FRUITMAND
CBOX
The King, The God & The Muze &Dahlia
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 The King, The God & The Muze &Dahlia

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Amadéo Delvaux,,
avatar

Aantal berichten : 262

Mutant Profile
Alias: Wolfgang
Mutation: Soundwave Manipulation & Supreme Alpha & Pack Summoning
Crush: Ne cherchez plus mon cœur ; des monstres l'ont mangé.

BerichtOnderwerp: The King, The God & The Muze &Dahlia   wo nov 18, 2015 3:40 pm


Can the game get anymore corny?

De hielen van zijn schoenen botsten tegen de muur aan waar hij op zat. Nope, hij was niet op een laag muurtje gaan zitten. Met een kleine inspanning had hij zichzelf omhoog gewerkt op een muur van 2 meter hoog. Nu had hij wel een mooi zicht op het plein, met het bos achter hem. Een boom, die tegen de muur aan gegroeid was, gaf hem steun in zijn rug met zijn takken. Best een chille plek dus. Onder hem liepen Sorunn en Freohorr heen en weer, wierpen af en toe een blik naar boven. Amadéo zag hun jaloerse blikken wel, en hij schoot in de lach. De twee wolven begonnen te blaffen en sprongen toen speels tegen de muur en elkaar op. "Alors, petits fous, arrête", Lachte de jongen, waarna hij zelf naar beneden sprong en zich tussen de twee wolven liet vallen. Wild haalde hij zijn handen door hun dikke wintervachten. Speels sprongen de twee nu tegen hem op, waardoor hij bijna om viel.

Een geluid kondigde de komst van iemand anders aan. De deur van het schoolgebouw was dicht gevallen. Automatisch keek Amadéo op, kreeg meteen een harde, boze blik in zijn groene ogen toen hij zag wie er naar buiten was gekomen. Het was de bitchy shapeshifter van een tijdje geleden weer. Meteen waren zijn wolven paraat en keken het meisje achterdochtig aan, maar hij voelde zich deze keer niet echt bedreigd. Meer nog, een wraakplan kwam in hem op, hij wou haar zoveel mogelijk pijn doen zonder dat hij zelf weer het slachtoffer werd. "Ik dacht al dat ik een hond rook", Zei hij, met de nadruk op hond. Haar trots zou er waarschijnlijk voor zorgen dat ze zich beledigd zou voelen en zou toehappen, of dat was toch wat Amadéo hoopte.


_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   vr nov 20, 2015 5:02 pm


Oh darling, let's be adventures
 
Dahlia was echt geen ochtendpersoon en zeker niet als die ochtenden gevuld waren met hoofdpijn, misselijkheid en licht dat te fel was. Normaal gezien stond ze niet op voor de middag na zo'n zware nacht, maar Daphne had er blijkbaar anders over gedacht. Haar zusterlief had de gordijnen open getrokken bij het minsten dat de zon scheen, om vervolgens heel actief beginnen te dansen. Toen had ze een knorrige Dahlia op haar gekregen. Gelukkig was Daphne wel zo lief geweest om de misselijkheid en de koppijn -na aandringen- weg te halen. Nu moest ze enkel nog met zonnebrillen rondlopen, maar dat was minder erg. Hoewel ze zich miserabel voelde, was dat niet te zien aan haar uiterlijk.

Als ze nu toch wakker was kon ze even goed een frisse neus gaan halen. Haar blauwe jas pakte ze van de kapstok en met een laatste blik liet ze de deur achter haar dicht knallen. Dat er andere mutanten misschien wel wouden slapen kon haar niet zo heel veel schelen. Haar gsm had ze ook meegenomen en met het nieuwe album van One Direction in haar oren liep ze richting de kantine. Daar haalde ze eerst een beker koffie. Terwijl ze in de rij stond met andere mutanten die duidelijk hetzelfde als zij meemaakte, maar niet zo'n geweldige dokterszus hadden. Nadat ze haar gloeiendhete kop had aangenomen, zonder vriendelijke blik naar de jongen achter de toog natuurlijk, liep ze richting het plein. Als de geur van koffie niet in haar neus hing en de geluiden van Temporary fix in haar oren, was ze waarschijnlijk wel terug gedraaid. Dan had ze de geluiden van de nagels over de stenen wel gehoord en de klap die volgde toen iemand van de muur sprong. Maar toen ze net de deuren open klapte en hem opmerkte, was het al te laat om weg te lopen. Vooral na de woorden die hij haar toe riep. Met toegeknepen ogen liep ze langs de jongen heen. "Pardon? Zei je iets? Ik spreek namelijk geen Neanderthaler." Zei ze zonder haar oortjes uit te doen. De wolven die hij aan zijn zij had, begonnen haar gevaarlijk toe te grommen. Het enigste wat ze deed was zachtjes glimlachen, haar bril naar beneden doen en haar ogen amberkleurige laten oplichtte. Toen kropen ze wel zachtjes piepend achteruit. Normaal was Dahlia niet zo tegen dieren, maar zij waren van het vijandige pack, dus waren zij ook de vijand.  
TAG: Little wolves Clothes:  X WOLF De crèmekleurige rechts
THANKS SARA!

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Amadéo Delvaux,,
avatar

Aantal berichten : 262

Mutant Profile
Alias: Wolfgang
Mutation: Soundwave Manipulation & Supreme Alpha & Pack Summoning
Crush: Ne cherchez plus mon cœur ; des monstres l'ont mangé.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   za nov 21, 2015 11:42 am


Can the game get anymore corny?

Het grootste nadeel aan een eiland was dat je toch elke keer weer net de mensen tegen het lijf liep die je niet wou zien. Met Lawrence was hij nu wel even tho, hij zou de jongen niet opnieuw aanvallen als hij hem zag. Gewoon negeren, dat was het plan. Maar met dit geval had hij nog wel een rekening te vereffenen. Vanaf het moment dat hij haar zag, voelde hij al woede in zich opkomen, iets wat zijn wolven meteen op pikten. Ze vielen haar niet aan, maar hij moest maar het signaal geven, en ze zouden zich op haar storten. Niet dat hij dat zou doen, hij wist namelijk goed genoeg hoe het voelde als ze haar mutatie gebruikte, en dat wou hij zijn vrienden niet aan doen. "Pardon? Zei je iets? Ik spreek namelijk geen Neanderthaler." Reageerde ze ondertussen op zijn opmerking. Amadéo lachte even, al zat er niet echt emotie in.

Sorunn begon te grommen, omdat ze best wel dichtbij stond, en Freohorr volgde zijn voorbeeld. Ze deed haar zonnebril naar beneden en zacht piepend kropen ze achteruit. Amadéo’s kaak verstrakte, en hij liet het signaal voor een van zijn basiscommando’s klinken. Rust. De wolven gingen gelijktijdig liggen, bleven wel nog steeds strak naar Dahlia kijken, maar deden verder niks. "Vreemd, ik kan me nochtans herinneren dat je de vorige keer heel wat dingen te zeggen had in mijn taal", Sprak hij ondertussen. "Dus spreek je volgens mij net heel goed Neanderthaler", Concludeerde hij, terwijl hij haar uitdagend en best bitchy aan keek.


_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   za nov 21, 2015 7:12 pm


Oh darling, let's be adventures
 
Haar humeur was al laag en nu kelderde hij tot het vriespunt. Haar ogen waren achter haar zonnebril furieus samen geknepen en lichtte amberkleurige op. Ze moest echt haar best doen om haar zandkleurige wolf binnen te houden. Als het aan haar lag was ze al lang naar de keel van de jongen gesprongen, of de andere minderwaardige wolven. Zeker als die wolven haar zouden aanvallen, maar tot nu toe was een dreigement van haar kant en een signaal van zijn kant genoeg om ze te doen stoppen.

Amadéo haalde het slechtste in haar naar boven, letterlijk. "Oh stop toch stuk schurft. We weten allebei wie hier de vorige keer piepende op de grond lag." Sneerde ze hem kwaad toe. Om haar dreigement kracht bij te zetten, liet ze hem zachtjes het gevoel krijgen alsof hij ging transformeren, maar verder niet. Alsof je moet niezen, maar het komt niet, alleen dan een heel stuk erger. Sadistische Dahlia kwam echt naar boven en als Daphne er was, had ze haar waarschijnlijk op het matje geroepen. Niet dat Dahlia naar haar zusje ging luisteren.
TAG: Little wolves Clothes:  X WOLF De crèmekleurige rechts
THANKS SARA!

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   zo nov 22, 2015 1:46 am


You don't get a nickname
like 'Cupid' for nothing
Het duurde net iets langer om haar kamer te verlaten dan normaal. De outfit die ze aan had zorgde ervoor dat ze toch wat langer voor de spiegel bleef staan. Ze had hem niet zelf gekozen tho, daarom. Aly had wat kleren aan Lorise afgestaan en ze had gezegd dat dit heel leuk bij elkaar zou staan. Panty met een leren rokje, een wit shirtje en een stel hoge grote zwarte laarzen. Ze zagen er wel heel fancy uit, maar op Lorise? Misschien moest ze er gewoon even aan wennen. Ze pakte nog een warm vest en liep zo haar kamer uit. Het avondje met Aly had haar toch wel wat vrolijker gemaakt maar ze wist nou nog niet goed hoe ze haar voelde. Ze luisterde nog steeds het album van One Direction met alle afscheidsliedjes erop, maar tegelijkertijd wilde ze ook Aly’s advies wat meer opvolgen en hem te proberen te vergeten. Ze zat er nog een beetje in tweestrijd over.

Ze liep langs de cafeteria waar ze zoals gewoonlijk een beker koffie haalde en een broodje. Het weer buiten zag er redelijk mooi uit, dus dat was een mooie reden om op het schoolplein te gaan zitten. Lorise nam plaats op de fontein en haalde het boek tevoorschijn waar ze uit aan het lezen was. Harry Potter, dat was Cameron’s schuld. Lorise hield helemaal niet van lezen maar dit was toch wel haar quilty pleasure. En lezen ging prima zo, het schoolplein was zo wat leeg op de jongen met de wolven op een afstandje na. Als hij daar bleef zitten was het goed, want hij zag er niet heel vriendelijk uit. Tenminste niet iemand waar Lorise wel een praatje mee wilde maken. Niet heel veel later kwam er nog een meisje aangelopen en zonder dat ze het door had luisterde ze af wat de twee elkaar te vertellen hadden. Hmmm.. dat waren dus niet echt aardige dingen. Het klonk in ieder geval echt niet vriendelijk.

Lorise klapte haar boek dicht en stond op. Wow eerst heldhaftig opstaan en vervolgens niks doen? Dat was de oude Lorise.. De nieuwe Lorise ging er wat aan doen! Ze stapte op de twee af en ging tussen hun in staan. “Hee hee waarom zo boos?” vroeg ze op een vrolijke toon met een glimlach. “Het is toch niet nodig om zo onaardig te doen op een mooie dag als deze?” vroeg ze blij en keek de twee hoopvol aan.

Outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Amadéo Delvaux,,
avatar

Aantal berichten : 262

Mutant Profile
Alias: Wolfgang
Mutation: Soundwave Manipulation & Supreme Alpha & Pack Summoning
Crush: Ne cherchez plus mon cœur ; des monstres l'ont mangé.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   zo nov 22, 2015 1:42 pm


Can the game get anymore corny?

Het was zo verdomd laag hoe ze altijd zijn wolven probeerde pijn te doen in plaats van dat ze zich op hem richtte. In een eerlijk gevecht zou ze het nooit van hem halen, al wist hij dat hij haar niet moest onderschatten. De eerste keer dat hij haar had aangevallen, had hij zich ook laten verrassen door haar kracht en snelheid. Maar toch, daarna was ze geshift, waardoor ze bij hem ook die verschrikkelijke procedure in gang had gezet. Haar aandacht afleiden van zijn wolven was dus zijn prioriteit momenteel. En het werkte ook. "Oh stop toch stuk schurft. We weten allebei wie hier de vorige keer piepende op de grond lag." Zei ze kwaad, waarna ze opnieuw de reactie in gang probeerde te triggeren. Amadéo keek verward, maar daarna met vlammende woede naar haar. Oh nee, dat moest ze niet nog een keer doen hoor. "Wat ben jij zo fucking laf, weet je dat?" Beet hij haar toe.

Maar nog voor hij op haar af kon vliegen, in een poging om haar toch te raken voor hij weer zou gaan transformeren, kwam er ineens een klein meisje tussen hen in staan. “Hee hee waarom zo boos? Het is toch niet nodig om zo onaardig te doen op een mooie dag als deze?” Zei ze vrolijk. De halfling keek haar helemaal sprakeloos aan. Wie. De. Fuck. Dacht. Zij. Dat. Ze. Was. "En waar bemoei jij je nu eigenlijk weer mee", Gromde hij naar haar, waarna hij dreigend dichterbij kwam en op haar neer keek. Oh damn, als ze niet heel snel op rotte, dan zou hij helemaal wild gaan, swear to God.


_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   di nov 24, 2015 9:54 pm


Oh darling, let's be adventures
 
Ergens vond ze het nog wel zielig voor de wolven, maar absoluut niet voor hem. De arrogante klootzak die dacht om het even tegen een eeuwen oude mutant op te nemen. Boehoe dat ze zijn wolven pijn deed en niet hem, ze zat al langer in dit vak. "Oh tuurlijk, maar het is wel efficiënter dan gewoon direct jouw keel door te bijten," Ketste ze hem toe. Ze had al lang overleefd op zo'n manieren, nooit de bron kwetsen maar altijd de geliefde ervan. Soms had Dahlia echt geen moreel geweten, maar dat had ze wel toen het meisje er plots vrolijk tussen kwam te staan in een roze wolk.

Arrogant trok Dahlia een wenkbrauw op. Wie dacht zij dat ze was? Maar toen Amadéo zo vijandig ging doen, drukte ze haar hand op zijn borstkas. "Even dimmen, macho. Geen woede afreageren op onschuldige mensen!" Zei ze met luide stem. Misschien dat ze geen moreel geweten had, maar een rechtvaardigheidsgevoel had ze wel. En dat gevoel vertelde haar dat ze dit onschuldige meisje er niet onder mocht laten lijden. Op het eerste zicht leek ze toch onschuldig in ieder geval, alsof ze elk moment zingend met vogels achter vlinders kon aangaan. "Dit zijn niet jouw zaken, meisje," Vertelde ze het meisje vervolgens, vriendelijker dan ze Amadéo net had toegesproken. Toch haalde ze haar hand niet weg, want wie weet waartoe de halfling in staan ging zijn. Straks scheurde hij haar aan flarden of zo en bloed ging heel slecht uit de kleren.
TAG: Little wolves Clothes:  X WOLF De crèmekleurige rechts
THANKS SARA!

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Lorise Southers
avatar

Aantal berichten : 695

Mutant Profile
Alias: Cupid
Mutation: EyeCatch / LovingTouch / Cupid
Crush: of all these things I've done I will love you better now

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   wo nov 25, 2015 6:53 pm


You don't get a nickname
like 'Cupid' for nothing
De rand van de fontein was misschien wel haar vaste plek geworden om wakker te worden en te ontbijten. Meestal een lekkere latte macchiato en een warm broodje met gesmolten chocolade erin. Ze zat niet altijd buiten want met het herfst weer wilde het ook nog wel eens vaak regenen. Maar nu was het weer nog redelijk mooi dus ze nam haar plaats op de rand van de fontein. Soms kwamen er mensen bij zitten maar het was op dat moment wel erg rustig op het schoolplein. Zo rustig dat het gesprek tussen een jongen en een meisje goed te horen was. niet dat ze het wilde horen tho. Gesprekken over een keel door bijten? Uhmm dat ging niet zo leuk en gezellig.

Lorise dacht even heel awesome de redder te zijn van het duo door er tussen te komen. Anders gingen er echt nog iemand dood want pff de haat in hun blikken was onvoorstelbaar. Niet dat het minder werd door haar actie. Nee, sterker nog, de ogen die haat afvuurden waren nu op haar gericht. Super eng tbh, ze wilde het liefst weer weg rennen. De arrogantie van het meisje en de ogen van de jongen waren angstaajagend. "En waar bemoei jij je nu eigenlijk weer mee" gromde hij waardoor Lorise meteen wat in elkaar dook. “Uhhmm ik.. ehmm” mompelde ze een beetje tot dat het meisje weer begon. "Even dimmen, macho. Geen woede afreageren op onschuldige mensen!" snawde ze fel naar hem. "Dit zijn niet jouw zaken, meisje," zei ze tegen Lorise. Maar Lorise verzette haarzelf niet. Nee ze bleef gewoon staan. Ze begreep nu even niet waarom ze zo fucking gemeen deden tegen iemand die alleen maar wil helpen, en dat was ook heel raar want ze had zelfs een scheldwoord gezegd in haar hoofd. Waar kwam dat vandaan? Lorise deed nooit aan boos doen maar nu.. Seriously? Emotioneel in de war keek ze de twee even om de beurt aan. Tot haar ogen open sprongen alsof er zojuist een gloeilampje boven haar hoofd verscheen. “Alrighty then” zei ze met grijns. Lorise haar vingertoppen begonnen een soort roze licht te gloeien. “Ga jullie gang” zei ze met een glimlach en snel legde ze haar handen op beide één van hun schouders en liet haar Cupid mutatie in werking gaan met de aanraking. “Ga elkaar verslinden” zei ze en grinnikte kort waarna ze simpelweg terug liep naar waar ze haar koffie had staan en nam daar rustig weer plaats. Arrow shots fired.

Outfit
code by *anna.


_________________
I just can't get you out of my head

Thanks V  ♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Amadéo Delvaux,,
avatar

Aantal berichten : 262

Mutant Profile
Alias: Wolfgang
Mutation: Soundwave Manipulation & Supreme Alpha & Pack Summoning
Crush: Ne cherchez plus mon cœur ; des monstres l'ont mangé.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   wo nov 25, 2015 7:56 pm


Can the game get anymore corny?

Nog even en er kwamen vredesduiven en hartjes uit haar lichaam gevlogen. Serieus, hoe kon iemand nu zo vrolijk zijn? En zo dom om zich te gaan moeien tussen twee mensen die elkaar bijna aanvlogen. Dan ging je er toch niet tussen staan, tenzij je zelf een klap wou krijgen van één van de twee. Want blijkbaar stond Dahlia aan haar kant. "Even dimmen, macho. Geen woede afreageren op onschuldige mensen!" Snauwde ze naar hem, waarbij ze haar hand tegen zijn borst had geplaatst. Met de grootste moeite in de wereld sloeg hij haar hand niet weg, maar vanbinnen was hij bijna aan het koken van woede. De twee wisselden wat woorden uit, maar het onbekende meisje bleef gewoon staan, alsof ze niet wist wat ze moest doen. Tot hij plots zag dat ze wel een idee kreeg. Lord have mercy, nu kwam het. “Alrighty then” Grijnsde ze. “Ga jullie gang” Vervolgde ze met een onheilspellende glimlach. Haar hand, dat roze gloeide bij haar vingertoppen, kwam op zijn schouder terecht, en ook op die van Dahlia. “Ga elkaar verslinden” Zei ze, waarna ze weg liep. What the f-?

Amadéo voelde zich vreemd, echt fuckedup vreemd. Met een verwarde blik keek hij naar Dahlia, maar dat had hij beter niet gedaan. Bij het oogcontact dat hij zo maakte, voelde hij ineens zijn hart een tel overslaan. De halfing slikte, wankelde achteruit tegen de muur aan. Het was alsof al zijn diepe haat voor Dahlia gewoon weg smolt, als sneeuw voor een vulkaanuitbarsting, en om sloeg in roze wolkjes en eenhoorns. Hij werd er helemaal warm van. Het was.. Geen onaangenaam gevoel, gewoon het idee alleen al dat dit net met haar moest gebeuren, eww.. Maar er was niks aan te doen. Was dit de mutatie van het onbekende meisje? Dahlia’s hand lag nog steeds op zijn borst, en een beetje starstruck keek hij er naar, om daarna weer in haar ogen te kijken. "Je bent best sexy als je boos op me bent", Zei hij, en meteen kon hij zichzelf wel gaan meppen. Had hij dat nu echt gezegd? Great, 11/10.


_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   za nov 28, 2015 3:06 pm


Oh darling, let's be adventures
 
Het meisje had de juiste bedoelingen, dat had Dahlia wel door, maar ze had ze gewoon bij de fouten mensen op het foute moment. Op zich was er niks risicovol aan om tussen twee half vechtende mensen te gaan staan, maar helaas was dat er wel als het ging om twee mutanten die elkaar elk moment de keel konden doorbijten. Niet zo'n goed plan, tenzij je wou dat je oog matchte met de nieuwe blauwe sokken die je kreeg. Dan kon Dahlia er natuurlijk niks over zeggen. Hoewel de conclusie was dat het meisje gek en raar was, besloot Dahlia haar toch te beschermen. Misschien was het haar innerlijke Artemis of wel wou ze gewoon iets doen om Amadéo tegen te zitten, maar het werkte. De stoom kwam nog net niet uit zijn oren toen ze hem duwde met haar hand. Perfect. Haar woorden kwamen gemener over dan ze had bedoeld, dat zag ze in de ogen van de brunette. Even had ze de reactie om Amadéo los te laten en haar te knuffelen, maar toen zag ze een lampje in haar ogen aanspringen. O-oh. Daar kwam het. Voor ze iets kon doen verscheen er een roos licht rond de vingers van het meisje. Dahlia had niet veel tijd nodig om het verband te leggen tussen haar woorden en de kleur, maar ze was te laat toen ze haar arm terug trok alsof ze gestoken was. "Jij," Siste ze boos naar de vervloekte mutante die haar dit aandeed, maar dat gevoel verdween toen ze de blik van Amadéo ving. Haar hart leek een slag te missen en haar adem stokte even. Een warm gevoel trok langs haar buik, al stribbelde alles tegen in haar binnenste, ze kon het niet stoppen. Haar lippen voelde plots erg droog aan en op de plaats waar haar hand op zijn borstkas drukte tintelde het. Dit wou ze niet, zeker niet met hém. De enigste persoon ooit die haar dit had laten voelen was Orion, maar die was al lang dood.

Zijn opmerking deed haar blozen. Blozen, serieus? Begon ze daar nu ook mee? Dan konden ze even goed direct door een veld vol bloemen huppelen en elkaar aardbeien met chocolade voederen. Liefde was niet haar ding en toch kwamen er zo'n gevoelens naar boven door de mutatie van het meisje. Haar vingers trok zich samen en krulde zich zo om zijn shirt. Vervolgens stapte ze dichterbij. "Heb ik je pijn gedaan?" Vroeg ze met een gepijnigde stem. Vanbinnen kookte ze, alsof ze naar een slechte film moest kijken er niks aan kon doen. Langzaam, heel langzaam raakte de roze lichtjes dieper en dieper. Waardoor het stukje waar de nog 'ongevoelige' Dahlia zat kleiner werd. Van buiten streelde haar vinger over zijn wang terwijl ze van binnen duwde en wrong om haar ruimte te behouden, maar het roos verdreef haar.
TAG: Little wolves Clothes:  X WOLF De crèmekleurige rechts
THANKS SARA!

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Amadéo Delvaux,,
avatar

Aantal berichten : 262

Mutant Profile
Alias: Wolfgang
Mutation: Soundwave Manipulation & Supreme Alpha & Pack Summoning
Crush: Ne cherchez plus mon cœur ; des monstres l'ont mangé.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   di dec 01, 2015 7:47 pm


Can the game get anymore corny?

Amadéo was niet de enige die helemaal in de war was. De twee wolven naast hem pikten zijn verwarring op, en begonnen zich ook vreemd te gedragen. Ze trippelden heen en weer, om hem en Dahlia heen, terwijl ze zachtjes begonnen te piepen. Hij had echter geen aandacht voor hen, liet ze maar doen, het kwam zelfs niet in hem op om hen te doen verdwijnen. Het enige waar hij nu oog voor had, was Dahlia tbh. En hoewel het hem eerst had doen walgen, kon hij niet anders dan het leuk vinden. Alsof al zijn emoties gewoon geen effect meer hadden en weg werden geduwd door de grote roze wolk die het vreemde meisje in hem had geplant. En blijkbaar was het bij haar net hetzelfde.

Haar kaken kleurden lichtjes bij zijn opmerking, waarna ze haar hand om zijn shirt krulde en dichterbij kwam. "Heb ik je pijn gedaan?" Vroeg ze, en hij schudde schaapachtig zijn hoofd. De jongen hield even zijn adem in toen haar hand langs zijn kaak gleed. Een huivering gleed over zijn lichaam, en hij stapte nu ook naar haar toe, waarbij hij bijna tegen haar aan stond. Zijn handen gingen automatisch naar haar heupen, en hij trok haar tegen hem aan. Hij wist niet in hoeverre zij zich nog aan het verzetten was tegen het gevoel dat het meisje in hen had gestoken, maar hij had zich er aan over gegeven. Amadéo trok zijn blik los van haar ogen en keek naar haar lippen, en voor hij het door had, leunde hij naar haar toe om de zijne er zachtjes op te plaatsen.


_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: The King, The God & The Muze &Dahlia   wo jan 27, 2016 8:15 pm


Oh darling, let's be adventures
 
Heel haar wezen stribbelde tegen en blijkbaar was dat omgekeerd ook. De wolven begonnen nerveus te piepen en rond te trippelen, maar Amadéo leek geen oog voor hen te hebben. De roze wolk had heel haar gedachtengang overgenomen, waardoor Dahlia dingen deed die ze anders nooit zou doen. Vanbinnen walgde ze van  het feit dat ze als een mak schaap haar hand over zijn wang liet glijden. Toen hij een stap naar voren deed en tegen haar aanstond, rilde ze. Al dacht ze niet dat het de goede manier van rillen was. Pas toen hij zijn lippen zachtjes op de hare drukte kreeg ze het. Op een of andere manier leek de roze wolk plots gewoon weg. Boem, paf, verdwenen.

Met een kreet van woede duwde ze de jongen hardhandig van zich af. Haar twee handen  had ze tegen zijn borstkas gezet en met meer kracht dan nodig was had ze hem weggeduwd. Vervolgens veegde ze haar lippen af met de achterkant van haar hand, terwijl ze haar gelaat in een rare grimas had getrokken. Dahlia draaide zich om naar het meisje. Nu was de neiging om haar te verdedigen helemaal weg. "Jou krijg ik nog wel," Siste ze met oplichtende ogen. Haar wraak zou zoet zijn, zeer zoet. Daarna draaide ze zich om, wandelde ze furieus enkele meters verder en veranderde toen in een reusachtige wolf. Met een laatste gevaarlijke grom naar het tweetal zette ze zich af en verdween ze in de richting van het bos. Ze had een beek nodig en snel ook. Nog nooit had ze zich zo onrein gevoeld, zelfs al was er niet echt iets gebeurd.
TAG: Little wolves Clothes:  X WOLF De crèmekleurige rechts
THANKS SARA!

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

The King, The God & The Muze &Dahlia

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» @TheHuntress // Dahlia's Insta
» Don't Play With Me &Dahlia
» Samantha snapchat

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Ground :: Schoolyard-