FRUITMAND
CBOX
Sound of Speed [Dahlia]
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 Sound of Speed [Dahlia]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Sound of Speed [Dahlia]   ma okt 05, 2015 4:18 pm


Er was zoveel dat op één dag moest gebeuren … lessen, huiswerk, praktijkproeven, nog meer huiswerk, werstukken, studeren en dan nog eens het sociale aspect van een school dat Allison amper de tijd had om te trainen. Daarom stond ze ruim twee uur vroeger op en dat om aan haar uithouding, kracht en lenigheid te werken. Maar vandaag had ze tijd genomen voor het meest favoriete deel uit haar leven, haar boog. Ze trok haar kleerkast open, nam er de eerste beste sportkleren uit die ze kon vinden en verliet het meisjesgebouw in stilte terwijl ze naar de atletiek piste wandelde voor de een klein opwarmertje. Het was koud buiten, het begon zo haast tijd te worden. Rondom haar vielen de blaadjes van de bomen en begon alles zijn groene kleur te verliezen. Enkel de wintervaste bloemen begonnen nu langzaam aan te groeien en bloeien. Het had wel iets triestig, al die sombere kleuren maar het was niet iets dat Allison aan het denken zette.

De witte adem kwam uit haar mond na een kwartiertje te lopen. Koud? Nee, haar lichaam bruiste van de energie en warmte. Ze liep richting de trainingszaal en bleef bij haar kluisje staan. Wapens waren verboden, toch had Allison altijd iets kleins bij, pure gewoonte. Maar al de rest zat hier opgeborgen, ondergronds in de kleedkamers. Ze opende het slot en keek met een brede glimlach op naar haar boog, ze wist niet dat je iets zo hard kon missen als een voorwerp. Ze trok haar pijlenkoker over haar schouder, nam haar boog en trok haar booghandschoen aan terwijl ze de lege zalen binnen wandelde. Aangezien het zo vroeg was kon je hier enkel de fanaten bezig zien, Allison was één van hen. Maar er was niemand, ze draaide om haar as terwijl ze iedere hoek en iedere dummie in zich op nam voor ze naar het schietdeel wandelde. De stilte had iets engs, Allison was op een bepaalde manier alerter dan anders. Ze bleef op één baan staan en trok een pijl uit haar koker, ze zette hem op haar boog, trok de pees naar achter en liet hem gaan met een zachte zoef … er was niets liever in de wereld dat Allison nu wilde horen dan het geluid van snelheid …

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   di okt 06, 2015 7:27 pm

Clother x // Allison
Do things that scare you
In haar ogen was het veel te lang geleden dat ze nog eens was gaan boogschieten. Ze miste het geluid, de trill en vooral het gevoel als je iets perfect geraakt had. Natuurlijk ging ze niet in het bos op random bomen schieten, als ze daar geen goede reden voor had was het gewoonweg onbeleefd, maar in plaats daarvan ging ze naar de trainingsruimtes. 's Ochtends had ze zich voor de eerste keer in tijden niet kreunend en mopperend uit het bed moeten sleuren en zelfs Daphne was verbaasd geweest over het feit dat Dahlia zo vrolijk leek en dat voor in een ochtend! Fluiten was wat te hoog gegrepen, maar toch had ze een vrolijke pas en zwierde ze met haar kleren die ze uit de kast haalde. Om te gaan trainen trok ze een simpele zwarte legging aan en een gestreept topje. Normaal gezien deed ze haar goede jachtboten aan, maar aangezien ze die niet onnodig vuil wou maken, werden het haar hoge All Stars, die waren bijna even flexibel. Vervolgens deed ze haar haar in een snelle knot en huppelde ze bijna naar de kelderverdieping om zich naar de trainingsruimte te begeven.

Eenmaal daar aangekomen duwde ze de zware deuren vol zelfvertrouwen open, maar er was nog niemand. Dus croste de brunette de zaal over om haar spullen weg te leggen en direct te kunnen beginnen. Eerst zette ze de dummies in een soort van cirkel om vervolgens haar gsm te horen piepen en terug te moeten lopen. In de tussentijd kwam er een ander meisje binnen en Dahlia had haar niet opgemerkt, tot ze een doffe plof hoorde van het raken van een doel. Zonder aanleiding verscheen er plots een zilverkleurige boog en dito pijlen in haar hand en op haar schouder. Toen ze zag dat het maar gewoon een andere mutante was, liet ze het met een lichte zucht zakken en liep ze lichtjes glimlachend op haar af. "Mooi schot!" Complimenteerde ze haar direct, terwijl ze naar de dummie toeliep en de pijl er in een zwierige beweging uit trok. "Probeer nu eens om er meerdere achter elkaar te raken in een vloeiende cirkel beweging?" Stelde ze voor waarbij ze de pijl terug gaf aan de onbekende en zich veilig terugtrok in de schaduwen zodat ze niet in het doel van de uitzonderlijk goede boogschutter kwam te staan. Haar eigen boog had ze weer laten verdwijnen voor ze naar het meisje toeliep, maar de zilveren pijlkoker met dito pijlen bungelde nog altijd glinsterend op haar rug. Het was wat zwaarder dan de normale pijlenkoker, maar ze was er aangewend en kon een lichte versie zelfs niet meer verdragen.
robb stark

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   wo okt 07, 2015 1:38 pm


Het geluid, het gevoel, ieder detail van de handelingen die ze uitvoerde nam ze in haar op. Het was geweldig, voor zo lang ze al een boog in haar hand kon dragen had het altijd waanzinnig goed aangevoeld. Het leek een verlegde van haar arm, het deel van haar dat ze nooit zou achter laten, dat ze niet kon vergeten. Er lag dan ook een gigantisch zelfzekere glimlach op haar lippen. Dat ze nooit mis kon raken was een kleinigheid, ze probeerde nog altijd met zoveel precisie te werken dat het leek alsof ieder schot wel gemikt was. “Goed schot.” Allison kwam uit haar gedachten, haar eigen beleving van het schieten en keek over haar schouder naar een meisje, er kwam gelijk een glimlach op haar lippen terwijl ze probeerde alles wat af te zwakken door haar schouders op te halen. ‘Bedankt.’ Zei ze uiteindelijk maar. Ze kon niet missen, dat was het gemakkelijkste aan alles wat met wapens te maken had. Toch zou het niets veranderen aan de situatie mocht ze het niet kunnen, het was gewoon een passie.

Ze keek toe hoe het meisje de pijl terug haalde, ze had zelf ook een boog en pijlenkoker om, dat maakte het allemaal zoveel beter. ‘Een mede boogschutter.’ Greens ze breed terwijl ze haar pijl overnam en vriendelijk knikte. Het voorstel deed haar terug naar de poppen kijken, het was gemakkelijk, ze kon het technisch gezien met haar ogen gesloten, zolang ze zich maar goed voor de geest haalde wat ze wilde raken. Allison zette de pijl terug op haar boog en keek over haar schouder naar het meisje, glimlachend. Ze trok haar pees naar achter en liet de pijl gaan. Hij deed exact wat ze zich had ingebeeld. Ze liet haar boog zakken en keek naar de pijl die moeiteloos de bocht had genomen en zich in de oefenpop had geramd. ‘Is het valsspelen als ik zeg dat ik niet kan mis raken?’ Vroeg ze met een onschuldig gezicht over haar schouder naar het meisje. ‘Allison trouwens, ik word altijd vrolijk als ik een mede boogschutter kan ontmoeten.’ Stelde ze zich voor. Ja, het was een passie en ze was altijd blij als ze het kon delen …

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   wo okt 07, 2015 9:57 pm

Clother x // Allison
Do things that scare you
Haar vriendelijk gebaar werd al even vrolijk en vriendelijk beantwoord, dus kon Dahlia niets anders dan glimlachen. De blijheid van het meisje werkte aanstekelijk of misschien was het het feit dat ze weer kon gaan boogschieten. "Inderdaad," Grijnsde ze met een knikje naar de koker op haar rug toen ze de pijl aan haar overhandigde. Vervolgens gaf ze haar een tip voor een oefening die zijzelf altijd leuk vond om te doen. "Nee hoor," Glimlachte zij al even onschuldig, "Ik ken het." Zelf had ze ook een mutatie voor wapens en dan voornamelijk pijl en boog. Doelen kon ze niet missen, of toch niet met opzet. Toch had het nog altijd iets speciaal, het gevoel, het geluid, de snelheid. "Het is nog altijd een mooi shot tho!" Complimenteerde ze haar, terwijl ze terug in het licht stapte. "Ik ben Dahlia. Je enthousiasme is aanstekelijk, wist je dat?" Grinnikte ze haar toe, waarna ze zelf haar boog tevoorschijn haalde en een pijl klaar legde. "Do you mind?" Vroeg ze eerst voor de zekerheid toen ze zich omdraaide en in volle souplesse een eerste schot deed. Het hoofd van de dummie werd geraakt. Een tweede pijl lag al klaar voor de eerste doel had getroffen en ook bij die dummie werd zijn hoofd geraakt, netjes tussen de ogen. De derde pijl ramde zich in het hart en bijna tegelijkertijd kwam een vierde aan in de slagader van een ander. Glimlachend liet Dahlia vervolgens haar boog zakken en rolde ze met haar schouders. "Dat is toch zo zalig." Merkte ze terloops op, waarna ze met een hand gebaar de pijlen deed verdwijnen en enkele nieuwe ervoor in de plaats nam. Soms was ze nogal een lui kind, vooral als er simpelere en snellere manieren bestonden.
robb stark

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   za okt 10, 2015 3:15 pm


Ze was ook een boogschutter, toch had Allison haar hier nog niet beneden gezien in de trainingsruimte, misschien was ze hier net nieuw. Ze had het de laatste tijd zo druk met al het werk en het trainen dat ze eigenlijk was vergeten om haar sociale leven een beetje op te krikken. Niet dat ze het niet gewoon was, vroeger was het ook altijd werk boven plezier, haar vader stond het niet toe dat ze om anderen ging geven. Ze was al blij dat hij hier niet was, hij zou nogal wat te zeggen hebben. Toen ze zei dat ze het kende, het gevoel om nooit te missen, liet Allison verbaast haar boog zakken en keek opzij naar haar, met die enorme glimlach op haar lippen. ‘Ik vind het handig, maar evenzeer frustrerend.’ Gaf ze eerlijk toe. Als ze haar gedachten wilde verzetten kwam ze meestal hier naar beneden, maar als je nooit kon mis mikken wat was dan het nut van mikken? Allison deed het iedere keer wel weer, mikken, zich concentreren maar het had eigenlijk weinig nu, het lukte toch steeds.

Allison liet haar blik op de boog rusten van het meisje naast haar, hij was meer afgewerkt dan de hare, ze kon zichzelf er haast in spiegelen. Maar het leek een oud instrument, iets dat al jaren meeging, alsof het geschiedenis had doorgewandeld en hier zijn laatste stopplaats kende. Toen ze weer begon te praten haalde Allison haar schouders op, complimenten krijgen was niet haar sterkste gebied, ze probeerde ze altijd wat af te zwakken. Uiteindelijk stelde ze zich voor als Dahlia, met de opmerking dat Allison haar enthousiasme aanstekelijk werkte. Wat het altijd maar zo. Toch verbreedde de glimlach op haar lippen en keek ze Dahlia grijnzend aan. ‘Bedankt, I guess.’ Ze schudde lachend haar hoofd. Ze stapte gelijk achteruit toen Dahlia vroeg of ze mocht en wees uitnodigend naar de poppen. Ondanks dat ze nooit zelf raak kon missen kon Allison het niet laten alles op te nemen aan de manier waarop Dahlia schoot, gewoon om te leren. Ze dacht altijd dat ze zichzelf kon verbeteren, observatie was daar een goed punt in. Wat haar meer verbaasde was dat de pijlen op de boog verschenen zonder dat Dahlia haar hand in haar pijlenkoker moest steken waardoor het allemaal zoveel sneller ging. ‘Wauw, dat is handig.’ Merkte Allison meteen op. Het bespaarde je werk, werk dat Allison graag deed maar toch, het was best handig. ‘Waarom heb ik je hier nog nooit eerder gezien?’ Vroeg ze uiteindelijk, toen Dahlia weer een beetje achteruit stapte terwijl de pijlen verdwenen uit de dummies en terug in haar pijlenkoker belandde …

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   ma okt 12, 2015 9:30 pm

Clother x // Allison
Do things that scare you
Het gevoel van de koude veer die haar wang kietelde als ze vertrok en het harde materiaal tegen haar wang terwijl ze zich concentreerde zorgde ervoor dat ze alles vergat en zich écht lévend voelde. Een gevoel dat ze niet altijd bezat. Vaak zag ze zichzelf meer als een mummie die maar gewoon door de tijd banjerde om af en toe eens wat heisa te veroorzaken. Al was het in werkelijkheid natuurlijk wel wat complexer.

Het besef van de aanwezigheid van Allison kwam pas weer toen haar pijlen terug in haar koker zaten en glimlachend draaide ze zich om. "Ja, dat is behoorlijk handig." Glimlachte ze, terwijl ze enkele zilveren pijlen uit haar koker haalde en er liefdevol over wreef. Als ze wou kon ze duizenden nieuwe maken, maar meestal gebruikte ze steeds dezelfde, steeds opnieuw. Met elk een ander patroon en elk een ander verhaal. Een glimlach verscheen op haar lippen toen ze een idee kreeg en de drie pijlen naar het meisje reikte. "Als je wilt mag je ze gerust hebben?" Glimlachte ze bemoedigend, terwijl ze hen eervol aan haar gaf. De drie pijlen die ze had gegeven zag Dahlia als zusjes en hadden haar al vaak gered. "Al moet je wel één ding beloven, wat je ook doet, zorg dat ze samen zijn. Dan zijn ze het krachtigste." Niet iedereen snapte de kracht die schuil hing in het verleden en verhalen, maar als iemand die eindelijk snapte, dan ging er een hele nieuwe wereld voor diegene open. "Ze zullen uit zichzelf terug keren naar je koker, als ze alle drie samen zijn." Haar gezicht was pure kinderlijke blijdschap. Normaal gezien gaf ze niet snel pijlen weg, eigenlijk nooit, maar dit meisje zorgde ervoor dat ze hen wel met haar wou delen, als een gift.

"Ik  ben hier behoorlijk nieuw. Ik denk dat ik hier nu drie dagen ben?" Ze fronste en dacht na. Tijd had meestal niet zo'n belang voor haar, ze had toch genoeg. Daardoor kwam het nog al wel eens voor dat ze te laat was, plus tegen zenuwachtige mensen of zo van die mensen die overal tien minuten te vroeg willen zijn kon ze niet en dan ging ze meestal extra traag doen, voor de lol.
robb stark

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   do okt 15, 2015 9:26 pm


Allison kon zien aan Dahlia dat boogschieten even veel betekend als het deed voor haar. De manier waarom ze de pees naar achter trok, mikte, Allison kon bijna het genot in haar ogen zien van het geluid dat de pijl maakte. Een zacht geluid dat door de lucht suisde en dan dat zachte klopje waarmee het zijn doel aankondigde. Iedere keer weer, en ze had al honderden pijlen afgeschoten, moest Allison een huivering iedere keer weer onderdrukken. Ze keek grijnzend toe naar de pijlen die hun vechten vonden tussen de obstakels en onwillekeurig moest ze denken aan de allereerste keer ze een pijl en boog vast had gehad. Ze was niet onder dan vijf geweest, haar mutatie voor targeting moest er dan al ingezeten hebben want ze trok het kleine peesje met hulp van haar vader naar achter en had meteen raak geschoten. Zo gemakkelijk was het gegaan, zo gemakkelijk was ze verliefd geworden op dit wapen en de vele bogen die erop volgende. Tot deze, ze keek naar beneden, naar de zwarte boog met het Argent symbool in het midden. Hij was al zes jaar haar boog geweest, zelf gemaakt, zelf ontworpen en zelf uitgerust met de juiste pijlen. Ze was trots een boogschutter te kunnen zijn en aan Dahlia te zien was ze dat ook.

Maar pijlen die van zichzelf terug op je boog kwamen, dat had ze in al haar jaren nog niet gezien. Ondanks dat de handeling haar zo vertrouwd was moest dit in momenten van nood extreem handig zijn. Zeker omdat ze gelijk terug kwamen in je pijlenkoker en je ze meteen weer kon gebruiken. Het was handig, al zou ze haar vertrouwde pijlen er niet voor inruilen, toch fascineerde het haar. Toen ze de drie pijlen naar Allison uitstak en aanbood dat ze ze mocht hebben viel haar mond gelijk open en stak ze haar hand hoofdschuddend op. ‘Dat kan ik niet aannemen.’ Zei ze gelijk. God, nee, dat was iets uniek aan Dahlia, ze wilde het niet aannemen. Bij de uitleg over de pijlen keek Allison er bedenkelijk naar en vroeg ze zich af waarom Dahlia ze zo gewillig weg wilde geven, iets zo bijzonder als deze pijlen? ‘Meen je dat nou echt?’ Vroeg ze twijfelt. Ja, ze zou er reuze blij mee zijn en het koesteren net als de rest van haar spullen maar het voelde tegenstrijdig aan, misschien omdat Allison nooit echt iemand had gekend die haar dingen gaf. Toen Dahlia zei dat ze hier amper drie dagen was keek Allison haar gelijk weer glimlachend aan. ‘Welkom zou ik zeggen, het is hier niet slecht.’ Dat had Dahlia misschien al zelf kunnen ondervinden, toch zei Allison het, haar logica was er zo vroeg in de morgen niet altijd goed bij. ZE greens om haar eigen woorden en schudde kort haar hoofd. 'Het is hier echt niet slecht, geen idee waarom ik dat zeg.' Grinnikte ze ...

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   ma okt 19, 2015 5:07 pm

Clother x // Allison
Do things that scare you
Het stak dat Allison haar gift niet wou aannemen en dwingend keek ze haar aan. "Als een godin je iets aanbied moet je het aannemen," Zei ze serieus, met een lichte frons. Waarna ze even stil bleef en toen lachte. "Nee grapje, ik ben geen godin. Al zijn mijn mutatie's er wel van afgeleid," Ze giechelde zachtjes, "Maar nu serieus, ik wil echt dat je ze houdt. Als ik wil kan ik duizenden andere pijlen maken." Ze haalde haar schouders ontzettend simpel op en glimlachte nog eens bemoedigend. Zonder pardon duwde ze de pijlen in haar zachte handen en vouwde ze haar lange vingers erom heen. Daarna liet ze ze los alsof ze brandde, zodat Allison ze niet terug kon geven. Bijna wou ze ontzettend kinderachtig gaan roepen: Jij hebt ze het laatste aangeraakt! Maar ze hield zich toch maar stil. In plaats daarvan liep ze naar haar tas toe en nam ze er een flesje water uit, waar ze een slokje uit nam.

"Laat me raden, een jongen is in het spel?" Ze glimlachte terwijl ze het dopje behendig dicht draaide en het terug in de tas smeet. Zo'n dingen kon ze ontzettend snel zien, met dank aan Daphne. Als die verliefd was, kon je er niet omheen. Dan was het plots erg goed en warm weer en kregen artiesten plots zot veel inspiratie. Terwijl het bij Dahlia eigenlijk nooit voorkwam, verliefdheid. Een keer had ze ervan mogen proeven, een klein beetje maar, maar toen had een jongen het voor haar verpest en een andere jongen had ondertussen Daphne's hard zo hard kapot gemaakt dat ze haar bos bijna helemaal afbrandde. Sindsdien had ze gezworen om zich niet meer in te laten met jongens, ze brachten alleen maar problemen met zich mee. "Vertel eens, hoe ziet hij eruit? Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?" Vroeg ze nieuwsgierig waarbij ze naast zich op de bank klopte. Dat ze zelf niet verliefd werd, betekende niet dat ze het niet van andere wou horen. Een van haar voornaamste taken was vrouwen en kinderen beschermen, dus vond ze het ook geweldig als die gelukkig waren, dan zong haar hart.
robb stark

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   ma okt 19, 2015 8:14 pm

Argent,

We protect those, who cannot protect themselves.


“Als de godin je iets aanbiedt dan moet je het aannemen.” Zei Dahlia ferm. Allison fronste kort haar wenkbrauwen bij die opmerking, godin? Haar blik gleed twijfelt naar de pijlen, ze waren te kostbaar om zomaar aan te nemen, ze kenden elkaar nog niet eens zo lang. Maar Dahlia drong er echt op aan dus stak Allison haar hand uit toen Dahlia ze er praktisch in duwde. Ze voelden veel lichter aan dan haar eigen pijlen, ze zagen er fijner en gracieuzer uit, licht van kleur. Allison liet haar vinger er langs glijden en drukte haar wijsvinger op de scherpe punt. De manier waarop ze ernaar keek zei genoeg, een blik vol fascinatie en bewondering. ‘Ik weet niet hoe ik je hiervoor kan bedanken.’ Zei ze uiteindelijk, met een iets te enthousiaste glimlach naar Dahlia, ze was stiekem wel heel blij. Net of ze had haar eerste kerstcadeau al gehad. Maar ze kon duizend andere pijlen maken als ze wilde. ‘Van welke godin?’ Vroeg Allison nieuwsgierig. Ze stak de pijlen in haar koker na ze nog een lange laatste blik te gunnen. Er waren niet veel godinnen die met pijl en boog werkte maar dan weer kon het er misschien niet aan gelinkt zijn dus hield Allison het op safe door er naar te vragen.

Ze had gezegd dat het hier nog niet zo slecht was en gelijk reageerde Dahlia met de veronderstelling dat er een jongen in het spel zat. ‘Wat?’ Vroeg Allison vals verbaast. Hoe wist zij dat nou zo snel? Oké, Allison was een tikkeltjes vrolijker de laatste dagen maar ze hadden elkaar nog nooit eerder gezien dus hoe kon ze het zo snel weten. Ze probeerde serieus te blijven maar haar glimlach brak nog meer open, guilty, ze was betrapt. Maar het was niet enkel voor Oliver dat het hier niet slecht was, het was hier gewoon aangenaam leven, zeker voor iemand die altijd maar discipline en strengheid had gekend, iemand als Allison. ‘Hoe kan jij dat nou raden?’ Ze pufte, draaide om haar as en schudde verward lachend met haar hoofd. God, Oliver, wat deed hij met haar. Dahlia klopte naast zich op de bank en stelde haar twee vragen kort na elkaar. Allison keek naar de lege plaats en dan naar de leegte rondom haar in de trainingsruimte. Dit had ze voor jaren niet meer gehad, iemand, een vriendin om mee te praten? Ze had vrienden gehad maar het was nooit op jongens gekomen, grotendeels omdat Allison vaak verhuisde en in nieuwe levens werd gegooid. Ze ging zitten naast Dahlia en keek haar in stilte aan, ze rolde kort plezierig met haar ogen en haalde haar schouders op. ‘Het was hier ook niet zo slecht voor de jongen. Just so you know.’ Protesteerde ze uiteindelijk eerst maar. Ze schudde zachtjes haar hoofd en zette haar boog voorzichtig naast zich tegen de muur. ‘Hij heeft een moeilijke mutatie die andere kan kwetsen, dus hij komt van ver. Maar aangezien ik mutaties kon overnemen is hij nooit bang moeten zijn dat hij me iets kon doen dus,’ ze zweeg en keek in de verte, haar gedachten enkel maar bij Oliver. ‘Ik heb hem geholpen, van het ene komt het ander.’ Ze probeerde het af te zwakken door haar schouders luchtig op te halen. Maar het was anders, Allison had nooit iets gevoeld zoals bij Oliver. ‘En hij is best knap.’ Best knap was zacht uitgedrukt, maar het was niet zijn uiterlijk dat haar had aangetrokken …
© LOUIS!

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   di okt 20, 2015 5:08 pm

Clother x // Allison
Do things that scare you
Eindelijk pakte het koppige meisje haar geschenk aan. Ze had al bijna schrik dat ze de pijlen door haar lichaam moest schieten voor ze ze ging accepteren. Stel je voor, dan mocht ze waarschijnlijk naar de directeur. Al waren dat natuurlijk haar grootste problemen niet, maar goed dat ze dat dan toch niet van plan was én dat Allison ze had aangenomen. "Wat dacht je van niet? Gekkie," Lachte ze zachtjes, terwijl ze haar eigen spullen in een vingerknip liet verdwijnen. "Artemis, ken je goden Allison. Ze is een van de weinige godinnen met een pijl en boog én er heel fel om bekend!" Riep ze plagend uit met haar handen in de lucht geworpen. "Ze is ook gekend om haar koppigheid," Ze wiebelde kort met haar wenkbrauwen. Koppigheid was wel echt hét woord om Dahlia te omschrijven, als ze wou kon ze eeuwig doorgaan, letterlijk en figuurlijk. Dat was natuurlijk het handige aan het eeuwige leven, je won altijd een discussie, want men kon niet discussiëren als men dood was natuurlijk.

Als een naald die door een bel prikte, keek ze door Allisons façade met een samenzwerend glimlachje. "Laten we zeggen dat ik ervaring heb," Knipoogde ze haar toe. Als zij ook zo'n zus als Daphne zou hebben zou ze het begrijpen. Voor Dahlia was haar tweelingzus een open boek, al lag dat misschien ook wel aan het feit dat ze elkaar al eeuwen kende. Nog een voordeel, al kon Dahlia minstens even veel  nadelen geven.

Haar tegen gepruttel duurde niet lang en een zelfvoldaan lachje kwam er bij de brunette dan ook vanaf. Toch luisterde ze geboeid naar de woorden van het meisje. Mutatie's overnemen, interessant. Al had ze waarschijnlijk liever niet dat de hare werd overgenomen, Dahlia was een trots persoon en soms ook lichtjes egoïstisch, haar mutatie was dan toch wel het gene waar ze erg beschermend en trots over was. Het was haar mutatie en niet die van iemand anders. Plus het had haar soms wel wat moeite gekost om dingen onder de knie te krijgen en dan hoefde ze niet te zien hoe iemand anders het in een knip onder de knie had. "Oehlala," Lachte ze warm, "En heeft deze knappe, gepijnigde jongen," Ze bracht het behoorlijk expressief met haar hand op haar hart en een plagende glimlach, terwijl haar stem klonk alsof het uit een eeuwen oud toneel kwam waar erg fel werd overdreven, "Ook een naam?" Haar hoofd hield ze lichtjes scheef en haar vingers vlocht ze in haar donkere haren.
robb stark

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   vr okt 23, 2015 11:25 pm

Argent,

We protect those, who cannot protect themselves.


Allison had altijd geleerd iets aan te nemen en er iets voor in de plaats terug te geven, in haar “leven” was dat vaak bescherming in ruil voor verdediging of een leven voor een leven en van die toestanden. Naast de ketting van haar familie en haar boog en pijlen was er niets wat waarde had voor Allison. Of dat een geschenk geweest was … Bij verjaardagen waren haar geschenken meestal extra trainingstechnieken of wapens. Hier en daar van een bevriende klasgenoot eens een kaart of een klein geschenkje maar nooit niets waardevols genoeg om lange tijd mee te dragen. Dus eigenlijk was Dahlia’s geschenk één van de eerste die ze in jaren had gehad, een echt geschenk en ze had niet eens een idee waarom ze het gekregen had. Maar koesteren zou ze zeker, niet zozeer omdat het pijlen waren maar omdat het een geschenk was van Dahlia. Eerlijk gezegd maakte het hele gebaar haar een beetje slapjes in de benen. ‘Bedankt.’ Zei ze nogmaals, ze had het maar te herhalen als ze er niets voor kon in de plaats geven. Al hoopte Allison dat ze ooit Dahlia van hulp kon zijn, bij gelijk wat. ‘Godin van de jacht en maan.’ Antwoordde ze gelijk. Tuurlijk kende ze Artemis, ze moest zelf grijnzen bij het koppigheid-deel. ‘Mijn grootvader noemde me soms Artemis, toen ik heel klein was, achteraf gezien weet ik waarom.’ Ze haalde haar schouders op en keek glimlachend opzij naar Dahlia. ‘Ik kan ook best koppig zijn.’ Fluisterde ze samenzwerig. Het was geen groot geheim, Allison was niet heel koppig, ze stond er gewoon om bekend om te krijgen wat ze wou en er ook rechtstreeks voor te gaan. Dat linkten ze allemaal aan koppigheid.

Ze had ervaring … met wat? Het lezen van mensen? Jongens? Mensen die verliefd waren of werden? Allison was er bijna honderd procent zeker van dat er niets van haar affectie voor Oliver op haar gezicht stond te lezen want zo was ze nou eenmaal wel, lekker professioneel. Maar Dahlia was het gelukt, hoe, dat wist Allison niet. Ze sloeg haar hoofd lachend achterover toen Dahlia warm begon te lachen en praten. Hoe ze het zei, knappe gepijnigde jongen, zorgde ervoor dat haar gedachten weer terug gleden naar Oliver. Knap was hij zeker, gepijnigd gelukkig niet langer al was er nog een lange weg te gaan. ‘Oliver.’ Antwoordde ze eerlijk, kort. Allison had het niet altijd even graag om het over haar “privéleven” te hebben maar anderzijds maakte het een warm gevoel in haar los om gewoon met iemand te kunnen praten over dagdagelijkse dingen. Dat had ze lang niet meer gedaan en het maakte haar dag meteen een beetje beter …
© LOUIS!

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   do nov 05, 2015 7:52 pm

Clother x // Allison
Do things that scare you
Het was fijn om in lange tijd eens met iemand anders te praten dan met Daphne, vooral als het ging om bogen. Daphne kende veel van wapens, maar was niet zo gepassioneerd als Dahlia was. Dus dat was dan wel erg vervelend, gelukkig was Allison even gepassioneerd als haar. Daardoor mocht ze haar eigenlijk ook wel onmiddellijk, was dat raar? Dat je mensen mocht omdat ze dezelfde interesse hadden?

"Inderdaad!" Riep ze vrolijk uit, toen Allison haar woorden benadrukte. "Dan hebben we nog meer gemeenschappelijk." Knipoogde ze haar met een grijns toe. Haar eindeloze benen hingen te wiebelen over de rand van de bank en haar vingers waren om de hoek gekruld terwijl ze geïnteresseerd luisterde naar de woorden van Allison. Het was zo lief om te zien hoe haar ogen glinsterde, hoe haar mondhoeken zachtjes omhoog gingen en hoe haar wangen heel lichtjes, bijna nauwelijks te zien rood kleurde. Ware liefde. Dahlia geloofd er niet echt in, maar als ze Allison zo zag hoopte ze het met heel haar hart voor haar. "Olison, Alliver, fijne shipnamen." Lachte ze plagend, terwijl ze haar lichaam sierlijk naar haar toe duwde om haar een schouder stoot te geven. Dahlia mocht dan misschien ontzettend oud zijn, zo'n dingen wist ze natuurlijk wel. Dat was gelukkig een van haar goede eigenschappen, ze kon zich ontzettend snel aanpassen. Ze was een echte kameleon. Wat ook handig was als je opnieuw moest verhuizen omdat het op begon te vallen dat ze niet ouder werd. Het was altijd al een heel handige eigenschap geweest. "Allison, is het ongepast als ik alles wil weten?" Haar heldere lach klonk door de lege zaal. "Nee serieus, ik wil alles horen!" Zei ze serieus met glinsterende ogen. Van Daphne wou ze ook altijd alles horen als zij een nieuwe liefde had. Nieuwsgierigheid was nog zo'n eigenschap.
robb stark

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   vr nov 06, 2015 1:55 pm

Argent,

We protect those, who cannot protect themselves.


Ze hadden dingen gemeenschappelijk. Allison moest denken wanneer ze voor het laatst dingen gemeenschappelijk met iemand had anders dan haar vader … waar het volkomen logisch was. Allison had alles van haar vader, ze was dan ook zijn bloed. Maar iemand met dezelfde passie, dezelfde behendigheid, dezelfde koppigheid, nee, dit was waarschijnlijk de eerste keer. Zou het ook zo zijn als je een broer of zus had, diezelfde passie om te delen, om begaan te zijn met anderen, om gemeenschappelijke dingen te delen? Ondanks dat ze elkaar maar net kende leek het alsof Dahlia al enkele weken in Allison’ leven was, het was vreemd, een gevoel dat Allison probeerde af te stoten van haar lichaam. Dingen waar ze geen verklaring voor had stootte ze altijd af, het was haar aard om altijd zichzelf in de eerste plaats te beschermen. Ondanks dat ze het gevoel probeerde te accepteren want het was heus niet abnormaal dat iemand meteen een klik had met iemand anders, het was gewoon voor haar de eerste keer. Misschien omdat ze beide meiden waren met dezelfde interesses, het ging haast vanzelf.

‘Shipnamen?’ Vroeg ze verward. Ze fronste haar wenkbrauwen en keek met een vreemde blik opzij naar Dahlia. Uit was ze kon opmaken was het een combinatie van twee namen maar eerlijk, Allison had niet de meeste tienerervaringen zoals andere die hadden. Ze was sociaal, ze kende al haar vakken en alle sociale vaardigheden, ze was ook wel eens uit geweest. Maar dingen als dat, nee, dat kwam haar niet bekend voor. Ze had iets onschuldigs in haar blik toen ze opzij keek naar Dahlia, wachtend op een logische verklaring voor die shipnamen. Ze kreeg een geamuseerd schouderduwtje waar Allison op mee ging en vervolgens breed greens.

Bij de vraag opende Allison instinctief haar mond, maar ze zweeg en keek opzij naar Dahlia. Haar heldere lach weergalmde door de zaal en Allison moest gelijk een beetje mee lachen. 'Waarom zo nieuwsgierig?' Vroeg ze gelijk. Dahlia wilde alles weten, over Oliver en haar. Allison praatte nooit echt over Oliver tegenover anderen, omdat het hun ding was. Ze beet op haar lip en keek twijfelend opzij naar Dahlia. ‘Ik ben niet het type om alles zomaar te zeggen.’ Gaf ze eerlijk toe. Ze wiebelde haar benen heen en weer en staarde bedenkelijk voor haar uit. ‘Maar,’ ze zweeg en haalde kort haar schouders op. ‘Ik kan wel dingen zeggen, gewoon niet alles. Het ligt niet in mijn aard.’ Ze haalde haar schouders opnieuw op en keek opzij naar Dahlia. ‘We hebben elkaar leren kennen onder de sterren.’ Zei ze uiteindelijk. Het klonk allemaal heel romantisch en stuff maar het was alles behalve dat, Oliver was zo ver weg dat het op een heel moment een beetje akward had geleken als ze zelf niet zo ontspannen was geweest. Maar dat was het begin van alles, zij die haar hand aan dat van Oliver had gegeven, dat was het begin van alles geweest …
© LOUIS!

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dahlia Leto
avatar

Aantal berichten : 323

Mutant Profile
Alias: Artemis
Mutation: Immortality & Artemis
Crush: What I would do to take away this fear of being loved.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   za nov 21, 2015 9:03 pm


Oh darling, let's be adventures
 
Buiten Daphne was ze nooit echt iemand tegen gekomen die ook van boogschieten hield, of toch geen meisje. Of toch, een herinnering sloop haar geheugen binnen. Het was toen ergens in de middeleeuwen, het Oost-Romeinse rijk was net gevallen. Zij moest ergens anders heen trekken en voor het eerst in tijden nog eens Griekenland verlaten samen met haar zus. Toen waren ze wel op een meisje aan de zijkant van de weg gestoten die even gepassioneerd was als hun. Ze hadden dagenlang samen rond getrokken en Dahlia vond het nog altijd erg dat ze haar nooit meer zagen, zelfs nu niet. Dat vond ze dan weer echt nadelig aan het hele onsterfelijke gebeuren, wat voor mensen een heel leven was, was voor haar slechts een vingerknip. Zij zou nooit de echte waarde kennen van het leven en zij zou nooit oud worden met iemand om de simpele reden dat ze dat niet kon. Daarom had ze haarzelf ook laten zweren om nooit verliefd te worden en dan zeker niet op een 'sterveling', want je wist nooit wanneer het voorbij was. Dahlia zou niet in die bezorgdheid willen leven, niet kunnen leven.

Haar aandacht flitste terug naar het heden bij Allisons vraag. "Ja, je weet wel. Als je zo twee namen samen mixt." Giechelde ze opgewonden. Op de een of andere manier werd ze altijd blij als ze andere verliefd of gelukkig zag, terwijl ze zelf net zo ver mogelijk van die gevoelens probeerde te blijven. Misschien kwam het door haar ervaring met Daphne. Allison zag er zo onschuldig uit, Dahlia kon het niet laten om haar plagend aan te stoten. Natuurlijk was ze dan ook niet verlegen om naar alles te vragen. "Ik ben gewoon erg nieuwsgierig aangelegd," Lachte ze, "Maar als je niet alles wilt vertellen hoeft dat niet hoor! Nieuwsgierig zijn ligt in mijn aard, niet zo open zijn misschien in de jouwe? Een ontmoeting onder de sterren klinkt in ieder geval echt heel romantisch!" Begon ze te brabbelen, dat was nog zo'n tikje van haar. Als er iets niet liep zoals ze dat wou, begon ze te brabbelen en onzin uit te kramen.

"Anyway, ik heb al zoveel zitten vragen aan jou.Nu is het jouw beurt!" Ze glimlachte met pretlichtjes in haar ogen, "Loop maar los!" Ze schudde haar schouders los en kantelde haar hoofd naar achter om zo een heel open houding aan te nemen. Natuurlijk allemaal met het nodige gelach en geplaag. Dahlia was niet altijd zo'n serieus persoon. Of toch niet in de buurt van mensen die haar echt lieten openen. Tegenover jongens was ze meestal niet zo, dan was ze meer gesloten, kattig -letterlijk. Niet dat ze niet vriendelijk kon zijn, maar meestal was ze gewoon niet vriendelijk.
TAG: Target, Allison Clothes: ]
THANKS SARA!

_________________
She is free in her wildness. She is a wanderess, a drop of free water.

She belongs to no man and no city.

♛Samantha♛Valentina♛Taylor♛Dahlia♛Anastasia♛Delaney♛Jessica♛Rhaenyra-Kari♛
♥:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Allison Argent
avatar

Aantal berichten : 779

Mutant Profile
Alias: Venari
Mutation: Clairvoyance | Ability replication |Targeting
Crush: Oliver M.

BerichtOnderwerp: Re: Sound of Speed [Dahlia]   zo nov 22, 2015 8:26 pm

Argent,

We protect those, who cannot protect themselves.


Het was duidelijk, aan het feit dat ze niet wist wat shipnamen waren, dat Allison nog wat had in te halen op schoolvlak. Niet dat ze veel school gemist had toen ze nog bij haar vader woonde maar het was meer het feit dat ze zoveel verhuisden dat ze niet echt snel vrienden kon maken. Ze miste dus veel “belangrijke” dingen, vriendschap dan vooral. Blijkbaar dus ook de betekenis van shipnamen, nou, ze wist het nu. En ze had niet echt een idee van wat ze ermee moest aanvangen. Ze was sowieso al niet het type dat heel vrijuit was in het delen van haar leven, laat staat dat iedereen haar en Oliver nu Alliver of Olison zou gaan noemen. Dat zou even tijd nodig hebben om te verwerken. Maar dan weer, dit was een heel andere wereld, een deel dat voor Allison nieuw was, een deel dat ze kende maar nog verder moest leren kennen. Oliver was daar het grootste deel van geworden maar nu, Dahlia, ze besefte plots hoeveel deugd het deed om gewoon als meiden onder elkaar te praten. Het was een gevoel dat ze in jaren al niet meer had gehad. Tot nu toe had ze het zich nog niet beklaagd dat ze hierheen was gekomen, het gaf haar een ander gevoel van thuis, het gaf haar een gevoel dat ze hier bij hoorde ondanks alles wat haar naam vertegenwoordigde.

Dahlia was op slag de meest vrolijkste en enthousiaste persoon die ze hier op school was tegen gekomen vandaag. En Allison had eigenlijk geen idee wat daar de aanleiding van was geweest, maar het spiegelde zich. De glimlach bleef langer hangen op Allison’ gezicht en voor één keer dacht ze niet aan haar omgeving maar was ze gewoon het spontane meisje dat ze hoorde te zijn op die leeftijd. Ze luisterde naar Dahlia haar woorden en schudde zachtjes haar hoofd. ‘Ik heb nooit echt moeten delen in gebeurtenissen en van die dingen. Daarnaast was mijn vader degene die zei dat je beter niet al te veel prijs gaf over jezelf.’ Ze trok een moeilijk gezicht en schudde dan glimlachend haar hoofd. ‘Dus ik ben niet zo open, inderdaad.’ Gaf ze voorzichtig toe. Hij zou misschien wel komen, uiteindelijk, als ze nog lang met Dahlia samen zat, het werkte namelijk aanstekelijk. Dat het een romantische ontmoeting was … nee, helemaal niet. ‘Het was meer een situatie waarin hij zo ver mogelijk van me weg probeerde te blijven. Maar koppigheid wint, ik bood hem hulp aan, hij nam het en van het ene kwam het ander.’ Jep, ze kon het zich nog als de dag van gisteren herinneren. Haar Oliver …

Nu was het haar beurt? Allison draaide zich een stukje opzij zodat ze Dahlia beter kon aankijken. Al had ze eigenlijk geen idee wat ze moest gaan vragen. ‘Heb jij nog geen leuke jongens gespot, hier of in het verleden?’ Vroeg ze nieuwsgierig. Het was niet meer dan eerlijk dat ze de vraag terug stelde. Allison liet haar vinger langs de pijlen glijden die Dahlia haar had gegeven waardoor ze prompt op de volgende vraag kwam. ‘Je zegt dat je de krachten van Artemis hebt, heb je dan ook de onsterfelijkheid? Of wat heb je nog meer?’ Allison was altijd nieuwsgierig naar anderen hun mutaties, grotendeels omdat ze ze kon overnemen maar ook omdat het gewoon fascinerend was, ze wilde er altijd zoveel mogelijk over weten. Daar betrapte ze zichzelf altijd op dat beetje jagers instinct dat bleef hangen …
© LOUIS!

_________________

Thanks Janne <3
Allison - Faye - Storm - Jensen - Ethan - Rosalie - Rune
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Sound of Speed [Dahlia]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» @TheHuntress // Dahlia's Insta
» Don't Play With Me &Dahlia
» Samantha snapchat

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Lower Floor :: Training Rooms-