INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Let the waves guide you

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Let the waves guide you   zo sep 29, 2013 10:02 pm



When the day has come
That I’ve lost my way around
And the seasons stop and hide beneath the ground
When the sky turns gray
And everything is screaming

I will reach inside
Just to find my heart is beating



Het ‘thuis’ gevoel was nog ver te zoeken maar als er dan momenten waren dat ze volkomen tot rust kon komen en haar gedachte kon laten varen dan was het wel op deze plaats, hier aan het water met haar smalle voetjes in het frisse heldere zeewater. Jadeline had haar nog altijd te magere lichaam in een flinke trui moeten wikkelen omdat ze zichzelf anders met geen mogelijkheid warm kon houden. Ondanks dat liep ze alsnog op blote voeten, omdat ze zich alleen op die manier helemaal éen voelde met de natuur. Ze grijzen pijpen van haar trainingsbroek waren natgeraakt door het op gespetterende water. Ondanks dat ze op deze manier de warmte vast kon houden, was het nog altijd in haar hals en aan haar armen te zien hoe mager de blondine eigenlijk was. Haar blonde bijna witte haren zorgde er daarnaast ook nog eens voor dat haar huid nog witter leek. Jade haar felle licht blauwen ogen gleden naar de ochtend zon die net boven het water uit kwam. Ze sloot haar ogen en een diepe zucht verliet haar lippen. De zonnestralen die op haar gezicht schenen leken haast door haar huid opgenomen te worden en zodoende ontstonden er kleine blosjes op haar wangen. Het element vuur dat diep van binnen in haar zat kwam pas naar boven op het moment dat ze enige warmte voelde. En wanneer haar lichaam zo koud is als dat het enkele minuten geleden nog was, dan kon ze haar gave haast niet gebruiken. De blondine richtte haar ogen kort op haar rechter arm, waar het kippenvel van verdween zodra ze de warmte van de zon had omgezet in energie om haar lichaamstemperatuur te laten stijgen.

Heel rustige zette de tengere blondine haar lichaam in beweging, ondanks dat het tempo niet hoog lag waren haar bewegingen sierlijk en geleidelijk net zoals het water bewoog waar ze doorheen liep. Jadeline liep richting de oudere houten steiger, een van de weinige die een prachtig uitzicht gaf over de zee. De inmiddels met water lopen traptreden kraakte zelf onder haar lichte gewicht, wat tevens aangaf dat het niet voor iedereen verstandig was om deze steiger te betreden. De blondine liep de gehele steiger af tot het einde waar ze zich rustig op de steiger liet zakken. Haar voetjes konden bij lange na het water niet raken maar daar kon ze zelf met gemak verandering in brengen. De blondine zette met beide handjes haar lichaam af van de steiger, en dankzij haar gave belandde beide voetjes op het water oppervlakte. Een korte grijns sierde haar lippen, daar ze zich geheel thuis voelde in haar element. De blondine zakte door haar knietjes en liet beide handen op het water oppervlakte rusten. Zodra ze haar handjes weer op tilde nam ze geleidelijk aan het water mee omhoog, het water leek een geheel eigen leven te hebben, maar het tegenover gestelde was waar. Elke beweging dat het water maakte werd gecontroleerd door Jade zelf. En de zodoende water ‘slangen’ die waren ontstaan cirkelde om haar tengere lichaam heen. De blondine was geheel met haar aandacht bij het water en haar bijzondere connectie, waardoor ze zodra ze een stap zette ze lange ‘water slangen’ met haar mee bewogen. Het maakte niet uit waar ze blondine haar voeten zetten, want bij elke stap die ze maakte werd het water rotsvast onder haar voeten, waardoor het lopen óp het water net zo gemakkelijk ging als het lopen op zand.

De blondine liep over het water langs de steiger terug richting het strand. Maar enkele meters voor de vloedlijn besluit ze wil stil te staan en zich om te draaien richting de zon, die nu duidelijk haar opkomst had gemaakt en daarmee aangaf dat er weer een nieuwe dag was begonnen, een nieuwe dag van een nieuwe week. Eigenlijk was Jadeline er nog helemaal niet aan toe, niet aan school en lessen en ook niet aan de ongemakkelijk confrontatie tussen haar en haar mede leerlingen. Ze wist gewoon nooit wat ze moest zeggen, en dat was niet omdat ze asociaal was of omdat ze een te hoge eigenwaarde bezat, maar simpelweg omdat ze het niet gewend was en ze het moeilijk vond om een gesprek te starten. Met een sierlijke beweging van haar rechterhand, liet ze een grote water bel vanuit de zee opreizen die boven haar handpalm liet ‘hangen’ in de lucht. De zon weerkaatste op de waterbel, maar het was niet alleen de zon die ze kon zien, ook het strand dat zich achter haar bevond werd als een precieze kopie afgebeeld in de water bel. Wanneer ze haar heldere lichtblauwe ogen nogmaals op de water bel richt ziet ze tot haar verbazing dat er iemand aan de vloedlijn stond, iemand die ze helemaal niet had horen aankomen lopen. Geschrokken en deels verbaast draaide ze zich om, waardoor tevens de waterbel uiteen spatte en in duizenden druppeltjes terug in het water viel.


Joël! | 820

template made by cupcakesss of Caution 2.0


_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brin Leavessong
avatar
Class 2

Aantal berichten : 18

Mutant Profile
Alias: Brin
Mutation: Making things happen with singing
Crush: ...
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   do okt 03, 2013 4:38 pm

Ze was het op haar kamer rondhangen nu wel een beetje zat. Vanochtend had ze, nadat de les was afgelopen, een boek gepakt en was begonnen te lezen. Het was een van haar favoriete boeken. Het verhaal ging over een jongen die zijn ouders verloor tijdens een auto-ongeluk. Daarna werd hij opgenomen door zijn tante, een verandering die zijn leven totaal overhoop gooide. Het was eigenlijk best een zielig boek, maar Brin vond het toch mooi, vooral het einde. Nadat ze een uurtje of twee had gelezen en ze geen gemakkelijke houding meer kon vinden om door te gaan, besloot ze even een frisse neus te halen. Ze pakje haar rode jasje op en liep richting de deur.

Toen ze eenmaal buiten was bedacht Brin dat ze het strand wel weer eens op wilde. Ze vond de wind door haar haren en de zeelucht heerlijk. Ze begon te lopen. Na een paar honderd meter zag ze een bloemetje onder een boom staan. Het zou een mooie bloem zijn geweest als het niet steeds in de schaduw stond. Brin had bijna medelijden met de bloem. Zachtjes begon ze te zingen en langzaam maar zeker veranderde de bloem van een verschrompeld stokje tot een lange, groene steel met een mooie, grote en blauwe bloem. Tevreden bleef ze even naar de bloem kijken om dan haar weg weer te vervolgen.

Het was nog best een aardig stukje lopen naar het strand, maar het was mooi weer dus Brin vond het helemaal niet erg. Ze genoot van elke meter die ze aflegde en van elk geluid dat ze hoorde. Ondertussen was ze zachtjes een melodie aan het neuriën. Voordat ze door had, was ze al bij het strand aangekomen. Ze trok haar schoenen en sokken uit om het heerlijk warme zand onder haar voeten te kunnen voelen. Opeens werd haar aandacht getrokken door iemand die aan het einde van een steiger stond. Brin keek toe hoe het meisje met het water aan het spelen was. Ze zag hoe het meisje op het water stapte. Niet erin, maar erop. Brin had dat nog nooit gezien en was een momentje niet in staat om iets te doen. Ze zag hoe het meisje een bal van water omhoog liet komen en zachtjes liep Brin naar de rand van het water toe. Plotseling knalde de bal ineens en het meisje leek geschrokken. Het was niet Brin's bedoeling geweest om haar de laten schrikken, dus ze bleef gewoon staan, wachtend op de reactie van het meisje.


_________________
Brin Leavessong.jpg
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   zo okt 20, 2013 9:31 pm



When the day has come
That I’ve lost my way around
And the seasons stop and hide beneath the ground
When the sky turns gray
And everything is screaming

I will reach inside
Just to find my heart is beating



Het voorheen zo op spetterende water was nu compleet stil, enkel het geruis van de golven die tegen het strand aan sloegen waren hoorbaar. De stilte die zo plotseling was gekomen, omdat Jade daadwerkelijk van de aanwezigheid van de jongedame was geschrokken leek oneindig te duren. Het lag op het moment niet in Jade haar karakter om een gesprek te beginnen, ze was immers zo slecht met woorden en wilde niet het verkeerde tegen de jongedame voor haar zeggen. Het moeilijke was echter, wat moest ze nu wel doen? De blondine met haar haast witte haren besloot eerst de vaste grond weer onder haar voeten te bevestigen. Dus heel rustig zette ze haar nog altijd wat magere lichaam weer in beweging, ze sloeg haar armen gekruist voor haar borst om zodoende nog wat meer warmte vast te houden. De blondine zette haar blote voeten weer in het natte zand en een lichte zucht verliet haar lippen terwijl ze haar heldere fel blauwe ogen op de jongedame voor haar richtte. Ze zag er jonger uit dan Jade zelf, maar ze had het meisje in kwestie nog niet eerder gezien hier. Misschien ook wel omdat Jade haar kamer haast niet verliet, enkel voor de lessen. En omdat ze misschien meer buiten te vinden was dan binnen in de school.

De lessen vielen haar nog altijd zwaar, simpelweg omdat ze qua communicatie al niet erg sterk was en omdat er enorm veel opdrachten waren die ze samen met andere moest uitvoeren. Ondanks dat ze weet wat haar te doen staat en waar ze nog veel aan moest werken ging dat allemaal toch niet zo makkelijk. De brunette voor haar zorgde er ook voor dat de blondine niet zo zeker meer op haar benen stond, simpelweg omdat ze alleen al twijfelde over wat de brunette over haar dacht. Jade haar fel blauwe ogen gleden weer naar het zand voor haar dat inmiddels wat lichter opkleurde omdat de zon achter haar wat hoger aan de hemel was gaan staan. De warme zonnestralen zorgde ervoor dat haar lichaam weer iets opwarmde, en de energie van de zon zorgde ervoor dat ook haar energie weer steeg. Door de twijfels en de onzekerheid van Jade wist ze nog altijd niet wat ze tegen de brunette moest zeggen, de meeste begonnen met een gesprek toch altijd over een bepaald onderwerp? Misschien moest Jade ook daar mee beginnen. Ik ehm.. dacht dat ik zo vroeg wel de enige zou zijn hier aan het strand sprak Jade wat twijfelend uit. Tevens om aan te geven dat ze schrok omdat ze dacht dat ze alleen was, en niet omdat ze schrok vanwege de brunette zelf.




Brin! | words 444

template made by cupcakesss of Caution 2.0


_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brin Leavessong
avatar
Class 2

Aantal berichten : 18

Mutant Profile
Alias: Brin
Mutation: Making things happen with singing
Crush: ...
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   ma nov 11, 2013 9:31 pm

Een mild schuldgevoel bekroop Brin toen ze zag dat ze de blondine had laten schrikken. Het was nooit haar bedoeling geweest om dat te doen. Ze kwam daar simpelweg omdat ze hield van het strand. De geur van het zout, het geluid van de golven en de kleur van het geheel vond ze geweldig. Er was ook altijd een klein strandje vlakbij de plek waar ze had gewoont en daar kwam ze altijd erg graag. Ze had ook niet verwacht hier nog iemand anders te vinden, let alone iemand die over het water heen liep.
Zonder zich te bewegen zag ze hoe het meisje langzaam terug liep naar het strand. Elke stap die ze zetten verbaasde Brin; ze had nog nooit iemand over water zien lopen, behalve in de sprookjes die haar oma (zo noemde ze de vrouw die haar had opgevoed) altijd aan haar had voorgelezen voor het slapen gaan. Langzaam kwam de blondine dichterbij en Brin vroeg zich af wat er zou gaan gebeuren. Ze wilde altijd wel nieuwe mensen ontmoeten, maar haar verlegen natuur weerhield haar er altijd van om zelf het initiatief te nemen. Dat was iets waar ze aan hoopte te kunnen werken hier.
Toen de blondine eenmaal op het strand stond en een lichte zucht had geslaakt, begon Brin te bedenken wat ze tegen het meisje kon zeggen. Voordat ze de kans kreeg om wat ze bedacht had te zeggen wat de blondine haar al voor. Brin begreep dat ze verder niemand hier had verwacht, dat had zei immers ook niet verwacht. "Het spijt me dat ik je liet schrikken, dat was niet mijn bedoeling.", was het eerste zinnige dat ze kon zeggen. "Mijn naam is Brin. Ik ben hier nog niet zo heel lang, dus ik was op een soort van verkenningstocht gegaan en hier beland. Een plek als deze geeft me altijd een geweldig gevoel". Ze wist dat het meisje niet veel aan deze info had, maar het was tenminste iets. Ongemakkelijk keek ze naar het zand. Het gevoel van het zand onder haar blote voeten was een heel fijn en vertrouwd gevoel. "Vind jij dit ook zo'n mooie plek?"

_________________
Brin Leavessong.jpg
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   za nov 16, 2013 9:53 pm



A drop in the ocean
A change in the weather
I was praying that you and me might end up together
It's like wishing for rain as I stand in the desert


But I'm holding you closer than most 'cause you are my heaven



Ondanks de lichte spanning tussen beide sierde er alsnog een glimlach Jade haar zacht roze lippen. Het spijt me dat ik je liet schrikken, dat was niet mijn bedoeling Jade richtte haar helder blauwe ogen op de brunette. Het geeft niet, het is voor mij erg nieuw hier, omringt door andere mutanten verklaarde ze vervolgens. Hiermee aanduidend dat ze hier nog niet lang was ,en dat ze het niet gewend was om andere om haar heen te hebben en dan met name andere ‘mutanten’. Mijn naam is Brin. Ik ben hier nog niet zo heel lang, dus ik was op een soort van verkenningstocht gegaan en hier beland. Een plek als deze geeft me altijd een geweldig gevoel De blondine kon zich wel vinden in de woorden van Brin, want het strand, de zee en de frisse lucht was ook voor Jade een bijzondere plaats. Aangenaam Brin, Mijn naam is Jadeline, maar Jade voldoet prima Deze brunette was de eerste aan wie de blondine zich heeft voorgesteld, behalve dan aan Lillian en Jean. "Vind jij dit ook zo'n mooie plek?" Jade knikte en liet vervolgens haar heldere ogen weer richting de zee glijden. De zee geeft mij, net zoals de natuur, een gevoel van thuis, een plaats waar ik me veilig voel verklaarde de blondine met haar zachte heldere stem.


Haar aandacht evenals haar ogen gleden naar de zee, zo helder en zo sterk. De kleine golven sloegen tegen de vloedlijn en maakte elke keer als ze tegen het strand aan sloegen meer zand nat, wat aangaf dat de zee aan stijgen was en haar weg maakte richting het nog droge zand, ook wel “vloed” genoemd. De zee maakte de blondine haar voeten weer nat, maar het ijskoude water deerde haar niet. De kracht van de zee zorgde voor energie die Jade haar lichaam opnam. Zonder haar gave zou ze waarschijnlijk niet meer leven, ze had immers voor haar herstel nog zo veel energie nodig. Haar nog altijd veel te magere lichaam, was nog altijd behoorlijk zwak en stond enkel overeind dankzij de energie die ze uit de natuur haalde.

Brin! | words 355

template made by cupcakesss of Caution 2.0


_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brin Leavessong
avatar
Class 2

Aantal berichten : 18

Mutant Profile
Alias: Brin
Mutation: Making things happen with singing
Crush: ...
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   do nov 28, 2013 9:43 pm

Brin begon zich al wat meer op haar gemak te voelen. Het meisje leek haar aardig, maar ook verlegen. Daarom voelde Brin zich ook een beetje schuldig dat ze haar had laten schrikken. Ze bekeek het meisje een goed, voor het eerste sinds ze haar op het water had zien staan. Ze was mooi en haar blauwe ogen begonnen over het water te staren. "Als de natuur als je thuis voelt, dan ben je zeker vaak buiten te vinden hea?" Ondertussen zag ze dat het water omhoog begon te komen. Brin trok haar schoenen en sokken uit, zodat ze het water om haar voeten en het natte zat tussen haar tenen kon voelen. Dat vond ze heerlijk. Het was zo verfrissend, en het deed haar denk aan haar thuis.
Het viel haar ineens op dat ze eigenlijk best vaak aan thuis dacht. Dat kwam waarschijnlijk omdat ook zij hier nog niet zo lang was. Desondanks had ze het toch er naar haar zin hier.
Ze schrok op uit haar gedachten toen er een iets hogere golf tegen haar voeten aansloeg en haar broek nat maken. Het was koud, maar ach, dat zou toch wel weer snel opgedroogd zijn met de zon. Die was warm en Brin verwelkomde de stralen met open armen.
Ze keek nogmaal naar de blondine naast haar. Die scheen helemaal in gedachte te zijn opgegaan terwijl ze naar de zee keek. Om het gesprek nogmaals op gang te krijgen zei Brin: "Alles is nieuw... Ja ik snap wat je bedoelt. Ik ben hier ook nog niet zo lang, maar iedereen is erg aardig en er is altijd wel iemand te vinden als je iemand nodig hebt. Ik denk dat veel mensen optrekken met kamergenootjes, maar verder is het best een gezellig bende hier."

_________________
Brin Leavessong.jpg
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   za dec 14, 2013 7:52 pm



A drop in the ocean
A change in the weather
I was praying that you and me might end up together
It's like wishing for rain as I stand in the desert


But I'm holding you closer than most 'cause you are my heaven




Jade haar aandacht gleed weer weg richting de zee, die haar schuimende witte koppen tegen het zand aan liet slaan.  Haar bleke huid en tevens dus bleke voeten leken haast licht te geven in het heldere zeewater. Hier was het water zo helder, veel mooier dan ze vroeger ‘thuis’ had gezien. Misschien had het er ook wel mee te maken dat hier weinig mensen leefde, en dat de zee hier niet vervuild werd. Daarnaast kon ze voelen dat de zee hier ook vol leven zat, haar natuurlijke elementale gave gaf haar de gave om connectie te maken met elk levend wezen, zodoende ook met alle zee dieren zodra ze zee water aan raakte. Misschien was het ook door haar gave dat ze de natuur verkoos boven de aanwezigheid van andere mensen of mutanten. Ze voelde zich gewoon meer op haar gemak in de natuur dan in het school gebouw.

Als de natuur als je thuis voelt, dan ben je zeker vaak buiten te vinden hea?" rustig knikte Jade als reactie op haar vraag. Ik voel me meer op mijn gemak buiten de schoolmuren dan binnen sprak ze eerlijk terwijl ze haar licht blauwe ogen weer even op Brin richtte. Jade volgde de bewegingen van de jongedame nauwkeurig, niet omdat ze haar niet mocht maar omdat het simpelweg heel veel tijd zou kosten voordat Jade überhaupt iemand vertrouwd. Jade zag hoe de hoog opslaande golven haar broek nat maakte en heel even sierde een glimlach haar lippen, simpelweg omdat de zee weer haar standpunt duidelijk maakte; ontembaar. "Alles is nieuw... Ja ik snap wat je bedoelt. Ik ben hier ook nog niet zo lang, maar iedereen is erg aardig en er is altijd wel iemand te vinden als je iemand nodig hebt. Ik denk dat veel mensen optrekken met kamergenootjes, maar verder is het best een gezellig bende hier." even sloeg Jade haar ogen neer. Ja alles was nieuw, maar eigenlijk had ze zelf nog niet echt hulp gezocht van andere, misschien ook wel omdat ze ‘nog’ geen hulp accepteerde. En daarnaast was haar kamergenoot nergens te bekennen en sprak ze haar eigenlijk nooit. Nee, voor Jade was het nog alles behalve gezellig maar ze geloofde wel dat daar nog verandering in zou gaan komen.

Lillian had niet voor niets gezegd dat het allemaal wel beter zou gaan.. over een tijdje. Want dat was wat  Jade nodig had, tijd.. heel veel tijd. Want tijd heelt de meeste wonden.  Ondanks dat de littekens altijd zouden blijven.



Brin! | words 417

template made by cupcakesss  of Caution 2.0

_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brin Leavessong
avatar
Class 2

Aantal berichten : 18

Mutant Profile
Alias: Brin
Mutation: Making things happen with singing
Crush: ...
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   wo jun 04, 2014 6:15 pm

Liever buiten dan binnen, had de blondine gezegt. Dat snapte Brin wel, maar toch vond Brin het ook op zijn tijd erg fijn om onder de mensen te zijn. Ze was dan misschien wel verlegen, maar ze hield ervan om andere mensen te ontmoeten en uiteindelijk ook te leren kennen. Ze was nieuwsgierig geworden naar die meisje dat naast haar stond. Wat kon zij doen met haar gave? Brin durde het bijna niet te vragen, en haar blik vloog onzeker heen en weer tussen haar voeten en de horizon. Die was, zoals altijd, weer prachtig vond ze. Na een tijdje niets gezegd te hebben, raapte ze toch haar moed bij elkaar en terwijl ze haar best deed om naar de blondine te kijken in plaats van het oogcontact te vermijden, vroeg ze: "Wat is jou gave eigenlijk? Wat kan jij doen?" Na de vraag richtte Brin haar blik meteen weer op haar voeten; die waren na geworden. Gelukkig lagen haar schoenen met haar sokken erin een eindje van de rand van het water af, die waren anders nu zeiknat geweest. Het water voelde verfrissend aan, en even werd haar aandacht alleen daardoor opgeëist. Het verlegen gevoel gleed eventjes van haar af. Een windvlaag vloog door haar haren heen, en ze werd weer teruggetrokken naar de realiteit. Voorzichtig keek draaide ze haar blik naar de blondine, om die blik vervolgens weer snel terug naar de zee te laten gaan. Ze wist niet heel goed meer wat ze nu zou doen, dus hoopvol wachtte ze op een antwoord.

_________________
Brin Leavessong.jpg
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jadeline Clarck
avatar
Class 4

Aantal berichten : 294

Mutant Profile
Alias: Khaleesi
Mutation: Elemental
Crush: None
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   wo jun 25, 2014 7:44 pm




So open your eyes and see,
the way our horizons meet,
De ritme van de zee, waarmee de golven aanspoelde zorgde voor een rustig gevoel vanbinnen bij Jadeline. De natuur reageerde niet alleen op haar, maar ook andersom. Wanneer ze rust nodig had kon ze dat vinden, wanneer ze energie nodig had kon ze dat ook vinden. Eigenlijk vulde ze elkaar precies aan. Net zoals Jade was de jongedame naast haar ook vrij stil. Het was niet ongemakkelijk voor Jadeline zelf, simpelweg omdat ze de natuur had om op terug te vallen en om haar te beschermen, niet dat ze dacht dat het jonge meisje haar überhaupt kwaad wilde doen. Jades ogen gleden weer naar Brin toe zodra haar zachte stem de stilte weer vulde. Een korte glimlach sierde terwijl ze haar helder blauwe ogen op de zee richtte. Jade tilde heel rustig haar rechterhand op, en tegelijkertijd rees het water voor hun als een soort van ‘zeeslang’ uit het oppervlakte omhoog. Terwijl ze haar vingers sloot vorm de slang een grote bal, ter grootte van een voetbal die boven het water oppervlakte bleef zweven. Als Jadeline iets kon, dan was het wel met haar gave omgaan, ze was geen opschepper maar ook niet iemand die haar gave verborgen zou houden. Brin had er immers om gevraagd en niets weerhield Jade ervan om haar te laten zien. Hydrokenisis. Is de gave om het water element te beheersen sprak ze zacht er rustig terwijl ze haar hand liet zakken. Jade zette een stapje naar achter zodat haar voetjes weer in het zand stonden. Het was amper zichtbaar, en eigenlijk onnodig omdat ze met haar gedachte haar gave kon besturen, maar ze opende haar vingers waardoor spontaan het zand rond haar voeten begon te bewegen/verschuiven. In een cirkel om haar heen stoof het zand op als een windvlaag, zonder haar te raken. Het zand vloog in een razend tempo om haar heen omhoog en zorgde ervoor dat haar lange bijna witte haren de lucht in raasde en vervolgens weer warrig om haar schouders vielen. Aereokenisis, is het element om de lucht te beheersen.. en zo zijn er nog veel meer natuurlijk elementen, zoals vuur, de aarde zelf, elektriciteit en ijs.. al die elementen komen oorspronkelijk uit de natuur en worden daardoor gecreëerd. Ik beheers de elementale gave om alle natuurlijk elementen te creëren, manipuleren en absorberen. sprak ze rustig om haar gave zo goed als ze kon uit te leggen. Een korte glimlach sierde haar lippen terwijl ze haar heldere lichtblauwe ogen weer op Brin richtte.

[size=11] 





for: Brin   //   word count: 416   //    






_________________

J A D E L I N E _ C L A R C K
THX -> Diantos
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brin Leavessong
avatar
Class 2

Aantal berichten : 18

Mutant Profile
Alias: Brin
Mutation: Making things happen with singing
Crush: ...
BerichtOnderwerp: Re: Let the waves guide you   wo nov 05, 2014 5:00 pm

Vol verwachting keek Brin naar het meisje naast haar. Op het moment dat deze haar hand optilde en er water omhoog kwam, zette Brin zich onbewust schrap in het zand. Ze was niet bang, totaal niet, maar ze was wel voorzichtig. Dit was iets dat sterk was en ook nog wel eens sterker dan haar zou kunnen zijn, dus haar lichaam reageerde daarop. Het was een instinctieve reactie, gecreëerd door haar verleden. Toch vond ze dit prachtig om te zien. Het water leek net zo rustig te zijn als degene die het beheerste, viel Brin op. De naam van de gave die ze zojuist had gezien, hydrokenisis, was een term die ze nog nooit had gehoord. Toen plotseling het zand naast haar op begon te stuiven, schrok ze wel en deinsde ze een klein stukje achteruit. Het zag er wel echt gaaf uit. Elementen kunnen besturen, awesome! dacht Brin. Ze keek naar de blondine en zag haar glimlachen. Een uitdagende grijns verscheen op Brin's gezicht als antwoord. "Dat was awesome!", voegde Brin daar nog aan toe. "Het ziet ernaar uit dat jij prima weet waar je mee bezig bent. Wat dat betreft kan ik nog wel wat van je leren". Brin was namelijk nog niet zo bekend met haar kracht. Ze wist wel dat ze het had, maar wat ze er precies mee kon wist ze niet. Ze had in het verleden een aantal dingetjes geprobeerd, zoals met planten spelen. Dat kon ze wel laten zien. "Moet je zien", zei ze tegen Jadeline, en wees naar een bloem die nog niet was uitgekomen en dicht bij hen stond. Ze concentreerde zich op de bloem en op wat ze wilde doen en begon dat te zingen. Eerst heel langzaam, maar toen steeds iets sneller begon te bloem te groeien en uiteindelijk ging hij open en bloeide hij. Deze bloem was mooi; donkerpaars met een geel/goude rand eromheen. "Ik weet het, het is niet veel, maar dit is een van de dingen die ik kan laten gebeuren met zingen. Wat ik precies wel of niet kan weet ik nog niet. Ik hoop daar hier achter te komen..." Met toch wel een beetje een trots gevoel keek ze weer terug naar de blondine, wachtend op haar reactie.

_________________
Brin Leavessong.jpg
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Let the waves guide you
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Beach-
Ga naar: