INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Cowgirls united [Elin & Samantha]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Eloise Poundrick
avatar
Class 2
Aantal berichten : 232

Mutant Profile
Alias: Spark
Occupation:
Mutation: Electric Manipulation
BerichtOnderwerp: Cowgirls united [Elin & Samantha]   ma nov 09, 2015 9:15 pm

Cowgirls united
Elin & Samantha
De – in haar neus – heerlijke paardengeur kwam haar al tegemoet gevlogen vanaf het moment dat ze nog maar voor de grote deur stond die de stalgang afsloot. Met al haar kracht trok ze het uit zijn slot en schoof ze een van de twee deuren met aardig wat moeite opzij. Meteen werd ze vriendelijk begroet door enkele paarden die haar een enthousiaste hinnik toeriepen, wat ze tevens bij bijna iedereen deden. ”Dag vriendjes.” zei ze met een stralende glimlach op haar smalle gezicht. Van zo’n dingen werd haar dag in een vingerknip  honderd keer beter dan dat hij oorspronkelijk al was. Met haar typisch, huppelend pasje liep ze door de stalgang en liet haar hand hier en daar over de neuzen van de paarden glijden die met hun hoofd door hun deur naar buiten stonden te kijken. ”Hee daar.” Begroette ze een meisje dat ze hier al vaker gezien had en stopte even bij haar om een kort praatje te maken. ”Ga je weer op buitenrit?” Eloise knikte overenthousiast waardoor haar pasgeknipte, korte haren vrolijk heen en weer schudde. ”Zin om weer mee te komen?” Ze trok speels een wenkbrauw omhoog en wachtte ongeduldig op het antwoord van het meisje. ”Nahhh, veel te veel huiswerk. Volgende keer kom ik weer mee!” Op de monden van beide meisjes verscheen een enigszins sippe uitdrukking, maar Eloise begreep het wel. School was namelijk een geldig excuus. ”Daar hou ik je aan!” zei ze met een zachte por in de zij van het meisje voordat ze verder de stalgang doorliep.

Bij de stal van Emerald kwam ze tot stilstand en hupte ze ongeduldig op haar tippen op en neer, wachtende totdat de koppige merrie zich om zou draaien om haar gedag te zeggen. ”Emeraaaald.” zei ze gespeeld streng waarbij ze haar ogen liet rollen. Met haar hand greep ze naar de pin die de staldeur afsloot en ze trok hem eruit om daarna de staldeur open te schuiven. De merrie zwiepte nukkig met haar staart en maakte Eloise onmiddellijk aan het giechelen. Merries… Iemand anders had misschien de staldeur weer dicht geschoven en op zoek gegaan naar een ander paard om op te rijden, maar onder die categorie behoorde Eloise niet. ”Laten we Genosha nog eens onveilig maken.” sprak ze het grote paard zachtjes toe en stapte de stal in, om haar hand over de gespierde hals van Emerald te laten glijden, richting haar hoofd. Het paard drukte haar neus in Elo’s hand en kroelde er zachtjes in met opgespannen lip. Dat was het enige wat ze te bieden had qua knuffelen, maar Eloise vond het niet erg. Op een vreemde manier had ze een enorm goede band met het beest, en aangezien ze een van de weinigen was – zoniet de enige – die haar wat beweging gaf, was ze haar als haar een beetje als haar eigen paard gaan beschouwen, ookal was ze dat allesbehalve.

Eloise begeleidde de donkerbruin, bijna zwarte merrie uit haar stal en hing haar met een paardenknoop vast aan een van de ringen in de stalgang. Emerald snoof luid om haar aanwezigheid duidelijk te maken waarbij haar neusvleugels een grappig trillend geluid maakte. Met haar hoef maakte ze een ongeduldig schrapend geluid over de grond en Eloise  gaf haar een bemoedigend klopje op haar schouder om haar  te doen ophouden, wat nog lukte ook. Ze toverde haar poetsgerief tevoorschijn en nam er een zachte borstel uit om die vlot over de al reeds blinkende vacht van de merrie te laten glijden. Zoals gewoonlijk was er weer geen spatje modder op haar te vinden, ondanks dat ze vaak in groep de weide op mochten. Nee, daarvoor was Emerald veel te ijdel, modderige plassen waren niets voor haar, of toch niet als het haar eigen keuze was. Met een hels gepiep ging opnieuw de enorme schuifdeur open en zowel Eloise als Emerald keken onmiddellijk de kant van het lawaai op. Eloise knipperde verwoed met haar blauwe ogen om de zon die binnenscheen uit haar ogen te houden, maar uiteindelijk moest ze haar hand ervoor gebruiken. Een meisje kwam binnengewandeld en onmiddellijk vormde er zich een schitterende glimlach op haar magere gezicht. ”Hey daar!” riep ze het meisje met een vrolijke ondertoon in haar stem toe. Emerald daarintegen was minder vriendelijk, ze legde haar oren plat in haar hals toen het meisje naderde. ”Em.” bromde Eloise zacht tegen het paard met een frons op haar gezicht en duwde met haar elleboog zachtjes in de gespierde schouder van het enorme paard. Een paard waarlangs ze zelf als een kaboutertje leek.


_________________
With great power comes great electricity bill.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Samantha Holt
avatar
Deceased
Aantal berichten : 515

Mutant Profile
Alias: Bolt
Occupation:
Mutation: Pyrokinesis, Electorkinesis & Electrical Transportation
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   ma nov 09, 2015 10:06 pm

There's a little bit of devil in her angel eyes

Zo blij als een kind was ze toen ze het nieuws te horen kreeg. Er kwam een nieuw paard, voor haar. In Zweden trainde ze genoeg jonge dieren en blijkbaar ging ze daar niet mee stoppen nu ze hier was. De hengst die ze moest rijden kwam uit een rijke Noorse familie, die over haar kunsten hadden gehoord en het blijkbaar niet raar vond dat ze op een 'privéschool' zat ergens midden in de oceaan. Het paard dat ze toegestuurd kreeg was een Holsteiner, een geweldig ras om dressuur mee te doen en dat was dan ook het plan van de familie. Alleen was er één probleem. Hun oudste zoon was al lang het huis uit, hun tweede oudste zoon ging net studeren en hun jongste dochter was te jongen om nu al met zo'n machine te werken. Dus hadden ze hem naar haar toe gestuurd voor extra training en onderhoud. Op zich was het al een perfect dressuur paard, mooie gangen, kende de basis. Ideaal om mee te beginnen dus, alleen was het een hengst en dat maakte alles heel wat minder. Hengsten waren allereerst behoorlijk sterk en slim en met merrie's in de buurt had je echt grote problemen. Toch kon de blondine niet wachten om te beginnen met het mooie dier. Zijn naam wist ze nog niet, maar het was waarschijnlijk een dubbele, chice naam.

Het was nog vroeg, maar dat was misschien dan ook maar het beste. Zo was er minder kans dat er al te veel merrie's op de weide stonden om hem gek te maken. Gelukkig was het nu herfst, dus was zijn libido misschien wat minder. Maar met hengsten wist je nooit. De hakken van haar bruine laarzen tikte vrolijk op het grind, terwijl ze haar blonde lokken kort los schudde. De rest van haar spullen lagen in het kastje met haar naam op en dat was misschien ook maar beter, anders zou ze gegarandeerd alles kwijt raken. Zo was Sam wel. Vooral in de varkensstal die ze haar kamer noemde. In tegenstelling tot dat hield ze de stallen veel en veel properder.

Het verbaasde haar dat op dit uur de deur van de stallen toch al open stond. Misschien was ze toch niet zo vroeg als ze eerst gedacht had. Hopelijk stond er dan geen merrie klaar om te gaan rijden, dat zou voor problemen zorgen. Net binnen werd ze begroet door een vriendelijke stem, met enkele gehinnikjes van de rest en kwade oren naar achter van de merrie die tegenover Inferno stond. Sam was altijd lief tegen het dier, maar blijkbaar had ze het niet zo op haar. Dat kon namelijk ook. Waarschijnlijk kwam het doordat ze als ze wortelen bij had, ze die allemaal aan Inferno gaf en niks aan haar. "Hallo," Glimlachte ze vrolijk terug, "En ook jij hallo, my lady," Grinnikte ze naar het paard, dat enkel verwend snoof. Als zij hier op de poetsplaats stond, konden er nog wel problemen vormen met het nieuwe paard. Maar ook dat zou Sam wel regelen. Eerst wou ze Inferno bezoeken, die zijn hoofdje schattig had uitgestoken om haar een lief hinnikje te geven. "Hee stoere vent van me," Fluisterde ze, terwijl ze met haar hand over het hoofd van de ruin ging. "Straks kom ik voor jou, eerst het nieuwe paardje," Liefdevol kuste ze hem op het voorhoofd, voor ze zich terug omdraaide en weer richting de poetsplaats liep. Vanuit Inferno's stal had je een mooi zicht erop en op de zadelkamers die ernaast lagen. Dat was handig als Sam weer op het laatste nog enkele spullen moest gaan halen en Inferno los in de gangen stond

"Ik ben trouwens Samantha, maar zeg maar Sam," Glimlachte ze vriendelijk naar het meisje in het voorbij gaan, voor ze de zadelkamer in verdween om enkele snoepjes te pakken. Terug buiten besloot ze er toch maar een aan te bieden aan de nukkige merrie, door vlak voor haar neus te gaan staan. Maar ze weigerde, zoals gewoonlijk. "Ach, zij en ik hebben het niet zo op elkaar," Lachte ze het meisje vriendelijk toe, "Maar goed dat jij er duidelijk wel een goede band mee hebt!" Complimenteerde ze haar, waarbij ze het snoepje in een vloeiende beweging wegstak en haar tong erg volwassen uit stak naar het paard. "Don't mind me, ik moet nog even naar een nieuw paardje kijken," Sloot ze het gesprek vriendelijk af.

Vloeiend draaide ze zich om om weer richting de boxen te wandelen. Dit keer ging ze wat meer naar achteren, daar stonden altijd de nieuwe paarden en ze had nog gelijk ook. In een van de achterste boxen stak een prachtig bruin hoofdje naar buiten. "Hee daar," Kirde ze rustig, om haar aanwezigheid bekent te maken aan het dier, dat enkel nieuwsgierig snoof. "Geen zorgen, alles komt goed," Beloofde ze het, toen ze bijna voor zijn stal stond. "Nike's Victory," Las ze op zijn gouden naamplaatje en het dier schudde zijn zwarte manen uit als bevestiging. "Wel, ik noem je gewoon Vic," Grijnsde ze hem toe, waarna ze hem de snoepjes toestak. Voorzichtig snuffelde hij in haar hand, waarna hij ze even voorzichtig vastpakte en op snoepte. Een warme gevoel verspreide zich door haar lichaam, dit ging helemaal goed komen. Rustig pakte ze het leren halster en bijhorend touw om hem naar de poetsplaats te begeleiden.

Het geklik-klak van de paardenhoeven op beton was haar favoriete geluid. Welke paardenliefhebber kon daar nu niet mee instemmen? Bij de poetsplaats maakte Vic zich groot voor de merrie die tegenover hem ging staan, maar het had niet veel inpakt. Eerst probeerde de hengst nog dichterbij te komen, maar na enkele zachte rukjes aan het touw snapte hij het. Voor een hengst was hij behoorlijk meegaand, maar misschien kwam dat door zijn voorzichtige karakter. "Vind je het erg als ik hem hier poets?" Vroeg ze voor de zekerheid aan het zwartharige meisje. Ooit had ze haar paard zo eens geplaatst tegenover dat van een ander meisje, dat begon te zeuren dat het gedrag van Inferno de capaciteit naar beneden haalde van haar merrie. Tot ze hem had herkent, een paard dat grote jumpings had gelopen vergat je niet zomaar.

words: ### • notes: here.  • Horse: X

_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Elin Bouchard
avatar
Class 2
Aantal berichten : 176

Mutant Profile
Alias: Invisible
Occupation:
Mutation: Invisibility • Psionic Force Fields • Flight
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   di nov 10, 2015 5:25 pm

Don't let perfect
be the enemy of good!

Elin was deze ochtend al vroeg wakker, ze staarde een tijdje voor haar uit naar het plafond. Ze hoorde de rustige ademhaling aan de andere kant van de kamer wat afkomstig was van haar kamer genoot. Het had haar iets verbaast dat ze bij een jongen in werd geplaatst maar om eerlijk te zijn vond ze dat niet zo erg, jongens waren niet moeilijk zoals meiden dat wel konden doen. Elin trommelde zachtjes met haar vingers op haar buik terwijl een nummer zich in haar hoofd op kwam. Zacht neuriede ze het nummer terwijl ze weer omdraaide, ze had de halve nacht al wakker gelegen door de pijn die ze voelde waar door ze weinig slaap had gehad. En hoe langer ze in bed zou blijven  liggen hoe langer het zou duren voor het echt tijd was om op te staan. Misschien was het beter om gewoon meteen op te staan dan had ze ook wat aan haar dag. Elin stapte hierom ook meteen uit bed en rilde even toen haar nu nog warme voeten contact maakte met de koude onder grond.

Door dat ze vannacht nog is gaan douchen in de hoop om van de pijn in haar lichaam af te komen hoefde ze dit niet meer te doen waar door ze meteen in een spijkerbroek stapte met daar op een simpele shirt en dikke trui. Niet veel later pakte ze haar paardrijd laarzen uit de kast, ze liet haar blik er even over heen gaan. Om daarna zachtjes plaats te nemen op haar bed en die aan te trekken, het waren overduidelijk mannen laarzen maar ze paste er nog precies in. Elin had altijd al een kleine schoenmaat gehad toen ze nog een jongen was maar nu kwam die kleine maar al te goed uit, ze moest er niet aan denken om met maatje 45 rond te lopen als vrouw zijnde.

Nadat ze de schoenen eenmaal aan had deed ze haar lange plukken nog in een staart om daarna uit de kamer verdwijnen. De reden dat ze haar een spijkerbroek aan deed was omdat ze niet meer in haar rijbroek paste. Mannen kleding viel toch anders bij een vrouw, hij zakte zo van haar achterwerk af en dat was nou niet iets wat hoorde. Het verbaasde Elin nog steeds hoe haar lichaam zo heeft kunnen veranderen. Zacht sloot ze de deur en liep op haar gemak naar beneden en daarna naar buiten. Ze hoopte zo dat ze alleen zou gaan zijn, ze hield niet zo van paarden meisjes die dachten dat ze alles beter wisten. Oké zij reed ook wel paard maar daar bleef het bij, af en toe deed ze het even omdat ze haar gedachten kon verzetten. Maar ze had nooit een eigen paard gehad en had haar zelf leren rijden door de jaren geen dat ze op het eiland zat.

Toen Elin de stal naderde merkte ze meteen op dat de deur los stond waar door ze wist dat er al iemand binnen moest zijn, even beet ze op haar lip met de gedachten zich om te keren en terug naar bed te gaan. Uiteindelijk liet ze haar lip los en haalde even diep adem om daarna naar binnen te lopen. Haar blik moest even wennen aan het licht verscheel waarna ze twee meiden aan trof, de neiging om weer weg te lopen was aanwezig om uiteindelijk toch haar rug te rechten en door te lopen. “Hey,” sprak ze in het voorbij gaan waarna ze stopte bij een van de stallen waar al een wat oudere merrie stond die nog wel bereden werd. “Hey meisje.” sprak ze zacht terwijl ze haar vingers over de neus van het dier liet gaan en het die onderzoekend aan keek.


_________________
Elin • Trayton
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eloise Poundrick
avatar
Class 2
Aantal berichten : 232

Mutant Profile
Alias: Spark
Occupation:
Mutation: Electric Manipulation
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   di nov 10, 2015 7:28 pm

Cowgirls united
Elin & Samantha
Het was prachtig weer in vergelijking met wat het normaal moest zijn voor de tijd van het jaar. Maar toen het blondharige meisje binnenkwam leek de zon nóg feller te gaan schijnen in de stalgang. De glimlach die ze op haar gezicht droeg en de zelfzekere pas die ze had als ze wandelde verried gewoon hoezeer ze er van genoot om hier in de stallen te zijn. Ze straalde gewoon, misschien net nog dat tikkeltje harder als dat Eloise dat deed als ze hier vertoefde. Ze kreeg een vriendelijke ‘Hallo’ van het meisje, net zoals dat Emerald dat kreeg, al was de merrie blijkbaar niet zo blij in het zien van andere mensen. Het deed Eloise kort grinniken, en ze haalde de zachte borstel nogmaals met een lange haal vanaf haar rug tot aan haar achterhand. Het meisje begroette een ander paard dat in een stal in de buurt stond, dus Eloise kon perfect verstaan toen ze het over een nieuw paard had. Nieuwsgierig keek Eloise haar nog even achterna en voelde de vragen op haar tong brandden.

Het blonde meisje keek over haar schouder en glimlachte terwijl ze zichzelf voorstelde als Samantha en daarna haastig verdween in de zadelkamer, de haast die ze had, alsof ze niet kon wachten om naar haar nieuwe paard te gaan kijken. En Eloise kon het haar niet kwalijk nemen, in haar schoenen had ze net hetzelfde gereageerd. ”Noem mij maar Eloise.” riep ze haar zacht lachend achterna en legde de borstel opnieuw in haar poetsbox. Toen ze terug rechtop kwam stond opeens het meisje voor haar en Emerald en stak ze haar hand uit om de grote merrie een snoepje aan te bieden. Een scheve grijns verscheen op Eloise haar gezicht en ze sloeg haar armen verwachtingsvol over elkaar, benieuwd hoe Emerald zou reageren. ”Ze is een speciaal geval.” beaamde ze de woorden van Sam en haalde haar armen weer van elkaar om Emerald vervolgens een zacht klopje op haar hals te geven. Ze had niet anders voorspelt dan dat de merrie het snoepje zou afwijzen. "Maar goed dat jij er duidelijk wel een goede band mee hebt!" Verlegen lachend haalde ze een hand door haar korte haren en kneep haar ogen lachend samen tot amusante spleetjes. ”Ik had thuis een paard van hetzelfde kaliber, alsof ik de moeilijke gevallen aantrek.” vertelde ze nog geamuseerd terwijl ze het meisje met haar felblauwe kijkers aankeek. "Don't mind me, ik moet nog even naar een nieuw paardje kijken," Eloise knikte begrijpelijk op dezelfde vriendelijke manier en keek haar nog even achterna, in de hoop iets van het paard te zien te krijgen. Ze had enorm enthousiast willen doen over het feit dat het meisje een nieuw paard kreeg, want hé, dat was allesbehalve iets alledaags, zeker niet op Genosha. Maar ze besloot zichzelf nog even langer in te houden voordat ze de zee aan vragen over het meisje liet storen. Kort gingen haar gedachten uit naar Amadeus en de vraag hoe Sam een paard naar hier had laten overkomen, het was Eloise nooit gelukt om dat klaar te spelen.

Eloise verdween zelf kort in de zadelkamer om het rijgerief van Emerald uit haar eigen kluisje te halen. Even later hing heel het tuig op de daarvoor voorziene blok in de zadelkamer. Een bruin zadel met bijpassend bruin hoofdstel en getten, samen met een donkerrode onderdek dat mooi bij de herfstkleuren paste. De donkerbruine merrie snoof opnieuw luid toen er in de stalgang hoefstappen weerklonken, waaruit Eloise opmaakte dat Sam haar nieuwe paard uit de stal had gehaald. Nieuwsgierig keek ze over haar schouder voordat haar mond letterlijk open viel. Het paard dat ze doorheen de stalgang begeleidde was enorm, zowel qua grootte als qua spiermasse. Eloise dacht dat Emerald al groot was, maar de hengst die tevoorschijn was gekomen bewees iets heel anders. Zijn bruine vacht schitterde bij iedere pas die hij zette en Eloise liet haar blik ongegeneerd over het hele paard glijden. Van zijn zwarte benen tot het witte voorvoetje en kol op zijn hoofd. ”Wauw Sam, wat een paard.” zei ze bewonderenswaardig, maar moest haar blik afwendden en zich concentreren op Emerald toen die haar oren weer plat in haar hals legde en haar hoofd lager bij de grond hield, alsof ze elk moment klaar stond om aan te vallen. ”Em.” ze Eloise waarschuwend en ging aan haar hoofd staan en hield haar achter haar halster vast zodat ze geen enkele kant op kon toen Sam met haar paard voorbij kwam. De hengst deed kort een poging om tot bij de merrie te komen, maar begreep de boodschap die Samantha hem gaf onmiddellijk, waarna hij zich keurig gedroeg. "Vind je het erg als ik hem hier poets?" Eloise liet het halster van Emerald los en haalde grijnzend haar schouders op. ”Totaal niet. Emerald vind het misschien niet zo aangenaam, maar daar moet je geen rekening mee houden. Ik ben trouwens zodadelijk weg, na het opzadelen ga ik haar wat losstappen in de piste buiten en daarna ga ik het bos in. Je mag van mij gerust mee komen als je nog geen plannen had. Al is misschien een bosrit niet echt ideaal als je voor de eerste keer op zijn rug gaat kruipen?” Van zodra het meisje met haar paard in de poetsbox langs Eloise stond gingen Emerald haar oren weer naar voren staan. Paarden die haar voorbij liepen als ze zelf niet weg kon vond de merrie afgrijselijk, maar eens ze net zoals haar vast stonden en zich niet bewogen was het oké. Ze zwiepte uitdagend met haar staart en kromde haar hals lichtjes terwijl ze vanuit haar ooghoek de hengst aandachtig in de gaten hield. Hem recht aankijken daar was ze nog te koppig voor, al kreeg Eloise het idee dat dat niet lang meer zou duren. ”Hij gedraagt zich aardig.” zei Eloise bewonderenswaardig en keek Samantha met een brede glimlach aan.

En opnieuw ging de grote staldeur open, waarbij Eloise onmiddellijk haar blik erheen liet gaan. Een meisje in spijkerbroek en met geweldig coole haren stapte binnen. Eerst leek haar houding wat onzeker, maar ze leek zich te herpakken en met een gerechtte rug stapte ze de stalgang binnen. ”Hallo!” riep Eloise haar vrolijk toe en keek haar nog even na toen ze gewoon voorbij liep naar de stal van een van de oudere paarden die hier stonden. Niet-begrijpelijk keek ze om naar Sam en haalde vragend haar schouders op. Het meisje dat net binnen was gekomen had in haar ogen niets om onzeker over te zijn, dus ze begreep het niet goed waarom ze zo stil was. Maar in een oogopslag kon je natuurlijk niet het hele verhaal van iemand te weten komen. ”Echt een lief ding.” wierp Eloise het witharige meisje glimlachend toe toen ze zag dat ze het paard aaide. ”Ik weet haar naam niet, maar zij is wel altijd de eerste die je een goeiedag toe hinnikt als je binnen komt.” Behendig griste ze haar zadeldek van de bok af en liep opnieuw naar de rug van Emerald om het er vervolgens op te leggen. Ze moest nog net niet op haar tenen gaan staan om erbij te kunnen.


_________________
With great power comes great electricity bill.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Samantha Holt
avatar
Deceased
Aantal berichten : 515

Mutant Profile
Alias: Bolt
Occupation:
Mutation: Pyrokinesis, Electorkinesis & Electrical Transportation
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   wo nov 11, 2015 11:08 am

There's a little bit of devil in her angel eyes

Op zich maakte het voor haar totaal niet uit dat er nog een ander meisje in de stallen bleek te zijn. Ze wist niet hoe de hengst ging reageren op andere merrie's, maar het zou uiteindelijk wel loslopen. Eloise leek duidelijk zelf ook echt goed om te kunnen met paarden, dus als er ooit eens echt iets fout moest lopen wisten ze wel hoe ze het gingen oplossen. Het paard dat altijd tegenover Inferno stond -en blijkbaar Emerald heette- had het duidelijk niet op de snoepjes van haar. "Een ware kenner dus," Giechelde ze, terwijl ze het snoepje wegstak. Daarna liep de blondine huppelend naar haar nieuwe paard, dat blijkbaar Nike's Victory noemde en wel haar snoepjes aannam. Naar wat ze te horen had gekregen was het een erg voorzichtig paard en kon het niet met iedereen overweg. Qua hengstigheid viel hij erg goed mee en zou hij normaal geen problemen moet veroorzaken, al was dat natuurlijk allemaal nog te ondervinden. Het voorzichtige klopte in ieder geval al, want hij snoof toch enkele keren voor hij het snoepje aannam en haar toestond om hem te aaien. Het leren halster stond hem prachtig en droeg hij duidelijk ook met trots. Misschien was dat zijn aard, misschien kwam het door de merrie's in de buurt. Toen Elo riep, keek Sam toch ook maar eens naar het beest langs haar. Zijn benen waren lang en gespierd, perfect voor dressuur. Net als de rest van zijn immense lijf. "Ja hé!" Verzuchtte ze terug, dit was nog eens een paard. Langs Vic leek Inferno waarschijnlijk een veulen, al had het andere jonge paard ook erg veel spiermassa. Alleen had haar eerste paardje niet de grote die hij ook had, hoewel ze toch van ongeveer dezelfde leeftijd waren. Eenmaal tegenover het zwarte paard van Elo, begonnen zijn hengstekuren toch wel naar boven te komen. Maar enkele rukjes aan het touw volstonden om hem terug in het gareel te krijgen en dat vond Sam een erg goed tekenen. Normaal waren hengsten niet meer te houden als ze een merrie zagen.

Eenmaal op de poetsplaats gaf ze het bruine paard enkele lieve klopjes tegen zijn hals voor ze haar poetsspullen bovenhaalde. Terwijl ze rustig met de kam het beetje stof van zijn rug haalde -waarvoor ze op de tippen van haar tenen moest gaan staan- luisterde ze naar Elo. "Ik twijfel nog, misschien eerst even rijden in de piste en dan mee de bossen in? Ik wil eerst even voelen hoe hij onder het zadel is." Lachte ze vrolijk bij de vooruitzichten van het rijden. Nieuwe paarden rijden was altijd zo spannend. Niemand wist hoe ze gingen reageren en dan moest jij er maar eens even opstappen. Nadat ze klaar was met poetsen, pakte ze het zadel en spullen dat mee gebracht waren met het paard. De familie wou duidelijk alleen het beste van het beste voor de topper, al kon Sam dat helemaal begrijpen. Zo'n dier gaf je alleen maar het beste van het beste, die was te goed voor middelmatige dingen. Met de spullen over haar arm en het kopstuk over haar schouder liep ze terug naar de poetsbox. "Is Emerald eigenlijk van jou?" Vroeg ze nieuwsgierig, waarbij ze met een grote zwier het zadeldoek erop legde en vervolgens het zadel erop legde. "Ja veel beter dan verwacht," Moest ze trots instemmen met Elo over het gedrag van Vic, waardoor hij opnieuw een klopje en een snoepje kreeg, die hij dit keer gretiger aanpakte. Zijn bruine oortjes stonden nog altijd lief naar voren en zijn donkere blik liet Emerald niet los, die duidelijk niks moest weten van de hengst. "Sorry jongen, ik denk niet dat zij een goede keus is," Fluisterde ze hem in het oor, waarbij het dier zijn hoofd zielig draaide. "Kop op, er zijn nog genoeg merrie's op stal!" Probeerde ze hem terug op te fleuren, al had het dier zijn aandacht al op iets anders gevestigd. Het meisje dat de stallen binnenkwam leek even alsof ze wou omdraaien en hard wou wegrennen, maar toen toch dichterbij kwam en hen begroette. "Hallo," Zei de blondine vriendelijk, terwijl ze zich bukte om de bandages vast te maken. Zonder veel woorden vuil te maken liep het onbekende meisje richting een ander paard. "Ze is zo'n sweetheart! Alleen wel wat ondeugend," Lachte ze zachtjes, terwijl ze terug dacht aan het moment dat het paard de zadeldoek uit haar handen had getrokken toen ze voorbij liep omdat het een snoepje wou. "Ik ben Samantha trouwens, zeg maar Sam," Knipoogde ze zachtjes om het meisje dat meer leek op een angstig hert gerust te stellen.

Nadat het kopstuk ook aan was, klopt ze hem op de hals en leunde ze tegen hem aan. "Voilà! Deze knapperd is ook helemaal klaar om te gaan rijden," Haar ogen glinsterde kinderachtig bij het vooruitzicht om te gaan rijden, om te dansen met Vic. Blijkbaar was dat gevoel ook helemaal wederzijds, want hij gooide zijn nek omhoog en liet een luide, opgewonden hinnik horen waardoor Sam bijna haar evenwicht verloor. "Zin om mee te rijden? Dan wacht ik nog wel even," Vroeg ze aan het andere meisje, wiens haar ze trouwens echt zalig vond. "Wat zijn jouw plannen, Elo?" Vroeg ze voor de zekerheid nog eens na, "Ik ga denk ik eerst even rijden in de bak en hem dan laten ontspannen in het bos," Ze haalde grinnikend haar schouders op, "Als iemand mee wilt?" Ze keek hen lichtjes uitdagend aan, maar nog altijd met een lieve glimlach. Langs haar was Vic -die alleen nog maar vastgehouden werd door zijn teugels die Sam in haar handen had- onrustig te dansen op zijn plek. Hij had een lange reis gehad en had al enkele dagen niet meer buiten gekund, hij moest en zou zijn energie kwijt geraken. "Ja ja, ongeduldige, we gaan zo naar buiten," Beloofde ze hem, met een lichtjes strenge blik in haar ogen. Toch was ze ook verwonderd, zelfs als hij zo ongeduldig stond te trippelen leken zijn passen nog vloeiend. Om hem te mogen rijden was echt een droom die uitkwam.

words: ### • notes: here.  • Horse: X
Tack: X

_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eloise Poundrick
avatar
Class 2
Aantal berichten : 232

Mutant Profile
Alias: Spark
Occupation:
Mutation: Electric Manipulation
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   do jun 02, 2016 5:05 pm

 
 

Cowgirls united

 

565 words for Samantha Holt

     
     
Het meisje twijfelde over wat ze zou doen, iets wat Eloise maar al te goed begreep. Hoe langer ze naar de hengst keek, hoe meer ze begon te denken dat het dier op zich ook een mutant was. Zijn grootte, zijn spiermassa… En ze had altijd al gevonden dat Emerald kolossaal was, zéker voor een merrie. ’Ik ga zodadelijk ook wat losrijden in de bak, en daarna was ik van plan om het bos nog eens onveilig te maken.’ Ze gebaarde met haar duim doorheen de enorme deur van de stalgang, richting de enorme bossen van Genosha. Terwijl Samantha bezig was met het halen van haar spullen legde Eloise het onderdekje van Emerals opnieuw op zijn plaats en zwierde de wollen schokdemper er vervolgens ook op. Toen het blondharige meisje terug kwam, had ze onmiddellijk een vraag voor haar klaar, eentje die Eloise onmiddellijk beantwoorde. ’Nee, helaas niet. Ze is van de school zelf.’ Eloise nam het zadel van de bok en probeerde het op de juiste plaats op de rug te krijgen zonder dat de dekjes al te veel verschoven. ’Thuis had ik wel een eigen paard, maar heb het niet klaargespeeld gekregen om die mee naar hier te krijgen.’ Emerald hield haar hoofd strak vooruit gericht, maar loerde de hengst venijnig van uit haar ooghoeken aan. Ja, spelletjes spelen, daar was deze grote merrie goed in. ’Hoe heb jij dat eigenlijk voor elkaar gekregen?’ vroeg Eloise vervolgens en bevestigde ondertussen alle dekjes aan het zadel, zodat die tijdens het rijden niet zouden gaan vliegen. Eenmaal de merrie aangesingeld was deed ze haar halster uit en wisselde het in voor haar kopstuk. Ongeveer op hetzelfde moment waren beide meisjes klaar.

De hengst lied een oorverdovende hinnik horen waardoor Eloise oprecht verschrok en zich vastklampte aan de teugels van Emerald die ze zonet in haar handen had genomen. ’Halleluja, zitten er versterkers in dat beest verstopt?’ lachte ze en legde terwijl haar hand op haar hart. Emerald daarentegen had geen vin verroerd. ’Ik ga nuuuuu, naar dié bak daar.’ ze kneep een oog dicht en tuurde geconcentreerd in de verte, doorheen de deur van de stalgang, het erf over, naar de piste die daar buiten lag. ’Daarna kunnen we gerust samen het bos in gaan. Ik beloof dat we niet te snel zullen gaan.’ Eloise beet een beetje plagerig op het puntje van haar tong en begeleidde de merrie de poetsbox uit, haar cap griste ze ook nog mee. De zware hoeven van de merrie maakten dat typische geluid waar Eloise zo verliefd op was. Eenmaal in de open lucht stak de merrie haar hoofd de lucht in en begon voor een moment minstens even opgewonden als de hengst van Sam te dansen op het beton. Met een stevige tred wandelde Eloise door naar de piste, die ze opende en vervolgens ook open liet voor Sam die achter haar aan kwam. Ze nam plaats op wat ongeveer het midden van de piste was en singelde daar nog eenmaal aan alvorens ze de stijgbeugels naar omlaag deed, en zichzelf met een sprongetje omhoog werkte op het enorme paard. ’Zo.’ zuchtte ze en blies haar kaken bol, enkel eróp geraken was al een inspanning van jewelste. Breed grijnzend keek ze naar Sam, die waarschijnlijk minstens even veel moeite moest doen om op haar paard te geraken, ondanks dat ze zelf bijna een kop groter was als Eloise.

|OOC: Dit topic loopt vanaf nu verder zonder Elin omwille van afwezigheid van onbepaalde duur

_________________
With great power comes great electricity bill.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Samantha Holt
avatar
Deceased
Aantal berichten : 515

Mutant Profile
Alias: Bolt
Occupation:
Mutation: Pyrokinesis, Electorkinesis & Electrical Transportation
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   ma aug 01, 2016 11:46 am

There's a little bit of devil in her angel eyes

Samantha was benieuwd naar Vic, maar langs de andere kant stond ze ook langs hem met een klein hartje. Ze voelde zich immens klein, zeker toen ze het zadelde erop zwierde, wat bijna niet lukte. Hierdoor moest ze er wat kracht achter zetten en kwam het iets harder dan bedoeld op zijn rug, een snuif van Vic was het gevolg. ’Nee, helaas niet. Ze is van de school zelf.’ Sam knikte kort, de meeste paarden die hier stonden waren van school zelf. ’Thuis had ik wel een eigen paard, maar heb het niet klaargespeeld gekregen om die mee naar hier te krijgen.’ Ergens vond ze het wel rot voor Eloise dat ze haar paardje zolang moest missen. Samantha zou het niet kunnen. "Dat is stom! Heb je al eens met meneer Nicholls gesproken? Zo heb ik het klaar gespeeld. Ik ben het gewoon gaan vragen," Beantwoordde ze mee haar vraag, ondertussen waren haar vaardige handen de singel aan het aantrekken en de bandages om aan het doen. "Vic is eigenlijk ook niet van mij, maar een familie uit Zweden. Daar trainde ik ook altijd jonge paarden om een centje bij te verdienen en nu hier ga ik er gewoon mee door. De mensen denken dat ik op een speciale privéschool zit, wat niet helemaal gelogen is," Ze giechelde samenzwerend. Ergens was ze wel benieuwd of de mensen hun paard nog altijd naar haar toestuurde als ze wisten dat ze een mutant was die per ongeluk haar eigen geliefde zus had vermoord.

Een haast onnatuurlijk geluid verliet Vic's stembanden. Als die al zo'n geluid produceerde, wat zou hij dan wel niet doen onder het zadel. ’Halleluja, zitten er versterkers in dat beest verstopt?’ Met grote ogen en een zweem van een grijns keek ze Elo aan. "Oh god als dat nog lang doorgaat ben ik straks doof," Half lachend begon ze te zoeken naar een versterk, verbogen in zijn manen. "Ik zal zijn geluid wat zachter zetten," Giechelde ze. Zachtjes om Vic geen pijn te doen draaide ze aan in denkbeeldige knop op zijn neus. Als antwoord probeerde de hengst haar vingers te pakken met zijn lip. "Eens zien of je onder het zadel nog zoveel kuren hebt," Quasi-streng stond ze met haar handen op haar heupen voor de hengst en toen Elo iets zei, draaide ze haar hoofd om. "Super, dames eerst," Ze zwierde met haar hand in de richting van de bak, in de verte. Vic begon ongeduldig op zijn plaats te huppelen en kromde zijn nek in afwachting. Hij stond op het punt om te gaan kappen met zijn voorste hoef toen de afstand tussen hen en Emerald groot genoeg was om te kunnen vertrekken. "Gedraag je Vic, alsjeblieft," Fluisterde ze hem zachtjes in zijn oor op hun weg naar de buitenlucht. Haar tok zette ze in een vloeiende beweging op en nadat ze de bak binnen was liet ze de hengst draaien om het hek te sluiten. De beugels had ze al naar beneden gehad, maar ze wist dat ze nooit op Vic's rug kon stappen zonder opstapje. Niet zonder het zadel helemaal scheef te trekken en met jonge paarden kon je het beste voorzichtig zijn. Dus nam ze hem mee naar het hek, zette daar achteruit haar rechtervoet op, stak haar linkervoet in de stijgbeugel en zwierde haar andere voet er vervolgens over. "We zitten, amai," Riep ze Elo toe, terwijl ze haar richting uit kwam, maar wel een gepaste afstand hield. "Dat is toch altijd een hele klim, hoor." Grijnsde ze het meisje toe. De spieren van de roodbruine hengst rolde onder haar zitvlak. "Tijd om deze machine uit te testen," Haar stem zat vol enthousiasme. Voorzichtig duwde ze haar hakken in zijn zij. Een vlotte draf was het gevolg. So far so good. Zijn figuren reed hij mooi en hij wisselde netjes. Vandaag zou ze gewoon de basics uittesten, passages zou hij toch nog niet kunnen daarvoor was hij bij haar. Op de volte bij A besloot ze om hem in een zachte galop te zetten. Ook deze overgang deed hij netjes, maar hij werd ijzersterk in de galop en Sam had moeite met hem netjes naar onderen te houden. Haar gezicht was vertrokken van de concentratie en pas toen ze het gevoel had dat ze genoeg controle had, volgde ze de hoefslag terug. Iets wat ze beter niet moest doen. Iemand had op een weide, die evenwijdig liep met de piste een groep merrie's losgelaten en Vic werd compleet wild. Een ferme bok kon Samantha nog hebben, maar bij de tweede vloog ze over zijn nek het zand in. Zoiets had ze om eerlijk te zijn wel verwacht, maar dat maakte het niet minder erg. "Nike's Victory godverdomme," Schold ze luid, enkel haar zitvlak deed zeer dus dat was een goed teken. Met enkele ferme stappen stond ze terug in zijn buurt en pakte ze zijn teugels vast. Sam bleef zacht en maakte geen onverwachte bewegingen, maar van binnen was ze kwaad. "Nog zo'n stomme beweging en ik laat je castreren." Murmelde ze, waarbij ze hem naar het hek leidde om op te stappen. Eenmaal terug in het zadel keek ze naar Elo. "God dit is beschamend," Lachte ze, met haar hand voor haar gezicht. "Is het oké dat ik nog snel die cirkel nog eens doe en we dan naar het bos gaan?" Stelde ze voor, terwijl ze hem van stap naar galop dwong. Deze keer bleef hij mooi in het gareel toen ze langs de merrie's kwamen, al was hij nog altijd behoorlijk sterk en moest Sam haar best doen om de controle te behouden.

words: ### • notes: here.  • Horse: X
Tack: X

_________________
We are the chosen
And this is your emergency broadcast announcing the commencement of the final purge.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Cowgirls united [Elin & Samantha]   

Terug naar boven Go down
 
Cowgirls united [Elin & Samantha]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Cowgirls united [Elin & Samantha]
» Samantha snapchat

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Horse Stable-
Ga naar: