FRUITMAND
CBOX
New girl on the island {open}
CHATBOX














 
FAQFAQ  IndexIndex  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  ZoekenZoeken  

Deel | 
 

 New girl on the island {open}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 9:22 pm


Onzeker keek ze om zich heen naar al dat zich hier bevond. Allemaal gebouwen, allemaal mensen, en niets dat haar bekend voorkwam. Wat ze hier deed wist ze niet, echt veel uitleg had ze dan ook niet gekregen. Nee, ze hadden haar gewoon van straat geplukt toen ze voor de zoveelste keer was weggelopen. Ze hadden geweten over haar probleem, en niet het persoonlijk probleem maar het ander. Het probleem dat haar een nog grotere freak maakte. Ze was niet de enige zeiden ze, en dat wist ze ook. Maar een plek zoals dit, met allemaal andere freaks, mutanten. Dat was zeker onverwacht. Bijna net zo onverwacht als het feit dat ze zonder veel moeite mee was gegaan. Het enige ding was, ze hadden haar zodra ze hier waren gewoon alleen gelaten. Daarom stond ze hier nu, in haar kapotte shorts samen met een oud t-shirt, een overhemd vast gebonden rond haar middel en kap op haar hoofd dat haar gezicht voor een deel afschermde van iedereen. Ze voelde zich hier niet thuis, er ver van af. Iedereen was hier gewassen en gezellig met elkaar, terwijl zijzelf alleen stond met een kleine tas over haar schouders gezwaaid en veen van vuil op haar gezicht. Maar toch stond ze hier en zou dit blijkbaar haar nieuw huis zijn, voorlopig ten minste. Maar eerst moest ze de weg vinden, om er dan maar aan te beginnen. Ze had hier echt geen zin in, maar wat kon ze nou doen? Hoe kon je nou weglopen van een eiland als je geen transport hebt?

&open

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 9:38 pm

user posted image
Het was niet dat hij leren en lessen vervelend vond, maar het vele sociale contact dat hij nu kreeg, nu hij geen raar iemand meer was die o zo gevoelig was, dat was hetgeen wat hem zo uitputte. Het eeuwige glimlachen naar mensen die hem aankeken of het zichzelf dwingen om iets van een antwoord te stamelen deed hem al moe worden bij het eerste uur, laat staan hoe moe hij uiteindelijk was als de dag eindelijk voorbij was. Raphael kon zich prima vermaken, alleen, op zijn kamer en altijd als de laatste bel door de school echode, vertrok hij ook gelijk. Het was niet, dat hij niemand echt aardig vond, nee, hij had iets van zijn koppigheid kunnen belonen door sommige leuke en gezellige mensen te ontmoeten, maar zijn vooroordeel dat iedereen hem nastaarde, bleef hem nog altijd achtervolgen.

Een vrije dag zoals, besteedde hij wel buiten, want hij zou een echt bleekscheetje worden als hij de hele dag binnen zou blijven. Als eerste had hij buiten zijn tijd maar wat besteed met het lezen van een boek, maar de vele letters op de pagina’s deden zijn gevoelige ogen uiteindelijk zeer en na een tijdje gezeten te hebben kon hij zo wat elke vezel in het bankje voelen. Om zich dan toch nog een beetje afleiding te geven, had hij zich een korte wandeling over de campus gegund, waar hij duidelijk had genoten van de frisse lucht. Er waren wel wat mensen buiten en hun vrolijkheid leek iets op hem over te slaan, maar als hij zich wat meer afstand gunde tussen hen, leek die muur van emoties wel wat meer weg te gaan. Hij hield er niet van, om andermans emoties over te nemen en zich niet zichzelf te voelen. Zo filosofeerde hij nog wat door, tot hij echt op de meest sukkelige wijze tegen iemand aanliep. De angst om te vallen deed hem meer schrikken dan het feit dat hij iemand niet had opgemerkt en er dus tegen aan was gelopen. De jongen maakte een klein sprongetje naar achteren, hapte naar lucht en keek verontschuldigend naar het meisje. “Oh het spijt me zo!” Stamelde hij, nog altijd een beetje geschrokken en zijn hart voelde hij kloppen in zijn keel. “Ik.. keek niet uit, sorry.” Aarzelend beet hij op zijn lip, misschien een beetje bang voor de reactie die zijn kant op zou kunnen komen. “Gaat het een beetje?” Het was een vraag die hem al meerdere reacties had gegeven, de een boos, de ander onverschillig.

( ik kon het niet laten O:) )
TAGGED: OOPS. 418 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 10:15 pm


Ze wist echt niet wat te doen. Natuurlijk kon ze hier niet voor altijd blijven staan, maar zodra ze haar weg vond en eigenlijk tegen iemand hier begon te praten zou ze moeten blijven. Zou ze deel moeten nemen aan wat dit ook is. Toch wou ze die stap niet nemen want hoe idioot het ook klonk, ze was bang. Tonde ze het? Nee. Maar de angst was er. Alexx kon zich geen tijd bedenken waarbij ze een vaste plek had om te blijven. En al wist ze niet of ze hier wel een vaste plek zou krijgen of niet, het was eng. Ze was bang om het hier gewend te worden en op haar gemak te gaan voelen, bang dat dit allemaal te perfect was. En ze wist dat het zo was, alles was te perfect en zo een dingen gebeurde niet, tweede kansen gebeurden niet. Ten minste niet bij haar, hoe hard ze ook probeerde. Dus ze mocht dit niet gewend raken. Dus misschien moest ze maar gaan voordat iemand teen haar sprak. Misschien kon ze ergens wel iets vinden om weg te gaan, een boot ofzo. Maar voordat ze nog een beslissing kon maken, maakte iemand of iets het al voor haar. Ze was niet van plan menselijk contact te leggen, en al zeker geen fysiek contact. Maar toch bevond ze zich nu op de grond nadat ze gevallen was met en kleine plof. Iemand was tegen haar aangelopen, dat wist ze. Maar daarnaast was haar hoofd leeg, nog iets te veel in shock van de gebeurtenis die uit het niets was komen opdagen. Pas toen een verontschuldiging haat oren bereikte werd ze weer zogezegd wakker om vervolgens op te kijken naar de persoon die aan het spreken was. Haar kap was afgevallen en had een lange losse staart tevoorschijn laten komen. Eentje dat zo los was dat een hele boel haren eruit waren gekomen, genoeg om haar gezicht voor een deel af te schermen terwijl haar hand naar de kap reikte die Alexx vanuit haar ooghoeken kon zien. Pas toen deze kap veilig op haar hoofd was en haar hierdoor een veiliger gevoel gaf omdat ze wat meer verscholen was, stond ze op. Haar oude tas lag nog steeds op de grond, vergeten door het donkerharig meisje. Verlegen keek ze neer, bang om hem in de ogen te kijken. Niet dat het moeilijk was sinds de jongen groter was. "Sorry...euhm....everything is fine..." Mompelde ze wat onzeker terwijl haar ogen op de grond bleven en zo haar gezicht nog meer verborgen werd door haar haren en kap.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 10:27 pm

user posted image
Hij had zijn ogen wat angstig neergeslagen, zodat hij geen woedende uitdrukking te zien zou hoeven, maar de hele sfeer van deze plek meldde hem geen ‘gevaarlijke’ gevoelens. Nee, het was meer iets.. onzekers? Misschien was het zijn eigen aura-achtige iets wat al die gevoelens deed overstromen en dat hij zichzelf extra duidelijk voelde, maar toen hij zijn blik ook maar iets ophief, zag hij dat het meisje was gevallen. Ergens wilde hij haar een hand toereiken, maar de mensen die hij hier had ontmoeten waren grotendeels redelijk onafhankelijk en sommige zelfs zo onafhankelijk dat ze hulp niet accepteerden en het als een belediging zagen. Het schuldgevoel knabbelde dus rustig voort, terwijl ze een pet weer op haar hoofd plaatste (en haar gezicht zo grotendeels verborg) en overeind kwam. Toen ze stond, durfde Raphael het aan om haar wat beter te bekijken en toen hij ook echt geen gevoelens van haat of wraak waarnam, opperde hij bijna een zucht. Op het laatste moment wist hij zich echter in te houden, want hoe raar zou het wel niet zijn? Als hij nu van opluchting zou zuchten, terwijl ze zojuist gevallen was?

"Sorry...euhm....everything is fine..." Waren de eerste woorden die ze in dit ‘gesprek’ waren, maar hij wilde ze nog niet echt geloven. “Weet je het.. zeker?” Stamelde hij weer onhandig. “Het was namelijk wel een val die je gemaakt hebt.” Ergens wilde hij zich nu voor zijn gezicht slaan, want als ze zei dat het ging, dan ging het ook.
“Erm, volgens mij ken ik jou nog niet, niet dat ik veel mensen ken hier, maar ik heb je ook nog nooit opgemerkt hier. Ben je misschien nieuw?” Wow, dat waren opeens veel woorden. (Niet zoveel als die jongen uit de bibliotheek, tho) Misschien had hij haar niet zo moeten overvallen met, nou ja, vragen, maar dat waren ze het niet bepaald. "In ieder geval, ik ben Raphael." Hij aarzelde wel kort, maar stak uiteindelijk heel voorzichtig zijn hand uit.
TAGGED: OOPS. 330 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 10:48 pm


Okay, zij was dus duidelijk niet de enige die hier onzeker was, of ten minste een beetje overwelmd door de onverwachte ontmoeting. Of dat dacht ze ten minste door zijn woorden sinds ze nog steeds niet opkeek. "Yeah...i'm fine" Alweer kwam het er mompelend uit, bijna een fluister. Na haar woorden nam ze voor het eerst echt een goede kijk naar de jongen. Maar ze hield haar bruine ogen verborgen terwijl haar blik even over de vreemde heen ging. In haar jaren van het ene gezin naar het andere te springen had ze geleerd mensen te kunnen lezen, zien wat hun bedoelingen waren. Maar deze jongen leek wel oké. "Ah am new...i think..." Ze wist nog steeds niet wat ze van deze plek moest denken. Zou ze hier wel blijven? Zou ze wel nieuw zijn als ze op het punt stond zich om te draaien en weg te sprinten? Direct kon ze de angst van daarnet weer omhoog voelen komen samen met haar zenuwen over al dat er gebeurt was de laatste paar dagen. Toch drukte ze deze gevoelens zo snel en goed mogelijk weg. Al bleef de nerveusheid en haar onzekerheid, en al zeker toen de jongen zich voorstelde en een hand uitstak. Met iets vernauwde ogen keek ze de hand aan. Het was niet alsof dit de eerste keer was dat ze een hand zag ofzo. Maar de gedachte van iemand aan te raken maakte haar altijd onzeker en nerveus. Het was niet alleen het feit dat ze dan iemand aan zou raken, maar soms dacht haar mutatie dat het leuk was om eens te gaan werken. Als het niet voor dat ene persoon was geweest een tijd geleden waarbij ze de mutatie om anderen hun mutaties en bedoelingen te voelen had gezien zou het geen probleem zijn. Maar natuurlijk had ze dat geluk niet en kon ze het nu zelf ook, al dan wel onverwacht sinds ze er geen controle over had. "Alexx...Alexandra" Zei ze dan toch nog na een lange stilte, al verbrak haar zachte stem en toon de stilte amper. Met zacht trillende hand nam ze de zijne aan, nerveus voor het fysiek contact, en bang voor wat er zou gebeuren. Eerst leek er niets te gebeuren, en ze was al bijna opgelucht. Maar daarna raakte het har alsof een trein volle vaart tegen haar aan was gereden. Maar bruine ogen werden groter en kregen een blauwe kleur terwijl ze verbaasd omhoog keek naar de jongen. Ze kon de punten van haar haren bijna blauw voelen kleuren, wetend dat dat aan het gebeuren was nu haar krachten werkten. Het was allemaal zo veel, al de gevoelens van al die mensen om hun heen, de gevoelens van de jongen voor zich. En de gevoeligheid voor het geluid. Het was allemaal zo veel, en zo verwarrend. Zachtjes happend naar lucht trok ze haar hand snel terug en zette ze een verbaasde, kleine stap naar achter. Ze had geen idee wat er net gebeurd was, maar ze kon voelen hoe haar krachten weg begonnen te sijpelen en haar weer in haar normaalheid achterlieten. Zodra dit gebeurde keek ze neer naar de grond, niet zeker wat te doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 11:35 pm

user posted image
Voor een tweede keer moest hij gerustgesteld worden, anders zou hij de hele dag, nee, misschien wel de hele week, nog rondlopen met een knagend schuldgevoel. Hoe zou dat wel geen invloed hebben op toekomstige ontmoetingen? Of misschien zou hij zijn ogen open moeten sperren bij elke stap die hij zette om niet tegen iemand aan te lopen, want blijkbaar was hij groot genoeg om iemand tegen de vlakte te krijgen door middel van een botsing. "Yeah...i'm fine" Zei ze dan ook en na een wat haperige zucht knikte hij. Dan was het iets van oké.
Vervolgens kwam zijn vermoeden of vraag dat ze een nieuw iemand was, misschien dat ze dit als een soort belediging kon opvangen, want misschien viel ze wel niet op (wie weet was haar mutatie wel dat ze zichzelf onzichtbaar kon maken). "Ah am new...i think..." Zijn vermoeden werd bewezen. “Wat ik al dacht dus.” Mompelde hij, misschien wat meer in zichzelf bedoeld en te hard uitgesproken. “Welkom in ieder geval, I guess?” Een hint van een glimlachje speelde rond zijn lippen, want dit meisje voor hem leek niet zo’n ‘ik ben snel op mijn teentjes getrapt’-type. Pfieuw. Heel even leek hij iets van angst te kunnen waarnemen, maar voordat hij zich echt kon concentreren op zijn omgeving was het weer weg. Misschien was het gewoon een diertje geweest, een vogel die opgeschrokken was of een eekhoorn die een boom in gevlucht was. Bij zijn uitgestoken had duurde het even, en zijn nauwkeurige blik merkte ook iets van argwaan op, voordat hij een antwoord kreeg of überhaupt een reactie. "Alexx...Alexandra" Ze had een zachte stem, die hij wel al eerder had opgemerkt, maar het klonk wel fijn, in plaats van zo’n diepe en luide stem die hij liever ver van zich afhield. Het hield hem nog wel rustig. Uiteindelijk werd zijn hand ook aangenomen, heel zachtjes, alsof ze smetvrees had en zijn hand net in een hoop modder had gezeten.

De reactie die hij kreeg was echter niet.. gewoon. Om eerlijk te zijn schrok hij er zelf van, toen ze hem opeens wel aankeek, met een paar grote blauwe ogen en alsof hij net een schok had gekregen door hun aanraking, trok hij zelf zijn hand terug, op het moment dat zij het ook deed. Met zijn andere hand hield hij zijn pols vast en een voor een bewoog hij al zijn vingers, alles leek te werken. Maar het meisje voor hem leek er het meest last van te hebben gehad, want eigenlijk had hij er niets van gevoeld. Hij voelde zich nog steeds normaal, misschien geschrokken, maar niet veel anders dan een paar minuten geleden. “W-wat was dat?” Vroeg hij met een licht bevende stem, die hij in toom probeerde te houden door een keer te slikken. “Heb ik je nu echt pijn gedaan?” Oh shit, bracht hij dan echt zoveel ongeluk bij haar? Hoe waren zijn mutaties ooit schadelijk? Hij ondervond er zelf meer last van dan de mensen om hem heen!
TAGGED: ALEXANDRA. 499 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   ma jun 22, 2015 11:53 pm


Met nog steeds grote ogen keek ze weer op naar de jongen, alleen waren ze nu weer terug gegaan naar een donker bruine kleur. Ze kon zien hoe de jongen geschrokken was over haar reactie. Maar om eerlijk te zijn was ze zelf aan het beven, letterlijk, ze kon haar lichaam voelen trillen. Even zochten haar ogen zijn gezicht af, op zoek naar een emotie die ook maar iets te maken had met walg. Ze was het zo gewend dat men haar zo aankeken dat het haar verbaasde toen ze geen emotie die er ook maar op leek bij de jongen zag. Dus keek ze maar snel neer op haar trillende handen die ze maar niet stil kreeg. Ze kon nog steeds niet geloven wat er was gebeurd. Bij anderen kon ze de mutaties zien, of werd haar hand super warm of super koud als het daar iets mee te maken had. Maar dit was anders, dit bracht haar helemaal in de war. Zachtjes schudde ze van nee bij zijn vraag. Nee hij had haar geen pijn gedaan, het was gewoon... "All those emotions...all those noises." Zei ze zachtjes, amper luider dan een fluister. Ze kon er gewoon niet bij. Was dit wat de jongen elke dag meemaakte? Alexx durfde niet op te kijken, de shock was nog te veel, net als de angst die zijn weg naar boven aan het vreten was bij haar onzekerheid.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 1:57 pm

user posted image
Het ongemakkelijke gevoel bekroop hem weer en hij draaide zijn hand nog een keer losjes rond, maar voelde geen pijn. Hij wilde honderden vragen stellen, maar de vorige vragen die hij haar gesteld had, waren met aarzeling beantwoord, dus hield hij het maar op de meest aandringende vraag die hij had. Wat er gebeurd was. Ook al wist hij dat ze niet veel zou zeggen, hij verwachtte wel een uitleg die hem zo voldoen. Het aangezicht van haar nu, vergeleken met daarnet, was echter wel iets wat hem bezorgd deed fronsen. Ze had zojuist niet zo hevig getrild, toch..? Hij opende zijn mond, om iets te zeggen, maar zonder een geluid over zijn lippen te kunnen brengen, sloot hij hem weer en keek wat teneergeslagen naar beneden. Dan zou het de derde keer zijn dat hij aan haar vroeg of het ging en zo bezorgd hoefde je niet te zijn over een vreemde, toch?
Gelukkig was hij niet degene die haar pijn zou hebben gedaan, maar.. wat was er dan gebeurd? "All those emotions...all those noises." Zojuist had hij zo gehoopt op woorden, woorden die al die vraagtekens in zijn hoofd zouden opklaren, maar nu deed het hem nog wat dieper fronzen. “Uh.. wat bedoel je?” Het deed hem een vaag belletje rinkelen, nu. Meestal was hij degene die zo schrok van een aanraking, maar het was niet plotseling geweest, right? “Is er iets met je mutatie? Moet je naar de dokter?” Misschien had ze opeens een soort ‘aanval’ gekregen, dat haar mutatie nu werd versterkt door iets.
TAGGED: ALEXANDRA. 258 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 2:12 pm

Haar handen wouden nog steeds niet stoppen met trillen. Zelfs niet toen ze even diep ademhaalde om weer rustig te worden. Toch bleven ze trillen, dus stak ze ze maar in de zakken van haar shorts in de hoop ze zo stil te krijgen. En pas toen haar handen verstopt waren en dus niet meer in het zicht kreeg ze haar hartslag weer op een normaal tempo en begon de shock weg te gaan. Genoeg om op te kijken naar de jongen en te beseffen dat ze misschien iets fout had gedaan. Fout genoeg om de jongen misschien zelfs af te schrikken. Daarom schudde ze haar hoofd direct van nee toen hij vroeg of ze naar de dokter moest. “Do you feel all those emotions all the time?” Vroeg ze zachtjes terwijl haar ogen zijn gezicht aan het innemen waren, op zoek naar welke emotie of gedachte dan ook die ze zou kunnen aflezen. Pas nadat ze even stil was geweest besefte Alexx haar fout. Ze kon de verwarring duidelijk zien. Dus met nog een diepe ademhaling duwde ze haar handen wat dieper in haar zakken en keek ze weer neer naar de grond. “Sorry…i-its my mutation…or part of it…when i see someone use their power i take them, or at least remember them and can use them….and i once saw someone use their power to see others their mutation when she touched them…i saw it an c-can do it now…i have no control and i could suddenly feel al kinds of emotions from…everyone?” Bijtend op haar lip keek ze weer aarzelend omhoog, al hield ze haar ogen en gezicht weer verborgen achter haar losse haren en de kap die veilig op haar hoofd zat.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 2:35 pm

user posted image
Het duurde even voordat ze zichzelf weer bij elkaar geraapt had en dus weer zou kunnen praten. Nog altijd stond hij er een beetje ongemakkelijk bij, half op zijn hielen balancerend, want wie weet zakte ze straks nog door al het trillen in elkaar en moest hij haar opvangen, voordat ze weer op de grond zou vallen. “Do you feel all those emotions all the time?” Waren de woorden die hij weer niet had verwacht. Er bekroop hem iets van angst, omdat iemand hem opeens gelezen had (best ironisch eigenlijk, want hij las de gevoelens van mensen dag in, dag uit). Hoe kwam ze daar opeens bij? Kon ze zijn gedachten lezen? Als hij zijn mond open had gedaan en iets had willen zeggen, was er waarschijnlijk niet meer uitgekomen van gestamel. Heel veel ‘uhm’s en ‘er’s.

“Sorry…i-its my mutation…or part of it…when i see someone use their power i take them, or at least remember them and can use them….and i once saw someone use their power to see others their mutation when she touched them…i saw it an c-can do it now…i have no control and i could suddenly feel al kinds of emotions from…everyone?” Het was net het beetje uitleg dat hij nodig had om weer normal te kunnen denken. Langzaam knikte hij, nog altijd erg verward, maar heel vaak had hij zich niet verlost gevoeld van verwarring. “Uh, ja.” Een poging had hij gedaan om niet te stamelen, maar hij had zich afgekapt voordat hij weer op die toer zou gaan. “Dat is de last die ik met me meedraag ja.” Meldde hij, nadat hij kort met zijn hand over zijn voorhoofd had gewreven om zijn hoofd wat leger te maken. Haar aankijken liet hij maar even voor wat het was, want opeens was de grond heel interessant. “Ik kan voelen wat andere mensen voelen en dat wordt versterkt door gevoelige oren en ogen.”
TAGGED: ALEXANDRA. 318 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 2:47 pm


Ze hoopte dat haar uitleg een beetje oké was geweest, dat ze hem niet afgeschrikt had. Maar waarom moest het haar wat schelen als het zo was? Het is niet alsof ze van plan was hier te blijven. Toch was de gedachte van een slechte indruk maken iets dat haar de kriebels gaf. Maar haar uitleg bleek oké te zijn, voor nu dan, dus bleef ze maar stil terwijl de jongen zelf begon te spreken. Toch bleven haar ogen op hem gericht, kijkend naar zijn bewegingen en proberend hem te lezen. “Oh, euhm…that sounds, feels confusing..” Ze wist niet echt wat ze nu moest doen. Misschien was het best als ze gewoon weg ging? Alexx kon de onzekerheid die haar hele lichaam weer overnam moeilijk tegenhouden terwijl ze een beetje nerveus van haar ene voet naar haar andere wiebelde. “Sorry” Mompelde ze dan maar na even stil te zijn. Haar ogen gingen even naar haar omgeving. Ze voelde zich hier nog steeds niet thuis, ze voelde zich het zwarte schaap zeg maar. Haar plan was dan ook niet om te blijven, en om eerlijk te zijn begon dat idee steeds beter te klinken. Ze zou nu zelfs al kunnen vertrekken en zoals ze eerder al had bedacht, een boot ‘lenen’ voordat ze zichzelf nog meer voor schut zette. Toch deed ze dat niet, in de plaats bleef ze hier staan in de hoop dat ze niet alles verpest had en geen slechte indruk had gemaakt. Waarom wist ze niet, maar haar benen wouden niet meewerken, hoe onzeker ze ook was over deze situatie.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 2:59 pm

user posted image
Nu wist hij wat voor een lot haar teisterde en als hij moest kiezen, koos hij toch liever voor zijn kwelling. In haar geval zou ze nooit echt kunnen wennen aan haar mutatie, het was steeds dan van die ene en dan van de ander. Geen gevoel van vertrouwdheid, zelfs niet met je eigen lichaam. Zo zou hij zich voelen, de hele tijd. “Oh, euhm…that sounds, feels confusing..” Heel voorzichtig kropen zijn mondhoeken weer wat omhoog en haalde hij zijn schouders een beetje op. “Ach, het went en heel soms kan ik er ook het leuke van in zien.” Als hij niet in een somber humeur zat, kon hij soms wel een beetje genieten van iets wat afluisteren heet. “Sorry” Hij trok een van zijn wenkbrauwen een beetje verbaasd op. Dat was ook de eerste keer dat hij dat gehoord had. De meeste mensen hier hadden zich hier meteen gesetteld en waren blij dat ze te midden van andere mutanten waren, waren blij dat ze hun krachten sterker konden maken. Heel vaak keken ze hem ook wat vreemd aan als hij niet zo enthousiast bleek te zijn over dat soort krachten. “Je hoeft tegen mij geen sorry te zeggen hoor, ik overleef het wel.”
Toch leek zij zich nog alles behalve op haar gemak te voelen. “Moet je je spullen niet op je kamer leggen?” Vroeg hij vervolgens, duidende op de tas die ze nog altijd op de grond had liggen van haar val.
TAGGED: ALEXANDRA. 244 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
[/quote]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 3:09 pm


Wat onhandig haalde ze haar schouders op waarna haar blik naar haar tas vloog. Eigenlijk moest ze haar kamer wel gaan zoeken, nou ja nadat ze langs wie dan ook was gegaan om te weten welke kamer ze kreeg. En dat was zeker iets waar ze tegenop zag. Toch ging ze even door haar knieën om de oude tas op te pakken. Gelukkig waren er geen gaten in gekomen, iets dat haar snelle vertrek van later moeilijker zou maken sinds ze dan ene nieuwe tas zou moeten zoeken. Zodra Alexx weer recht stond gingen haar ogen weer naar de jongen. “I guess…” Ze wist niet waar het vandaan kwam, maar ineens kreeg ze wat meer zelfvertrouwen toen ze even wegkeek van de jongen. “Wanna meet up later at the beach? You know, you seem okay and if i’m gonna stick around it would be nice to at least know someone, maybe you could give me some info about this place and we could get to know eatch other…?” Maar de boost van zelfvertrouwen verdween al vrij snel toen haar ogen weer op de jongen vielen. “Euhm you know…maybe…yeah…” Alweer beet ze haar lip wanneer ze naar de grond keek. “Don’t have to if you dan’t wat to…i don’t know…”

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raphael Immobile
avatar

Aantal berichten : 205

Mutant Profile
Alias: Hideaway
Mutation: Super human senses, empathy, force field
Crush: /everyone/

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 4:02 pm

user posted image
Het was niet echt een zelfverzekerde actie die haar reactie bleek te zijn. Hm, misschien vond ze het eng om een kamergenoot te krijgen, als ze die zou krijgen? Toch pakte ze haar tas wel op en leek ze zich klaar te maken om iets van een vertrek te maken. De goede richting in, niet richting uitgang numero uno, die er niet was, zolang je hier niet klaar was met leren en beheersen. Zijn ‘advies’ werkte echter wel positief op haar en deed hem voorzichtig glimlachen. Hij vond het fijn als andere mensen zich wat gelukkiger voelden, of tenminste niet meer zo ontzettend onzeker. “Wanna meet up later at the beach? You know, you seem okay and if i’m gonna stick around it would be nice to at least know someone, maybe you could give me some info about this place and we could get to know eatch other…?” Eerlijk gezegd werd hij wel verrast door de woorden die ze zomaar uitsprak en ook de betekenis erachter. Bijna had hij een zacht ‘huh’ geopperd, maar slikte het weer in voordat het woord zijn lippen verliet. “Yeah, sure, ik heb toch vandaag niets te doen.” Glimlachte hij, een beetje verlegen wordende nu. Ah! Dit leek op zijn ontmoeting met Chayenne, die hem toen een rondleiding had gegeven Toch verviel ze weer in een lichte stamelactie. “Don’t have to if you dan’t wat to…i don’t know…” Hij schudde zijn hoofd, nog altijd met een glimlach op zijn gezicht. “Nu-uh, ik ben er zeker van dat het leuk wordt. Dan zie ik je zo? Als je niet verdwaald raakt hier, tho.”
TAGGED: ALEXANDRA. 268 WORDS. OUTFIT (X).

THANK YOU FEDORA @ ATF AND SDS
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra Mcclain
avatar

Aantal berichten : 195

Mutant Profile
Alias:
Mutation: i'm like a mirror
Crush: I'm not the one you want

BerichtOnderwerp: Re: New girl on the island {open}   di jun 23, 2015 4:19 pm


Zodra de woorden uit haar mond waren gekomen begon ze weer te twijfelen. Zelfs toen Raphael ermee instemde kon ze haar onzekerheid niet weg krijgen. Wat als hij gewoon aardig was? Misschien wou hij gewoon weg lopen, net zo graag als een deel van haar wou. En misschien bleef hij gewoon omdat hij beleefd wou zijn? Alexx was zo onzeker dat ze de glimlach niet eens opmerkte, dat is tot hij haar geruststelde met zijn woorden. Want zodra er een beetje rust tot haar gekomen was keek ze op en kon ze de glimlach zien. Wat verlegen gaf ze zelf een kleine glimlach, eentje dat niet al e lang bleef maar wel echt was."I will try not to get lost." Even nam ze met handen die nu niet meer trilde haar mobiel in de hand om te kijken hoe laat het was. "So, euhm, i'll see you in about an hour or something like that?" Het kwam er nog steeds twijfelend uit en de zenuwen begonnen steeds erger te worden. Alleen wist ze niet of de zenuwen er waren omdat ze hem net had gevraagd later af te spreken of omdat ze zo meteen het gebouw in zou gaan en zo dus zou laten zien dat ze hier was en dus vast zou zitten voor een tijdje.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

New girl on the island {open}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Let's have another toast to the girl almighty
» Open - Demons run when a good man goes to war.
» Open - Let's take a break.
» Destination unkown. [open]
» Opening Halloweenparty! [open voor iedereen]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: School - Ground :: Schoolyard-