INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel | 
 

 Hey there stranger [raphael]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Alexandra Mcclain
avatar
Class 2

Aantal berichten : 192

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want
BerichtOnderwerp: Hey there stranger [raphael]   wo jun 24, 2015 11:43 pm


Haar vingers gingen zachtjes langs de snaren om een rustig en zachte melodie te creëren. Het was zacht en rustig maar tegelijkertijd ook vol met verschillende emoties, sommige minder zacht dan anderen. Ze had niet door hoe haar gesloten ogen blauw waren, of de punten van haar lange haar dezelfde kleur als haar ogen hadden aangenomen. Dat merkte ze niet, net zoals ze niet merkte hoe het water van de zee op de melodie van de muziek bewoog ondanks het feit dat er niet genoeg wind was om dat te laten gebeuren. Al dat ze wist was dat ze te bang was geweest. Ja ze was naar binnen gegaan, naar de baas of wat dan ook en ja ze had de sleutel voor haar kamer gekregen en de locatie enzo. Heck ze had zelfs voor de deur gestaan met de sleutel in haar trillende handen. Maar ze had het niet gedurfd. Ze had daar gestaan voor een lange tijd, maar ze had het niet gedurfd. En zodra ze tot die conclusie was gekomen was ze weg gegaan, zo snel mogelijk. Al dat ze nodig had was een plek om naar te ontsnappen, om rustig te worden. Daarom had ze het niet kunnen laten toen ze langs een muzieklokaal was gelopen. De gitaar had daar zo stil gezeten, maar nog steeds zo lokkend. Alsof het wou dat ze hem pakte en bespeelde. Dat is hoe ze hier op het strand terecht was gekomen met de gitaar in haar handen en haar oude tas naast haar. Alexandra wist niet of ze de gitaar wel mee had mogen nemen, maar moeilijk was het niet geweest. Ze was zonder enige problemen weg gekomen met de gitaar, met de hulp aan ene vaardigheid die ze had opgebouwd vanaf jongs af aan. Er was geen grote verandering in haar, dezelfde kleren, dezelfde kleur haar. Het enige dat anders was het feit dat haar gezicht nu gewassen was en vrij was van vuile vegen en haar pet die nu niet meer op haar hoofd zat. Nee die had ze af gedaan, net zoals ze de staart uit haar haren had gedaan om ze vrij over haar rug te laten vallen. Alexx was nog maar een paar keer op een strand geweest, en nooit voor lang. Maar ze was erachter gekomen dat het gevoel van een zacht zeebriesje dat door haar haren streelde haar rustig maakte, net zoals muziek. Natuurlijk was er nog altijd zo veel aan de hand, maar toch waren haar gevoelens wat meer op een lijn nu ze de gitaar zachtjes aan het spelen was terwijl ze zelf zonder enige woorden mee neuriede op de muziek en de wind heel zachtjes door haar lange haren blies.

&Raphael

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar
Class 2

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   zo jun 28, 2015 4:41 pm

user posted image
Een uur de tijd had hij om.. ja wat eigenlijk te doen? Hij had niet echt bepaald een drukke planning en hij was niet met veel bezig geweest voordat hij Alexandra tegen het lijf was gelopen. Dus was hij ook maar naar binnen gegaan, maar haar had hij nooit meer gezien. Ze was waarschijnlijk gelijk naar haar kamer gegaan, dus, ja, dat voorbeeld volgde hij ook maar. Het had niet lang geduurd voordat hij met zijn rug tegen de manier op zijn bed in slaap was gedommeld. Het moment dat hij wakker werd, voelde hij ook meteen een door krampen belaagde nek en zag hij een lichtgevend schermpje, wat aangaf dat hij misschien iets van een kwartier te laat was. Oh shit. Ze had al zo onzeker geleken, toen hij een ‘ja’ had gegeven op haar verzoek om naar het strand te gaan, en nu had hij ook nog eens de ballen om te laat te komen. Zonder er bij na te denken, greep hij zijn mobiel, stopte hem in zijn zak en haastte zijn kamer uit, nog net niet de sleutel vergetende en haastte zich het hoofdgebouw uit.

Well, het was niet al te ver lopen naar het strand, maar het feit dat hij al te laat was, deed zijn snelheid toch vergroten. Al snel voelde hij het vervelende gevoel van zand dat in zijn schoenen was geslopen, maar stoppen om zijn schoenen ook werkelijk uit te trekken, deed hij niet. Het was nog even lopen en dan kon hij de zee zien, maar hij rook het al, die zoute lucht. Aan de horizon verschenen al de donkere vormen van pieren en langzaamaan werd het geluid van golven die over het zand spoelden harder en harder. Wat echter een apart geluid was, was het geluid van een gitaar. Huh? Waren dat zijn warrige gedachten of was er echt iemand muziek aan het maken hier? Nadat hij een kleine zandheuvel overmeesterd had, zag hij haar zitten. Dit keer zonder pet en met gitaar. “Sorry dat ik te laat ben!” Blurtte hij er wat schuldig uit en plofte neer op het zand. Het eerste wat hij deed was zijn schoenen uittrekken en het zand er met een sierlijk boogje uit laten vallen. “Ik was een beetje in slaap gevallen.” Bij het noemen van de reden voelde hij de pijn weer in zijn nek opkomen en klagend wreef hij erover met zijn vrije hand.
TAGGED: ALEXANDRA. 402 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar
Class 2

Aantal berichten : 192

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   zo jun 28, 2015 6:19 pm

Ze had niet door dat hij te laat was, ze had niet eens door dat er iemand op haar af liep totdat zijn stem haar bereikte en hij een seconde erna naast haar neer plofte. Zijn woorden klonken schuldig, iets dat ze weg wou werken zodra ze de toon had geïdentificeerd. Echter stopte het komische beeld van heel veel zand dat uit zijn schoenen viel haar. Like, man, hoe kon je zo veel zand in een schoen krijgen? Terwijl hij dat deed legde Alexx de gitaar zachtjes naast haar neer. Ondertussen waren haar blauwe ogen weer bruin geworden en was haar haarkleur weer helemaal au naturel. Maar met dit kwamen ook haar zenuwen weer terug, iets dat ze tevergeefs probeerde weg te drukken. Nu was het geen tijd voor zenuwen, ze had hem zelf gevraagd om hier te komen. Zo kalm mogelijk keek ze de jongen weer aan terwijl ze hem zijn uitleg liet zeggen. Maar een verbaal antwoord kreeg hij niet, in de plaats kreeg Raphael een kleine, verlegen glimlach. Eentje dat ze hoopte dat hem zou kalmeren en geruststellen dat alles oke was. “I like the beach,” Met een kleine, maar diepe inademing van de frisse wind en de geur van de zoute zee draaide ze zich weer naar het water. “I’ve only been on a beach once or twice, but it’s calming, so different than a horse ranch where you have to work in the burning sun.”

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar
Class 2

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   zo jun 28, 2015 8:30 pm

user posted image
Zijn wangen hadden een licht rood tintje gekregen uit schaamte dat hij nu al te laat was gekomen. Straks dacht ze ‘dit hoeft ook niet meer’ en zou ze zonder iets te zeggen weggaan? Seriously, zijn sudden ‘ik val in slaap’-momenten begonnen echt uit de hand te lopen. Toch klonk er het geluid dat er iets op zand werd neergelegd en het waren niet zijn schoenen, die hij na hun leegloopbeurt in het zand had gepleurd. Dus.. Ze bleef? Toen hij opzij keek, zag hij een glimlach op haar gezicht en opgelucht blies hij zijn, verborgen, ingehouden adem uit. Pfieuw. Voor nu duwde hij de zorgen dat ze er iets onzeker van was geworden verder weg in zijn achterhoofd. Nu was niet de tijd om zich daar zorgen over te maken, die gevoelens kwamen wel vlak voor het slapen gaan.

“I like the beach,” Toen zij haar blik naar de zee richtte, keek hij kort naar het zand en vervolgens richtte hij zijn blik ook maar op de eindeloze hoeveelheid aan water. “Hmm.” Knikte hij. “It’s quite nice, yeah.” Mompelde hij, wat afweziger. “I’ve only been on a beach once or twice, but it’s calming, so different than a horse ranch where you have to work in the burning sun.” Met lichte verbazing keek hij haar aan, maar oké, ze kwam misschien ergens vandaan waar je niet makkelijk bij het strand kon komen? “Where are you from, then? If I may ask.” Van horse ranches had hij natuurlijk gehoord, maar waar hij vandaan kwam.. tja, die kwam je gewoon niet veel tegen. “I’m from Manchester and yeah.. it’s isn’t sunny that often.” Glimlachte hij.
TAGGED: ALEXANDRA. 274 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar
Class 2

Aantal berichten : 192

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   zo jun 28, 2015 8:47 pm

Zachtjes knikte ze, quite nice, ja dat is een manier om het te beschrijven. Alweer sloot ze haar ogen, genietend van de zachte bries die door haar haren waaide. Toch was het niet zo kalmerend als daarnet. “Hmm, Manchester…i’ve heard of it maybe once or twice, don’t know anyhting about it…” Mompelde ze zachtjes terwijl haar ogen weer open gingen. “How was it there?” Nieuwsgierigheid vloeide door haar aderen terwijl ze hem aankeek. Alexandra was altijd al benieuwd geweest naar verschillende plekken. En ondanks het feit dat ze graag voor een tijdje op één plek wou blijven wonen, op een plek waar ze thuishoorde, kon ze niet anders dan nieuwsgierig zijn. “I’m from Australia…and well, a place where i lived…” Even beet ze op haar lip en keek neer op de plek waar haar vingers met het zand speelde. “Well, i lived all over the place, kind of just where people would have me. Mostly ranches and so now and then a nice house or something like that.” Ze bleef neerkijken op haar hand terwijl ze wat zand oppakte en het langzaam door haar vingers lied glijden om dan weer deel te worden van het strand. Haar ogen flikkerde om de zo veel tijd weer naar de jongen om te zien of ze zijn expressie kon lezen en inschatten hoe hij zich voelde, of hij net zo onzeker was als zij.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar
Class 2

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   zo jun 28, 2015 10:30 pm

user posted image
“Hmm, Manchester…i’ve heard of it maybe once or twice, don’t know anyhting about it…” Dat verbaasde hem wel een beetje, aangezien het een redelijk grote stad was en als Londen niet bestaan zou hebben, zou Manchester een van de grotere steden zijn. Maar goed, natuurlijk was hij heel erg bekend met de stad waar hij was opgegroeid. “How was it there?” Hij slikte even. Hoe het daar was geweest? Iets van heimwee leek bezit genomen te hebben van zijn keel, want toen hij sprak, klonk er iets van een piep in zijn stem. “I lived in the centre and it was always busy there. But the good kind of busy. Although, because of my mutation, I used to get dizzy a lot and I spend most of my time in my room, with everything closed. But I still loved it, especially when I could go to the countryside of the city, where it was mostly quiet and calm.” Niet veel van zijn vrienden had hij mee kunnen prate nom naar dat soort gebieden te gaan, dus meestal was hij alleen geweest. Niet dat hem dat veel had gedaan, want er was afleiding genoeg geweest.

“I’m from Australia…and well, a place where i lived..” Het leek erop dat ze iets moeizaams zou gaan zeggen, dus om het haar wat makkelijker te maken, verloste hij haar van zijn blik en keek hij weer naar het water. “Well, i lived all over the place, kind of just where people would have me. Mostly ranches and so now and then a nice house or something like that.” Oh. Vond ze dat zo erg om te zeggen? Voorzichtig keek hij haar weer uit, zijn mondhoeken nog steeds iets omhoog gekruld. “Well.. I guess you can say you’ve seen a lot of your country then? I never left Manchester and you’ve, well.. traveled quite a bit.” Lachte hij, niets om je voor te schamen toch?
TAGGED: ALEXANDRA. 319 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar
Class 2

Aantal berichten : 192

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   zo jun 28, 2015 11:17 pm

Na haar woorden begon ze direct te twijfelen. Ze zag direct hoe hij moest slikken, en ze hoorde de piep in zijn stem. Het was duidelijk dat een gevoel dat zijzelf niet zo goed kende bij hem op gekomen was, heimwee. Toch besloot Raphael te antwoorden, iets dat toch wel een kleine glimlach op haar gezicht bracht. Maar zijn woorden brachten alleen maar meer nieuwsgierigheid naar haar toe. “What was the countryside like?” Slipte er uit haar voordat ze het tegen kon houden. Maar ze schaamde zich er niet voor, ze was te nieuwsgierig. In de plaats liet ze haar ogen weer over de jongen heen gaan, checkend of ze over de lijn was gegaan en of dat zijn heimwee erger aan het worden was.

Nonchalant haalde ze haar schouders op terwijl haar ogen weer het zand in haar handen volgde. Pas toen alles tot de laatste korrel uit haar handen geglipt was keek ze weer op met een kleine glimlach, aangestoken door de glimlach van de jongen. “I guess you could say that. I remember this ranch i lived in for a while. It wasen’t a big place, more like this little cosy family bussines. There was a woman, a man and an elevn year old girl they adopted when she was four. I was twelve at the time and had just ran away from my last foster family. I didn’t understand why they would want me, they said there was something special about me and i just went along wit hit, figuring i would leave in about a week or three like most of the time. But that time it didn’t happen, i stayed there for half a year. It was like this normal family, the foster parents where nice and me and that girl got along okay. It was close to perfect and i couldn’t imagine living anywhere else…” Nu veranderde haar glimlach die een beetje helderder was geworden bij haar woorden in iets verdrietig.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar
Class 2

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   wo jul 01, 2015 6:45 pm

user posted image
Nee, nee, het was niet haar schuld geweest, hij moest zich gewoon leren niet zo aan te stellen. Hij was hier nu al een paar weken, misschien zelfs wel een paar maanden en dus moest hij er onderhand wel overheen zijn dat thuis zijn nu hier op Genosha zijn was. Hell, hij had meer vriendelijke mensen ontmoet die maanden dan in jaren hier voor. “What was the countryside like?” Bij de gedachte aan die mooie groene velden, toverde hij wel een klein glimlachje op zijn gezicht. “Those were just.. amazing!” Bracht hij tevreden uit en liet zich op zijn rug in het zand vallen, rustig naar de hemel turend. “They were the softest color of green, with a few trees, that provided shade and of course the few sheep. They always looked like funny dots of wool, from a distance. I liked it there, I went there all the time.”

Vervolgens begon Alexandra te vertellen over haar geschiedenis buiten Genosha en er was een duidelijk contrast tussen haar verhaal en zijn verhaal. Dus.. ze had geen ouders meer? Of juist wel maar, er.. tja. Maar goed, zes maanden op een plek leven was voor haar blijkbaar lang, maar hij zou dat misschien een lange vakantie noemen ergens. “Was this just before you had to go here?” Vroeg hij voorzichtig, maar behield zijn blik op de lucht, maar een klein fronsje verscheen op zijn gezicht. “But they seem like nice people, yeah, are you planning to go back, when you are finished here?” Hij wist niet zeker, tho, of ze hier ooit weg zouden mogen. Zeker niet totdat je je mutatie volledig onder controle had. Nog altijd spookte de vraag door zijn hoofd of dat ooit ging gebeuren. Er waren zoveel situaties die nog onvoorspelbaar waren en waar die krachten zomaar opeens zouden kunnen werken. Weggaan was een vraag.
TAGGED: ALEXANDRA. 308 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar
Class 2

Aantal berichten : 192

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   wo jul 01, 2015 7:09 pm

Bij zijn woorden deed ze haar ogen dicht, in de hoop dat het haar zou helpen zich voor te stellen hoe het daar zou zijn geweest. En het duurde niet lang tot het lukte. Ze kon het zachte gras bijna voelen samen met een boom die schaduw zou geven terwijl een beetje verderop een stel vredige witte bolletjes stonden te grazen. De glimlach op haar gelaat werd vanzelf groter bij het mooie beeld. En als het niet was geweest voor het geluid van de zee zou ze kunnen zweren dat haar lichaam zich daar bevond, tussen de zachte briesjes wind die de bladeren van de bomen deed ritselen. “Sounds lovely, i wish i could see it for myself. Who knows, maybe one day…” Haar ogen gingen weer open en direct was ze weer terug. Maar Alexandra werd niet verwelkomd met een teleurgesteld gevoel, want ondanks het feit dat dit een onbekende plek was, was het hier net zo rustig.

“No, that was a few years ago.” Direct moest ze het verdrietige gevoel dat omhoog kwam wegduwen. Nee, ze zou niet verdrietig worden, niet wanneer ze net ene beetje relaxed was. Met een zo even gezicht mogelijk begon ze weer te spreken, al was er ene randje van verdriet om haar woorden heen dat ze niet weg kon duwen, hoe hard ze ook probeerde. “No, i can’t go back…it was nice there but, well they adopted a girl because the chances of getting pregnant were almost non existent. And well, they wanted a second child and that’s where i come in, and it was fine for a while but sudenly, against all odds they found out thet Sarah, the woman, was pregnant and concidering i was…am just a foster ki dit was me who had to go because there was no place for a third child. So i ran away a few days before they came to pick me up and bring me to the orphanage.” Nadat ze haar verhaal had gedaan moest Alexandra wel even slikken om de kleine brok die zich intussen in haar keel had gevormd weg te krijgen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar
Class 2

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   wo jul 15, 2015 1:11 pm

user posted image
Ja, het zou haar misschien ook een hele mooie plek lijken en wie weet, als ze hier weg kon, dan kon ze er heen. Misschien wel wonen als het haar zo prettig leek. Maar dan keek hij te ver vooruit op dingen. Misschien leek het idee om in zo’n afgelegen gebied te wonen haar wel niets over een paar jaar. “I bet you that there are a few places like that right here. I mean, not everyone likes closed off and busy places and a few mutants need rest because of their powers.” Bijvoorbeeld degene die in zo’n hoge class waren gezet, die konden drukte misschien niet aan en konden schade aanrichten als ze geen rust kregen. Die plekjes waren misschien wel geschikt voor haar?

“No, that was a few years ago.” Gelijk kreeg hij het gevoel dat hij de verkeerde snaar had geraakt en schuldbewust slikte hij een keer. Oh nee, hij had die nieuwsgierigheid gewoon weg moeten drukken. Hoe vaak was het nou niet al gebeurd dat dat hem verkeerd was gelopen? Het verhaal was inderdaad niet het vrolijkste wat hij ooit had gehoord en om de confrontatie te ontlopen keek hij weg naar de grond. Err.. ja. “I’m sorry for you..” Murmelde hij maar om haar niet alleen te laten en keek fronsend naar het zand bij zijn voeten. “Did you end up well? After that, I mean.” Na het stellen van die vraag beet hij gelijk op zijn lip en hij had zichzelf wel voor zijn kop kunnen slaan. Daar ging hij weer, nosy little boy. “Err, you don’t have to answer that.” Corrigeerde hij zichzelf met een glimlachje en keek haar aan.

“But you can answer this question!” Begon hij toen en keek weer uit over de zee. “What do you like the most about this view?” Dit was toch wel een emotieneutraal gebied om een vraag over te stellen, right? Of had ze misschien een watertrauma?
TAGGED: ALEXANDRA. 323 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar
Class 2

Aantal berichten : 192

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want
BerichtOnderwerp: Re: Hey there stranger [raphael]   do jul 16, 2015 2:05 am

Het verdriet wegdrukken was moeilijk, maar ze deed haar best. Ze had heus wel gemerkt hoe een schuldige uitdrukking over de jongen heen was gegleden. En om eerlijk te zijn gaf dat haar een schuldig gevoel. Ze had haar verhaal helemaal niet zo willen vertellen. Het was duidelijk dat Raphael nu niet zo goed wist wat te zeggen, en Alexx had ook geen idee hoe ze dit moest veranderen. Ze wist dat zijzelf niet degene kon zijn die het gesprek voort zou trekken, dan zou alles nogal snel stilvallen en dat wou ze niet. Dat is dan ook waarom ze nog eens slikte om zo veel mogelijk emoties weg te duwen en hem daarna een zo vriendelijk mogelijke glimlach gaf. Iets dat moeilijk was met het gevoel van verdriet in haar buik maar iets dat wel lukte dankzij de jaren oefenen die ze heeft gehad om haar glimlach net echt te doen lijken. "Don't worry, feel comfortable asking whatever you wanna know. I can't promise i'll answer everything but just ask." Alweer wende ze haar gezicht af, wat onzeker over de hele situatie. Gelukkig was er het rationale gedeelte in haar dat alles deed volgens logica en haar dus hielp met het antwoorden van zijn teruggetrokken vraag. "And no, i didn't end up at any good places after that, some where okay but most weren't" Haar stem hield ze neutraal en nonchalant, het beste wapen tegen emoties.

Verbaasd keek ze even naar de jongen waarna ze zijn blik al vrij snel naar de zee volgde. "Hmm, i don't know..." Begon ze wat twijfelend terwijl haar vinger even een plukje haar uit haar gezicht wreef. "I just feel peacefull and so free when i see it. And it's like, no matter how big or small we thing we are, there are so much more places to visit beyond the horizon. And besides that come on, you can't tell me it isn't beautifull, especially when the sun is setting."

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Hey there stranger [raphael]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Beach-
Ga naar: