in haar zat. Dat andere mensen praten over hun “mutatie’s” betekende niet dat zij dat ook deed.
Ze had geen idee hoe het kwam dat ze deze een keer een nog al groot detail in de omgeving had gemist. De kleinste details waren haar opgevallen de afgelopen minuten die voorbij waren gestreken. Maar doordat ze op een groepje mensen aan de andere kant van de tuin had opgelet had ze over een metaalachtig iets heen struikelde. Het was niet zo dat ze zo "boem" op de grond viel, ze herpakte zichzelf snel en keek vervolgens met nog al een boze blik in haar ogen naar de jongen en vervolgens naar zijn benen. "Kon je niet uitkijken waar je je metaalachtige benen plaatste?" vroeg ze vel. Het was niet zo dat ze precies wist dat de jongen metaalachtige benen had, maar ze ging er gewoon van uit. Het was immers iets metaals waar ze over heen struikelde en zag verder niks metaals behalve zijn benen.


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   zo jan 31, 2016 10:13 pm


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Eerlijk, hij moest beter beginnen opletten. Dit was niet Car zijn huisje, waar er niemand anders rond liep dan de oudere man en hij zelf. Er waren hier andere mensen, andere mutanten, en het waren er best veel. Dan was het ook logisch dat er een hele hoop in zijn buurt kwamen, zelfs als hij zijn best deed om de rustige plekjes op te zoeken. Hij kon het zich niet veroorloven om onaandachtig te zijn hier, nog niet tenminste. Misschien zou het later beter worden, zoals Car had beloofd. Maar nu moest hij de prijs betalen voor zijn onoplettendheid. Iemand was langs hem heen gelopen, en op het moment dat hij haar zag lopen, viel ze al over zijn benen heen. Het maakte een tikkend geluidje, van metaal dat zachtjes mee gaf onder druk. Het deed geen pijn tho, hij had immers geen zenuwen in de metalen prothese.

"Kon je niet uitkijken waar je je metaalachtige benen plaatste?" Beet ze hem fel toe. Shadow schrok zichtbaar van haar woorden, keek haar met zijn ene blauwe oog geschrokken aan. Zijn andere oog zond hem intussen haarscherp alle details van haar gezicht door. Ze was pissed, dat was wel duidelijk. "Sorry", Zei hij, kreeg het woord moeilijk uitgesproken aangezien hij zich schaamde voor het geluid van zijn stem. Het klonk niet menselijk, dat zou ze zo ook wel opmerken. Hij richtte zijn blik op de grond, liet zijn schouders wat hangen en maakte zich klein. Hij had echt geen zin in een confrontatie.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   zo jan 31, 2016 10:45 pm

Get knocked down, get back up

De mensen die ze in de gaten had gehouden aan de andere kant van de tuin waren de grootste oorzaak geweest dat Octavia had gestruikeld over de metaalachtige benen van de jongen. Ook al ga ze de jongen ook wel de schuld doordat hij echter ook niet had opgelet dat zij daar liep. Hij had eigenlijk gewoon zijn benen moeten in trekken op het moment dat hij zag dat ze was gefocust op het groepje mensen aan de andere kant van de tuinen.
Het was namelijk dan ook niet vaak dat ze struikelde, omdat ze altijd goed lette op elke detail die ze zag. En ze vatte het dan ook eigenlijk helemaal verkeerd op. Ze had hem vel toe gesnauwd en had er dan ook niet echt veel spijt van dat ze dat had gedaan. Ze was echter niet een persoon die als ze struikelt en koel en kalm op reageert. Echter nog dat snauwen was voor haar doen koel en kalm. Als ze namelijk niet had gezien dat er een levend persoon vast zat aan de metaalachtige benen. Dan had ze het metaal zo heet gemaakt met haar vuur dat in haar lichaam kolkte, dat het eigenlijk begon te smelten. Het gaf haar dan een gevoel dat ze toch het gevecht had gewonnen, ondanks dat er geen gevecht heeft plaats gevonden.

De jongen had geschrokken naar haar gekeken met één blauw oog en - wat voor haar dan raar was - een raar robot oog. Ze kon echter alleen de schrik lezen in zijn ene blauwe ogen, maar voor de rest aan het uiterlijk van de jongen gaf ze geen aandacht. Alleen zijn verontschuldiging die hij liet horen in een niet al te menselijke stem. Het was nu niet zo dat ze zijn verontschuldiging dan geheel zou accepteren en vervolgens gewoon weg zou lopen. Nee, misschien zou een normaal iemand dat doen, maar zij had een vuurspuwend beest in haar zitten die haar dan ook wel weer kwaadaardig en agressief maakt.
Ze trok een wenkbrauw op, terwijl ze keek hoe de jongen zijn schouders liet hangen en zich klein maakte. Ze keek niet meer boos of pissig eerder heel erg verbaasd. Ze had namelijk meer verwacht dat hij terug zou reageren op haar en een confrontatie aan gaan. Maar dit was juist geheel tegen over gestelde. “Uhm, ik ook?” zei ze twijfelachtig, terwijl er nog steeds wel iets van een boos iets in haar stem te horen was. Het was voor haar raar om al te zeggen dat ze zich ook verontschuldigde. Ze was namelijk niet een persoon die liet merken dat ze toch wel van iets spijt had. Eigenlijk had ze er ook geen spijt van, maar het was niet ok dat hij zich klein maakte. “Het is de schuld van die mensen daar...” ze wees naar de mensen andere de kant van de tuin en keek hen even aan, waardoor ze terug keek naar de jongen. “...zij zijn de reden waardoor ik struikelde,” sprak ze om het hem duidelijk te maken. De haat was wel te horen in haar stem, maar niet de haat voor de jongen; maar voor de mensen aan de andere kant van de tuin. Ze wilde die mensen het liefst laten voelen van het vuur dat in haar longen kolkte. Nog mens, nog draak het vuur zal altijd door gaan met branden. Voor al als ze haat voor iemand voelde was het net iets erger dan normaal.


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   zo jan 31, 2016 11:49 pm


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Het was ook weer zo typisch, hij had het voor elkaar gekregen om de aandacht te trekken van de verkeerde persoon. Nu ja, in zijn ogen waren alle personen de verkeerde personen om aandacht van te trekken tho. Het was niks persoonlijks tegen haar. Hij was gewoon bang van alles en iedereen die niet Car of een dier waren. Mensen hadden hem in zijn leven al te veel pijn gedaan, hij was te veel verloren, hij kon hen niet meer vertrouwen zoals hij een dier kon vertrouwen. Car was echt de enige die hij een beetje vertrouwde, maar dat was omdat de man hem grotendeels zijn leven had teruggegeven. Net zoals hij beloofd had op de dag dat hij hem had bevrijd. En hij had zelfs meer gedaan. Hij had hem een stukje van zichzelf terug gegeven. De mogelijkheid om terug te denken voor zichzelf, de mogelijkheid om te doen en te laten wat hij zelf wou. Dat was ook zo iets dat ze acht jaar lang van hem hadden afgepakt, en hij was best wel blij dat hij het terug gekregen had na al die tijd.

Behalve dan dat hij foute beslissingen bleek te maken. Shadow liet haar merken dat hij niet wou vechten en niet wou discussiëren. Hij had zijn verontschuldigingen aangeboden en hoopte dat ze daarmee zou vertrekken. Maar dat deed ze niet. “Uhm, ik ook?” Zei ze twijfelend, waardoor hij weer op keek. Zijn wenkbrauwen trokken iets samen in een niet-begrijpende uitdrukking. Waarom zei zij nu sorry? “Het is de schuld van die mensen daar...” De jongen volgde haar hand, de richting waarin ze wees, en merkte nu ook het groepje mensen op die daar stond te praten. “...zij zijn de reden waardoor ik struikelde,” Vervolgde ze fel, ze klonk opnieuw best boos, maar dus niet op hem. "Expres? Waarom? Ken je hen?" Vroeg hij, sprak daarmee best veel in één keer, iets waar hij uiteindelijk ook van schrok. Hij wist immers niet eens zeker of ze wel wou dat hij haar zo direct aan sprak.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   ma feb 01, 2016 12:25 am

Get knocked down, get back up

Octavia wilde niet laten merken aan de jongen dat ze een klein mini beetje schuldig voelde over het feit dat ze zo vel had gereageerd. Omdat het kwam dat hij zich had klein gemaakt naar zijn verontschuldiging of om het feut dat ze kennelijk toch een hart had, dat wist ze niet. Ze had niet echt veel energie om er over na te denken waarom ze zich ook verontschuldigde. Of ze het een verontschuldiging mocht noemen dat wist ze niet, maar ze bedoelde het wel als een verontschuldig. Dat de jongen haar daardoor niet-begrijpend aan keek snapte ze wel. Ze had namelijk zelf ook niet verwacht dat ze zich verontschuldigde.
Ze was dan ook niet een persoon die liet merken dat ze je aardig vond of dat ze letterlijk zijn/haar strot eruit wil trekken met haar blote handen. Ze was gewoon een beetje anders dan andere. Niet specifiek genoeg om duidelijk te maken dat ze een leuke tijd had. Ze haalde gewoon iedereen over een kam. En het maakte daardoor dan ook helemaal niet uit hoe hij/zij er uit zag, het lag bij haar gewoon geheel aan de persoonlijkheid van mensen. Behalve bij haar zus, voor haar had ze gewoon zoveel haat dat het niet goed te maken viel.

Al wijzend op het groepje mensen aan de andere kant van de tuin, maakte ze duidelijk dat het hun schuld was dat ze was gestruikeld over een paar metaalachtige benen. Toch maakte ze niet duidelijk dat het daardoor niet zijn schuld was. Want het was deels ook wel zijn schuld, omdat hij zijn benen in kon trekken. Echter wees ze hem er niet op, omdat ze zijn “straf” minder hard moest geven dan bij de mensen aan de andere kant van de tuin. Ze zou hen nog wel krijgen al waren het geheel onbekende voor haar, dat maakte niet uit. Ze had onbekende mensen vermoord tijdens plunderingen in de Viking tijd, maar ook in andere tijdperken had ze mensen vermoord die ze niet kende. En ze zag gewoon geen verschil van tijd als het om vroeger of om nu ging.
“Expres? Waarom? Ken je hen?” vroeg hij, waardoor Octavia hem weer aan keek. Er stond weer wat schrik in zijn ogen, maar ze hoopte stiekem wel een beetje dat het nu niet haar schuld was. Ook al was dat niet aan haar te zien. Ze schudde haar hoofd, waardoor ze zei:“Nee, totaal onbekende, maar toch.” Het was duidelijk te horen dat het haar helemaal niet boeide wie die mensen waren, maar dat er toch een haat voor die mensen had. Minder erg dan bij haar zus, want haar zus stond op haar nummer 1 haat lijst. Toch werd die lijst steeds langer, vanwege al deze mensen die hier rondliepen op het eiland en haar nog altijd en elke dag lastig vielen.
“De reden? Ja, gewoon. Ik vertrouw hen niet,” sprak ze om nog een antwoord te geven op zijn vraag. Haar ogen stonden weer gericht op de mensen aan de andere kant van de tuin, terwijl het vuur in haar aan het kolken was. Ze deed haar ogen even dicht en blies wat rook uit dat afkomstig was van het vuur in haar. Octavia keek de jongen weer aan en vroeg:“Heb jij dat nooit? Dat als je mensen niet vertrouwd dat er ook haat bij komt?” Ze verwacht niet dat de jongen haar begreep en dat dan vooral om het feit dat hij zich zonet al had klein gemaakt op het moment dat ze boos het gereageerd op hem. Toch kon ze het wellicht vragen...


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   ma feb 01, 2016 9:12 am


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Dat ze hem intimideerde, kon ze waarschijnlijk zelf ook wel raden. Hij was gewoon makkelijk om te doen schrikken, zeker als er onverwachtse dingen gebeurden. Hij had dan ook een diepe haat aan verrassingen. Daar had hij er al genoeg van gehad voor de rest van zijn leven, om eerlijk te zijn. Niet dat het veel uitmaakte. Hij wist niet eens meer op welke dag hij geboren was, alleen dat hij nu rond de 17 jaar was. Hij kon zich ook niet meer herinneren hoe hij had geheten voor hij meegenomen was uit zijn huis op een nogal brutale wijze. De enige naam die hij kende, was die die Car hem had gegeven. En de naam die hij gebruikte voor zichzelf, omdat hij vond dat die beter paste. Wie hij was geweest in de eerste jaren van zijn leven, was hij compleet vergeten. Het was vervaagd, uiteindelijk verdwenen uit zijn herinneringen. Hij kon zich zijn ouders ook amper nog herinneren, terwijl er niet eens zo heel veel jaren voorbij waren gegaan.

Het was gewoon die permanente toestand van angst en shock die hem zo hadden gemaakt. Daarom kon hij het ook niet laten om in elkaar gedoken te blijven zitten terwijl ze eigenlijk al lang haar excuses had aangeboden. “Nee, totaal onbekende, maar toch.” Antwoordde ze zonder boos te zijn. Dat was een goed teken, toch? “De reden? Ja, gewoon. Ik vertrouw hen niet,” Vervolgde ze, en hij keek opnieuw even naar het groepje mensen. Zagen die er dan zo verdacht uit? Ze stonden gewoon te praten. Of misschien kon zij wel horen wat ze zeiden.. “Heb jij dat nooit? Dat als je mensen niet vertrouwd dat er ook haat bij komt?” Vroeg ze toen, waardoor hij even na dacht. "Jazeker", Zei hij, en ook al had hij een robotstem, de manier waarop hij het uitsprak, klonk best bitter. "Maar dat is me nog nooit overkomen met mensen die ik niet ken", Vervolgde hij schouderophalend. "Ga je er nog iets aan doen of niet?" Vroeg hij toen, knikkend naar de mensen. Als ze hem had afgesnauwd, verdienden zij dat dan ook evengoed, of niet soms?

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   ma feb 01, 2016 11:20 am

Get knocked down, get back up

Was het mogelijk om zonder dat ze straf kreeg de mensen aan de andere kant van de tuin de straf te geven die ze verdienden? Ze had geen idee of dat mogelijk was, maar ze verdiende het. Ze verdiende het meer dan de jongen, maar toch. Ze kon er niets meer over zeggen zonder dat het haar bozer maakte. Hoe meer ze boos werd hoe meer ze drang kreeg de regels te verbreken en de gevolgen te accepteren als de mensen aan de andere kant van de tuin pijn zou doen.
Nadat ze het had uitgelegd dat het de mensen waren die er voor hadden gezorgd dat ze struikelde had ze de vraag van de jongen wel verwacht. De uitleg waarom ze hen pijn zou willen doen was simpel en voor haar terecht genoeg om de pijn bij de mensen werkelijk te laten worden.
Het was dan ook vrij logisch dat het bij haar allemaal om vertrouwen ging. Ze had in de twaalf honderd jaar dat ze leefde nooit iemand meer zo dichtbij haar had gehad. Waarom zou ze ook? Met tijd tot tijd had ze mensen geboren zien worden, ouder worden en daarna dood zien gaan. Onder tussen was er dan ook altijd een plot twist bij het karakter van mensen die haar er tot toe deden mensen te vermoorden. Ze had zelf een plot twist gehad, maar ze zal nooit bij draaien zoals sommige mensen dat wel konden doen.

Het gevoel dat ze dan ook in haar buik had dat de mensen aan de andere kant van tuin haar kwaad wilde doen en haar expres hadden laten struikelen met een “mutatie”. De vertrouwen die er gewoon al niet was bij het eerste moment dat ze die mensen had gezien en daarbij een haat was gekomen dat het vuur in haar groter werd. Om ervoor te zorgen dat ze toch wel wat rustiger werd vroeg ze door naar de jongen. Er was genoeg over haar verteld. Ook al verwachtte ze niet dat de jongen dat ook vond.
Hij was het echter wel eens dat bij geen vertrouwen hebben ook haat ontstond. Het lag dan niet aan haar dat ze een beetje gek was in haar hoofd. Ze nam dan ook maar zo aan dat het de wereld was die zo in elkaar zat. Ondanks dat hij een robotachtige stem had, had het wel bitter geklonken waardoor zij had geknikt. Door zijn volgende woorden had hij zijn schouders opgehaald, terwijl ze hem met een opgetrokken wenkbrauw aan keek. “Zie jij dan een verschil tussen mensen haten die je niet kent en die je wel kent? Het zijn allemaal mensen, you know,” sprak ze om haar punt uit te leggen.

“Ga je er nog iets aan doen of niet?” vroeg hij toen, knikkend naar de mensen. Ze keek mee en keek met toegeknepen ogen, waarna ze knikte. “Ja, don’t worry, zij zullen wat meer krijgen dan alleen afsnauwen,” sprak ze koud en kil. Het idee dat in haar hoofd kwam om gewoon een vuurbal in het midden van het groepje te gooien. Ze deed haar hand uit haar broekzak waarbij er een hete vlak gecreëerd werd. Het had de grote van een tennisbal en was heter dan kokend water.
“Should I throw it?” vroeg ze iets wat boos, terwijl het dan ook meer een vraag voor haar zelf was. Ook al vond ze het nu wel een beetje belangrijk wat de keuze van de jongen was. Zij vond zichzelf echter wel meer agressief dan hem.


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   ma feb 01, 2016 2:22 pm


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Het was logisch dat hij snapte wat ze bedoelde met het haten van mensen die je niet vertrouwde. Maar hij had de naïviteit om mensen niet te veroordelen voor hij er tegen gepraat had. En dan nog. Mensen kregen bij hem vaak tweede kansen, en derde kansen.. Tot het te erg werd, natuurlijk. Ongewild schoten zijn gedachten naar zijn verleden. Het moment waarop ze hem zo ver gedreven hadden dat hij door het lint was gegaan. “Zie jij dan een verschil tussen mensen haten die je niet kent en die je wel kent? Het zijn allemaal mensen, you know,” Verklaarde ze, en hij knikte even. "Maar niet alle mensen zijn slecht, toch?" Vroeg hij, een beetje hoopvol dat ze hem gelijk zou geven. Want anders zou dat betekenen dat Car ook tegen hem had gelogen, en dat kon hij eventjes niet plaatsen in zijn hoofd.

Om zichzelf ook een beetje af te leiden, vroeg hij of ze het groepje mensen nog zou straffen of niet. “Ja, don’t worry, zij zullen wat meer krijgen dan alleen afsnauwen,” Zei ze kil, waarna ze haar hand uit haar zak haalde. Shadow volgde haar bewegingen, keek toe hoe ze een gloeiende bol tevoorschijn haalde, waarschijnlijk met haar mutatie. Vanbinnen voelde hij zichzelf koud worden bij het aanzicht van het ding. “Should I throw it?” Vroeg ze, alleen wist hij niet of ze er echt een antwoord op wou. "Misschien.. Maar ik zou het in het midden van het groepje gooien, niet op iemand", Zei hij. Niet dat hij daadwerkelijk het lef zou hebben als hij het echt zou moeten doen, maar zij duidelijk wel. "Zo schrikken ze zich kapot, maar hebben ze geen bewijs dat je dat hebt gedaan, want je hebt hen niet geraakt", Adviseerde hij zachtjes. Misschien ook wel omdat hij wist hoeveel pijn vuur kon doen, en hij het niemand echt toe wenste, ook het groepje mensen verderop niet.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   ma feb 01, 2016 8:12 pm

Get knocked down, get back up

Was het terecht van haar dat ze alle mensen die ze niet kende haatte? Ja, eigenlijk wel. Ze had geen gevoel in haar hart zitten om mensen überhaupt een kans te geven om hen te vertrouwen of om haar te vertrouwen. Ze had in eerste opzichte nooit in haar hoofd gehad om enkele personen te vermoorden op het eerste moment dat ze hen had gezien. Maar na afloop van tijd dat ze mensen te dicht bij liet komen en dachten dat Octavia een braaf persoon was met geen kwaad in zich en nooit kwaad had mee gemaakt; waren de meningen al snel verdeeld. Een enkele keer dat ze had verteld aan de persoon die ze het meest lief had dat ze eigenlijk iemand was met een nogal rot verleden. Een verleden waar vele doden waren gevallen. Niemand zou dan nog het zelfde over haar denken. Niemand zal zeggen dat ze een lief persoon was. En eigenlijk ook niemand zal een glimlach op haar gezicht te zien krijgen. De geluk die ze had was verdwenen, waardoor ze eigenlijk niet echt veel hoop had.
Ze had daardoor ook niet veel hoop voor de mensen aan de andere kant van de tuin. Het zou echter niet lang duren tot zij haar wraak kreeg. Maar door het gesprek waar ze in was verzuild met de jongen was, moest ze hem toch haar punt horen over de haat die ze had voor mensen die ze niet kende. Door haar woorden had hij even geknikt, wat voor haar een teken was dat hij haar punt kennelijk wel begreep. “Maar niet alle mensen zijn slecht, toch?” had hij aan haar gevraagd. Er was een licht randje van hoop te horen in zijn stem iets wat haar het hoofd liet schudden. “Alle mensen hebben een slechte kant in zich en vroeg of laat zal de slechtheid toch naar buiten komen,” sprak ze wijs, waarbij ze nonchalant haar schouders ophaalde. Ze wist genoeg over de wereld om genoeg voorbeelden op te noemen aan mensen die eerst goed waren, maar vervolgens een zieke geest naar boven lieten komen om zo hun doel te bereiken. Zij was dan niet een persoon die een doel wilde bereiken, maar zij was wel van goed naar kwaad gegaan.

De vraag die aan haar vroeg had eigenlijk wel verwacht. Ze had dan ook binnen een seconden haar hand uit haar broekzak gehaald om vervolgens een vuurbal te creëren. Ze vroeg of ze het moest gooien met een boze kille stem. Eerder tegen zichzelf, maar de mening van de jongen had toch wel een inspraak. Het was immers zijn idee om nu nog even de mensen te straffen, waardoor zij was gevallen. Ze had echter dan ook niet verwacht dat er een antwoord haar kant op kwam. “Misschien.. Maar ik zou het in het midden van het groepje gooien, niet op iemand,” had hij gezegd. Octavia had haar ogen gerold bij zijn woorden, maar bleef nog steeds in de richting van het groepje mensen kijken. “Zo schrikken ze zich kapot, maar hebben ze geen bewijs dat je dat hebt gedaan, want je hebt hen niet geraakt,” vervolgde hij zachtjes verder.
Octavia maakte haar hand weer kleiner zodat de vuurbal ook weer kleiner werd en vervolgens met een klein rook wolkje op ging in de wind. Ze keek hem een beetje pissig aan. “Ik vroeg niet om een hele uitleg over wat er kan gebeuren en wat ik het beste kan doen,” sprak ze een tikkeltje geïrriteerd. “Ik wil namelijk een gewoon een ja of nee antwoord, en geen misschien,” sprak ze alsof ze tegen een klein kind aan het spreken was. Ze had dan wel in haar hoofd gehad dat het antwoord van de jongen inspraak zou doen op wat ze zou doen of niet, maar ze had nooit verwacht dat ze hem letterlijk om een specifiek antwoord vroeg.


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   di feb 02, 2016 12:59 am


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Het leek gewoon alsof zij zo veel meer wist dan hij. Iets wat natuurlijk heel goed mogelijk was. De helft van zijn leven had hij tussen de vier muren van een gevangenis geleefd. Zo wilden ze het niet laten overkomen, maar dat was het wel. Een gesloten ziekenhuis, een plek waar ze experimenten deden. Het zou hem niet veel verbazen als niemand echt wist waar het precies lag buiten de mensen die er werkten zelf. Of het voor de regering was, kon hij alleen maar raden, maar hij gokte ook ergens van wel. Ze moesten hun geld toch ergens vandaan halen. Maar die mensen waren dus puur slecht geweest. Bestonden er dan ook puur goede mensen? Volgens haar niet, want ze schudde snel genoeg haar hoofd. “Alle mensen hebben een slechte kant in zich en vroeg of laat zal de slechtheid toch naar buiten komen,” Zei ze, en hij besloot om het hierbij maar gewoon te laten. Met een laatste knikje aanvaardde hij haar woorden, al kon hij niet echt zeggen dat hij het er mee akkoord was.

Want ondanks dat de mensheid hem al veel had aangedaan en afgepakt, kon hij het niet echt over zijn hart krijgen om gewoon ja te zeggen toen ze hem vroeg of ze de vuurbal op het groepje moest afgooien of niet. Stil sprak hij dan ook zijn mening er over uit, al was dat blijkbaar niet wat ze wou horen. De vuurbal verdween en ze keek hem weer boos aan. “Ik vroeg niet om een hele uitleg over wat er kan gebeuren en wat ik het beste kan doen,” Begon ze. “Ik wil namelijk een gewoon een ja of nee antwoord, en geen misschien,” Vervolgde ze bestraffend. Shadow kromp opnieuw in elkaar, richtte zijn blik op de grond. Maar als hij nu niks ging zeggen, dan zou ze het doen. En dan had hij haar niet proberen tegen te houden. Maakte hem dat dan ook geen slecht mens? Dus hij schraapte alle moed die hij kon vinden bij elkaar en keek haar weer aan. ”Als je een antwoord wil, dan nee”, Zei hij zacht maar vastberaden. Of hij degene zou zijn die haar zou tegenhouden was een andere vraag, maar hij had op zijn minst geprobeerd om er iets aan te doen.

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   di feb 02, 2016 7:20 pm

Get knocked down, get back up

Octavia twijfelde wat ze aan moest met de jongen. Zo te zien wist hij nog vrij weinig over de wereld en hoe de mensheid in elkaar zat. Zolang hij wel wat films had gezien. Films legde genoeg uit over hoe de mensheid in elkaar zat, zelfs hoe de buitenaardse wezens in een andere Melkweg in elkaar zaten. Kijk bijvoorbeeld naar de Star Wars films. Anakin Skywalker een schattige onschuldig jongetje, waar aan het begin niks slechts in te zien was. Tot na enige tijd kwam de haat en slechtheid omhoog en werd hij puur slecht. Natuurlijk hadden films altijd weer een good and happy end, maar Star Wars was wel een voorbeeld dat mensen veranderde van tijd tot tijd.
Ze mocht dan wel een agressief persoon zijn; ze had verstand van films, Vikings en de geschiedenis van de aarde. Ze kon er hele verhalen over vertellen, maar ze hield het echter alleen bij een enkele zin dat er bij ieder mens iets slechts zat wat na enige tijd naar voren zou komen; net als bij Anakin Skywalker. De jongen zei er verder niks op terug en gaf haar alleen knikje. Of dat was om de reden dat hij haar begreep of om te zeggen dat ze geheel gelijk had wist ze niet. “Als je het nog niet begrijpt kun je denken aan Anakin Skywalker die veranderd in Darth Vader,” ging ze wijs verder. Ze hoopte wel dat hij wist wat Star Wars was, anders miste hij veel opvoeding. Tenzij hij net als haar in een hele andere tijd was geboren en zoals haar zus was opgesloten in een kooi voor 500 jaar.

De gedachte alleen al aan Valkyrie maakte haar weer pissig, iets waardoor ze nog meer haat voelde voor de mensen aan de andere kant van de tuin. Ze moest haar woede kwijt, waardoor ze een vuurbal had gecreëerd op haar hand. Het was dankzij de jongen dat ze hem ook weer moest laten verdwijnen, iets waarvoor ze hem boos had aangekeken. Toch was ze niet begonnen over haar zus, maar om het feit dat hij haar geen specifiek antwoord had gegeven op haar vraag. Hij was nog zo stil geweest tijdens het uitspreken van zijn mening, maar dat deed haar niet twee na denken over wat ze had gezegd. Het had pissig en bestraffend geklonken naar hem toe, terwijl hij alleen maar zijn mening wilde vertellen en hij blijkbaar al moeilijk genoeg mee had. Hij was opnieuw in elkaar gekrompen iets wat haar ook weer schuldig liet voelen, maar ze niet liet merken. Ze bleef hem met dezelfde boos blik aankijken, terwijl hij sprak:“Als je een antwoord wil, dan nee.” Fijn. Mooi, dat was duidelijk. Hij wilde dus niet dat ze mensen ging straffen om een vuurbal in het groepje te gooien. “En hoe moet ik ze dan straffen? Want dat is toch wel wat je wilde dat ik dat nog deed,” sprak ze, terwijl ze haar hand in haar zij plaatste en hem wat onderzoekend aan keek. Het had niet boos geklonken, maar het klonk ook niet op een manier dat ze erg blij was met zijn antwoord. Het was gewoon een antwoord dat je kon verwachten van Octavia. Meer was er ook niet aan toe te voegen.
“Please doe me ook even een plezier en maak je zelf niet meer klein,” zei ze iets geïrriteerd. “Als je Viking was geweest en je had je klein gemaakt, dan was je allang dood geweest op het slagveld,” vervolgde ze verder om hem wat meer zelfvertrouwen te geven en dat hij zich daarom ook wat sterker moest laten lijken. Ze had er namelijk niet echt veel vertrouwen in dat hij het überhaupt zou overleven op het slagveld.


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   di feb 02, 2016 9:14 pm


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
Ergens snapte hij haar wel, maar hij had geen idee of ze gelijk had. Hij kende niet genoeg mensen om te weten of iedereen echt iets slechts in zich had. Of hij kende ze niet lang genoeg. Zijn ouders bijvoorbeeld. Die had hij zeven jaar gekend, en hij zou niet kunnen zeggen of ze ook een slecht kantje hadden gehad of niet. “Als je het nog niet begrijpt kun je denken aan Anakin Skywalker die veranderd in Darth Vader,” Vervolgde ze nog, en even snapte hij niet wat ze bedoelde. Tot hij zich herinnerde dat hij ooit die film wel gezien had, maar hij was nog zo jong geweest. Zijn vader was een fan, maar hij herinnerde zich verder niet veel meer van waar de film over ging. "Het is te lang geleden.." Zei hij schouderophalend. Het meeste van voor de periode dat ze hem gevangen hadden genomen, was helemaal vervaagd. Zelfs zijn eigen naam..

Toen ze hem om zijn mening vroeg, was hij ergens wel verrast. Vooral omdat niet veel mensen ooit zijn mening hadden gevraagd dan. Of dat wel deden en er dan simpelweg niet naar luisterden. Maar het ging een beetje mis, blijkbaar was zijn mening dan ook weer niet hetgeen zij wou horen. Haar harde woorden deden hem weer in elkaar krimpen. Straks gooide ze nog die vuurbol op hem. “En hoe moet ik ze dan straffen? Want dat is toch wel wat je wilde dat ik dat nog deed,” Vroeg ze, waardoor hij zenuwachtig zijn vingers in elkaar vlocht. Het koele metaal trok de laatste warmte uit zijn andere hand. "Ik weet het niet.. Maar niet door ze pijn te doen", Antwoordde hij in alle eerlijkheid.

“Please doe me ook even een plezier en maak je zelf niet meer klein,” Vroeg ze hem plots. Ze klonk geïrriteerd. “Als je Viking was geweest en je had je klein gemaakt, dan was je allang dood geweest op het slagveld,” Zei ze toen, waardoor hij toch wat raar op keek. Hij probeerde zijn schouders wat te rechten, maar faalde daar best in. "Wat is een viking?" Vroeg hij toen, niet om haar te irriteren maar omdat hij echt geen idee had waar ze het over had..

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Octavia Skalksdóttir
avatar

Aantal berichten : 217

Mutant Profile
Alias: Thyra
Mutation: Immortality - Dragon Transformation - Chemical Smoke Creation/Manipulation
Crush: If I told you where I've been Would you still call me baby?

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   wo feb 03, 2016 11:34 am

Get knocked down, get back up

Wie kon het van haar zeggen dat ze een moordlustig persoon was die het dan wel leuk vond om Star Wars te kijken en dan ook elke detail van de film kon vertellen. Niet dat ze dat zou doen, maar als mensen er naar zouden vragen dan deed ze dat wel. Alleen als ze in de stemming was tho, anders was er geen kalm woord uit haar kunnen komen. Dan zou misschien wat zinnetje zeggen van de Dark Side, maar dat was ook wel de kant waar ze hoorde. De Dark Side, het liefst zou ze tussen Darth Vader en Kylo Ren gaan staan. The Force was sowieso dan met hun en ze zouden de hele Galaxy regeren.
Ze zag het dan helemaal voor zich, maar de fantasieën die ze had waren alleen voor haar bedoeld. Ze zou dan ook nooit vertellen dat ze hoopte dat Star Wars ooit werkelijkheid word. Misschien was dat dan ook de reden dat er mutanten bestonden. Gewoon om allemaal Jedi’s te maken.
Octavia had dan ook verteld dat als de jongen een voorbeeld wilde van mensen die veranderd waren. Dan was het sowieso Anakin Skywalker, ook al was Kylo Ren ook wel een goed voorbeeld. Maar aan de woorden van de jongen te horen, twijfelde of hij de films zich nog wel herinnerde. “Dan stel ik voor dat je ze moet kijken, ze zijn en blijven altijd geweldig,” sprak ze met een iets wat vrolijke ondertoon in haar stem. En hé, misschien zou ze wel samen met hem gaan kijken. Het was echter wel een tijdje geleden dat ze allemaal weer had gezien.

Dat zijn mening niet was wat ze wilde horen, maar echter wel nut had gehad op haar was iets wat niemand op het eerste moment hadden verwacht. Hij wilde wel dat de mensen aan de andere kant van de tuin werden gestrafd, maar niet dat ze pijn kregen. Right, dan was er dus geen verschil met de straf die zij hem had gegeven en die van hen. Het maakte haar verwarrend, waardoor ze aan hem advies vroeg wat zij moest doen om hen te straffen. Hij had zenuwachtig zijn vingers in elkaar gevlochten, wat haar aan het denken hield. Zij had ook geen idee hoe ze hen anders moest straffen. Ze keek onderzoekend naar de grond alsof daar het antwoord beschreven stond. Ze keek weer op waarbij een glinstering in haar ogen te zien was, als teken dat ze een idee had. “Oke oke, zou je anders een sneeuwbal kunnen gooien?” vroeg ze, zonder enige hoop in haar stem dat hij dat echt zou doen. Hij zag hem er in ieder geval niet voor aan om dat te doen. “Bij mij zou de sneeuw smelten en het is niet iets waardoor ze pijn krijgen tho,” legde ze nog extra uit om vragen te voorkomen.

De jongen had raar gekeken bij haar uitleg dat hij allang dood zou zijn in een slagveld van Vikingen. Hij mocht er dan wel hoop in zien dat hij het zou overleven, maar zij wist wel honderd procent zeker dat hij dood zou zijn in de eerste paar minuten dat het slagveld begonnen was. Ze gaf hem dan ook helemaal geen kans om ook maar te overleven, maar dat was hoe ze was.
Ze keek hem toe hoe hij zijn schouders wat rechte, maar hij faalde er hard in. Iets wat bij haar zuchtte achter liet. Maar wat hij zei liet letterlijk haar mond open vallen, waarbij ze hem niet-begrijpend aan keek. “You’re kidding right?” sprak ze om er zeker van te zijn dat het gewoon een grapje was van wat hij zei. “Een Viking is een van de sterkste ras mensen dat ooit heeft bestaan!” sprak ze waarbij ze overdreven haar armen omhoog gooide om het zo goed en sterk mogelijk te beschrijven. “Je weet wel met de schepen waarmee ze steden en dorpen plunderde?..” zei ze om meer informatie omhoog te halen bij hem. Met een hoopvol gezicht keek ze hem aan, wachtend op een antwoord wat er op zou wijzen dat hij wel iets wist van Vikingen.


words: ### • notes: here.  • outfit: here

_________________
I've been cold, I've been merciless

y
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Roran Carson
avatar

Aantal berichten : 157

Mutant Profile
Alias: Sandman
Mutation: Power of Sleep and Dreams
Crush: Roses are red, violets are blue, tell me your dreams and I'll make them come true

BerichtOnderwerp: Re: We get stuck chasing light   wo feb 03, 2016 2:14 pm


SHADOW
we spend all of our time
running away from our truths
“Dan stel ik voor dat je ze moet kijken, ze zijn en blijven altijd geweldig,” Zei ze, en hij knikte even. Dat was ergens wel een goed plan. Dan kon hij mooi binnen blijven weg van alles en iedereen. En alle films samen, die duurden lang. Dan was hij voor een tijdje gerust gelaten, en kon hij zich focussen op iets wat niet te maken had met zijn gedachten. Al kon het natuurlijk ook zijn dat hij heimwee zou krijgen naar de momenten met zijn vader.. Als hij zich die nog kon herinneren dan. Maar goed, het punt dat iemand die goed was ook slecht kon worden, was dus bewezen. Alleen waren de mensen verderop daar nog niet mee gestraft.

“Oke oke, zou je anders een sneeuwbal kunnen gooien?” Vroeg ze hem. “Bij mij zou de sneeuw smelten en het is niet iets waardoor ze pijn krijgen tho,” Vervolgde ze, waardoor hij opnieuw even naar haar handen keek. Zouden die standaard heet zijn? "Ik weet niet of ik goed kan mikken", Zei hij, al bukte hij zich wel en nam een hoopje sneeuw vast. Hij probeerde het zo goed mogelijk tot een bolletje te werken, wat geen sinecure was met zijn robothand. Uiteindelijk stond hij op en ging hij achter een struik staan. Hij zag de mensen haarscherp. Nu nog een van hen raken. Hij trok zijn arm achteruit, gooide de sneeuwbal in een boogje op hen af.. En raakte iemand op zijn schouder.

Snel dook hij weg, hoorde de jongen die hij geraakt had vloeken en toen voetstappen die weg gingen. Had hij hen nu echt weg gejaagd met een sneeuwbal? Vreemd. Shadow ging weer zitten, in zijn zelfde houding als anders. Maar daar was zij dan weer niet blij mee. Ze vertelde hem dat hij als Viking geen kans zou maken op het slagveld. Maar hij had geen idee wat een Viking was? Toen hij dat zei, viel haar mond open. “You’re kidding right?” Zei ze ongelovig, waarbij hij zijn hoofd schudde. "Ik meen het", Zei hij, waarna hij naar haar uitleg luisterde.

“Een Viking is een van de sterkste ras mensen dat ooit heeft bestaan!” Zei ze met grote gebaren. “Je weet wel met de schepen waarmee ze steden en dorpen plunderde?..” Vervolgde ze, maar het zei hem nog steeds niks. "En waar zijn die Vikingen nu dan?” Vroeg hij nieuwsgierig. "Ben jij er een?" Vervolgde hij, waarbij hij haar even inspecterend aan keek. Ze zag er niet zo heel sterk uit, maar hij wist goed genoeg dat ze waarschijnlijk wel in staat was om iemand veel pijn te doen als ze dat wou..

_________________

Guardian of Dreams

a single dream is more powerful than a thousand realities

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

We get stuck chasing light

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 4Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4  Volgende

 Soortgelijke onderwerpen

-
» You light the spark in my bonfire heart ~ V, Xam, Orac & Marlon bbys
» Chasing The Dragon
» Every light needs to shine, so do you. [Nadya]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Outside :: Garden-