INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Green fingers [[&Simon]]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Rhaenyra-Kari Vallaeris
avatar
Class 4

Aantal berichten : 179

Mutant Profile
Alias: Anogar Daria
Mutation: Draki
Crush: The more you love, the weaker you are.
BerichtOnderwerp: Green fingers [[&Simon]]   zo dec 13, 2015 2:21 pm

'Cause darling,

I'm a nightmare
dressed like a daydream

Het was haar eerste dag hier, op het eiland. Ze had geen besef gehad van hoe ze hier kwam. Het enigste wat ze nog wist was de ontploffing en Drogon die voor haar ogen stierf, nog een geliefde die ze niet kon beschermen. Ooit had ze iemand daar iets over horen zeggen en toen had ze het weggelachen, maar nu snapte ze de waarde van die woorden. Niks deed zoveel zeer als je geliefde niet kunnen beschermen. Het enige wat die pijn een beetje kon verlichtte was in de natuur bezig zijn en aangezien ze toch het eiland moest verkennen, was ze begonnen in de achtertuin. Daar was ze een gigantische glazen bak tegen gekomen, vol plantjes en bloemetjes. Het merendeel zag er nog wel goed uit, maar de aarde voelde zo droog dat zelfs zij er een droge mond van kreeg. Dus zocht ze naar iets waaruit ze water kon vinden.

De ruimte was gevuld met verschillende dingen die ze nog nooit gezien had, maar de leiding herkende ze wel van vroeger. Al zag die er vroeger anders uit en moesten ze ergens aan trekken om water te krijgen. Nu moest ze blijkbaar gewoon aan iets draaien, wist ze dankzij enkele minuten proberen. Met haar handen druipend van het water liep ze terug naar de planten. Daar liet ze het kleine beetje water dat niet was weggelopen of verdampt door Kari's hete huid, in de aarde lopen. Dit proces herhaalde ze een paar keer en ze was dan ook bijna klaar, tot ze een geluid hoorde. Geschrokken keek ze op en zocht ze direct naar een manier om zich te verdedigen. Er was geen vuurbron aanwezig en ook geen ruimte om in haar Drakivorm te shiften. Het enige wat ze had waren de verzwakte plantjes, maar die weigerde ze te gebruiken. Dus bleef ze maar gewoon stokstijf staan.

_________________

You will find me in a burning sky
WHERE THE ASHES RAIN IN YOUR MIND


♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari
♥:
 


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Simon Defoe
avatar
Moderator

Aantal berichten : 118

Mutant Profile
Alias: Cygnus
Mutation: Siren song, smoke manipulation, avian physiology
Crush: Thinking we can't belong to something so damn beautiful.
BerichtOnderwerp: Re: Green fingers [[&Simon]]   zo dec 13, 2015 8:52 pm

Oh shit. Het moment dat hij wakker was geworden had hij al gemerkt dat er iets miste. Zijn ogen gingen gelijk naar de muur, waar Conor zijn gitaren had geplaatst, maar hij kon die van hem daar niet tussen vinden. Als er iets was waar hij stress van kreeg, dan was het wel zijn gitaar kwijt zijn. Simon was ook niet echt iemand die netjes en geordend met zijn spullen omging, dus dit was hem al meerdere keren gebeurd. (Elke keer zei hij ook tegen zichzelf 'de volgende keer niet doen', maar nee, waarom zou hij naar zichzelf luisteren?). De jongen rolde uit zijn bed, vergat even dat er iemand op dezelfde kamer sliep, kleedde zichzelf zo snel mogelijk om en haastte met half aangetrokken schoenen en een snel om zich geen gegooide sjaal de deur uit. Had hij  een sleutel mee? Geen tijd om zijn zakken te checken, Conor hoorde toch alles wel. Bijna struikelde hij op de trap over zijn uitgevallen schoen, maar het ding rolde nog net voor hem de treden af, dus dook hij op het gevallen ding af en trok hem dit keer wat fatsoenlijker aan.

Hij was alle ruimtes langs geweest waar hij in zijn korte tijd hier wel een keer geklooid had met zijn gitaar. De woonkamer, de cafetaria, zelfs de bibliotheek, waar hij dan ook na een paar minuten uit was gestuurd (Ter verdediging van zichzelf; hij had de snaren nog niet eens aangeraakt of hij werd met een uiterst kille blik al de deur gewezen. Voordat hij iets had kunnen zeggen, wat hem meestal wel uit de problemen hield, werd de vinger van de bibliothecaresse al tegen haar lippen gedrukt en sjokte hij met verslagen hangende schouders de kamer uit.). De jongen besloot dus maar naar buiten te gaan, de kou verraste hem wel, maar terug naar binnen gaan zou hem kostbare muziektijd kosten (en hij had zijn sleutel niet mee), dus stapte hij maar verder. Eerst zou hij maar de kleine dingen afgaan, want hij zag zichzelf al een uur ronddwalen op het strand.
Het was dat hij de eerste paar dagen geen dieren had zien rondhangen bij de shelters, anders had hij zichzelf tussen de stallen moeten wurmen om zijn gitaar te vinden. Ergens herinnerde hij zich wel eens dat hij buiten op een bankje had gezeten met het instrument, omringd door bloemen. De garden, misschien? Het antwoord werd hem al duidelijk, nee. De paar bankjes die er stonden waren leeg, niemand begaf zich ook buiten met die vervelend snijdende wind. De paniek begon steeds merkbaarder te worden in zijn hoofd en bij elke beweging die hij zag, draaide hij zijn hoofd om, alsof zijn gitaar elk moment uit de bosjes zou kunnen komen vliegen. Het werd hem ook veels te koud buiten, hij had zich niet gekleed voor zo’n lange tocht door dit weer. Er was maar een overdekt iets in de buurt, de greenhouse.
Simon haastte zich naar binnen, sloot de deur achter zich en ademde gerust uit toen hij de warmte, die eigenlijk voor de plantjes bedoeld was, op zijn huid voelde. Toen hij zijn ogen opende, merkte hij op dat iemand ook op hetzelfde idee was gekomen. “Oh..” een ongemakkelijk blosje verscheen op zijn wangen. Hrm. “Sorry, het was nogal koud buiten, dus ik vluchtte hier maar naar binnen.” de ongemakkelijkheid werd al snel weer door hem vergeten, maar hij merkte wel op dat de ander zijn aanwezigheid al had gemerkt. “Wat ben je daar aan ’t d--?” Vanuit zijn ooghoek had hij iets tegen de glazen wand zien staan en zijn hart maakte als het ware een sprongetje. Nee joh! Het kan niet waar zijn! Als een enthousiast vogeltje huppelde hij op de gitaar af, die iemand waarschijnlijk binnen had gezet toen deze zo laat nog op een bankje had gelegen en kon zijn geluk niet op gaan. Helemaal vergeten dat er nog iemand anders was, sloeg hij een paar snaren aan en zuchtte opgelucht toen hij hoorde dat er niets stuk was gegaan.
“Ik, erm, was hem kwijt, je kan niet geloven hoe blij ik nu ben.”
here we go
685??(x)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rhaenyra-Kari Vallaeris
avatar
Class 4

Aantal berichten : 179

Mutant Profile
Alias: Anogar Daria
Mutation: Draki
Crush: The more you love, the weaker you are.
BerichtOnderwerp: Re: Green fingers [[&Simon]]   ma dec 14, 2015 4:48 pm

'Cause darling,

I'm a nightmare
dressed like a daydream

De kou was haar nog niet opgevallen, tot ze de jongen met klapperende tanden zag binnen komen. Niet dat het haar ooit iets zou uitmaken, haar warme huid beschermde haar wel tegen alle koude. Daardoor was haar kledingstijl meestal ook niet zo gericht op de koude. Dit keer had ze dan wel een trui aan, heel dik was hij niet. Maar de jongen leek het echt koud te hebben, net zo koud als haar ogen stonden. Zijn stamelende woorden zorgde er enkel voor dat ze een wenkbrauw optrok. Argwaan volgde hem met haar ogen, zeker toen hij een of ander raar instrument vast pakte. Dat het een instrument was wist ze omdat het muziek maakte, maar ze had werkelijk geen flauw idee wat het kon zijn.

Met haar handen voor haar buik gevouwen liep ze langzaam op hem af. "Wat is dat?" Haar stem kraakte lichtjes, maar het schemerde een en al autoriteit door. Kari was het gewend om gehoorzaamd te worden en op haar weken bedient, maar dat maakte haar nog geen diva. Eigenlijk het tegenovergestelde, ze wou altijd zelfstandig zijn en hield meestal grote afstand tussen haar en eender ander persoon. "Wie ben je?" Als haar vragen punten kregen op originaliteit had ze al lang een nul. Maar originaliteit had haar niet al eeuwen in leven gehouden.

Ze bleef van een afstandje staan kijken, naar de jongen die elk moment uiteen kon barsten van geluk. Op andere mensen had zijn enthousiasme aanstekelijk gewerkt, helaas was Rhae niet zoals de andere mensen en had zij -in tegen stelling tot de meeste- geen hart meer precies. Het was al lang bevroren toen alles wat haar lief was, was afgenomen. Telkens als ze eraan terug dacht had ze de neiging om in een draak te veranderen en alles plat te branden, maar dat was misschien niet de beste manier om het op te lossen.

[Ik moet er nog even inkomen met haar :aap: ]

_________________

You will find me in a burning sky
WHERE THE ASHES RAIN IN YOUR MIND


♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari
♥:
 


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Simon Defoe
avatar
Moderator

Aantal berichten : 118

Mutant Profile
Alias: Cygnus
Mutation: Siren song, smoke manipulation, avian physiology
Crush: Thinking we can't belong to something so damn beautiful.
BerichtOnderwerp: Re: Green fingers [[&Simon]]   ma dec 14, 2015 10:22 pm

Thank god was het hier warm, omdat die plantjes natuurlijk dood zouden gaan in die vrieskou (al was het net maar net winter, hij zou nog door drie bittere maanden moeten gaan). Het meisje verderop leek hem niet met zijn soort vrolijkheid te begroeten, hij werd eigenlijk helemaal niet begroet. Misschien verstond ze hem niet? Of kon ze gewoon niet praten? Dat leek het niet te zijn, want ze keek hem ook niet bepaald vriendelijk aan. Dus eigenlijk was de opluchting niet alleen maar voor het vinden van zijn gitaar, maar ook dat hij een beetje afleiding had van die blik. Hij had ook niet bepaald een antwoord gekregen op zijn gestelde vraag, maar eigenlijk had hij daar ook niet zoveel interesse in. Het was meer een vraag die hij had gesteld uit plaatselijke nieuwsgierigheid.
"Wat is dat?" Simon keek op van zijn gitaar, die hij wat dagdromend had aangestaard en toen hij zijn blik op het meisje richtte, merkte hij op dat ze dichterbij was gekomen. Het leek wel alsof het ietsje warmer was geworden, nu. Het enige wat in zijn hoofd omhoog kwam was een hele cheesy en veelgebruikte pick-up line, maar door de toon waarmee ze sprak, slikte hij deze maar in. “Dit? Een gitaar.” wist hij toch nog schaapachtig te glimlachen, zo onschuldig als hij was. Was dit een grap? Je kon toch niet serieus vragen wat dit was? De volgende vraag werd op dezelfde blaffende toon gesteld en Simon trok een van zijn wenkbrauwen ietsje op. Waar had hij dit aan verdiend? Had hij haar plantenfeestje verstoord? Vreemd, hij had zomaar op de vip lijst kunnen staan. “Ik ben Simon, jij?” hij besloot maar mee te gaan met de act, misschien kon ze er wel niets aan doen. Nog altijd behield hij zijn zangerige stem en zolang zijn vrolijkheid intact bleef, bleven de tonen ook vrolijk.
De jongen wipte op zijn teentjes, om over haar schouder heen te kunnen kijken en merkte het gedrup van het kraantje op. “Was je ergens mee bezig?” oh, misschien had hij haar onderbroken bij het tuinieren, dat zou wel rude zijn! “Ik kan wel een handje helpen als dat nodig is!” zijn mondhoeken waren weer wat omhoog gekropen, terwijl hij wat heen en weer zwaaide op zijn schoenzolen.
here we go
379??(x)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Rhaenyra-Kari Vallaeris
avatar
Class 4

Aantal berichten : 179

Mutant Profile
Alias: Anogar Daria
Mutation: Draki
Crush: The more you love, the weaker you are.
BerichtOnderwerp: Re: Green fingers [[&Simon]]   di dec 15, 2015 9:50 pm

'Cause darling,

I'm a nightmare
dressed like a daydream

Geen enkele beweging ontging haar. Van zijn twinkelende ogen, tot zijn onzekere houding. Het was wel duidelijk dat ze de jongen een ongemakkelijk gevoel gaf en dat maakte een klein, gereserveerd glimlachje bij haar los. Vroeger hadden deze meesten mensen zich ook altijd ongemakkelijk gevoeld als ze in de zelfde ruimte waren. Dat kwam meestal door haar ijskoude houding -al was de temperatuur om haar heen warmer dan ergens anders- en door de bijpassende haviksogen. Enkel haar officieren konden er tegen en maar goed ook. Het was wel vaak genoeg voorgekomen dat ze haar temperament verloor en al tierend door de vergaderzaal had gelopen. Haar officieren gaven geen krimp en sommige waren zelfs geamuseerd, vooral als haar raadslieden wel direct verontschuldigingen begonnen te brabbelen. Het waren mooie tijden.

Blijkbaar was haar vraag over het instrument -dat een gitaar bleek te zijn- erg abnormaal of dat leidde ze toch uit de toon af van de jongen. Maar Kari knikte enkel serieus en ging verder met bestuderen. "En kan je erop spelen?" Ging ze onverstoorbaar verder. Toen ze vond dat ze het ding wel lang genoeg had bestudeert, stapte ze terug achteruit. "Ik ben Kari," Antwoordde ze hem, terwijl haar hand over de bladeren van de jonge plantjes gleed. Het zonlicht deed hen goed, maar ze hadden nog altijd niet genoeg water gekregen. Gelukkig was het wel lekker warm in de glazen bak, die erg benauwd was.

Zijn woorden zorgde ervoor dat ze haar blik terug van de planten op hem richtte. "Oh, niks speciaal," Zei ze, zachter maar met nog altijd een zweem van autoriteit. Ze kon het niet uit haar stem bannen net zoals ze het niet uit haar houding kon bannen. Simon bood hulp aan, maar daar moest ze toch even over nadenken. Uiteindelijk kwam ze tot de conclusie dat het wel geen kwaad kon. "Je kan de planten water geven," Stelde ze hem voor, al was het meer een bevel. Nog iets waar ze goed in was, maar vaak verkeerd begrepen werd. Zelf liep ze terug naar de waterkraan en herhaalde ze het proces waarmee ze bezig was voor de jongen binnen kwam. Geconcentreerd liep ze met haar handen naar de planten en terug, terwijl de druppels op de grond vielen en er stoom van haar handen kwam.  

_________________

You will find me in a burning sky
WHERE THE ASHES RAIN IN YOUR MIND


♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari
♥:
 


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Simon Defoe
avatar
Moderator

Aantal berichten : 118

Mutant Profile
Alias: Cygnus
Mutation: Siren song, smoke manipulation, avian physiology
Crush: Thinking we can't belong to something so damn beautiful.
BerichtOnderwerp: Re: Green fingers [[&Simon]]   ma dec 21, 2015 10:47 pm

Op haar gezicht kwamen de mondhoeken toch wel iet wat omhoog en voor een kort moment dacht hij dat hij zegevierend dit glazen huis zou verlaten. Maar helaas, de vrolijkheid was ver te vinden in haar toonloze stem. Meestal kon hij wel genieten hoe anderen spraken, hoe zij met hun stem muziek maakten door middel van het gebruik van emoties, maar zij liet deze onzichtbare noten keihard vallen. Jammer. Dan moest hij dat gebrek maar opvullen, want aan vrolijkheid had hij zeker genoeg. Dat ze niet veel met muziek had was te merken ook toen ze vroeg wat het ding in zijn handen was geweest. Of hij erop kon spelen werd vervolgens direct gevraagd, alsof hij een krijgsgevangene was die verhoord werd. “Maar natuurlijk, anders komt het misschien wel een beetje vreemd over dat ik er een heb niet?” antwoordde hij. Zeker als je niet veel spullen met je mee kon nemen, nam je geen stuk hout met je mee waar je niet veel mee kon. Om te laten zien dat hij geen leugenaar was speelde hij een paar korte akkoorden, met nog altijd die grote glimlach op zijn gezicht.
"Ik ben Kari," het gebrek aan een uitgestoken hand deed hem kort fronzen, maar omdat ze al een beetje vreemd leek, koos hij ervoor haar er niet te veroordelen. “Aangenaam Kari.” glimlachte hij, zijn humeur door niets gekrenkt. Ze leek wel wat te geven om die plantjes, want het was zeker een lange tijd geleden sinds hij er eentje .. geaaid had. Het was dan ook ‘niets speciaals’, maar het onderwerp leek haar toon toch ietsje te veranderen. Hulp aanbieden was dan ook het enige wat in hem opkwam om dit gesprek toch een beetje vrolijk te maken. "Je kan de planten water geven," nog altijd was haar toon iets waar hij bij moest fronzen, maar goed, hij had zelf hulp aangeboden dus hij had het ook over zichzelf afgeroepen. Alsof hij daar een voorbeeld voor nodig had liep ze naar het krantje, maar hij begreep al waarom het makkelijk ziende klusje niet zo makkelijk voor haar was. Zodra ze het water aanraakte verdween het al langzaam. Simon zette zijn gitaar langs de glazen muur van het huisje en keek wat aarzelend neer op het kraantje. “Er is vast een makkelijkere manier..” bedacht hij zich. De tuinman hier zou toch niet elke dag met water lopen sjouwen, zelfs als het niet verdampte in zijn handen? Voorzichtig liep hij over de met tegels bedekte paden, want hij wist niet hoe Kari zou reageren als hij per ongeluk op iets groens zou gaan staan, en moest toch wel tot een uithoekje komen om daar een groene gieter te vinden. Precies! Met een nog vrolijkere glimlach liep hij terug naar het kraantje, maar voordat hij het ding vulde liet hij het aan haar zien. “Ik denk dat dit veel makkelijker gaat, ook voor jou.” stelde hij voor, de vragen voor hem houdende waarom dat water bij aanraking zo snel verdampte. “En dan lijkt het net voor de plantjes alsof het regen is.”
Als een uittestertje vulde hij de gieter, om deze vervolgens boven de tegels schuin te houden. De verschillende stralen kletterden op de grond, en hey, geen verdamping! “Want to give it a try?”
here we go
542kari(x)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

BerichtOnderwerp: Re: Green fingers [[&Simon]]   

Terug naar boven Go down
 
Green fingers [[&Simon]]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Simon Defoe

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Greenhouse-
Ga naar: